PL209586B1 - Stojak do skoku wzwyż o tyczce lub bez tyczki - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest stojak do skoku wzwyż o tyczce lub bez tyczki, służący do podparcia końca poprzeczki, stosowany do skoków szkoleniowo-treningowych.

Stojak znany ze stosowania posiada podstawę ustawianą nieruchomo na podłożu i pionową kolumnę ustaloną przemieszczalnie na tej podstawie, z możliwością okresowego przesuwu tej kolumny na kierunku równoległym do linii rozbiegu skoczka.

Kolumna stojaka jest dolnym końcem umieszczona w tulei osadczej, przytwierdzonej do ramy wózka skojarzonego przejezdnie z podstawą i jest połączona rozłącznie z tą tuleją. W podstawie stojaka znajdują się dwie równoległe prowadnice połączone belkami poprzecznymi, a wózek jest wyposażony w rolki jezdne skojarzone z tymi prowadnicami.

Zazwyczaj prowadnice w podstawie mają postać ceowników, których półki są zwrócone w stronę środka podstawy, a stojak jest pozbawiony specjalnych mechanizmów do przesuwania kolumny wzdłuż prowadnic podstawy, choć znane są także inne rozwiązania. Dla przykładu stojak ujawniony w polskim opisie zgłoszeniowym wynalazku numer P. 362578 posiada prowadnice walcowe i jest wyposażony w mechanizm przesuwu kolumny po tych prowadnicach.

Kolumna znanego stojaka ma postać rury o cylindrycznym obrysie i specjalnie ukształtowanym przekroju poprzecznym. Ścianka kolumny ma dwie wzdłużne wnęki w postaci rowków teowych, rozmieszczone naprzeciw siebie na obwodzie, rozciągające się na całej długości kolumny. W jednym rowku teowym jest umieszczony przesuwnie wodzik wspornika poprzeczki, przemieszczany w miarę potrzeby, w górę lub w dół, za pomocą ręcznego mechanizmu przesuwu. Mechanizm przesuwu wspornika poprzeczki, znany na przykład z polskiego opisu zgłoszeniowego wynalazku numer P. 358518, stanowi przekładnia cięgnowa z paskiem zębatym, umieszczona we wnętrzu kolumny, uruchomiana ręczną korbką nasadzoną na końcówkę wałka napędowego, wystającą na zewnątrz kolumny. W napędowy pasek zębaty jest wpięta karetka pociągowa, a do tej karetki jest przymocowany wodzik wspornika poprzeczki. Mechanizm przesuwu wspornika poprzeczki posiada blokadę do ustalania położenia wspornika poprzeczki na zadanej wysokości.

Znane stojaki są wyposażone we wskaźniki wysokości usytuowania poprzeczki posiadające liniową miarkę oraz strzałkę usytuowaną przy tej miarce. Miarka z podziałką centymetrową jest zwykle usytuowana przesuwnie względem nieruchomej strzałki, umocowanej w ustalonym miejscu.

Niektóre znane stojaki są wyposażone w kółka jezdne przymocowane do podstawy, pomocne do przemieszczania po podłożu całego stojaka z kolumną przechyloną do poziomu, albo samej podstawy, po odłączeniu kolumny.

Stojak według wynalazku, posiadający pionową kolumnę ze wspornikiem poprzeczki skojarzonym przesuwnie z tą kolumną oraz podstawę wyposażoną w wózek przesuwu, przy czym kolumna jest umieszczona w tulei osadczej wystającej do góry z wózka przesuwu, a podstawa ma prowadnice dla rolek wózka, charakteryzuje się tym, że wózek przesuwu jest wyposażony w hamulec do unieruchomiania tego wózka na podstawie. Korzystnie hamulec posiada płytkę hamulcową opartą wahliwie w strefie ś rodkowej na podporze, mają c ą postać dź wigni dwuramiennej, której wolny koniec jest umieszczony w rowku prowadnicy ramy, zaś drugi koniec, luźno nasadzony na śrubę dociskową, jest utrzymywany w kontakcie z kołnierzem oporowym tej śruby za pomocą sprężyny powrotnej. Rama podstawy stojaka posiada dwie podłużne prowadnice w postaci rozwiniętych ceowników, których końce półek są zagięte równolegle do środników i są zwrócone do siebie.

W korzystnym wykonaniu wózek przesuwu posiada konstrukcję noś n ą w kształ cie litery T, zbudowaną z belki podłużnej usytuowanej równolegle do prowadnic ramy i wyposażonej w dwie rolki jezdne oraz z belki poprzecznej z jedną rolką, przy czym rolki jezdne mają na obwodzie rowki, którymi obejmują zagięte końce półek prowadnic.

W celu kontrolowania prawidłowości ustawienia obu stojaków podpierających poprzeczkę, górna osłona podstawy stojaka jest wyposażona w skalę przesuwu kolumny, usytuowaną równolegle do prowadnic podstawy. Do odczytu wysokości usytuowania poprzeczki służy strzałka przymocowana do wspornika poprzeczki, otaczająca kolumnę stojaka na części obwodu; grot strzałki jest usytuowany przy skali wysokości naniesionej na kolumnę stojaka.

Przykład wykonania wynalazku jest pokazany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia stojak prawy w widoku czołowym od strony nabiegu skoczka, fig. 2 - stojak prawy w widoku z boku w kierunku stojaka lewego, fig. 3 - stojak prawy w widoku z góry, fig. 4 - powiększony przekrój poprzeczny przez kolumnę stojaka, oznaczony na fig. 1 literami A-A, fig. 5 - podstawę z wózkiem, w widoku

PL 209 586 B1 czołowym od strony nabiegu skoczka, po zdjęciu osłony bocznej, fig. 6 - podstawę z wózkiem w widoku z boku, częściowo odsłoniętą, zaś fig. 7 przedstawia ramę podstawy i wózek, w widoku z góry.

Stojak posiada prostokątną podstawę 1 oraz pionową kolumnę 2 umieszczoną na tej podstawie 1 za pośrednictwem wózka przesuwu 3.

Podstawa 1 ma prostokątną ramę 4 wykonaną z dwóch podłużnych prowadnic 5 i dwóch listew poprzecznych 6, połączonych z tymi prowadnicami 5. Przekrój poprzeczny prowadnicy 5 posiada postać rozwiniętego ceownika, w którym końce półek są zagięte równolegle do środnika i są zwrócone do siebie. Środniki obu prowadnic 5 są usytuowane pionowo i po zewnętrznej stronie ramy 4, a zagięte końce półek, znajdujące się po wewnętrznej stronie ramy 4, są elementami prowadzącymi dla rolek jezdnych 7 wózka przesuwu 3. Wózek 3 posiada konstrukcję nośną w kształcie litery T zbudowaną z belki podłużnej 8, usytuowanej równolegle do prowadnicy 5 ramy 4 i wyposażonej w dwie rolki jezdne 7 oraz belki poprzecznej 9, prostopadłej do belki podłużnej 8 i wyposażonej w jedną rolkę jezdną 7. Rolki jezdne 7 mają na obwodzie rowki, którymi obejmują zagięte końce półek prowadnic 5. Podstawa 1 jest wyposażona w dwa koła jezdne 10 przymocowane do dłuższego boku ramy 4, ma również gumowe podkładki 11 usytuowane pod listwami poprzecznymi 6.

Wózek przesuwu 3 jest wyposażony w pionową tuleję osadczą 12, przytwierdzoną do jego konstrukcji nośnej przy zbiegu belek 8 i 9. W tulei osadczej 12 jest umieszczony koniec kolumny 2 połączony rozłącznie z ta tuleją 12 za pomocą śrub mocujących 13.

Podstawa 1 jest wyposażona w hamulec płytkowy 14, blokujący wózek przesuwu 3 po jego przesunięciu na kierunku rozbiegu skoczka w położenie odpowiadające indywidualnym potrzebom zawodnika. Hamulec 14 ma kształtową płytkę hamulcową 15, podwójnie wygiętą. Płytka 15 jest oparta wahliwie w strefie środkowej na podporze 16, wskutek czego ma ona postać dwuramiennej dźwigni. Swobodny koniec płytki 15 zachodzi pod zagiętą półkę prowadnicy 5, a drugi jej koniec jest luźno osadzony na śrubie dociskowej 17, która jest wkręcana w korpus wózka 3 dla wywołania efektu zahamowania wózka przesuwu 3 i wykręcana z tego korpusu dla zwolnienia hamulca 14. Przy zwolnionym hamulcu 14 koniec płytki 15 osadzony na śrubie 17 jest dociskany do kołnierza oporowego tej śruby 17 za pomocą sprężyny powrotnej 18, dzięki czemu płytka hamulcowa 15 jest utrzymywana w położeniu luźnym, bez kontaktu jej wolnego końca z prowadnicą 5.

Na górnej osłonie 19 podstawy 1 znajduje się skala 20 do mierzenia wielkości przesunięcia kolumny 2 na kierunku rozbiegu skoczka, w stosunku do standardowego położenia, które przyjęto jako położenie zerowe. Skala 20 jest pomocna w razie przesuwu kolumny 2 w celu dostosowania wzdłużnego położenia poprzeczki na kierunku rozbiegu do indywidualnych potrzeb zawodnika, pozwala ona bowiem na jednakowe usytuowanie na skoczni obu kolumn 2 i utrzymanie poprzeczki ściśle na kierunku prostopadłym do rozbiegu.

Kolumna 2 posiada postać rury o cylindrycznym obrysie, wyposażonej na obwodzie w dwa rowki teowe 21 i 22, rozmieszczone naprzeciw siebie. W większym rowku teowym 21 jest umieszczony przesuwnie wodzik 23 wspornika poprzeczki 24. Wodzik 23 jest przesuwany w rowku 21 wzdłuż osi kolumny 2, w górę lub w dół, za pomocą ręcznego mechanizmu przesuwu 25 z pociągowym paskiem zębatym 26, przy czym ten wodzik 23 jest wpięty w pasek 26. Mechanizm przesuwu 25 ma ręczną korbkę 27 osadzoną na końcówce wałka napędowego 28 wystającej na zewnątrz z kolumny 2 i jest wyposażony w blokadę położenia wspornika poprzeczki 24, uruchomianą i zwalnianą za pomocą obrotu tarczy blokującej 29, osadzonej na wałku 28.

Do wodzika 23 wspornika poprzeczki 24 jest przykręcona strzałka 30 wskaźnika wysokości, a na ściance kolumny 2 znajduje się skala 31. Skala 31 wycechowana co 5 cm, jest trwale naniesiona na ściankę kolumny 2 w takim miejscu na obwodzie, które zapewnia dobrą widoczność, a strzałka 30 jest wygięta po okręgu i otacza półkoliście kolumnę 2.

Claims (6)

1. Stojak do skoku wzwyż o tyczce lub bez tyczki, posiadający pionową kolumnę ze wspornikiem poprzeczki skojarzonym przesuwnie z tą kolumną oraz podstawę wyposażoną w wózek przesuwu, przy czym kolumna jest umieszczona w tulei osadczej wystającej do góry z wózka przesuwu, a podstawa ma prowadnice dla rolek wózka, znamienny tym, że wózek przesuwu (3) jest wyposażony w hamulec (14) do unieruchomiania tego wózka (3) na podstawie (1).

PL 209 586 B1

2. Stojak według zastrz. 1, znamienny tym, że hamulec (14) posiada płytkę hamulcową (15) opartą wahliwie w strefie środkowej na podporze (16), mającą postać dźwigni dwuramiennej, której wolny koniec jest umieszczony w rowku prowadnicy (5) ramy (4), zaś drugi koniec, luźno nasadzony na śrubę dociskową (17) jest utrzymywany w kontakcie z kołnierzem oporowym tej śruby (17) za pomocą sprężyny powrotnej (18).

3. Stojak według zastrz. 1, znamienny tym, że rama (4) podstawy (1) ma dwie podłużne prowadnice (5) w postaci rozwiniętych ceowników, których końce półek są zagięte równolegle do środników i są zwrócone do siebie.

4. Stojak według zastrz. 1, znamienny tym, że wózek (3) posiada konstrukcję nośną w kształcie litery T, zbudowaną z belki podłużnej (8), usytuowanej równolegle do prowadnic (5) i wyposażonej w dwie rolki jezdne (7) oraz z belki poprzecznej (9) z jedną rolką (7), przy czym rolki jezdne (7) mają na obwodzie rowki, którymi obejmują zagięte końce półek prowadnic (5).

5. Stojak według zastrz. 1, znamienny tym, że górna osłona (19) podstawy (1) jest wyposażona w skalę (20) przesuwu kolumny (2), usytuowaną równolegle do prowadnic (5).

6. Stojak według zastrz. 1, znamienny tym, że do wspornika poprzeczki (24) jest przymocowana strzałka (30), która otacza kolumnę (2) na części obwodu, a na kolumnie (2) jest naniesiona skala (31) wysokości poprzeczki.