PL202913B1 - Urządzenie do ślizgowego prowadzenia okna dachowego w budynku mieszkalnym - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do ślizgowego prowadzenia okna dachowego w budynku mieszkalnym, przeznaczone do hamowania położenia ramy skrzydła okna dachowego w budynku mieszkalnym, zwłaszcza okna przechylnego i/lub okna uchylnego.

Tego typu urządzenia do ślizgowego prowadzenia są znane. Składają się one z zamocowanego na stałe na ramie skrzydła okna dachowego w budynku mieszkalnym elementu prowadzącego, przemieszczanego wzdłuż prowadnicy szynowej, zamocowanej na ościeżnicy okna. Korzystnie tego typu urządzenie do ślizgowego prowadzenia znajduje się z obu stron okna dachowego w budynku mieszkalnym. Zadaniem urządzenia do ślizgowego prowadzenia jest kontrola ruchu przechylnego okna. Rama skrzydła jest zamocowana na ościeżnicy za pomocą drążków prowadzących. Z obu stron okna dachowego znajduje się po jednym drążku prowadzącym, przy czym dolne końce tych drążków są połączone obrotowo z ramą skrzydła, zaś ich górne końce z ościeżnicą. W trakcie ruchu otwierającego drążki prowadzące mogą się przechylać względem ościeżnicy i umożliwiają podniesienie osi przechyłu, w związku z czym użytkownik znajduje miejsce pod otwierającym się oknem. Ponadto urządzenie do ślizgowego prowadzenia prowadzi ramę skrzydła aż do pozycji czyszczenia, w której zewnętrzną powierzchnię szyby można umyć od strony pomieszczenia.

Znane urządzenia do ślizgowego prowadzenia mają tę wadę, że - na przykład w zależności od nachylenia dachu i/lub pod wpływem ciśnienia wiatru - nie jest możliwe pewne unieruchomienie skrzydła okna dachowego. Dochodzi do niezamierzonych zmian położenia skrzydła.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 177 697 znane jest okno dachowe z ustalaczem do blokowania położeń otwarcia, zawierające przestawialne kątowo względem ościeżnicy ramię sprężyste, które jest połączone za pomocą łożysk obrotowych zarówno z ościeżnicą, jak i ze skrzydłem okiennym. Jedno z ł o ż ysk jest umieszczone w usytuowanym przesuwnie w czworoką tnej prowadnicy ś lizgaczu. Prowadnica ma powierzchnię ślizgową w postaci warstwy tworzywa sztucznego.

Ponadto z polskiego opisu patentowego nr PL 185 796 znane jest okno dachowe z ościeżnicą i skrzydłem okiennym, które za pomocą umieszczonych na nim przegubowo kształtowników jest ułożyskowane przechylnie na poziomej osi obrotu w środkowej strefie skrzydła. Okno zawiera umieszczony na co najmniej jednym ramiaku prowadnik przesuwający się w prowadnicy ukształtowanej na ościeżnicy, a także co najmniej jedno zamocowane jednym swoim końcem odchylnie na skrzydle okiennym teleskopowe urządzenie sprężynujące, które drugim swoim końcem współpracuje rozłącznie z mającą przepust dla prowadnika, usytuowaną na ościeżnicy obsadą.

Celem wynalazku jest wyeliminowanie wskazanych niedogodności.

Urządzenie do ślizgowego prowadzenia okna dachowego w budynku mieszkalnym, przeznaczone do hamowania położenia ramy skrzydła okna dachowego w budynku mieszkalnym, zwłaszcza okna przechylnego i/lub okna uchylnego, zawierające mocowany na ościeżnicy korpus, który ma pierwszą powierzchnię ślizgową kanału ślizgowego dla mocowanego na ramie skrzydła elementu prowadzącego według wynalazku charakteryzuje się tym, że ma zamocowany za pomocą przyrządu nastawczego na korpusie element kanałowy, który ma drugą powierzchnię ślizgową, tworzącą wraz z pierwszą powierzchnią ślizgową obszar zaciskowy dla elementu prowadzącego, mający regulowany odstęp zaciskowy.

Korzystnie, element prowadzący jest sprężysty, zwłaszcza wykazuje własną sprężystość, w odniesieniu do działania zaciskowego.

Korzystnie, przyrząd nastawczy ma postać przyrządu klinowego.

Korzystnie, przyrząd nastawczy ma nastawną blokadę.

Korzystnie, przyrząd nastawczy ma skalę wskaźnika ustawienia.

Korzystnie, ustalenie położenia przyrządu klinowego następuje za pomocą co najmniej jednego połączenia złożonego z podłużnego otworu i śruby.

Korzystnie, pierwsza powierzchnia ślizgowa jest ukształtowana na górnej powierzchni płytki korpusu.

Korzystnie, korpus ma leżącą w odstępie naprzeciw płytki szynę montażową, na której wsparty jest element kanałowy.

Korzystnie, szyna montażowa i/lub element kanałowy mają kształt klinowy.

Korzystnie, kierunek klina przebiega w kierunku wzdłużnego wymiaru kanału ślizgowego lub w kierunku do niego poprzecznym.

Korzystnie, pierwsza powierzchnia ślizgowa przebiega równolegle do drugiej powierzchni ślizgowej.

PL 202 913 B1

Korzystnie, długość pierwszej powierzchni ślizgowej jest większa niż długość drugiej powierzchni ślizgowej.

Korzystnie, wystający poza długość drugiej powierzchni ślizgowej obszar pierwszej powierzchni ślizgowej jest płaski.

Korzystnie, wystający poza długość drugiej powierzchni ślizgowej obszar pierwszej powierzchni ślizgowej ma kształt wznoszący się, zwłaszcza w kształcie łuku, zwłaszcza w odniesieniu do płaszczyzny ościeżnicy.

Korzystnie, za wznoszącym się obszarem pierwszej powierzchni ślizgowej znajduje się element wychwytujący dla elementu prowadzącego.

Mocowany na ramie skrzydła element prowadzący oraz przyporządkowany ościeżnicy kanał ślizgowy pozwalają bez problemów wyposażyć, na etapie produkcji lub później, okno dachowe dla budynku mieszkalnego w postaci okna przechylnego i/lub uchylnego, w urządzenie do ślizgowego prowadzenia. Ponieważ konstrukcja według wynalazku ma obszar zaciskowy o regulowanym odstępie zaciskowym, można sprawić, aby element prowadzący poruszał się wzdłuż kanału ślizgowego jedynie po przyłożeniu siły przesuwającej o wybranej wielkości. Ponieważ położenie ramy skrzydła jest ustalane za pomocą znajdującego się w kanale ślizgowym elementu prowadzącego, zaś samoczynne przemieszczanie tego elementu jest zablokowane przez działanie klinujące, powstaje rozwiązanie o niezawodnym działaniu, co oznacza, że okno dachowe, znajdujące się w położeniu otwartym, jest zabezpieczone przed niepożądaną samoczynną zmianą tego położenia. Ustalone położenie otwarte zostaje zachowane nawet pod naciskiem wiatru, przy czym możliwość regulacji odstępu zaciskowego pozwala indywidualnie dobierać siłę zacisku przy montażu okna. W okolicach o silniejszych wiatrach, na przykład w obszarach wybrzeża, można ustawić większą siłę zacisku niż w obszarach mieszkalnych o słabszych wiatrach.

W korzystnej postaci wynalazku, w której element prowadzący jest sprężysty, zwłaszcza wykazuje własną sprężystość, w odniesieniu do działania zaciskowego, sprężystość względnie sprężystość własna elementu zaciskowego powoduje, że element prowadzący jest pewnie utrzymywany w kanale ślizgowym, ale - po przyłożeniu odpowiedniej siły do klamki ramy skrzydła - można go przesuwać, aby na przykład spowodować ustawienie okna w innym położeniu otwartym, zamknięcie okna lub ustawienie go w pozycji czyszczenia.

W przypadku postaci wynalazku, charakteryzującej się tym, że przyrząd nastawczy ma postać przyrządu klinowego, pod pojęciem „przyrządu klinowego” należy rozumieć konstrukcję, w której znajduje się element stały i element ruchomy, przy czym element ruchomy można przemieszczać względem elementu stałego przy użyciu co najmniej jednego klinowego zukosowania. Konstrukcja klinowa powoduje przy przemieszczaniu zmianę odstępu obu części, w niniejszym przypadku do zmiany odstępu zaciskowego kanału ślizgowego, w którym ślizga się element prowadzący. Możliwe jest rozwiązanie, w którym tylko jedna część ma klinowe zukosowanie, zaś druga część nie ma kształ tu klina. Jednak już klinowy kształt jednej części stwarza możliwość regulacji. Alternatywnie również obie części mogą mieć klinowe zukosowania. Również w tym przypadku występuje - nawet wzmocniony - efekt zmiany odstępu przy przemieszczaniu.

Za pomocą nastawnej blokady, w którą wyposażony jest przyrząd nastawczy, można realizować przemieszczenia w postaci określonych kroków. Można ponadto zastosować skalę wskaźnika ustawienia, która pozwala zobaczyć, w jakim ustawieniu znajduje się obszar zaciskowy. W przypadku okna dachowego w budynku mieszkalnym skala ta może zwłaszcza zawierać wskazania odnośnie stromizny dachu. Przy bardziej stromych dachach należy przykładowo ustawić na podstawie skali silniejszy zacisk niż w przypadku dachów o mniejszym nachyleniu.

Przy korzystnej postaci wynalazku, w której ustalenie położenia przyrządu klinowego następuje za pomocą co najmniej jednego połączenia składającego się z podłużnego otworu i śruby, w celu ustawienia obszaru zaciskowego wystarczy jedynie poluzować połączenie śrubowe na tyle, aby można było przesunąć element kanałowy względem korpusu. Po ustawieniu żądanego położenia dociąga się połączenie śrubowe, ustalając w ten sposób odstęp zaciskowy obszaru zaciskowego.

Pierwsza powierzchnia ślizgowa jest ukształtowana na górnej powierzchni płytki korpusu leżącej w odstępie naprzeciw szyny montażowej, na której dolnej powierzchni wsparty jest element kanałowy. Szyna montażowa jest korzystnie połączona z korpusem za pomocą żebra, przy czym korzystnie korpus, żebro i szyna montażowa tworzą otwartą literę U, w którą wchodzi element prowadzący. Za pomocą wspartego na spodzie szyny montażowej elementu kanałowego, przemieszczanego w kierunku wzdłużnego wymiaru szyny montażowej względem tej szyny i regulowanego za pomocą przyrzą4

PL 202 913 B1 du nastawczego w odniesieniu do odstępu zaciskowego, można ustawić szerokość obszaru zaciskowego odpowiednio do żądanych oporów ruchu elementu prowadzącego.

Alternatywnie do wspomnianej możliwości przestawiania przyrządu klinowego wzdłuż szyny montażowej istnieje również możliwość takiego ustawienia klina lub klinów, aby przemieszczanie elementu kanałowego w kierunku poprzecznym, zwłaszcza prostopadłym do wzdłużnego wymiaru szyny montażowej, powodowało zmianę odstępu zaciskowego.

Aby w całym kanale ślizgowym na element prowadzący działały jednakowe siły zaciskowe, pierwsza powierzchnia ślizgowa biegnie równolegle do drugiej powierzchni ślizgowej. W szczególności długość pierwszej powierzchni ślizgowej może być większa niż długość drugiej powierzchni ślizgowej. Pozwala to zrealizować takie otwarte ustawienia ramy skrzydła, w których element prowadzący nie znajduje się wewnątrz obszaru zaciskowego, lecz poza obszarem zaciskowym, a zatem rama skrzydła jest niejako uwolniona od ościeżnicy. Może to być korzystne przy montażu względnie demontażu ramy skrzydła, a także w trakcie przechylania ramy skrzydła do pozycji czyszczenia, ponieważ przy dochodzeniu do pozycji czyszczenia, a także w samej pozycji czyszczenia ze względów kinematycznych korzystne jest „unoszenie” elementu prowadzącego względem ościeżnicy. Wystający poza długość drugiej powierzchni ślizgowej obszar pierwszej powierzchni ślizgowej można zatem ukształtować w postaci łuku, co oznacza, że element prowadzący porusza się podczas normalnego ruchu otwierającego wzdłuż prostoliniowego obszaru zaciskowego i - w trakcie dalszego otwierania - wchodzi na wznoszący się łuk z odpowiedniej strony obszaru zaciskowego, aby następnie - po osiągnięciu pozycji czyszczenia - po przejściu przez obszar w kształcie łuku znaleźć się na wyższym poziomie i wreszcie wejść w obszar działania elementu wychwytującego, który zabezpiecza okno w pozycji czyszczenia.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia okno dachowe w budynku mieszkalnym, w widoku z boku, z urządzeniem do ślizgowego prowadzenia, przy czym okno znajduje się w pozycji zamkniętej, fig. 2 - okno z fig. 1 w pozycji otwartej, fig. 3 - okno z fig. 1 w pozycji czyszczenia, fig. 4 - obszar okna z fig. 1, w którym znajduje się urządzenie do ślizgowego prowadzenia, fig. 5 - urządzenie do ślizgowego prowadzenia z fig. 2 w widoku szczegółowym, fig. 6 - urządzenie do ślizgowego prowadzenia z fig. 3 w widoku szczegółowym, fig. 7 przekrój wzdłuż linii A-A na fig. 4, fig. 8 - urządzenie do ślizgowego prowadzenia w widoku perspektywicznym, a fig. 9 - urządzenie do ślizgowego prowadzenia w widoku z boku.

Na fig. 1 ukazane jest okno dachowe 1 dla budynku mieszkalnego, mające ościeżnicę 2 i ramę 3 skrzydła. Rama skrzydła jest zaopatrzona w klamkę 4.

Okno dachowe 1 ma postać czysto przechylnego okna 5, chociaż ma ono drążki prowadzące 6, z których każdy jest swym jednym końcem 7 zamocowany za pomocą osi obrotu 8 na ościeżnicy, zaś na ich drugim końcu 9 osadzona jest za pomocą osi przechyłu 10 rama 3 skrzydła. Wynalazek nie jest jednak ograniczony do tego typu okien przechylnych, lecz może być również zastosowany do uchylnych i/lub przechylnych ukośnych okien dachowych.

Poniższy opis odnosi się tylko do jednego pionowego słupka okna dachowego 1, zatem do ukształtowania pionowego słupka w odniesieniu do ościeżnicy 2, ramy 3 skrzydła oraz drążków prowadzących 6 i objaśnionego poniżej urządzenia 11 do ślizgowego prowadzenia, ponieważ jest to wystarczające do zrozumienia konstrukcji i zasady działania przedmiotu wynalazku. W praktyce oczywiście każdy z pionowych słupków okna dachowego 1 ma odpowiednią konstrukcję i jest korzystnie zaopatrzony w urządzenie 11 do ślizgowego prowadzenia.

Urządzenie 11 do ślizgowego prowadzenia ma kanał ślizgowy 12, umieszczony na stałe na ościeżnicy 2. Na ramie 3 skrzydła jest umieszczony element prowadzący 13, który - w zależności od pozycji ramy 3 skrzydła - jest osadzony zaciskowo w kanale ślizgowym 12 lub znajduje się poza kanałem ślizgowym 12. Jeżeli kanał ślizgowy 12 zadziała zaciskowo na element prowadzący 13, wówczas następuje zabezpieczenie ramy 3 skrzydła w pozycji otwartej względem ościeżnicy 2, co oznacza, że przestawienie ramy 3 skrzydła wymaga użycia siły pokonującej hamowanie. Jak wynika z figur rysunku, urządzenie 11 do ślizgowego prowadzenia znajduje się w przybliżeniu w środkowym obszarze pionowego wymiaru okna dachowego 1, przy czym jedna część jest zamocowana na ościeżnicy 2, druga zaś znajduje się na ramie 3 skrzydła. Jeżeli porówna się fig. 1 do 3, wówczas widać wyraźnie, że w trakcie przechylania ramy 3 skrzydła wokół osi przechyłu 10 następuje przemieszczenie elementu prowadzącego 13 w kanale ślizgowym 12. Jednocześnie, wskutek podparcia elementu prowadzącego 13 w kanale ślizgowym 12, oś przechyłu 10 zostaje lekko uniesiona. Jest to możliwe, ponieważ każdy z drążków prowadzących 6 jest za pomocą osi obrotu 8 zamocowany obrotowo na ościeżnicy 2. Jeżeli przechył ramy 3 skrzydła dochodzi do przedstawionej na fig. 3 pozycji maksymalnej, wówczas

PL 202 913 B1 rama zostaje ustawiona w pozycji czyszczenia, co oznacza, że zewnętrzną powierzchnię szyby ramy 3 skrzydła można czyścić od strony pomieszczenia. Na fig. 3 widać, że w pozycji czyszczenia element prowadzący 13 opuścił kanał ślizgowy 12 i znalazł się w elemencie wychwytującym 14, zaopatrzonym w blokujący od góry zaczep.

Na fig. 4 do 6 ukazane jest położenie elementu prowadzącego 13 w zależności od położenia ramy 3 skrzydła. Figury te zostaną opisane poniżej.

Jak widać na fig. 4, ukazującej zamknięte, zwłaszcza zablokowane, położenie ramy 3 skrzydła, element prowadzący 13 spoczywa w końcowym obszarze 15 kanału ślizgowego 12, który ma kształt prostoliniowy i przebiega równolegle do wzdłużnego wymiaru pionowego słupka 16 ościeżnicy 2. Oś przechyłu 10 leży powyżej elementu prowadzącego 13 i jest ponadto usytuowana bliżej dolnego poziomego słupka 17 ościeżnicy 2, niż element prowadzący 13. W trakcie otwierania ramy 3 skrzydła element prowadzący 13 przemieszcza się w kierunku drugiego końcowego obszaru 18 kanału ślizgowego 12, przy czym wskutek ukośnego ustawienia ramy 3 skrzydła względem płaszczyzny ościeżnicy 2 następuje uniesienie drążka prowadzącego 6. Jeżeli - zgodnie z fig. 6 - przechyli się ramę 3 skrzydła jeszcze dalej, wówczas element prowadzący 13 opuszcza kanał ślizgowy 12 i porusza się wzdłuż, mającego lokalnie kształt łuku, wznoszącego się toru 18', utworzonego po części z urządzenia 11 do ślizgowego prowadzenia, po części zaś z elementu wychwytującego 14. Ukształtowana na elemencie wychwytującym 14 prowadnica 19 dla elementu prowadzącego 13 przechodzi za lekko łukowym obszarem we wznoszącą się prostą i kończy się w hakowym obszarze wychwytującym 20 elementu wychwytującego 14, który obejmuje kształtowo element prowadzący 13 i jest zaopatrzony w żebro 21, obejmujące od góry element prowadzący 13. Pomiędzy obszarem wychwytującym 20 i końcowym obszarem 18 znajduje się przerwa montażowa 22, która umożliwia wprowadzenie elementu prowadzącego 13, pozwalając tym samym na montaż względnie demontaż ramy 3 skrzydła.

Na fig. 7 uwidoczniony jest kształt elementu prowadzącego 13. Ma on zamocowany na ramie 3 skrzydła sworzeń 23, na którym osadzona jest obrotowo wokół osi 25 sworznia część prowadząca 24, mająca kwadratowy przekrój.

Na fig. 8 i 9 ukazana jest konstrukcja urządzenia do ślizgowego prowadzenia w odniesieniu do jego kanału ślizgowego 12. Urządzenie 11 do ślizgowego prowadzenia ma korpus 26, zaopatrzony w płytkę 27. Dolna powierzchnia 28 płytki 27 jest zaopatrzona w dwa, leżące w odstępie względem siebie, występy ustalające 29, wkładane w odpowiednie otwory ustalające ościeżnicy 2. Za pomocą dwóch otworów mocujących 30 następuje przymocowanie śrubami do ościeżnicy 2, co oznacza, że przez oba otwory mocujące 30 przechodzą trzpienie odpowiednich śrub mocujących, przy czym otwory mocujące 30 mają odcinki wpuszczane, w których osadzone są łby śrub. Na górnej powierzchni 31 płytki 27 znajduje się pierwsza powierzchnia ślizgowa 32, po której może się ślizgać element prowadzący 13. Ponadto z bocznego obszaru brzegowego 33 korpusu 26 wystaje żebro 34, które jest ustawione pod kątem prostym do pierwszej powierzchni ślizgowej 32 i którego wzdłużny wymiar jest krótszy niż powierzchnia ślizgowa 32, w związku z czym z obu stron tego żebra powstaje wystający obszar 35 i wystający obszar 36 powierzchni ślizgowej 32. Żebro 34 przechodzi w szynę montażową 37, która jest tak ukształtowana, że wraz z żebrem 34 i płytką 27 - patrząc w przekroju - tworzy otwartą literę U. Dolna powierzchnia 38 szyny montażowej 37 jest tak ukształtowana, że w połączeniu z wystającym obszarem 36 wznosi się najpierw prostoliniowo, to znaczy jej odstęp od górnej powierzchni 31 płytki 27 zwiększa się stale aż do stopnia 39, który wystaje w kierunku górnej powierzchni 31 i zmniejsza odpowiednio do tego odstęp względem pierwszej powierzchni ślizgowej 32. Następnie - w kierunku wystającego obszaru 35 - dolna powierzchnia 38 szyny montażowej 37 wznosi się ponownie, przy czym kąt wzniosu z obu stron stopnia 39 jest jednakowy. Pomiędzy stopniem 39 i końcem 40 dolnej powierzchni 38 znajduje się nastawna blokada 41, zawierająca uzębienie 42 na dolnej powierzchni 38 szyny montażowej 37. Ponadto między nastawną blokadą 41 i końcem 40 znajduje się skala 43 wskaźnika ustawienia, która na bocznej ściance 44 szyny montażowej 37 ma kilka, rozmieszczonych w jednakowych odstępach względem siebie, oznaczeń kreskowych 45.

Żebro 34 ma dwa, leżące w odstępie względem siebie, gwintowane otwory 46, w każdy z których wkręcona jest śruba zabezpieczająca 47. Każda ze śrub zabezpieczających 47 przechodzi przez podłużny otwór 48, wykonany w elemencie kanałowym 49, mającym w przybliżeniu taką samą długość, jak żebro 34 i wspartym powierzchnią przylegania 50 na dolnej powierzchni 38 szyny montażowej 37. Powierzchnia przylegania 50 jest tak ukształtowana, że jej zarys odpowiada zarysowi dolnej powierzchni 38, to znaczy, że - patrząc na fig. 9 od strony lewej w prawą - najpierw znajduje się wznoszący się prostoliniowo obszar 51, który przechodzi w stopień 52, za którym następuje wznoszący się,

PL 202 913 B1 prostoliniowy obszar 53. Pomiędzy stopniem 52 i końcem 54 powierzchni przylegania 50 znajduje się współpracujące z uzębieniem 42 przeciwuzębienie 55, w związku z czym uzębienie 42 i przeciwuzębienie 55 współtworzą nastawną blokadę 41, pozwalając na ustalenie położenia elementu kanałowego 49 na szynie montażowej 37. Oznaczenie kreskowe 56 na czołowej powierzchni 57 elementu kanałowego 49 koresponduje z jednym z oznaczeń kreskowych 45 szyny montażowej 37, wskazując w ten sposób położenie elementu kanałowego 49 względem szyny montażowej 37.

Leżąca naprzeciw czołowej powierzchni 57, czołowa powierzchnia 58 (fig. 8) przylega do żebra 34 i służy do dodatkowego wsparcia elementu kanałowego 49. Leżąca naprzeciw powierzchni przylegania 50, dolna powierzchnia 59 elementu kanałowego 49 stanowi drugą powierzchnię ślizgową 60 dla elementu prowadzącego 13, przy czym układ ten jest tak zaprojektowany, że przy przyleganiu dolnej powierzchni 38 i powierzchni przylegania 50 druga powierzchnia ślizgowa 60 przebiega równolegle do pierwszej powierzchni ślizgowej 32. Obie powierzchnie ślizgowe 32 i 60 współtworzą zatem kanał ślizgowy 12.

Aby ustawić odstęp zaciskowy 61 powstałego w ten sposób obszaru zaciskowego 62 dla elementu prowadzącego 13, trzeba jedynie na tyle poluzować obie śruby zabezpieczające 47, by można było przesunąć element kanałowy 49. Przesuw następuje zawsze w kierunku kanału ślizgowego 12. Z uwagi na ustawione ukośnie odcinki dolnej powierzchni 38 i powierzchni przylegania 50 zachodzi zmniejszenie odstępu zaciskowego 61, jeżeli - jak widać na fig. 9 - element kanałowy 49 zostanie przesunięty w lewo. Jeżeli przesuw następuje w prawo, wówczas odstęp zaciskowy 61 zwiększa się. Znaki „+” i przyporządkowane oznaczeniom kreskowym 45, uwidaczniają, że przesuw w kierunku znaku „+” powoduje wzmocnienie zacisku działającego na element prowadzący 13. Znak „-” uwidacznia, że przesuw w tym kierunku powoduje zmniejszenie zacisku, działającego ze strony obszaru zaciskowego 62 na element prowadzący 13.

Układ jest tak dobrany, że część prowadząca 24 jest wykonana z materiału, korzystnie tworzywa sztucznego, dysponującego pewną sprężystością własną, co amortyzuje nacisk wywierany przez powierzchnie ślizgowe pierwszą 32 i drugą 60, umożliwiając tym samym przy użyciu odpowiedniej siły przemieszczanie elementu prowadzącego 13 wzdłuż kanału ślizgowego 12. Elementy urządzenia przedstawionego na fig. 8 i 9 są korzystnie wykonane z metalu, w związku z czym wykazują mniejszą sprężystość własną niż element prowadzący 13. Ukośna dolna powierzchnia 38 i ukośna powierzchnia przylegania 50 prowadzą do przyrządu nastawczego 63, mającego postać przyrządu klinowego 64. Przy przesuwie elementu kanałowego 49 względem szyny montażowej 37 wskutek działania klinującego ustala się odstęp zaciskowy 61 pomiędzy pierwszą powierzchnią ślizgową 32 i drugą powierzchnią ślizgową 60, przy czym nastawna blokada 41 umożliwia stopniowe przestawianie. Jeżeli nastąpiło żądane ustawienie elementu kanałowego 49, wówczas zostaje on unieruchomiony poprzez dociągnięcie śrub zabezpieczających 47, co powoduje ustalenie żądanego ustawienia.

Wynalazek umożliwia hamowanie otwartej ramy 3 skrzydła względem ościeżnicy 2, które zapobiega samoczynnemu przechylaniu. Element prowadzący 13 przemieszcza się w trakcie otwierania ramy 3 skrzydła przez kanał ślizgowy 12, przebiegający prostoliniowo i równolegle do płaszczyzny ościeżnicy 2. Gdy element prowadzący 13 w trakcie zajmowania pozycji czyszczenia opuszcza kanał ślizgowy 12, wówczas ślizga się on po wznoszącym się łukowo wystającym obszarze 36, a następnie wchodzi we wspomniany uprzednio, zamocowany na ościeżnicy 2, element wychwytujący 14.

Claims (15)

1. Urządzenie do ślizgowego prowadzenia okna dachowego w budynku mieszkalnym, przeznaczone do hamowania położenia ramy skrzydła okna dachowego w budynku mieszkalnym, zwłaszcza okna przechylnego i/lub okna uchylnego, zawierające mocowany na ościeżnicy korpus, który ma pierwszą powierzchnię ślizgową kanału ślizgowego dla mocowanego na ramie skrzydła elementu prowadzącego, znamienne tym, że ma zamocowany za pomocą przyrządu nastawczego (63) na korpusie (26) element kanałowy (49), który ma drugą powierzchnię ślizgową (60), tworzącą wraz z pierwszą powierzchnią ślizgową (32) obszar zaciskowy (62) dla elementu prowadzącego (13), mający regulowany odstęp zaciskowy (61).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że element prowadzący (13) jest sprężysty, zwłaszcza wykazuje własną sprężystość, w odniesieniu do działania zaciskowego.

PL 202 913 B1

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przyrząd nastawczy (63) ma postać przyrządu klinowego (64).

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przyrząd nastawczy (63) ma nastawną blokadę (41).

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przyrząd nastawczy (63) ma skalę (43) wskaźnika ustawienia.

6. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że ustalenie położenia przyrządu klinowego (64) następuje za pomocą co najmniej jednego połączenia (46, 47, 48) złożonego z podłużnego otworu i śruby.

7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwsza powierzchnia ślizgowa (32) jest ukształtowana na górnej powierzchni płytki (27) korpusu (26).

8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że korpus (26) ma leżącą w odstępie naprzeciw płytki (27) szynę montażową (37), na której wsparty jest element kanałowy (49).

9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że szyna montażowa (37) i/lub element kanałowy (49) mają kształt klinowy.

10. Urządzenie według zastrz. 1 albo 9, znamienne tym, że kierunek klina przebiega w kierunku wzdłużnego wymiaru kanału ślizgowego (12) lub w kierunku do niego poprzecznym.

11. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwsza powierzchnia ślizgowa (32) przebiega równolegle do drugiej powierzchni ślizgowej (60).

12. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że długość pierwszej powierzchni ślizgowej (32) jest większa niż długość drugiej powierzchni ślizgowej (60).

13. Urządzenie według zastrz. 1 albo 12, znamienne tym, że wystający poza długość drugiej powierzchni ślizgowej (60) obszar (35, 36) pierwszej powierzchni ślizgowej (32) jest płaski.

14. Urządzenie według zastrz. 1 albo 12, znamienne tym, że wystający poza długość drugiej powierzchni ślizgowej (60) obszar (35, 36) pierwszej powierzchni ślizgowej (32) ma kształt wznoszący się, zwłaszcza w kształcie łuku, zwłaszcza w odniesieniu do płaszczyzny ościeżnicy.

15. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że za wznoszącym się obszarem pierwszej powierzchni ślizgowej (32) znajduje się element wychwytujący (14) dla elementu prowadzącego (13).