PL198692B1 - Urządzenie do obrotowego i suwliwego zawieszania elementów płytowych - Google Patents

Abstract

1. Urz adzenie do obrotowego i suwliwego zawieszania elementów p lytowych, które s a podparte suwliwie na co najmniej jednej szynie, i które s a obrotowe wokó l osi obrotu, która jest nieruchoma wzgl edem elementu p lytowego, w sk lad którego to urz adzenia wchodzi element sprz egaj a- cy, który jest osadzony we wspomnianej szynie i ma wyd lu- zony rowek biegn acy w przybli zeniu w tym samym kierunku co szyna, oraz ko lek sprz egaj acy, który jest osadzony nieobrotowo na elemencie p lytowym tak, ze pokrywa si e z osi a obrotu elementu p lytowego, i który jest osadzony przesuwnie w rowku elementu sprz egaj acego, przy czym ko lek sprz egaj acy i element sprz egaj acy s a przystosowane do sprz egania si e ze sob a kiedy element p lytowy jest obra- cany wzgl edem szyny, znamienne tym, ze rowek (101) elementu sprz egaj acego (100) ma sko sn a, boczn a powierzch- ni e krzywkow a (102), oraz element sprz egaj acy (100) ma co najmniej jedno zag lebienie (104) zasadniczo o kszta lcie cz esci ko la w sko snej powierzchni bocznej (102), które to zag lebienie (104) ma o s centraln a (E), która jest zasadniczo równoleg la do osi obrotu (G) elementu p lytowego (302), za s ko lek sprz egaj acy (200) ma cylindryczn a powierzchni e (206) z osi a centraln a (C), która jest zasadniczo równoleg la do osi obrotu (G) elementu p lytowego (302), przy czym cylindryczna powierzchnia (206) ko lka sprz egaj acego (200) ma cz esc sko- sn a (203) o kszta lcie zasadniczo takim samym jak kszta lt krzywkowy powierzchni bocznej (102) w rowku (101) elementu sprz egaj acego (100). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy urządzenia do obrotowego i suwliwego zawieszania elementów płytowych, które są podparte suwliwie na co najmniej jednej szynie i które mogą obracać się wokół osi obrotu, która jest nieruchoma względem elementu płytowego. W skład tego urządzenia wchodzi element sprzęgający, który opiera się na wspomnianej szynie i ma wydłużony rowek biegnący w przybliżeniu w tym samym kierunku co szyna, oraz kołek sprzęgający, który jest usytuowany nieobrotowo na elemencie płytowym tak, żeby pokrywał się z osią obrotu elementu płytowego i który jest przesuwny w rowku elementu sprzęgowego, przy czym kołek sprzęgający i element sprzęgowy są przystosowane do sprzęgania się ze sobą kiedy element płytowy obraca się względem szyny.

Urządzenie takiego typu, o jakim mowa we wstępie, jest znane z opisu patentowego WO 94/09238, w którym opisano układ elementów suwliwych z kółkami prowadzącymi na górnej szynie i kółkiem nośnym na dolnej szynie, przeznaczony do zawieszania szyb okiennych. W dolnej szynie znajduje się rowek, w którym porusza się po odpowiedniej drodze dolne kółko. W wyniku ukształtowania dolnego kółka tak, żeby miało zaokrągloną powierzchnię toczną sprzęgającą się z krawędziami rowka i tak, żeby nie obracało się względem szyby okiennej, uzyskuje się taką możliwość, że w trakcie otwierania okna kółko obraca się względem rowka, co powoduje uniesienie kółka. W wyniku tego ruchu, kołek sąsiadujący z górnym kółkiem wchodzi w otwór w górnej szynie. Kiedy kołek ten znajdzie się w otworze, a dolne kółko znajdzie się poprzecznie w szynie, oba elementy zostaną zablokowane względem podłużnego kierunku szyn, co oznacza, że szyba okienna, będąc w położeniu otwartym, nie może się pochylić.

Bez takiej blokady, szyba okienna mogłaby zostać wychylona przez swoją górną część, w wyniku swojej wagi, co wywołałoby moment względem zawieszenia w szynach w płaszczyźnie szyby okiennej, suwającej się wzdłuż górnej szyny i dolnej części szyby okiennej suwającej się wzdłuż dolnej szyny. Taka konstrukcja wymaga stosowania dużej liczby elementów składowych, wskutek czego takie rozwiązanie jest drogie. Ponadto, stosując taką konstrukcję, występuje znaczne ryzyko, że po obrotowym otwarciu szyby okiennej, obróci się ona w górę do położenia, w którym kołek nie pokryje się z otworem, skutkiem czego pojawi się ryzyko, że cała struktura nośna zostanie uszkodzona lub pęknie szyba okienna.

Kolejne znane dotychczas urządzenie tego typu, o którym mowa we wstępie, ujawniono w opisach WO 92/17673 i WO 93/08355. W tych dwóch opisach ujawniono urządzenie z elementem sprzęgającym, który jest przymocowany do górnej szyny i klinowym kołkiem o prostokątnym przekroju poprzecznym, który jest przymocowany do szyby okiennej, która z kolei jest zawieszona ślizgowo i obrotowo pomiędzy szyną górną i dolną. Element sprzęgający ma wydłu żony rowek, który jest nieco szerszy niż najmniejszy wymiar klina i przechodzi przez element sprzęgający w podłużnym kierunku szyny. Wzdłuż rowka znajduje się szereg okrągłych zagłębień. W każdym z tych okrągłych zagłębień znajduje się obrotowa tulejka, która jest ukształtowana z rowkiem, który w pewnym kierunku obrotu tulei pokrywa się z rowkiem elementu sprzęgającego. Kiedy klin jest wykonany tak, żeby suwał się w rowku w elemencie sprzę gają cym, z jednym ze swoich krótszych boków w kierunku suwania, przechodzi również przez rowek w każdej z tulei. Największy wymiar klina jest nieco mniejszy od średnicy obrotowej tulei i zagłębienia. Zatem, kiedy klin spoczywa po prostu w szynie wewnątrz obrotowej tulei, istnieje możliwość otwierania szyby okiennej poprzez jej obracanie wokół klina i osi, jaka wtedy powstaje.

Liczba elementów składowych w urządzeniu tego typu jest duża, oraz potrzebne są wąskie tolerancje z punktu widzenia montażu szyn, żeby urządzenie pracowało w zadowalający sposób.

Ponadto, o ile chodzi o konstrukcję tego typu, występuje znaczne ryzyko, że szyna albo urządzenie sprzęgające zostanie uszkodzone, jeżeli klin nie znajdzie się w takim położeniu, żeby dokładnie pokrywał się z obrotową tuleją. W urządzeniu tym występują znaczne siły, ponieważ użytkownik działa dużą dźwignią chwytając szybę okienną, a w urządzeniu sprzęgającym istnieją dość małe dźwignie, ponieważ profil szyny musi być dostosowany do wszystkich elementów składowych.

Zatem wspólny problem związany z obiema tymi konstrukcjami polega na tym, że występuje ryzyko pęknięcia szyny lub urządzenia sprzęgającego w wyniku obrotu, jeżeli szyba okienna nie znajdzie się w prawidłowym położeniu. Ponadto, konieczne są wąskie tolerancje montażowe i urządzenie składa się z dużej liczby elementów. W wyniku tego jest ono drogie w produkcji i montażu szyb okiennych, oraz nie ma miejsca na kompensujące elementy osadcze w strukturze budynku ani na uwzględnienie zużycia elementów wchodzących w skład konstrukcji.

PL 198 692 B1

Celem wynalazku jest rozwiązanie opisanych powyżej problemów, a tym samym zapewnienie urządzenia do suwliwego i obrotowego zawieszania elementów płytowych, które byłoby proste i mocne.

Urządzenie do obrotowego i suwliwego zawieszania elementów płytowych, które są podparte suwliwie na co najmniej jednej szynie, i które są obrotowe wokół osi obrotu, która jest nieruchoma względem elementu płytowego, w skład którego to urządzenia wchodzi element sprzęgający, który jest osadzony we wspomnianej szynie i ma wydłużony rowek biegnący w przybliżeniu w tym samym kierunku co szyna, oraz kołek sprzęgający, który jest osadzony nieobrotowo na elemencie płytowym tak, że pokrywa się z osią obrotu elementu płytowego, i który jest osadzony przesunie w rowku elementu sprzęgającego, przy czym kołek sprzęgający i element sprzęgający są przystosowane do sprzęgania się ze sobą kiedy element płytowy jest obracany względem szyny, według wynalazku charakteryzuje się tym, że rowek elementu sprzęgającego ma skośną, boczną powierzchnię krzywkową, oraz element sprzęgający ma co najmniej jedno zagłębienie zasadniczo o kształcie części koła w skośnej powierzchni bocznej, które to zagłębienie ma oś centralną, która jest zasadniczo równoległa do osi obrotu elementu płytowego, zaś kołek sprzęgający ma cylindryczną powierzchnię z osią centralną, która jest zasadniczo równoległa do osi obrotu elementu płytowego, przy czym cylindryczna powierzchnia kołka sprzęgającego ma część skośną o kształcie zasadniczo takim samym jak kształt krzywkowy powierzchni bocznej w rowku elementu sprzęgającego, w którym to urządzeniu element sprzęgający i kołek sprzęgający są przemieszczalne względem siebie po obróceniu kołka sprzęgającego w taki sposób, że skośna powierzchnia boczna w rowku i skośna część kołka sprzęgającego opierają się o siebie, oraz sprzęgają się ze sobą kiedy cylindryczna powierzchnia kołka sprzęgającego, w trakcie obrotu elementu płytowego, sprzęga się z zagłębieniem o kształcie części koła elementu sprzęgającego.

Korzystnie szerokość rowka zmienia się w kierunku wzdłuż osi obrotu elementu płytowego i jest w zasadzie stał a w kierunku wzdł uż rowka.

Korzystnie skośna część kołka sprzęgającego znajduje się na pierwszym końcu cylindrycznej powierzchni, a kołek sprzęgający jest osadzony nieobrotowo na elemencie płytowym na drugim końcu cylindrycznej powierzchni.

Korzystnie kołek sprzęgający i element sprzęgający mają współpracujące powierzchnie oporowe, które utrzymują kołek sprzęgający w elemencie sprzęgającym.

Korzystnie element sprzęgający ma wystającą część z powierzchnią oporową skierowaną ku kołkowi sprzęgającemu, a kołek sprzęgający ma część o średnicy, która jest mniejsza niż średnica cylindrycznej powierzchni, w wyniku czego powstaje powierzchnia, która sprzęga się z powierzchnią oporową elementu sprzęgającego.

Korzystnie skośna, boczna powierzchnia krzywkowa jest zasadniczo płaską, skośną powierzchnią.

Korzystnie skośna część kołka sprzęgającego jest zasadniczo płaską, skośną powierzchnią.

Korzystnie powierzchnia boczna jest zasadniczo skośna pod kątem α względem osi obrotu elementu płytowego, mieszczącym się w przedziale wartości 10-70°, korzystnie 25-60°, a najbardziej korzystnie 35-50°.

Korzystnie skośna część jest zasadniczo skośna pod kątem α względem osi obrotu elementu płytowego, mieszczącym się w przedziale wartości 10-70°, korzystnie 25-65°, a najbardziej korzystnie 35-55°.

Korzystnie skośna część kołka sprzęgającego jest taka, że kołek sprzęgający ma całą obwodowo cylindryczną powierzchnię na części biegnącej wzdłuż osi obrotu elementu płytowego.

Korzystnie cylindryczna powierzchnia, przy największej rozciągłości skośnej części, w kierunku obwodowym przekracza połowę całego obwodu.

Korzystnie kształt części koła zagłębień w powierzchni bocznej rowka stanowi co najmniej jedną piątą, korzystnie co najmniej jedną czwartą, a najkorzystniej około jedną trzecią obwodu odpowiedniego całego koła.

Korzystnie kołek sprzęgający ma część, która jest przystosowana do kompensowania zmian odległości pomiędzy cylindryczną powierzchnią kołka sprzęgającego a elementem płytowym w kierunku zasadniczo równoległym do osi obrotu elementu płytowego.

Korzystnie rowek elementu sprzęgającego ma, co najmniej na jednym końcu, wprowadzającą część skośną dla ułatwienia początkowego sprzężenia pomiędzy kołkiem sprzęgającym a elementem sprzęgającym.

PL 198 692 B1

Korzystnie kołek sprzęgający ma, co najmniej na jednej stronie, wprowadzającą część skośną dla ułatwienia początkowego sprzężenia pomiędzy kołkiem sprzęgającym a elementem sprzęgającym.

Korzystnie wprowadzająca część skośna jest uformowana na kołku sprzęgającym, przemieszczona o około 90° w kierunku obwodowym względem części skośnej kołka sprzęgającego, która ma kształt zasadniczo taki sam, jak kształt krzywkowy powierzchni bocznej w rowku elementu sprzęgającego.

Korzystnie element sprzęgający ma co najmniej dwa zagłębienia w bocznej powierzchni rowka, a ś rodki tych zagłębień znajdują się w odległ o ś ci A od siebie, która jest równa cylindrycznej powierzchni na średnicy D1 kołka sprzęgającego.

Formując element sprzęgający i kołek sprzęgający z cylindrycznymi powierzchniami, które mogą obracać się względem siebie wokół wspólnej osi, uzyskuje się bardzo stabilne i mocne urządzenie. Do wejścia kołka sprzęgającego w element sprzęgający potrzebny jest tylko mały kąt obrotu.

Skośna powierzchnia krzywkowa i odpowiednia skośna część umożliwiają przemieszczanie cylindrycznych powierzchni względem siebie w kierunku wzdłuż szyny, kiedy kołek sprzęgający jest prawidłowo wycentrowany.

Krawędź tnąca powstająca pomiędzy skośną powierzchnią krzywkową a zagłębieniem o kształcie części koła ma taki kształt, że skośna część kołka sprzęgającego, a tym samym, sam kołek sprzęgający, są popychane w kierunku środka zagłębienia, jeżeli ktoś próbuje obrócić płytowy element ku górze bez doskonałego wycentrowania kołka sprzęgającego z zagłębieniem.

Podczas, gdy kołek sprzęgający jest obracany, ze skośną częścią opierającą się o krawędź tnącą, powierzchnia o stale zwiększającym się obwodzie opiera się o krawędź tnącą, co wymaga, z punktu widzenia miejsca, przemieszczenia kołka sprzęgającego do położenia, w którym może oprzeć się całym obwodem, tj. coraz bliżej położenia, w którym dojdzie do pokrycia się ze sobą osi centralnej kołka sprzęgającego i zagłębienia. Oznacza to, że urządzenie samoczynnie przybierze nieprawidłowe położenie elementu płytowego na rozważanym etapie obracania się ku górze i je skompensuje. Eliminuje to ryzyko pęknięcia szyny albo jakiegoś innego elementu w trakcie wykonywania obrotu.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania uwidoczniono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia element sprzęgający w rzucie perspektywicznym, fig. 2 - kołek sprzęgający w rzucie perspektywicznym w widoku skośnym z góry, fig. 3 - kołek sprzęgający w rzucie perspektywicznym w widoku skośnym z dołu, fig. 4 - kołek sprzęgający z rzucie z boku, fig. 5 - kołek sprzęgający w rzucie głównym z góry, fig. 6 - sposób współpracy kołka sprzęgającego z elementem sprzęgającym w trzech różnych położeniach obrotowych ku górze, fig. 7 - sposób przystosowania elementu sprzęgającego i kołka sprzęgającego, według alternatywnego przykładu wykonania wynalazku, do montaż u w szynie, fig. 8 - sposób przystosowania elementu sprzęgającego i kołka sprzęgającego do montażu w szynie, fig. 9 - trzy elementy płytowe zawieszone pomiędzy dwiema szynami, fig. 10 - sposób otwierania elementu płytowego poprzez jego obrót wokół jego osi obrotu, w rzucie głównym z góry.

Jak widać na fig. 1, element sprzęgający 100 jest uformowany z rowkiem 101, który biegnie przez cały element sprzęgający 100 i ma zasadniczo stałą szerokość F w swoim kierunku podłużnym. Rowek 101 ma boczną powierzchnię 102, która jest skośna, oraz boczną powierzchnię 103, która jest prosta. W skośnej powierzchni bocznej 102 znajdują się zagłębienia 104 o kształcie części koła, usytuowane w równych odstępach od siebie w odległości A wzdłuż rowka 101 (patrz fig. 6). Zagłębienia 104 mają oś centralną E, która jest prostopadła do biegu rowka 101 i prostopadła do podstawy 106 rowka 101, oraz długość łuku koła wynoszącą około jednej trzeciej całego obwodu.

Na fig. 2-5 pokazano, że kołek sprzęgający 200 ma cylindryczną główkę 201 i cylindryczny trzon 202, przy czym średnica D1 główki 201 jest większa niż średnica D2 trzonu 202. Główka 201 jest uformowana z płaską, skośną częścią 203, która ma kształt odpowiadający skośnej powierzchni bocznej 102 w rowku 101 elementu sprzęgającego 100. Skośna część 203 jest ukształtowana w taki sposób, że główka 201 ma część B biegnącą wzdłuż podłużnej osi C kołka sprzęgającego 200 i która ma pełną średnicę D1 okręgu. Ponadto, skośna część 203 odcina górną stronę 204 główki 201 na tej stronie osi centralnej C, na której znajduje się kołek sprzęgający 200 w odległości D od osi środkowej C. Skośna część 203 jest pochylona pod kątem α = 45° względem osi centralnej C kołka sprzęgającego 200. Skośna część 203 znajduje się na jednym końcu kołka sprzęgającego 200, a trzonek 202 znajduje się na jego drugim końcu.

Jak widać na fig. 6, kołek sprzęgający 200 może przesuwać się w rowku 101 elementu sprzęgającego 100, kiedy kołek sprzęgający 200 jest zorientowany w taki sposób, że skośna część 203 główki 201 opiera się o skośną powierzchnię boczną 102 rowka 101. Powierzchnie oporowe dwóch skośnych

PL 198 692 B1 powierzchni 102, 203 są duże w wyniku tej konstrukcji, wskutek czego konstrukcja ta jest bardzo silna i stabilna.

Po przemieszczeniu kołka sprzęgającego 200 w rowku 101 w taki sposób, że jest on wycentrowany z jednym z zagłębień 104 w elemencie sprzęgającym 100, kolek sprzęgający 200 może być obrócony wokół jego osi centralnej C. Oś centralna E zagłębienia 104 i oś centralna C kołka sprzęgającego 200 są równoległe do siebie podczas całego ruchu, a cylindryczna powierzchnia wewnętrzna 110 zagłębienia 104 o kształcie części koła współdziała wówczas z cylindryczną powierzchnią 206 główki 201 kołka sprzęgającego 200, w wyniku czego uzyskuje się bardzo stabilne sprzężenie.

Jeżeli kołek sprzęgający 200 znajduje się w sąsiedztwie zagłębienia 104 i ktoś próbuje obrócić go, to skośna część 203 zaczyna współdziałać z krawędzią 105, którą wyznacza skośna powierzchnia 102 i zagłębienia 104, powodując przemieszczenie główki 201 kołka sprzęgającego 200 w zagłębienie 104. W rezultacie pojawiają się pewne siły, które przywracają dopasowanie.

Skośna powierzchnia 102 biegnie ku górze od podstawy 106 rowka 101 tak, żeby wychodziła poza zagłębienia 104, w wyniku czego powstaje miejsce na część B główki 201 kołka sprzęgającego 200 z całą powierzchnią cylindryczną.

W skł ad elementu sprzęgają cego 100 wchodzi również pł ytka 107, która moż e być na nim umieszczona, albo może stanowić jego integralną część. Płytka 107 ma dolną powierzchnię sprzęgającą, która sprzęga się z powierzchnią 205, która jest wyznaczona na kołku sprzęgającym 200 przez spód główki 201 w wyniku tego, że główka 201 ma średnicę D1 większą niż średnica D2 trzonu 202. Sprzężenie tej powierzchni 205 z płytką 107 zapobiega wychodzeniu główki 201 kołka sprzęgającego 200 z rowka 101 w kierunku, który jest równoległy do jego osi centralnej C. We wspomnianym powyżej obrocie ku górze kołka sprzęgającego 200 w sąsiedztwie zagłębienia 104, działanie różnych sił w rzeczywistoś ci również powoduje powstanie sił y skł adowej równoległ ej do osi centralnej C koł ka sprzęgającego 200.

Płytka 107 biegnie w taki sposób, że jej krawędź sprzęga się z trzonem 202 kołka sprzęgającego 200, a tym samym prowadzi kołek sprzęgający 200 w taki sposób, żeby jego oś centralna C była cały czas równoległa do osi centralnych E zagłębień. Płytka 107 może być również uzupełniona odpowiednią płytką (nie pokazaną) z drugiego kierunku rowka.

Boczna powierzchnia 103, która jest prosta, tj. prostopadła do podstawy 106 rowka 101, może być całkowicie płaska, ale może również mieć kształt falisty. Faliste formacje 108 są rozmieszczone wzdłuż biegu rowka 101 tak, że w rezultacie powstaje szerszy rowek 101 naprzeciwko tych części, w których zagłębienia 104 powodują zwężenie szerokoś ci rowka 101.

Opisane powyżej urządzenie blokujące, które zapobiega obrotowi, jest przystosowane do stosowania do suwliwego i obrotowego zawieszania elementu płytowego, takiego jak szyby okienne dla balkonów, oszklonych werand lub podobnych.

Jak widać na fig. 9 i 10, szereg szyb okiennych 302 jest zawieszonych suwliwie w swoich czterech narożach pomiędzy górną szyną 300 i dolną szyną 600. Urządzenie blokujące jest umieszczone w jednym z narożników górnych, ale może również znajdować się w dwóch narożnikach na tej samej stronie albo nawet we wszystkich czterech narożnikach.

Jeżeli byłoby możliwe otwieranie szyby okiennej wokół tylko jednej z krawędzi bocznych, to w wię kszoś ci przypadków jest wystarczają ce umieszczenie urzą dzenia blokują cego w górnym naroż niku na tej stronie. Wynika to z faktu, że w większości przypadków szybę okienną 302 otwiera się poprzez obrót, kiedy została przemieszczona tak, że opiera się o jeden koniec szyn 300, 600. Wskutek wagi szyby okiennej 302, górna część szyby okiennej usiłuje przemieścić się ku tej części szyby okiennej 302, która jest obrócona' poza szynami 300, 600, a dolna część szyby okiennej 302 usiłuje odsunąć się od tej części szyby okiennej 302, która jest obrócona na zewnątrz szyn 300, 600, tj. na dolnej szynie, przy czym utrzymuje się oparcie o koniec szyny 600, a tym samym również położenie.

W dolnych naroż nikach 303, 304 szyba okienna 302 spoczywa na dwóch kulkach samonastawnych biegnących wzdłuż drogi w dolnej szynie 600. W górnej szynie 300, szyba okienna 302 jest podtrzymywana na kołkach 305, 306 wychodzących w górę przez szczelinę w górnej szynie 300. Kołki te mogą być, na przykład, trzonem 202 kołka sprzęgającego 200.

Element sprzęgający 100 urządzenia blokującego jest zazwyczaj montowany w górnej szynie 300 spośród dwóch szyn, pomiędzy którymi jest zawieszona szyba okienna. Element sprzęgający 100, 400 jest umieszczony wewnątrz górnej szyny 300, a kołek sprzęgający 200 jest osadzony nieobrotowo w ramie okiennej 301.

PL 198 692 B1

Szyba okienna 302, która ma być otwarta, jest przemieszczana wzdłuż szyn 300, 600 do zestrojenia pozycyjnego kołka sprzęgającego 200 z zagłębieniem 104 w elemencie sprzęgającym 100. Szyba okienna 302 może być następnie otwarta poprzez jej obrócenie wokół kołka sprzęgającego 200, a tym samym wokół osi obrotu G.

Element sprzęgający i kołek sprzęgający mogą być skonstruowane w taki sposób, że skośna część 503 jest skierowana ku ramie okiennej 301, a skośna powierzchnia 402 jest skierowana od ramy okiennej 301, albo na odwrót, tak, że skośna część 203 jest skierowana od ramy okiennej 301, a skośna powierzchnia 102 jest skierowana ku ramie okiennej 301 (patrz, odpowiednio, fig. 7 i 8).

Jak widać na fig. 7 i 8, element sprzęgający 100, 400 jest umieszczony w górnej szynie 300 w taki sposób, ż e górna szyna 300 mo ż e być przemieszczana w górę i w dół w kierunku równoległ ym do osi centralnej kołka sprzęgającego 200, 500.

Ponieważ zagłębienia 104 znajdują się w równych odstępach od siebie w odległości A, można łatwo zapewnić wchodzenie następnych kołków sprzęgających 200 w przylegające zagłębienie 104. Na przykład, odległość A pomiędzy zagłębieniami 104 może być równa średnicy D1 główki 201 kołka sprzęgającego 200. W rezultacie, następna szyba okienna 302 może być z łatwością popchnięta tak, że jej kołek sprzęgający 200 oprze się o kołek sprzęgający 200 przylegającej szyby okiennej 302.

Rozumie się samo przez się, że istnieje możliwość dokonania wielu modyfikacji opisanych przykładów wykonania wynalazku w ramach zakresu wynalazku, określonym w załączonych zastrzeżeniach patentowych.

Na przykład, rowek elementu sprzęgającego albo kołek sprzęgający mogą być uformowane tak, że mają część skośną ułatwiającą ich wprowadzanie. Następnie część kołka sprzęgającego, która jest skośna ze względu na ułatwienie wprowadzania, jest odpowiednio umieszczona na tej części obwodu główki, która najpierw styka się z elementem sprzęgającym, tj. części obwodu, która tworzy kąt 90° z tą częścią skośną główki, która jest przystosowana do współdziałania ze skośn ą powierzchnią rowka.

Ponadto, trzon kołka sprzęgającego może być przystosowany do działania teleskopowego zamiast umożliwiania elementowi sprzęgającemu pionowego ślizgania się w szynie.

Według kolejnego przykładu wykonania (nie pokazanego), skośna powierzchnia boczna w rowku nie jest powierzchnią płaską, ale ma bardziej złożony kształt krzywki, który jednakże ma część, która jest zasadniczo płaska i skośna w sposób podobny do pochylonej skośnej płaskiej powierzchni w korzystnym przykł adzie wykonania.

Ponadto skośna powierzchnia 102 i skośna część 203 mogą tworzyć różne kąty ze sobą. W aktualnych warunkach, wygodne jest jeżeli kąt w stosunku do osi obrotu elementu płytowego jest w zakresie 10-70°, korzystnie 25-65°, a najbardziej korzystnie 35-55°.

Claims (17)

1. Urzą dzenie do obrotowego i suwliwego zawieszania elementów pł ytowych, które są podparte suwliwie na co najmniej jednej szynie, i które są obrotowe wokół osi obrotu, która jest nieruchoma względem elementu płytowego, w skład którego to urządzenia wchodzi element sprzęgający, który jest osadzony we wspomnianej szynie i ma wydłużony rowek biegnący w przybliżeniu w tym samym kierunku co szyna, oraz kołek sprzęgający, który jest osadzony nieobrotowo na elemencie płytowym tak, że pokrywa się z osią obrotu elementu płytowego, i który jest osadzony przesuwnie w rowku elementu sprzęgającego, przy czym kołek sprzęgający i element sprzęgający są przystosowane do sprzęgania się ze sobą kiedy element płytowy jest obracany względem szyny, znamienne tym, że rowek (101) elementu sprzęgającego (100) ma skośną, boczną powierzchnię krzywkową (102), oraz element sprzęgający (100) ma co najmniej jedno zagłębienie (104) zasadniczo o kształcie części koła w skoś nej powierzchni bocznej (102), które to zagłębienie (104) ma oś centralną (E), która jest zasadniczo równoległa do osi obrotu (G) elementu płytowego (302), zaś kołek sprzęgający (200) ma cylindryczną powierzchnię (206) z osią centralną (C), która jest zasadniczo równoległa do osi obrotu (G) elementu płytowego (302), przy czym cylindryczna powierzchnia (206) kołka sprzęgającego (200) ma część skośną (203) o kształcie zasadniczo takim samym jak kształt krzywkowy powierzchni bocznej (102) w rowku (101) elementu sprzęgającego (100), w którym to urządzeniu element sprzęgający (100) i kołek sprzęgający (200) są przemieszczalne względem siebie po obróceniu kołka sprzęgającego (200) w taki sposób, że skośna powierzchnia boczna (102) w rowku (101) i skośna część (203)

PL 198 692 B1 kołka sprzęgającego (200) opierają się o siebie, oraz sprzęgają się ze sobą kiedy cylindryczna powierzchnia (206) kołka sprzęgającego (200), w trakcie obrotu elementu płytowego (302), sprzęga się z zagłębieniem (104) o kształ cie części koł a elementu sprzęgają cego (100).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że szerokość (F) rowka (101) zmienia się w kierunku wzdłuż osi obrotu (G) elementu płytowego (302) i jest w zasadzie stała w kierunku wzdłuż rowka (101).

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że skośna część (203) kołka sprzęgającego (200) znajduje się na pierwszym końcu (204) cylindrycznej powierzchni (206), a kołek sprzęgający (200) jest osadzony nieobrotowo na elemencie płytowym (302) na drugim końcu (202) cylindrycznej powierzchni (206).

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że kołek sprzęgający (200) i element sprzęgający (100) mają współpracujące powierzchnie oporowe, które utrzymują kołek sprzęgający (200) w elemencie sprzę gają cym (100).

5. Urządzenie według zastrz. 1 albo 4, znamienne tym, że element sprzęgający (100) ma wystającą część (107) z powierzchnią oporową skierowaną ku kołkowi sprzęgającemu (200), a kołek sprzęgający (200) ma część (202) o średnicy (D2), która jest mniejsza niż średnica (D1) cylindrycznej powierzchni (206), w wyniku czego powstaje powierzchnia (205), która sprzęga się z powierzchnią oporową elementu sprzęgającego (100).

6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że skośna, boczna powierzchnia krzywkowa (102) jest zasadniczo płaską, skośną powierzchnią.

7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że skośna część (203) kolka sprzęgającego (200) jest zasadniczo płaską, skośną powierzchnią.

8. Urządzenie według zastrz. 1 albo 6, znamienne tym, że powierzchnia boczna (102) jest zasadniczo skośna pod kątem (α) względem osi obrotu (G) elementu płytowego (302), mieszczącym się w przedziale wartości 10-70°, korzystnie 25-60°, a najbardziej korzystnie 35-50°.

9. Urządzenie według zastrz. 1 albo 7, znamienne tym, że skośna część (203) jest zasadniczo skośna pod kątem (α) względem osi obrotu (G) elementu płytowego (302), mieszczącym się w przedziale wartości 10-70°, korzystnie 25-65°, a najbardziej korzystnie 35-55°.

10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pomiędzy skośną częścią (203) a powierzchnią (205) kolek sprzęgający (200) ma całą obwodowo cylindryczną powierzchnię (206) na części (B) biegnącej wzdłuż osi obrotu (G) elementu płytowego (302).

11. Urządzenie według zastrz. 1 albo 10, znamienne tym, że cylindryczna powierzchnia (206), przy największej rozciągłości skośnej części (203), w kierunku obwodowym przekracza połowę całego obwodu.

12. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że kształt części koła (110) zagłębień (104) w powierzchni bocznej (102) rowka (101) stanowi co najmniej jedną pią t ą , korzystnie co najmniej jedną czwartą, a najkorzystniej około jedną trzecią obwodu odpowiedniego całego koła.

13. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że kołek sprzęgający (200) ma część, która jest przystosowana do kompensowania zmian odległości pomiędzy cylindryczną powierzchnią (206) kołka sprzęgającego (200) a elementem płytowym (302) w kierunku zasadniczo równoległym do osi obrotu (G) elementu płytowego (302).

14. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rowek (101) elementu sprzęgającego (100) ma, co najmniej na jednym końcu, wprowadzającą część skośną dla ułatwienia początkowego sprzężenia pomiędzy kołkiem sprzęgającym (200), a elementem sprzęgającym (100).

15. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że kołek sprzęgający (200) ma, co najmniej na jednej stronie, wprowadzającą część skośną dla ułatwienia początkowego sprzężenia pomiędzy kołkiem sprzęgającym (200) a elementem sprzęgającym (100).

16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że wprowadzająca część skośna jest uformowana na kołku sprzęgającym (200), przemieszczona o około 90° w kierunku obwodowym względem części skośnej (203) kołka sprzęgającego (200), która ma kształt zasadniczo taki sam, jak kształt krzywkowy powierzchni bocznej (102) w rowku (101) elementu sprzęgającego (100).

17. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że element sprzęgający (100) ma co najmniej dwa zagłębienia (104) w bocznej powierzchni (102) rowka (101), a środki (E) tych zagłębień (104) znajdują się w odległości (A) od siebie, która jest równa cylindrycznej powierzchni (206) na średnicy (D1) kołka sprzęgającego (200).