PL200680B1 - Sposób wytwarzania panelu z płyty gipsowo-pilśniowej o wykończonej na gładko powierzchni i sposób wygładzania powierzchni płyty pilśniowej - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania pane- lu z p lyty gipsowo-pil sniowej o wyko nczonej na g ladko powierzchni, w którym miesza si e zmielony gips i cz asteczki macierzyste materia lu wzmocnionego w lóknami oraz dosta- teczn a ilosc p lynu i wytwarza si e rozcie nczon a papk e sk la- daj ac a si e z co najmniej oko lo 70% wagowych p lynu, po czym kalcynuje si e gips w obecno sci cz astek macierzystych poprzez podgrzewanie rozcie nczonej papki pod ci snieniem i wytwarza si e igie lki kryszta lów pó lhydratu siarczanu wap- nia. Sposób charakteryzuje si e tym, ze osadza si e rozcie n- czon a papk e na powierzchni wytwarzaj ac jeziorko papki, po czym kieruje si e rozpylony p lyn na jeziorko papki przekazu- j ac energi e na powierzchni e jeziorka papki. Nast epnie odwadnia si e jeziorko papki wytwarzaj ac placek filtracyjny, po czym prasuje si e placek filtracyjny kszta ltuj ac p lyt e i usuwaj ac z niej dodatkow a wod e, a nast epnie osusza si e plyt e usuwaj ac z niej pozostala ilosc wolnej wody. Wed lug innego przyk ladu sposobu wed lug wynalazku, osadza si e pó lhydrat siarczanu wapnia i dodane cz asteczki macierzy- ste na powierzchni dla wytworzenia jeziorka papki, po czym tworzy si e mokr a lini e na wierzchu papki. Nast epnie na jeziorko papki kieruje si e rozpylony strumie n p lynu i usuwa si e wi eksz a cz esc cieczy z jeziorka papki formuj ac placek filtracyjny, a nast epnie uwadnia si e gips, po czym prasuje si e placek filtracyjny kszta ltuj ac p lyt e, któr a nast ep- nie osusza si e. Natomiast sposób wyg ladzania powierzchni plyty pil sniowej, wed lug wynalazku charakteryzuje si e tym, ze materia l nak lada si e na powierzchni e . . . . . . . . . . . . . . . PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania panelu z płyty gipsowo-pilśniowej o wykończonej na gładko powierzchni i sposób wygładzania powierzchni płyty pilśniowej.

Tego typu sposoby są stosowane zwłaszcza do poprawy gładkości materiałów kompozytowych stosowanych w budownictwie. W sposobie tym do rozpylania lub rozpryskiwania stosuje się czynnik w postaci powietrza lub wody, dla nadania powierzchni materiału odpowiedniej energii, gdy materiał kompozytowy jest jeszcze w stanie papki lub zaczynu częściowo związanego. Taka energia powoduje rozrywanie kłaczków lub skupisk materiałów kompozytowych, które sprawiają, że finalny wyrób jest chropowaty.

Z opisu patentowego USA nr 5 320 677 znany jest wyrób kompozytowy wytworzony w procesie wytwarzania płyt gipsowych pilśniowych i sposób wytwarzania materiału, w którym rozcieńczona papka złożona z cząsteczek gipsu i włókien celulozowych jest podgrzewana pod ciśnieniem dla przekształcenia gipsu, to jest siarczanu wapnia w stanie stałego dwuhydratu (CaSO₄ • 2H2O) w półhydrat siarczanu wapnia mający igiełkowe kryształy. Włókna celulozowe mają pory lub puste przestrzenie na powierzchni, a wewnątrz formy krystalicznego półhydratu alfa, wokół pustych przestrzeni i porów włókien celulozowych. Podgrzewana papka następnie jest odwadniana dla utworzenia maty, korzystnie przy wykorzystaniu zestawu urządzeń, takiego jak stosowany do wyrobu papieru, a zanim papka ochłodzi się wystarczająco dla nawodnienia półhydratu do postaci gipsu, mata jest prasowana do postaci płyty o pożądanej konfiguracji. Ściśnięta mata jest chłodzona, a półhydrat nawadnia się do postaci gipsu, dla utworzenia stabilnej wymiarowo, mocnej i przydatnej w budownictwie płyty. Płyta jest następnie przycinana i suszona.

Jedną z korzyści, jakie daje sposób ujawniony w opisie patentowym nr 5 320 677 jest to, że powierzchnia wykonanej płyty gipsowej może być wygładzona lub alternatywnie teksturowana podczas wykonywania płyty. Korzyścią jaką się uzyskuje przez obrabianie powierzchni płyt gipsowych zbrojonych włóknem na linii produkcyjnej jest skrócenie czasu obróbki wykonywanej na papce lub mokrej masie gipsowej. Wygładzanie, jak przedstawiono w tym zgłoszeniu, rozpoczyna się podczas gdy materiał ma jeszcze postać papki lub dopiero zaczyna się kształtować w stan półpłynny.

Gdy nawadniany półhydrat siarczanu wapnia i włókien celulozowych w postaci papki opuszcza pojemnik wlewowy i jest nakładany na taśmę przenośnika lub linię formującą, papka będzie miała temperaturę rzędu około 93°C ± 12,22°C. Następnie, gdy papka rozprzestrzenia się tworząc formujące się jeziorko papki, rozlane na przenośniku, działanie pomp próżniowych zaczyna usuwać wolną wodę, temperatura znacznie spada i zaczyna się proces nawadniania.

Gdy papka opuszcza pojemnik wlewowy, zaczyna się proces odwadniania, przy działaniu pomp próżniowych. Jednakże zmieszane kryształy i włókna mogą się zbierać i tworzyć kłaczki i skupiska, które są niepożądane na powierzchni wyrobu. Jest pożądane, aby największe rozmiary kłaczków i skupisk były mniejsze niż około 6 mm. Gdy nawodnione bryłki zmieszanych kryształów i włókien są większe niż 6 mm, to nadają one powierzchni wykończonego materiału niepożądaną chropowatość. Chropowatość zmieszanego na mokro wyrobu jest szkodliwa dla końcowych instalacji, gdzie wykończenie jest ważne dla zastosowań końcowych, takich jak powierzchnie malowane (ściany) i cienkie powłoki (laminaty winylowe). Jedyną przyczyną takiej chropowatości są warunki panujące w basenach formujących podczas wytwarzania podkładu.

Zazwyczaj, co najmniej dwa czynniki zwiększają chropowatość: gęsta konsystencja i zawartość długich włókien. Wiadomo, że są one minimalizowane przez dodawanie wody dla rozrzedzenia konsystencji i mieszanie w basenach formujących. Jednak obie te metody dają inne niepożądane skutki. Dodawanie wody szkodliwie wpływa na prędkość odwadniania i może spowodować zmniejszenie prędkości linii produkcyjnej i zwiększenie zapotrzebowania na pompy próżniowe. Mieszanie w basenie może szkodliwie wpływać na pożądane tworzenie się wspólnie osadzanej struktury, gdy papka jest odwadniana do wydzielonych brył, jeśli mieszanie zastosowano w nieodpowiednim etapie formowania wyrobu lub na nieodpowiednim poziomie zaczynu. W dodatku, jeśli stosuje się mieszanie, gdy papka zawiera zmieszane surowce o różnych gęstościach lub prędkościach osadzania, jak to jest typowe przy dużym wypełnieniu drobnym papierem lub w mokrym procesie wytwarzania płyt gipsowych z włóknem celulozowym, materiały o mniejszej gęstości oddzielą się od materiałów o większej gęstości, powodując powstanie niejednorodnego wyrobu. Rozdzielanie materiału może także powodować zmniejszanie pochłaniania przy pierwszym przejściu linii produkcyjnej, bo materiały o większej gęstości, które powinny pozostawać na stole formującym są wyciągane przez zespoły próżniowe podczas

PL 200 680 B1 odwadniania i przenoszone z powrotem do pojemników formujących, dla ponownego wykorzystania w zaczynie.

Wiele innych sposobów jest stosowanych do modyfikacji charakterystyk wylanych papek, dla poprawy gładkości powierzchni, takie jak pręty wibrujące, płyty wibrujące, walce obrotowe, gładkie płyty górne, rozpylanie wody itp. Zastosowanie rozpylonego płynu, stosowane w obszarze mokrej linii, zapewnia lepszą gładkość powierzchni niż mają płyty pilśniowe wygładzane przy użyciu innej metody.

Sposób wytwarzania panelu z płyty gipsowo-pilśniowej o wykończonej na gładko powierzchni, według wynalazku, w którym miesza się zmielony gips i cząsteczki macierzyste materiału wzmocnionego włóknami oraz dostateczną ilość płynu i wytwarza się rozcieńczoną papkę składającą się z co najmniej około 70% wagowych płynu, po czym kalcynuje się gips w obecności cząstek macierzystych poprzez podgrzewanie rozcieńczonej papki pod ciśnieniem i wytwarza się igiełki kryształów półhydratu siarczanu wapnia, charakteryzuje się tym, że osadza się rozcieńczoną papkę na powierzchni wytwarzając jeziorko papki, po czym kieruje się rozpylony płyn na jeziorko papki przekazując energię na powierzchnię jeziorka papki, a następnie odwadnia się jeziorko papki wytwarzając placek filtracyjny, po czym prasuje się placek filtracyjny kształtując płytę i usuwając z niej dodatkową wodę, a następnie osusza się płytę usuwając z niej pozostałą ilość wolnej wody.

Tworzy się mokrą linię na jeziorku papki i kieruje się rozpylony płyn na powierzchnię jeziorka papki w pobliżu mokrej linii.

Z rozpylonego płynu przekazuje się energię do jeziorka papki od powierzchni do głębokości około jednej dziesiątej głębokości jeziorka papki.

Na powierzchni jeziorka papki rozbija się kłaczki zmieszanych kryształków igiełkowych i włókien celulozowych, przy czym największe kłaczki mają wymiary nie przekraczające około 6 mm.

W części jeziorka papki stosuje się kłaczki zmieszanych kryształów igiełkowych i włókien celulozowych mające od powierzchni do głębokości jednej dziesiątej głębokości jeziorka papki największy wymiar mniejszy niż około 6 mm.

Do rozpylenia stosuje się wodę.

Rozpylony płyn kieruje się w przybliżeniu prostopadle do powierzchni jeziorka papki.

Do rozpylania stosuje się powietrze.

Kieruje się strumień powietrza nachylony pod kątem do około 10° względem powierzchni jeziorka papki.

Sposób wytwarzania panelu z płyty gipsowo-pilśniowej o wykończonej na gładko powierzchni, według innego przykładu wykonania według wynalazku, charakteryzuje się tym, że osadza się półhydrat siarczanu wapnia i dodane cząsteczki macierzyste na powierzchni dla wytworzenia jeziorka papki, po czym tworzy się mokrą linię na wierzchu papki, a następnie na jeziorko papki kieruje się rozpylony strumień płynu i usuwa się większą część cieczy z jeziorka papki formując placek filtracyjny, a następnie uwadnia się gips, po czym prasuje się placek filtracyjny kształtując płytę, którą następnie osusza się.

Sposób wygładzania powierzchni płyty pilśniowej według wynalazku, w którym dostarcza się materiał papki na powierzchnię płyty, charakteryzuje się tym, że materiał nakłada się na powierzchnię dla wytworzenia jeziorka papki, po czym kieruje się rozpylony płyn na powierzchnię jeziorka papki, a następnie usuwa się większość wody znajdującej się w jeziorku papki tworząc placek filtracyjny, po czym prasuje się placek filtracyjny w postać płyty.

Korzystnym jest, gdy rozpylany płyn kieruje się w przybliżeniu prostopadle na powierzchnię jeziorka papki, a w szczególności rozpylany płyn kieruje się na powierzchnię jeziorka papki przekazując energię do części głębokości jeziorka papki.

Rozpylany płyn kieruje się na powierzchnię jeziorka papki przekazując energię do głębokości około jednej dziesiątej głębokości jeziorka papki.

Energię przekazuje się do części głębokości jeziorka papki rozrywając kłaczki lub skupiska obecne na tej głębokości do największego wymiaru mniejszego niż około 6 mm.

Na materiale papki nałożonym na powierzchnię wyznacza się mokrą linię płynu.

Poprzecznie do mokrej linii kieruje się rozpylony płyn.

Przed skierowaniem rozpylonego płynu ustawia się urządzenie rozpylające w położeniu, przy którym rozpylony płyn jest poprzeczny do mokrej linii płynu.

Zaletą proponowanego rozwiązania jest to, że rozpylanie czynnika, takiego jak powietrze czy woda, przy odpowiednim ciśnieniu, kącie padania i odległości od powierzchni, może być stosowane w basenie formującym wyroby zawierające włókna, zwłaszcza formowane przy dużej gęstoscL dla

PL 200 680 B1 modyfikowania właściwości zaczynu w trakcie formowania i poprawy parametrów, zwłaszcza gładkości finalnej płyty.

Jeśli cieczą jest woda, pył wodny jest nakładany prostopadle do kierunku zaczynu. Stwierdzono, że rozpylony płyn nakładany przy małym wydatku i niskim ciśnieniu 68,9 kPa do 344,7 kPa może nadać wymaganą energię, dając przy tym taką korzyść, że ograniczony jest dodatek wody, a więc następnie wymagane jej usuwanie, co jest lepsze niż konwencjonalny strumień wody przeznaczony do rozrzedzenia konsystencji.

Jednym ze sposobów wytwarzania tego rozpylonego strumienia wody jest dołączenie źródła wody do rozgałęzionego przewodu rurowego z wieloma dyszami. Źródło wody może być dowolnym źródłem wody, które może dostarczyć wodę pod ciśnieniem, takim jak pojemnik grawitacyjny, miejska sieć wodociągowa lub pompa hydrauliczna. Dysze są ustawione na dwóch zwymiarowanych torach. Doświadczenia z różnymi ciśnieniami i natężeniami przepływu wykazały, że uzyskuje się lepsze parametry przy obniżonym ciśnieniu i zmniejszonym natężeniu przepływu. Parametry opisanego tutaj sposobu rozpylonego strumienia wodnego wynikają z przekazywania energii przez strumień wody, a nie z prostego dodawania wody.

Chociaż zasada przekazywania energii jest taka sama, gdy czynnikiem jest gaz, inna jest realizacja. Na przykład, gdy czynnikiem jest powietrze, strumień powietrza lub lanca powietrzna rozciąga się nad całym basenem formującym, od zastawki z jednej strony do zastawki ze strony przeciwnej. Lanca powietrzna jest stosowana przy małym kącie padania, a to daje znacznie większą elastyczność niż przy rozpylonym strumieniu wody, chociaż rozpylony strumień wody jest skuteczną alternatywą. Ponadto, lanca powietrzna ma tą wyższość nad rozpylonym strumieniem wody, że nie dodaje wody, więc nie wymaga następnie jej usuwania w procesie odwadniania.

Dla dostarczania jednorodnego strumienia powietrza wzdłuż dwóch wymiarowych torów zastosowano dysze są zainstalowane na rozgałęzionym przewodzie rurowym.

Doświadczenia z różnymi ciśnieniami i natężeniami przepływu wykazały, że uzyskuje się lepsze parametry przy obniżonym ciśnieniu i zmniejszonym natężeniu przepływu. Niższe ciśnienia wymagane dla uzyskania optymalnych rezultatów pozwalają na zastosowanie, jako źródła strumienia powietrza, raczej dmuchaw, niż droższych sprężarek powietrza. Doświadczenia wykazały także nieoczekiwany rezultat, zwiększenia wartości odporności na zginanie wykonanych konstrukcyjnych płyt pilśniowe gipsowych.

Przedmiot wynalazku jest opisany na podstawie rysunku, na którym fig. 1 przedstawia uproszczony rysunek ilustrujący linię produkcyjną dla wytwarzania panelu z płyt pilśniowe gipsowych zbrojonych włóknem mającej pojemnik wlewowy, urządzenie rozpylające czynnik, odwadniające urządzenie próżniowe, pierwotną prasę odwadniającą, wtórną prasę odwadniającą, wszystkie dla obrabiania na przenośniku, papki gipsowej z włóknami, fig. 2 przedstawia widok z góry początku linii formującej zawierającej pojemnik wlewowy, stół formujący, zawierający jeziorko papki i urządzenie rozpylające wodę, fig. 3 przedstawia widok z boku stołu formującego zawierającego pojemnik wlewowy, komorę próżniową, zastawkę boczną i urządzenie rozpylające wodę, fig. 3a przedstawia widok z przodu, patrząc w górę, urządzenia rozpylającego wodę, pokazujący rozpylone strumienie wody, padające na papkę, fig. 3b przedstawia widok perspektywiczny urządzenia rozpylającego wodę i jeziorka papki, fig. 4 przedstawia widok z góry początku linii formującej zawierającej pojemnik wlewowy, stół formujący, zawierający jeziorko papki i urządzenie lancy powietrznej, fig. 5 - widok z boku stołu formującego zawierającego pojemnik wlewowy, komorę próżniową, zastawkę boczną i urządzenie lancy powietrznej, fig. 5a przedstawia widok z przodu urządzenia lancy powietrznej, pokazujący strumień powietrza z lancy, padający na papkę, fig. 5b jest widokiem z przodu urządzenia lancy powietrznej, fig. 6 przedstawia widok perspektywiczny urządzenia lancy powietrznej, podczas pracy, zestawionego z dyszami systemu WINDJET.

Przedstawiony na fig. 1 układ formujący 10 zawiera pojemnik wlewowy 12, komorę próżniową 14 i urządzenie rozpylające 50 czynnik i (pierwotną) prasę wyciskającą 16 wilgoć, dla ściskania odsączonej masy do pożądanej grubości i usuwania 80-90% pozostałej wody. Układ 10 zawiera także prasę wtórną 18, dla ściskania płyty podczas nadawania jej końcowej, kalibrowanej grubości i ułatwienia uzyskania odporności na zginanie produktu finalnego. Prasa wtórna 18 ma ciągły pas 20, który także pomaga w uzyskaniu gładkości powierzchni płyty, gdy odwadnia on masę dociśniętą do pasa 20.

W odniesieniu do fig. 2, pojemnik wlewowy 12 jest użyty dla równomiernego rozłożenia wapnowanej papki, mającej co najmniej 70% wagowych płynu, na całej szerokości stołu formującego 25, gdzie komory próżniowe 14 są użyte do odwadniania zaczynu do postaci masy 85 o ogólnej zawartoPL 200 680 B1 ści przejścia 28-41% (wilgoć podstawowa) (40-70% zawartości przejścia w stanie suchym). Stół formujący 25 zawiera boczne zastawki 26 obejmujące jeziorko papki 80 i przenośnik lub linię formującą 27 dla wynoszenia papki podawanej z pojemnika wlewowego 12 w stronę pierwotnej prasy 16. Gdy papka jest transportowana wzdłuż stołu formującego 25, komora próżniowa 14 odwadniania papkę do stanu masy 85, powodując zmniejszenie gradientu zawartości wody w papce wylewanej od pojemnika wlewowego 12 do pierwotnej prasy 16. W pewnym punkcie wzdłuż tego gradientu znajduje się strefa określana jako mokra linia oznaczona jako W, gdzie się obserwuje, że papka zmienia się w mokrą masę 85. Inaczej mówiąc, można zauważyć, że papka nie jest już płynem, gdyż woda jest częściowo usunięta.

W wyniku wapnowania w poprzednim etapie, tworzą się w zaczynie igiełkowe kryształy półhydratu siarczanu wapnia. Jeśli mieszają się one z włóknami celulozowymi w kłaczki lub skupiska na lub przy powierzchni papki, zmieszane kłaczki lub skupiska sprawiają, że finalny wyrób ma niepożądaną chropowatość. Te kłaczki lub skupiska na lub przy powierzchni papki mogą być rozerwane lub rozproszone przez przyłożenie energii do powierzchni i nieco poniżej powierzchni papki, gdy jest on odwadniany. Urządzenie rozpylające 50 jest stosowane do nadawania energii. Korzystnym czynnikiem dla nadawania energii jest woda lub powietrze, ze względu na ich niski koszt i łatwość uzyskania, ale inne czynniki mogą być także stosowane, zależnie od wymagań każdej realizacji. Przykłady wykonania z użyciem powietrza i wody są opisane poniżej.

W odniesieniu do fig. 2 i 3 urządzenie rozpylające 50 zawiera źródło wody 60, takie jak miejska sieć wodociągowa, pojemnik grawitacyjny lub pompa hydrauliczna, przewód 55 lub system przewodów, lub inne elementy kierujące wodę ze źródła wody i dysze 52 są użyte dla kierowania rozpylonego strumienia bezpośrednio na papkę gipsową. Ciśnienie wody w dyszach musi być wystarczające dla wytworzenia wystarczającej siły, aby nadać energię powierzchni i nieco poniżej powierzchni jeziorka papki 80. Stwierdzono, że ciśnienie w zakresie 68,9 kPa do 344,7 kPa daje dobre wyniki, przy czym niższe ciśnienie daje najlepsze wyniki. Natężenie przepływu wody w zakresie odpowiednio od około 0,7049 l/m² do 1,3445 l/m² przy 68,9 kPa i 275,8 kPa daje najlepsze wyniki, przy zastosowaniu otworu wylotowego dysz płaskiej dmuchawy o wymiarze 0,1 cm. Jest korzystne, aby rozpylony strumień wody przekazywał energię do głębokości sięgającej około jednej dziesiątej grubości jeziorka papki 80. W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku, dysze 52 wytwarzają płaski kształt wyrzucanego, rozpylonego strumienia, chociaż inne kształty mogą być stosowane. Na przykład źródło wody 60 jest dołączone poprzez przewód 55 do wlotu rozprowadzającego, rozgałęzionego przewodu rurowego. Rozprowadzający, rozgałęziony przewód rurowy 51 ma wiele wylotów wody, do których jest dołączone wiele dysz 52.

Rozgałęziony przewód rurowy 51 i dysze 52 są umieszczone nad stołem formującym 25 w przybliżeniu przy linii przejścia przy takiej orientacji, że rozgałęziony przewód rurowy 51 jest poprzeczny do mokrej linii W. Rozgałęziony przewód rurowy 51 jest prostym członem rurowym. Z racji własności fizycznych jeziorka papki, które jest poddane próżniowemu odciąganiu wody na ruchomym przenośniku 27, linia W jest nieregularna i nie tworzy linii prostej, co to jest jasne dla fachowców. Skoro tak, to może być korzystne skonstruowanie rozgałęzionego przewodu rurowego 51 tak, aby odpowiadał kształtowi mokrej linii W, pozwalając mu łączyć się przegubowo lub wyginać.

Na przykład, rozgałęziony przewód rurowy 51 może być wykonany z elastycznej rury PVC lub innego elastycznego materiału. Linia W ma oczywiście inny kształt niż by miała bez rozpylonego strumienia wody. Zgodnie z tym proces rozpoczyna się, przy wyłączonym strumieniu wody, od umiejscowienia mokrej linii W, której położenie zależy od określonej kompozycji papki dostarczanej z pojemnika wlewowego 12.

Jak pokazano na fig. 3, 3a i 3b, urządzenie rozpylające 50 jest ułożone wzdłuż pojemnika 27 tak, aby dysze znajdowały się ponad punktem prowadzącym mokrej linii W. Następnie rozpoczyna się proces napylania. W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku rozpylony strumień wody jest kierowany przez dysze 52 prostopadle do powierzchni papki. Mokra linia jest typowo krzywą nieregularną i znajduje się w obszarze mającym pewną długość w kierunku przesuwu przenośnika 27, definiowaną jako odległość miedzy najdalszym punktem górnym i najdalszym punktem dolnym, wzdłuż linii W.

Jest korzystne, aby rozpylony strumień pokrywał całą długość obszaru, a także, aby wychodził o 10% poza każdy koniec długości obszaru. W takim układzie rozpylony strumień z dysz 52 jest kierowany na powierzchnię papki, gdzie papka ma jeszcze konsystencję płynną, ale zapewnione jest dodatkowe pokrycie tak, aby nieregularna linia W była w pełni objęta.

PL 200 680 B1

Rozpylony strumień rozdrabnia następnie powierzchnię jeziorka papki 80 i część jego głębokości, a przez to rozdrabnia niepożądane kłaczki lub skupiska w tej części jego głębokości tak, że ich największe wymiary są mniejsze od 6 mm, a korzystnie nie większe niż około 2-3 mm, przy czym optymalny byłby całkowity brak kłaczków i skupisk. Przez zmianę natężenia przepływu, ciśnienia i rozmiarów kropelek wody w rozpylonym strumieniu, jak również kąta, pod którym rozpylony strumień uderza w jeziorko papki 80, uzyskuje się różne stopnie gładkości.

Minimalizacja chropowatości powierzchni jest najłatwiej osiągnięta, gdy rozpylony strumień przenosi energię do lub rozbija papkę do jednej dziesiątej jego grubości. Energia może być wprowadzana na głębokość większą niż jedna dziesiąta, ale nie daje to dalszej poprawy gładkości finalnego wyrobu, a może spowodować powstawanie naprężeń. Energia może być także wprowadzana na głębokość mniejszą niż jedna dziesiąta, ale nie uzyska się wówczas optymalnych wyników.

W odniesieniu do fig. 4 i 5 urządzenie rozpylające 50 zawiera źródło powietrza, przewód 155 lub system przewodów, lub inne elementy kierujące powietrze ze źródła powietrza do dysz 152 użytych dla kierowania strumienia powietrza na jeziorko papki 80. W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku źródłem powietrza jest dmuchawa 160 z wylotem, który zapewnia wystarczające ciśnienie tak, że na wylotach dmuchaw panuje ciśnienie do 68,947 kPa. Stwierdzono, że najlepsze wyniki uzyskuje się, gdy ciśnienie jest w zakresie 6,895-20,684 kPa. Źródłem powietrza może być sprężarka, ale takie rozwiązanie zwykle nie jest ekonomiczne. Na przykład wylot dmuchawy 160 jest dołączony do przewodu 155 do wlotu rozgałęzionego przewodu rurowego 151. Jak pokazano na fig. 5-5b i 6 rozprowadzający, rozgałęziony przewód rurowy 151 ma wiele wylotów dla strumienia powietrza. Dysze 152 w korzystnym przykładzie wykonania wynalazku są to dysze systemu WINDJET, ale mogą być stosowane także inne elementy kierujące.

Rozgałęziony przewód rurowy 151 i dysze 152 są umieszczone nad stołem formującym 25 przy linii W, przy takiej orientacji, że długa oś rozgałęzionego przewodu rurowego 151 biegnie w poprzek linii W. Z racji własności fizycznych jeziorka papki 80, które jest podawane próżniowemu odciąganiu wody na ruchomym przenośniku 27, linia W jest nieregularna i nie tworzy linii prostej, co jest jasne dla fachowców. Jak pokazano na fig. 6 strumień powietrza jest kierowany na powierzchnię papki przez dysze 152, w kierunku przeciwnym do kierunku biegu przenośnika, to jest w kierunku pojemnika wlewowego 12. W tym układzie strumień powietrza z dysz 152 jest kierowany na powierzchnię papki w strefie, która zawiera obszar gdzie papka jest jeszcze płynna. Strumień powietrza rozdrabnia następnie powierzchnię jeziorka papki 80, na części jego głębokości, a przez to rozdrabnia niepożądane kłaczki lub skupiska w tej części jego głębokości tak, że ich największe wymiary są mniejsze od 6 mm, a korzystnie nie większe niż około 2-3 mm.

Przez zmianę prędkości strumienia powietrza i kąta, pod którym powietrze uderza w jeziorko papki 80, uzyskuje się różne stopnie gładkości. Stwierdzono, że najlepsze wyniki uzyskuje się, gdy strumień powietrza jest kierowany na powierzchnię papki pod kątem nie większym niż około 10° w stosunku do powierzchni papki. Stwierdzono, że niskie ciśnienie strumienia powietrza daje lepsze wyniki niż wyższe ciśnienie, powyżej 68,947 kPa, ale strumień powietrza powinien być wystarczający, aby przekazywał energię dla rozerwania papki do głębokości sięgającej około jednej dziesiątej całkowitej grubości papki.

Energia może być wprowadzana na głębokość większą niż jedna dziesiąta, ale nie daje to dalszej poprawy gładkości finalnego wyrobu, a maże spowodować powstawanie naprężeń. Energia może być także wprowadzana na głębokość mniejszą niż jedna dziesiąta, ale nie uzyska się wówczas optymalnych wyników.

Po nałożeniu rozpylonego strumienia płynu, proces produkcyjny może być kontynuowany. W korzystnym przykładzie wykonania wynalazku jeziorko papki 80 jest dalej odwadniane i formowane w postać placka filtracyjnego, po tym jak przejdzie urządzenie rozpylające 50, przez zastosowanie dodatkowych komór próżniowych 14. W odniesieniu do fig. 1 przenośnik lub linia formująca 27 przenosi odsączoną masę do pierwotnej prasy wyciskającej 16, która dalej odwadnia odsączoną masę gipsową i dociska materiał dla uzyskania pożądanej grubości płyty.

Płyta wychodzi z pod prasy pierwotnej i jest przenoszona przenośnikiem do prasy wtórnej 18. Prasa wtórna 18, kształtuje płytę dla nadawania jej końcowej kalibrowanej grubości. W tym czasie płyta zaczyna twardnieć i rozszerza się wypełniając szczelinę w urządzeniu dociskającym. Płyta pęcznieje i opiera się o gładki pas 20 prasy wtórnej 18, który jeszcze bardziej wygładza powierzchnię i zwiększa wytrzymałość na zginanie.

Claims (18)

1. Sposób wytwarzania panelu z płyrty gipsowo-pilśniowej o wykończonej na gładko powierzchni, w którym mieszr się zmielony gips i zząstezzOi macierzyste materiału wzmocnionego włóknami orrz dostateczną ilość płynu i wytwarza się rozcieńczoną papkę sOłrkrjązą się z co najmniej około 70% wagowych płynu, po czym Oalcynuje się gips w obecności cząstek macierzystych poprzez podgrzewanie rozcieńczonej papki pok ciśnieniem i wytwarza się igiełki kryształów półhykratu siarczanu wapnia, znamienny tym, że osakza się rozcieńczoną papkę na powierzchni wytwarzając jeziorko papki, po czym kieruje się rozpylony płyn na jeziorko papki przekazując energię na powierzchnię jeziorka papki, a następnie okwaknia się jeziorko papki wytwarzając placek filtracyjny, po czym prasuje się placek filtracyjny kształtując płytę i usuwając z niej kokatkową wokę, a następnie osusza się płytę usuwając z niej pozostałą ilość wolnej woky.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że twcozy się mokrą Ilnię na jeziorku papki i kieruje się rozpylony płyn na powierzchnię jeziorka papki w pobliżu mokrej linii.

3. Sposób według zas^z. 2, znamienny tym, że z rozpylonego ppynu ppzekazuje się energię ko jeziorka papki ok powierzchni ko głębokości około jeknej kziesiątej głębokości jeziorka papki.

4. Sposób według zasSc^. 2, znamienny tym, że na powierzchni jezOrka papki rozbija się kłaczki zmieszanych kryształków igiełkowych i włókien celulozowych, przy czym największe kłaczki mają wymiary nie przekraczające około 6 mm.

5. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że w części Ιεζΐοι-Κθ papkk stosie się kłaczki zmieszanych kryształów igiełkowych i włókien celulozowych mające ok powierzchni ko głębokości jeknej kziesiątej głębokości jeziorka papki największy wymiar mniejszy niż około 6 mm.

6. Sposób wekług zastrz. 1, znamienny tym, że ko rozpylenia stosuje się wokę.

7. Sposób według z£^^tr^^. 3, znamienny tym, że rozpy^ny płyn kieruue się w pszybllżeniu prostopakle ko powierzchni jeziorka papki.

8. Sposób wekług zastrz. 1, znamienny tym, że ko rozpylania stosuje się powietrze.

9. Sposób według ζ^^Ιγ^. 8, znamienny tym, że kierze się strumień powielrza nachylony pod kątem ko około 10° wzglękem powierzchni jeziorka papki.

10. Sposób wyywarzania panelu z gipsowo-piiśniowej o wykończence na gładko powierzchni, w którym miesza się zmielony gips i cząsteczki macierzyste materiału wzmocnionego włóknami oraz kostateczną ilość płynu i wytwarza się rozcieńczoną papkę skłakającą się z co najmniej około 70 % wagowych płynu, po czym kalcynuje się gips w obecności cząstek macierzystych poprzez pokgrzewanie rozcieńczonej papki pok ciśnieniem i wytwarza się igiełki kryształów półhykratu siarczanu wapnia, znamienny tym, że osakza się półhykrat siarczanu wapnia i kokane cząsteczki macierzyste na powierzchni kla wytworzenia jeziorka papki, po czym tworzy się mokrą linię na wierzchu papki, a następnie na jeziorko papki kieruje się rozpylony strumień płynu i usuwa się większą część cieczy z jeziorka papki formując placek filtracyjny, a następnie uwaknia się gips, po czym prasuje się placek filtracyjny kształtując płytę, którą następnie osusza się.

11. Sposób wygładzania pł^\^i^r^c^ł^ni ppłyty pii^r^ic^A^^jj w Ikórym dostarcza się papkk na powierzchnię płyty, znamienny tym, że materiał nakłaka się na powierzchnię kla wytworzenia jeziorka papki, po czym kieruje się rozpylony płyn na powierzchnię jeziorka papki, a następnie usuwa się większość woky znajkującej się w jeziorku papki tworząc placek filtracyjny, po czym prasuje się placek filtracyjny w postać płyty.

12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że rozpy^ny ppyn kierze się w pszybllżeniu prostopakle na powierzchnię jeziorka papki.

13. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że rozpylany ppyn kienue się na powierzchnię jeziorka papki przekazując energię ko części głębokości jeziorka papki.

14. Sposób według zastrz. 12, znamienny tym, że rozpylany płyn kienue się na powierzchnię jeziorka papki przekazując energię ko głębokości około jeknej kziesiątej głębokości jeziorka papki.

15. Sposóbwedługzastrz. 13, znamiennytym, że energię się do częścż głębokości jeziorka papki rozrywając kłaczki lub skupiska obecne na tej głębokości ko największego wymiaru mniejszego niż około 6 mm.

16. Sposób według zastrrz 11, znam lenny tym, że na materiale papki natożonym na powierzchnię wyznacza się mokrą linię płynu.

17. Sposób według zastrrz 16, że popszecznie do Ilnii ki^r^Lu^ się rozpylony płyn.

PL 200 680 B1

18. Sposób według zastrz. 17, z namienny t ym, że przed skierowaniem rozpylonego płyni ustawia kię graąUageid rsaynlsjącm w ysłsemeig yray którym rsaynlsen yłye jmrt osyragcpen Us ms krmj lieii płynu.