PL197802B1

PL197802B1 - Nawóz o kontrolowanym uwalnianiu i sposób jego wytwarzania

Info

Publication number: PL197802B1
Application number: PL338558A
Authority: PL
Inventors: William R. Johnson; Harvey M. Goertz; Richard J. Timmons
Original assignee: Oms Investments Inc
Priority date: 1998-06-09
Filing date: 1999-06-09
Publication date: 2008-04-30
Also published as: ES2384225T3; CN1285261C; TWI236874B; TR200000377T1; ZA200000583B; RU2212134C2; MY117692A; CA2300259A1; ATE553651T1; NO20000627D0; YU6700A; CZ2000441A3; EP1001676A1; JP2002517368A; NO20000627L; IL134409A; AR018637A1; CA2300259C; KR100365026B1; EP1001676A4

Abstract

1. Nawóz o kontrolowanym uwalnianiu, obejmuj acy granulowany rdze n ze srodka od zywcze- go, pow lok e wst epn a z oleju organicznego naniesion a na granulowany rdze n, znamienny tym, ze posiada polimerow a pow lok e kapsu lkuj ac a naniesion a na pow lok e wst epn a na granulowanym rdzeniu gdy olej organiczny jest nieutwardzony, przy czym pow loka wst epna jest utwardzona dopiero po na- niesieniu polimerowej warstwy kapsu lkuj acej. 16. Sposób wytwarzania nawozu o kontrolowanym uwalnianiu przy u zyciu rdzenia ze srodka od zywczego, znamienny tym, ze najpierw na rdze n ze srodka odzywczego nanosi si e pow lok e wst epn a z oleju wybranego z grupy z lo zonej z oleju lnianego, oleju sojowego, oleju drzewnego, olejów schn acych modyfikowanych dicyklopentadienem i ich mieszanin, nast epnie na rdze n ze srodka od- zywczego z naniesion a pow lok a wst epn a przed utwardzeniem tej pow loki, nanosi si e polimerow a warstw e kapsu lkuj ac a, po czym po naniesieniu polimerowej warstwy kapsu lkuj acej pow lok e wst epn a poddaje si e utwardzaniu. PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy nawozu o kontrolowanym uwalnianiu obejmującego granulowany rdzeń ze środka odżywczego, powłokę wstępną z oleju organicznego naniesioną na granulowany rdzeń, przy czym granulkami środka odżywczego mogą być na przykład granulki NPK. Wynalazek dotyczy również sposobu otrzymywania tego nawozu o kontrolowanym uwalnianiu.

Nawozy były stosowane od tysięcy lat do zasilania środkami odżywczymi środowiska wzrostu. Od pewnego czasu wiadomo, że korzyść zapewniana przez dodatkowe środki odżywcze może zależeć od tego, kiedy jest on dostarczany do środowiska wzrostu i, następnie, staje się dostępny dla roślin rosnących w środowisku wzrostu. Nagłe dostarczenie zbyt dużej ilości nawozu może być marnotrawne, lub nawet szkodliwe dla roślin. Dostarczenie zbyt małej ilości, lub spóźnione dostarczenie odpowiedniej ilości może z kolei powodować głód składników odżywczych u roślin. Pożądane jest dostarczenie granulowanych mieszanin nawozowych, które dostarczają stosunkowo stałą ilość środka odżywczego do środowiska wzrostu w czasie lub mają inny specyficzny wzorzec uwalniania.

Dostarczenie właściwej ilości środka odżywczego podczas wydłużonego okresu wzrostu poprzednio wymagało wielokrotnego dawkowania stosunkowo małych ilości mieszaniny nawozowej, co jest bardzo pracochłonną metodą. Skutkiem tego opracowano nawozy o kontrolowanym uwalnianiu. Obecnie, pożądane jest nawożenie raz na kilka tygodni do kilku miesięcy.

Ogólnie, w nawozach o kontrolowanym uwalnianiu stosowano powłokę wokół granulki środka odżywczego, działającą jako fizyczna lub chemiczna bariera pomiędzy odżywczym rdzeniem i otaczającym środowiskiem wzrostu. Bariera opóźniała kontakt rdzenia ze środka odżywczego z wilgocią i przez to opóźniała rozpuszczenie rdzenia przez wilgoć i uwolnienie środka odżywczego do środowiska wzrostu. Tempo uwalniania środka odżywczego zależało od materiału użytego jako bariera, jego grubości, zwartości i innych czynników.

Jeden ze sposobów zastosowania techniki bariery, czyli kapsułkowania jest pokazany w opisie US 3,223,518, zgłoszonym 14 grudnia 1965 przez Louisa I. Hansena i przekazanym przez niego Archer-Daniels-Midland. Opis patentowy Hansena rozważa produkty nawozowe posiadające pojedyncze lub wielokrotne warstwy powłoki pierwotnej nałożone na rdzeń ze środka odżywczego z pojedynczymi lub wielokrotnymi warstwami kapsułkującymi. Jak opisano w patencie Hansena, powłoka pierwotna została w pełni zakonserwowana przed nałożeniem powłoki kapsułkującej. Otrzymany nawóz wykazywał opóźnione uwalnianie substancji odżywczej w porównaniu z zupełnie niepokrytą granulką środka odżywczego. Jednakże, powtarzane nakładanie powłok i ich utrwalanie okazało się czasochłonne i niewykonalne handlowo. Co więcej, nawozy wykonane według wskazówek Hansena, posiadające tylko jedną powłokę pierwotną i jedną kapsułkującą, uwalniają, jak ujawnił Hansen, od 30-40% środka odżywczego w ciągu 6 godzin kontaktu z wilgocią i 50-60% w ciągu 24 godzin. Taki produkt dostarcza zbyt wiele składników odżywczych zbyt szybko, by było to akceptowalne dla pewnych zastosowań nawozów o kontrolowanym uwalnianiu.

Inne, późniejsze podejście do prób zapewnienia powłok kapsułkujących o pożądanych charakterystykach uwalniania opisano w opisie patentowym US 4,657,576, zgłoszonym 14 kwietnia 1987 przez Johannesa M. H. Lambisa i przeniesionym na Sierra Chemical Company. Rdzeń jest kapsułkowany nierozpuszczalną dla wody żywicą opartą na dicyklopentadienie, taką jak sprzedawana przez The Scotts Company pod nazwą handlową OSMOCOTE. Choć użycie polimerowej bariery jest zbliżone do powłoki kapsułkującej opisane w opisie patentowym Hansena US 3,223,518, dodane zostały składniki regulujące pH powłoki. Według tego opisu, poprawiło to niektóre aspekty wzorca uwalniania.

Stwierdzoną wadą nakładania bariery polimerowej, takiej, jak warstwa kapsułkująca OSMOCOTE, na rdzeń składnika odżywczego, było to, że właściwości uwalniania nawozu zależały od jakości rdzenia lub substratu, na który nanoszono polimer. Przerwy na powierzchni substratów, jak dziury w brylastych substratach, zniekształcone granulki lub cząstki posiadające pęknięcia, zagłębienia, lub nieregularności powodowały niecałkowite lub niejednorodne pokrycie przez powłokę. Zwykle, dla niższych ciężarów powłok, jak 5 części na sto części ciężaru rdzenia (PPH), zapewniona ilość materiału kapsułkującego nie wystarcza do odpowiedniego pokrycia defektów w powierzchni rdzenia granulek o niskiej jakości rdzenia i wytworzona zostaje nieakceptowalna ilość źle pokrytych cząstek. Jak można przewidzieć, zbyt wiele otrzymanych cząstek w mieszaninie nawozowej uwalnia zbyt wiele środka odżywczego w ciągu kilku pierwszych dni, co sprawia, że są nieodpowiednie dla niektórych produktów o kontrolowanym uwalnianiu (o opóźnionym uwalnianiu).

PL 197 802 B1

Stwierdzono, że próby skompensowania niezupełnego lub niejednorodnego pokrycia tanich, niskiej jakości, nieregularnych granulek rdzenia przez nakładanie grubszej warstwy powłoki kapsułkującej dawały niezadowalające wyniki. Podwojenie wagi powłoki do 13 części na sto, na przykład, wydajniej pokrywa defekty powierzchni na większej ilości granulek. Jednakże, taka grubsza zewnętrzna powłoka tak efektywnie zasklepia składnik odżywczy w tak dużej ilości powłok, co powoduje zamknięcie się i zapobiega uwolnieniu składnika odżywczego z rdzenia do środowiska wzrostu przez zbyt długi okres czasu, by być akceptowalne handlowo.

Przedmiotem wynalazku jest nawóz o kontrolowanym uwalnianiu, obejmujący granulowany rdzeń ze środka odżywczego, powłokę wstępną z oleju organicznego naniesioną na granulowany rdzeń; charakteryzujący się tym, że posiada polimerową powłokę kapsułkującą naniesioną na powłokę wstępną na granulowanym rdzeniu gdy olej organiczny jest nieutwardzony, przy czym powłoka wstępna jest utwardzona dopiero po naniesieniu polimerowej warstwy kapsułkującej.

W jednym z korzystnych wariantów realizacji nawozu według wynalazku olej organiczny jest zmieszany ze środkiem wiążącym wybranym z grupy złożonej z glin, talków, ziem okrzemkowych, krzemionek absorbujących i ich mieszanin.

W innym korzystnym wariancie realizacji nawozu według wynalazku granulowany rdzeń ma kulistość wynoszącą 50% lub mniej.

W jeszcze innym korzystnym wariancie realizacji nawozu według wynalazku olejem organicznym jest nieoczyszczony olej lniany.

W kolejnym korzystnym wariancie realizacji nawozu według wynalazku środkiem wiążącym jest glina drobnoziarnista.

W następnym korzystnym wariancie realizacji nawozu według wynalazku powłoka wstępna zawiera również środek wysuszający. W szczególnie korzystnym wariancie realizacji środek wysuszający jest wybrany z grupy złożonej z mieszanki manganu z kobaltem, manganu, mieszanki wapnia z kobaltem, mieszanki kobaltu z cyrkonem i ich mieszanin.

W dalszym korzystnym wariancie realizacji nawozu według wynalazku rdzeń jest wybrany z grupy złożonej z granulek NPK, granulek nawozu sztucznego, granulek mocznika i ich mieszanin. W szczególnie korzystnym wariancie realizacji rdzeń zawiera również co najmniej jeden drugorzędny składnik odżywczy lub mikroskładnik wybrany z grupy złożonej z wapnia, siarki, magnezu, żelaza, miedzi, cynku, manganu, boru i molibdenu.

W innym korzystnym wariancie realizacji nawóz według wynalazku wykazuje skumulowane uwalnianie po dwu godzinach w teście laboratoryjnym ART-80 wynoszące 4% lub mniej, gdy powłoka kapsułkująca stanowi 8 części wagowych lub mniej na 100 części wagowych rdzenia. W szczególnie korzystnym wariancie realizacji maksymalne narastające uwalnianie według testu laboratoryjnego ART-80 następuje po 15 godzinach lub wcześniej.

W jeszcze innym korzystnym wariancie realizacji nawozu według wynalazku olej organiczny jest wybrany z grupy złożonej z oleju lnianego, oleju sojowego, oleju drzewnego, olejów schnących modyfikowanych dicyklopentadienem i ich mieszanin.

W kolejnym korzystnym wariancie realizacji nawozu według wynalazku, powłoka wstępna na granulowanym rdzeniu zawiera mieszaninę:

(a) oleju wybranego z grupy złożonej z oleju lnianego, oleju sojowego, oleju drzewnego, olejów schnących modyfikowanych dicyklopentadienem, olejów smarowniczych i ich mieszanin, oraz (b) środka wiążącego wybranego z grupy złożonej z glin drobnoziarnistych, talków, ziem okrzemkowych, krzemionek absorbujących i ich mieszanin.

W następnym korzystnym wariancie realizacji nawozu według wynalazku polimerowa powłoka kapsułkująca jest kopolimerem dicyklopentadienu i kompozycji wybranej z grupy zawierającej olej lniany, żywicę alkidową na bazie oleju sojowego i ich mieszaniny. W szczególnie korzystnym wariancie realizacji rdzeń ma kulistość wynoszącą 50% lub mniej i nawóz o kontrolowanym uwalnianiu wykazuje skumulowane uwalnianie po dwóch godzinach w teście laboratoryjnym ART-80 wynoszące 4% lub mniej, gdy powłoka kapsułkująca stanowi 8 części wagowych lub mniej na 100 części wagowych rdzenia.

Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania nawozu o kontrolowanym uwalnianiu przy użyciu rdzenia ze środka odżywczego, charakteryzujący się tym, że najpierw na rdzeń ze środka odżywczego nanosi się powłokę wstępną z oleju wybranego z grupy złożonej z oleju lnianego, oleju sojowego, oleju drzewnego, olejów schnących modyfikowanych dicyklopentadienem i ich mieszanin, następnie na rdzeń ze środka odżywczego z naniesioną powłoką wstępną przed utwardzeniem tej

PL 197 802 B1 powłoki, nanosi się polimerową warstwę kapsułkującą, po czym po naniesieniu polimerowej warstwy kapsułkującej powłokę wstępną poddaje się utwardzaniu.

W jednym z korzystnych wariantów realizacji sposobu według wynalazku do wstępnego powlekania stosuje się mieszaninę zawierającą również środek wiążący wybrany z grupy złożonej z gliny drobnoziarnistej, talku, ziemi okrzemkowej, krzemionek absorbujących i ich mieszanin, oraz środek wysuszający wybrany z grupy złożonej z mieszanki manganu z kobaltem, manganu, mieszanki wapnia z kobaltem, mieszanki kobaltu z cyrkonem i ich mieszanin.

W innym korzystnym wariancie realizacji sposobu według wynalazku powłokę wstępną i warstwę kapsułkującą utwardza się jednocześnie.

W jeszcze innym korzystnym wariancie realizacji sposobu według wynalazku przed nakładaniem powłoki kapsułkującej powłokę wstępną utrzymuje się w temperaturze wynoszącej 60°C lub mniej. W szczególnie korzystnym wariancie realizacji sposobu według wynalazku powłokę wstępną utwardza się w temperaturze wynoszącej 60°C lub powyżej.

W kolejnym korzystnym wariancie realizacji sposobu według wynalazku powłokę wstępną nakłada się w ilości od 0,5 do 3,0 części wagowych na 100 części wagowych rdzenia ze środka odżywczego.

W następnym korzystnym wariancie realizacji sposobu według wynalazku powłokę kapsułkującą nakłada się w ilości od 5 do 10 części wagowych na 100 części wagowych ciężaru rdzenia ze środka odżywczego.

W dalszym korzystnym wariancie realizacji sposobu według wynalazku stosuje się rdzeń o kulistości wynoszącej 50% lub mniej, zaś wytworzony nawóz o kontrolowanym uwalnianiu wykazuje skumulowane uwalnianie po dwóch godzinach w teście laboratoryjnym ART-80 wynoszące 4% lub mniej, gdy powłoka kapsułkująca stanowi 8 części wagowych lub mniej na 100 części wagowych rdzenia.

W innym korzystnym wariancie realizacji sposobu według wynalazku najpierw na rdzeń ze środka odżywczego posiadający nieciągłości powierzchni nanosi się mieszaninę nieoczyszczonego oleju lnianego, środka wiążącego i środka wysuszającego, przy czym powłokę wstępną nanosi się w ilości wynoszącej 0,5-3,0 części wagowych na 100 części wagowych rdzenia i utrzymuje w temperaturze wynoszącej 60°C lub mniej, gdy olej lniany jest nieutwardzony, następnie nanosi się warstwę kapsułkującą z materiału polimerowego w ilości wynoszącej 5-10 części wagowych na 100 części wagowych rdzenia, po czyni powłokę wstępną i warstwę kapsułkującą utwardza się w temperaturze wynoszącej 60°C lub wyższej. W szczególnie korzystnym wariancie realizacji sposobu według wynalazku stosuje się rdzeń o kulistości wynoszącej 50% lub mniej, przy czym wytworzony nawóz o kontrolowanym uwalnianiu wykazuje skumulowane uwalnianie po dwóch godzinach w teście laboratoryjnym ART-80 wynoszące 4% lub mniej, gdy powłoka kapsułkująca stanowi 8 części wagowych lub mniej na 100 części wagowych rdzenia.

Wynalazek pozwala na uzyskanie nawozu o korzystnej charakterystyce uwalniania, w szczególności dla rdzeni środka odżywczego o dużym stopniu defektów powierzchni. Kilkuwarstwowe powłoki zastosowane w nawozie według przedmiotowego rozwiązania umożliwiają uzyskanie kontrolowanego uwalniania nawozu przy jednoczesnym ograniczeniu całkowitej grubości powłok. Ponadto, w nawozie według wynalazku defekty powierzchni granulek środka odżywczego są pokryte i/lub wypełnione przy użyciu stosunkowo małej ilości środka powlekającego co z jednej strony pozwala na ograniczenie kosztów wytwarzania nawozu, a z drugiej strony zabezpiecza przed blokowaniem lub zbyt długim czasem uwalniania środka odżywczego.

Jeśli jest to pożądane, czas przetwarzania podczas wytwarzania mieszaniny nawożącej może zostać skrócony przez włączenie również czynnika suszącego, na przykład środka suszącego na bazie mieszaniny manganu z kobaltem do mieszaniny oleju i glinki.

Stwierdzono, że zastosowanie gliny z olejem lnianym polepsza sposób produkcji powleczonych granulowanych produktów nawozowych. Na przykład, bez gliny, duża ilość miału, tj. małych odłamanych kawałków powłoki powstaje wskutek obrotowego ruchu, którym poddawane są cząstki podczas przetwarzania. Poza tym, sam nieoczyszczony olej lniany penetruje powłokę kapsułkującą z oleju Iniano-dicyklopentadienowego, wyciekając lub migrując poprzez zewnętrzną kapsułkującą powłokę polimerową. Obecność oleju na zewnątrz tej powłoki powoduje problemy w przetwarzaniu.

Próba zestalenia wstępnej powłoki oleju lnianego przez utrwalanie powłoki wstępnej tworząc osobną utrwaloną warstwę, jak to sugerowano w opisie patentowym Hansena US 3,223,518, zapobiega nadmiernej dyfuzji czy migracji oleju lnianego do zewnętrznej powłoki kapsułkującej. Rzeczywiście, utrwalenie powłoki wstępnej wydaje się ingerować w fizyczne oddziaływanie powłoki wstępnej

PL 197 802 B1 nieoczyszczonego oleju lnianego i powłoki kapsułkującej. Stwierdzono obecnie, że obecność powłoki wstępnej nieoczyszczonego oleju lnianego, bez utrwalania, przyczynia się do znaczącego polepszenia pokrycia defektów powłoki granulki środka odżywczego przez następną powłokę kapsułkującą oraz charakterystyki uwalniania mieszaniny nawozowej.

Obecny wynalazek korzysta z uprzednio nieznanej interakcji pomiędzy niezestalonym, swobodnie poruszającym się olejem lnianym, który może być zmieszany z czynnikiem wiążącym takim, jak glina, ziemia okrzemkowa i tym podobne, oraz powłoką kapsułkującą. Interakcja zapewnia charakterystyki uwalniania gotowego produktu nawozowego, które w innym przypadku byłyby osiągalne tylko przy większych ciężarach powłoki, szczególnie dla substratów zawierających dziurki lub inne nieciągłości i defekty powierzchni. Choć nie jest znany pełen mechanizm tego zjawiska, uważa się, że interakcja oleju lnianego i powłoki polimerowej bardziej efektywnie wypełnia i zatyka powierzchniowe dziury, pęknięcia i zagłębienia granulki rdzenia. Ta sama interakcja zmniejsza czas indukcji.

W porównaniu do wcześniejszych sposobów przetwarzania, w których powłoka wstępna była nakładana, a następnie utrwalana przed nałożeniem zewnętrznej polimerowej warstwy kapsułkującej, nieoczekiwanie stwierdzone nowe oddziaływanie wzajemne wstępnej powłoki olejowej i polimeru z warstwy kapsułkującej zostało wykorzystane w nowym sposobie wytwarzania. Powłoka wstępna nie jest wystawiana na temperaturę utrwalania aż do nałożenia polimerowej warstwy kapsułkującej, co zapewnia możliwość wystąpienia interakcji wypełniania i zatykania. Jeśli materiały powłoki wstępnej utrwalają się w temperaturach normalnie używanych do utrwalenia polimerowej warstwy kapsułkującej, oczekuje się, że powłoka wstępna zostanie utrwalona jednocześnie z wystawieniem na temperatury, które utrwalają warstwę kapsułkującą.

Zastosowanie wynalazku pozwala na użycie granulek środka odżywczego o niższej jakości, z mniejszym ciężarem polimerowej warstwy kapsułkującej, dla uzyskania korzystniejszych charakterystyk kontrolowanego uwalniania.

Wynalazek dotyczy zarówno nowego produktu nawozowego, jak i nowego sposobu otrzymywania takiego produktu. Generalnie, cząstki nawozu zawierają rdzeń ze środka odżywczego, powłokę wstępną i polimerową warstwę kapsułkującą. Rdzeń mogą stanowić zwykłe NPK lub granulki nawozu sztucznego, dobrze znane w branży, które są dostępne w handlu z Norsk Hydro, Kemira i innych firm. Alternatywnie, można również użyć rdzeni z innych często spotykanych składników odżywczych (na przykład mocznika). Dodatkowo, rdzeń może zawierać jeden lub więcej drugorzędnych składników odżywczych, takich, jak wapń, magnez i siarka lub mikroskładników, takie jak żelazo, miedź, cynk, mangan, bór i molibden.

Chociaż wynalazek działa w przypadku stosunkowo kulistych granulek o względnie gładkiej powierzchni, najkorzystniejsze efekty stosowania wynalazku osiąga się, jeśli nawozy o kontrolowanym uwalnianiu są wykonywane z granulek o nieregularnym kształcie, lub o powierzchniach zawierających dziurki, defekty, szczeliny lub zagłębienia. Przykładem stosunkowo gładkiego rdzenia składnika odżywczego mogą być złożone nawozy Norsk NPK. Granulki środka odżywczego o relatywnie większej ilości defektów powierzchni są zwykle tańsze, dostępne handlowo i generalnie mają kulistość 50% lub mniejszą. Stąd, w preferowanej odmianie wynalazku, jako rdzeń ze środka odżywczego może zostać użyty stosunkowo niedrogi materiał o niewielkim stopniu kulistości.

Test kulistości stosowany w celu ustalenia kulistości produktu i nieprzetworzonych cząstek środka odżywczego jest zbliżony do opisanego przez Carpentera i Deitza (Research Paper 2238, 3. of Res. of the NBS 41(37), wrzesień 1951). W szczególności, test kulistości używany tutaj w celu ustalenia kulistości produktu i nieprzetworzonych cząstek środka odżywczego posługiwał się urządzeniem złożonym z tarczy obrotowej o średnicy 18 (45,72 cm), zamontowanej pod kątem 10 stopni do poziomu. Tarcza obraca się z prędkością 2 obrotów na minutę. Cząstki są podawane z wibrującego podajnika na lewą dolną część tarczy obrotowej, około 5 cali (12,7 cm) od środka, 45 stopni od pionu. Spadek cząstki wynosi najkorzystniej 1/4 cala (0,6 cm) lub mniej.

Około 100 g cząstek środka odżywczego jest powoli podawane na obracającą się tarczę. Cząstki kuliste staczają się z tarczy do naczynia zbierającego. Cząstki niekuliste pozostają na tarczy dopóki nie zostaną fizycznie usunięte. Obie frakcje są następnie ważone w celu ustalenia procentu cząstek kulistych.

Powłokę wstępną stanowi najkorzystniej mieszanina nieoczyszczonego oleju lnianego i drobnoziarnistej gliny. Powłoki wstępne muszą być w stanie przepływać po powierzchni substratu i przenikać do zewnętrznej, polimerowej warstwy kapsułkującej. Muszą one cechować się zatem niską energią powierzchniową i niską lepkością. Akceptowalną alternatywą dla oleju lnianego są inne oleje orga6

PL 197 802 B1 niczne, jak olej sojowy, olej drzewny, oleje schnące modyfikowane dicyklopentadienem i oleje smarownicze. Można stosować również inne oleje o lepkości poniżej 500 cps (0,5 Pa-s) kompatybilne z zewnętrzną, polimerową warstwą kapsułkującą, o ile mają one dostatecznie niską energię powierzchniową, są kompatybilne z materiałem używanym jako warstwa kapsułkująca i są zdolne w dostatecznym stopniu penetrować polimerową warstwę kapsułkującą, mając dzięki temu wpływ na charakterystyki uwalniania. Poza tym, warstwa wstępna może być żywicą z nieoczyszczonego oleju lnianego i dicyklopentadienu. Ta żywica, używana normalnie jako warstwa kapsułkująca z benzynami lakowymi do stężenia ponad 50% części stałej żywicy, może być nakładana jako powłoka wstępna w następnym rozcieńczeniu benzynami lakowymi do około 40% części stałej żywicy. Najkorzystniej, środek wiążący mieszany z olejem organicznym stanowi drobnoziarnista glinka. Glinki drobnoziarniste są dostępne w handlu jako RM-4 z Industrial Minerals Company i Huber 90 i Polygloss 90, oba z JM Huber Corporation. Alternatywnie, zamiast glinki drobnoziarnistej, lub jako dodatek do niej, mogą być używane talki, ziemie okrzemkowe i absorbujące krzemionki.

Powłoki wstępne takie, jak nieoczyszczony olej lniany przesiąkają przez powłokę zewnętrzną, powodując, że staje się ona miękka i podatna na ścieranie. Użycie gliny w mieszaninie oleju lnianego i gliny ogranicza ruchliwość oleju lnianego do tylko części polimerowej warstwy kapsułkującej przylegającej do powłoki wstępnej. Takie gliny wykazują zwykle absorpcję oleju około 40% lub większą, z wielkością cząstek mającą minimum 60% przechodzących przez sito o numerze 200 (o średnicy oczek wynoszącej 74 pm). Stwierdzono, że dobre powłoki zostały otrzymane z powłokami wstępnymi takimi jak nieoczyszczony olej lniany, jednak, gdy używa się oleju lnianego, wymagany był dodatkowy czas na wysuszenie zewnętrznej warstwy kapsułkującej. Ten problem został rozwiązany przez domieszanie środka suszącego do olejowo-glinowej powłoki wstępnej. Przykładem odpowiednich środków suszących jest mieszanina manganu z kobaltem, mangan, mieszanina wapnia z kobaltem, mieszanina kobaltu z cyrkonem i ich mieszaniny.

Najkorzystniej powłoka wstępna jest nakładana w proporcji 0,5-1,0 części wagowych oleju na sto części wagowych rdzenia. Alternatywnie, powłoka wstępna może zawierać do 3,0 części wagowych oleju na sto części wagowych rdzenia. Wyższy udział oleju w powłoce wstępnej jest szczególnie korzystny dla otrzymania pożądanych charakterystyk uwalniania w przypadku rdzeni środka odżywczego mających kulistość zaledwie 20%.

Polimerowa warstwa kapsułkująca musi być kompatybilna z powłoką wstępną i zapewniać wymagane charakterystyki pokrycia i bariery. Jako warstwę kapsułkującą korzystnie stosuje się dicyklopentadienowy (DCPD) produkt polimerowy (zawierający albo olej lniany albo żywicę alkidową na bazie oleju sojowego) taki, jak żywica OSMOCOTE dostępna w handlu z The Scotts Company. Alternatywnie, jako warstwę kapsułkującą można zastosować inne materiały uszczelniające, takie jak olejowo-żywiczne oleje schnące, inne termoutwardzalne polimery i żywice, takie, jak poliestry, poliamidy lub poliuretany i żywice termoplastyczne. Do konkretnych przykładów należy olej lniany modyfikowany DCPD lub żywice alkidowe i węglowodorowe żywice termoplastyczne.

Pożądane korzystne charakterystyki uwalniania kompozycji nawozowych według wynalazku mogą zostać uzyskane przez uniknięcie wystawiania materiałów powłoki wstępnej na temperatury zbyt wysokie do utwardzenia oleju po nałożeniu go na środek odżywczy zanim nie zostanie nałożona polimerowa warstwa kapsułkująca. W preferowanym wariancie realizacji, w którym temperatura utwardzania oleju lnianego jest zbliżona do takiej temperatury, odpowiedniej dla polimerowej warstwy kapsułkującej, powłoka wstępna może być utwardzana jednocześnie z materiałem kapsułkującym in situ po nałożeniu warstwy kapsułkującej na granulkę środka odżywczego. Alternatywnie, utwardzenie powłoki wstępnej można przeprowadzić po naniesieniu polimerowej warstwy kapsułkującej, ale przed utwardzeniem tej ostatniej.

Powłoka wstępna z oleju Inianego w preferowanym wariancie realizacji wynalazku może być nanoszona w temperaturze do 140°F (60°C) bez spowodowania utwardzenia w stopniu znaczącym. Oczekuje się, że polimerowa warstwa kapsułkująca będzie nakładana w temperaturze około 140°F (60°C) lub wyższej. Ponieważ w korzystnym wariancie realizacji olej lniany wymaga dłuższego utwardzania niż polimerowa warstwa kapsułkująca, utwardzanie oleju i warstwy kapsułkującej odbywa się jednocześnie.

Przedmiot wynalazku w przykładach realizacji zilustrowano na rysunku, na którym:

Fig. 1 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla granulek o stosunkowo niskiej kulistości, które zostały pokryte 6 pph polimerowej warstwy kapsułkującej;

PL 197 802 B1

Fig. 2 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla granulek o stosunkowo niskiej kulistości, które zostały pokryte 8 pph polimerowej warstwy kapsułkującej;

Fig. 3 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla granulek o stosunkowo niskiej kulistości, które zostały pokryte 10 pph polimerowej warstwy kapsułkującej.

Fig. 4 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla granulek o stosunkowo niskiej kulistości, które zostały pokryte powłoką wstępną B (1,0 pph powłoki wstępnej na bazie oleju) i 6 pph polimerowej warstwy kapsułkującej.

Fig. 5 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla granulek o stosunkowo niskiej kulistości, które zostały pokryte powłoką wstępną B (1,0 pph powłoki wstępnej na bazie oleju) i 8 pph polimerowej warstwy kapsułkującej.

Fig. 6 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla granulek o stosunkowo niskiej kulistości, które zostały pokryte powłoką wstępną B (1,0 pph powłoki wstępnej na bazie oleju) i 10 pph polimerowej warstwy kapsułkującej.

Fig. 7 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla granulek o stosunkowo niskiej kulistości, które zostały pokryte powłoką wstępną C (0,5 pph powłoki wstępnej na bazie oleju) i 6 pph polimerowej warstwy kapsułkującej.

Fig. 8 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla granulek o stosunkowo niskiej kulistości, które zostały pokryte powłoką wstępną C (0,5 pph powłoki wstępnej na bazie oleju) i 8 pph polimerowej warstwy kapsułkującej.

Fig. 9 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla granulek o stosunkowo niskiej kulistości, które zostały pokryte powłoką wstępną C (0,5 pph powłoki wstępnej na bazie oleju lnianego) i 10 pph polimerowej warstwy kapsułkującej;

Fig. 10 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla substratu Norsk (o kulistości około 80%, przesiany na sicie nr +6 - tj. o średnicy oczek 1,23 mm) pokrytego 6 pph polimerowej warstwy kapsułkującej;

Fig. 11 przedstawia wykres zależności całkowitego uwalniania środka odżywczego względem czasu dla substratu Norsk (o kulistości około 80%, przesiany na sicie nr +6 - tj. o średnicy oczek 1,23 mm), pokrytego powłoką wstępną C (0,5 pph powłoki wstępnej na bazie oleju lnianego) i 5,5 pph polimerowej warstwy kapsułkującej.

P r z y k ł a d 1

Partię granulowanego substratu odżywczego (rdzeń) o masie 50 funtów (22,680 kg) umieszcza się w pilotażowej maszynie do powlekania i wstępnie podgrzewa do 130-140°F (54,4-60°C) przez 15 minut przed powlekaniem. Materiał tworzący powłokę wstępną dodaje się w tempie około 0,1 funta/min. (45g/min.) w temperaturze 130°-140°F (54,4-60°C). Bezpośrednio po dodaniu materiału tworzącego powłokę wstępną rozpoczęto nakładanie materiału tworzącego polimerową warstwę kapsułkującą w tempie około 0,1 funta/min. (45g/min.) i stopniowo podnoszono temperaturę złoża. Od czasu do czasu stosuje się dwie trzyminutowe przerwy podczas nanoszenia polimerowej warstwy kapsułkującej w celu zapewnienia utwardzenia początkowych warstw substancji kapsułkującej. Ostateczna temperatura złoża wynosi 185°-190°F (85-87,8°C). W chwili skończenia dodawania płynu, wlot powietrza zostaje wyłączony, dodaje się 50 ml gliny, wlot powietrza zostaje ponownie uruchomiony i pozwala się, by temperatura spadła do 160°F (71,1°C). Produkt następnie schładza się do 130°F (54,4°C) w mieszadle cementowym.

Produkty otrzymane w powyższym sposobie zostały zanalizowane według testu DDR-40. Dla potrzeb testu DDR-40, próbki umieszczono w wodzie w 40°C. 15-gramowa ilość produktu w torebce nylonowej zostaje zawieszona w 150 g H2O. Testowane próbki zostały wyjęte i całkowicie wymieniono wodę w 1, 3, 7 i 10 dniu i później w odstępach 3 lub 4-dniowych, aż została uwolniona większość środka odżywczego. W każdym przedziale testu testowano próbkę wody na obecność azotu (czasem również na obecność potasu, fosforu i innych środków odżywczych) i protokołowano jako procentowe uwolnienie azotu w stosunku do całkowitej zawartości azotu w produkcie.

PL 197 802 B1

T a b e l a 1

5 pph (części wagowych na sto części wagowych) OSMOCOTE żywicy kapsułkującej na substracie Norsk 21-7-14
nr eksperymentu	powłoka wstępna	DDR-40 - 3 dni (% uwolnionego)	DDR-40 - maksymalne uwolnienie (dzień)
aparatura pilotażowa -1	brak	16	32
aparatura pilotażowa - 2	1 pph nieoczyszczonego oleju lnianego	10	14
aparatura produkcyjna - 1	brak	21	27
aparatura produkcyjna - 2	0,5 pph nieoczyszczonego oleju Inianego + glina	11	20

Dla pewnych produktów o kontrolowanym uwalnianiu, maksymalne narastające uwalnianie w teście DDR-40 wynoszące 32 dni, jak wykazano dla mieszaniny nawozowej bez powłoki wstępnej jest niepożądanie długie. Dla takich produktów, dopuszczalne jest 13% lub mniej wadliwie pokrytych cząstek, które uwalniają podczas pierwszych 3 dni, odzwierciedlone w wynikach procentowego uwalniania w ciągu 3 dni testu DDR-40.

W tabeli l, rezultaty testu DDR-40 kompozycji nawozowej z aparatury pilotażowej nr 1, tj. nie posiadającej powłoki wstępnej, można porównać z kompozycją z aparatury pilotażowej nr 2, tj. zawierającą powłokę wstępną. Należy zwrócić uwagę na polepszenie w wykazanym przez DDR-40 uwalnianiu w ciągu 3 dni z 16% do 10% z powłoką wstępną z oleju lnianego. Poza tym, kompozycja z powłoką wstępną wykazała maksimum uwalniania w 14 dniu, w porównaniu z 32 dniem bez powłoki wstępnej. Podobne polepszenie wykazano dla porównań testem DDR-40 maszyny produkcyjnej dla mieszanin bez powłoki wstępnej, w porównaniu z mieszaninami mającymi powłokę wstępną z oleju lnianego.

P r z y k ł a d 2

Skład trzech powłok wstępnych ilustrujący sposób zastosowania niniejszego wynalazku przedstawiono w tabeli 2 poniżej.

T a b e l a 2

powłoka wstępna A	powłoka wstępna B	powłoka wstępna C
1,0 pph żywicy 40% żywica (75%)	1,0 pph oleju nieoczyszczony olej lniany (75%)	0,5 pph oleju nieoczyszczony olej lniany (75%)
glina RM-4 (25%)	glina RM-4 (25%)	glina RM-4 (25%)
środek suszący: 914-4 Mooney Chemicals (% wilgotnego środka suszącego do części stałych żywic 7,5%)	środek suszący: 914-4 Mooney Chemicals (% wilgotnego środka suszącego do części stałych żywic 7,5%)	środek suszący: 914-4 Mooney Chemicals (% wilgotnego środka suszącego do części stałych żywic 7,5%)
% kobaltu: 3,3%	% kobaltu: 3,3%	% kobaltu: 3,3%
% manganu: 6,5%	% manganu: 6,5%	% manganu: 6,5%
barwa: niebieskoczarna	barwa: niebieskoczarna	barwa: niebieskoczarna
% NVM (części stałe): 60	% NVM (części stałe): 60	% NVM (części stałe): 60
0,983 kg ciał stałych na litr płynu	0,983 kg ciał stałych na litr płynu	0,983 kg ciał stałych na litr płynu
temperatura zapłonu: 40°C	temperatura zapłonu: 40°C	temperatura zapłonu: 40°C

Żywica powłoki wstępnej A jest to roztwór o niskiej lepkości złożony z oleju lnianego modyfikowanego DCPD po rozcieńczeniu benzynami lakowymi, wymieszany z odpowiednim absorbentem i środkiem suszącym. Powłoka wstępna została rozcieńczona benzynami lakowymi, tak, że zawiera około 40% części stałych żywicy. Powłoki wstępne B i C zawierają odpowiednio 1,0 pph i 0,5 pph nieoczyszczonego oleju lnianego z odpowiednim absorbentem i środkiem suszącym. Analiza szybkości rozpuszczania produktów z powłoką wstępną została wykonana przy pomocy testu ART-80 (wypłukiwanie w wodzie w 80°C), wykonany w sposób zbliżony do metody DDR-40 w przykładzie 1, z wyjątkiem tego, że nie wymieniano wody, jak to opisywano powyżej dla testu DDR-40. Dla pewnych produktów o kontrolowanym uwalnianiu, czas maksymalnego uwalniania przy pomocy testu ART-80 wynoszący 15 godzin lub mniej jest zasadniczo akceptowalny. Użyto gruboziarnistego granulowanego substratu (17-10-13) posiadającego stosunkowo dużą ilość defektów powierzchni (kulistość 50% lub

PL 197 802 B1 mniej). Zastosowano trzy ciężary warstwy kapsułkującej: 6, 8, i 10 pph dla każdej powłoki wstępnej. Pożądaną prędkość uwalniania przy pomocy testu ART-80 zapewnia wzorzec, w którym zaledwie 4% lub mniej środka odżywczego zostało uwolnione po dwóch godzinach (przy użyciu wadliwie pokrytych cząstek).

Rosnącą prędkość uwalniania przy pomocy testu ART-80 dla standardowego nawozu, w którym nie zastosowano powłoki wstępnej pokazują Fig. 1-3. Skumulowane dwugodzinne współczynniki uwalniania stanowią sumę rosnącego współczynnika w pierwszej godzinie oraz rosnącego współczynnika w drugiej godzinie. Wysoki skumulowany dwugodzinny współczynnik uwalniania zwykle wskazuje na zbyt wiele wadliwie pokrytych cząstek. Rosnący współczynnik uwalniania dla przypadku 6 pph posiadającego stosunkowo cienką warstwę materiału OSMOCOTE jest pokazany na Fig. 1. Stwierdzono, że ta mieszanina nawozowa wykazuje 17% uwalniania kumulacyjnego w ciągu dwóch godzin, co stanowi wynik zbyt wysoki do przyjęcia. Sugeruje to, że polimerowa warstwa kapsułkująca w sposób niedostateczny pokryła defekty powierzchni na wielu granulkach. Przypadek 8 pph, pokazany na Fig. 2, również wykazuje skumulowane uwalnianie po dwóch godzinach powyżej ustalonego progu 4%. Ostatecznie, dla 10 pph, pokazanego na Fig. 3, produkt wykazuje skumulowane uwalnianie po dwóch godzinach poniżej progu 4% dla wadliwie pokrytych cząstek.

Fig. 4-6 przedstawiają wyniki uwalniania mierzone testem ART-60 w przypadku zastosowania powłoki wstępnej B, 1 pph ze stosunkiem oleju lnianego do gliny 3:1 oraz ze środkiem suszącym. Przy zastosowaniu powłoki wstępnej B i 6 pph powłoki kapsułkującej, dwugodzinne uwalnianie mierzone testem ART-80 zostało zredukowane do około 5% (Fig. 4). Uwalnianie dla pokrycia 8 pph, w przypadku powłoki wstępnej B (Fig. 5), jest zbliżony do uwalniania w przypadku powłoki o większym ciężarze, tj. 10 pph przy braku powłoki wstępnej (Fig. 3) i wykazuje polepszenie dwugodzinnego uwalniania mierzonego testem ART-80 w porównaniu z granulkami dla których użyto 8 pph materiału OSMOCOTE bez powłoki wstępnej (Fig. 2). W miarę zwiększania udziału warstwy kapsułkującej, maksimum uwalniania przesuwa się w kierunku dłuższych czasów pozwalając na uzyskanie produktów o długotrwałym działaniu (Fig. 4-6). Powłoka wstępna B w przypadku żywicy 6 pph pozwala na osiąganie maksymalnego uwalniania po około dziesięciu godzinach, co stanowi czas typowy dla pewnej grupy produktów o kontrolowanym uwalnianiu.

Fig. 7-9 pokazują wyniki dla mieszanin, w których warstwy kapsułkujące 6, 8 i 10 pph pokrywały powłokę wstępną C (0,5 pph olej lniany z gliną (stosunek 3:1) i środek suszący). Powłoka wstępna C umożliwia uzyskanie wyniku pośredniego pomiędzy brakiem powłoki wstępnej i powłoką wstępną pph. Przy ciężarze 8 pph, jak pokazano na Fig. 8, powłoka wstępna C wydaje się zmniejszać ilość wadliwie pokrytych cząstek w porównaniu z 8 pph przy braku powłoki wstępnej (Fig. 2).

Podobne korzyści otrzymano dla substratów Norsk posiadających stosunkowo gładszą powierzchnię. Wskutek gładkiej powierzchni bryłki Norsk, ilość oleju lnianego użytego w powłoce zmniejszono do 0,5 pph (powłoka wstępna C). Dla celów porównania używano dane testu ART-80 (uwalnianie w godzinach przy 80°C). Fig. 10 i 11 wykazują rosnącą szybkość uwalniania dla substratu Norsk.

Użycie frakcji z sita +6 (tj. o średnicy oczka wynoszącej 1,23 mm) (duże cząstki) skutkuje stosunkowo dużą ilością nieregularnych bryłek dających zbyt wiele wadliwie pokrytych cząstek i zbyt długi okres indukcji. Kulistość frakcji z sita +6 wynosi około 80%. Należy zwrócić uwagę, że standard dla 6 pph (Fig. 10) warstwy kapsułkującej na tym substracie daje 9% skumulowanego uwalniania po godzinach (pożądane maksimum wynosi około 4%) i daje maksimum uwalniania po około 20 godzinach. Sugeruje to bardzo dużą ilość materiału resztkowego o nieakceptowalnej ilości wadliwie pokrytych cząstek. Przy użyciu powłoki wstępnej C i następnie 5,5 pph polimerowej warstwy kapsułkującej (Fig. 11), procent wadliwie pokrytych cząstek zostaje zredukowany do mniej niż 5% po dwóch godzinach, a maksimum uwalniania następuje po około 13 godzinach.

Powłoka wstępna niniejszego wynalazku umożliwia osiągnięcie kilku korzyści:

1) Produkty o szybszym uwalnianiu mogą być produkowane bez zwiększania i iości ffakcjj pokrytej wadliwie, nawet, gdy jako materiał rdzenia użyty zostanie tańszy materiał. Pozwala to na produkcję bardziej wydajnych produktów o kontrolowanym uwalnianiu.

2) Zmnńejszona iiość stosowanego materiału powłokowego (tańsze produkty mogą być wykonywane z użyciem zaledwie 5 pph żywicy i powłoki wstępnej B).

3) Zmnieeszenie okresu indukcj (tj. okresu nieaktywnoścć, w którym szybkość uwalniania jest minimalna), który występował, na przykład, przy braku oleju lnianego (zobacz tabela 1 i Fig. 10-11).

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Nawóz o kontrolowanym uwalnianiu, obejmujący granulowany rdzeń ze środka odżywczego, powłokę wstępną z oleju organicznego naniesioną na granulowany rżzeń, znamienny tym, że posiaża polimerową powłokę kapsułkującą naniesioną na powłokę wstępną na granulowanym rżzeniu gży olej organiczny jest nieutwardzony, przy czym powłoka wstępna jest utwardzona żopiero po naniesieniu polimerowej warstwy kapsułkującej.
2. Nawóz według zastrz. 1, znamienny t^i^, ze οΙθ- organiczny jest ze środkiem wiążącym wybranym z grupy złożonej z glin, talków, ziem okrzemkowych, krzemionek absorbujących i ich mieszanin.
3. Nawóz według zas^z. 1, znamienny tym, że granufawany rdzeń ma kullstość wynoszącą 50% lub mniej.
4. Nawóz weżług zastrz. 1, znamienny tym, ye olejem organicznym jest nieoczyszczony olej lniany.
5. Nawóz weżług zastrz. 2, znamienny tym, ye środkiem wiąyącym jest glina żrobnoziarnista.
6. Nawóz według zastoz. 2, znamienny tym, ze powłoka wssępna zawiera jównńeż środek wysuszający.
7. Nawóó weeług zasfaz. 6, znnmiennytym, śe środek wysuszającc j ees wybrany z grupyzko żonej z mieszanki manganu z kobaltem, manganu, mieszanki wapnia z kobaltem, mieszanki kobaltu z cyrkonem i ich mieszanin.
8. Nawóz według zas^z. 1, znamiinny tym, że śdzeń jees w\^k^r^£^rys z grupy ζ^ζοπο- z granulek NPK, granulek nawozu sztucznego, granulek mocznika i ich mieszanin.
9. Nawóó weełuu śastrz. 8, śnarminny tym, śe śdłzń śzwiera śówniee śo śyjmniejjeełn śrugorzęłny skłałnik ożyywczy lub mikroskłałnik wybrany z grupy złożonej z wapnia, siarki, magnezu, żelaza, miełzi, cynku, manganu, boru i molibżenu.
10. Nawóz według zas^z. 3, znamienny tym, że wykazie skumuUowane uwalnianie po dwu gołzinach w teście laboratoryjnym ART-80 wynoszące 4% lub mniej, gły powłoka kapsułkująca stanowi 8 części wagowych lub mniej na 100 części wagowych rłzenia.
11. Nawóz według zas^z. 10, znai-minny tym, że wykazie makkymalne narastające uwalnianie wełług testu laboratoryjnego ART-80 po 15 gołzinach lub wcześniej.
12. Nawóó w^-^łi^g zastrd. j, znamiinny tym, że οΙθ- organiicni j ejs wybrann z grupy zto-onez oleju lnianego, oleju sojowego, oleju łrzewnego, olejów schnących mołyfikowanych łicyklopentałienem i ich mieszanin.
13. Nawóz według zas^z. 1, znamienny tym, że powłoka wssępna na granuUowanym rdzeniu zawiera mieszaninę:

(a) oleju wybranego z grupy złożonej z oleju lnianego, oleju sojowego, oleju łrzewnego, olejów schnących mołyfikowanych łicyklopentałienem, olejów smarowniczych i ich mieszanin, oraz (b) śrołka wiążącego wybranego z grupy złożonej z glin łrobnoziarnistych, talków, ziem okrzemkowych, krzemionek absorbujących i ich mieszanin.
14. Nawóz według zas^z. 1, znamienny tym, ze pollmerrrwa powłoka kapsu-kująca jess kopolimerem łicyklopentałienu i kompozycji wybranej z grupy zawierającej olej lniany, żywicę alkilową na bazie oleju sojowego i ich mieszaniny.
15. NawWó weeług śastrd. j3, śnnmieena tym, śe rdzeń ma kullstoOćwnsyozącą ś0% I ub ηιηί^ i nawóz o kontrolowanym uwalnianiu wykazuje skumulowane uwalnianie po łwóch gołzinach w teście laboratoryjnym ART-80 wynoszące 4% lub mniej, gły powłoka kapsułkująca stanowi 8 części wagowych lub mniej na 100 części wagowych rłzenia.
16. Sposób wytwarzania nawozu o kontrolowanym uwalnianiu przy użyciu rdzenia ze środka ołżywczego, znamienny tym, że najpierw na rłzeń ze śrołka ołżywczego nanosi się powłokę wstępną z oleju wybranego z grupy złożonej z oleju lnianego, oleju sojowego, oleju łrzewnego, olejów schnących mołyfikowanych łicyklopentałienem i ich mieszanin, następnie na rłzeń ze śrołka ołżywczego z naniesioną powłoką wstępną przeł utwarłzeniem tej powłoki, nanosi się polimerową warstwę kapsułkującą, po czym po naniesieniu polimerowej warstwy kapsułkującej powłokę wstępną połłaje się utwarłzaniu.
17. Sposób według zas^z. 16, znamienny tym, że do wssępnego powlekania stosuje się mieszaninę zawierającą również śrołek wiążący wybrany z grupy złożonej z gliny łrobnoziarnistej, talku, ziemi okrzemkowej, krzemionek absorbujących i ich mieszanin, oraz śrołek wysuszający wybrany

PL 197 802 B1 z grupy złożonej z mieszanki manganu z kobaltem, manganu, mieszanki wapnia z kobaltem, mieszanki kobaltu z cyrkonem i ich mieszanin.
18. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że powłokę wstępną i warstwę kapsułkującą utwardza się jednocześnie.
19. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym. że przed nakładaniem powłoki kapsułkującej powłokę wstępną utrzymuje się w temperaturze wynoszącej 60°C lub mniej.
20. Sposóbwedługzastrz. 19, znamiennytym, że powłokęwssępną Lutwi^rc^^ra się w temperaturze wynoszącej 60°C lub powyżej.
21. Sposób wedługzasfrz. 17, znamienny tym, że powłokę wstępnąnakładasię w i iości od 0,5 do 3,0 części wagowych na 100 części wagowych rdzenia ze środka odżywczego.
22. Sposób według zas^z. 16, znamienny tym. że powłokę kapsujkującą nakłada się w iiości od 5 do 10 części wagowych na 100 części wagowych ciężaru rdzenia ze środka odżywczego.
23. Sposób według zasfrz. 16, znamienny tym. że stosie się rdzeń o kullstości wynoszącej 50% lub mniej, zaś wytworzony nawóz o kontrolowanym uwalnianiu wykazuje skumulowane uwalnianie po dwóch godzinach w teście laboratoryjnym ART-80 wynoszące 4% lub mniej, gdy powłoka kapsułkująca stanowi 8 części wagowych lub mniej na 100 części wagowych rdzenia.
24. Sposób według zastrz. 16, znamienny tym, że najpierw na rdzeń ze środka odżywczego posiadający nieciągłości powierzchni nanosi się mieszaninę nieoczyszczonego oleju lnianego, środka wiążącego i środka wysuszającego, przy czym powłokę wstępną nanosi się w ilości wynoszącej 0,5-3,0 części wagowych na 100 części wagowych rdzenia i utrzymuje w temperaturze wynoszącej 60°C lub mniej, gdy olej lniany jest nieutwardzony, następnie nanosi się warstwę kapsułkującą z materiału polimerowego w ilości wynoszącej 5-10 części wagowych na 100 części wagowych rdzenia, po czym powłokę wstępną i warstwę kapsułkującą utwardza się w temperaturze wynoszącej 60°C lub wyższej.
25. Sposób według zasfrz. 24, znamienny tym. że stosuie się rdzeń o kullstości wynoszącej 50% lub mniej, przy czym wytworzony nawóz o kontrolowanym uwalnianiu wykazuje skumulowane uwalnianie po dwóch godzinach w teście laboratoryjnym ART-80 wynoszące 4% lub mniej, gdy powłoka kapsułkująca stanowi 8 części wagowych lub mniej na 100 części wagowych rdzenia.