PL195820B1

PL195820B1 - Element stykowy, sposób i urządzenie do wytwarzania elementu stykowego przez łączenie arkuszy stykowych

Info

Publication number: PL195820B1
Application number: PL00354332A
Authority: PL
Inventors: Richard J. Aull; Al Bino; Timothy E. Krell; Palle Rye; Andrew L. Truex
Original assignee: Brentwood Ind
Priority date: 1999-09-15
Filing date: 2000-09-13
Publication date: 2007-10-31
Also published as: AU754545B2; KR100444906B1; CN1387618A; ATE263354T1; EP1212576A2; BR0014047A; BR0014047B1; US6544628B1; DE60009578D1; PL354332A1; TW477893B; US6640427B2; ES2211609T3; US6877205B2; MY123649A; AR027187A1; US20030033708A1; AU7480700A; JP2003517556A; US20030035928A1

Abstract

1. Element stykowy (38) zawierajacy co najmniej pierw- sza i druga pare pofaldowanych arkuszy stykowych (10, 22) posiadajacych grzbiety (16, 28) i doliny (18, 30), gdzie grzbiety maja wierzcholki a doliny maja koryta, gdzie kazdy arkusz stykowy (10, 22) ma przeciwlegle powierzchnie i wy- stepy (12, 14, 24, 26) wystajacych na zewnatrz z jednej powierzchni, które to wystepy (12, 14, 24, 26) wystaja w tym samym kierunku z jednej powierzchni kazdego arkusza stykowego (10, 22), gdzie kazdy wystep (12, 14, 24, 26) two- rzy wglebienie na przeciwleglej powierzchni arkusza styko- wego (10, 22), gdzie wystepy (12, 14, 24, 26) jednego arkusza stykowego (10, 22) umieszczone sa wewnatrz miskowatych wglebien przylegajacego arkusza stykowego (10, 22) two- rzac wypustowo-wpustowe polaczenia (34), które sa od- ksztalcane, by wytworzyc zamkniecia wyciskowe (36) w formie splaszczonych sczepionych nitów, gdzie niektóre z wyste- pów (12, 14, 24, 26) sa wystepami brzegowymi (12, 24) przyle- gajacych bocznych krawedzi kazdego arkusza stykowego (10, 22), a pozostale wystepy sa wystepami wewnetrznymi (14, 26) wewnatrz arkusza stykowego (10, 22) z dala od bocznych krawedzi, gdzie wystepy brzegowe (12, 24) i wyste- py wewnetrzne (14, 26) dwóch arkuszy stykowych (10, 22) kazdej pierwszej i drugiej pary, tworza wypustowo-wpustowe polaczenia (34) z odpowiednimi wystepami (12, 14, 24, 26) przylegajacego arkusza stykowego (10, 22) pary, gdzie ….. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest element stykowy, sposób i urządzenie do wytwarzania elementu stykowego przez łączenie arkuszy stykowych. Elementy stykowe, takie jak elementy stykowe gaz/ciecz, składają się z dwóch lub więcej pojedynczych arkuszy stykowych.

Ze stanu techniki znane są różne typy urządzeń i wyrobów zapewniające kontakt gaz/ciecz dla różnych celów. Jednym z takich celów jest, na przykład, wymiana ciepła, taka jak w wyparnych wymiennikach ciepła, usuwanie zanieczyszczeń z gazu (płukanie gazu), stosowane w filtrach przesączających (filtr typu biologicznego), sztucznych skałach i w innych przemysłowych lub innego rodzaju zastosowaniach. Elementy stykowe gaz/ciecz ogólnie przeznaczone są do uzyskania jednorodnej mieszaniny i wymiany ciepła pomiędzy dwoma strumieniami cieczy. Strumienie cieczy mogą być strumieniami zbieżno-przepływowymi, strumieniami krzyżującymi się lub strumieniami przeciwsobnymi. Mieszanina jednorodna dwóch strumieni cieczy, na przykład powietrza i wody lub innych gazów i płynów, jest realizowana poprzez wykonanie wielu pofałdowanych arkuszy stykowych połączonych ze sobą tak, że grzbiety i wgłębienia pofałdowań tworzą kanały lub korytarze. Element stykowy może być ułożony tak, że kanały są zorientowane pionowo, co umożliwia wodzie sączenie się w dół po ścianach każdego kanału, podczas gdy gaz, zazwyczaj powietrze, równocześnie przepływa przez element stykowy, w ten sposób ochładzając wodę. Jak wspomniano powyżej, powietrze może przepływać zbieżnie z wodą, krzyżując się (to znaczy poziomo w przypadku pionowo rozmieszczonych kanałów) lub przeciwsobnie. Przepływ powietrza może być zwiększony poprzez zastosowanie dmuchawy lub wentylatora.

Konstrukcje arkuszy stykowych stosowanych do tworzenia elementów stykowych przedstawione są na przykład w opisie patentowym US 4 668 443 i US 5 217 788. Celem było zwiększenie zwilżalności arkuszy lub powiększenie obszaru elementu stykowego, lub zredukowanie impedancji (oporu) przepływu powietrza, podczas zwiększania lub co najmniej utrzymywania wydajnego kontaktu gazu i płynu. Różnorodność odmian miała na celu zmniejszenie kosztu takich elementów stykowych lub uproszczenie konstrukcji.

W każdym przypadku, wszystkie elementy stykowe składają się z wielu stykających się ze sobą arkuszy stykowych i korzystnie sczepionych ze sobą w określony sposób. Najczęściej do połączenia jednego arkusza z drugim, stosuje się spoiwo na wspólnych punktach styku. Inną techniką powszechnie stosowaną do łączenia arkuszy jest zgrzewanie na gorąco. Jednakże, problemem w konwencjonalnych metodach jest niedostateczna wytrzymałość połączeń arkuszy. Spoiwa oraz zgrzeiny punktowe mogą zużywać się i pogarszać do momentu, w którym wytrzymałość połączenia jest taka, że relatywnie niewielkie siły mogą rozdzielić arkusze. Takie rozdzielenie może stanowić poważny problem dla całości konstrukcji elementu stykowego. Innymi problemami towarzyszącymi stosowaniu połączeń klejonych i zgrzewanych, jest ich wysoki koszt, długotrwałość procesu i niska wydajność. Zastosowanie spoiwa we wszystkich punktach styku pomiędzy dwoma sąsiednimi arkuszami stykowymi i/lub do wspólnego połączenia dwóch arkuszy, jest procesem czasochłonnym i zużywającym duże ilości spoiwa i/lub energii.

Opis patentowy US 3 281 307, ujawnia zastosowanie „miseczkowatych” wgłębień i odpowiadających im występów, w celu złączenia sąsiednich arkuszy stykowych. Jednakże, opis patentowy US 3281 307 nie ujawnia ani nie proponuje żadnego zamknięcia wyciskowego zawierającego takie występy i wgłębienia. Inne środki łączące, takie jak uszczelnianie na gorąco, klejenie, połączenia gwintowe, śrubowe i korzystnie zgrzewanie, wciąż są odpowiednie do wzajemnego łączenia sąsiadujących arkuszy. Opis patentowy US 5 413 872 opisuje zastosowanie połączeń wytłaczanych. Jednakże, taki sposób łączenia arkuszy stykowych może być w dalszym ciągu podatny na mimowolne rozdzielenie, ponieważ wielkość siły wystarczającej do rozdzielenia jest równa, lub co najmniej niewiele większa, od siły łączącej w połączeniach wytłaczanych. Opisy patentowe US 3 798 229 i US 4 395 448, według których do wzajemnego łączenia arkuszy stosuje się odkształcenia sczepionych odcinków arkuszy, ale sczepione odcinki, a sposoby i urządzenie znacząco różnią, się od niniejszego wynalazku.

Element stykowy zawierający co najmniej pierwszą i drugą parę pofałdowanych arkuszy stykowych posiadających grzbiety i doliny, gdzie grzbiety mają wierzchołki a doliny mają koryta, gdzie każdy arkusz stykowy ma przeciwległe powierzchnie i występy wystających na zewnątrz z jednej powierzchni, które to występy wystają w tym samym kierunku z jednej powierzchni każdego arkusza stykowego. Każdy występ tworzy wgłębienie na przeciwległej powierzchni arkusza stykowego, gdzie występy jednego arkusza stykowego umieszczone są wewnątrz miskowatych wgłębień przylegającego

PL 195 820 B1 arkusza stykowego tworząc wypustowo-wpustowe połączenia, które są odkształcane, by wytworzyć zamknięcia wyciskowe w formie spłaszczonych sczepionych nitów, gdzie niektóre z występów są występami brzegowymi przylegających bocznych krawędzi każdego arkusza stykowego. Pozostałe występy są występami wewnętrznymi wewnątrz arkusza stykowego z dala od bocznych krawędzi, gdzie występy brzegowe i występy wewnętrzne dwóch arkuszy stykowych każdej pierwszej i drugiej pary, tworzą wypustowo-wpustowe połączenia z odpowiednimi występami przylegającego arkusza stykowego pary, gdzie co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń posiada występy brzegowe i występy wewnętrzne każdego arkusza stykowego pierwszej i drugiej pary, odkształcane dla wytworzenia zamknięć wyciskowych pomiędzy co najmniej kilkoma występami arkuszy stykowych z pary. Element stykowy według wynalazku charakteryzuje się tym, że występy umieszczone są na wierzchołkach grzbietów i w korytach dolin, i tym, że co najmniej tylko kilka występów brzegowych pierwszej pary arkuszy stykowych tworzących wypustowo-wpustowe połączenia z występami brzegowymi drugiej pary arkuszy stykowych, jest odkształcanych, by utworzyć zamknięcia wyciskowe w formie spłaszczonych sczepionych nitów pomiędzy pierwszą i drugą parą arkuszy stykowych.

Występy każdego arkusza stykowego mają kształt ściętego stożka.

Korzystnie wierzchołki oraz koryta mają odcinki, które są równoległe do płaszczyzny arkuszy stykowych.

Występy są rozstawione wzdłuż wierzchołków i koryt, i umieszczone są na wierzchołkach ustawionych wzdłużnie z występami umieszczonymi w korytach.

Element zawiera wiele par arkuszy stykowych.

Korzystnie wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia są odkształcane tworząc zamknięcia wyciskowe pomiędzy wszystkimi występami arkusza stykowego każdej pary, a wszystkie występy brzegowe każdej pary arkuszy stykowych tworzą wypustowo-wpustowe połączenia z występami brzegowymi przylegającej pary arkuszy stykowych, które są odkształcane, by utworzyć zamknięcia wyciskowe pomiędzy każdą przylegającą parą arkuszy stykowych.

Sposób wytwarzania elementu stykowego przez łączenie arkuszy stykowych, w którym dostarcza się co najmniej pierwszą i drugą parę pofałdowanych arkuszy stykowych posiadających grzbiety i doliny, gdzie grzbiety mają wierzchołki a doliny mają koryta, gdzie każdy arkusz stykowy posiada przeciwległe powierzchnie i występy wystające na zewnątrz z jednej powierzchni, które to występy wystają w tym samym kierunku z jednej powierzchni każdego arkusza stykowego. Każdy występ tworzy wgłębienie na przeciwległej powierzchni arkusza stykowego, a kilka występów jest występami brzegowymi przylegających bocznych krawędzi każdego arkusza stykowego, a pozostałe występy są występami wewnętrznymi wewnątrz arkusza stykowego z dala od bocznych krawędzi. Ponadto, ustawia się występy jednego z arkuszy stykowych wewnątrz miskowatych wgłębień przylegającego arkusza stykowego tworząc w ten sposób wypustowo-wpustowe połączenia, gdzie występy brzegowe i występy wewnętrzne dwóch arkuszy stykowych każdej pierwszej i drugiej pary, tworzą wypustowo-wpustowe połączenia z odpowiednimi występami przylegającego arkusza stykowego z pary oraz odkształca się co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń zawierających występy brzegowe i występy wewnętrzne, by utworzyć zamknięcia wyciskowe w formie spłaszczonych sczepionych nitów pomiędzy co najmniej kilkoma wypustowo-wpustowymi połączeniami arkusza stykowego każdej pary. Ponadto występy elementu stykowego umieszczone są na wierzchołkach grzbietów i w korytach dolin. Sposób według wynalazku, charakteryzuje się tym, że odkształca się co najmniej tylko kilka występów brzegowych pierwszej pary arkuszy stykowych, które tworzą wypustowo-wpustowe połączenia z występami brzegowymi drugiej pary arkuszy stykowych, tworząc zamknięcia wyciskowe w formie spłaszczonych sczepionych nitów pomiędzy pierwszą i drugą parą arkuszy stykowych.

Element stykowy następnie składa się z wielu par arkuszy stykowych.

Korzystnie odkształca się wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia każdej pary arkuszy stykowych, by utworzyć zamknięcia wyciskowe pomiędzy wszystkimi występami arkusza stykowego z każdej pary, a ponadto odkształca się wszystkie występy brzegowe każdej pary arkuszy stykowych tak, że tworzy się wypustowo-wpustowe połączenia z występami brzegowymi przylegającej pary arkuszy stykowych, tworząc zamknięcia wyciskowe pomiędzy każdą przyległą parą arkuszy stykowych.

Urządzenie do wytwarzania elementu stykowego przez łączenie arkuszy stykowych, w którym wspólnie zgniatane są sczepione odcinki co najmniej dwóch arkuszy z odkształcalnego pofałdowanego arkusza materiału, gdzie pofałdowania mają grzbiety i doliny, gdzie grzbiety mają wierzchołki a doliny mają koryta, gdzie arkusz materiału określony jest poprzez przeciwległe boczne krawędzie i posiada przeciwległe powierzchnie, który to arkusz materiału posiada występy wystające na zewnątrz

PL 195 820 B1 z jednej powierzchni każdego arkusza stykowego. Każdy występ tworzy wgłębienie na przeciwległej powierzchni arkusza stykowego. Występy pierwszego arkusza stykowego umieszczone są wewnątrz wgłębień drugiego arkusza stykowego tworząc wypustowo-wpustowe połączenia. Wypustowo-wpustowe połączenia są odkształcalne tworząc zamknięcia wyciskowe poprzez zgniatanie w kształt spłaszczonych sczepionych nitów. Ponadto urządzenie posiada powierzchnię wsporczą dla arkuszy stykowych, pierwszą powierzchnię zgniatającą przylegającą do jednej powierzchni arkuszy stykowych i drugą powierzchnię zgniatającą przylegającą do przeciwległej powierzchni arkuszy stykowych i wyrównaną z pierwszą powierzchnią zgniatającą. Pierwsza i druga powierzchnie zgniatające mają pozycję otwartą, by umieścić co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń wytworzonych przez ustawienie arkuszy stykowych takie, że występ jednego arkusza stykowego jest połączony z wgłębieniem drugiego arkusza stykowego, gdzie pierwsza i druga powierzchnie zgniatające przyjmują pozycję zgniatania, która odkształca wypustowo-wpustowe połączenia tworząc zamknięcie wyciskowe. Każde pierwsze powierzchnie zgniatające utworzone są na części zespołu posiadającego co najmniej jedno obrotowe koło zębate z zębami i górny człon zgniatający ruchome względem drugich powierzchni zgniatających. Drugie powierzchnie zgniatające utworzone są odpowiednio na co najmniej jednym obrotowym kole zębatym z zębami i dolnego członu zgniatającego. Urządzenie ponadto zawiera co najmniej dwa zespoły do zgniatania co najmniej dwóch wypustowo-wpustowych połączeń, gdy arkusze stykowe przechodzą przez te zespoły. Co najmniej kilka zespołów ma co najmniej dwa bocznie umieszczone górne zgniatające koła zębate posiadające zęby mające pierwsze powierzchnie zgniatające i umieszczoną jedną przylegającą powierzchnię arkuszy stykowych, i co najmniej dwa bocznie umieszczone dolne zgniatające koła zębate posiadające zęby mające drugie powierzchnie zgniatające i umieszczoną przylegająco przeciwległą powierzchnię arkuszy stykowych ustawionych w linii z zębami kół zębatych mającymi pierwsze powierzchnie zgniatające. Występy arkuszy stykowych umieszczone są na wierzchołkach grzbietów i w korytach dolin. Co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń przylegających bocznych krawędzi, jest odkształconych tworząc zamknięcia wyciskowe. Urządzenie według wynalazku charakteryzuje się tym, że przeciwległe pary kół zębatych ustawione w linii po przeciwnych stronach bocznych krawędzi arkuszy stykowych, mają zęby z ukośnymi pierwszą i drugą powierzchniami zgniatającymi, które są umieszczone, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia przylegających każdych bocznych krawędzi arkuszy stykowych.

Korzystnie co najmniej kilka zespołów posiada górne człony zgniatające zawierające części szczękowe podtrzymujące pierwsze powierzchnie zgniatające i umieszczoną przylegającą jedną powierzchnię arkuszy stykowych, oraz dolne człony zgniatające zawierające części kowadełkowe podtrzymujące drugie powierzchnie zgniatające wyrównane z częściami szczękowymi i umieszczoną przylegającą przeciwległą powierzchnią arkuszy stykowych, gdzie części szczękowe i części kowadełkowe są ruchome względem siebie od pozycji otwartej do pozycji zgniatania.

Urządzenie posiada co najmniej dwa zespoły ustawionych części szczękowych i części kowadełkowych, gdzie każdy zespół przylega do przeciwległych bocznych krawędzi arkuszy stykowych.

Urządzenie posiada zespoły ustawionych części szczękowych i części kowadełkowych przylegających do przeciwległych bocznych krawędzi arkuszy stykowych.

Korzystnie co najmniej jedna krzywka na co najmniej jednym wale krzywkowym wprawia we względny ruch części szczękowe i części kowadełkowe.

Urządzenie posiada ręcznie napędzany element zapewniający względny ruch krzywki i wału krzywkowego.

Urządzenie korzystnie posiada silnik zapewniający względny ruch krzywki i wału krzywkowego.

Urządzenie korzystnie posiada dwa stanowiska, gdzie pierwsze stanowisko posiada zgniatające koła zębate umieszczone, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia znajdujące się wewnątrz arkuszy stykowych z dala od bocznych krawędzi arkuszy stykowych i zgniatające koła zębate umieszczone, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia przylegających każdych bocznych krawędzi arkuszy stykowych. Drugie stanowisko posiada koła zębate umieszczone, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia przylegających każdych bocznych krawędzi arkuszy stykowych, gdzie co najmniej jedno koło zębate z pierwszego i drugiego stanowiska umieszczone jest, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia, będące kołami zębatymi posiadającymi zęby z ukośnymi pierwszą i drugą powierzchniami zgniatającymi.

Wstępne stanowisko przed pierwszym stanowiskiem, posiada osprzęt do ustawiania arkuszy stykowych i zespoły do zgniatania co najmniej dwóch wypustowo-wpustowych połączeń tworzących

PL 195 820 B1 zamknięcie wyciskowe i utrzymujących arkusze stykowe w takim ustawieniu, w którym dochodzą do pierwszego stanowiska.

Urządzenie do wytwarzania elementu stykowego przez łączenie arkuszy stykowych, w którym wspólnie zgniatane są sczepione odcinki więcej niż dwóch arkuszy stykowych z odkształcalnego pofałdowanego arkusza materiału, gdzie pofałdowania mają grzbiety i doliny. Grzbiety mają wierzchołki a doliny mają koryta, gdzie arkusz materiału określony jest poprzez przeciwległe boczne krawędzie i posiada przeciwległe powierzchnie, który to arkusz materiału posiada występy wystające na zewnątrz z jednej powierzchni każdego arkusza stykowego, gdzie każdy występ tworzy wgłębienie na przeciwległej powierzchni arkusza stykowego. Występy jednego arkusza stykowego umieszczone są wewnątrz wgłębienia przylegającego arkusza stykowego tworząc wypustowo-wpustowe połączenie, i wypustowo-wpustowe połączenie jest odkształcalne tworząc zamknięcie wyciskowe poprzez zgniatanie w kształt spłaszczonego sczepionego nitu. Urządzenie posiada powierzchnię wsporczą dla arkuszy stykowych, pierwszą powierzchnię zgniatającą przylegającą do jednej powierzchni arkuszy stykowych i drugą powierzchnię zgniatającą przylegającą do przeciwległej powierzchni arkuszy stykowych i wyrównaną z pierwszą powierzchnią zgniatającą. Pierwsza i druga powierzchnie zgniatające mają pozycję otwartą, by umieścić co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń wytworzonych przez ustawienie arkuszy stykowych takie, że występ jednego arkusza stykowego jest połączony z wgłębieniem drugiego arkusza stykowego. Pierwsza i druga powierzchnie zgniatające przyjmują pozycję zgniatania, która odkształca wypustowo-wpustowe połączenia tworząc zamknięcie wyciskowe, gdzie każde pierwsze powierzchnie zgniatające utworzone są na części zespołu posiadającego co najmniej jedno obrotowe koło zębate z zębami i część szczękową ruchome względem drugich powierzchni zgniatających. Drugie powierzchnie zgniatające utworzone są na co najmniej jednym obrotowym kole zębatym z zębami i części kowadełkowej, a ponadto urządzenie posiada co najmniej dwa zespoły do zgniatania co najmniej dwóch połączeń wypustowo-wpustowych, gdy arkusze przechodzą przez te zespoły. Co najmniej kilka zespołów ma co najmniej dwa bocznie umieszczone górne zgniatające koła zębate mające zęby podtrzymujące pierwsze powierzchnie zgniatające i umieszczoną jedną przylegającą powierzchnię arkuszy stykowych, i co najmniej dwa bocznie umieszczone dolne zgniatające koła zębate posiadające zęby kół zębatych podtrzymujące drugie powierzchnie zgniatające i umieszczoną przylegająco przeciwległą powierzchnię arkuszy stykowych ustawionych z kołami zębatymi z zębami mającymi pierwsze powierzchnie zgniatające, zaś występy arkuszy stykowych umieszczone są na wierzchołkach grzbietów i w korytach dolin, a co najmniej kilka połączeń wypustowo-wpustowych przylegających bocznych krawędzi, jest odkształconych tworząc zamknięcia wyciskowe. Ponadto urządzenie posiada dwa stanowiska, gdzie pierwsze stanowisko posiada koła zębate do zgniatania połączeń wypustowo-wpustowych znajdujących się wewnątrz arkuszy stykowych z dala od bocznych krawędzi arkuszy stykowych i koła zębate umieszczone, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia przylegających każdych bocznych krawędzi arkuszy stykowych. Drugie stanowisko posiada co najmniej dwa zespoły narzędzi zawierające górne człony zgniatające zawierające części szczękowe podtrzymujące pierwsze powierzchnie zgniatające i przylegające do jednej powierzchni arkuszy stykowych, oraz dolne człony zgniatające zawierające części kowadełkowe podtrzymujące drugie powierzchnie zgniatające wyrównane z częściami szczękowymi i umieszczone przylegające do przeciwległej powierzchni arkuszy stykowych. Części szczękowe i części kowadełkowe są ruchome względem siebie od pozycji otwartej do pozycji zgniatania, a każdy zespół przylega do przeciwległych bocznych krawędzi arkuszy stykowych. Urządzenie według wynalazku charakteryzuje się tym, że wyposażone jest w co najmniej jedno z przeciwległych kół zębatych i przeciwległe części szczękowe i kowadełkowe do tworzenia pierwszej pary sczepionych arkuszy stykowych, która zaczyna tworzyć element stykowy, i zespół do dodawania co najmniej jednego pojedynczego arkusza i pary wstępnie połączonych arkuszy stykowych do elementu stykowego, poprzez powtarzanie operacji, tworząc element stykowy posiadający więcej niż dwa arkusze stykowe.

Urządzenie posiada wstępne stanowisko przed pierwszym stanowiskiem, zawierające zespół do ustawiania arkuszy stykowych.

Korzystnie wstępne stanowisko posiada wybierający i ustawiający zespół, poprzez który pierwszy arkusz stykowy jest podnoszony i następnie kładziony na, i odpowiednio ustawiony z drugim arkuszem stykowym, by utworzyć wypustowo-wpustowe połączenia.

Drugie stanowisko posiada stół wsporczy do podtrzymywania elementu stykowego tworzonego przez pierwszą parę i następnie co najmniej przez jeden dodawany arkusz stykowy dołączany do pary poprzez zgniatające zespoły wypustowo-wpustowe połączenia przylegające do bocznych krawędzi,

PL 195 820 B1 gdzie stół wsporczy porusza się ku dołowi, by umieścić każdy dodatkowy arkusz stykowy lub parę arkuszy stykowych dołączanych do elementu stykowego.

Urządzenie ma silniki do napędzania zespołów.

Urządzenie ma automatyczny zespół sterujący do zautomatyzowania każdego ze stanowisk mających zautomatyzowane działanie.

W sposobie łączenia arkuszy stykowych według wynalazku uzyskuje się w wyniku którego połączenie jest mocne, wytrzymałe, ekonomiczne i zasadniczo nierozłączalne.

Użyte tu określenie „zamknięcie wyciskowe” odnosi się do połączenia pomiędzy dwoma arkuszami stykowymi, które jest utworzone poprzez odkształcenie wypustowo-wpustowego połączenia, które to połączenie nie może zostać rozłączone bez zastosowania siły wystarczającej do zniszczenia połączenia lub niekorzystnej deformacji jednego lub obu arkuszy stykowych.

Sposób i urządzenie według niniejszego wynalazku zapewniają mocne i wytrzymałe połączenia pomiędzy arkuszami stykowymi, które tworzą element stykowy. Ponadto, element stykowy wykonany zgodnie z niniejszym wynalazkiem może być szybko zmontowany, prosty i bez zastosowania dodatkowych urządzeń spajających lub zgrzewających.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia izometryczny widok z góry pierwszego arkusza stykowego zgodnego z określonym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, fig. 2 przedstawia izometryczny widok z góry innego arkusza stykowego zgodnego z określonym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, który posiada pofałdowania ogólnie przebiegające poprzecznie do kierunku pofałdowań arkusza stykowego z fig. 1, fig. 3 przedstawia izometryczny widok z góry dwóch arkuszy stykowych, gdzie arkusz stykowy z fig. 1jest nałożony na arkusz stykowy z fig. 2, uprzednio kształtując element stykowy poprzez ukształtowanie zamknięć wyciskowych przez odkształcenie wypustowo-wpustowych połączeń tworzonych, gdy występy umieszczone na grzbietach dolnego arkusza są umieszczane wewnątrz wgłębień w dolinach górnego arkusza, fig. 4 przedstawia w widoku podłużnym część bocznej krawędzi arkuszy stykowych z fig. 3 po ukształtowaniu arkuszy w element stykowy, pokazujący zamknięcie wyciskowe utworzone przez odkształcenie wypustowo-wpustowego połączenia, fig. 5 przedstawia izometryczny widok elementu stykowego zgodnego z określonym przykładem wykonania niniejszego wynalazku wykonanego z kilku arkuszy stykowych, fig. 6 przedstawia izometryczny widok pary arkuszy stykowych ułożonych dopodawania na zgniatający zespół, pokazany schematycznie z określonym wyróżnionym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, fig. 7 przedstawia izometryczny widok podłużny obszaru kształtowania zamknięcia wyciskowego przy zastosowaniu zgniatającego zespołu z fig. 6, fig. 8 przedstawia izometryczny widok podłużny innego zgniatającego zespołu zgodnego z określonym wyróżnionym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, pokazujący zgniatający zespół w pozycji otwartej, fig. 9 przedstawia izometryczny widok podłużny zgniatającego zespołu, pokazanego na fig. 8, w pozycji zamkniętej, fig. 10 przedstawia przekrój poprzeczny zamknięcia wyciskowego utworzonego poprzez odkształcenie wypustowo-wpustowego połączenia dwóch arkuszy stykowych, zgodnie z określonym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, fig. 11 przedstawia izometryczny widok jednego przykładu wykonania urządzenia stosowanego do wytwarzania elementu stykowego, zgodnie z określonym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, które to urządzenie jest łatwo przenoszone do miejsca docelowego, fig. 12 przedstawia izometryczny widok stanowiska wstępnego ustawiania, zgodnie z określonym wyróżnionym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, będącego częścią urządzenia pokazanego na fig. 11, fig. 13 przedstawia izometryczny widok ręcznie obsługiwanego zgniatającego zespołu, zgodnego z określonym wyróżnionym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, do zastosowania w urządzeniu pokazanym na fig. 11 i 12, fig. 14 przedstawia izometryczny widok zgniatającego zespołu zgodnie z innym określonym wyróżnionym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, z częściowo usuniętą obudową w celu lepszego zilustrowania, stosowanego w urządzeniu pokazanym na fig. 11, fig. 15 przedstawia izometryczny widok tyłu krawędzi zgniatającego zespołu, zgodnie z innym wyróżnionym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, również z częściowo usuniętą obudową w celu lepszego zilustrowania, który jest odpowiedni do zastosowania w urządzeniu pokazanym na fig. 11, fig. 16 przedstawia boczny izometryczny widok z lewej strony innego przykładu wykonania urządzenia do wspólnego zgniatania sczepionych odcinków co najmniej dwóch arkuszy z odkształcalnego arkusza materiału, zgodnie z określonym wyróżnionym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, które to urządzenie jest odpowiednie do masowej produkcji, nadające się bardziej do stacjonarnego zainstalowania w fabryce aniżeli urządzenie pokazane na fig. 11, fig. 17 przedstawia izometryczny widok lewej strony ustawiającego i wstępnie montującego zespołu,

PL 195 820 B1 zgodnie z określonym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, z częściowo usuniętą obudową w celu lepszego zilustrowania, stosowanego do wybierania i układania arkusza materiału przed procesem zgniatania, zastosowanego w urządzeniu takim jak te pokazane na fig. 16, fig. 18 przedstawia izometryczny widok lewej strony innego napędzanego silnikiem zgniatającego zespołu, zgodnie z określonym wyróżnionym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, z częściowo usuniętą obudową w celu lepszego zilustrowania, odpowiedniego do zastosowania w urządzeniu z fig. 16, fig. 19 przedstawia izometryczny widok prawej strony zgniatającego zespołu pokazanego na fig. 18, fig. 20 przedstawia izometryczny widok z prawego przedniego naroża innego brzegu zgniatającego zespołu, zgodnie z określonym wyróżnionym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, z częściowo usuniętą obudową dla łatwiejszego zilustrowania, stosowanego w urządzeniu z fig. 16.

W opisie stosowana jest terminologia, jedynie dla udogodnienia i nie jest ona ograniczona. Słowa „niższy”, „wyższy”, „dolny”, „górny”, „przód”, „tył”, „lewy” i „prawy” określają kierunki na figurach rysunku, do których odnoszą się, ale nie są ograniczone w odniesieniu do położenia, w którym element stykowy lub arkusze stykowe, lub urządzenie stosowane do wytwarzania elementu stykowego, są zorientowane w zastosowaniu lub procesie wytwarzania. Terminologia zawiera określone powyżej słowa, pochodne oraz słowa bliskoznaczne.

Ponadto, stosuje się tu jednostkowy składnik zawierający wiele lub więcej niż jeden składnik, o ile nie jest wyszczególnione i określone ograniczenie jednostkowego lub pojedynczego składnika.

Arkusze stykowe, które mogą być stosowane zgodnie z niniejszym wynalazkiem, mogą być różnego typu, pod warunkiem, że co najmniej dwa arkusze stykowe posiadają występ wystający na zewnątrz od jednej powierzchni arkusza, gdzie każdy występ posiada odpowiednie wgłębienie na przeciwległej powierzchni arkusza.

Arkusze mogą mieć pofałdowany kształt, gdzie każdy arkusz posiada grzbiety i doliny. Pofałdowania mogą być ukształtowane na przykład tak, że grzbiety i doliny są spłaszczone, zaokrąglone lub wklęsłe (włączając wnęki, obszary wcięć lub półokrągłych wycięć na obwodzie wzdłuż odcinków lub wzdłuż całej długości grzbietów i dolin). Pofałdowania mogą mieć kształt sinusoidalnej fali. Ilość pofałdowań i specyficzny kształt przekroju poprzecznego oraz wymiary każdego pofałdowania, mogą mieć zmienną szerokość i nie są istotne w niniejszym wynalazku. Korzystnie, gdy grzbiety i doliny każdego arkusza stykowego posiadają co najmniej jeden odcinek lub obszar powierzchni na wierzchołku grzbietu lub w korycie doliny, który jest zasadniczo równoległy do płaszczyzny arkusza stykowego. Korzystnym typem arkusza stykowego jest ten opisany w patencie US 5 217 788, którego ujawnienie jest tu przytoczone w odniesieniu, i który jest przytoczony przykładowo w niniejszym wynalazku.

Arkusze stykowe zastosowane w niniejszym wynalazku mogą być wykonane z różnych mechanicznie odkształcalnych materiałów. Materiał musi być zdolny do mechanicznego odkształcenia, takiego jak pofałdowanie, zgniecenie lub inny rodzaj mechanicznego odkształcenia, i odkształcony materiał musi być zdolny do zachowania swojego odkształconego kształtu. A zatem, materiały takie jak naturalna lub syntetyczna guma, które są elastomerami i są odporne na odkształcenie, nie są odpowiednimi materiałami.

Arkusze metalowe, termoplastyczne i materiały kompozytowe złożone z włókien impregnowanych materiałami termoplastycznymi, wszystkie one mogą być stosowane na arkusze stykowe do zastosowania w niniejszym wynalazku. Arkusze metalowe, takie jak ocynkowana blacha, stal nierdzewna, aluminium i miedź, mogą być stosowane na arkusze stykowe do zastosowania w niniejszym wynalazku. Materiały termoplastyczne, które mogą być zastosowane w niniejszym wynalazku, są to na przykład, polichlorki winylu (plastyfikowane lub nieplastyfikowane), polistyreny, acetale, nylony, akrylonitryl-butadien-styren (ABS), styren-akrylonitryl (SAN), tlenki polifenylenów, poliwęglany, sulfony polieterów, sulfony poliaryli, polietylen, polistyren, tereftalany, polieteroketony, polipropyleny, polisilikony, siarczki polifenylenu, polijonomery, poliepoksydy, halogenki poliwinylidenu, oraz ich pochodne i/lub mieszaniny. Poszczególny materiał jest stosowany w zależności od wymagań końcowych oraz warunków towarzyszących stosowaniu, co jest dobrze znane ze stanu techniki. Na przykład, w relatywnie niskiej temperaturze stosowanej w chłodni kominowej, preferowana jest żywica polichlorku winylu o małym lub bez uplastycznienia. Obecnie do wytwarzania arkuszy stykowych, korzystnie stosuje się syntetyczny polimer, taki jak polichlorek winylu, polipropylen, ABS lub polistyren.

Arkusze stykowe stosowane zgodnie z niniejszym wynalazkiem, mogą być wytwarzane którąkolwiek konwencjonalną techniką dostosowaną do materiału, z którego ma być wykonany arkusz stykowy. Na przykład, arkusze mogą być wytwarzane według konwencjonalnych procesów znanych ze stanu techniki, takich jak kształtowanie termiczne, formowanie ciśnieniowe, formowanie próżniowe,

PL 195 820 B1 prasowanie, tłoczenie na gorąco, wytłaczanie, odlewanie wtryskowe lub tym podobne. Preferowane jest kształtowanie termiczne.

Każdy arkusz stykowy do zastosowania w niniejszym wynalazku musi posiadać co najmniej jeden występ, a korzystnie wiele występów, wystających na zewnątrz z jednej strony arkusza stykowego. Ogólnie korzystne jest, by występy wystawały prostopadle z płaszczyzny arkusza stykowego, chociaż w niniejszym wynalazku mogą być zastosowane występy wystające pod innym kątem niż 90° z płaszczyzny arkusza stykowego. Występ lub występy, mogą być dowolnie rozmieszczone na arkuszu. Korzystnie, każdy arkusz stykowy jest pofałdowany i znajduje się na nim wiele występów umieszczonych na grzbietach i w dolinach arkusza. Najkorzystniej, gdy występy umieszczone są na odcinkach grzbietów i dolin tak, że są zasadniczo równoległe do płaszczyzny arkusza stykowego, co najlepiej przedstawiono na fig. 1-4.

Właściwy kształt i wielkość występów, według niniejszego wynalazku, nie mają większego znaczenia. Występy korzystnie mają kształt ściętego stożka, jednakże, występy mogą mieć jakikolwiek inny kształt, łącznie z, ale nie ograniczając się do zaokrąglonych stożków, ostrosłupów z trzema lub czterema trójkątnymi lub ściętymi trójkątnymi bocznymi ścianami, albo występy o przekroju poprzecznym w kształcie ośmiokątów, kwadratów, itp. Nie jest istotne, ale korzystne jest, by kształt występów i odpowiadające im wgłębienia były komplementarne, jednakże występ musi dopasować się wewnątrz odpowiadającego mu wgłębienia. A zatem, na przykład, odpowiedniej wielkości występ w kształcie ściętego ostrosłupa mógłby dopasować się do wnętrza wgłębienia o kształcie ściętego stożka, lub odwrotnie. Jednakże, przez komplementarność kształtów występów i wgłębień, może być osiągnięte lepsze zagnieżdżenie arkuszy stykowych przed ich zmontowaniem. To pozwala na zredukowanie przestrzeni oraz kosztów pakowania, załadunku i magazynowania. Preferowane są ścięte lub zaokrąglone stożki, ze względu na wytrzymałość tworzonych połączeń. Ponadto, ścięte stożki zapewniają określony korzystny kształt, biorąc pod uwagę pakowanie (wzajemne zagnieżdżanie się wielu arkuszy stykowych przed montażem arkuszy w elementy stykowe), odkształcalność i wytrzymałość.

W określonym wyróżnionym przykładzie wykonania według niniejszego wynalazku, i który jest najlepiej pokazany na fig. 1-4, arkusze stykowe są pofałdowane tak, że grzbiety i doliny posiadają płaskie odcinki zasadniczo równoległe do płaszczyzny arkusza stykowego. Również, jak to najlepiej pokazano na fig. 1-4, znajduje się wiele występów, korzystnie w równych odstępach wzdłuż każdego grzbietu i doliny, wystające na zewnątrz od jednej strony arkusza stykowego prostopadle do powierzchni arkusza stykowego. Pokazane występy mają kształt ściętego stożka.

Wynalazek zostanie teraz szczegółowo opisany w odniesieniu do figur rysunku, na których podobne oznaczenia numeryczne odnoszą się do podobnych elementów na wszystkich figurach rysunku.

Figura 1 przedstawia jeden wyróżniony przykład wykonania pierwszego arkusza stykowego 10. Pierwszy arkusz stykowy 10 posiada wiele występów 12 i 14 wystających na zewnątrz od powierzchni pokazanej jako górna powierzchnia pierwszego arkusza stykowego 10. Jeśli jest to pożądane, występy 12, 14 mogą wystawać ku dołowi. Występy 12, 14, które określają odpowiednie wgłębienia na przeciwległej powierzchni pierwszego arkusza stykowego 10, umieszczone są na grzbietach 16 i w dolinach 18 arkusza. Grzbiety i doliny tworzą pofałdowany pierwszy arkusz stykowy 10. Korzystnie, jeśli występy 12, 14 są umieszczone na wierzchołkach grzbietów i w korytach dolin tak, że są zasadniczo równoległe do płaszczyzny pierwszego arkusza stykowego 10. Również jest korzystne, gdy występy umieszczone na wierzchołkach są wzdłużnie wyrównane z występami 12, 14 umieszczonymi w korytach. Niektóre z występów zaprojektowane są jako brzegowe występy 12, gdyż są one umieszczone na bocznych krawędziach każdego pierwszego arkusza stykowego. Pozostałe występy są zaprojektowane jako wewnętrzne występy 14, gdyż są umieszczone wewnątrz pierwszego arkusza stykowego 10 w oddaleniu od bocznych krawędzi. Korzystnie, dla wytrzymałości i integralności konstrukcji, znajduje się wiele występów 12, 14 na każdych wierzchołkach grzbietów 16 oraz w każdych korytach dolin 18. Podobnie, przez wzgląd na integralność konstrukcji, a także jak to objaśniono w powyższym odniesieniu do patentu U.S. 5 217 788, grzbiety i doliny, jeśli jest to pożądane, mogą zawierać wcięte lub wgłębione odcinki 20.

Figura 2 przedstawia drugi arkusz stykowy 22, który ma podobną budowę do pierwszego arkusza stykowego 10 pokazanego na fig. 1, za wyjątkiem tego, że drugi arkusz stykowy 22 posiada pofałdowania utworzone przez grzbiety 28 i doliny 30 tak, że przecięcie pofałdowań utworzone jest przez grzbiety 16 i doliny 18 arkusza stykowego 10, gdy arkusze stykowe 10 i 22 są ze sobą połączone. Jak opisano powyżej, w odniesieniu do pierwszego arkusza stykowego 10, drugi arkusz stykowy 22 może, przez wzgląd na integralność konstrukcji, a także jak to objaśniono w powyższym odniesieniu do opisu

PL 195 820 B1 patentowego US 5 217 788, grzbiety i doliny, jeśli jest to pożądane, mogą zawierać wcięte lub wgłębione odcinki 32.

Pofałdowania stykowego arkusza 10 albo 22 tworzone są pod pożądanym kątem w stosunku do bocznych krawędzi arkuszy stykowych 10, 22, w zależności od określonego osprzętu, otoczenia i celu, dla których stosowane są elementy stykowe wykonane z arkuszy stykowych 10, 22. Pofałdowania arkusza stykowego 10 albo 22 mogą mieć dowolny pożądany kształt lub wymiary. Następnie, pofałdowania jakiegokolwiek arkusza stykowego 10, 22 nie muszą mieć takiego samego kształtu i wymiarów, mogą jednak być takie same na całości obszaru lub powierzchni arkuszy stykowych. Arkusze stykowe 10, 22 mogą zagnieżdżać się jeden na górze drugiego, z pofałdowaniami skierowanymi w tym samym kierunku, dla lepszej ekonomiczności pakowania, załadunku i magazynowania. Również arkusze stykowe 22 mogą zagnieżdżać się jeden na górze drugiego, z pofałdowaniami skierowanymi w tym samym kierunku, dla lepszej ekonomiczności pakowania, załadunku i magazynowania.

Drugi arkusz stykowy 22 zawiera wiele występów brzegowych 24 i wiele występów wewnętrznych 26. Występy brzegowe na wierzchołkach grzbietów 28 i w korytach dolin 30 są zasadniczo wzdłużnie wyrównane, i występy wewnętrzne 26 na wierzchołkach i w korytach również są zasadniczo wzdłużnie wyrównane, jak to pokazano na fig. 2 i wyjaśniono powyżej w odniesieniu do pierwszego arkusza stykowego 10 przedstawionego na fig. 1.

Figura 3 przedstawia pierwszy arkusz stykowy 10 przylegający (na górze) do drugiego arkusza stykowego 22, przygotowane do utworzenia elementu stykowego z co najmniej dwóch arkuszy stykowych 10, 22. Dwa arkusze stykowe 10 i 22 są umieszczone tak, że występy 24, 26 (najlepiej widoczne na fig. 10), które umieszczone są na grzbietach 28 drugiego arkusza stykowego 22, umieszczone są wewnątrz wgłębień określonych przez przeciwległe powierzchnie tych występów 12 i 14, które umieszczone są w dolinach 18 pierwszego arkusza stykowego 10. Raz już ułożone arkusze stykowe 10 i 22 ustawiane są w taki sposób, że występy na grzbietach arkusza stykowego 22 umieszczone są wewnątrz wgłębień określonych przez występy w dolinach pierwszego arkusza stykowego 10, tworząc wiele wypustowo-wpustowych połączeń 34. Ponadto, w ułożeniu pokazanym na fig. 3, dwa arkusze stykowe 10 i 22 tworzą wiele kanałów pomiędzy arkuszami określonymi przez rozstawione grzbiety 16 pierwszego arkusza stykowego 10 i doliny 30 arkusza stykowego 22.

Figury 4 i 10 przedstawiają w powiększeniu, odpowiednio, widok odcinka bocznej krawędzi i przekrój poprzeczny określonego przykładu wykonania niniejszego wynalazku, gdzie jedno z wypustowo-wpustowych połączeń jest odkształcone, to znaczy spłaszczone pomiędzy parą płyt dociskowych lub podobnym zgniatającym zespołem, by wytworzyć zamknięcie wyciskowe 36. Zrozumiałe jest, że nie jest konieczne zastosowanie określonego lub specyficznego zespołu do tworzenia zamknięcia wyciskowego pomiędzy występem i wgłębieniem wypustowo-wpustowego połączenia. Szczególnie preferowane zespoły i/lub mechanizmy do tworzenia zamknięcia wyciskowego pomiędzy występem i wgłębieniem wypustowo-wpustowego połączenia, są opisane poniżej.

Figury 4 i 10 przedstawiają wypustowo-wpustowe połączenie 34 pokazane na fig. 3 po utworzeniu zamknięcia wyciskowego 36. W przykładzie wykonania niniejszego wynalazku, najlepiej pokazanego na fig. 4 i 10, zamknięcie wyciskowe 36 zawiera spłaszczone lub zgniecione wypustowo-wpustowe połączenie 34. Zrozumiałe jest, że zamknięcie wyciskowe, zgodnie z niniejszym wynalazkiem, może być utworzone kilkoma sposobami, na przykład takimi jak powyższe, poprzez odkształcenie wypustowo-wpustowego połączenia w kierunku prostopadłym do płaszczyzny arkuszy stykowych 10, 22 przez wzajemne zgniecenie wypustowo-wpustowego połączenia w kierunku równoległym do płaszczyzny arkuszy stykowych 10, 22, przez zagięcie wypustowo-wpustowego połączenia z jednej lub z drugiej strony, przez skręcenie wypustowo-wpustowego połączenia lub przez dowolną inną siłę, która zaciśnie występ jednego arkusza stykowego 10, 22 wewnątrz wgłębienia przyległego arkusza stykowego 10, 22. Korzystnie, jeśli zamknięcie wyciskowe utworzone jest poprzez spłaszczenie wypustowo-wpustowego połączenia, zasadniczo w kierunku prostopadłym do płaszczyzny arkusza stykowego 10, 22.

Zamknięcie wyciskowe 36 utrzymuje połączenie pomiędzy arkuszami stykowymi 10 i 22. W przeciwieństwie do pasowania ciernego, w zamknięciu wyciskowym 36, łączącym dwa arkusze stykowe 10 i 22 w taki sposób, że ciągnąc je osobno w kierunku przeciwległym do siebie, nie można rozdzielić arkuszy stykowych 10, 22. Oczywiście zrozumiałe jest, że zbyt wielkie siły, które przewyższają znacznie jakąkolwiek siłę rozdzielającą występującą w większości zastosowań elementów stykowych, prawdopodobnie mogą rozdzielić arkusze stykowe 10, 22, ale nie bez zniszczenia zamknięcia(ęć) i/lub niekorzystnej deformacji samych arkuszy stykowych 10, 22. Taka siła nie jest zazwyczaj

PL 195 820 B1 przypadkowo lub nieumyślnie spowodowana. A zatem, utworzone zamknięcie wyciskowe zgodnie z niniejszym wynalazkiem powoduje, że element stykowy zapewnia integralność całości konstrukcji, w którym połączone arkusze stykowe 10, 22 nie będą oddzielane jeden od drugiego w typowych i zamierzonych różnych zastosowaniach i środowiskach.

Figura 5 przedstawia element stykowy 38 według niniejszego wynalazku. Element stykowy 38 zawiera wiele arkuszy stykowych 10, 22 zgodnych z niniejszym wynalazkiem. Arkusze stykowe 10, 22 ułożone są przylegając jeden do drugiego tak, że występy jednego arkusza stykowego 10, 22 znajdują się wewnątrz wgłębień drugiego arkusza stykowego 10, 22, w ten sposób tworząc wypustowo-wpustowe połączenia. Wiele połączeń jest następnie zgniatanych tworząc zamknięcia wyciskowe 36, które są zasadniczo płaskie.

W określonym wyróżnionym przykładzie wykonania niniejszego wynalazku, dwa arkusze stykowe 10, 22, zgodne z niniejszym wynalazkiem, ułożone są przylegając jeden do drugiego tak, że występy jednego arkusza stykowego 10, 22 znajdują się wewnątrz wgłębień przyległego arkusza stykowego 10, 22, tworząc w ten sposób wypustowo-wpustowe połączenia. Para arkuszy stykowych 10, 22 jest następnie podawana na zgniatający zespół, który może ściskać lub zgniatać co najmniej niektóre, a korzystnie wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia tworzące zamknięcia wyciskowe. Gdy nie jest to wymagane, przez wzgląd na wydajność produkcji w skali komercyjnej, korzystnie co najmniej dwa wypustowo-wpustowe połączenia, a korzystniej wszystkie boczne wypustowo-wpustowe połączenia w każdym dwuarkuszowym zestawie, są odkształcane zasadniczo równocześnie tworząc odpowiednie zamknięcia wyciskowe. Jednym ze zgniatających zespołów zapewniających taką wydajność, jest zgniatający zespół 40 zawierający zgniatające koła zębate, przedstawiony schematycznie na fig.6 bez obudowy lub mechanizmu napędowego, niepokazanych przez wzgląd na przejrzystość rysunku. Zgniatający zespół odkształca wypustowo-wpustowe połączenia na całej szerokości arkuszy stykowych 10, 22, tworząc w ten sposób zamknięcia wyciskowe pomiędzy dwoma arkuszami stykowymi 10, 22. Zgniatający zespół 40 zawiera wiele par górnych zgniatających kół zębatych 42 i przeciwległych dolnych zgniatających kół zębatych 44, gdzie każda para kół zębatych składa się z górnego i dolnego koła zębatego. Ilość i ustawienie kół zębatych odpowiada ilości i ustawieniu wypustowo-wpustowych połączeń na szerokości sparowanych przylegających arkuszy stykowych 10, 22. Jak pokazano na fig. 6, przykładowo znajdują się tu cztery pary górnych zgniatających kół zębatych 42 i dolnych zgniatających kół zębatych 44, odpowiadające czterem wypustowo-wpustowym połączeniom 34 na szerokości sparowanych arkuszy stykowych 10, 22. Zrozumiałe jest, że ilość par kół zębatych może być użyta do odpowiadającej im ilości wypustowo-wpustowych połączeń wzdłuż danej szerokości, a korzystnie całkowitej szerokości pary arkuszy stykowych 10, 22.

Każde z górnych zgniatających kół zębatych 42 i dolnych zgniatających kół zębatych 44, posiada wydłużone zęby 46 wystające promieniowo na obwodzie korpusu 48 zgniatającego koła zębatego. Każdy z zębów posiada powierzchnię zgniatającą 50. Jak pokazano na fig. 7, wydłużone zęby 46 są wystarczająco długie tak, żeby powierzchnie zgniatające 50 stykały się z i odkształcały wypustowo-wpustowe połączenia 34, bez kontaktowania się zębów ze ścianami grzbietów 16 i 28 oraz dolin 18 i 30 arkuszy stykowych 10, 22. Wydłużone zęby znajdują się w odstępach wzdłuż obwodu korpusu koła zębatego tak, że kolejno równocześnie stykają się z wypustowo-wpustowymi połączeniami 34 na przeciwległych powierzchniach pary arkuszy stykowych 10, 22 w obszarze „A”, jak pokazano na fig. 6 i w powiększonym szczególe na fig. 7, gdy zgniatające koła zębate obracają się w kierunku zaznaczonym strzałkami B na fig. 6. Odstęp na łuku C zakończeń zębów 46 odpowiada odstępowi D wypustowo-wpustowych połączeń 34. Powierzchnia zgniatająca 50 na zakończeniu każdego wydłużonego zęba 46, korzystnie jest płaska i gładka, chociaż może być zastosowane inne ukształtowanie powierzchni, takie jak wypukłe, wklęsłe, prążkowe i temu podobne.

Po sparowaniu arkuszy stykowych 10, 22 połączonych przez utworzenie zamknięć wyciskowych 36 pomiędzy wypustowo-wpustowymi połączeniami 34, łącznie z wypustowo-wpustowymi połączeniami na brzegach i wewnątrz arkuszy stykowych 10, 22, mogą być wzajemnie połączone dwie pary połączonych arkuszy stykowych 10, 22. Może być zastosowany dowolny zespół obsługiwany ręcznie lub zespół napędzany ręcznie lub napędzany silnikiem, do utworzenia zamknięć wyciskowych poprzez deformację kilku lub wielu wypustowo-wpustowych połączeń, według życzenia tak, że utworzone poprzez wzajemne sczepienie jednego lub więcej arkuszy stykowych 10, 22, albo sczepienie jednego arkusza stykowego 10, 22 z wstępnie złączoną parą lub dowolną ilością arkuszy stykowych 10, 22. Wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia tworzone poprzez sczepienie arkuszy stykowych 10, 22, mogą być odkształcane ręcznie lub poprzez automatyczne zaciskające, zgniatające lub skręcające

PL 195 820 B1 szczęki, umieszczone przylegająco do jednej powierzchni arkusza stykowego 10, 22 lub elementu stykowego, na przykład do górnej powierzchni. Podczas wykonywania montażu z więcej niż dwóch arkuszy stykowych 10, 22, może stwarzać trudność wykonywanie płaskich zamknięć wyciskowych z wypustowo-wpustowych połączeń utworzonych z wewnętrznych występów i odpowiadających im wgłębień. Dzieje się tak dlatego, gdyż może być trudne zastosowanie wystarczającej siły na takie wewnętrzne połączenia wielu arkuszy stykowych 10, 22, przy zastosowaniu zespołu, który odkształca połączenia przez stosowaną siłę prostopadle do płaszczyzny arkuszy stykowych 10, 22, jak na przykład zespół przeciwległych powierzchni stykowych na przeciwległych powierzchniach wstępnie połączonych arkuszy stykowych 10, 22.

Zamiast wytwarzania zamknięć wyciskowych na wszystkich wypustowo-wpustowych połączeniach (oba wewnętrzne i przyległe do bocznych krawędzi wszystkich arkuszy stykowych 10, 22) wspólnie zaciskających pary wstępnie połączonych arkuszy stykowych 10, 22 lub przez dodanie pojedynczych arkuszy stykowych 10, 22do wstępnie połączonych par (lub więcej) arkuszy stykowych 10, 22, może być wykonanych wiele odpowiednich elementów stykowych o doskonałej całościowej strukturze, poprzez utworzenie zamknięć wyciskowych jedynie przez odkształcenie niektórych lub korzystnie wszystkich wypustowo-wpustowych połączeń znajdujących się na występach brzegowych 12 i 24 znajdujących się po obu bocznych krawędziach par arkuszy stykowych 10, 22. Osprzęt do odkształcania przylegających tylko do krawędzi wypustowo-wpustowych połączeń, może być korzystny pod względem możliwości zastosowania odkształcającej siły naciskowej na przeciwległych powierzchniach dwóch arkuszy stykowych 10, 22 w kierunku generalnie prostopadłym do płaszczyzny arkuszy stykowych 10, 22. A zatem, pary wstępnie połączonych arkuszy stykowych 10, 22 mogą być bezpiecznie i wydajnie dołączane, poprzez utworzenie zamknięć wyciskowych wzdłuż bocznych krawędzi połączeń.

Podobnie, dodatkowe pojedyncze arkusze stykowe 10, 22 mogą być dołączone do zestawu dwóch lub więcej arkuszy stykowych 10, 22, każdorazowo po jednym arkuszu. Jednakże, element stykowy o większej zintegrowanej budowie jest tworzony poprzez wzajemne połączenie, wzdłuż ich bocznych krawędzi, wstępnie połączonych par arkuszy stykowych 10, 22, gdyż arkusze z każdej pary mogą być i korzystnie są wzajemnie połączone, poprzez wykonanie zamknięć wyciskowych na kilku a korzystnie na wszystkich wypustowo-wpustowych połączeniach na całej szerokości i długości arkuszy stykowych 10, 22.

Wypustowo-wpustowe połączenia wzdłuż krawędzi par arkuszy stykowych 10, 22, mogą być połączone przy zastosowaniu wielu bocznie-zgniatających zespołów, takich jak ten pokazany na fig. 8i 9. Na fig. 8, każdy zgniatający zespół 52, zdolny do utworzenia dwóch zamknięć wyciskowych 36 jednocześnie wzdłuż krawędzi dwóch par arkuszy stykowych 10, 22, pokazany jest w pozycji otwartej. Zgniatający zespół 52 posiada górny człon zgniatający 54 i dolny człon zgniatający 56. W określonym pokazanym przykładzie wykonania, górny człon zgniatający 54 jest ruchomy, a dolny człon zgniatający 56 jest nieruchomy, i spełnia rolę kowadła dla ruchomego górnego członu 54. Górny człon zgniatający 54 zamontowany jest na wale 58, który może obracać się w łożyskach wewnątrz bloków montażowych 60. W innych konstrukcjach, ruchome i nieruchome człony mogą być odwrócone. Ma to tylko znaczenie, gdy człony zgniatające są relatywnie ruchome względem siebie. Górny człon zgniatający 54 posiada dwie skierowane ku dołowi powierzchnie zgniatające 62 górnego członu, a dolny człon zgniatający 56 posiada dwie skierowane ku górze powierzchnie zgniatające 64 dolnego członu, ustawione na równi z górnymi powierzchniami zgniatającymi 62. Zrozumiałe jest, że brzegowo-zgniatający zespół 52, jak pokazano na fig. 8 i 9, może być przystosowany do posiadania wielu lub niewielu górnych powierzchni zgniatających 62 i odpowiadających im dolnych zgniatających powierzchni 64 tak, że możliwe jest równoczesne tworzenie wielu lub niewielu zamknięć wyciskowych. Dodatkowo, jeśli jest to pożądane, mogą być równocześnie łączone więcej niż dwie pary arkuszy stykowych 10, 22, poprzez zastosowanie wielopoziomowych zgniatających zespołów, zgniatających połączenia brzegowe.

Figura 9 przedstawia zgniatający zespół 52 z fig. 8 w pozycji zamkniętej. Zgniatający zespół 52 zamykany jest na skutek ruchu górnego członu zgniatającego 54 w kierunku dolnego członu zgniatającego 56 przez zastosowanie, na przykład, układu krzywkowego. Układ krzywkowy posiada ręcznie lub mechanicznie napędzany wał krzywkowy 66, który połączony jest z lub stanowi jednolitą całość utworzoną z przesunięciem względem mimośrodowej krzywki 68. Jak pokazano na fig. 8 i 9, mimośrodowa krzywka 68 podtrzymuje koło prowadzące 70 zamontowane na wale 72 tak, że obraca się w łożyskach wewnątrz ramion 74, które są dołączone do lub jednolicie ukształtowane z górnym członem zgniatającym 54. Bazując na kątowym ustawieniu mimośrodowej krzywki 68 w stosunku do koła prowadzącego 70, zgniatający zespół 52 jest otwierany lub zamykany. Fig. 8 przedstawia zależność

PL 195 820 B1 pomiędzy krzywką i kołem prowadzącym, które otwiera zgniatający zespół, podczas gdy fig. 9 przedstawia zależność pomiędzy krzywką i kołem prowadzącym, które zamyka zgniatający zespół tak, że powierzchnie zgniatające 62 i 64 odkształcają pod naciskiem wypustowo-wpustowe połączenia 34 wzdłuż krawędzi arkuszy stykowych 10, 22, w ten sposób tworząc zamknięcia wyciskowe 36.

Wiele par arkuszy stykowych 10, 22, gdzie każda para łączona jest poprzez zamknięcia wyciskowe na szerokości arkuszy stykowych 10, 22, może być razem połączonych na swoich krawędziach, na przykład, poprzez zgniatający zespół 52 pokazany na fig. 8 i 9, tworząc element stykowy zgodnie z niniejszym wynalazkiem. Tak utworzone elementy stykowe są trwałe, wytwarzane ekonomicznie, posiadają mocne połączenia poprzez zamknięcia wyciskowe, a także wykazują doskonałą sprawność cieplną co najmniej częściowo wynikającą z ich zintegrowanej konstrukcji.

Zgniatające zespoły z fig. 6-9 mogą być napędzane elektrycznie, silnikiem spalinowym, pneumatycznie, hydraulicznie lub przez inne napędowe źródła energii, łącznie z siłą mięśni. Właściwy mechanizm napędowy, krzywkowy, pasy napędowe oraz koła pasowe lub łańcuchy i zębate koła łańcuchowe, i inne towarzyszące elementy mechaniczne dobrze znane znawcom tej dziedziny techniki, mogą być z łatwością zastosowane w odpowiednich połączeniach, takich jak systemy kontroli komputerowej, w celu właściwego i wydajnego wykonywania operacji zgniatania.

Figura 10 przedstawia przekrój poprzeczny i znacznie powiększony widok zamknięcia wyciskowego 36 zgodnego z jednym określonym przykładem wykonania niniejszego wynalazku. Fig.10 pokazuje również linie zarysu (przerywane) wypustowo-wpustowego połączenia 34 przed zasadniczym spłaszczeniem tworzącym zamknięcie wyciskowe. Zamknięcie wyciskowe 36 utrzymuje pierwszy arkusz stykowy 10 razem z drugim arkuszem stykowym 22 w zasadniczo nierozłączalny sposób. Użyte tu określenie „zasadniczo spłaszczony” oznacza, że wypustowo-wpustowe połączenie 34 zostało poddane działaniu siły w kierunku lub przeciwnie do powierzchni pierwszego arkusza stykowego 10, do takiego stopnia, by utworzyć zamknięcie wyciskowe 36 tak, żeby arkusze stykowe 10, 22 nie mogły zostać rozdzielone bez zniszczenia wypustowo-wpustowego połączenia 34 i/lub niekorzystnego zdeformowania arkuszy stykowych 10, 22. Korzystnie, lecz bez ograniczenia, połączenie 34 jest spłaszczone tworząc zamknięcie wyciskowe 36, do tego stopnia, że pewna część zewnętrznej powierzchni występów 12, 14, 24, 26 krawędzi lub wnętrza styka się z powierzchnią pierwszego arkusza stykowego 10, podczas utrzymywania zasadniczej wielkości styku pomiędzy przylegającymi powierzchniami połączonych występów 12, 14, 24, 26. Fig. 10 przedstawia idealny przykład wykonania, w którym wypustowo-wpustowe połączenie jest całkowicie zgniecione w zamknięcie wyciskowe 36 o kształcie podobnym do spłaszczonego sczepiającego nitu.

Figura 11 przedstawia jedną postać zestawu urządzenia do wspólnego zgniatania sczepionych odcinków co najmniej dwóch arkuszy z odkształcalnego arkusza materiału. Arkusz materiału może być arkuszem stykowym 10, 22, jak opisano powyżej, i urządzenie jest szczególnie dobrze dostosowane do takiego użycia, jednak urządzenie może być również stosowane do wzajemnego zgniatania sczepionych odcinków materiału odkształcalnego, w którym występ jest umieszczony wewnątrz wgłębienia i jest utrzymywany poprzez mechaniczną deformację, taką jak zgniatanie, nie dbając o to czy arkusze stykowe 10, 22 posiadają pofałdowania lub ich nie posiadają. Niemniej jednak, urządzenie jest bardzo dobrze dostosowane do wzajemnego zgniatania pofałdowanych arkuszy stykowych 10, 22, gdzie trudno jest zastosować wystarczający mechaniczny nacisk na wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia. Dodatkowo, chociaż urządzenie z fig. 11 może być zautomatyzowane i napędzane elektrycznie, silnikiem spalinowym, pneumatyczną lub hydrauliczną siłą napędową, urządzenie pierwotnie przeznaczone jest do montowania arkuszy stykowych 10, 22, takich jak arkusze stykowe 10, 22, tworząc elementy stykowe 38 do zastosowania w obszarze usytuowania, takim jak chłodnia kominowa lub inny wyparny wymiennik ciepła, w których są umieszczane oraz konstruowane i naprawiane.

Zestaw urządzenia z fig. 11 zawiera opcjonalne, ale korzystne stanowisko wstępnego ustawiania 76 oraz wstępnego wspólnego utrzymywania pary arkuszy stykowych 10, 22. Wstępnie zestawione arkusze stykowe 10, 22 są następnie przenoszone, zazwyczaj ręcznie, na dołączoną powierzchnię nośną, taką jak stół wsporczy 81, do pierwszego stanowiska zgniatającego zespołu 77. W pierwszym stanowisku zgniatającego zespołu 77, kilka albo wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia są odkształcane poprzez zgniatanie tak, by wytworzyć wiele zamknięć wyciskowych, które tworzą konstrukcję o wysokiej integralności z dwóch typowych arkuszy stykowych 10, 22. Następnie, złożone arkusze stykowe 10, 22 przenoszone są na inną powierzchnię wsporczą, taką jak stół wsporczy 83, do zespołu 79 zgniatającego krawędzie. Zespół 79 zgniatający krawędzie jest szczególnie przystosowane do zastosowania w zakresie takim jak odkształcanie kilku albo wszystkich brzegowych wypustowo-wpustowych

PL 195 820 B1 połączeń, w zależności od kształtu, ilości i umieszczenia narzędzi, poprzez zgniatanie brzegowych wypustowo-wpustowych połączeń wstępnie złożonych przez pierwsze stanowisko zespołu zgniatającego 77 w inne lub kolejne arkusze stykowe 10, 22 lub podzespoły, które są dodawane od spodu pierwszego lub kolejnych dodawanych zespołów. Element stykowy lub inna konstrukcja mająca zwartą budowę, kształtowany jest poprzez zgniatanie niektórych, a korzystnie większości, a najkorzystniej zasadniczo wszystkich lub wszystkich z wypustowo-wpustowych połączeń utworzonych wzdłuż krawędzi wielu podzespołów, gdzie każdy podzespół staje się zespołem na skutek odkształcenia niektórych, korzystnie większości, a najkorzystniej zasadniczo wszystkich albo wszystkich z wypustowo-wpustowych połączeń, by utworzyć podzespół. A zatem, każda inna warstwa, korzystnie jest całkowicie połączona poprzez zamknięcia wyciskowe wytworzone na skutek odkształcenia wypustowo-wpustowych połączeń całkowicie na ich krawędziach i w wewnętrznym obszarze, podczas gdy każda pozostała inna warstwa jest łączona korzystnie zasadniczo całkowicie wzdłuż jej bocznych krawędzi. Tą techniką tworzy się mocny i trwały zespół, taki jak element stykowy. W wyniku przejścia przez zespół 79 zgniatający krawędzie, podzespoły lub zespoły kompletne tak złożonego wytworu, podtrzymywane są przez powierzchnię wsporczą, taką jak stół wsporczy 85.

W odniesieniu do elementów składowych urządzenia z fig. 11, korzystnie stosowane jest opcjonalne stanowisko wstępnego ustawiania i utrzymywania 76, pokazane w szczegółach na fig. 12. Stanowisko 76 umożliwia użytkownikowi ustawienie arkuszy stykowych 10, 22, korzystnie pary arkuszy stykowych 10, 22 tak, że występy na grzbietach dolnego arkusza stykowego 10, 22 umieszczone są we wgłębieniach utworzonych w dolinach górnego arkusza stykowego 10, 22. Również korzystnie, poprzez zastosowanie stanowiska 76, odkształcane jest co najmniej jedno wypustowo-wpustowe połączenie tak, by utrzymać ustawienie arkuszy stykowych 10, 22. Bardziej korzystnie, odkształcane są co najmniej dwa wypustowo-wpustowe połączenia, by utrzymać ustawienia arkuszy stykowych 10, 22, i, by ułatwić późniejszą obsługę ustawionych arkuszy stykowych 10, 22.

Stanowisko wstępnego ustawiania i utrzymywania 76, pokazane na fig. 12, zawiera nogi 78 podpierające stół posiadający powierzchnię wsporczą 80 arkuszy. Boczne brzegowe prowadnice 82 arkuszy oraz końcowy brzegowy prowadnik 84, są zamontowane na stole w miejscach odpowiadających szerokości i długości ustawianych arkuszy stykowych 10, 22 i wstępnie łączonych na stanowisku. Co najmniej jeden zgniatający zespół, a jak pokazano na fig. 12, trzy zgniatające zespoły 86 umieszczone są na stole, by zgniatać brzegowe wypustowo-wpustowe połączenia i utrzymać co najmniej dwa wstępnie złączone arkusze stykowe 10, 22 w takim ustawieniu jak ustawiono je ręcznie.

Figura 13 przedstawia jeden rodzaj brzegowo zgniatającego zespołu 86 odpowiedniego do zastosowania na stanowisku wstępnego ustawiania i utrzymywania 76, pokazanego na fig. 11 i 12. Zgniatający zespół zawiera ukształtowany w kształcie litery U montażowy wspornik 88 posiadający pionowe kołnierze 89. Wspornik montażowy umożliwia łatwe zamocowanie do powierzchni wsporczej stołu, takiej jak powierzchnia 80, poprzez śruby lub inne połączenia. Zespoły 86 montowane są na stole wokół prostopadłych otworów w powierzchni wsporczej tak, że zapewnione jest miejsce dla dolnej szczęki zgniatającej zespołu, by mogła poruszać sięku górze od położenia poniżej powierzchni. Ogranicznik 90 stosowany w celu ograniczenia ruchu przycisku, połączony jest z częścią wspornika montażowego 88 tak, że łączy ramiona wspornika montażowego.

Zgniatający zespół 86 również posiada ręczny przycisk 91, który może być naciskany ręką użytkownika, młotkiem lub innym naciskowym lub uderzającym narzędziem. Jeśli jest to pożądane, zgniatający zespół może być uruchamiany siłą napędową, taką jak silnik, krzywka lub układ kół zębatych. Przycisk 91 ukształtowany jest jako jednolita część lub jest dołączony do ramiona 92 w kształcie litery Z. Dolna szczęka zgniatająca 93 ukształtowana jest jako jednolita część lub dołączona do ramienia 92 na końcu przeciwległym do końca, na którym znajduje się przycisk 91. Wierzchołek szczęki zgniatającej 93 posiada powierzchnię zgniatającą 94, która kontaktuje się z wypustowo-wpustowym połączeniem, w celu jego odkształcenia poprzez zgniecenie. Ramię 92 połączone jest z pierwszym wałem 95, który jest obrotowo zamontowany w łożyskach lub tulejach w kołnierzu 89 wspornika montażowego 88. Napędowe koło zębate 96 z jego jednolicie ukształtowaną piastą 97, również jest zamontowane na wale 95. Górna szczęka zgniatająca 98 posiada powierzchnię zgniatającą 100 wzdłuż napędowego koła zębatego 102 z jego jednolicie ukształtowaną piastą 104, które zamontowane są obrotowo na drugim wale 105 w łożyskach lub tulejach w kołnierzu 89 wspornika montażowego 88. Napinająca sprężyna śrubowa, nie pokazana ze względu na przejrzystość rysunku, przyłączona jest na swoich przeciwległych końcach do kołka sprężyny 106, który połączony jest z kołnierzem 89 wspornika montażowego, oraz do kołka sprężyny 108 połączonego z piastą 97 napędowego koła zębatego 96. Sprężyna

PL 195 820 B1 umożliwia zgniatającemu zespołowi, by był on w normalnej otwartej pozycji, jak pokazano na fig. 13, aż do momentu, gdy zgniatający zespół zostanie uruchomiony.

Zgniatający zespół 86 działa przez wciśnięcie w dół przez użytkownika przycisku 91. Ta czynność powoduje, że dolna szczęka zgniatająca 93 porusza się ku górze, gdy ramię 92 w kształcie litery Z obraca się wokół wału 95. Obrót wału 95 powoduje, że koło zębate 96 porusza koło zębate 102, które z kolei powoduje, że górna szczęka zgniatająca 98 porusza się ku dołowi, gdy wał 105 obraca się z kołem zębatym 102. Gdy dolna i górna szczęka zgniatająca 93 i 98 poruszają się ku sobie, ich odpowiednie powierzchnie zgniatające 94 i 100 zbliżają się do siebie i poprzez zgniecenie odkształcają dowolne wypustowo-wpustowe połączenie, które jest ustawione pomiędzy nimi. Kiedy siła nacisku działająca na przycisk 91 zostanie odjęta, sprężyna powoduje, że zgniatający zespół wraca do pozycji otwartej.

Figura 14 przedstawia jeden wyróżniony przykład wykonania pierwszego stanowiska zgniatającego zespołu 77, szczególnie użytecznego do tych celów. Pierwsze stanowisko zgniatającego zespołu 77 posiada obudowę 110, z której, dla przejrzystości rysunku, usunięto boczną płytę oraz część przedniej płyty. Jeśli jest to pożądane, szczególnie w celu zapewnienia ciągłości ustawiania i dobrego działania, okna 112, wykonane z poliwęglanów, poliakrylu lub innego trwałego przezroczystego materiału, mogą znajdować się w jednej lub więcej bocznych ścianach i na górze obudowy. Powierzchnia wsporcza 114 podtrzymuje parę arkuszy stykowych 10, 22, które korzystnie zostały wstępnie ustawione i wstępnie osadzone w opcjonalnym stanowisku wstępnego ustawiania 76. Kierunek poruszania się arkuszy stykowych 10, 22 w pierwszym stanowisku zgniatającego zespołu 77 zaznaczono strzałką E. Boczne krawędziowe szyny prowadzące 116 regulują właściwą szerokość składanych arkuszy stykowych 10, 22 położonych na powierzchni wsporczej 114. Górne prowadzące człony powierzchniowe 118 przyłączone są do obudowy, by utrzymać właściwe ustawienie pary arkuszy stykowych 10, 22 przechodzących przez pierwsze stanowisko zgniatającego zespołu 77, w ten sposób ograniczając ruch arkuszy stykowych 10, 22 ku górze w pierwszym stanowisko zgniatającego zespołu 77.

Pierwsze stanowisko zgniatającego zespołu 77 posiada korbę 120 posiadającą rączkę 122 przymocowaną na jednym końcu. Drugi koniec korby 120 połączony jest z wałem 124. Jeśli jest to pożądane, korba z rączką może być przymocowana po przeciwległej stronie zgniatającego zespołu lub inna rączka z korbą może być przymocowana po przeciwległej stronie tak, że zgniatający zespół może być obsługiwany z każdej strony. Rączka z korbą ułatwiają ręczną obsługę zgniatającego zespołu, i zgniatający zespół łatwo dostosowuje się do uruchamiania go siłą napędową, taką jak silnik napędzany kołem zębatym i łańcuchem, pasem i rolką lub wałem i łańcuchami kół zębatych. Na wale 124 zamontowanych jest również wiele górnych zgniatających kół zębatych 42 typu pokazanego i opisanego w odniesieniu do fig. 6 i 7. Ilość zgniatających kół zębatych powinna odpowiadać ilości bocznych rzędów wypustowo-wpustowych połączeń znajdujących się w poprzek pary arkuszy stykowych. W przykładowym pierwszym stanowisku zgniatającego zespołu 77, zastosowano cztery zgniatające koła zębate, odpowiadające ilości rzędów połączeń w przykładowych arkuszach stykowych 10, 22. Zgniatające koła zębate ustawione są nad każdym rzędem wypustowo-wpustowych połączeń. Napędowe koło zębate 126 również zamontowane jest na wale 124. Zęby napędowego koła zębatego 126 zazębiają się z zębami napędowego koła zębatego 128, które zamontowane jest na wale 130. Ilość dolnych zgniatających kół zębatych 44 odpowiada ilości górnych zgniatających kół zębatych 42 i są one zamontowane na wale 130 i wyrównane z górnymi zgniatającymi kołami zębatymi 42.

Przy obsłudze pierwszego stanowiska zgniatającego zespołu 77, para arkuszy stykowych 10,22 wkładana jest do przeciwprądowego zakończenia zespołu pod górne prowadzące człony powierzchniowe 118 aż do momentu, gdy krawędź prowadząca arkuszy stykowych 10, 22 zetknie się z zębami górnego 42 i dolnego 44 zgniatającego koła zębatego, w którym to czasie arkusze stykowe 10, 22 te mogą być popychane dalej w zespole tak, że zgniatające powierzchnie stykają się właśnie z pierwszą ustawioną serią wypustowo-wpustowych połączeń. Następnie, użytkownik obraca rączką 122, by obrócić koła zębate 126 i 128 w kierunku oznaczonym strzałkami F. Obrót rączką powoduje obrót górnych i dolnych zgniatających kół zębatych. Zęby 46 ciągną parę arkuszy stykowych 10, 22 przez zgniatający zespół tak, że powierzchnie zgniatające 50 deformują przechodzące pomiędzy nimi wypustowo-wpustowe połączenia, w ten sposób tworząc zamknięcia wyciskowe. Korzystnie, wszystkie z połączeń na całkowitej długości i szerokości arkuszy stykowych 10, 22, są odkształcane poprzez zgniecenie, tworząc zamknięcia wyciskowe, jednakże jeśli jest to pożądane, zamiast wszystkich może być zdeformowana tylko część tych połączeń.

Tak połączona para arkuszy stykowych 10, 22 opuszcza pierwsze stanowisko zgniatającego zespołu 77 i umieszczana jest na stole wsporczym 83, przed tym jak wchodzi do następnego stanowiska,

PL 195 820 B1 składającego się z brzegowo zgniatającego zespołu 79, który jest stosowany do łączenia par wstępnie złożonych ze sobą arkuszy stykowych 10, 22, tworząc element stykowy o dowolnej żądanej ilości arkuszy.

Szczegóły brzegowo zgniatającego zespołu 79 przedstawione są na fig. 15, w izometrycznym widoku z tyłu, który to zespół pokazany jest bez obudowy ze względu na przejrzystość rysunku. Brzegowo zgniatający zespół 79 posiada konstrukcję wsporczą 132, która podtrzymuje element stykowy powierzchnią wsporczą 134 osadzoną na nogach 136. Opcjonalnie, wysokość prowadnicy 138 elementu stykowego, zaprojektowana jest w celu określenia, kiedy żądana ilość par arkuszy stykowych 10, 22 jest połączona lub żądana ilość indywidualnych arkuszy stykowych 10, 22 jest połączona we wstępny zestawiony stos arkuszy stykowych 10, 22, które tworzą element stykowy 38. Dwie pary podtrzymujących ścian 140 skrzynki przekładniowej połączone są z konstrukcją wsporczą 132, by podtrzymywać skrzynki przekładniowe 142 po przeciwległych stronach elementu stykowego. Skrzynki przekładniowe zawierają odpowiednie wałki, koła zębate i połączenia do napędzania górnych zgniatających kół zębatych 144 i dolnych zgniatających kół zębatych 146. Zgniatające koła zębate posiadają zęby 146 zakończone ukośnymi powierzchniami zgniatającymi 150. Górne zgniatające koła zębate 144 ustawione są w odniesieniu do dolnych zgniatających kół zębatych 146 i boczne krawędzie arkuszy stykowych 10, 22 w elementach stykowych, tworzone są w taki sposób, że wypustowo-wpustowe połączenia są deformowane wzdłuż każdej krawędzi poprzez zgniatanie pomiędzy powierzchniami zgniatającymi 150 każdej pary górnego i dolnego zgniatającego koła zębatego tak, że arkusze stykowe 10, 22 przesuwają się przez brzegowo zgniatający zespół 79.

Brzegowo zgniatający zespół 79 również zawiera korbę 152 posiadającą rączkę 154 przyłączoną do jednego jej końca. Drugi koniec korby 152 połączony jest z wałem 156. Jeśli jest to pożądane, korba z rączką może być przymocowana po przeciwległej stronie zgniatającego zespołu lub również druga korba z rączką może być przymocowana po przeciwległej stronie tak, że zgniatający zespół może być obsługiwany z każdej strony. Korba z rączką ułatwiają ręczną obsługę zgniatającego zespołu, i zgniatający zespół łatwo dostosowuje się do uruchamiania go siłą napędową, taką jak silnik napędzany kołem zębatym i łańcuchem, pasem i rolką lub wałem i łańcuchami kół zębatych. Drugi koniec wału 156 połączony jest z uniwersalnym łączem, które zakryte jest przez podtrzymującą ścianę 140 skrzynki przekładniowej, pokazaną z prawej strony fig. 15. Uniwersalne łącze połączone jest również z pierwszym wałem (nie pokazanym) umieszczonym w skrzynce przekładniowej 142 pokazanej z prawej strony fig. 15. Zamontowane na pierwszym wale w skrzynce przekładniowej stanowi napędowe koło zębate, które napędza drugie koło zębate zamontowane na drugim wale, będącym pod kątem prostym w stosunku do pierwszego wału. Również na pierwszym wale zamontowane jest górne zgniatające koło zębate 144 pokazane z prawej strony fig. 15. Dolne zgniatające koło zębate 146 pokazane z prawej strony fig. 15, zamontowane jest na części drugiego wału, wystającej ze skrzynki przekładniowej. Odpowiednie zakończenie drugiego wału połączone jest z uniwersalnym łączem 158, które z kolei połączone jest z jednym końcem wału 160. Drugi koniec wału 160 połączony jest z drugim uniwersalnym łączem 162. Uniwersalne łącze 162 przyłączone jest do końca wału, na którym zamontowane jest dolne zgniatające koło zębate 146, pokazane z lewej strony fig. 15. Drugi koniec tego wału znajduje się w skrzynce przekładniowej 142, pokazane z lewej strony fig. 15, który posiada podobne koło zębate i wał umieszczone w skrzynce przekładniowej 142, pokazane z prawej strony fig. 15.

Układ skrzynki przekładniowej z drugim łańcuchem napędowym jest taki, że obrót rączki 154 powoduje, że górne i dolne zgniatające koło zębate obracają się w przeciwnych kierunkach przesuwając arkusze stykowe 10, 22 i wytworzone z nich częściowo lub całkowicie zmontowane elementy stykowe 38, w kierunku prostopadłym do płaszczyzny rysunku fig. 15. Podczas obrotu zgniatających kół zębatych, ukośne powierzchnie zgniatające 150 odkształcają, poprzez zgniatanie pomiędzy nimi, wypustowo-wpustowe połączenia tworząc zamknięcia wyciskowe korzystnie wszystkie wzdłuż każdej krawędzi arkuszy stykowych 10, 22. Gdy zostanie wykonane jedno przejście przez brzegowo zgniatający zespół 79, w celu połączenia jednej pary arkuszy stykowych 10, 22 z drugą parą lub dodatkowym pojedynczym arkuszem stykowym 10, 22, wtedy tak wykonany zestaw jest przenoszony przez stół wsporczy 85. Jeśli kolejne pary lub pojedyncze arkusze stykowe 10, 22 są dokładane do poprzednio wytworzonego zestawu przechodzącego przez brzegowo zgniatający zespół 79, to każda kolejna para wstępnie połączonych arkuszy stykowych 10, 22 lub każdy dodatkowy pojedynczy arkusz umieszczany jest na stole wsporczym 83, i poprzednio wytworzone zestawy arkuszy stykowych 10, 22 lub element stykowy 38 umieszczany jest na górze pary arkuszy stykowych 10, 22 lub pojedynczego arkusza. Zestaw ten jest następnie ponownie wprowadzany do brzegowo zgniatającego zespołu 79 w celu przyłączenia dolnej pary arkuszy stykowych 10, 22 lub pojedynczego arkusza stykowego 10, 22 do

PL 195 820 B1 wstępnie połączonego zestawu. Proces ten jest powtarzany do momentu, gdy zostanie wykonany element stykowy lub inny zestaw o żądanej ilości arkuszy stykowych 10, 22.

Urządzenie pokazane na fig. 11-15 jest dobrze przystosowane do równoczesnego zgniatania ze sobą co najmniej dwóch wypustowo-wpustowych połączeń. Najkorzystniej jest, gdy co najmniej dwie zasadniczo równoczesne operacje zgniatania są wykonywane przy użyciu pierwszego stanowiska zgniatającego zespołu 77i brzegowo zgniatającego zespołu 79 tworzących zamknięcia wyciskowe wzdłuż obu bocznych krawędzi arkuszy stykowych 10, 22 tworząc połączony ze sobą zestaw. Jednakże jeśli jest to pożądane, zespoły zgniatające mogą posiadać narzędzia zgniatające tylko wzdłuż jednej krawędzi arkuszy stykowych 10, 22. W wyniku powtórnego przejścia arkuszy stykowych 10, 22 przez zgniatające zespoły, zamknięcia wyciskowe mogą być tworzone także z drugiej strony krawędzi arkuszy stykowych 10, 22. Wymaga to dodatkowych czynności, lecz taki układ może być uzasadniony niskim kosztem wyposażenia, szczególnie kiedy wykonywane są mniejsze prace montażowe.

Figura16 przedstawia inny przykład wykonania urządzenia do wzajemnego zgniatania sczepionych odcinków co najmniej dwóch arkuszy stykowych 10, 22 z odkształcalnego arkusza materiału, zgodnie ze szczególnie korzystnym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, w którym urządzenie przystosowane jest do masowej produkcji, i zainstalowane do ciągłej pracy w fabryce aniżeli urządzenie pokazane na fig. 11. Urządzenie to opcjonalnie, ale korzystnie, zawiera stanowisko przygotowawcze 164 wybierające i układające wspólnie arkusze stykowe 10, 22 w pary, zanim zostaną przemieszczone do pierwszego stanowiska zgniatającego. Urządzenie również zawiera pierwsze stanowisko 166 zawierające pierwszy zgniatający zespół, który tworzy zamknięcia wyciskowe pomiędzy parą arkuszy stykowych 10, 22, odkształcając niektóre, korzystnie większość, a najkorzystniej zasadniczo wszystkie lub wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia 34 znajdujące się na arkuszach stykowych 10, 22. Urządzenie następnie zawiera drugie stanowisko 168 zawierające inny brzegowo zgniatający zespół, który zgniata wypustowo-wpustowe połączenia 34 wzdłuż krawędzi bocznych arkuszy stykowych 10, 22. Urządzenie to przeznaczone jest do działania z zastosowaniem napędu mechanicznego, rzadziej ręcznego, lecz jeśli jest to pożądane, urządzenie może być przystosowane do ręcznej obsługi. Urządzenie z fig. 16 korzystnie umieszczone jest w pobliżu miejsca, gdzie wykonywane są arkusze stykowe 10, 22 poprzez kształtowanie termiczne lub wytwarzane inną techniką. Zwiększa to wydajność ogólnego kształtowania arkusza stykowego 10, 22 i operacji łączenia, gdzie wytwarzane arkusze stykowe 10, 22 są od razu zestawiane, rzadziej przeznaczone do składowania. W niektórych przypadkach, korzystne może być przenoszenie arkuszy stykowych 10, 22 do miejsca pracy w celu ich zestawienia. Urządzenie pokazane na fig. 16 może z pewnością być zastosowane do zestawiania arkuszy stykowych 10, 22, ale bardziej ekonomiczne może być wykonanie i złożenie takiego urządzenia tak, by wytwarzać elementy stykowe lub inne zestawy arkuszy stykowych 10, 22 w lub blisko miejsca gdzie arkusze będą wykonywane i przesyłane jako zestawy na stanowisko pracy.

Figura 17 przedstawia opcjonalny, ale korzystny ustawiający i wstępnie zestawiający zespół 164 zgodnie ze szczególnym przykładem wykonania niniejszego wynalazku, używany do wybierania i wstępnego układania arkusza materiału do operacji zgniatania, korzystnie przy zastosowaniu innych stanowisk urządzenia, takich jak te pokazane na fig. 16. Na fig. 17 zostały usunięte części obudowy zespołu 164 w celu lepszej przejrzystości rysunku. Wybierający i układający zespół 164 korzystnie umieszczony jest blisko końca zespołu stosowanego do wytwarzania arkuszy stykowych 10, 22 przeznaczonych do zestawienia przy użyciu urządzenia pokazanego na fig. 16, z wymienionych powyżej przyczyn.

Zespół 164 zawiera stół z konstrukcją wsporczą 170 posiadającą nogi 172. Powierzchnia wsporcza 174 arkuszy podzielona jest na dwie przylegające części. Pierwsza część 176 zawiera jeden lub stos arkuszy stykowych 10, 22 i może być określana jako część zasilająca powierzchni wsporczej arkuszy stykowych 10, 22. Druga część 178 przyjmuje arkusze stykowe 10, 22 z pierwszej strony 176 i może być określana jako część przyjmująca powierzchni wsporczej arkuszy. Boczne prowadnice szynowe 180 i 182 przymocowane są do powierzchni wsporczej 174 arkuszy, jak również środkowa prowadnica szynowa 184. Środkowa prowadnica szynowa 184 działa jako jedna boczna prowadnica szynowa dla bocznych krawędzi przeciwległych stron arkuszy stykowych 10, 22 na każdej pierwszej i drugiej części 176, 178 powierzchni wsporczej arkuszy. Inne boczne prowadnice szynowe 180 i182 stanowią prowadnice szynowe dla przeciwległych bocznych krawędzi arkuszy stykowych 10, 22 na pierwszej i drugiej części 176, 178 powierzchni wsporczej arkuszy. Końcowe prowadnice szynowe lub ograniczniki 185 także są przymocowane do powierzchni wsporczej 174 arkuszy. Boczne, środkowa i końcowe prowadnice szynowe umieszczone są w miejscach określonych wymiarami ustawianych i zestawianych arkuszy stykowych 10, 22, przy zastosowaniu zespołu według wynalazku.

PL 195 820 B1

W obu częściach powierzchni wsporczej arkuszy utworzonych jest wiele otworów 177, by umieścić w nich przynajmniej niektóre wgłębienia utworzone na przeciwległej powierzchni występów w dolinach arkuszy stykowych 10, 22, ustawianych przez zespół 164. Jak pokazano na fig. 17, dwa rzędy bocznie umieszczonych otworów 177, utworzone są w każdej części 176 i 178 powierzchni wsporczej 174 arkuszy. Ilość i rozmieszczenie otworów ustalona jest na podstawie ilości wymaganych do ustawienia arkuszy stykowych 10, 22 biorąc ściśle pod uwagę ich wzajemne położenie po każdej stronie powierzchni wsporczej arkuszy. Przechodzący przez każdy z otworów 177 czop ustalający 179, jest wycofywany, gdy arkusze stykowe 10, 22 są umieszczane lub nasuwane na pierwszą i drugą część powierzchni wsporczej 174 arkuszy.

Gdy arkusze stykowe 10, 22 są orientacyjnie ustawione pomiędzy bocznymi prowadnicami szynowymi i końcową prowadnicą szynową, czopy ustalające 179, przyłączone do pionowo odwróconego stołu (nie pokazanego) poniżej powierzchni wsporczej 174 arkuszy, wystają ku górze wpasowując się w określone wgłębienia ustawianych dolnych arkuszy stykowych 10, 22. Wystawanie czopów ku górze jest korzystnie osiągnięte poprzez działanie przełącznika, który steruje pneumatycznie działającymi podnośnikami (nie pokazanymi) znajdującymi się pod spodem stołu wsporczego z czopami. Podnośniki podtrzymywane są przez dwa podnośnikowe człony wsporcze 181 przymocowane do konstrukcji wsporczej zespołu 164 poniżej powierzchni wsporczej i poniżej stołu z ustawionymi czopami. Korzystnie, każdy podnośnikowy człon wsporczy 181 utrzymuje parę podnośników tak, że każda część 176 i 178 posiada parę podnośników podnoszących stół z równomiernie ustawionymi czopami, gdy sterowane pneumatycznie podnośniki są włączone. Zespół 164 posiada również elektryczny zasilający i rozdzielczy zespół 186, z którego kabel wewnątrz przewodu zabezpieczającego 188 prowadzi do przełącznikowego zespołu sterującego 190, który korzystnie wymaga oburęcznej obsługi tak, żeby obie ręce użytkownika były potrzebne do włączenia urządzenia w ten sposób, by ręce użytkownika znajdowały się w oddaleniu od pracującego urządzenia. Dodatkowo, zespół zawiera pneumatyczny podnośnik 192, przyssawkową głowicę podnoszącą arkusz 193 połączoną z pneumatycznym podnośnikiem 192 poprzez łączące pręty wsporcze 194, fotokomórkę czujnika pozycyjnego 195, parę pneumatycznych bocznych mechanizmów napędowych 196, oraz ssawny podtrzymujący łącznik rozgałęźny 198, który połączony jest z wieloma przewodami ssącymi 200, gdzie każdy kończy się w otworze na spodniej stronie przyssawkowej głowicy podnoszącej arkusz 193. Dodatkowy przełącznikowy zespół sterujący 202 z odpowiednimi łącznikami elektrycznymi również jest przewidziany do sterowania przepływem powietrza utrzymującego moc pneumatyczną i ssanie, które są wymagane do pracy urządzenia.

Mogą być przewidziane oddzielne źródła (nie pokazane) ssącego i sprężonego powietrza lub korzystnie może być przewidziane pojedyncze źródło (nie pokazane) sprężonego powietrza. Kiedy przewidziane jest pojedyncze źródło sprężonego powietrza, sprężone powietrze kierowane jest przewodem i dowolnymi odpowiednimi zaworami do zespołu venturi'ego (nie pokazanego) mającego oddzielny wylot, który wytwarza ssanie. Utrzymujący przewód ssawny (nie pokazany) łączy wylot ssawny z zespołu venturi'ego przy użyciu odpowiednich zdalnie sterowanych zaworów (nie pokazanych) do ssawnego podtrzymującego łącznika rozgałęźnego 198. Jeśli jest to wymagane, podnośniki do stołu z ustawionymi czopami (nie pokazane), podnośnik 192 przyssawkowej głowicy podnoszącej arkusz i boczne mechanizmy napędowe 196, mogą działać nie tylko pneumatycznie, ale również hydraulicznie lub mechanicznie przy zastosowaniu zębatek i trybów zębatych, krzywek lub innych elementów mechanicznych z odpowiednimi silniczkami połączonymi z dopasowanymi układami napędowymi, takimi jak koła zębate, łańcuchy i przepustnice lub pasy i koła pasowe, lub elektromagnetyczne zespoły uruchamiające, takie jak solenoidy. Jeśli zostałyby użyte którekolwiek z tych alternatywnych środków napędowych, źródło sprężonego powietrza mogłoby być wyeliminowane na korzyść pojedynczego źródła ssącego. Jednakże, rozważane dodatkowe wyposażenie użyte do któregokolwiek z alternatywnych środków napędowych dodatkowo podrożyłoby koszty materiałowe i robociznę, zatem korzystne są pneumatyczne środki napędowe.

Gdy arkusz stykowy 10, 22 jest ustawiony na każdej pierwszej i drugiej części 176, 178 powierzchni wsporczej 174, fotokomórka czujnika pozycyjnego 195 i ssanie są uaktywniane przy użyciu przełącznikowego zespołu sterującego 202. Następnie operator uruchamia pneumatyczny podnośnik 192 i boczne mechanizmy napędowe 196 przy użyciu bezpiecznego zespołu sterującego 190. Gdy wszystkie te urządzenia są uruchomione, przyssawkowa głowica podnosząca arkusz stykowy 10, 22 przemieszcza się ku dołowi w kierunku arkusza na pierwszej lub zasilającej części 176 sterowanej pneumatycznym podnośnikiem 192. Gdy przyssawkowa głowica 193 podnosząca arkusz znajdzie się

PL 195 820 B1 w dolnej pozycji, przyssawkowa głowica 193 podnosząca arkusz unosi arkusz stykowy 10, 22 na skutek przyssania, i pneumatyczny podnośnik 192 podnosi przyssawkową głowicę 193 podnoszącą arkusz, więc arkusz stykowy 10, 22 zostaje podniesiony na skutek przyssania. Fotokomórka czujnika wyczuwa, że głowica podnosząca 193 znajduje się powyżej zadanego poziomu i wysyła sygnał elektryczny do obwodu sterującego powodując odpowiednie otwarcie zaworów pneumatycznych, co z kolei umożliwia bocznym mechanizmom napędowym przesunięcie głowicy podnoszącej 193, w wyniku czego arkusz stykowy 10, 22 zostaje podniesiony do pozycji przykrywającej arkusz stykowy 10, 22 na drugiej lub przyjmującej części 178 powierzchni wsporczej 174. Głowica podnosząca 193 jest następnie opuszczana przez pneumatyczny podnośnik 192, by umieścić niesiony arkusz stykowy 10, 22 na arkuszu stykowym 10, 22 ułożonym na drugiej lub przyjmującej części 178. Oba arkusze stykowe 10, 22 są dokładnie wstępnie ustawione, gdy arkusz stykowy 10, 22 jest podniesiony i przyjęty z pierwszej części 176 na część 178, zostając dokładnie umieszczony na górze arkusza stykowego 10, 22 w miejscu na drugiej przyjmującej części 178. Ssanie przez przyssawkową głowicę 193 podnoszącą arkusz jest następnie przerywane tak, że przyjęty arkusz stykowy 10, 22 zostaje ułożony na górze arkusza stykowego 10, 22 na drugiej części 178 powierzchni wsporczej 174 arkusza. Głowica podnosząca 193 jest następnie podnoszona do góry przez pneumatyczny podnośnik 192, gdzie fotokomórka czujnika wyczuwa, że głowica podnosząca została podniesiona i wysyła sygnał uruchamiający pneumatyczne zawory sterujące tak, by boczne mechanizmy napędowe 196 przesunęły głowicę podnoszącą z powrotem do swojej pierwotnej pozycji nad pierwszą zasilającą częścią 176, gotową do rozpoczęcia ponownego cyklu pracy.

Ustawione pary arkuszy stykowych 10, 22 mogą być następnie przesunięte w kierunku oznaczonym strzałką G, pokazaną na fig. 17, do następnego stanowiska, by połączyć ze sobą parę arkuszy stykowych 10, 22 poprzez wytworzenie wielu zamknięć wyciskowych poprzez odkształcenie wielu wypustowo-wpustowych połączeń.

Figury 18 i 19 przedstawiają odpowiednio izometryczny widok z lewej i prawej strony następnego stanowiska w urządzeniu pokazanym na fig. 16, oznaczonego jako pierwsze stanowisko 166, które zawiera zmotoryzowany zgniatający zespół 204 do zgniatania wypustowo-wpustowych połączeń utworzonych w ustawionych w pary arkuszach stykowych 10, 22. Korzystnie, ale opcjonalnie, jeśli para arkuszy stykowych 10, 22 zostaje wstępnie ustawiona przez wybierający i układający zespół 164 opisany powyżej w odniesieniu do fig. 17. Jeśli nie jest zastosowany opcjonalny wybierający i układający zespół, pierwsze stanowisko 166 staje się pierwszym stanowiskiem 166 w zmotoryzowanej lub zautomatyzowanej operacji wspólnego zgniatania co najmniej dwóch arkuszy stykowych 10, 22 odkształcalnego arkusza materiału posiadającego wiele wypustowo-wpustowych połączeń 34. Podstawowa funkcja i działanie zgniatającego zespołu 164 są podobne do funkcji i działania pierwszego stanowiska zgniatającego zespołu 77 zastosowanego w urządzeniu pokazanym i opisanym powyżej w odniesieniu do fig. 11, który był pierwotnie przystosowany do takiego działania.

Zmotoryzowany zgniatający zespół 204 zamontowany jest na stole wsporczym 206. Jeśli zastosowany jest wybierający i układający zespół 164, dolny koniec drugiej lub przyjmującej części 178 tego zespołu, jest ustawiany z górnym końcem zgniatającego zespołu 204 tak, że posiada powierzchnię wsporczą dla pary arkuszy stykowych 10, 22 podawanych na zespół w kierunku oznaczonym strzałką H na fig. 18 i 19. Zgniatający zespół 204 posiada obudowę 208 pokazaną w całości na fig. 16, jednak w przedstawionych widokach na fig. 18 i 19 części obudowy 208 zostały usunięte, przez wzgląd na lepszą przejrzystość rysunku. W obudowie 208, dla ruchu obrotowego, zamontowanych jest wiele górnych zgniatających kół zębatych 210 i wiele przeciwległych dolnych zgniatających kół zębatych 212. Stosuje się cztery pary takich zgniatających kół zębatych, jeśli są cztery rzędy wypustowo-wpustowych połączeń przeznaczonych do odkształcenia na szerokości pary arkuszy stykowych 10, 22. Więcej lub mniej zgniatających kół zębatych może być dodanych do zgniatania żądanej ilości wypustowo-wpustowych połączeń utworzonych na szerokości którejkolwiek podawanej pary arkuszy stykowych 10, 22. Konstrukcja, funkcja i działanie zgniatających kół zębatych, wytwarzające zamknięcia wyciskowe poprzez zgniatanie wypustowo-wpustowych połączeń, zostały opisane powyżej w odniesieniu do fig. 6, 7, 11 i 14, i konstrukcja, funkcja i działanie zgniatających kół zębatych 210 i 212 są takie same jak te omówione powyżej, tak więc nie ma potrzeby powtarzania ich opisu, są natomiast przytoczone w odniesieniu.

Boczne brzegowe prowadnice szynowe 216 i 218, dokładnie dostosowane do szerokości zestawianych arkuszy stykowych 10, 22, przymocowane są do powierzchni wsporczej 214 zmotoryzowanego zgniatającego zespołu 204. Pierwsze stanowisko 166 posiada również górne prowadzące

PL 195 820 B1 człony powierzchniowe 219, których niektóre odcinki są pokazane na fig. 18 i 19 w wyrwaniu, dla lepszej widoczności na rysunku innych elementów zgniatającego zespołu 204. Górne prowadzące człony powierzchniowe 219 przymocowane są do obudowy 208 i/lub do bocznych brzegowych prowadnic szynowych 216 i 218, by utrzymać dokładne ustawienie pary arkuszy stykowych 10, 22 wchodzących i przechodzących przez zespół 166, ograniczając od góry przesuwające się arkusze stykowe 10, 22 w zespole.

Silnik 220, taki jak silnik elektryczny, silnik spalinowy lub silnik hydrauliczny, również przymocowany jest do stołu wsporczego 206. Silnik napędza pierwszy układ napędu łańcuchowego 222 pokazany na fig. 19. Pierwszy układ napędu łańcuchowego 222 korzystnie posiada odpowiednią przekładnię zębatą, pierwsza zębatka napędowa zamontowana jest na pierwszym wale 223 (wał napędowy), na którym również zamontowane są koła zębate silnika, pierwszy napęd łańcuchowy, który jest napędzany zębatką napędową, napędza pierwszą zębatkę napędową zamontowaną na drugim wale 224, i druga zębatka napędowa również zamontowana jest na drugim wale, i łańcuch napędzany drugą zębatką napędową napędza drugą zębatkę napędową, która zamontowana jest na trzecim wale 226. Dolne zgniatające koła zębate również są zamontowane na drugim wale 224. Dwa ustawiające i podające koła zębate 213 zamontowane są na trzecim wale 226. Jeśli wymaganych jest więcej niż dwa koła zębate, mogą być one zamontowane na wale 226. Ustawiające i podające koła zębate 213 posiadają zęby, które wystają przez szczeliny 215 znajdujące się w powierzchni wsporczej arkuszy 214 i są ustawione na równi z wgłębieniami utworzonymi na przeciwległej powierzchni spodniego arkusza stykowego 10, 22 mającego brzegowe występy znajdujące się po obu stronach bocznych krawędzi arkuszy stykowych 10, 22 łączonych przez zgniatający zespół 204. Ustawiające i podające koła zębate są rozstawione tak, by ustawić się z i wchodzić co najmniej do dwóch wgłębień w bocznym rzędzie wgłębień utworzonych w spodnim arkuszu stykowym 10, 22 przechodzącym przez zgniatający zespół 204, i są również umieszczone względem powierzchni zgniatających górnego i dolnego zgniatającego koła zębatego 210, 212, by zsynchronizować podawanie arkuszy stykowych 10, 22 dla zapewnienia odpowiedniego zgniatania wypustowo-wpustowych połączeń pary arkuszy stykowych 10, 22 przechodzących przez zgniatający zespół 204. Zęby ustawiających kół zębatych są ustawione z i wchodzą przynajmniej do części wgłębień bocznego rzędu wgłębień utworzonych w spodnim arkuszu stykowym 10, 22, i górny arkusz stykowy 10, 22 z pary arkuszy stykowych 10, 22 przechodzący przez zgniatający zespół 204 ustawiony jest z dolnym arkuszem stykowym 10, 22 tak, że ustawiające i podające koła zębate obracają się ciągnąc ustawioną parę arkuszy stykowych 10, 22 przez zgniatający zespół odpowiednio wyrównane i ustawione dla zgniatających kół zębatych, by w ten sposób utworzyć zamknięcia wyciskowe o pożądanej ilości, a korzystnie zasadniczo wszystkie lub wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia pary arkuszy stykowych 10, 22.

Silnik 220 napędza również drugi układ napędu łańcuchowego 228, umieszczony po przeciwnej stronie obudowy 208 w stosunku do pierwszego układu napędu łańcuchowego 222, i pokazany jest na fig. 18. Drugi układ napędu łańcuchowego 228 napędzany jest zębatką zamontowaną na drugim wale 224, który jest napędzany silnikiem jak opisany powyżej. Drugi napęd łańcuchowy 228 korzystnie również posiada drugą zębatkę lub koło zębate napędzane zębatką zamontowaną na drugim wale 224. Druga zębatka lub koło zębate napędzają łańcuch, który z kolei napędza trzecią zębatkę zamontowaną na wale 230, na którym zamontowane są również górne zgniatające koła zębate 210.

Wyjaśniając działanie pierwszego napędu łańcuchowego 222 i drugiego napędu łańcuchowego 228, powinno być oczywiste, że silnik 220 napędza nie tylko górne zgniatające koła zębate 210 i dolne zgniatające koła zębate 212, ale również ustawiające i podające koła zębate, podające parę arkuszy na zgniatający zespół 204 odpowiednio wyrównanych, ustawionych i zsynchronizowanych z powierzchniami zgniatającymi zgniatających kół zębatych 210 i 212. Chociaż pierwszy i drugi układ napędu łańcuchowego zostały opisane powyżej w odniesieniu do zastosowanych zębatek i elementów łańcuchowych, w zamian mogą być użyte inne odpowiednie elementy układu napędowego łańcuchowego, takie jak pas i koło pasowe lub wał i łańcuch napędowego koła zębatego.

Panel sterujący przełączników 232 jest elektrycznie połączony z zastosowaniem odpowiedniego obwodu do elektrycznego zasilającego i rozdzielczego zespołu 234 i silnika 220 sterujących działaniem zmotoryzowanego zgniatającego zespołu 204. Podczas działania, para arkuszy stykowych 10, 22 jest ustawiana w górnym końcu zespołu do momentu, gdy boczny rząd wypustowo-wpustowych połączeń ustawi się z ustawiającymi i podającymi kołami zębatymi. Silnik jest uruchamiany poprzez włączenie przełącznika na panelu sterującym 232. Silnik napędza ustawiające i podające koła zębate podające parę arkuszy stykowych 10, 22 w kierunku oznaczonym strzałką H do zgniatającego zespołu 204.

PL 195 820 B1

Silnik 220 również obraca górne i dolne zgniatające koła zębate. Obracające się zęby zgniatających kół zębatych ciągną parę arkuszy stykowych 10, 22 przez zespół zgniatający tak, że powierzchnie zgniatające zębów zgniatających kół zębatych odkształcają wypustowo-wpustowe połączenia przechodzące pomiędzy nimi, tworząc zamknięcia wyciskowe. Korzystnie, jeśli wszystkie połączenia na całej długości i szerokości arkuszy stykowych 10, 22 są odkształcone przez zgniecenie, tworząc zamknięcia wyciskowe, chociaż jeśli jest to pożądane, może być odkształconych mniej połączeń.

Gdy połączona para arkuszy stykowych 10, 22 opuszcza zgniatający zespół 204 na pierwszym stanowisku 166, para arkuszy stykowych 10, 22 jest składowana na stole wsporczym przed podaniem na następne stanowisko zawierające zmotoryzowany i zautomatyzowany brzegowy zgniatający zespół, który jest zastosowany do wzajemnego łączenia par wstępnie zestawionych arkuszy stykowych 10, 22, tworząc w ten sposób element stykowy lub dowolną inną konstrukcję posiadającą dowolną ilość zestawionych arkuszy stykowych 10, 22.

Zmotoryzowany i zautomatyzowany boczny brzegowy zgniatający zespół pełni taką samą funkcję i ma takie same właściwości jak ręcznie obsługiwane brzegowe zgniatające zespoły przedstawione i opisane w odniesieniu do fig. 8, 9, 13 i 15, ale korzystnie (chociaż nie wyłącznie) posiada wiele brzegowo-zgniatających zespołów 52 przedstawionych i opisanych w odniesieniu do fig. 8 i 9 jako część innego zespołu lub urządzenia zgniatającego niż zgniatające zespoły z fig. 12, 13 i 15. A zatem, podstawowa funkcja i właściwości wcześniej opisanego bocznego brzegowego zgniatającego zespołu 79 oraz zmotoryzowanego bocznego brzegowego zgniatającego zespołu, są takie same, mianowicie odkształcają poprzez zgniatanie pomiędzy bocznymi zgniatającymi zespołami wystarczającą ilość, korzystnie większość, a bardziej korzystnie zasadniczo wszystkie lub wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia na brzegach więcej niż jednej pary arkuszy stykowych 10, 22, tworząc zamknięcia wyciskowe korzystnie wszystkie wzdłuż obu bocznych krawędzi arkuszy stykowych 10, 22 tworząc w ten sposób zestaw arkuszy stykowych 10, 22. Jednakże, zmotoryzowany boczny brzegowy zgniatający zespół jest znacznie bardziej skomplikowany, spełnia jednak te same funkcje, lecz w inny sposób.

Zmotoryzowany brzegowy zgniatający zespół, taki jak pokazany na fig. 20, posiada część swojej obudowy, która jest w całości pokazana na fig. 16, a która jest tu usunięta w celu lepszej przejrzystości rysunku. Brzegowy zgniatający zespół zawiera odpowiednią konstrukcję wsporczą ogólnie oznaczoną odnośnikiem numerycznym 236, składającą się z ramy, nóg, wzmocnień itp. wystarczających, by utrzymać zespół. Wiele umieszczających i ustawiających członów 238 przyłączonych jest do stołu wsporczego 239 regulując w pionie arkusz i element stykowy. Umieszczające i ustawiające człony 238 posiadają górną powierzchnię dopasowaną do dolnej powierzchni dolnego lub pierwszego arkusza zestawu składającego się z co najmniej trzech arkuszy stykowych 10, 22, a zwykle więcej niż dwóch par arkuszy stykowych 10, 22 obrabianych w brzegowym zgniatającym zespole. Wystarczająca ilość, taka jak na przykład cztery, członów 238, jest przyłączona do i rozstawiona na długości stołu wsporczego 239, by dokładnie umieścić i ustawić arkusze stykowe 10, 22 na stole wsporczym 239. Ilość ta może być określona empirycznie uwzględniając wymiary dowolnego podawanego zestawu łączonych wspólnie arkuszy stykowych 10, 22. Boczne brzegowe prowadnice szynowe 246 również pomagają w ustawianiu łączonych wspólnie arkuszy stykowych 10, 22.

Brzegowy zgniatający zespół posiada również wystarczającą ilość teleskopowych wsporników 240 stołu wsporczego, przymocowanych do ramy stołu i stołu wsporczego 239, oraz posiada nagwintowane regulujące wysokość pręty 242 do regulacji wysokości i pionowego ruchu stołu wsporczego 239. Górne części prętów połączone są, poprzez obrotowe połączenie przesuwne, do spodu stołu wsporczego. Silnik 244 steruje wysokością i pionowym ruchem stołu wsporczego 239 poprzez napęd, przez odpowiednie sprzężenie będące częścią układu napędu łańcuchowego, przez odpowiednie koła zębate, takie jak nagwintowane przekładnie ślimakowe, które zmieniają wysokość regulujących prętów znajdujących się w obudowie i przymocowanych do ramy stołu wsporczego tak, że gdy pręty 242 obracają się w jednym kierunku, stół wsporczy 239 podnosi się, a gdy pręty 242 obracają się w przeciwnym kierunku, stół wsporczy 239 obniża się.

Wiele bocznych zgniatających zespołów, korzystnie takiego typu jak pokazane i opisane urządzenia lub zgniatające zespoły 52 w odniesieniu do fig. 8 i 9, przymocowanych jest do i są bocznie ustawione wzdłuż brzegowych zgniatających zestawów wsporczych 249 umieszczonych wzdłuż każdej strony brzegowego zgniatającego zespołu. W odniesieniu do fig. 8 i 9, jak również do fig. 20, brzegowy zgniatający zespół posiada zwykły wał krzywkowy 66, na którym zamontowanych jest wiele mimośrodowych krzywek 68, gdzie każda z nich steruje otwieraniem i zamykaniem szczęk jednego ze zgniatających zespołów ustawionych wzdłuż każdego zestawu wsporczego 248. Końce każdego

PL 195 820 B1 zwykłego wału krzywkowego 66 są pokazane również z lewej strony fig. 20 (w odniesieniu do przedniej części brzegowego zgniatającego zespołu). Przeciwległy koniec każdego zwykłego wału krzywkowego 66 połączony jest z układem zębatki z trybem zębatym 250 przymocowanym do ramy brzegowego zgniatającego zespołu. Napęd pneumatyczny 252 napędza układ zębatki z trybem zębatym. Uruchomienie napędu pneumatycznego 252 powoduje ruch układu zębatki z trybem zębatym, a zatem porusza mimośrodowy wał krzywkowy 66 i wiele zamontowanych mimośrodowo krzywek, które sterują otwieraniem i zamykaniem szczęk zgniatających zespołów 52. Sprężone powietrze potrzebne do działania napędów pneumatycznych, może pochodzić z takiego samego źródła co źródło sprężonego powietrza opisane powyżej w odniesieniu do wybierającego i układającego zespołu 164. Jak przedtem, mogą być zastosowane inne typy urządzeń uruchamiających, poza napędami pneumatycznymi, do napędzania układu zębatki z trybem zębatym w celu otwierania i zamykania szczęk brzegowo-zgniatających zespołów 52. Nie ograniczając się do tych przykładów, mogą być też zastosowane urządzenia uruchamiające lub elektromagnetyczne urządzenia uruchamiające, takie jak solenoidy.

W wyniku zgniatania wypustowo-wpustowych połączeń wzdłuż bocznych krawędzi dwóch par wstępnie połączonych arkuszy stykowych 10, 22, lub w wyniku podobnego brzegowego zgniatania, włączając w to parę wstępnie połączonych arkuszy stykowych 10, 22 i jednego lub więcej dodatkowych arkuszy stykowych 10, 22, brzegowe zgniatające zestawy wsporcze 248są poruszane bocznie ku sobie i ku linii środkowej brzegowego zgniatającego zespołu, po ustawieniu pary arkuszy stykowych 10, 22 lub co najmniej jednego pojedynczego arkusza stykowego 10, 22 i pary lub wielu par arkuszy stykowych 10, 22. Boczne zespoły poruszające 264, takie jak pneumatyczne urządzenia uruchamiające, poruszają bocznie każdym zestawem wsporczym 248 do momentu, gdy szczęki brzegowych zgniatających zespołów ustawią się nad ustawionymi wypustowo-wpustowymi połączeniami w celu ich odkształcenia, by wytworzyć zamknięcia wyciskowe. Cztery takie boczne zespoły poruszające 264, po dwa dla każdego zestawu wsporczego 248, jeden z przodu a drugi z tyłu brzegowego zgniatającego zespołu, pokazane są na fig. 20, chociaż, jeśli jest to pożądane, może być ich więcej lub mniej. Nie ograniczając się do tych przykładów, mogą być zastosowane inne typy urządzeń uruchamiających przeznaczonych do bocznych zespołów poruszających, łącznie z hydraulicznymi urządzeniami uruchamiającymi, lub elektromagnetyczne urządzenia uruchamiające, takie jak solenoidy.

Gdy para arkuszy stykowych 10, 22 połączona jest, wzdłuż jej bocznych krawędzi, do drugiej pary lub do dodatkowego pojedynczego arkusza stykowego 10, 22, wtedy tak wykonany zestaw jest podtrzymywany przez stół wsporczy 239. Jeśli są dodawane kolejne pary lub pojedyncze arkusze stykowe 10, 22 do zestawu obrabianego wcześniej na stanowisku 164, to każda kolejna para wstępnie połączonych arkuszy stykowych 10, 22 lub każdy dodatkowy pojedynczy arkusz stykowy 10, 22, są umieszczane na górze wcześniej zestawionych arkuszy stykowych 10, 22 lub elementu stykowego 38. Cały stos jest obniżany poprzez obniżanie stołu wsporczego 239 o odległość równą pionowej odległości pomiędzy poprzednio utworzonymi zamknięciami wyciskowymi a następnym pionowym poziomem zamknięć wyciskowych tworzonych odpowiednio na nowej górnej warstwie pojedynczych lub wstępnie połączonych par arkuszy stykowych 10, 22. Proces ten jest powtarzany do momentu, gdy element stykowy lub inny zestaw o żądanej ilości arkuszy jest kompletny. Gdy połączy się w stos kilka arkuszy stykowych 10, 22 lub par arkuszy wzdłuż ich bocznych krawędzi, wtedy stół wsporczy 239 znajduje się odpowiednio nisko i konieczne jest usunięcie zestawu arkuszy stykowych 10, 22 z drugiego stanowiska 168, po czym cykl ten powtarza się dla innych zestawów arkuszy stykowych 10, 22.

Silnik 254 przymocowany jest do ramy konstrukcji wsporczej 236 dla zmotoryzowanego zgniatającego zespołu 164. Silnik ten, podobny do silnika 244, jest korzystnie silnikiem elektrycznym, chociaż mogą być zastosowane inne rodzaje silników zamiast silnika 244 lub silnika 254, włączając i nie ograniczając przykładów do stosowania silników spalinowych i silników hydraulicznych lub pneumatycznych. Silnik 254 poprzez zespół napędu łańcuchowego 256, korzystnie w postaci pasa i kół pasowych, napędza wał 258, który obraca się wewnątrz łożysk 260 przymocowanych do konstrukcji wsporczej 236 brzegowego zgniatającego zespołu. Na wale 258 zamontowana jest również para kół pasowych napędzająca przenośniki taśmowe 262, które tworzą pętlę wokół podobnych kół pasowych zamontowanych na swobodnie obracającym się wale umieszczonym w łożyskach przymocowanych do konstrukcji wsporczej na drugim końcu brzegowego zgniatającego zespołu. Silnik 254 uruchamiany jest wtedy, gdy stół wsporczy 239 jest obniżony do pozycji poniżej poziomu górnego biegu przenośników taśmowych 262 tak, że dolny arkusz stykowy 10, 22, a zatem wszystkie arkusze stykowe 10, 22 tego stosu składające się z zestawionych arkuszy stykowych 10, 22, opierają się na górze przebiegającego przenośnika taśmowego 262. Silnik 254 powoduje, że góra przebiegających taśm 262 przenosi stos

PL 195 820 B1 zestawionych arkuszy stykowych 10, 22 w formie elementu stykowego 38 lub innej konstrukcji, w kierunku oznaczonym strzałką I na fig. 20, poza brzegowy zgniatający zespół zmotoryzowanego brzegowego zgniatania tak, że inny stos par lub pojedynczych arkuszy stykowych 10, 22 może być łączony wzdłuż ich bocznych krawędzi w zespole zmotoryzowanego brzegowego zgniatającego zespołu.

Brzegowy zgniatający zespół posiada odpowiedni elektryczny zasilający i rozdzielczy zespół, łącznie z panelem sterującym z niezbędnymi przełącznikami i odpowiednim obwodem elektrycznym, który może być łatwo wykonany przez zawodowego elektryka. Źródła sprężonego powietrza, poruszające pneumatycznie sterowane urządzenia uruchamiające i silniki, są łatwo dostępne lub mogą być wykonane na miejscu przy zastosowaniu sprężarki lub tym podobnych.

By brzegowy zgniatający zespół działał, dwie pary wstępnie połączonych arkuszy stykowych 10, 22 lub para i jeden lub więcej pojedynczych arkuszy stykowych 10, 22, muszą być podawane do lub umieszczane w brzegowym zgniatającym zespole tak, by dolny arkusz stykowy 10, 22 był ustawiony nad umieszczającymi i ustawiającymi członami 238. Gdy arkusze stykowe 10, 22 są ustawione, uruchamiane są boczne zespoły poruszające 264, które powodują, że zestawy wsporcze 248 przenoszą zgniatające zespoły 52 ustawiając je w pozycji zgniatania. Gdy szczęki zgniatającego zespołu są ustawione powyżej i poniżej wypustowo-wpustowych połączeń 34 wzdłuż bocznych krawędzi przeznaczonych do odkształcenia poprzez zgniecenie, napędy pneumatyczne 252 układu zębatki z trybem zębatym 250 powodują właściwy stopień obrotu wału krzywkowego 66, powodując jednocześnie zamykanie się szczęk zgniatających zespołów 52 i tworząc w ten sposób zamknięcia wyciskowe na skutek deformacji brzegowych wypustowo-wpustowych połączeń ustawionych na linii szczęk. Następnie szczęki zgniatających zespołów otwierają się na skutek działania napędów pneumatycznych 252 poruszających układem zębatki z trybem zębatym do otwartej pozycji szczęk.

Kolejne pary arkuszy stykowych 10, 22 lub pojedyncze arkusze stykowe 10, 22 przeznaczone do brzegowego zgniecenia, dodawane są na górę stosu wstępnie zestawionych arkuszy stykowych 10, 22. Regulujący wysokość silnik 244 uruchamiany jest, by obracać nagwintowanymi regulującymi wysokość prętami 242 do dolnego stołu wsporczego 239 w ilości, która umożliwia brzegowym zgniatającym zespołom ustawić się w następnym wyższym poziomie arkuszy stykowych 10, 22, poddawanych procesowi jak opisano powyżej. Cykl ten powtarza się do momentu, gdy pożądana ilość arkuszy stykowych 10, 22 lub par arkuszy stykowych 10, 22 zostanie dodana do i połączona poprzez zamknięcia wyciskowe w zestaw arkuszy.

Gdy utworzona jest pożądana ilość arkuszy stykowych 10, 22 w elemencie stykowym 38 lub innym zestawie arkuszy, silnik 244 jest ponownie uruchamiany, by dolna powierzchnia stołu wsporczego 239 znalazła się poniżej poziomu przebiegającego górą przenośnika taśmowego 262 tak, by element stykowy 38 lub inny zestaw arkuszy był utrzymywany przez górę biegnącego przenośnika taśmowego 262. Następnie uruchamiany jest silnik 254, by przenieść element stykowy 38 lub inny zestaw arkuszy poza urządzenie. Gdy element stykowy 38 lub inny zestaw arkuszy zostanie usunięty, silnik 244 działa przeciwnie, podnosząc stół wsporczy 239 do wysokości startowej.

Jeśli jest to pożądane, całościowe działanie dowolnego lub korzystnie wszystkich stanowisk składowych lub zespołu 164, 166 i 168, może być zautomatyzowane i sterowane odpowiednio zaprogramowanym komputerem. Ilość określonych etapów musi być zaprogramowana, i programista lub znawca w tej dziedzinie techniki mógłby rozbudować odpowiedni program komputerowy bazując na szczegółowo przedstawionym tu opisie, bez potrzeby eksperymentowania.

Claims

1. Element stykowy (38) zawierający co najmniej pierwszą i drugą parę pofałdowanych arkuszy stykowych (10, 22) posiadających grzbiety (16, 28) i doliny (18, 30), gdzie grzbiety mają wierzchołki a doliny mają koryta, gdzie każdy arkusz stykowy (10, 22) ma przeciwległe powierzchnie i występy (12, 14, 24, 26) wystających na zewnątrz z jednej powierzchni, które to występy (12, 14, 24, 26) wystają w tym samym kierunku z jednej powierzchni każdego arkusza stykowego (10, 22), gdzie każdy występ (12, 14, 24, 26) tworzy wgłębienie na przeciwległej powierzchni arkusza stykowego (10, 22), gdzie występy (12, 14, 24, 26) jednego arkusza stykowego (10, 22) umieszczone są wewnątrz miskowatych wgłębień przylegającego arkusza stykowego (10, 22) tworząc wypustowo-wpustowe połączenia (34), które są odkształcane, by wytworzyć zamknięcia wyciskowe (36) w formie spłaszczonych sczepionych nitów, gdzie niektóre z występów (12, 14, 24, 26) są występami brzegowymi (12, 24)

PL 195 820 B1 przylegających bocznych krawędzi każdego arkusza stykowego (10, 22), a pozostałe występy są występami wewnętrznymi (14, 26) wewnątrz arkusza stykowego (10, 22) z dala od bocznych krawędzi, gdzie występy brzegowe (12, 24) i występy wewnętrzne (14, 26) dwóch arkuszy stykowych (10, 22) każdej pierwszej i drugiej pary, tworzą wypustowo-wpustowe połączenia (34) z odpowiednimi występami (12, 14, 24, 26) przylegającego arkusza stykowego (10, 22) pary, gdzie co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń (34) posiada występy brzegowe (12, 24) i występy wewnętrzne (14, 26) każdego arkusza stykowego (10, 12) pierwszej i drugiej pary, odkształcane dla wytworzenia zamknięć wyciskowych (36) pomiędzy co najmniej kilkoma występami (12, 14, 24, 26) arkuszy stykowych (10, 22) z pary, znamienny tym, że występy (12, 14, 24, 26) umieszczone są na wierzchołkach grzbietów (16, 28) i w korytach dolin (18, 30), i tym, że co najmniej tylko kilka występów brzegowych (12, 24) pierwszej pary arkuszy stykowych (10, 22) tworzących wypustowo-wpustowe połączenia (34) z występami brzegowymi (12, 24) drugiej pary arkuszy stykowych (10, 22), jest odkształcanych, by utworzyć zamknięcia wyciskowe (36) w formie spłaszczonych sczepionych nitów pomiędzy pierwszą i drugą parą arkuszy stykowych (10, 22).

2. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że występy (12, 14, 24, 26) każdego arkusza stykowego (10, 22) mają kształt ściętego stożka.

3. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że wierzchołki oraz koryta mają odcinki, które są równoległe do płaszczyzny arkuszy stykowych (10, 22).

4. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że występy (12, 14, 24, 26) są rozstawione wzdłuż wierzchołków i koryt, i umieszczone są na wierzchołkach ustawionych wzdłużnie z występami umieszczonymi w korytach.

5. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera wiele par arkuszy stykowych (10, 22).

6. Element według zastrz. 1 albo 5, znamienny tym, że wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia (34) są odkształcane tworząc zamknięcia wyciskowe (36) pomiędzy wszystkimi występami (12, 14, 24, 26) arkusza stykowego (10, 22) każdej pary, a wszystkie występy brzegowe (12, 24) każdej pary arkuszy stykowych (10, 22) tworzą wypustowo-wpustowe połączenia (34) z występami brzegowymi (12, 24) przylegającej pary arkuszy stykowych (10, 22), które są odkształcane, by utworzyć zamknięcia wyciskowe (36) pomiędzy każdą przylegającą parą arkuszy stykowych (10, 22).

7. Sposób wytwarzania elementu stykowego (38) przez łączenie arkuszy stykowych (10, 22), w którym dostarcza się co najmniej pierwszą i drugą parę pofałdowanych arkuszy stykowych (10, 22) posiadających grzbiety (16, 28) i doliny (18, 30), gdzie grzbiety (16, 28) mają wierzchołki a doliny (18, 30) mają koryta, gdzie każdy arkusz stykowy (10, 22) posiada przeciwległe powierzchnie i występy (12, 14, 24, 26) wystające na zewnątrz z jednej powierzchni, które to występy (12, 14, 24, 26) wystają w tym samym kierunku z jednej powierzchni każdego arkusza stykowego (10, 22), gdzie każdy występ (12, 14, 24, 26) tworzy wgłębienie na przeciwległej powierzchni arkusza stykowego, a kilka występów (12, 14, 24, 26) jest występami brzegowymi (12, 24) przylegających bocznych krawędzi każdego arkusza stykowego (10, 22), a pozostałe występy (12, 14, 24, 26) są występami wewnętrznymi (14, 26) wewnątrz arkusza stykowego (10, 22) z dala od bocznych krawędzi a ponadto, ustawia się występy (12, 14, 24, 26) jednego z arkuszy stykowych (10, 22) wewnątrz miskowatych wgłębień przylegającego arkusza stykowego (10, 22) tworząc w ten sposób wypustowo-wpustowe połączenia (34), gdzie występy brzegowe (12, 24) i występy wewnętrzne (14, 26) dwóch arkuszy stykowych (10, 22) każdej pierwszej i drugiej pary, tworzą wypustowo-wpustowe połączenia (34) z odpowiednimi występami (12, 24, 14, 26) przylegającego arkusza stykowego (10, 22) z pary oraz odkształca się co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń (34) zawierających występy brzegowe (12, 24) i występy wewnętrzne (14, 26), by utworzyć zamknięcia wyciskowe (36) w formie spłaszczonych sczepionych nitów pomiędzy co najmniej kilkoma wypustowo-wpustowymi połączeniami (34) arkusza stykowego (10, 22) każdej pary, a ponadto występy (12, 14, 24, 26) elementu stykowego (38) umieszczone są na wierzchołkach grzbietów (16, 28) i w korytach dolin (18, 30), znamienny tym, że odkształca się co najmniej tylko kilka występów brzegowych (12, 24) pierwszej pary arkuszy stykowych (10, 22), które tworzą wypustowo-wpustowe połączenia (34) z występami brzegowymi (12, 24) drugiej pary arkuszy stykowych (10, 22), tworząc zamknięcia wyciskowe (36) w formie spłaszczonych sczepionych nitów pomiędzy pierwszą i drugą parą arkuszy stykowych (10, 22).

8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że element stykowy (38) następnie składa się z wielu par arkuszy stykowych (10, 22).

PL 195 820 B1

9. Sposób według zastrz. 7 albo 8, znamienny tym, że odkształca się wszystkie wypustowo-wpustowe połączenia (34) każdej pary arkuszy stykowych (10, 22), by utworzyć zamknięcia wyciskowe (36) pomiędzy wszystkimi występami (12, 14, 24, 26) arkusza stykowego (10, 22) z każdej pary, a ponadto odkształca się wszystkie występy brzegowe (12, 24) każdej pary arkuszy stykowych (10, 22) tak, że tworzy się wypustowo-wpustowe połączenia (34) z występami brzegowymi (12, 24) przylegającej pary arkuszy stykowych (10, 22), tworząc zamknięcia wyciskowe (36) pomiędzy każdą przyległą parą arkuszy stykowych (10, 22).

10. Urządzenie do wytwarzania elementu stykowego przez łączenie arkuszy stykowych, w którym wspólnie zgniatane są sczepione odcinki co najmniej dwóch arkuszy (10, 22) z odkształcalnego pofałdowanego arkusza materiału, gdzie pofałdowania mają grzbiety (16, 28) i doliny (18, 30), gdzie grzbiety (16, 28) mają wierzchołki a doliny (18, 30) mają koryta, gdzie arkusz materiału określony jest poprzez przeciwległe boczne krawędzie i posiada przeciwległe powierzchnie, który to arkusz materiału posiada występy (12, 14, 24, 26) wystające na zewnątrz z jednej powierzchni każdego arkusza stykowego (10, 22), gdzie każdy występ (12, 14, 24, 26) tworzy wgłębienie na przeciwległej powierzchni arkusza stykowego (10, 22), gdzie występy (12, 14) pierwszego arkusza stykowego (10) umieszczone są wewnątrz wgłębień drugiego arkusza stykowego (22) tworząc wypustowo-wpustowe połączenia (34), i wypustowo-wpustowe połączenia (34) są odkształcalne tworząc zamknięcia wyciskowe (36) poprzez zgniatanie w kształt spłaszczonych sczepionych nitów, a ponadto urządzenie posiada powierzchnię wsporczą (80, 81, 83, 85, 114, 134, 174, 214, 239) dla arkuszy stykowych (10, 22), pierwszą powierzchnię zgniatającą (50, 62, 100, 150) przylegającą do jednej powierzchni arkuszy stykowych (10, 22) i drugą powierzchnię zgniatającą (50, 64, 94, 150) przylegającą do przeciwległej powierzchni arkuszy stykowych (10, 22) i wyrównaną z pierwszą powierzchnią zgniatającą (50, 62, 100, 150), gdzie pierwsza i druga powierzchnie zgniatające (50, 62, 64, 94, 100, 150) mają pozycję otwartą, by umieścić co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń (34) wytworzonych przez ustawienie arkuszy stykowych (10, 22) takie, że występ jednego arkusza stykowego (10, 22) jest połączony z wgłębieniem drugiego arkusza stykowego (10, 22), gdzie pierwsza i druga powierzchnie zgniatające (50, 62, 64, 94, 100, 150) przyjmują pozycję zgniatania, która odkształca wypustowo-wpustowe połączenia (34) tworząc zamknięcie wyciskowe (36), gdzie każde pierwsze powierzchnie zgniatające (50, 62, 100, 150) utworzone są na części zespołu posiadającego co najmniej jedno obrotowe koło zębate z zębami (46, 148) i górny człon zgniatający (54, 98) ruchome względem drugich powierzchni zgniatających (50, 64, 94, 150), gdzie drugie powierzchnie zgniatające utworzone są odpowiednio na co najmniej jednym obrotowym kole zębatym z zębami (46, 148) i dolnego członu zgniatającego (56, 93), a ponadto zawiera co najmniej dwa zespoły do zgniatania co najmniej dwóch wypustowo-wpustowych połączeń (34), gdy arkusze stykowe (10, 22) przechodzą przez te zespoły, zaś co najmniej kilka zespołów ma co najmniej dwa bocznie umieszczone górne zgniatające koła zębate (42, 144, 210) posiadające zęby (46, 148) mające pierwsze powierzchnie zgniatające (50, 150) i umieszczoną jedną przylegającą powierzchnię arkuszy stykowych (10, 22), i co najmniej dwa bocznie umieszczone dolne zgniatające koła zębate (44, 146, 212) posiadające zęby (46, 148) mające drugie powierzchnie zgniatające (50, 64, 94, 150) i umieszczoną przylegająco przeciwległą powierzchnię arkuszy stykowych (10, 22) ustawionych w linii z zębami (46, 148) kół zębatych mającymi pierwsze powierzchnie zgniatające (50, 64, 94, 150), a występy (12, 14, 24, 26) arkuszy stykowych (10, 22) umieszczone są na wierzchołkach grzbietów (16, 28) i w korytach dolin (18, 30), a co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń (34) przylegających bocznych krawędzi, jest odkształconych tworząc zamknięcia wyciskowe (36), znamienne tym, że przeciwległe pary kół zębatych (42, 44, 144, 146, 210, 212) ustawione w linii po przeciwnych stronach bocznych krawędzi arkuszy stykowych (10, 22), mają zęby (46, 148) z ukośnymi pierwszą i drugą powierzchniami zgniatającymi (150), które są umieszczone, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia (34) przylegających każdych bocznych krawędzi arkuszy stykowych (10, 22).

11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że co najmniej kilka zespołów posiada górne człony zgniatające (54, 98) zawierające części szczękowe podtrzymujące pierwsze powierzchnie zgniatające (62, 100) i umieszczoną przylegającą jedną powierzchnię arkuszy stykowych (10, 22), oraz dolne człony zgniatające (56, 93) zawierające części kowadełkowe podtrzymujące drugie powierzchnie zgniatające (64, 94) wyrównane z częściami szczękowymi i umieszczoną przylegającą przeciwległą powierzchnię arkuszy stykowych (10, 22), gdzie części szczękowe i części kowadełkowe są ruchome względem siebie od pozycji otwartej do pozycji zgniatania.

PL 195 820 B1

12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że posiada co najmniej dwa zespoły ustawionych części szczękowych i części kowadełkowych, gdzie każdy zespół przylega do przeciwległych bocznych krawędzi arkuszy stykowych (10, 22).

13. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że posiada zespoły ustawionych części szczękowych i części kowadełkowych przylegających do przeciwległych bocznych krawędzi arkuszy stykowych (10, 22).

14. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że co najmniej jedna krzywka (68) na co najmniej jednym wale krzywkowym (66) wprawia we względny ruch części szczękowe i części kowadełkowe.

15. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że posiada ręcznie napędzany element zapewniający względny ruch krzywki (68)i wału krzywkowego (66).

16. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że posiada silnik zapewniający względny ruch krzywki (68)i wału krzywkowego (66).

17. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że posiada dwa stanowiska, gdzie pierwsze stanowisko (166) posiada zgniatające koła zębate (42, 44, 210, 212) umieszczone, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia (34) znajdujące się wewnątrz arkuszy stykowych (10, 22) z dala od bocznych krawędzi arkuszy stykowych (10, 22) i zgniatające koła zębate (42, 44, 210, 212) umieszczone, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia (34) przylegających każdych bocznych krawędzi arkuszy stykowych (10, 22), i drugie stanowisko (168) posiada koła zębate (144, 146) umieszczone, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia (34) przylegających każdych bocznych krawędzi arkuszy stykowych (10, 22), gdzie co najmniej jedno koło zębate (42, 44, 144, 146, 210, 212) z pierwszego i drugiego stanowiska (166, 168) umieszczone jest, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia (34), będące kołami zębatymi (42, 44, 144, 146, 210, 212) posiadającymi zęby (148) z ukośnymi pierwszą i drugą powierzchniami zgniatającymi (150).

18. Urządzenie według zastrz. 17, znamienne tym, że wstępne stanowisko (76) przed pierwszym stanowiskiem (166), posiada osprzęt do ustawiania arkuszy stykowych (10, 22) i zespoły do zgniatania co najmniej dwóch wypustowo-wpustowych połączeń (34) tworzących zamknięcie wyciskowe (36) i utrzymujących arkusze stykowe (10, 22) w takim ustawieniu, w którym dochodzą do pierwszego stanowiska (166).

19. Urządzenie do wytwarzania elementu stykowego przez łączenie arkuszy stykowych, w którym wspólnie zgniatane są sczepione odcinki więcej niż dwóch arkuszy stykowych (10, 22) z odkształcalnego pofałdowanego arkusza materiału, gdzie pofałdowania mają grzbiety (16, 28)i doliny (18, 30), gdzie grzbiety (16, 28) mają wierzchołki a doliny (16, 28) mają koryta, gdzie arkusz materiału określony jest poprzez przeciwległe boczne krawędzie i posiada przeciwległe powierzchnie, który to arkusz materiału posiada występy (12, 14, 24, 26) wystające na zewnątrz z jednej powierzchni każdego arkusza stykowego (10, 22), gdzie każdy występ (12, 14, 24, 26) tworzy wgłębienie na przeciwległej powierzchni arkusza stykowego (10, 22), gdzie występy (12, 14, 24, 26) jednego arkusza stykowego (10, 22) umieszczone są wewnątrz wgłębienia przylegającego arkusza stykowego (10, 22) tworząc wypustowo-wpustowe połączenie (34), i wypustowo-wpustowe połączenie (34) jest odkształcalne tworząc zamknięcie wyciskowe (36) poprzez zgniatanie w kształt spłaszczonego sczepionego nitu, urządzenie posiada powierzchnię wsporczą (80, 81, 83, 85, 114, 134, 174, 214, 239) dla arkuszy stykowych (10, 22), pierwszą powierzchnię zgniatającą (50, 62, 100, 150) przylegającą do jednej powierzchni arkuszy stykowych (10, 22) i drugą powierzchnię zgniatającą (50, 64, 94, 150) przylegającą do przeciwległej powierzchni arkuszy stykowych (10, 22) i wyrównaną z pierwszą powierzchnią zgniatającą (50, 62, 100, 150), gdzie pierwsza i druga powierzchnie zgniatające (50, 62, 64, 94, 100, 150) mają pozycję otwartą, by umieścić co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń (34) wytworzonych przez ustawienie arkuszy stykowych (10, 22) takie, że występ jednego arkusza stykowego (10, 22) jest połączony z wgłębieniem drugiego arkusza stykowego (10, 22), gdzie pierwsza i druga powierzchnie zgniatające (50, 62, 64, 94, 100, 150) przyjmują pozycję zgniatania, która odkształca wypustowo-wpustowe połączenia (34) tworząc zamknięcie wyciskowe (36), gdzie każde pierwsze powierzchnie zgniatające (50, 62, 100, 150) utworzone są na części zespołu posiadającego co najmniej jedno obrotowe koło zębate z zębami i część szczękową ruchome względem drugich powierzchni zgniatających, gdzie drugie powierzchnie zgniatające utworzone są na co najmniej jednym obrotowym kole zębatym z zębami (46, 148) i części kowadełkowej, a ponadto urządzenie posiada co najmniej dwa zespoły do zgniatania co najmniej dwóch wypustowo-wpustowych połączeń, gdy arkusze przechodzą przez te zespoły, a co najmniej kilka zespołów ma co najmniej dwa bocznie umieszczone górne zgniatające

PL 195 820 B1 koła zębate (42, 144, 210) mające zęby (46, 148) podtrzymujące pierwsze powierzchnie zgniatające (50, 62, 100, 150) i umieszczoną jedną przylegającą powierzchnię arkuszy stykowych (10, 22), i co najmniej dwa bocznie umieszczone dolne zgniatające koła zębate (44, 146, 212) posiadające zęby (46, 148) kół zębatych podtrzymujące drugie powierzchnie zgniatające (50, 64, 94, 150) i umieszczoną przylegająco przeciwległą powierzchnię arkuszy stykowych (10, 22) ustawionych z kołami zębatymi z zębami (46, 148) mającymi pierwsze powierzchnie zgniatające (50, 62, 100, 150), zaś występy (12, 14, 24, 26) arkuszy stykowych (10, 22) umieszczone są na wierzchołkach grzbietów (16, 28) i w korytach dolin (18, 30), a co najmniej kilka wypustowo-wpustowych połączeń (34) przylegających bocznych krawędzi, jest odkształconych tworząc zamknięcia wyciskowe (36), a ponadto posiada dwa stanowiska, gdzie pierwsze stanowisko (166) posiada koła zębate (42, 44, 210, 212) do zgniatania wypustowo-wpustowych połączeń (34) znajdujących się wewnątrz arkuszy stykowych (10, 22) z dala od bocznych krawędzi arkuszy stykowych (10, 22) i koła zębate (42, 44, 210, 212) umieszczone, by zgniatać wypustowo-wpustowe połączenia (34) przylegających każdych bocznych krawędzi arkuszy stykowych (10, 22), i drugie stanowisko (168) posiada co najmniej dwa zespoły narzędzi zawierające górne człony zgniatające (54, 98) zawierające części szczękowe podtrzymujące pierwsze powierzchnie zgniatające (50, 62, 100, 150) i przylegające do jednej powierzchni arkuszy stykowych (10, 22), oraz dolne człony zgniatające (56, 93) zawierające części kowadełkowe podtrzymujące drugie powierzchnie zgniatające (50, 64, 94, 150) wyrównane z częściami szczękowymi i umieszczone przylegająco do przeciwległej powierzchni arkuszy stykowych (10, 22), gdzie części szczękowe i części kowadełkowe są ruchome względem siebie od pozycji otwartej do pozycji zgniatania, gdzie każdy zespół przylega do przeciwległych bocznych krawędzi arkuszy stykowych (10, 22), znamienne tym, że wyposażone jest w co najmniej jedno z przeciwległych kół zębatych (42, 44, 144, 146, 210, 212) i przeciwległe części szczękowei kowadełkowe do tworzenia pierwszej pary sczepionych arkuszy stykowych (10, 22), która zaczyna tworzyć element stykowy (38), i zespół do dodawania co najmniej jednego pojedynczego arkusza i pary wstępnie połączonych arkuszy stykowych (10, 22) do elementu stykowego (38), poprzez powtarzanie operacji, tworząc element stykowy (38) posiadający więcej niż dwa arkusze stykowe (10, 22).

20. Urządzenie według zastrz. 19, znamienne tym, że posiada wstępne stanowisko (76, 164) przed pierwszym stanowiskiem (166), zawierające zespół do ustawiania arkuszy stykowych (10, 22).

21. Urządzenie według zastrz. 20, znamienne tym, że wstępne stanowisko (76, 164) posiada wybierający i ustawiający zespół (164), poprzez który pierwszy arkusz stykowy (10) jest podnoszony i następnie kładziony na, i odpowiednio ustawiony z drugim arkuszem stykowym (22), by utworzyć wypustowo-wpustowe połączenia (34).

22. Urządzenie według zastrz. 19, znamienne tym, że drugie stanowisko (168) posiada stół wsporczy (239) do podtrzymywania elementu stykowego (38) tworzonego przez pierwszą parę i następnie co najmniej przez jeden dodawany arkusz stykowy (10, 22) dołączany do pary poprzez zgniatające zespoły (52) wypustowo-wpustowe połączenia (34) przylegające do bocznych krawędzi, gdzie stół wsporczy (239) porusza się ku dołowi, by umieścić każdy dodatkowy arkusz stykowy (10, 22) lub parę arkuszy stykowych (10, 22) dołączanych do elementu stykowego (38).

23. Urządzenie według zastrz. 19 albo 20, albo 21, albo 22, znamienne tym, że ma silniki do napędzania zespołów.

24. Urządzenie według zastrz. 19 albo 20, albo 21, albo 22, znamienne tym, że ma automatyczny zespół sterujący do zautomatyzowania każdego ze stanowisk mających zautomatyzowane działanie.