PL195669B1

PL195669B1 - Wyrób chłonny

Info

Publication number: PL195669B1
Application number: PL99348823A
Authority: PL
Inventors: Ulrika Hagrud
Original assignee: Sca Hygiene Prod Ab
Priority date: 1998-12-16
Filing date: 1999-12-15
Publication date: 2007-10-31
Also published as: RU2232605C2; ATE261318T1; EP1140228A1; DE69915512D1; JP4489300B2; SE513375C2; DE69915512T2; SE9804360L; DK1140228T3; TW524682B; KR20010101177A; EP1140228B1; CA2352806C; SE9804360D0; WO2000035503A1; CA2352806A1; AU3091200A; CO5070671A1; KR100625005B1; AU760134B2

Abstract

1. Wyrób ch lonny, w postaci pieluchy lub ochrony dla osób nie panuj acych nad wydalaniem, zawieraj acy wk lad ch lonny zamkni ety pomi edzy nieprzepuszczaln a dla cieczy warstw a podk ladow a i laminatem materia lowym w postaci przepuszczalnej dla cieczy warstwy materia lu w lóknistego, two- rz acej warstw e górn a oraz przepuszczalnej dla cieczy, porowatej i spr ezystej warstwy materia lu, two- rz acej warstw e transferow a cieczy usytuowan a w pobli zu wk ladu ch lonnego, przy czym laminat ma rozci ag lo sc p lask a i grubo sc w kierunku prostopad lym do wspomnianej rozci ag losci p laskiej, za s co najmniej jedna z warstw spo sród warstwy górnej i warstwy transferowej zawiera materia l termopla- styczny, przy czym te dwie warstwy s a z laczone ze sob a w miejscach spojenia za pomoc a czynnika laminuj acego, w których materia l termoplastyczny jest doprowadzany do co najmniej cz esciowego zmi ekni ecia lub stopienia, spajaj ac ze sob a te dwie warstwy, znamienny tym, ze wk lad ch lonny (12) zawiera cz esciowo zoboj etniony materia l superch lonny, który ma taki stopie n zoboj etnienia, ze po zmoczeniu wartosc pH we wk ladzie ch lonnym jest w przedziale od 3,5 do 4,9, za s obszary lub miejsca spojenia (4) warstw, znajduj ace si e na laminacie (1), biegn a w kierunku grubo sci tego laminatu (1) przez warstw e górn a (2) i co najmniej cz esciowo przez warstw e transferow a (3) cieczy. PL PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy wyrobu chłonnego.

Znane są wyroby chłonne podobnego typu zawierające wkład chłonny zamknięty pomiędzy nieprzepuszczalną dla cieczy warstwą podkładową i laminatem materiałowym w postaci przepuszczalnej dla cieczy warstwy zewnętrznej lub warstwy górnej i przepuszczalną dla cieczy warstwę przenoszącą ciecz, przy czym przepuszczalna dla cieczy warstwa transferowa leży w pobliżu wkładu chłonnego.

Powszechnie spotykanym problemem w wyrobach chłonnych takich jak pieluchy, podpaski higieniczne, ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem i podobne, jest możliwość występowania niepożądanych efektów ubocznych podczas ich używania, takich jak podrażnienia skóry i problemy związane z nieprzyjemnymi zapachami substancji wydalanych z organizmu. Problemy te mogą wynikać z obecności gazów w ciałach stałych, obecności wilgoci oraz z działania czynników mechanicznych, mikrobiologicznych i enzymatycznych, które działając łącznie z różną intensywnością mogą wzajemnie wzmacniać swoje wpływy. Kilka niepożądanych efektów ubocznych może również pojawić się w wyniku wzrostu wartości pH albo w powiązaniu z tym wzrostem.

W opisie patentowym nr US 3,794,034 opisano znaczenie pH w wyrobie chł onnym oraz ujawniono impregnowanie wyrobu substancjami buforującymi, umożliwiającymi utrzymywanie wartości pH w wyrobie na poziomie pomię dzy 3,5 a 6,0, co jest korzystne pod względem zarówno hamowania rozwoju niepożądanych bakterii jak i występowania niepożądanych nieprzyjemnych zapachów, a także z punktu widzenia eliminacji negatywnego oddziaływania na skórę użytkownika.

W opisie szwedzkiego zgł oszenia patentowego nr SE 9702298-2 ujawniono stosowanie wyrobu chłonnego zawierającego substancję regulującą wartość pH w postaci częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego, gdzie, po zmoczeniu, wartość pH w wyrobie znajduje się pomiędzy 3,5 a 4,9. Wyrób chłonny według zgłoszenia nr SE 9702298- 2 zmniejsza ryzyko podrażnienia skóry a także osłabia problemy związane z nieprzyjemnymi zapachami.

Konwencjonalny materiał superchłonny ma stopień zobojętnienia około 70%, natomiast częściowo zobojętniony materiał superchłonny ma niższy stopień zobojętnienia.

W publikacji mię dzynarodowego zgł oszenia patentowego nr WO 93/11725 ujawniono wyrób chłonny zawierający warstwę górną w postaci perforowanej folii termoplastycznej spojonej z usytuowaną pod nią warstwą podkładową, która może stanowić warstwę rozprowadzającą, ponadto wyrób posiada warstwę chłonną, zawierającą materiał superchłonny typu „high-speeding” to znaczy o podwyższonej efektywności chłonnej (szybkości wchłaniania). Zastosowany według twego rozwiązania laminat nie zapewnia uzyskania redukcji zjawiska okluzji, co z kolei zmniejszałoby zagrożenie wystąpienia podrażnień skóry użytkownika.

Według innego rozwiązania, ujawnionego w publikacji zgłoszenia międzynarodowego nr W098/27904 i dotyczącego w szczególności chusteczek i ręczników higienicznych, ujawniono wyrób chłonny zawierający warstwę górną z perforowanej folii termoplastycznej połączonej z warstwą odbierającą lub chłonną w wielu oddzielnych miejscach połączenia, przy czym wyrób zawiera obszar niepołączony, wolny od obszarów połączeń, otoczony przez obszary wyrobu chłonnego posiadające miejsca połączeń, przy czym obszar wolny od miejsc połączenia jest usytuowany od strony ciała użytkownika, w celu uzyskania dobrej spójności wyrobu przy jednoczesnej dobrej efektywności chłonnej warstwy odbierającej, przy czym jako materiał chłonny w tym wyrobie chłonnym zaleca się stosowanie materiałów superchłonnych.

Według amerykańskiego opisu patentowego nr US 4,397,644 ujawniono wyrób chłonny posiadający przepuszczalną dla lepkich cieczy warstwę górną, warstwę podkładową oraz wkład chłonny zawierający warstwę transferową i warstwę chłonną, w którym wkład chłonny jest połączony z warstwą górną, przy czym wkład chłonny może zawierać materiały superchłonne tak dobrane, aby zapewnić podwyższony komfort użytkowania wyrobu chłonnego.

Wyrób chłonny, w postaci pieluchy lub ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, zawierający wkład chłonny zamknięty pomiędzy nieprzepuszczalną dla cieczy warstwą podkładową i laminatem materiałowym w postaci przepuszczalnej dla cieczy warstwy materia łu włóknistego, tworzącej warstwę górną oraz przepuszczalnej dla cieczy, porowatej i sprężystej warstwy materiału, tworzącej warstwę transferową cieczy usytuowaną w pobliżu wkładu chłonnego, przy czym laminat ma rozciągłość płaską i grubość w kierunku prostopadłym do wspomnianej rozciągłości płaskiej, zaś co najmniej jedna z warstw spośród warstwy górnej i warstwy transferowej zawiera materiał termoplastyczny, przy czym te dwie warstwy są złączone ze sobą w miejscach spojenia za pomocą czynnika

PL 195 669 B1 laminującego, w których materiał termoplastyczny jest doprowadzany do co najmniej częściowego zmięknięcia lub stopienia, spajając ze sobą te dwie warstwy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wkład chłonny zawiera częściowo zobojętniony materiał superchłonny, który ma taki stopień zobojętnienia, że po zmoczeniu wartość pH we wkładzie chłonnym jest w przedziale od 3,5 do 4,9, zaś obszary lub miejsca spojenia warstw, znajdujące się na laminacie, biegną w kierunku grubości tego laminatu przez warstwę górną i co najmniej częściowo przez warstwę transferową cieczy.

Korzystnie, obszary spojenia laminatu są rozmieszczone w dwóch lub więcej grupach, z co najmniej dwoma miejscami spojenia w każdej z grup, przy czym największa odległość pomiędzy dwoma sąsiadującymi ze sobą miejscami spojenia w danej grupie jest mniejsza niż najmniejsza odległość pomiędzy każdą grupą, a jej najbliższą grupą sąsiednią, ponadto w laminacie znajdują się pomiędzy miejscami spojenia w każdej grupie spojeń pierwsze obszary niespojone laminatu, które mają wyższą gęstość niż drugie obszary niespojone laminatu znajdujące się pomiędzy odpowiednimi grupami spojenia.

Korzystnie, materiał superchłonny ma taki stopień zobojętnienia, że pH we wkładzie chłonnym wyrobu po jego zmoczeniu mieści się w przedziale 4,1 - 4,7.

Korzystnie, miejsca spojenia laminatu zawierają spojenia punktowe, spojenia liniowe, spojenia prostokątne lub spojenia kołowe.

Korzystnie, w warstwie górnej znajdują się przelotowe otwory w miejscach spojenia.

Korzystnie, warstwa górna jest wykonana z materiału włókninowego.

Korzystnie, znajduje się w nim gręplowany, spajany termicznie materiał włókninowy.

Korzystnie, warstwa transferowa cieczy jest warstwą watoliny włóknistej o grubości 0,5 - 4 mm.

Korzystnie, najmniejsza odległość x pomiędzy dwiema sąsiadującymi ze sobą grupami miejsc spojenia jest co najmniej dwa razy większa od największej odległości y pomiędzy dwoma sąsiadującymi ze sobą miejscami spojenia w odpowiednich grupach.

Korzystnie, stosunek x/y pomiędzy odległościami x i y wynosi od 2/1 do 12/1.

Korzystnie, odległość x wynosi 2-6 mm, a odległość y 0,5-1 mm.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest dalsze zmniejszenie ryzyka podrażnienia skóry, na przykład takiego jak kontaktowe zapalenie skóry. Uzyskano korzystny efekt za pomocą wyrobu chłonnego z wkładem chłonnym zawierającym częściowo zobojętniony materiał superchłonny oraz z przepuszczalną dla cieczy włóknista warstwą górną, która jest spojona termicznie z porowatą warstwą transferową cieczy w dyskretnych obszarach (np. w obszarach punktowych/liniowych).

Korzystne efekty rozwiązania według wynalazku w zakresie wyrobów chłonnych, takich jak pieluchy, podpaski higieniczne, ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, opatrunki do ran i podobne, w których znajduje się wkład chłonny zamknięty pomiędzy nieprzepuszczalną dla cieczy warstwą podkładową i laminatem materiałowym złożonym z przepuszczalnej dla cieczy, warstwy materiału włóknistego, pełniącej rolę warstwy górnej, oraz przepuszczalnej dla cieczy, porowatej i sprężystej warstwy materiału, pełniącej rolę warstwy transferowej cieczy, która leży w pobliżu wkładu chłonnego, gdzie laminat materiałowy ma rozciągłość płaską i grubość w kierunku prostopadłym do tej rozciągłości płaskiej, gdzie co najmniej jedna z warstw materiału zawiera materiał termoplastyczny, uzyskano dzięki temu, że dwie warstwy materiału są złączone ze sobą w miejscach spojenia za pomocą czynnika laminującego, w których materiał termoplastyczny jest doprowadzany do co najmniej częściowego zmięknięcia lub stopienia i w których spaja te dwie warstwy ze sobą, zaś wkład chłonny zawiera częściowo zobojętniony materiał superchłonny, a obszary lub miejsca łączenia warstw znajdujące się na laminacie biegną w kierunku grubości laminatu przez warstwę górną i co najmniej częściowo przez warstwę transferową cieczy.

W wielu typach wyrobów chł onnych warstwa górna jest wykonana z folii z tworzywa sztucznego. Korzyścią wynikającą ze stosowania struktury włóknistej jest zmniejszenie ryzyka zamykania gazów w strukturze, co z kolei zmniejsza ryzyko podrażnienia skóry. Wynika to z tego, że struktura włóknista nie jest tak gęsta jak folia. Włóknista warstwa górna ma również na ogół bardziej miękką i bardziej gładką powierzchnię stykającą się ze skórą, co zmniejsza ryzyko mechanicznego oddziaływania warstwy górnej na skórę (np. obcierania skóry podczas poruszania się użytkownika).

Korzyścią wynikającą ze stosowania porowatej warstwy odbierającej ciecze pomiędzy przepuszczalną dla cieczy warstwą górną a wkładem chłonnym, która jest spojona termicznie w dyskretnych obszarach z warstwą górną, jest utrzymywanie z większą skutecznością przewiewności włóknistej warstwy zewnętrznej niż kiedy cała powierzchnia warstwy górnej lub co najmniej duża jej część jest spojona z powierzchnią warstwy odbierającej ciecze. Na ogół dyskretne spojenia dają bardziej

PL 195 669 B1 gęstą strukturę w kierunku grubości laminatu niż struktura w miejscach niespojonych, co umożliwia łatwiejsze prowadzenie cieczy w miejscach spojenia ku leżącej wewnętrznie porowatej strukturze odbierającej ciecze.

Ponieważ we wkładzie chłonnym znajduje się częściowo zobojętniony materiał superchłonny, więc podczas używania wspomnianego wkładu spowoduje to zmniejszenie pH, co przeciwdziała niepożądanych efektom wtórnym, takim jak nieprzyjemne zapachy i podrażnienie skóry. Ma to bardzo dobry wpływ na użytkownika w połączeniu z bardziej suchą i bardziej miękką górną lub zewnętrzną warstwą zwróconą w trakcie używania ku użytkownikowi. Typowy stopień zobojętnienia wynosi około 70%, chociaż w przypadku wynalazku stopień ten będzie mniejszy.

Wynalazek nadaje się zwłaszcza do stosowania w zapobieganiu, między innymi, wysypkom występującym u osób noszących pieluchy.

Przedmiot wynalazku, w przykładach wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 - przedstawia laminat znajdujący się w wyrobie chłonnym według wynalazku, w rzucie z góry, fig. 2 - laminat z fig. 1 w przekroju płaszczyzną II-II na tej fig. fig. 3 - pierwszy wzór spajania, fig. 4 - drugi wzór spajania, fig. 5 - trzeci wzór spajania, fig. 6 - czwarty wzór spajania, fig. 7 - piąty wzór spajania, fig. 8 pierwszy przykład wykonania wynalazku w postaci ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, fig. 9 - wykres przedstawiający wytwarzanie amoniaku w wyrobie referencyjnym w porównaniu z wyrobem referencyjnym 4, schematycznie oraz fig. 10 - wykres pH na powierzchni skóry w przypadku stosowania wyrobu testowego zawierającego konwencjonalny wkład chłonny w porównaniu ze stosowaniem odpowiedniego wyrobu testowego 4, schematycznie.

Rozwiązanie według wynalazku może być stosowane w wyrobach chłonnych, takich jak pieluchy, podpaski higieniczne, ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, opatrunki na rany i podobne. Na fig. 8 pokazano przykład ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, w skład której wchodzi wkład lub tampon chłonny 12 zamknięty pomiędzy nieprzepuszczalną dla cieczy warstwą podkładową 11 i laminatem materiałowym 1 złożonym z przepuszczalnej dla cieczy warstwy materiału włóknistego, pełniącej rolę warstwy górnej 2, oraz przepuszczalnej dla cieczy, porowatej, sprężystej warstwy materiału, pełniącej rolę warstwy transferowej 3. Warstwa transferowa 3 cieczy jest zwrócona ku wkładowi chłonnemu 12 a laminat materiałowy 1 ma płaską rozciągłość i grubość w kierunku prostopadłym do wspomnianej rozciągłości płaskiej. Co najmniej w jednej z warstw materiałowych warstwie górnej 2 i lub warstwie transferowej 3 znajduje się materiał termoplastyczny a te dwie warstwy są spojone ze sobą za pomocą czynnika spajającego obszary 4 na laminacie 1, gdzie powoduje się co najmniej częściowe mięknięcie lub topienie materiału termoplastycznego we wspomnianych obszarach, a tym samym spajanie ze sobą dwóch warstw materiału warstwy górnej 2 i warstwy transferowej 3. We wkładzie chłonnym znajduje się częściowo zobojętniony materiał superchłonny. Obszary spojenia laminatu biegną w kierunku grubości laminatu 1 przez warstwę górną 2 i co najmniej częściowo przez warstwę transferową 3 cieczy.

Obszary spojenia laminatu 1 są rozmieszczone w dwóch lub więcej grupach 5, z co najmniej dwoma miejscami spojenia 4 w każdej z grup 5, przy czym największa odległość pomiędzy dwoma sąsiadującymi ze sobą miejscami spojenia 4 w danej grupie jest mniejsza niż najmniejsza odległość pomiędzy każdą grupą 5 a jej najbliższą sąsiednią grupą 5, przy czym wskutek tego we wspomnianym laminacie 1 znajdują się pomiędzy miejscami spojenia 4 w każdej grupie 5 obszary niespojone 6, które mają wyższą gęstość niż obszary niespojone 9 w laminacie znajdujące się pomiędzy wspomnianymi grupami 5 spojenia.

Laminat ten opisano bardziej szczegółowo powołując się na fig. 1-7. Laminat 1 pokazany na fig. 1 i 2 zawiera pierwszą warstwę materiału, warstwę górną 2, oraz drugą warstwę materiału, warstwę transferową 3 cieczy. Pierwsza warstwa materiału jest wykonana, wygodnie, ze stosunkowo cienkiego materiału włókninowego.

Materiał włókninowy można wytwarzać na wiele sposobów, na przykład techniką gręplowania lub przędzenia włóknistej maty, a następnie spajania maty. Do osadzania krótkich włókien w postaci włóknistej maty można stosować technikę typu „meltblown”. Włókna w materiale włókninowym można spajać ze sobą w dowolny sposób spośród wielu znanych w tej dziedzinie. Na przykład, można stosować różne typy materiałów spajających. Ponadto istnieje możliwość stosowania materiałów topliwych znajdujących się w materiale do spajania ultradźwiękowego lub termicznego. Do innych technik spajania należy igłowanie i wikłanie hydrodynamiczne. Można również stosować kombinacje różnych technik spajania.

PL 195 669 B1

W przypadku stosowania laminatu jako przepuszczalnego dla cieczy materiał u górnego w wyrobie chłonnym, pierwsza warstwa materiału, warstwa górna 2, jest warstwą, która ma leżeć w pobliżu użytkownika wyrobu. Z tego względu istotne znaczenie ma gładkość i miękkość tej powierzchni pierwszej warstwy, która styka się z użytkownikiem.

Druga warstwa materiału, warstwa transferowa 3 cieczy, powinna być, korzystnie, grubsza niż pierwsza warstwa górna 2 materiału, i jest złożona z porowatego, sprężystego materiału włóknistego o gruboś ci od 0,5 do 4 mm. Ta druga warstwa materiał u sł uż y jako warstwa transferowa 3 cieczy kiedy laminat jest zamontowany w wyrobie chłonnym jako warstwa górna. Korzystnie, druga warstwa materiału jest z tego względu zdolna do przyjmowania dużych ilości cieczy w krótkich odstępach czasu i jej rozprowadzania lub rozpraszania w płaszczyźnie wspomnianej warstwy materiału, transferowania cieczy do wkładu chłonnego znajdującego się pod laminatem 1, a także powinna być zdolna do chwilowego magazynowania cieczy, która nie mogła być dostatecznie szybko wchłonięta przez wkład chłonny. Do materiałów nadających się zwłaszcza do stosowania na warstwę transferową 3 cieczy należą watoliny z włókien syntetycznych, gręplowane spajane lub niespajane warstwy włókniste albo objętościowe materiały włókninowe. Jednym z konkretnych typów materiałów włóknistych, jaki można stosować w tym aspekcie, jest kabel, pod którym należy rozumieć w przybliżeniu równoległy, długi lub nieskończony zespół włókien lub włókien ciągłych, który ma postać warstw lub sznurów. Innym odpowiednim pod tym względem materiałem jest porowaty hydrofilowy materiał piankowy. Druga warstwa materiałowa może również składać się z dwóch lub więcej warstw z różnych materiałów, albo z jednego i tego samego typu materiału.

Nie ograniczającym przykładem laminatu na warstwę górną w wyrobie chłonnym według wynalazku, którym warto wspomnieć, jest kompozytowy materiał włókninowy pierwszej warstwy materiałowej złożony z włókninowego materiału syntetycznego o gramaturze od 10 do 50 g/m², i drugiej warstwy materiałowej złożonej z watoliny z włókien syntetycznych i mającej gramaturę od 20 do 100 g/m². Co najmniej w pierwszej warstwie górnej 2, a korzystnie w obu warstwach znajduje się materiał termoplastyczny. Odpowiednim materiałem termoplastycznym jest poliester, taki jak polietylen i polipropylen, oraz poliamidy, poliester i podobne. Istnieje również możliwość stosowania innych typów włókien dwuelementowych.

Obie te warstwy górna i transferowa 2, 3 są połączone ze sobą za pomocą dużej liczby miejsc spojenia 4. Te miejsca spojenia 4 są w zasadzie punktowe i zostały utworzone poprzez prasowanie laminatu 1 z równoczesnym doprowadzaniem energii. Materiał termoplastyczny został w ten sposób zmiękczony lub stopiony w miejscach spojenia 4 tak, że spaja ze sobą dwie warstwy laminatu 1. Pierwsza i druga warstwa są odpowiednio spojone ze sobą za pomocą spoin termicznych lub techniką spajania ultradźwiękowego w postaci, na przykład, spawania. Utworzony w ten sposób wzór spajania ma strukturę trójwymiarową.

Miejsca spojenia 4 są rozmieszczone w grupach 5 po cztery miejsca spojenia 4 w każdej grupie 5. Te cztery miejsca spojenia są umieszczone w taki sposób, żeby powstały naroża kwadratu. Odległość pomiędzy miejscami spojenia 4 w każdej grupie jest krótsza niż odległość pomiędzy sąsiednimi grupami 5. Odległość pomiędzy miejscami spojenia w samych grupach 5 jest określana jako najmniejsza odległość pomiędzy sąsiednimi miejscami spojenia 4. Odpowiednio, odległość pomiędzy grupami 5 jest określana jako najmniejsza odległość pomiędzy sąsiadującymi ze sobą grupami 5. Odległości te są w obu przypadkach mierzone od krawędzi miejsc spojenia 4. Najbliż sza odległość x mierzona pomiędzy miejscami spojenia 4 najbliższymi sobie w odpowiednich grupach 5, wynosi, korzystnie, 2-6 mm, a największa odległość y pomiędzy sąsiadującymi ze sobą miejscami spojenia 4 w grupach wynosi, korzystnie, 0,5-1 mm. Wspomniana najpierw odległość x jest w tym przypadku co najmniej z grubsza dwa razy większa niż wspomniana później odległość y. Stosunek x/y pomiędzy odległościami x i y wynosi od 2/1 do 12/1.

W miarę ochładzania się stopionego lub zmiękczonego materiału termoplastycznego w laminacie 1 materiał ten krzepnie i działa jak środek spajający laminat. Oprócz tych spojeń dwóch warstw górnej i transferowej 2, 3 porowata struktura tych warstw pozostaje zwarta lub gęsta. Najbardziej wyróżnia się zagęszczenie w rzeczywistych miejscach spojenia 4. Konkretne usytuowanie miejsc spojenia 4 oznacza, że w spojonym laminacie 1 powstaną kwadratowe obszary 6, które są ograniczone miejscami spojenia 4 w grupach 5 i laminat będzie bardziej gęsty w tych obszarach niż w obszarach 7 pomiędzy grupami 5.

Warstwy tworzące laminat 1 na fig. 1 i 2 są spojone ze sobą techniką formowania przelotowych otworów 8 w warstwie górnej 2 w miejscach spojenia 4. Ponadto materiał znajdujący się wewnątrz

PL 195 669 B1 i najbli ż ej miejsc spojenia 4 jest silnie zagę szczony 1 ma mniejsze kapilary niż materiał otaczający.

Intensyfikuje to zdolność tych obszarów, w których znajdują się te spojenia, do umożliwiania cieczy przepływu z warstwy górnej 2 do warstwy transferowej 3 cieczy.

Co prawda, na figurze pokazano laminat 1 z przelotowymi otworami 8 w pierwszej warstwie, warstwie górnej 2, ale rozumie się samo przez się, że nie jest to konieczną cechą wynalazku. Zatem wynalazek obejmuje również laminaty, w których miejsca spojenia 4 mają powierzchnię bardziej lub mniej nieprzepuszczalną dla cieczy oraz laminat zarówno z tymi przelotowymi otworami jak i spojeniami nieprzepuszczalnymi dla cieczy. Miejsca spojenia o małej przepuszczalności dla cieczy lub nieprzepuszczalne dla cieczy uzyskuje się, na przykład, kiedy w laminacie znajduje się duży procent materiału termoplastycznego, który topi się a następnie może krzepnąć, przyjmując powierzchnię podobną do folii. Pomimo, że rzeczywiste miejsca spojenia 4 są praktycznie całkowicie nieprzepuszczalne dla cieczy, zwarta struktura włóknista powstała wokół miejsc spojenia 4 w połączeniu ze skurczem powstającym podczas spajania, jaki następuje najbliżej każdego miejsca spojenia 4 nadal ma bardzo dużą wydajność pod względem transferu cieczy.

Ponadto zagęszczone obszary 6 znajdujące się wewnątrz miejsc spojenia 4 w każdej grupie 5 miejsc spojenia, tworzą strefy o podwyższonej wydajności pod względem transferu cieczy. Ponieważ odległość pomiędzy miejscami spojenia 4 w każdej grupie 5 jest stosunkowo mała, korzystnie od 0,5 mm do 1 mm, skurcz materiału w miejscach spojenia 4 będzie również wpływał na obszar 6 znajdujący się wewnątrz wspomnianych miejsc spojenia 4 tak, że uzyskuje się strukturę o większej gęstości. Zatem wymiary kapilar w obszarze zagęszczonym 6, ograniczonym miejscami spojenia 4, są średnio mniejsze niż wymiary kapilar w tych obszarach laminatu 1, które znajdują się pomiędzy grupami 5 miejsc spojenia 4. Zatem laminat 1 bę dzie miał stosunkowo dużą wydajność pod wzglę dem transferu cieczy w odniesieniu do kombinowanego pola powierzchni miejsc spojenia 4. Korzystnie, kombinowane pole powierzchni będzie wynosiło od 3 do 11% całkowitego pola powierzchni. Niespodziewanie dobra wydajność transportu cieczy i transferu cieczy przez laminat nie wynika wyłącznie z obecności samych miejsc spojenia 4 ani z obszarów lub pól znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie tych miejsc i wykazujących podwyższoną wydajność transferu cieczy, ale wynika również z obecności tych pól lub obszarów, które znajdują się pomiędzy miejscami spojenia 4 w grupie 5, które również przyczyniają się do lepszej wydajności transferu cieczy.

Zatem wynalazek umożliwia tworzenie obszarów o większej gęstości, co zwiększa wydajność transportu cieczy, z równoczesnym wytwarzaniem bardzo masywnego laminatu 1, który jest miękki i podatny. W rezultacie uzyskuje się bardziej suchą powierzchnię przy skórze użytkownika oraz wyrób, który ma mniejszą wartość pH, wskutek istnienia wkładu chłonnego zawierającego częściowo zobojętniony materiał superchłonny. Zmniejszono równocześnie ryzyko niepożądanych efektów ubocznych, takich jak nieprzyjemne zapachy i podrażnienie skóry.

Wszystkie wyroby noszone w bezpośredniej styczności ze skórą mogą powodować niepożądane efekty uboczne. Te efekty uboczne mogą być skutkiem obcierania, obecności wilgoci i czynników o charakterze mechanicznym, mikrobiologicznym i enzymatycznym i mogą powodować podraż nienia skóry, infekcje skóry pierwotne lub wtórne oraz niepożądane nieprzyjemne zapachy. Normalnym zjawiskiem w przypadku noszenia wyrobów chłonnych przy skórze jest wzrost wartości pH. Natomiast skutkiem wzrostu pH lub w powiązaniu z tym wzrostem jest kilka niepożądanych efektów ubocznych. Przykładem takich niepożądanych efektów ubocznych jest podrażnieniowe zapalenie kontaktowe skóry, które ma powiązania z pH powierzchni skóry.

Innym przykładem niepożądanych efektów ubocznych jest zdolność niektórych bakterii, takich jak Proteus, do metabolizmu substancji w moczu i innych płynach ustrojowych oraz zwiększanie ilości substancji o nieprzyjemnych zapachach, takich jak amoniak i aminy, które również powodują wzrost wartości pH. Równowaga wielu substancji o nieprzyjemnym zapachu jest naruszona przy wysokich wartościach pH tak, że powstaje więcej składników lotnych i dlatego stają się bardziej nieprzyjemne w zapachu niż przy niskich wartościach pH.

Środowisko, takie jak w wyrobie chłonnym, gdzie występują, jako jedne z wielu czynników, takie elementy jak wilgoć, składniki odżywcze i ciepło, również sprzyja rozwojowi mikroorganizmów. Duża liczba bakterii stanowi ryzyko infekcji. Ponadto wysoka ilość bakterii zwiększa również ryzyko zwiększenia ilości kłopotliwych substancji o nieprzyjemnym zapachu wydzielanych przez różne substancje powstające w wyniku biologicznego lub chemicznego rozkładu składników płynów ustrojowych, takich jak składniki moczu i płynów menstruacyjnych. Aktywność mikroorganizmów silnie zależy od pH i zmniejsza się w miarę zmniejszania się wartoś ci pH.

PL 195 669 B1

Wartość pH jest mniejsza kiedy struktura chłonna zawiera częściowo zobojętniony materiał superchłonny według wynalazku. Zatem wspomniane powyżej niepożądane efekty uboczne są osłabione w strukturze chłonnej według wynalazku.

Częściowo zobojętniony materiał superchłonny jest używany w wyrobach chłonnych ujawnionych w opisie szwedzkiego zgłoszenia patentowego nr SE 9702298-2. Zmniejszenie wartości pH uzyskuje się wskutek stosowania struktury chłonnej w wyrobie zawierającej substancję regulującą pH w postaci częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego. Obserwowano, że wspomniany efekt hamujący rozwój uzyskuje się dla niepożądanych szczepów mikroorganizmów, oraz że występowanie niepożądanych efektów ubocznych, jakie może wynikać z noszenia wyrobu, zmniejsza się kiedy wartość pH wyrobu chłonnego po zmoczeniu mieści się w zakresie 3,5-4,9, lub, korzystnie, 4,1-4,7.

Odpowiednim, częściowo zobojętnionym materiałem superchłonnym może być usieciowany poliakrylan takiego typu jaki opisano w opisie patentu europejskiego nr EP 0 391 108. Alternatywnie, można również stosować inne materiały superchłonne niż wspomniany, o odpowiednich właściwościach.

Przykłady zależności pomiędzy stopniami zobojętnienia a wartościami pH materiału superchłonnego wyraźnie widać z dalszego opisu. Podane dalej informacje pochodzą z wymienionego wyżej szwedzkiego zgłoszenia patentowego nr SE 9702298-2.

Stopień zobojętnienia %	pH
18	4,0
25	4,3
30	4,5
35	4,7
45	5,0
60	5,5
Z powyższej tabeli wyraźnie widać, że stopień zobojętnienia powinien być zazwyczaj mniejszy
niż 45%, a korzystnie poniżej 35%.	Jednakże stopień zobojętnienia powinien wynosić, korzystnie,
powyżej około 20%. Te stopnie zobojętnienia są również odpowiednie z punktu widzenia wynalazku.

Przy takich stopniach zobojętnienia w strukturze chłonnej w wyrobie chłonnym według wynalazku, po jej zmoczeniu podczas noszenia w styczności ze skórą, uzyskuje się środowisko kwaśne, co wstrzymuje rozwój mikroorganizmów i eliminuje agresywne nieprzyjemne zapachy oraz podrażnienie skóry.

Po zmoczeniu wkład chłonny wyrobu chłonnego według wynalazku będzie miał wartość pH w przedziale 3,5-4,9, korzystnie w przedziale 4,1-4,7.

Inną korzyścią wynikającą ze stosowania wynalazku jest eliminacja występowania, na przykład, agresywnych nieprzyjemnych zapachów i podrażnień skóry w wyniku noszenia wyrobu chłonnego przy skórze. Zjawisko hamowania rozwoju wynika z tego, że aktywność wielu mikroorganizmów silnie zależy od pH i zmniejsza się ze wzrostem wartości pH. Aktywność takich enzymów jak lipazy i proteazy również silnie zależy od wartości pH i zmniejsza się wraz ze zmniejszaniem się pH. Zatem skutkiem zmniejszenia wartości pH jest zmniejszenie aktywności większości mikroorganizmów, a także zmniejszenie aktywności enzymów, co powoduje zmniejszenie negatywnego oddziaływania na skórę.

Poniższe przykłady zaczerpnięto z przytoczonego wyżej opisu nr SE 9702298-2 w celu zilustrowania wpływu wyrobów chłonnych z wkładem chłonnym zawierającym częściowo zobojętniony materiał superchłonny. W skład wkładu chłonnego wchodzi również pulpa celulozowa o wartości pH 2,5-8,5.

W aspekcie pH, wkład chłonny z materiałem chłonnym i wchłoniętą cieczą jest, z natury rzeczy, układem heterogenicznym. Układ ten może zawierać materiał superchłonny, włókna i ciecz z kilkoma typami jonów. W celu uzyskania odtwarzalnych wartości pH, należy przeprowadzić pomiary w kilku miejscach w próbce wkładu, po czym na tej podstawie obliczyć wartość średnią.

Poniższe przykłady mają dokładniej zilustrować wpływ wyrobów chłonnych z wkładem chłonnym zawierającym kombinację częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego z pulpą celulozową o wartości pH 2,5-8,5. Przeprowadzono porównania z materiałem konwencjonalnym odpowiedniego typu.

Ciecze testowe

Ciecz testowa 1

0,9% roztwór chlorku sodowego

PL 195 669 B1

Ciecz testowa 2

Syntetyczny mocz według opisu, między innymi, EP 0 565 606, który można uzyskać z firmy

Jayco Pharmaceuticals Cp., Pennsylvania. Skład tego moczu był następujący: 2 g/l KCl; 2 g/l Na2SO4; 0,85 g/l (NH4)H2PO4; 0,15 g/l (NH4)2HPO4; 0,19 g/l CaCl2 i 0,23 g/l MgCl2. Wartość pH dla tej mieszanki wynosiła 6,0-6,4.

Ciecz testowa 3

Syntetyczny mocz zawierający następujące substancje: KCl; NaCl, MgSO4, MgSO4, KH2PO4, Na2HPO4, NH2CONH2. Wartość pH dla tej mieszanki wynosiła 6,0-6,4.

Ciecz testowa 4

Sterylny syntetyczny mocz, do którego dodano środek stymulujący rozwój mikroorganizmów.

W syntetycznym moczu znajdowały się jednowartościowe i dwuwartościowe kationy i aniony, a mocz sporządzono według informacji podanych w Geigy, Scientific Tables, vol. 2, wydanie 8, 1981, s. 53. Środek stymulujący rozwój mikroorganizmów oparto na informacjach dotyczących czynnika Hooka i czynnika FSA dla pałeczek jelitowych. Wartość pH dla mieszanki wynosiła 6.6.

Metoda testowa 1, wytwarzanie chłonnych wkładów testowych

Wkłady chłonne wytwarzano za pomocą nieco zmodyfikowanego urządzenia formującego do próbek według SCAN C 33:80. Ważono puszystą pulpę z materiałem superchłonnym odpowiedniego typu, po czym przepuszczano jednorodną mieszankę puszystej pulpy z materiałem superchłonnym w strumieniu powietrza przy podciśnieniu około 85 hPa (milibarów) przez rurę o średnicy 5 cm i zaopatrzoną w osadzoną na dnie siatkę metalową z cienkimi błonkami umieszczonymi na wspomnianej siatce. Mieszankę puszystej pulpy z materiałem superchłonnym zbierano na błonce rozpiętej na siatce metalowej i formującej wkład chłonny. Następnie ważono wkład chłonny i prasowano go do gęstości objętościowej 6-12 cm³/g. Następnie wyprodukowano, jak opisano dalej, szereg wkładów chłonnych oznaczonych Wyrób referencyjny 1, Wyrób referencyjny 2, Wyrób testowy 1, Wyrób testowy 2, Wyrób testowy 3, Wyrób testowy 4 i tak dalej, o różnych składach. Ilość materiału chłonnego we wkładzie chłonnym z pojedynczym rdzeniem oraz z podwójnym rdzeniem przystosowano tak, żeby wkłady z pojedynczym rdzeniem i z podwójnym rdzeniem miały w przybliżeniu taką samą pojemność chłonną.

Metoda testowa 2, pomiar wartości pH w pulpie celulozowej

Wartość pH pulpy celulozowej w różnych wyrobach testowych mierzono wyznaczając wartość pH ekstraktu wodnego z pulpy według SCAN P 14:65. Umieszczano 1,0 g suszonej pneumatycznie pulpy celulozowej w 100 ml zlewce szklanej i dodano do niej 20 ml wody destylowanej. Po wymieszaniu mieszanki dodano kolejne 50 ml wody destylowanej, po czym mieszano mieszankę przez około 30 s i zostawiono ją do odstania przez jedną godzinę. Następnie zlano wodę i zmierzono wartość pH elektrodą szklaną w temperaturze 20-30°C. Sporządzono dwie próbki i obliczono wartość średnią.

Metoda testowa 2, pomiar wartości pH wkładu chłonnego

Wytworzono Metodą 1 wkład chłonny o średnicy około 50 mm. Do wkładu chłonnego z pojedynczym rdzeniem dodano 10 ml Cieczy testowej 1, 213, a do wkładu chłonnego z podwójnym rdzeniem dodano 20 ml tych cieczy. Następnie zostawiono wkłady chłonne do spęcznienia na 30 minut, po czym zmierzono wartość pH wkładu chłonnego za pomocą miernika pH Metrohm z płaską elektrodą powierzchniową, Beckman Φ 12 lub Φ 72. Równolegle prowadzono pomiary na co najmniej dwóch różniących się między sobą wkładach chłonnych. Mierzono wartość pH w dziesięciu punktach na każdym wkładzie chłonnym, po czym obliczano wartość średnią.

Metoda testowa 3, pomiar hamowania rozwoju bakterii we wkładach chłonnych

Sporządzono wkłady chłonne Metodą 1. Sporządzono zarówno wkłady chłonne z pojedynczym jak i podwójnym rdzeniem. Sporządzono Ciecz testową 4. Na pożywce odżywczej hodowano przez noc w temperaturze 30°C zawiesiny bakterii Escherichia coli (E.c.), Proteus mirabilis .(P.m.), Enterococcus faecalis (E.f.). Rozcieńczano szczepione kultury bakteryjne, po czym obliczano zawartości bakterii. Kultury te mieszano w różnych proporcjach tak, że w gotowej wymieszanej kulturze znajdowało się około 10⁴ mikroorganizmów na ml Cieczy testowej 4. Następnie wlewano Ciecz Testową w sterylne naczynie na plwociny o wymiarach 70,5 x 52 mm i objętości 100 ml, po czym umieszczono w naczyniu wkład chłonny w taki sposób, żeby jego górna strona była skierowana w dół, po czym zostawiono go na 5 minut z przeznaczeniem do wchłaniania cieczy, po czym słoik obrócono i pozostawiono w temperaturze 35°C na 0; 6 i 12 godzin, a następnie określono ilość bakterii we wkładzie chłonnym. Jako pożywkę w procesie pomiaru całkowitej liczby bakterii zastosowano agar TGE, natomiast do pomiaru, zwłaszcza Escherichia coli i Proteus mirabilis zastosowano agar Drigalski, a do pomiaru zwłaszcza Enterococcus faecalis stosowano agar Slanetz Bartley.

PL 195 669 B1

Metoda testowa 5, pomiar zawartości amoniaku

Sporządzono Metodą 1 wkłady chłonne z pojedynczym rdzeniem. Dodawano Ciecz testową i mikroorganizmy Metodą 5, po czym trzymano naczynia w temperaturze 35°C przez, odpowiednio, 0,3, 6 i 12 godzin. Następnie pobrano próbki z naczyń za pomocą pompki ręcznej i tak zwanych rurek Dragera. Następnie odczytywano zawartość amoniaku jako wskaźnik barwny wzdłuż skali w ppm lub w procentach objętościowych.

Metoda testowa 6, pomiar pH powierzchni skóry

Wykonano próbne wyroby powlekając tylną stronę wkładów chłonnych według, odpowiednio wyrobu referencyjnego 3 i Testu 4, przy czym powłoka polietylenowa miała gramaturę około 25 g/m², a przednią stronę wspomnianych wkładów polipropylenową powłoką włókninową o gramaturze około 20 g/m². Na przednią stronę wyrobu testowego naniesiono Ciecz testową 3, która została wchłonięta. Powstałe w ten sposób wyroby testowe umieszczono na przedramieniach testowanych osób i zostawiono je tam na 24 h. Procedurę tę powtórzono dwa razy. Mierzono wartość pH skóry w miejscu styczności przed nałożeniem wyrobów testowych, a następnie po 24, 48 i 72 h za pomocą pH-metru Courage + Khazaka do skóry z płaskodenną elektrodą szklaną Mettler-Toledo 403/120.

Wyrób referencyjny 1:

Wkład chłonny z pojedynczym rdzeniem, mający całkowitą wagę 1 gram, wytworzony z konwencjonalnego materiału superchłonnego i konwencjonalna chemitermomechaniczna pulpa celulozowa w procentowych proporcjach wagowych 15/85.

Wyrób testowy 1:

Wkład chłonny z pojedynczym rdzeniem, mający całkowitą wagę 1 gram i wytworzony z częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego o pH=4,2 według wynalazku i chemitermomechaniczna pulpa celulozowa o wartości pH=5,87 w procentowych proporcjach wagowych 15/85.

Wyrób testowy 2:

Wkład chłonny z pojedynczym rdzeniem, mający całkowitą wagę 1 gram i wytworzony z częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego o pH=4,2 według wynalazku i chemitermomechaniczna pulpa celulozowa o wartości pH=3,7, w procentowych proporcjach wagowych 15/85.

Wyrób referencyjny 2:

Wkład chłonny z podwójnym rdzeniem. Rdzeń górny (UC) ma całkowitą wagę 1,2 grama i jest wytworzony z konwencjonalnego materiału superchłonnego i konwencjonalnej chemitermomechanicznej pulpy w procentowych proporcjach 12/88. Rdzeń dolny (LC) ma całkowitą wagę 1,1 grama i jest wytworzony z konwencjonalnego materiału superchłonnego i konwencjonalnej pulpy chemicznej w procentowych proporcjach wagowych 12/88.

Wyrób testowy 3:

Wkład chłonny z podwójnym rdzeniem. Rdzeń górny (UC) ma całkowitą wagę 1,3 grama i jest wytworzony z częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego o wartości pH=4,5 według wynalazku i chemitermomechanicznej pulpy o wartości pH=5,8, w procentowych proporcjach 15/85. Rdzeń dolny (LC) ma całkowitą wagę 1,2 grama i jest wytworzony z częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego o wartości pH=4,5 według wynalazku i pulpy chemicznej o wartości pH=6,3, w procentowych proporcjach wagowych 15/85. Wyrób referencyjny 3:

Wkład chłonny z pojedynczym rdzeniem, mający całkowitą wagę 1 gram i wytworzony z konwencjonalnego materiału superchłonnego i konwencjonalnej celulozowej pulpy chemicznej w procentowych proporcjach wagowych 15/85.

Wyrób testowy 4:

Wkład chłonny z pojedynczym rdzeniem, mający całkowitą wagę 1 gram i wytworzony z częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego o pH=4,2 według wynalazku i konwencjonalnej celulozowej pulpy chemicznej, w procentowych proporcjach wagowych 15/85.

Wyrób referencyjny 4:

Wkład chłonny z pojedynczym rdzeniem, mający całkowitą wagę 1 gram i wytworzony z konwencjonalnego materiału superchłonnego i chemitermomechanicznej pulpy celulozowej o wartości pH=6,7, w procentowych proporcjach wagowych 15/85.

Wyrób testowy 5:

Wkład chłonny z pojedynczym rdzeniem, mający całkowitą wagę 1 gram i wytworzony z częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego o pH=4,2 według wynalazku i chemitermomechanicznej pulpy celulozowej o wartości pH=6,7, w procentowych proporcjach wagowych 15/85.

PL 195 669 B1

Wyrób testowy 6:

Wkład chłonny z podwójnym rdzeniem. Rdzeń górny (UC) ma całkowitą wagę 1,3 grama i jest wytworzony z częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego o wartości pH=4,6 według wynalazku i chemitermomechanicznej pulpy o wartości pH=5,8, w procentowych proporcjach 15/85. Rdzeń dolny (LC) ma całkowitą wagę 1,2 grama i jest wytworzony z częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego o wartości pH=4,6 według wynalazku i pulpy chemicznej o wartości pH=6,3, w procentowych proporcjach wagowych 15/85.

P r z y k ł a d 1

Jak widać z Tabeli 1, rozwój mikroorganizmów był dobry w konwencjonalnym wkładzie chłonnym według wynalazku z pojedynczym rdzeniem, jak dla Wyrobu referencyjnego 1. Rozwój bakterii mierzono Metodą 4.

T a b e l a 1

Czas	Escherichia coli	Proteus mirabilis	Enterococcus faecalis
0 h	3,3	3,1	3,7
6 h	7,0	6,4	7,1
12 h	9,2	9,1	8,3

P r z y k ł a d 2

Jak widać z Tabeli 2, nastąpiło wstrzymanie rozwoju mikroorganizmów we wkładzie chłonnym według wynalazku z pojedynczym rdzeniem, jak dla Wyrobu testowego 1. Rozwój bakterii mierzono Metodą 4.

T a b e l a 2

Czas	Escherichia coli	Proteus mirabilis	Enterococcus faecalis
0 h	3,2	3,3	3,4
6 h	5,5	3,2	4,8
12 h	7,3	4,0	6,1

P r z y k ł a d 3

Jak widać z Tabeli 3, nastąpiło wstrzymanie rozwoju mikroorganizmów we wkładzie chłonnym według wynalazku z pojedynczym rdzeniem, jak dla Wyrobu testowego 2. Pomiary prowadzono Metodą 4.

T a b e l a 3

Czas	Escherichia coli	Proteus mirabilis	Enterococcus faecalis
0 h	3,4	3,3	3,5
6 h	3,2	2,6	3,6
12 h	2,8	2,0	3,5

P r z y k ł a d 4

Jak widać z Tabeli 4, rozwój mikroorganizmów był dobry we wkładzie chłonnym według wynalazku z podwójnym rdzeniem, jak dla Wyrobu referencyjnego 2. Pomiary prowadzono Metodą 4.

PL 195 669 B1

T a b e l a 4

Czas	Escherichia coli UC* LC**	Proteus mirabilit UC* LC**	Enterococcus faecalis UC* LC**
0 h	3,4 3,4	3,4 3,4	3,4 3,4
6 h	6,8 7,0	6,6 6,7	6,7 6,2
12 h	9,0 9,0	9,1 9,0	8,0 7,8

UC*= rdzeń górny, LC** = rdzeń dolny

P r z y k ł a d 5

Jak widać z Tabeli 4, został wstrzymany rozwój mikroorganizmów we wkładzie chłonnym według wynalazku z podwójnym rdzeniem, jak dla Wyrobu testowego 3. Pomiary prowadzono Metodą 4.

T a b e l a 5

Czas	Escherichia coli UC* LC**	Proteus mirabilit UC* LC**	Enterococcus faecalis UC* LC**
0 h	3,4 3,4	3,4 3,4	3,4 3,4
6 h	5,1 5,6	3,4 4,2	4,4 4,5
12 h	7,3 7,4	4,0 4,0	5,9 4,8

UC* = rdzeń górny, LC** = rdzeń dolny

P r z y k ł a d 6

Jak widać z fig. 9, skutecznie wstrzymane zostało wytwarzanie amoniaku we wkładzie chłonnym według wynalazku z pojedynczym rdzeniem, jak dla Wyrobu testowego 5 w porównaniu z konwencjonalnym wyrobem chłonnym z pojedynczym rdzeniem jak dla Wyrobu referencyjnego 4. Pomiary prowadzono Metodą 5.

P r z y k ł a d 7

Jak widać na fig. 10, po użyciu wyrobu próbnego z wkładem chłonnym według Wyrobu testowego 4 przez dany okres czasu, wartość pH na powierzchni skóry sama ustaliła się na mniejszym poziomie niż w przypadku odpowiedniego wyrobu próbnego zawierającego konwencjonalny materiał superchłonny jak w Wyrobie referencyjnym 3, po dodaniu Cieczy testowej 3. Pomiary przeprowadzono Metodą 6.

P r z y k ł a d 8

Jak widać z Tabeli 6, pH mierzone w wyrobie chłonnym z pojedynczym rdzeniem jak w Wyrobie testowym 1, po dodaniu cieczy testowej mieści się w przedziale aktywnego pH w zakresie 3,5-4,9. Pomiary przeprowadzono Metodą 3.

T a b e l a 6

	Ciecz testowa 1	Ciecz testowa 2	Ciecz testowa 3
Ph	4,29	4,42	4,54

P r z y k ł a d 9

Jak widać z Tabeli 7, pH mierzone w wyrobie chłonnym z podwójnym rdzeniem jak w Wyrobie testowym 6, po dodaniu cieczy testowej mieści się w przedziale aktywnego pH w zakresie 3,5-4,9. Pomiary przeprowadzono Metodą 3.

T a b e l a 7

	Ciecz testowa 1	Ciecz testowa 2	Ciecz testowa 3
pH UC*	4,72	4,83	4,80
pH LC**	4,75	4,73	4,73

UC* = rdzeń górny, LC** - rdzeń dolny.

PL 195 669 B1

Zatem mniejsze pH ma dobry wpływ na wstrzymywanie rozwoju mikroorganizmów. W przypadku stosowania w wyrobie chłonnym częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego łącznie ze wspomnianym powyżej laminatem, uzyskuje się dalsze korzyści pod względem podrażnienia skóry i nieprzyjemnego zapachu. Opisany laminat ma również bardziej suchą powierzchnię stykającą się ze skórą użytkownika, co również ma dobry wpływ z punktu widzenia podrażnienia skóry. Jak, na przykład, wyraźnie widać na fig. 2, wzór spoin w laminacie w wyrobie według wynalazku ma strukturę trójwymiarową. Oznacza to, że mniej materiału leży w bezpośrednim pobliżu skóry użytkownika, co zapewnia pewien stopień swobody pomiędzy materiałem powierzchniowym, a skórą użytkownika. Zmniejsza to ryzyko podrażnienia skóry w wyniku, na przykład, obcierania i/lub nawilżenie skóry w wyniku ogrzewania i/lub z tego względu, że pewna ilość cieczy pozostaje na warstwie górnej w styczności ze skórą uż ytkownika po pierwszym zmoczeniu.

Poniżej opisano kolejne przykłady wykonania laminatu 1 używanego według wynalazku. Na fig. 3 pokazano wzór spajania w laminacie 1, którego najwyższa warstwa lub warstwy leżą w pobliżu użytkownika wyrobu chłonnego według wynalazku. Wzór spojenia składa się z rombowych miejsc spojenia 4 rozmieszczonych w grupach 5', po cztery miejsca spojenia 4' w każdej grupie 5'. W skład wzoru spojenia pokazanego na fig. 3 wchodzą również formacje nadgrupowe 5 złożone z czterech grup 5', każda z czterema miejscami spojenia 4. Zatem we wzorze spojenia z fig. 3 w materiale można zidentyfikować trzy różne typy obszarów 6, 7, 9 o różnych gęstościach. Najbardziej gęstą strukturę materiałową z najmniejszymi wymiarami porów widać w grupach 5' złożonych z czterech miejsc spojenia 4. Obszary 7 o mniejszej gęstości, w których wymiary porów są nieco większe, znajdują się w formacjach nadgrupowych 5 złożonych z grup 5', każda z czterema miejscami spojenia 4. Obszary 9 o najmniejszej gęstości znajdują się pomiędzy formacjami nadgrupowymi 5 oraz pomiędzy formacjami nadgrupowymi 5 i pojedynczymi grupami 5 miejsc spojenia 4 umieszczonymi pomiędzy formacjami nadgrupowymi 5.

W przypadku przykładu wykonania z fig. 4, miejsca spojenia 4 mają postać krótkich (1-1,5 mm) spoin kreskowych rozmieszczonych we w przybliżeniu równoległych konfiguracjach paskowych 5, które znajdują się w pewnej odległości od siebie, która jest większa niż odległość pomiędzy miejscami spojenia 4 we wspomnianych paskach. Pomiędzy miejscami spojenia 4 w odpowiednich paskach znajdują się zagęszczone obszary 6, z porami o mniejszych wymiarach niż pory w obszarach 7 umieszczonych pomiędzy wspomnianymi liniami lub paskami 5.

Na fig. 5-7 pokazano dalsze możliwe wzory spojeń. W skład wzoru spojenia z fig. 5 wchodzą w przybliżeniu równoległe, faliste pary linii spojenia 4, w których odległość pomiędzy liniami 4 każdej grupy 5 przekracza odległość pomiędzy parami/grupami 5 linii spojenia 4. Zatem ze wzorem spojenia pokazanym na fig. 5 uzyskuje się laminat zawierający zagęszczone obszary transferu cieczy pomiędzy liniami spojenia 4 każdej pary, a masywnymi, miękkimi i puszystymi obszarami dystansowymi 7 pomiędzy parami spojeń/grupami 5.

Jedną z zalet wynikających z rozmieszczenia miejsc spojenia 4 w postaci pasków lub linii jest przewodzenie cieczy przez materiał górny z takimi wzorami spojenia wzdłuż pasków lub linii, i przeciwdziałanie rozpraszaniu cieczy w kierunku prostopadłym do wspomnianych pasków lub linii. Właściwość te można korzystnie użyć do zmniejszania ryzyka przeciekania przez krawędzie w wyrobach chłonnych.

Na fig. 6 pokazano wzór złożony z grup 5, każda składająca się z dwóch miejsc spojenia 4 w postaci koncentrycznych pierścieni, które ograniczają zagęszczone obszary 6, podczas gdy gęste obszary 7 znajdują się na zewnątrz pierścienia zewnętrznego pierścieniowych miejsc spojenia 4.

Na fig. 7 pokazano wzór złożony z krótkich, równoległych kreskowych linii lub miejsc spojenia 4 rozmieszczonych parami w danej odległości od siebie, takiej żeby pomiędzy kreskowymi liniami spojenia w każdej parze/grupie 5 powstały zagęszczone obszary 6, a pomiędzy parami kreskowych linii spojenia 4 powstały obszary mniej zagęszczone.

Na fig. 8 pokazano przykład wykonania wyrobu chłonnego według wynalazku w postaci ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem lub podpaski higienicznej 10 zawierającej laminat 1 złożony z przepuszczalnej dla cieczy warstwy górnej 2 i przepuszczalnej dla cieczy warstwy transferowej 3 ciecz. W skład wyrobu wchodzi również nieprzepuszczalna dla cieczy warstwa podkładowa 11 i tampon lub wkład chłonny 12 zamknięty pomiędzy warstwą górną 2 a warstwą podkładową 11. Warstwa górna 2 i warstwa podkładowa 11, mają nieco większą rozciągłość niż wkład chłonny 12 i wystają nieco poza krawędzie wspomnianego wkładu chłonnego. Warstwa górna 2 i warstwa podkładowa 11

PL 195 669 B1 są połączone ze sobą wzdłuż swoich wystających na zewnątrz części 13, na przykład za pomocą kleju lub techniką spawania termicznego lub ultradźwiękowego.

Wkład chłonny 12 może być dowolnego konwencjonalnego typu. Przykładami typowych materiałów chłonnych są puszysta pulpa celulozowa, bibułka, silnie chłonne polimery (tak zwane superabsorbenty), pianka chłonna, włóknina chłonna i podobne. Powszechnie konstruuje się również wkłady chłonne z warstwami z różnych materiałów o różnych właściwościach z punktu widzenia wydajności odbierania cieczy, wydajności rozpraszania cieczy i zdolności do magazynowania cieczy. Takie konstrukcje są powszechnie znane w tej dziedzinie i nie ma potrzeby ich szczegółowego opisywania. Cienkie wkłady lub tampony chłonne, które powszechnie znajdują się obecnie w, na przykład, pieluchach dla dzieci i ochronach dla osób nie panujących nad wydalaniem, często składają się ze sprasowanej wymieszanej lub warstwowej struktury z celulozowej puszystej pulpy i superabsorbentu. Według wynalazku, materiał chłonny jest kombinowany z częściowo zobojętnionym materiałem superchłonnym we wkładzie chłonnym. Jak już wspomniano, w rezultacie uzyskuje się wyrób chłonny, występujący przy skórze, o mniejszej wartości pH podczas używania i z suchą powierzchnią stykającą się ze skórą. Podrażnieniu skóry i wytwarzaniu gazów o nieprzyjemnym zapachu przeciwdziała kilka czynników, takich jak hamowanie rozwoju mikroorganizmów, mniejsze obcieranie skóry oraz mniejsza wilgotność w styczności ze skórą.

Ochrona dla osób nie panujących nad wydalaniem lub podpaska higieniczna ma układ klepsydrowy, w tym szerokie części końcowe 15, 16 i węższą część krokową 17 znajdująca się pomiędzy wspomnianymi częściami końcowymi 15, 16. Część krokowa 17 jest tą częścią ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, która jest przeznaczona do tego, żeby leżała pomiędzy udami użytkownika w trakcie używania i która działa jako powierzchnia odbierająca wydalane płyny ustrojowe.

Jak już wspomniano, pomiędzy przepuszczalną dla cieczy warstwą górną 2 a wkładem chłonnym 12 znajduje się porowata i sprężysta warstwa transferowa 3 cieczy, np. watolina włóknista, warstwa porowatej pianki lub warstwa jednego z materiałów, o jakim wspomniano powyżej, uznając go za odpowiedni na drugą warstwę w laminacie pokazanym na fig. 1 i 2. Warstwa transferowa 3 cieczy odbiera ciecz, która przepłynęła przez warstwę górną 2. Moczenie się często polega na wydalaniu stosunkowo dużych objętości cieczy w krótkim okresie czasu. Z tego względu istotne znaczenie ma to, że styczność uzyskana pomiędzy przepuszczalną dla cieczy warstwą górną, a leżącą wewnętrznie warstwą transferową 3 cieczy jest taka, żeby ciecz była w stanie szybko wnikać w warstwę transferową 3 cieczy. Ponieważ warstwa transferowa 3 cieczy ma wysoką gęstość objętościową i grubość, korzystnie 0,5-4 mm, warstwa ta jest w stanie działać jako chwilowy zbiornik cieczy przed jej wchłonięciem następnie we wkład chłonny 12.

W pokazanym przykładzie wykonania, warstwa transferowa 3 cieczy jest nieco węższa niż wkład chłonny 12, chociaż biegnie wzdłuż całej długości ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem. Jedną z zalet takiej konstrukcji jest to, że umożliwia ona zaoszczędzenie na zużyciu materiałów. Naturalnie, istnieje możliwość uzyskania dalszych oszczędności poprzez wykonanie warstwy transferowej 3 cieczy w formie krótszej niż długość ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem. Na przykład, jednym z możliwych rozwiązań alternatywnych pod tym względem, jest umieszczenie warstwy transferowej 3 cieczy wyłącznie w krokowej części 17 wspomnianej ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, ponieważ można oczekiwać, że główna część cieczy lub płynu ustrojowego, jaki ma być wchłonięta przez ochronę dla osób nie panujących nad wydalaniem, zostanie wydalona wewnątrz tej części ochronnej 7.

Te warstwy transferowe cieczy, które są zazwyczaj używane, są często bardzo porowate i wskutek tego mają stosunkowo duży efektywny wymiar średni, który jest często większy niż efektywny wymiar średni porów w konwencjonalnym, przepuszczalnym dla cieczy materiale warstwy górnej. Efektywny średni wymiar porów materiału włóknistego można mierzyć metodą opisaną w EP-A-0 470 392. Ponieważ ciecz wykazuje skłonność do przepływania z dużych kapilar do drobniejszych, a nie na odwrót, w wyniku zjawiska włoskowatości, ciecz ta będzie wykazywała skłonność do pozostawania w siatce włóknistej z materiału zewnętrznego, natomiast nie będzie odprowadzana przez bardziej porowatą warstwę transferową cieczy. W rezultacie pojawia się groźba, że ciecz może przepłynąć po powierzchni warstwy zewnętrznej, albo warstwy górnej, co zwiększy możliwość przecieków. Ciecz pozostająca w strukturze włóknistej warstwy górnej będzie również przyczyniała się do odczuwania przez użytkownika tej warstwy jako mokrej, a tym samym odczuwania przez niego niewygody.

PL 195 669 B1

Łącząc przepuszczalną dla cieczy warstwę górną 2 z warstwą transferową 3 cieczy, jak opisano w powiązaniu z laminatem 1 widocznym na fig. 1 i 2, powoduje się prasowanie warstwy transferowej 3 cieczy w miejscach spojenia 4. Zatem w warstwie transferowej 3 cieczy występuje gradient gęstości, w którym gęstość rośnie w kierunku odpowiednich miejsc spojenia 4. Z tego względu warstwa transferowa 3 cieczy będzie znajdowała się w obszarze wokół miejsc spojenia 4, gdzie gradient wymiarów porów i pole, w którym efektywne średnie wymiary porów są mniejsze niż średnie wymiary porów w przepuszczalnej dla cieczy warstwie górnej 2. Grupując miejsca spojenia 4 według wynalazku, umożliwia się zwiększenie tej części powierzchni laminatu 1, na której średnie wymiary porów w warstwie transferowej 3 cieczy są mniejsze niż średnie wymiary porów w przepuszczalnej dla cieczy warstwie górnej 2.

Umożliwia to skuteczne odprowadzanie cieczy przez warstwę transferową 3 cieczy z warstwy górnej 2. Ponieważ ciecz jest odprowadzana z warstwy górnej 2 w obszarze otaczającym odpowiednie miejsca spojenia 4 oraz w bardziej gęstych obszarach 6 znajdujących się pomiędzy miejscami spojenia 4 w każdej z grup spojenia 5, więc w obszarach tych wystąpi deficyt cieczy tak, żeby nastąpiło wyrównanie bilansu cieczy w otaczających obszarach. W związku z tym w warstwie górnej 2 będzie znajdowało się łącznie mniej cieczy i będzie w wyniku tego odczuwaną przez użytkownika jako bardziej sucha przy skórze niż w przeciwnym przypadku. Ponieważ podczas używania wyrobu uzyskuje się mniejsze pH w wyniku obecności częściowo zobojętnionego materiału superchłonnego we wkładzie chłonnym, więc ryzyko, na przykład podrażnienia skóry, jest znacznie mniejsze.

Rozmieszczając miejsca spojenia 4 w grupach 5 w taki sposób, że pomiędzy wspomnianymi miejscami spojenia 4 znajdowały się niespojone zagęszczone obszary 6, możliwe jest uzyskanie bardzo skutecznego transportu cieczy z przepuszczalnej dla cieczy warstwy górnej 2 do warstwy transferowej 3 cieczy ze stosunkowo małą liczbą spojeń. Ponadto pomiędzy grupami 5 są pozostawione niespojone obszary 7, w wyniku czego powierzchnia ochrony 10 dla osób nie panujących nad wydalaniem uzyskuje falistą lub „wyboistą” strukturę leżącą w trakcie używania wyrobu w pobliżu użytkownika. Te niespojone obszary 7 pomiędzy grupami 5 są masywne i miękkie, w wyniku czego laminat 1 staje się przewiewny i wygodny w noszeniu, a także skutecznie odsuwa wspomnianą powierzchnię od skóry użytkownika tak, żeby skóra zachowała suchość nawet w przypadku zwilżenia laminatu.

Dla zapewnienia skutecznego transferu cieczy pomiędzy warstwą transferową 3 cieczy, a wkładem chłonnym 12, korzystnie, wkład chłonny powinien być, korzystnie, bardziej powinowaty do cieczy niż warstwa transferowa 3 cieczy. Można to uzyskać, na przykład, czyniąc warstwę transferową 3 cieczy mniej hydrofilową niż wkład chłonny 12 i/lub nadając wkładowi chłonnemu 12 drobniejszą strukturę kapilarną niż warstwie transferowej 3 cieczy.

Claims

1. Wyrób chłonny, w postaci pieluchy lub ochrony dla osób nie panujących nad wydalaniem, zawierający wkład chłonny zamknięty pomiędzy nieprzepuszczalną dla cieczy warstwą podkładową i laminatem materiałowym w postaci przepuszczalnej dla cieczy warstwy materiału włóknistego, tworzącej warstwę górną oraz przepuszczalnej dla cieczy, porowatej i sprężystej warstwy materiału, tworzącej warstwę transferową cieczy usytuowaną w pobliżu wkładu chłonnego, przy czym laminat ma rozciągłość płaską i grubość w kierunku prostopadłym do wspomnianej rozciągłości płaskiej, zaś co najmniej jedna z warstw spośród warstwy górnej i warstwy transferowej zawiera materiał termoplastyczny, przy czym te dwie warstwy są złączone ze sobą w miejscach spojenia za pomocą czynnika laminującego, w których materiał termoplastyczny jest doprowadzany do co najmniej częściowego zmięknięcia lub stopienia, spajając ze sobą te dwie warstwy, znamienny tym, że wkład chłonny (12) zawiera częściowo zobojętniony materiał superchłonny, który ma taki stopień zobojętnienia, że po zmoczeniu wartość pH we wkładzie chłonnym jest w przedziale od 3,5 do 4,9, zaś obszary lub miejsca spojenia (4) warstw, znajdujące się na laminacie (1), biegną w kierunku grubości tego laminatu (1) przez warstwę górną (2) i co najmniej częściowo przez warstwę transferową (3) cieczy.

2. Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, że obszary spojenia laminatu (1) są rozmieszczone w dwóch lub więcej grupach (5), z co najmniej dwoma miejscami spojenia (4) w każdej z grup (5), przy czym największa odległość pomiędzy dwoma sąsiadującymi ze sobą miejscami spojenia (4) w danej grupie (5) jest mniejsza niż najmniejsza odległość pomiędzy każdą grupą (5), a jej najbliższą grupą sąsiednią (5), ponadto w laminacie (1) znajdują się pomiędzy miejscami spojenia (4) w każdej grupie (5) spojeń pierwsze obszary niespojone (6) laminatu, które mają wyższą gęstość niż drugie obszary niespojone (9) laminatu znajdujące się pomiędzy odpowiednimi grupami spojenia (5).

PL 195 669 B1

3. Wyrób chł onny wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e materiał superchł onny ma taki stopień zobojętnienia, że pH we wkładzie chłonnym wyrobu po jego zmoczeniu mieści się w przedziale 4,1 - 4,7.

4. Wyrób chłonny według zastrz. 2, znamienny tym, ż e miejsca spojenia (4) laminatu zawierają spojenia punktowe, spojenia liniowe, spojenia prostokątne lub spojenia kołowe.

5. Wyrób chł onny wedł ug zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ż e w warstwie górnej (2) znajdują się przelotowe otwory w miejscach spojenia (4).

6. Wyrób chłonny według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że warstwa górna (2) jest wykonana z materiału włókninowego.

7. Wyrób chłonny według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że znajduje się w nim gręplowany, spajany termicznie materiał włókninowy.

8. Wyrób chłonny według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, ż e warstwa transferowa (3) cieczy jest warstwą watoliny włóknistej o grubości 0,5-4 mm.

9. Wyrób chł onny według zastrz. 2 albo 4, znamienny tym, ż e najmniejsza odległ o ść (x) pomiędzy dwiema sąsiadującymi ze sobą grupami (5) miejsc spojenia (4) jest co najmniej dwa razy większa od największej odległości (y) pomiędzy dwoma sąsiadującymi ze sobą miejscami spojenia (4) w odpowiednich grupach (5).

10. Wyrób chłonny według zastrz. 9, znamienny tym, że stosunek x/y pomiędzy odległościami (x) i (y) wynosi od 2/1 do 12/1.

11. Wyrób chłonny według zastrz. 9, znamienny tym, że odległość (x) wynosi 2-6 mm, a odległość (y) 0,5-1 mm.