PL188403B1

PL188403B1 - Urządzenie do wytwarzania lekkich materiałów budowlanych i sposób wytwarzania lekkich materiałów budowlanych

Info

Publication number: PL188403B1
Application number: PL99330688A
Authority: PL
Inventors: Guido Bailleul; Peter Bayer; Dieter Hums
Original assignee: Ytong Ag
Priority date: 1998-01-05
Filing date: 1999-01-04
Publication date: 2005-01-31
Also published as: DE59802047D1; DE19800182C2; CZ433698A3; DE19800182A1; EP0927615B1; CZ289378B6; PL330688A1; EP0927615A2; EP0927615A3

Abstract

1. Urzadzenie do wytwarzania lekkich materia- lów budowlanych, w szczególnosci gazobetonu lub betonu komórkowego, ze stanowiskiem napelniania, na którym zalewa sie formy masa betonu komórkowego, z jedna albo wieksza liczba komór cieplnych, do których doprowadza sie napelnione formy i w których nastepuje wzrastanie i tak zwane wiazanie lub tezenie masy beto- nowej pod dzialaniem energii cieplnej, ze stanowiskiem przecinania, na które doprowadza sie nastepnie zestalone kesy betonu komórkowego, które przecina sie na po- trzebne formaty, z jedna lub wieksza liczba komór grzej- nych, do których wprowadza sie pociete kesy i poddaje sie je dzialaniu energii cieplnej, i z jednym albo wieksza liczba autoklawów, w które wsuwa sie kesy betonu komórkowego i poddaje sie utwardzaniu para, a takze z odcinkiem chlodzenia, na który przesuwa sie utwar- dzone kesy celem ochlodzenia, przy czym wszystkie te podzespoly maja odcinki robocze wyposazone w szyny, znam ienne tym , ze obejmuje co najmniej jedna zespo- lona komore (8) cieplno-grzejna, w której masa betonu komórkowego tezeje pod dzialaniem energii cieplnej, a przeciete kesy betonu komórkowego sa nagrzewane energia cieplna przed utwardzaniem para. Fig.1 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do wytwarzania lekkich materiałów budowlanych i sposób wytwarzania lekkich materiałów budowlanych.

Materiały budowlane, w szczególności lekkie materiały budowlane, np. beton komórkowy lub gazobeton, utwardzane parą, wytwarza się niżej podaną metodą. Zmielone surowce, takie jak piasek, wapno, cement, nośniki siarczanowe i proszek aluminiowy dozuje się jako wsad razem z wodą do mieszalnika. Po wymieszaniu ładuje się płynny materiał do naolejonej, poruszającej się na torach formy zalewowej o pojemności 4-9 m³. Po napełnieniu formy doprowadza się ją na miejsce fermentacji, gdzie masa fermentuje do jej ostatecznej objętości i pozostaje tam w czasie od jednej do sześciu godzin, aż w efekcie stężenia pod działaniem środków wiążących masa ta uzyska odpowiednią do cięcia wytrzymałość na wil188 403 gotno. Następnie transportuje się napełnioną formę na stanowisko przecinania, usuwa się szalunek i wreszcie przecina się masę drutami na stanowisku przecinania. Po cięciu wprowadza się przecięty materiał na wózku bezpośrednio do autoklawów albo gromadzi się materiał na placu przed autoklawem aż do zebrania całego wsadu i następnie wprowadza się taki wsad do autoklawu. Po obróbce w autoklawie, która trwa zwykle około 12 godzin, wyprowadza się materiał z autoklawu, rozładowuje się na urządzenie wyładowcze, pakuje się i transportuje na skład.

Takie tradycyjne urządzenie opisano w publikacji S. Robert, Silikatbeton, VEB Verlag fur Bauwesen Berlin, Berlin 1970 i objaśnia się niżej na podstawie fig. 9.

Na stanowisku zalewania 101 oczyszczone i naolejone formy napełnia się mieszanką betonu komórkowego i następnie przemieszcza się na miejsce fermentacji 102, gdzie masa w formach wzrasta i tężeje. Na stanowisku rozformowania 103 formy z ustalonymi na wilgotno kęsami betonu komórkowego są odwracane o 90 i następuje zdjęcie części formy, przy czym ścianka boczna formy pozostaje jako podstawka do utwardzania. Inny sposób przewiduje przestawianie kęsów betonu komórkowego na ruchome ruszty, przy czym uprzednio zdejmuje się wszystkie części formy. Kęsy doprowadza się następnie na stanowisko cięcia 104, gdzie przecina się je na potrzebne formaty. Elementy formy zdjęte z kęsów oczyszcza się na stanowisku 105 i następnie składa się znów w formę i smaruje się olejem na stanowisku 106.

Podstawki z przeznaczonym do utwardzania kęsem betonu komórkowego ustawia się stronami wzdłużnymi obok siebie na jeżdżącym po torach wózku autoklawowym 107 i wprowadza się do tunelu 108, który powinien chronić kęsy przed wychłodzeniem, zwłaszcza przed przeciągiem. Po zgromadzeniu wózków w ilości dostatecznej do napełnienia autoklawu wyprowadza się kęsy z tunelu 108 do wolnego autoklawu 109 i tam poddaje się utwardzaniu przy użyciu pary.

Po zakończeniu utwardzania parą wyprowadza się kęsy betonu komórkowego z autoklawu 109 i odstawia się na plac 111 do dalszej obróbki i/albo do pakowania.

W przypadku, gdy kęsy betonu komórkowego mają być zbrojone, to przed zalewaniem można włożyć zbrojenie do form na stanowisku zbrojenia 112.

Takie urządzenia zajmują dużą powierzchnię. Dużo miejsca wymagają tory stanowisk fermentacji i stanowiska składowania przed autoklawami, przy czym niekiedy w strefie stanowisk fermentacji trzeba zbudować tunel cieplny dla skrócenia czasu fermentacji i uzyskania oszczędności przestrzeni. Jeżeli autoklawy ładuje się pojedynczymi wózkami a nie partiami, to można wprawdzie ograniczyć wielkość miejsca przed autoklawami, ale nie można wykorzystać cennej zdolności produkcyjnej autoklawów.

Efektywna eksploatacja takich urządzeń ma miejsce przy potencjale wytwórczym powyżej 300000 m³/rok. W wielu przypadkach tak duża zdolność produkcyjna przekracza możliwości zbytu na rynku.

Następną wadą jest to, że tradycyjne metody wymagają stosowania bardzo wielu form, co zwiększa nakłady inwestycyjne.

Poza tym projektuje się urządzenia indywidualnie, z czym wiążą się wysokie koszty, ponieważ często nie można wykorzystać wypróbowanych rozwiązań. O ile można zastosować wypróbowane rozwiązania konstrukcyjne, to zawierają one uniwersalne urządzenia przygotowane do każdych wymogów i dlatego pociągają za sobą większe inwestycje.

Z BE 556 531 A jest znany sposób ogrzewania załadowanej do form masy betonu komórkowego podczas wzrastania i przecinania oraz po przecinaniu przed obróbką w autoklawie. Podczas wzrastania i przecinania odbywa się nagrzewanie w tunelu, w którym umieszczono kilka kolejnych stanowisk przecinania. Pocięte bloki betonu komórkowego wprowadza się na wózkach do dużej, ogrzewanej, mającej szereg torów komory oczekiwania. Wadą tego urządzenia jest to, że ono również zajmuje dużo miejsca i z powodu długich dróg przebiegu uzyskuje się stosunkowo niskie tempo pracy.

Zadaniem wynalazku jest stworzenie urządzenia do wytwarzania betonu komórkowego, które zajmuje znacznie mniej miejsca dzięki lepszemu wykorzystaniu przestrzeni i umożliwia wzrost tempa produkcji. Ponadto takie urządzenie powinno mieć korzystnie budowę modułową i powinno umożliwiać łatwą rozbudowę o kolejne moduły.

188 403

Istota wynalazku odnośnie urządzenia polega na tym, że obejmuje co najmniej jedną zespoloną komorę cieplno-grzejną w której masą, betonu komórkowego tężeje pod działaniem energii cieplnej, a przecięte kęsy betonu komórkowego są nagrzewane energią cieplną przed utwardzaniem parą.

Korzystnie komora cieplno-grzejna ma strefę cieplną i strefę grzejną.

Korzystnie strefa cieplna znajduje się na jednakowym poziomie ze strefą grzejną a strefa cieplna i strefa grzejna znajdują się równolegle obok siebie na tym samym poziomie.

Korzystnie strefa cieplna jest umieszczona nad strefą grzejną.

Korzystnie urządzenie obejmuje zespoły doprowadzające ciepło odlotowe ze strefy grzejnej do strefy cieplnej w sposób regulowany.

Korzystnie całe urządzenie bez dołów fundamentowych jest ustawione na ułożonych na ziemi płytach fundamentowych.

Korzystnie ma co najmniej jeden złożony układ modułowy, w którym autoklaw i strefa grzejna komory cieplno-grzejnej mającej ponadto strefę cieplną są uszeregowane wzdłużnie, przy czym strefa grzejna komory cieplno-grzejnej jest umieszczona przed wejściem autoklawu, a strefa cieplna znajduje się korzystnie nad strefą grzejną.

Korzystnie odcinek chłodzenia umieszczony na przeciwległej względem strefy grzejnej stronie czołowej autoklawu jest usytuowany w jednej linii z autoklawem i strefą grzejną 9 komory cieplno-grzejnej.

Korzystnie z boku komory cieplno-grzejnej znajduje się odcinek roboczy z piłą a obok znajduje się odcinek roboczy ze stanowiskiem oczyszczania, stanowiskiem olejenia i stanowiskiem napełniania.

Korzystnie na krańcach komory cieplno-grzejnej i odcinków roboczych po stronie autoklawu jest odcinek toru z żurawiem wywrotnym przejeżdżającym nad komorą cieplno-grzejną i odcinkami roboczymi.

Korzystnie w przeciwległej do autoklawu strefie komory cieplno-grzejnej i odcinków roboczych jest umieszczony żuraw poprzeczny, który może objeżdżać po swoim torze komorę cieplno-grzejną i odcinki robocze.

Korzystnie w strefie odcinka toru żurawia poprzecznego jest umieszczona suwnica.

Korzystnie z boku komory cieplno-grzejnej i autoklawu rozciąga się odcinek toru dla wózków do utwardzania, przy czym odcinek jest zainstalowany w strefie komory cieplnogrzejnej między tą komorą i odcinkiem roboczym.

Korzystnie stanowisko napełniania jest umieszczone w strefie przecięcia toru żurawia poprzecznego i odcinka roboczego.

Korzystnie między autoklawem i odcinkiem chłodzenia jest umieszczona suwnica przemieszczająca wózki z utwardzonymi blokami betonu komórkowego z toru odcinka chłodzenia na odcinek torowy.

Korzystnie w sąsiedztwie odcinka toru żurawia wywrotnego i równolegle do tego odcinka oraz z boku autoklawu poprzecznie do niego przebiega odcinek żurawia wywrotnego do przestawiania utwardzonych bloków betonu komórkowego lub podstawek do utwardzania z odcinka na stanowisko rozładowania umieszczone w strefie odcinka żurawia poprzecznego.

Korzystnie na przeciwległej względem odcinka żurawia poprzecznego stronie odcinka żurawia wywrotnego jest umieszczony odcinek buforowy podstawek do utwardzamą na który można wprowadzać podstawki ze strefy rozładowania poprzez odcinek poprzecznie do tego odcinka.

Korzystnie odcinek chłodzenia jest umieszczony równolegle obok komór cieplnogrzejnych.

Korzystnie odcinki robocze z komorą cieplno-grzejną oraz stanowiskami, na których obrabia się masę lub kęsy betonu komórkowego, a także ich odcinki buforowe i korzystnie także odcinek buforowy dla podstawek do utwardzania są usytuowane równolegle obok siebie i mają w przybliżeniu jednakową długość, przy czym urządzenie to obejmuje po jednym zespole przemieszczającym do przestawiania form i/lub wózków do utwardzania z jednego odcinka roboczego na drugi taki odcinek, korzystnie obejmuje żuraw wywrotny, żuraw poprzeczny i/lub suwnice objeżdżające lub przejeżdżające nad dwoma krańcami odcinków roboczych.

188 403

Korzystnie urządzenie zawiera zespoły doprowadzające ciepło odlotowe, korzystnie parę odlotową z jednego lub większej liczby autoklawów do co najmniej jednej komory cieplnogrzejnej.

Istota wynalazku odnośnie sposobu wytwarzania lekkich materiałów budowlanych, w szczególności gazobetonu lub betonu komórkowego polega na tym, że podgrzewanie masy i nagrzewanie pociętych kęsów betonu komórkowego prowadzi się w złożonej, zespolonej komorze cieplno-grzejnej.

Korzystnie do nagrzewania w strefie grzejnej wykorzystuje się ciepło odlotowe, korzystnie parę odlotową z jednego albo większej liczby autoklawów.

Korzystnie do nagrzewania wykorzystuje się ogrzewanie pośrednie.

Korzystnie do podgrzewania masy betonu komórkowego wykorzystuje się ciepło odlotowe, korzystnie parę odlotową z jednego lub większej liczby autoklawów i/albo ze strefy grzejnej.

Korzystnie do podgrzewania masy betonu komórkowego wykorzystuje się ogrzewanie pośrednie.

Korzystnie w komorze cieplno-grzejnej podgrzewa się najpierw formy zalane masą betonu komórkowego i po cięciu stężone kęsy betonu komórkowego wprowadza się do tej samej komory i tam nagrzewa.

Korzystnie napełnione masą betonu komórkowego formy podgrzewa się najpierw w strefie cieplnej komory cieplno-grzejnej, następnie przecina się i potem nagrzewa się po wprowadzeniu do strefy grzejnej komory cieplno-grzejnej.

Korzystnie strefę grzejną komory cieplno-grzejnej napełnia się w sposób ciągły kęsami betonu komórkowego aż do zebrania wsadu do autoklawu, po zakończeniu obróbki cieplnej ładuje się ten cały wsad do autoklawu, przy czym wykorzystuje się jeden lub kilka torów strefy grzejnej jako odcinek buforowy dla co najmniej jednego autoklawu.

Korzystnie kęsy betonu komórkowego nagrzewa się w strefie grzejnej do temperatury 90 do 120°C, korzystnie powyżej 100°C.

Korzystnie masę betonu komórkowego w formach przed przecinaniem podgrzewa się w strefie cieplnej komory cieplno-grzejnej w temperaturze 40 - 70°C, korzystnie powyżej 50°C.

Korzystnie utwardzanie parą kęsów betonu komórkowego w autoklawie prowadzi się przez okres 7-9 godzin w stosowanych zwykle warunkach ciśnienia i temperatury/.

Korzystnie utwardzone kęsy betonu komórkowego po obróbce w autoklawie przemieszcza się dla ochłodzenia do odcinka chłodzenia.

Korzystnie ciepło oddawane w strefie odcinka chłodzenia doprowadza się do komory cieplno-grzejnej.

Zgodnie z wynalazkiem szczególnie zwarte urządzenie ze skróconym tempem pracy uzyskuje się dzięki temu, że wykorzystuje się miejsca zbiorcze przed autoklawami przeznaczonymi do realizacji operacji technologicznych. W miejscach zbiorczych przed autoklawami instaluje się kombinowaną komorę cieplno-grzejną, przy czym strefa cieplna dla fermentującej masy betonu komórkowego jest powiązana za pośrednictwem wykorzystywanego nośnika energii cieplnej ze strefą nagrzewania już pociętych kęsów betonu komórkowego, tak że czynnik grzewczy może przechodzić ze strefy grzejnej do strefy cieplnej. Obie te strefy celowo sąsiadują ze sobą, korzystnie są umieszczone jedna nad drugą. Korzystnie strefy te mogą znajdować się w komorze bez ścianek działowych, ale można też przewidzieć ścianki działowe z przepustami dla czynnika grzewczego. Celowe jest takie ukształtowanie przepustów··, żeby można było zmieniać ich otwory, co umożliwia sterowanie przepływem czynnika grzewczego. Obie te strefy można przewidzieć w przestrzeni obok siebie, ale celowe jest umieszczenie strefy cieplnej nad strefą grzejną, ponieważ w strefie grzejnej odbywa się obróbka z wykorzystaniem większej ilości energii cieplnej i czynnik grzewczy może łatwo przepływać z dołu do góry, co pozwala wyeliminować środki, za pomocą czynnik grzewczy byłby przesyłany ze strefy grzejnej do strefy cieplnej.

Kombinowane urządzenie cieplno-grzejne według wynalazku nazywa się dalej dla uproszczenia komorą cieplno-grzejną, którą podzielono na strefę cieplną i strefą grzejną, przy czym strefy te mogą być też rozdzielone przegrodami. Taką kombinowaną komorę można także użytkować w trybie obiegowym, to znaczy kęsy betonu komórkowego po fermentacji

188 403 i stężeniu wyprowadza się z komory cieplno-grzejnej. przecina się i następnie wprowadza się z powrotem do tej komory celem dalszego nagrzewania.

Zgodnie z wynalazkiem celowo strefę mieszania i strefę przecinania umieszcza się na wyższym poziomie lub na wyższej platformie. co pozwala uniknąć zabudowy w gruncie. np. fundamentów dla całego urządzenia. które zwykle są bardzo drogie.

W modułowym układzie kombinowanej komory cieplno-grzejnej według wynalazku ze strefą cieplną nad strefą grzejną wprost przed stroną czołową autoklawu dobrze jest. gdy takie urządzenie ma możliwość rozbudowy modułowej z boku tej kombinowanej komory. Dzięki podgrzewaniu fermentujących oraz nagrzewaniu pociętych kęsów betonu komórkowego w obrębie miejsc zbiorczych przed autoklawem wykorzystuje się optymalnie stosunkowo małą powierzchnię; poza tym skraca się cykl pracy. korzystnie proces obróbki w autoklawie. w taki sposób., że można zwiększyć zdolność produkcyjną i obniżyć koszty produkcji. gdyż podgrzewanie i nagrzewanie zmniejszają ilość energii potrzebnej do przebiegu reakcji w autoklawie.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku. na którym fig. 1 przedstawia schematycznie urządzenie według wynalazku z komorą cieplnogrzejną w widoku z boku; fig. 2 - pokazane schematycznie urządzenie według wynalazku jak na fig. 1 w widoku z góry; fig. 3 - następną odmianę realizacji urządzenia według wynalazku z komorą cieplno-grzejną w widoku z boku; fig. 4 - urządzenie według fig. 3 w widoku z góry; fig. 5 - następną odmianę realizacji urządzenia według wynalazku z kombinowaną komorą cieplno-grzejną w widoku z boku; fig. 6 - urządzenie według wynalazku jak na fig. 5 pokazane schematycznie w widoku z góry; fig. 7 - podstawowy moduł urządzenia według wynalazku w widoku z góry; fig. 8 - urządzenie według fig. 7 w wyższym stopniu rozbudowy; fig. 9 znane urządzenie do wytwarzania betonu komórkowego.

Całe urządzenie 1 do wytwarzania betonu komórkowego (fig. 1. 2) jest umieszczone na ziemi albo na płycie fundamentowej 35 i ma przykładowo dwa jednakowej długości autoklawy 2. które są umieszczone względem ich osi wzdłużnych obok siebie na tym samym poziomie. Autoklawy 2 co najmniej z jednej strony czołowej mogą być otwarte i są wyposażone w tor szynowy 3. który przebiega wewnątrz równolegle do ich osi wzdłużnej 4. Autoklawy 2 są ładowane za pomocą tak zwanych wózków 5 do utwardzania. na których układa się pocięte kęsy betonu komórkowego 6. Z otwieranej strony autoklawów 2 jest umieszczona suwnica 7 poruszająca się poprzecznie do osi wzdłużnej 4 autoklawów 2.

W kierunku torów szynowych 3 lub osi wzdłużnych 4 usytuowanych obok siebie autoklawów 2 umieszczono zespolone urządzenie cieplno-grzejne (zwane dalej komorą cieplnogrzejną). Komora 8 cieplno-grzejną ma strefę grzejną 9. przez którą przebiegają szyny lub tory 3a na przedłużeniu i/lub równolegle do torów 3. Na tory 3a mogą być odstawiane wózki 5 z kęsami betonu komórkowego. mogące poruszać się w kierunku autoklawów. Między równoległymi do siebie torami 3a może w strefie grzejnej 9 znajdować się ścianka oporowa lub działowa 10. która może mieć wycięcia. tak że oddzielone strefy komory 9 mogą być połączone atmosferycznie. Nad strefą grzejną 9 przyjmującą wózki 5 do utwardzania ukształtowana jest w komorze 8 cieplno-grzejnej strefa cieplna 11. Do strefy cieplnej 11 odstawia się ruchome formy 12 ze znajdującą się w nich wzrastającą i tężejącą masą betonu komórkowego. Formy te mogą poruszać się po torach 13. które przebiegają równolegle do torów 3a.

Ze względu na różne kształty przestrzenne i wymiary form zalewowych dla betonu komórkowego i wózków do utwardzania. tory 13 mają inną szerokość niż tory 3a. tak że na przykład trzy rzędy umieszczonych obok siebie form zalewowych 12 w strefie cieplnej 11 znajdują się nad dwoma rzędami wózków 5 ustawionych obok siebie na torach 3 a lub szynach.

Między strefą cieplną 11 i strefą grzejną 9 może być też umieszczona ścianka działowa 14. która może mieć korzystnie nastawne przepusty umożliwiające przepływ ze strefy 9 czynnika grzewczego mającego energię cieplną jeszcze wystarczającą do podgrzewania. dzięki czemu do strefy cieplnej 11 można dozować czynnik grzewczy ze strefy grzejnej 9.

Szyny lub tory 13 strefy cieplnej 11 są umieszczone przykładowo z konstrukcją nośną nad strefą grzejną 9. Można zrezygnować z wbudowania ścianki działowej 14. gdy na to pozwalają odpowiednio zaprojektowane bilans cieplny albo wymiana czynnika grzewczego

188 403 między strefą grzejną 9 i strefą cieplną 11, tak że energia cieplna odpowiada potrzebom energetycznym komory cieplnej 11.

Szyny przewidziane w komorze 8 cieplno-grzejnej sięgają na krańcu 15 po stronie autoklawów 2 na odległość umożliwiającą poruszanie się żurawia wywrotnego 17 po torze 17a, a na krańcu 16 po strome przeciwległej do autoklawów 2 sięgają na odległość umożliwiającą poruszanie się żurawia poprzecznego 18 wzdłuż toru 18a. Poniżej toru żurawia poprzecznego 18 jest umieszczona suwnica 19, która przesuwa się w kierunku poprzecznym do kierunku przebiegu szyn 3a, 13 komory cieplno-grzejnej 8. Przy wzdłużnym boku komory 8 cieplnogrzejnej przewidziano odcinek chłodzenia 21 z torem 20, na który odstawia się do chłodzenia wyciągane z autoklawu, utwardzone parą kęsy 6 betonu komórkowego na wózkach 5 do utwardzania. Tor 20 odcinka chłodzenia 21 ma w przybliżeniu taką długość jak komora 8 cieplno-grzejna i może być objeżdżany po stronie autoklawów przez suwnicę 7 a po stronie przeciwległej przez suwnicę 19.

Odcinek chłodzenia 21 może mieć osłonę 22 i w efekcie powstaje tunel chłodzący 23. Między torami 17a, 18a odpowiednio żurawia wywrotnego i poprzecznego obok komory 8 cieplno-grzejnej albo obok odcinka chłodzenia 21 usytuowano stanowisko przecinania 24, przy czym zespalający stanowisko przecinania 24 odcinek roboczy 25 jest wyposażony w tor 26 i ma w przybliżeniu taką długość jak komora 8 cieplno-grzejną lub odcinek chłodzenia 21, a więc na krańcach może być również objeżdżany przez żuraw wywrotny 17 wzdłuż jego toru 17a i żuraw poprzeczny 18 wzdłuż jego toru 18a.

Na przedłużeniu torów 17a, 18a odpowiednio żurawia wywrotnego i poprzecznego, równolegle do komory cieplno-grzejnej 8, odcinka chłodzenia 21 i do odcinka roboczego 25 mającego stanowisko przecinania 24, przewidziano następny odcinek roboczy 27, na którym umieszczono stanowisko oczyszczania 28, stanowisko olejenia 29 i stanowisko napełniania form 30 betonem komórkowym.

Tor 20 odcinka chłodzenia 21 sięga poza tor żurawia poprzecznego 18, przy czym umieszczono tam obok toru 20 stanowisko 31 do rozładowania, rozdzielania i pakowania bloków betonu komórkowego.

Obok stanowiska napełniania 30 usytuowano mieszalnik 32 z wylewem 33. Celowo stanowisko przecinania 24 lub odcinek roboczy 25 ze stanowiskiem przecinania 24 oraz odcinek roboczy 27 ze stanowiskiem napełniania 30 umieszczono na poziomie 34 powyżej płyty fundamentowej 35, przy czym istniejące zwykle podbudówki 36 do odprowadzania odłamków albo rozlanej masy betonowej znajdują się także jeszcze nad płytą fundamentową 25.

Niżej objaśnia się zasadę działania tego rodzaju urządzenia do produkcji betonu komórkowego. Pustą formę 12 na beton komórkowy ustawia się w strefie toru 17a żurawia wywrotnego na odcinku roboczym 27, przemieszcza się i oczyszcza na stanowisku oczyszczania 28, następnie wprowadza się na stanowisko olejenia 29, smaruje się olejem i po doprowadzeniu na stanowisko 30 napełnia się masą betonu komórkowego. Napełnioną formę 12 doprowadza się w strefę toru 18a żurawia poprzecznego i tam za pomocą żurawia poprzecznego 18 podnosi się na poziom strefy cieplnej 11, odstawia się na jednym z torów 13 na odcinku toru 18a strefy 11 i wprowadza się do strefy 11 komory cieplno-grzejnej 8. Formę 12 napełnioną masą betonu komórkowego przesuwa się stopniowo wraz z innymi napełnionymi formami przez strefę 11 i po wyjściu z tej strefy przemieszcza się na odcinku 17a żurawia wywrotnego na tor 13. Formę 12 ze związaną już masą betonową podejmuje się tam za pomocą żurawia wywrotnego 17 i przemieszcza w kierunku toru 26 odcinka roboczego 25. Następuje przy tym przekręcenie formy 12 do betonu komórkowego o 90°. Po ustawieniu na torze 26 formy 12, której ścianka boczna stanowi podstawkę 12a do utwardzania, ściąga się do góry pozostałe jeszcze elementy formy z wyjątkiem podstawki 12a i obok toru 26 montuje się ponownie w nową formę 12 z podstawką 12a pochodzącą ze stanowiska rozładowania 31, po czym ustawia się znów na odcinku roboczym 27.

Spoczywający na podstawce 12a kęs betonu komórkowego 6 doprowadza się po torze 26 odcinka roboczego 25 na stanowisko przecinania 24 i tam przecina się na potrzebne formaty. Po wyjściu ze stanowiska przecinania 24 podstawka z przeciętym kęsem wchodzi w strefę odcinka toru 18a żurawia poprzecznego. Podejmuje ją tam żuraw poprzeczny 18

188 403 i ustawia na wolnym wózku 5 do utwardzania. Po ustawieniu trzech takich kąsów 6 na wózku 5 suwnica 19 przemieszcza wózek 5 w strefę jednego z torów 3a strefy grzejnej 9 komory 8 cieplno-grzejnej i wreszcie wózek ten wprowadza się do strefy grzejnej 9 poprzecznie do suwnicy 19. Suwnica 19 może stanowić część składową strefy grzejnej. Na wejściach i wyjściach strefy cieplnej 11 i strefy grzejnej 9 mogą znajdować się śluzy lub bramy (nie pokazane na rysunku), dzięki którym unika się strat ciepła i/lub przeciągów.

Wózki 5 do utwardzania mające po trzy podstawki 12a z umieszczonymi na nich kęsami 6 betonu komórkowego są zestawiane w strefie grzejnej 11 komory 8 cieplno-grzejnej na każdym z torów 3a w zestaw i są nagrzewane przez określony czas.

Gdy autoklaw 2, usytuowany w jednej linii przedłużeniem toru 3a, zostanie zwolniony cały zestaw wózków do utwardzania można wprowadzić wprost do autoklawu za pomocą suwnicy 7. Jeżeli wolny jest autoklaw 2 przemieszczony względem zajętego toru 3a, to przestawia się zestaw wózków za pomocą suwnicy 7 na obok położony tor 3 i wprowadza się do autoklawu. Potem następuje utwardzanie parą całego zestawu w autoklawie 2, przy czym dzięki uprzedniej obróbce cieplnej i nagrzewaniu skraca się obróbkę w autoklawie z np. stosowanych zwykle 12 godzin do np. 8 godzin.

Po zakończeniu utwardzania parą wózki 5 wyprowadza się z autoklawu 2 na suwnicę 7, przemieszcza się pojedynczo suwnicą 7 w strefę toru 20 odcinka chłodzenia 21 i przesuwa się na odcinek chłodzenia 21. Na odcinku chłodzenia 21 gromadzi się w końcu cały zestaw wózków z autoklawu 2.

Po dostatecznym ochłodzeniu wózki 5 z podstawkami 12a do utwardzania i znajdującymi się na nich utwardzonymi kęsami 6 betonu komórkowego są przesuwane na drugą stronę suwnicy 19 dostając się na stanowisko rozładowania 31. Na stanowisku rozładowania 31 utwardzone bloczki betonu komórkowego zdejmuje się z podstawek 12a i doprowadza do miejsca pakowania. Rozładowane wózki 5 przemieszcza się do ponownego wyposażenia ich w podstawki 12a do utwardzania. Podstawki 12a do utwardzania są również przemieszczane na przeznaczony dla nich odcinek buforowy 38, który znajduje się między odcinkiem roboczym 25 i odcinkiem roboczym 27, i są przygotowywane do ponownego montażu z elementami form na odcinku toru żurawia wywrotnego 17.

W zgodnym z wynalazkiem przykładzie wykonania urządzenia 1 do wytwarzania betonu komórkowego komora cieplno-grzejna jest ukształtowana w taki sposób, że podgrzewanie i nagrzewanie odbywa się w jednej komorze na kombinowanych odcinkach torów, przy czym z uwagi na różną szerokość wózków 5 i form 12 węższe tory 3a są umieszczone między szerszymi torami 13 (fig. 5, 6). Na przykład obok siebie są umieszczone trzy takie kombinowane odcinki torowe. W takim urządzeniu 1 odcinek chłodzenia 21, komora cieplno-grzejną 8, odcinek roboczy 25 ze stanowiskiem przecinania 24, odcinek buforowy 38 dla podstawek do utwardzania oraz odcinek roboczy 27 mają w zasadzie jednakową długość i w tej kolejności są rozmieszczone równolegle obok siebie. Na przedłużeniu torów 20 odcinka chłodzenia 21 oraz torów 3a lub 13 sąsiadujących z odcinkiem chłodzenia 21 odcinków torowych komory 8 cieplno-grzejnej są ustawione obok siebie dwa autoklawy 2 o jednakowej długości, przy czym między autoklawami 2 i odcinkiem chłodzenia 21 albo komorą 8 cieplno-grzejną jest umieszczona suwnica 7, która rozciąga się wzdłuż komory 8 cieplno-grzejnej tak, że mogą być objeżdżane tor 20 odcinka 21 i wszystkie tory 3a lub 13 komory 8. Z drugiej strony odcinka chłodzenia 21 lub komory 8 cieplno-grzejnej przewidziano w opisany już sposób identyczną suwnicę 19.

W tym przykładzie wykonania wypełnia się najpierw komorę 8 cieplno-grzejna formami 12 betonu komórkowego. Po stężeniu masy betonu komórkowego pod działaniem ciepła przemieszcza się formy np. pojedynczo i kolejno na odcinek toru 17a żurawia wywrotnego i doprowadza się pojedynczo w opisany już sposób na stanowisko przecinania 24 przekręcając o 90°, przecina się i jak opisano wcześniej transportuje się dalej. Formy 12 ściągnięte np. z sąsiadującego z odcinkiem 21 toru komory 8 cieplno-grzejnej zastępuje się sukcesywnie od strony suwnicy 9 wózkami 5 do utwardzania aż do zapełnienia tego odcinka zestawem wózków w jednym z dwóch autoklawów, przy czym materiał nagrzewa się na wózku. Nie jest to procedura obowiązująca, ponieważ suwnice 7, 19 mogą sięgać także na inne tory komory cieplno-grzejnej i wsad do autoklawu lub zestaw wózków dla autoklawu można też zestawiać

188 403 dowolnie z wózków z innych torów i suwnice 19 mogą znów obsadzać zwalniane miejsca każdego toru.

W następnym zgodnym z wynalazkiem przykładzie wykonania urządzenia do wytwarzania betonu komórkowego odcinki robocze są rozmieszczone tak, że urządzenie 1 może być rozbudowywane niemal dowolnie wychodząc od modułu podstawowego (fig. 7).

W urządzeniu tym strefa podgrzewania 11 komory cieplno-grzejnej 8 jest umieszczona nad strefą grzejną 9, przy czym komora 8 cieplno-grzejną jest umieszczona w jednej linii z autoklawem 2 przed czołem tego autoklawu. Z drugiej strony autoklawu 2 w jednej linii z tym autoklawem jest umieszczony odcinek chłodzenia 21, tak że komora 8, autoklaw 2 i odcinek chłodzenia 21 są umieszczone kolejno po sobie. Autoklaw 2 wykorzystywany w tym urządzeniu jest tak zwanym autoklawem przelotowym, ponieważ może otwierać się na obie strony czołowe i wózki do utwardzania mogą przez niego przejeżdżać.

Z boku komory 8 cieplno-grzejnej jest usytuowany odcinek roboczy 25 z piłą 24, a obok znajduje się odcinek roboczy 27 ze stanowiskiem oczyszczania 28, stanowiskiem olejenia 29 i stt^mo^ii^l^ii^e^i napełniania 30. Na krańcu 115 od str^^in/ autokla\wi komora 8 cii^^lm^^^^rr^t^emi oraz odcinki robocze 25 i 27 mogą być objeżdżane przez żuraw wywrotny. Po przeciwległej stronie komory 8 cieplno-grzejnej jest umieszczony w już opisany sposób żuraw poprzeczny 18, który może objeżdżać komorę 8 cieplno-grzejną. lub jej strefę cieplną 11 oraz odcinki robocze 25, 27 wzdłuż jego toru 18a. W strefie tego odcinka żurawia poprzecznego jest umieszczona, jak już opisano, suwnica 19. Z boku komory 8 cieplno-grzejnej i autoklawu 2 przebiega odcinek torowy 42 dla wózków 5, przy czym odcinek torowy 42 jest zainstalowany w strefie komory 8 cieplno-grzejnej między tą komorą i odcinkiem roboczym 25.

Stanowisko napełniania 30 znajduje się w strefie przecięcia toru 18a żurawia poprzecznego i odcinka roboczego 27. Między autoklawem 2 i odcinkiem chłodzenia 21 umieszczono suwnicę 2, która może przemieszczać wózki 5 z utwardzonymi bloczkami betonu komórkowego z toru 20 odcinka chłodzenia 21 na odcinek torowy 42. W sąsiedztwie odcinka toru 17a żurawia wywrotnego i równolegle do tego odcinka oraz z boku autoklawu 2 umieszczono poprzecznie do niego odcinek 43 żurawia wywrotnego, który to odcinek umożliwia przestawianie utwardzonych bloczków betonu komórkowego albo wózków 5 z odcinka torowego 42 na stanowisko rozładowania 31 umieszczone w strefie odcinka 43 żurawia poprzecznego. Po przeciwległej względem odcinka 43 stronie odcinka toru 17a umieszczono stanowisko buforowe 38 dla podstawek do utwardzania, na które można wprowadzać podstawki 5 ze strefy rozładowania za pośrednictwem i poprzecznie do odcinka 17a.

Niżej objaśnia się zasadę działania tego rodzaju urządzenia. W strefie toru 17a żurawia wywrotnego i odcinka roboczego 27 pustą formę 12 montuje się z wolną podstawką 12a do utwardzania w kompletną formę 12 odwraca się o 90° i ustawia na odcinku roboczym 27, gdzie najpierw oczyszcza się ją na stanowisku oczyszczania 28, następnie smaruje się na stanowisko olejenia 29 i w strefie odcinka 19a napełnia się potem masą betonu komórkowego na stanowisku napełniania 30. Napełnioną formę 12 przemieszcza się za pomocą żurawia poprzecznego 18 w kierunku strefy cieplnej 11 komory 8 cieplno-grzejnej i przy tym unosi się ją tak, że można ją odstawić na umieszczony na wyższym poziomie tor 13 strefy 11. Forma 12 napełniona masą betonu komórkowego przechodzi przez strefę 11, zostaje podgrzana i na przeciwległej stronie w strefie odcinka toru 17a żurawia wywrotnego jest przemieszczana żurawiem wywrotnym 17 na odcinek roboczy 25, przy czym następuje przekręcenie tej formy o 90°, po czym forma jest ustawiana podstawką 12a na torze 26 odcinka roboczego 25. Następnie spoczywający na podstawce 12a związany kęs 6 betonu komórkowego doprowadza się na stanowisko przecinania 24 i tam przecina się na potrzebne formaty, po czym podstawka z przeciętym kąsem wchodzi po przeciwległej stronie w strefę żurawia poprzecznego 18. Za pomocą tego żurawia 18 trzy przecięte kęsy betonu komórkowego, ułożone na podstawce 12a, ustawia się po trzy na wolnym wózku 5 w strefie odcinka roboczego 42 i suwicy 19.

Następnie tak obsadzony wózek 5 do utwardzania jest przemieszczany na odcinek toru 3a strefy grzejnej 9 komory 8 cieplno-grzejnej i jest wprowadzany do strefy grzejnej 9. Procedura ta powtarza się z innymi wózkami dotąd, aż strefa 9 zostanie załadowana kompletnym zestawem wózków do utwardzania. Nagrzewanie trwa przez określony czas, po czym cały

188 403 zestaw wózków jest przemieszczany do autoklawu 2, następuje zamknięcie autoklawu i utwardzanie parą.

Po zakończeniu utwardzania parą wyprowadza się zestaw wózków z drugiej strony autoklawu 2 poprzez suwnicę 7 i odstawia na odcinek chłodzenia 21. Po dostatecznym ochłodzeniu wózki z utwardzonym betonem komórkowym przemieszcza się za pośrednictwem suwnicy 19 poprzecznie do toru 20 odcinka chłodzenia 21 na tor 42, który jest umieszczony obok autoklawu 2 i komory 8, i stąd przesuwa się w strefę odcinka 43 żurawia poprzecznego. Na odcinku 43 utwardzone bloczki betonu komórkowego są zdejmowane z wózków i przemieszczane poprzecznie na stanowisko rozładowania 31. Rozładowane wózki 5 przemieszczane są wzdłuż odcinka 42 obok komory 8 cieplno-grzejnej i tam oczekują na ponowne wykorzystanie.

Takie urządzenie można niemal dowolnie rozbudowywać, co wynika np. z fig. 8. Mianowicie obok pierwszego rzędowego układu złożonego z komory 8 cieplno-grzejnej, autoklawu 2 i odcinka chłodzenia 21 umieszcza się równolegle na tym samym poziomie kolejne takie układy złożone każdorazowo z komory 8 cieplno-grzejnej, autoklawu 2 i odcinka chłodzenia 21, przy czym można rozbudowywać także w taki sposób, że komora 8 cieplno-grzejna powiększa się w bok i ma kilka równoległych do siebie torów 3a, 13. Wydłuża się wtedy odpowiednio suwnicę 7 oraz odcinek toru 17a żurawia wywrotnego, suwnicę 19 i odcinek 18a żurawia poprzecznego, co umożliwia obsługę wszystkich dodatkowych torów 3, 3a, 20, 13.

Zaletą tego rodzaju urządzenia jest to, że za pomocą modułu bazowego w postaci rzędowego układu złożonego z komory 8 cieplno-grzejnej, autoklawu 2 i odcinka chłodzenia 21, dzięki odpowiedniemu rozmieszczeniu przestrzennemu, podgrzewaniu i nagrzewaniu można zapewnić efektywną eksploatację urządzenia także przy małych zdolnościach produkcyjnych. Ponadto korzystne jest to, że w razie wzrostu zainteresowania utwardzanymi produktami można takie urządzenie rozbudowywać niemal dowolnie.

Wspólne dla wszystkich urządzeń według wynalazku jest to, że miejsca zbiorcze przed autoklawami wykorzystuje się do operacji technologicznych, przy czym koncepcja urządzenia w szczególności z równoległym rozmieszczeniem odcinków roboczych obok komory cieplnogrzejnej pozwala stworzyć urządzenie zajmujące mało miejsca. Dzięki umieszczeniu stanowiska zalewania i stanowiska przecinania na wyższym poziomie nie jest potrzebna zabudowa w gruncie, co pozwala obniżyć znacząco koszty.

We wszystkich urządzeniach według wynalazku możliwe jest zespolenie termiczne polegające na tym, że kęsy betonu komórkowego podgrzewa się w odpowiedniej strefie ciepłem odlotowym pochodzącym z co najmniej jednego autoklawu i/lub co najmniej z jednej strefy grzejnej oraz nagrzewa się w strefie grzejnej ciepłem odlotowym z co najmniej jednego autoklawu albo bezpośrednio parą odlotową z co najmniej jednego autoklawu. Poza tym za pomocą pary z autoklawu albo wilgotnej atmosfery pochodzącej ze strefy grzejnej nastawia się według potrzeby także różną wilgotność w strefie grzejnej L/lub w strefie cieplnej. W podzielonej przestrzennie komorze cieplno-grzejnej uzyskuje się bezpośrednie sprzężenie termiczne między strefą nagrzewania i strefą podgrzewania. W takiej komorze można przewidzieć wmontowane elementy do celowego kierowania strumienia gazowego czynnika cieplnego do strefy podgrzewania. Elementami takimi mogą być blachy kierunkowe, kominy kierunkowe albo podobne elementy, w szczególności także środki do regulacji strumienia nośnika energii cieplnej.

W ramach wynalazku można też przewidzieć zasilanie strefy cieplnej i strefy grzejnej komory takimi samymi lub różnymi nośnikami energii cieplnej, przy czym takimi czynnikami mogą być np. gorące powietrze, gorąca para, ciepłe powietrze, ciepła para albo mieszanka tych czynników. Energia cieplna może być też wytwarzana poprzez promieniowanie i/lub za pomocą grzejników elektrycznych. Można też wykorzystać ciepło odlotowe z odcinków chłodzenia.

Korzystnie nagrzewanie odbywa się w temperaturze od 90 do 120°C, korzystnie w temperaturze powyżej 100°C, a podgrzewanie odbywa się w temperaturze od 40 do 70°C, korzystnie powyżej 50°C.

188 403

ΙΛ

188 403

188 403 oe

188 403

OBS en

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do wytwarzania lekkich materiałów budowlanych, w szczególności gazobetonu lub betonu komórkowego, ze stanowiskiem napełniania, na którym zalewa się formy masą betonu komórkowego, z jedną albo większą liczbą komór cieplnych, do których doprowadza się napełnione formy i w których następuje wzrastanie i tak ' zwane wiązanie lub tężenie masy betonowej pod działaniem energii cieplnej, ze stanowiskiem przecinania, na które doprowadza się następnie zestalone kęsy betonu komórkowego, które przecina się na potrzebne formaty, z jedną lub większą liczbą komór grzejnych, do których wprowadza się pocięte kęsy i poddaje się je działaniu energii cieplnej, i z jednym albo większą liczbą autoklawów, w które wsuwa się kęsy betonu komórkowego i poddaje się utwardzaniu parą, a także z odcinkiem chłodzenia, na który przesuwa się utwardzone kęsy celem ochłodzenia, przy czym wszystkie te podzespoły mają odcinki robocze wyposażone w szyny, znamienne tym, że obejmuje co najmniej jedną zespoloną komorę (8) cieplno-grzejną, w której masa betonu komórkowego tężeje pod działaniem energii cieplnej, a przecięte kęsy betonu komórkowego są nagrzewane energią cieplną przed utwardzaniem parą.
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że komora (8) cieplno-grzejna ma strefę cieplną (11) i strefę grzejną (9).
3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że strefa cieplna (11) znajduje się na jednakowym poziomie ze strefą grzejną (9), a strefa cieplna (11) i strefa grzejna (9) znajdują się równolegle obok siebie na tym samym poziomie.
4. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że strefa cieplna (11) znajduje się nad strefą grzejną (9).
5. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienne tym, że obejmuje zespoły doprowadzające ciepło odlotowe ze strefy grzejnej (9) do strefy cieplnej (11) w sposób regulowany.
6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że całe urządzenie jest ustawione na ułożonych na ziemi płytach fundamentowych.
7. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienne tym, że ma co najmniej jeden złożony układ modułowy, w którym autoklaw (2) i strefa grzejna (9) komory (8) cieplno-grzejnej mającej ponadto strefę cieplną (11) są uszeregowane wzdłużnie, przy czym strefa grzejna (9) komory (8) cieplno-grzejnej jest umieszczona przed wejściem autoklawu (2), a strefa cieplna (11) znajduje się korzystnie nad strefą grzejną (9).
8. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że ma co najmniej jeden złożony układ modułowy, w którym autoklaw (2) i strefa grzejna (9) komory (8) cieplno-grzejnej mającej ponadto strefę cieplną (11) są uszeregowane wzdłużnie, przy czym strefa grzejna (9) komory (8) cieplno-grzejnej jest umieszczona przed wejściem autoklawu (2), a strefa cieplna (11) znajduje się korzystnie nad strefą grzejną (9).
9. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że odcinek chłodzenia (21) umieszczony na przeciwległej względem strefy grzejnej (9) stronie czołowej autoklawu (2) jest usytuowany w jednej linii z autoklawem (2) i strefą grzejną (9) komory (8) cieplno-grzejnej.
10. Urządzenie według zastrz. 8 albo 9, znamienne tym, że z boku komory (8) cieplnogrzejnej znajduje się odcinek roboczy (25) z piłą (24), a obok znajduje się odcinek roboczy (27) ze stanowiskiem oczyszczania (28), stanowiskiem olejenia (29) i stanowiskiem napełniania (30).
11. Urządzenie według zastrz. 8 albo 9, znamienne tym, że na krańcach komory (8) cieplno-grzejnej i odcinków roboczych (25, 27) po stronie autoklawu jest odcinek toru (17) z żurawiem wywrotnym (17a) przejeżdżającym nad komorą (8) cieplno-grzejną i odcinkami roboczymi (25, 27).

188 403
12. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że na krańcach komory (8) cieplnogrzejnej i odcinków roboczych (25, 27) po stronie autoklawu jest odcinek toru (17) z żurawiem wywrotnym (17a) przejeżdżającym nad komorą (8) cieplno-grzejną i odcinkami roboczymi (25, 27).
13. Urządzenie według zastrz. 8 albo 9, albo 12, znamienne tym, że w przeciwległej do autoklawu strefie komory (8) cieplno-grzejnej i odcinków roboczych (25, 27) jest umieszczony żuraw poprzeczny (18), który może objeżdżać po swoim torze (l8a) komorę (8) cieplnogrzejną i odcinki robocze (25, 27).
14. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że w przeciwległej do autoklawu strefie komory (8) cieplno-grzejnej i odcinków roboczych (25, 27) jest umieszczony żuraw poprzeczny (18), który może objeżdżać po swoim torze (l8a) komorę (8) cieplno-grzejną i odcinki robocze (25, 27).
15. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że w strefie odcinka toru (18a) żurawia poprzecznego jest umieszczona suwnica (19).
16. Urządzenie według zastrz. 8 albo 9, albo 12, albo 14, albo 15, znamienne tym, że z boku komory (8) cieplno-grzejnej i autoklawu (2) rozciąga się odcinek toru (42) dla wózków (5) do utwardzania, przy czym odcinek (42) jest zainstalowany w strefie komory (8) cieplnogrzejnej między tą komorą i odcinkiem roboczym (25).
17. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że z boku komory (8) cieplnogrzejnej i autoklawu (2) rozciąga się odcinek toru (42) dla wózków (5) do utwardzania, przy czym odcinek (42) jest zainstalowany w strefie komory (8) cieplno-grzejnej między tą komorą i odcinkiem roboczym (25).
18. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że stanowisko napełniania (30) jest umieszczone w strefie przecięcia toru (18a) żurawia poprzecznego i odcinka roboczego (27).
19. Urządzenie według zastrz. 8 albo 9, znamienne tym, że między autoklawem (2) i odcinkiem chłodzenia (21) jest umieszczona suwnica (7) przemieszczająca wózki (5) z utwardzonymi blokami betonu komórkowego z toru (20) odcinka chłodzenia (21) na odcinek torowy (42).
20. Urządzenie według zastrz. 21, znamienne tym, że w sąsiedztwie odcinka toru (17a) żurawia wywrotnego i równolegle do tego odcinka oraz z boku autoklawu (2) poprzecznie do niego przebiega odcinek (43) żurawia wywrotnego do przestawiania utwardzonych bloków betonu komórkowego lub podstawek do utwardzania z odcinka (42) na stanowisko rozładowania (31) umieszczone w strefie odcinka (43) żurawia poprzecznego.
21. Urządzenie według zastrz. 20, znamienne tym, że na przeciwległej względem odcinka (43) żurawia poprzecznego stronie odcinka żurawia wywrotnego (17a) jest umieszczony odcinek buforowy (38) podstawek do utwardzania, na który można wprowadzać podstawki ze strefy rozładowania poprzez odcinek (17a) poprzecznie do tego odcinka (17a).
22. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienne tym, że odcinek chłodzenia (21) jest umieszczony równolegle obok komór (8) cieplno-grzejnych.
23. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że odcinek chłodzenia (21) jest umieszczony równolegle obok komór (8) cieplno-grzejnych.
24. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że odcinki robocze z komorą (8) cieplno-grzejną oraz stanowiskami, na których obrabia się masę lub kęsy betonu komórkowego, a także ich odcinki buforowe i korzystnie także odcinek buforowy (38) dla podstawek do utwardzania są usytuowane równolegle obok siebie i mają w przybliżeniu jednakową długość, przy czym urządzenie to obejmuje po jednym zespole przemieszczającym do przestawiania form i/lub wózków do utwardzania z jednego odcinka roboczego na drugi taki odcinek, korzystnie obejmuje żuraw wywrotny (17), żuraw poprzeczny (18) i/lub suwnice (7, 19) objeżdżające lub przejeżdżające nad dwoma krańcami odcinków roboczych.
25. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera zespoły doprowadzające ciepło odlotowe, korzystnie parę odlotową z jednego lub większej liczby autoklawów (2) do co najmniej jednej komory (8) cieplno-grzejnej.
26. Sposób wytwarzania lekkich materiałów budowlanych, w szczególności gazobetonu lub betonu komórkowego, w którym masą betonu komórkowego napełnia się formy, w któ4

188 403 rych masa ta za pomocą odpowiednich środków wzrasta i tężeje lub związuje, przy czym tę masę betonu komórkowego podczas wzrastania i tężenia składuje się w komorze cieplnej i następnie rozrośnięte i stężone kęsy betonu komórkowego przecina się najpierw na potrzebne formaty i potem poddaje się obróbce cieplnej w strefie grzejnej i wreszcie poddaje się utwardzaniu parą w autoklawie, znamienny tym, że podgrzewanie masy i nagrzewanie pociętych kęsów betonu komórkowego prowadzi się w złożonej, zespolonej komorze (8) cieplno-grzejnej.
27. Sposób według zastrz. 26, znamienny tym, że do nagrzewania w strefie grzejnej (9) wykorzystuje się ciepło odlotowe, korzystnie parę odlotową z jednego albo większej liczby autoklawów.
28. Sposób według zastrz. 26 albo 27, znamienny tym, że do nagrzewania wykorzystuje się ogrzewanie pośrednie.
29. Sposób według zastrz. 26, znamienny tym, że do podgrzewania masy betonu komórkowego wykorzystuje się ciepło odlotowe, korzystnie parę odlotową z jednego albo większej liczby autoklawów (2) i/lub ze strefy grzejnej (9).
30. Sposób według zastrz. 26 albo 29, znamienny tym, że do podgrzewania masy betonu komórkowego wykorzystuje się ogrzewanie pośrednie.
31. Sposób według zastrz. 26, znamienny tym, że w komorze (8) cieplno-grzejnej podgrzewa się najpierw formy (12) zalane masą betonu komórkowego i po cięciu stężone kęsy betonu komórkowego wprowadza się do tej samej komory i tam nagrzewa.
32. Sposób według zastrz. 26 albo 31, znamienny tym, że napełnione masą betonu komórkowego formy (12) podgrzewa się najpierw w strefie cieplnej (11) komory (8) cieplnogrzejnej, następnie przecina się i potem nagrzewa się po wprowadzeniu do strefy grzejnej (9) komory (8) cieplno-grzejnej.
33. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że strefę grzejną (9) komory (8) cieplno-grzejnej napełnia się w sposób ciągły kęsami betonu komórkowego aż do zebrania wsadu do autoklawu, po zakończeniu obróbki cieplnej ładuje się ten cały wsad do autoklawu (2), przy czym wykorzystuje się jeden lub kilka torów strefy grzejnej (9) jako odcinek buforowy dla co najmniej jednego autoklawu (2).
34. Sposób według zastrz. 33, znamienny tym, że kęsy betonu komórkowego nagrzewa się w strefie grzejnej (9) do temperatury 90 do 120°C, korzystnie powyżej 100°C.
35. Sposób według zastrz. 33, znamienny tym, że masę betonu komórkowego w formach (12) przed przecinaniem podgrzewa się w strefie cieplnej (11) komory (8) cieplnogrzejnej w temperaturze 40 - 70°C, korzystnie powyżej 50°C.
36. Sposób według zastrz. 26, znamienny tym, że utwardzanie parą kęsów betonu komórkowego w autoklawie prowadzi się przez okres 7-9 godzin, w stosowanych zwykle warunkach ciśnienia i temperatury.
37. Sposób według zastrz. 36, znamienny tym, że utwardzone kęsy betonu komórkowego po obróbce w autoklawie przemieszcza się dla ochłodzenia do odcinka chłodzenia (21).
38. Sposób według zastrz. 37, znamienny tym, że ciepło oddawane w strefie odcinka chłodzenia (21) doprowadza się do komory cieplno-grzejnej (8).