PL187780B1

PL187780B1 - Opakowanie konturowe zwłaszcza do leków w postacitabletek lub kapsułek i sposób wytwarzania takiego opakowania konturowego

Info

Publication number: PL187780B1
Application number: PL33072097A
Authority: PL
Inventors: Christian Assargren; Claes Friberg
Original assignee: Astra Ab
Priority date: 1996-07-01
Filing date: 1997-06-24
Publication date: 2004-10-29
Also published as: FR2750403A1; US6024222A; IT243182Y1; HU222654B1; ATA906497A; HK1020182A1; GR970100254A; RU2184061C2; HRP970344A2; CN2339533Y; NO986199L; TR199802742T2; BR9710182A; DE69719823D1; SK179498A3; GR970200117U; DZ2253A1; YU59798A; EG21198A; ITMI970456U1

Abstract

1 Opakowanie konturowe, zwlaszcza do leków w po- staci tabletek lub kapsulek skladajace sie z co najmniej jednego zespolu pecherzykowego oraz warstwy ochronnej gdzie zespól pecherzykowy sklada sie z dwóch czesci pecherzy- kowych, z których kazda ma uklad pecherzyków 1 gdzie folia podstawowa uformowana wraz z pecherzykami jest polaczona z pla- ska folia wierzchnia, przy czym czesci pecherzykowe sa pola- czone ze soba i sa nalozone na siebie, zas pecherzyki jednej czesci pecherzykowej sa przesuniete wzgledem pecherzyków drugiej czesci pecherzykowej, a w stanie zlozenia pecherzyki jednej czesci pecherzykowej sa umieszczone pomiedzy peche- rzykami drugiej czesci pecherzykowej natomiast warstwa ochronna sklada sie z dwóch oslonek zamykajacych 1 korzyst- nie jednej oslonki posredniej, która jest wyznaczona dwiema liniami skladania, przy czym warstwa ochronna jest skladana wzdluz linii skladania, znamienne tym, ze posiada warstwe podpierajaca (30), zawierajaca co najmniej jedna czesc podsta- wowa (31), (32), która ma co najmniej jeden otwór (33), 1 która jest polaczona z zespolem pecherzykowym (10), przy czym pecherzyki (16) co najmniej jednej czesci pecherzykowej (11) sa umieszczone w jednej linii z co najmniej jednym otworem (33) czesci podstawowej (31), (32) natomiast warstwa ochronna (20) ma pasek (26, 26'), który jest polaczony z jedna oslonka zamykajaca (21) poprzez co najmniej jedna linie skladania (27,27'), zas warstwa podpierajaca (30) jest trwale polaczona z paskiem (26, 26"), i w stanie zlocenia zespolu pecherzykowego (10) 1 wa- rstwy ochronnej (20) folia wierzchnia jest zakryta oslonkami zamykajacymi (21, 22) FIG. 3a PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest opakowanie konturowe zwłaszcza do leków w postaci tabletek lub kapsułek i sposób wytwarzania takiego opakowania konturowego. Opakowanie to służy do przechowywania leków w postaci tabletek albo w postaci proszku lub cieczy zamkniętych w kapsułce.

187 780

Znane są opakowania konturowe, które zawierają co najmniej jedną część pęcherzykową, składającą się z zespołu połączonych ze sobą folii pokrywających jedna drugą. Jedna, stosunkowo sztywna folia określana jest w większości przypadków jako podstawa i zawiera wgłębienia, tak zwane pęcherzyki, do umieszczania w nich, w każdym z osobna tabletki lub kapsułki, natomiast druga folia, która jest płaska, określana jest w większości przypadków jako pokrywka i zamyka szczelnie otwory wgłębień lub pęcherzyków.

Przykładem odpowiednich materiałów na pokrywkę jest twarde aluminium, miękkie aluminium, papier, poliester, polipropylen i PCW. Natomiast przykładem odpowiednich materiałów na podstawę jest laminat aluminiowy, propylen, PCW, PCW/Aclar i PCV/PVDC. Istnieje również szereg laminatów, które można stosować jako podstawowy materiał takich folii.

Opakowania konturowe mogą być przypadkowo uszkodzone, gdy są noszone w kieszeni, torbach ręcznych, itp. Takie uszkodzenie zdarza się dosyć często, zwłaszcza wtedy, gdy folia wierzchnia jest łamliwa. Opakowania konturowe układa się zatem z reguły w stos w oddzielnym pudełku lub w osłonie, która zabezpiecza pęcherzyki w czasie transportu.

Konstrukcja opakowań konturowych zapewnia to, że mają one dużą objętość. Ponadto użytkownik mógłby nieumyślnie zgubić osłonkę, a nawet ją wyrzucić. Zatem obecność osłonki nie gwarantuje w praktycznym użyciu opakowania, że lek jest dostatecznie zabezpieczony.

Z niemieckiego zgłoszenia patentowego nr 4429503 jest znane zwarte opakowanie konturowe składające się ze składanego zespołu pęcherzykowego. Zespół pęcherzykowy składa się z dwóch części pęcherzykowych, z których każda ma układ pęcherzyków, i z części pośredniej wolnej od pęcherzyków, która jest umieszczona pomiędzy częściami pęcherzykowymi i jest wyznaczona liniami składania. Do zabezpieczenia folii wierzchniej złożonego zespołu pęcherzykowego służy warstwa ochronna, która składa się z dwóch osłonek zamykających, połączonych ze sobą za pomocą pośredniej osłonki, która jest wyznaczona liniami składania. Ta pośrednia osłonka jest połączona się z częścią pośrednią zespołu pęcherzykowego w taki sposób, że tworzy dające się składać opakowanie konturowe, w którym osłonki zamykające pokrywają folię wierzchnią po złożeniu opakowania konturowego.

Niedogodność takiego opakowania konturowego polega na tym, że użytkownik ma mało miejsca do manipulowania pęcherzykami, a zwłaszcza pęcherzykami w rzędzie przylegającym do części pośredniej. Lek jest wyjmowany przez użytkownika przez naciskanie jednego z pęcherzyków jednym z jego palców, przerywając w ten sposób folię wierzchnią. Na skutek braku przestrzeni istnieje ryzyko, że część pęcherzykowa oderwie się od części pośredniej, która jest przytwierdzona do osłonki ochronnej. W takim przypadku część pęcherzykowa nie jest już chroniona przez osłonkę i oddziela się od instrukcji przeznaczonej dla użytkownika, wydrukowanych lub przyczepionych do osłonki ochronnej.

Zatem, gdy lek jest wyjmowany ze znanego opakowania konturowego, io części pęcherzykowe mają skłonność do uginania się i osłabiania. Po pewnym okresie używania może być zatem trudne lub nawet niemożliwe złożenie opakowania konturowego, ponieważ nierówne lub osłabione części pęcherzykowe nie pasująjuż do siebie.

Poza tym częste używanie znanego opakowania konturowego może prowadzić także do niezamierzonego oddzielenia się części pęcherzykowej od osłonki, ponieważ linie składania zespołu pęcherzykowego osłabiają się za każdym razem, gdy opakowanie jest składane lub rozkładane.

Problem ten staje się bardziej wyraźny, gdy zespół pęcherzykowy jest wykonany z cienkiego lub elastycznego materiału.

Co więcej, w znanym opakowaniu konturowym trudno jest łączyć leki. Takie opakowanie konturowe wymaga stosowania składanego zespołu pęcherzykowego, który wytwarza się z jednego kawałka. Zatem w celu łączenia różnych leków muszą one być łączone w czasie wytwarzania zespołu pęcherzykowego. Jeżeli w znanym opakowaniu konturowym mają być stosowane różne połączenia leków, to jest konieczne utrzymywanie na składzie szeregu zespołów pęcherzykowych, przy czym każdy zespół zawiera specyficzne połączenie leków.

W opisach patentowych nr GB-B 1133947, GB-A-2266880, US-A-3743084 i USA4340141, ujawnione są inne rodzaje składanych opakowań zawierających części pęcherzykowe.

187 780

Opakowanie konturowe, zwłaszcza do leków w postaci tabletek lub kapsułek składające się z co najmniej jednego zespołu pęcherzykowego oraz warstwy ochronnej gdzie zespół pęcherzykowy składa się z dwóch części pęcherzykowych, z których każda ma układ pęcherzyków i gdzie folia podstawowa uformowana wraz z pęcherzykami jest połączona z płaską folią wierzchnią, przy czym części pęcherzykowe są połączone ze sobą i są nałożone na siebie, zaś pęcherzyki jednej części pęcherzykowej są przesunięte względem pęcherzyków drugiej części pęcherzykowej, a w stanie złożenia pęcherzyki jednej części pęcherzykowej są umieszczone pomiędzy pęcherzykami drugiej części pęcherzykowej natomiast warstwa ochronna składa się z dwóch osłonek zamykających i korzystnie jednej osłonki pośredniej, która jest wyznaczona dwiema liniami składania, przy czym warstwa ochronna jest składana wzdłuż linii składania, według wynalazku charakteryzuje się tym, że posiada warstwę podpierającą, zawierającą co najmniej jedną część podstawową, która ma co najmniej jeden otwór, i która jest połączona z zespołem pęcherzykowym, przy czym pęcherzyki co najmniej jednej części pęcherzykowej są umieszczone w jednej linii z co najmniej jednym otworem części podstawowej natomiast warstwa ochronna ma pasek, który jest połączony z jedną osłoiiką zamykającą poprzez co najmniej jedną linię składania, zaś warstwa podpierająca jest trwale połączona z paskiem, i w stanie złożenia zespołu pęcherzykowego i warstwy ochronnej folia wierzchnia jest zakryta osłonkami zamykającymi.

Zgodnie z wynalazkiem warstwa podpierająca składa się z dwóch części podstawowych, z których każda ma co najmniej jeden otwór, a pomiędzy nimi znajduje się część łącząca, która jest wyznaczona liniami składania, natomiast zespół pęcherzykowy jest połączony z warstwą podpierającą, zaś pęcherzyki są umieszczone w jednej linii z co najmniej jednym otworem warstwy podpierającej.

Część łącząca jest trwale połączona z paskiem.

W alternatywnym rozwiązaniu warstwa podpierająca składa się tylko z jednej części podstawowej, z którym jest połączona tylko jedna część pęcherzykowa zespołu pęcherzykowego.

Zespół pęcherzykowy zawiera część pośrednią, która jest pozbawiona pęcherzyków i znajduje się pomiędzy częściami pęcherzykowymi, i która jest wyznaczona dwiema liniami składania, przy czym zespół pęcherzykowy składa się wzdłuż linii składania.

Z warstwą podpierającą styka się czołowo folia wierzchnia części pęcherzykowych.

Warstwa podpierająca stanowi jedną całość z warstwą ochronną.

W alternatywnym rozwiązaniu warstwa podpierająca i warstwa ochronna są oddzielnymi, połączonymi ze sobą częściami.

Linie składania warstwy ochronnej są ustawione równolegle do linii składania warstwy podpierającej.

Warstwa podpierająca stanowi warstwę kartonową.

Folia wierzchnia części pęcherzykowych jest rozrywalna.

Warstwa ochronna stanowi warstwę kartonową.

Zespół pęcherzykowy stanowi warstwę aluminiową.

Opakowanie konturowe zwłaszcza do leków w postaci tabletek lub kapsułek składające się z co najmniej jednego zespołu pęcherzykowego oraz warstwy ochronnej, gdzie zespół pęcherzykowy składa się z dwóch części pęcherzykowych, przy czym każda część ma układ pęcherzyków i gdzie folia podstawowa uformowana wraz z pęcherzykami jest połączona z płaską folią wierzchnią, przy czym części pęcherzykowe są połączone ze sobą i są nałożone na siebie, zaś pęcherzyki jednej części pęcherzykowej są tak przesunięte względem pęcherzyków drugiej części pęcherzykowej, i w stanie złożenia pęcherzyki jednej części pęcherzykowej są umieszczone pomiędzy pęcherzykami drugiej części pęcherzykowej, natomiast warstwa ochronna składa się z dwóch osłonek zamykających i korzystnie jednej osłonki pośredniej, która jest wyznaczona dwiema liniami składania, przy czym warstwa ochronna jest składana wzdłuż linii składania, według wynalazku charakteryzuje się tym, że posiada warstwę podpierającą zawierającą jedną część podstawową, która ma co najmniej jeden otwór, zaś jedna część pęcherzykowa zespołu pęcherzykowego jest połączona z częścią podstawową, przy czym pęcherzyki części pęcherzykowej znajdują się w jednej linii z co najmniej jednym otworem, natomiast warstwa ochronna jest połączoną trwale z warstwą, przy czym w stanie złoże6

187 780 nia zespołu pęcherzykowego i warstwy ochronnej folie wierzchnie są zakryte osłonkami zamykającymi.

Warstwa ochronna posiada pasek, który jest połączony z jedną osłonką zamykającą poprzez co najmniej jedną linię składania, przy czym warstwa podpierająca jest połączona z paskiem.

Część pęcherzykowa styka się czołowo z częścią podstawową.

Zgodnie z wynalazkiem na jednym z narożników części podstawowej znajduje się wycięcie odsłaniające część zespołu pęcherzykowego.

Warstwa podpierająca stanowi jedną całość z warstwą ochronną.

Warstwa podpierająca zawiera tylko jedną część podstawową.

Zespół pęcherzykowy zawiera część pośrednią, która jest pozbawiona pęcherzyków i znajduje się pomiędzy częściami pęcherzykowymi, i która jest wyznaczona liniami składania, przy czym zespół pęcherzykowy jest składalny wzdłuż linii składania.

Sposób wytwarzania opakowania konturowego zwłaszcza do leków w postaci tabletek lub kapsułek według wynalazku charakteryzuje się tym, że wytwarza się warstwę ochronną i warstwę podpierającą z co najmniej jednego materiału wyjściowego, po czym wykonuje się linie składania w warstwie ochronnej i warstwie podpierającej, a następnie nakłada się klej na warstwę podpierającą, ustawia się w jednej linii i łączy się zespół pęcherzykowy z warstwą podpierającą po czym składa się opakowanie konturowe wzdłuż linii składania.

Przed złożeniem opakowania konturowego łączy się warstwę podpierającą z warstwą ochronną

Uzyskano opakowanie konturowe według wynalazku, które jest zwarte i zapobiega konieczności stosowania oddzielnej osłony ochronnej. Poza tym opakowanie konturowe jest trwałe i minimalizuje ryzyko przypadkowego uszkodzenia opakowania konturowego w czasie jego używania. Opakowanie konturowe nadaje się także do ciągłego utrzymywania instrukcji stosowania leku, a zwłaszcza ułatwia możliwość stosowania różnych połączeń leków. Ponadto opakowanie konturowe korzystnie daje możliwość prostego ponownego wykorzystania stosowanego materiału.

Opakowanie konturowe według wynalazku ma tę zaletę, że warstwa podpierająca stabilizuje i zabezpiecza zespół pęcherzykowy. Jest to korzystne zwłaszcza wtedy, gdy zespół pęcherzykowy jest wykonany z cienkiego i ewentualnie elastycznego materiału. Poza tym oddzielne części pęcherzykowe, każda zawierająca inny lek, można łączyć tworząc składaną jednostkę przez ich połączenie z warstwą podpierającą. Ponadto umieszczenie warstwy podpierającej zapobiega przypadkowemu oddzieleniu się części pęcherzykowej od zespołu pęcherzykowego.

Dzięki temu, że warstwa podpierająca jest połączona z paskiem na warstwie ochronnej, to opakowanie konturowe ma duże powierzchnie ciągłe, które można zadrukować instrukcjami obsługi, albo mogą one być wyposażone w oddzielne ulotki. Zatem lekom towarzyszą zawsze odpowiednie instrukcje stosowania.

Przedmiot zgłoszenia jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia opakowanie konturowe w pierwszym przykładzie wykonania wynalazku przy czym na fig. la pokazano zespół pęcherzykowy, na fig. Ib - warstwę podpierającą, na fig. lc - warstwę ochronną, na fig. Id - rozłożone opakowanie konturowe, na fig. le - złożone opakowanie konturowe w widoku z jednego końca, fig. 2 przedstawia opakowanie konturowe w drugim przykładzie wykonania wynalazku przy czym na fig. 2a pokazano zespół pęcherzykowy, na fig. 2b - warstwę podpierającą i ochronną, na fig. 2c rozłożone opakowanie konturowe, a na fig. 2d - złożone opakowańie konturowe w widoku z jednego końca, fig. 3 przedstawia opakowanie konturowe w trzecim przykładzie wykonania wynalazku przy czym na fig. 3 a pokazano opakowanie konturowe w stanie rozłożonym w widoku perspektywicznym, na fig. 3b - opakowanie przedstawione na fig. 3 a w widoku perspektywicznym z przeciwnej strony.

Opakowanie konturowe przedstawione na fig. la-le w pierwszym przykładzie wykonania ma zespól pęcherzykowy 10, który składa się z dwóch części pęcherzykowych 1l, 12. Pomiędzy częściami pęcherzykowymi 11, 12 znajduje się część pośrednia 13, wyznaczona dwiema równoległymi, wzdłużnymi liniami składania 14, 15'. Dzięki temu części pęcherzykowe 11, 12 można składać ze sobą wzdłuż wymienionych linii składania 14, 15. Zespół pę187 780 cherzykowy 10 składa się z folii podstawowej, w której są uformowane pęcherzyki 16 i płaskiej folii wierzchniej, która jest przyczepiona do folii podstawowej. Zatem folia wierzchnia zamyka otwory pęcherzyków 16, przy czym każdy pęcherzyk 16 zawiera jedną jednostkę medyczną, na przykład tabletkę lub kapsułkę.

W każdej części pęcherzykowej 11, 12 znajdują się dwa równoległe szeregi pęcherzyków 16, przy czym pęcherzyki 16 jednej części 11 są przesunięte względem pęcherzyków 16 drugiej części 12 w taki sposób, że gdy części pęcherzykowe 11, 12 są łączone ze sobą czołowo, to pęcherzyki 16 wchodzą pomiędzy siebie tworząc pojedynczą warstwę pęcherzyków. Z tego względu wysokość pęcherzyków 16 odpowiada w zasadzie odległości pomiędzy liniami składania 14, 15. .

Warstwa ochronna 20 składa się z dwóch osłonek zamykających 21, 22 i umieszczonej pomiędzy nimi osłonki pośredniej 23. Osłonka pośrednia 23 jest wyznaczona dwiema równoległymi, wzdłużnymi liniami składania 24, 25, a warstwa ochronna 20 jest składana wzdłuż tych linii składania 24, 25. Poza tym warstwa ochronna 20 jest wyposażona w pasek 26, który jest połączony z jedną z podłużnych krawędzi pierwszej osłonki zamykającej 21 poprzez linie składania 27.

Ponadto w skład opakowania pęcherzykowego wchodzi oddzielna warstwa podpierająca 30, która składa się z dwóch podstawowych części 31, 32, z których każda ma dwa równoległe szeregi otworów 33. Pomiędzy podstawowymi częściami 31, 32 jest uformowana część łącząca 34, wyznaczona dwiema równoległymi, wzdłużnymi liniami składania 35, 36, wzdłuż których podstawowe części 31, 32 można na siebie nakładać.

Zespół pęcherzykowy 10 jest przyczepiony do warstwy podpierającej 30 w taki sposób, że pęcherzyki 16 są ustawione współliniowo z otworami 33, a folia wierzchnia zespołu pęcherzykowego 10 styka się czołowo z warstwą podpierającą 30.

Warstwa ochronna 20 i warstwa podpierająca 30 są tak ze sobą połączone, że linia składania 36 pomiędzy częścią podstawową 32 i częścią łączącą 34 pokrywa się z jedną krawędzią pierwszej osłonki zamykającej 21. W tym celu część łącząca 34 warstwy podpierającej 30 jest połączona na stałe z paskiem 26 na warstwie ochronnej 20. Dzięki temu linie składania 24, 25, 27 warstwy ochronnej 20 są równoległe do linii składania 14, 15 zespołu pęcherzykowego 10 i linii składania 35, 36 warstwy podpierającej 30.

Składanie opakowania konturowego jest proste, ponieważ konieczne są tylko dwie operacje składania, a mianowicie nakładanie pierwszej części podstawowej 31 na drugą część podstawową 32, a na koniec nakładanie drugiej osłonki zamykającej 22 na pierwszą część podstawową 31. W stanie złożenia, przedstawionym na fig. le, opakowanie konturowe jest zabezpieczone osłonkami zamykającymi 21, 22, opierającymi się o części podstawowe 31, 32, a zatem zakrywającymi otwory 33.

Szerokość pośredniej osłonki 23 odpowiada w zasadzie korzystnie grubości złożonej warstwy podpierającej 30, a pierwsza osłonka zamykająca 21 ma w zasadzie takie same wymiary jak druga osłonka zamykająca 22, tworząc przez to złożone opakowanie w postaci prostokątnego równoległościanu. Opakowanie konturowe jest utrzymywane w stanie złożenia za pomocą języczka 28, na przykład w postaci taśmy klejącej. Złożone opakowanie konturowe jest oczywiście bardzo stabilne i zabezpieczone na wszystkich podłużnych bokach.

Jeden z podłużnych boków złożonego opakowania konturowego jest utworzony przez pasek 26, który jest ponadto stabilizowany warstwą podpierającą 30, przy czym zespół pęcherzykowy 10 jest z nim połączony. Poprawia to stabilność opakowania konturowego, zwłaszcza względem sił ścinających.

Należy także nadmienić, że warstwa podpierająca 30 stabilizuje i zabezpiecza zespół pęcherzykowy 10 i nie ma ryzyka przypadkowego oderwania części pęcherzykowych 11, 12 od zespołu pęcherzykowego 10.

W opakowaniu konturowym według wynalazku instrukcje stosowania można wydrukować na osłonkach zamykających 21, 22 i ewentualnie na oddzielnej ulotce, która jest przymocowana do jednej osłonki zamykającej, stykającej się czołowo z zespołem pęcherzykowym. Dzięki temu jest pewne, że do leków zawsze będzie dołączona instrukcja użycia.

187 780

Na figurach 2a-2d przedstawiono drugi przykład wykonania opakowania konturowego, które różni się od pierwszego rozwiązania tym, że warstwa podpierająca 30 jest utworzona jako jedna całość z warstwą ochronną 20. We wszystkich rozwiązaniach stosuje się podobny zespół pęcherzykowy 10, więc nie ma potrzeby opisywać go bardziej szczegółowo. Warstwy

20, 30 mają te same cechy, które już opisano powyżej w nawiązaniu do fig. 1.

Ponadto, jedna krawędź drugiej części podstawowej 32 jest połączona z paskiem 26' pierwszej osłonki zamykającej 21 poprzez linię składania 28'. Pasek 26' jest połączony z pierwszą osłonką zamykającą 26 poprzez linię składania 20 21'. Oczywiście wszystkie linie składania 24, 25, 27', 28', 35 i 36 warstwy ochronnej i podpierającej 20, 30 są równoległe względem siebie.

Jak pokazano na fig. 2c, zespół pęcherzykowy 10 jest połączony z warstwą podpierającą 30 w taki sposób, że pęcherzyki 16 znajdują się w jednej linii z otworami 33, a folia wierzchnia zespołu pęcherzykowego 10 styka się czołowo z warstwą podpierającą 30.

Jak pokazano na fig. 2c, opakowanie konturowe składa się od lewa do prawa, przy czym pierwsza część podstawowa 31 jest najpierw nakładana na drugą część podstawową 32. Te równoległe części podstawowe 31, 32 nakłada się następnie na pierwszą osłonkę zamykającą

21, a na koniec na drugą osłonkę zamykającą 22. W stanie złożenia opakowania konturowego pierwsza osłonka zamykająca 21 będzie pokrywać pierwszą część podstawową 31, a drugą osłonką zamykającą 22 będzie pokrywać drugą część podstawową 32, zabezpieczając w ten sposób część folii wierzchniej, która jest dostępna przez otwory 33.

Drugie rozwiązanie, niezależnie od tego, że ma ono te same zalety, jest łatwiejsze do realizacji niż rozwiązanie pierwsze, ponieważ składa się tylko z dwóch oddzielnych części. Jednakże drugie rozwiązanie wymaga bardziej złożonej operacji składania i mogłoby być dla pacjenta trudniejsze do obchodzenia się z powodu większej długości opakowania pęcherzykowego w stanie niezłożonym.

Na figurach 3a-3b przedstawiono trzeci przykład wykonania opakowania konturowego, które tym różni się od drugiego rozwiązania, że warstwa podpierająca ma tylko jedną część podstawową 31, którą jest utworzona jako jedna całość z warstwą ochronną 20. Część podstawowa 31 jest połączona z paskiem 26' pierwszej osłonki zamykającej 21 poprzez linię składania 28'. Pasek 26' jest połączony z pierwszą osłonką zamykającą 21 poprzez linię składania 21'.

Jedna i tylko jedna część pęcherzykowa 11 zespołu pęcherzykowego 10 jest połączona z częścią podstawową 31 w taki sposób, że pęcherzyki 16 znajdują się w jednej linii z otworami 33, a folia wierzchnia styka się czołowo z częścią podstawową 31.

Składanie opakowania konturowego jest łatwe i do zamknięcia opakowania są konieczne tylko dwie operacje składania, a mianowicie nakładanie części podstawowej 31 na drugą część pęcherzykową 12, a na koniec nakładanie drugiej osłonki zamykającej 22 na część podstawową 31. W stanie złożenia opakowanie konturowe jest zabezpieczone osłonkami zamykającymi 21, 22, zakrywającymi otwory 33, a zatem jest zabezpieczone na wszystkich swoich bokach podłużnych.

Złożone opakowanie konturowe jest bardzo stabilne i odporne na siły ścinające. Jedna z przyczyn takiej stabilności polega na tym, że jeden bok podłużny złożonego opakowania konturowego jest utworzony przez pasek 26', który jest ustabilizowany przez połączoną z nim część podstawową 31. Ponieważ część podstawowa 31 znajduje się wewnątrz złożonego opakowania, pomiędzy zespołem pęcherzykowym 10 i osłonką zamykającą 22, to opakowanie konturowe jest zamknięte w stanie złożenia w stabilnej konfiguracji. Taką stabilność uzyskuje się z minimalnym wykorzystaniem surowców w warstwie ochronnej 20 i warstwie podpierającej 30.

Co więcej, ponieważ część 31 jest połączona z paskiem 26' na warstwie ochronnej 20, to opakowanie konturowe ma większe powierzchnie ciągłe, które można zadrukować instrukcjami użycia leku. Stąd do leków są zawsze dołączone odpowiednie instrukcje użycia.

Trzecie rozwiązanie wynalazku umożliwia użytkownikowi usuwanie po opróżnieniu drugiej części pęcherzykowej 12 z opakowania konturowego przez proste przedarcie wzdłuż linii składania 15, która może być wyposażona w perforacje celem ułatwienia oddzielenia.

187 780

W innym koncepcyjnym rozwiązaniu cześć pośrednia 13 jest połączona także z paskiem 26'. W korzystnym trzecim rozwiązaniu część pośrednia 13 nie łączy się jednak z paskiem 26', co daje dodatkową korzyść polegającą na ułatwieniu wyjmowania leków z pęcherzyków, ponieważ użytkownik ma więcej miejsca dostępnego do obchodzenia się z pęcherzykami 16 na drugiej części pęcherzykowej 12, a zwłaszcza z pęcherzykami 16 w szeregu przylegającym do części pośredniej 13. Użytkownik może wyjmować lek z opakowania konturowego przez proste naciskanie pęcherzyków jednym ze swoich palców, przerywając w ten sposób folię wierzchnią. Takie korzystne rozwiązanie daje użytkownikowi więcej swobody działania przy przykładaniu nacisku do pęcherzyków. Stąd ryzyko przypadkowego oddzielenia części pęcherzykowej 12 od opakowania konturowego jest mniejsze niż w przypadku konwencjonalnego opakowania konturowego.

To rozwiązanie ma wycięcie 36', które jest utworzone na jednym z narożników części podstawowej 31 i odsłania część zespołu pęcherzykowego 10. Ułatwia to oddzielenie zespołu pęcherzykowego 10 od warstwy podpierającej 30 i warstwy ochronnej 20, ponieważ zespół pęcherzykowy 10 można łatwo uchwycić przy wycięciu 36' i oderwać od warstw 20, 30. Z punktu widzenia ponownego wykorzystania stosowanych materiałów jest to cecha korzystna, którą można nadać każdemu rozwiązaniu wynalazku.

We wszystkich przedstawionych rozwiązaniach linie składania są rozmieszczone równolegle względem siebie.

Takie równoległe rozmieszczenie jest korzystne ponieważ ułatwia składanie opakowania konturowego.

Zespół pęcherzykowy w pierwszym i drugim rozwiązaniu wynalazku może składać się oczywiście z oddzielnycb,części pęcherzykowych, które łączy się w jakikolwiek odpowiedni sposób, na przykład przez przyklejenie do warstwy podpierającej.

Ponadto jest widoczne, że zespół pęcherzykowy może składać się z szeregu części pęcherzykowych, które łączy się pomiędzy sobą za pomocą części pośrednich nie mających pęcherzyków, przy czym części pęcherzykowe składa się w pary w chaotyczny sposób. Opakowanie konturowe może zawierać także więcej niż jeden zespół pęcherzykowy, na przykład, w ten sposób, że jedna część pęcherzykowa każdego zespołu pęcherzykowego jest połączona z odpowiednią warstwą podpierającą na warstwie ochronnej.

Należy ponadto nadmienić, że kombinowane opakowanie konturowe mogłoby być utworzone z dwóch opakowań konturowych według wynalazku, korzystnie przez łączenie osłonki zamykającej jednego opakowania konturowego z osłonką zamykającą drugiego opakowania konturowego.

Powracając do rozwiązania przedstawionego na fig. 3, pierwsza osłonka zamykająca 21 jednego opakowania konturowego, na stronie odwróconej od zespołu pęcherzykowego 10, mogłaby być połączona z odpowiednią osłonką zamykającą 21 drugiego opakowania konturowego.

Takie kombinowane połączenie konturowe ma tę samą zaletę, jak pojedyncze opakowania konturowe.

Zgodnie z wynalazkiem zespół pęcherzykowy może być trwale połączony z warstwą ochronną za pomocąjakiegokolwiek odpowiedniego środka, na przykład kleju.

Stosuje się to także do przyczepienia zespołu pęcherzykowego do warstwy podpierającej, jak również do przyczepienia warstwy podpierającej do warstwy ochronnej.

Kształt otworów w warstwie podpierającej nie musi ponadto odpowiadać kształtowi pęcherzyków i może mieć jakąkolwiek postać, nie zakrywając folii wierzchniej na czole pęcherzyków.

W korzystnym rozwiązaniu opakowanie konturowe według wynalazku stosuje się do leku farmaceutycznie czynnego, takiego jak inhibitor pompy protonowej, na przykład omeprazole. Opakowanie konturowe ma co najmniej dwa różnie ukształtowane układy pęcherzyków, przy czym każdy układ zawiera inny lek. Ten rodzaj opakowania konturowego jest szczególnie użyteczny do pakowania, w jednym opakowaniu konturowym, dwóch leków, na przykład inhibitora pompy protonowej i co najmniej jednego antybiotyku, który powinien być podawany w połączeniu leków, na przykład omeprazole i antybiotyku. Inne rozwiązanie wy10

187 780 nalazku polega na zastosowaniu opakowania konturowego do pakowania tabletek, które zawierają kombinację leków.

Szeroki zestaw antybiotyków można stosować w połączeniu z odpowiednim inhibitorem pompy protonowej. Do takich antybiotyków należą na przykład antybiotyki nitroimidazolowe, tetracykliny, penicyliny, cefalosporyny, karbopenemy, aminoglikozydy, antybiotyki makrolidowe, antybiotyki linkosamidowe, 4-chinolony, rifamycyny i nitrofbrantoina. Dalsze przykłady takich antybiotyków obejmują ampicylinę, amoxycilinę, benzylopenicylinę, fenoksymetylopenicylinę, bakampicylinę, pivampicylinę, karbenicylinę, cloxacylinę, cyclacylinę, dicloxacylinę, methicylinę, oxacylinę, piperacylinę, tacarcilinę, flucloxacylinę, cefuroksym, cefetamet, cefetrame, cefixime, cefoxitin, ceftazidime, ceftizoxime, latamoxef, cefoperazone, ceftriaxone, cefsulodin, cefotaxime, cephalexin, cefaclor, cefadroxil, cefalothin, cefazolin, cefpodoxime, ceftibuten. aztreonam, tigemonam, erytromycynę, dirithromycynę, roxithromycynę, azithromycynę, clarithromycynę, clindamycynę, paldimycynę, lincomycynę, vancomycynę, spectinomycynę, tobramycynę, paromomycynę, metronidazole, tinidazole, omidazole, amifloxacin, cinoxacin, ciprofloxacin, difloxacin, enoxacin, fleroxacin, norfloxacin, ofloxacin, temafloxacin, doxycycline, minocycline, tetracycline, chlorotetracycline, oxytetracycline, methacycline, rolitetracycline, nitrofurantoin, kwas nalidiksowy, gentamicin, rifampicin, amikacin, netilmicin, imipenem, cilastatin, chloramfenikol, furazolidon, nifuroxazide, sulfadiazin, sulfametoxazol, subsalicylan bizmutu, koloidowy subcytrynian bizmutu, gramicidin, mecilłinam, cloxiquine, chlorhexidine, alkohol dwuchlorobenzylowy, metylo-2-pentylofenol. Antybiotyki aktywne mogą mieć postać standardową albo mogą być stosowane w postaci soli, wodzianów, estrów, itp. Stosować można połączenie dwóch lub więcej wyżej wymienionych leków. Do korzystnych antybiotyków należy clarithromycyna, erytromycyna, roxithromycyna, azithromycyna, amoxicyllin, metronidazole, tinidazole i tetracyklina, przy czym szczególnie korzystna jest clarithromycyna i metronidazole, samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami.

Urządzenie (nie pokazane) do realizacji rozwiązań według wynalazku z warstwą podpierającą, składa się z urządzenia, takiego jak maszyna do wykrawania, do wytwarzania warstwy ochronnej i warstwy podpierającej z jednego lub dwóch materiałów wyjściowych i do wykonania w nich linii składania, urządzenia do nakładania kleju na warstwę podpierającą, urządzenia do ustawiania i łączenia w jednej linii zespołu pęcherzykowego z warstwą podpierającą oraz urządzenia do składania opakowania konturowego wzdłuż linii składania. W przypadku opakowania konturowego z oddzielną warstwą podpierającą i warstwą ochronną urządzenie może być wyposażone w urządzenie do łączenia tych warstw przed składaniem opakowania konturowego.

¹⁸⁷ ?s₀

187 780

F!G.2a

31 34

187 780

FIG.3a 11

7

36’

187 780

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Opakowanie konturowe, zwłaszcza do leków w postaci tabletek lub kapsułek składające się z co najmniej jednego zespołu pęcherzykowego oraz warstwy ochronnej gdzie zespół pęcherzykowy składa się z dwóch części pęcherzykowych, z których każda ma układ pęcherzyków i gdzie folia podstawowa uformowana wraz z pęcherzykami jest połączona z płaską folią wierzchnią, przy czym części pęcherzykowe są połączone ze sobą i są nałożone na siebie, zaś pęcherzyki jednej części pęcherzykowej są przesunięte względem pęcherzyków drugiej części pęcherzykowej, a w stanie złożenia pęcherzyki jednej części pęcherzykowej są umieszczone pomiędzy pęcherzykami drugiej części pęcherzykowej natomiast warstwa ochronna składa się z dwóch osłonek zamykających i korzystnie jednej osłonki pośredniej, która jest wyznaczona dwiema liniami składania, przy czym warstwa ochronna jest składana wzdłuż linii składania, znamienne tym, że posiada warstwę podpierającą (30), zawierającą co najmniej jedną część podstawową (31), (32), która ma co najmniej jeden otwór (33), i która jest połączona z zespołem pęcherzykowym (10), przy czym pęcherzyki (16) co najmniej jednej części pęcherzykowej (11) są umieszczone w jednej linii z co najmniej jednym otworem (33) części podstawowej (31), (32) natomiast warstwa ochronna (20) ma pasek (26, 26'), który jest połączony z jedną osłonką zamykającą (21) poprzez co najmniej jedną linię składania (27, 27'), zaś warstwa podpierająca (30) jest trwale połączona z paskiem (26, 26'), i w stanie złożenia zespołu pęcherzykowego (10) i warstwy ochronnej (20) folia wierzchnia jest zakryta osłonkami zamykającymi (21,22).
2. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że warstwa podpierająca (30) składa się z dwóch części podstawowych (31, 32), z których każda ma co najmniej jeden otwór (33), a pomiędzy nimi znajduje się część łącząca (34), która jest wyznaczona liniami składania (35, 36), natomiast zespół pęcherzykowy (10) jest połączony z warstwą podpierającą (30), zaś pęcherzyki (16) są umieszczone w jednej linii z co najmniej jednym otworem (33) warstwy podpierającej (30).
3. Opakowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że część łącząca (34) jest trwale połączona z paskiem (26).
4. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że warstwa podpierająca (30) składa się tylko z jednej części podstawowej (31), z którym jest połączona tylko jedna część pęcherzykowa (11) zespołu pęcherzykowego (10).
5. Opakowanie według zastrz. 2 albo 4, znamienne tym, że zespół pęcherzykowy (10) zawiera część pośrednią (13), która jest pozbawiona pęcherzyków (16) i znajduje się pomiędzy częściami pęcherzykowymi (11, 12), i która jest wyznaczona dwiema liniami składania (14,15), przy czym zespół pęcherzykowy (10) składa się wzdłuż linii składania (14,15).
6. Opakowanie według zastrz. 2 albo 4, znamienne tym, że z warstwą podpierającą (30) styka się czołowo folia wierzchnia części pęcherzykowych (11,12).
7. Opakowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że warstwa podpierająca (30) stanowi jedną całość z warstwą ochronną (20)..
8. Opakowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że warstwa podpierająca (30) i warstwa ochronna (20) są oddzielnymi, połączonymi ze sobą częściami.
9. Opakowanie według zastrz. 8, znamienne tym, że linie składania (24, 25, 27, 27', 28') warstwy ochronnej (20) są ustawione równolegle do linii składania (35, 36) warstwy podpierającej (30).
10. Opakowanie według zastrz. 7 albo 8, znamienne tym, że warstwa podpierająca (30) stanowi warstwę kartonową.
11. Opakowanie według zastrz. 6, znamienne tym, że folia wierzchnia części pęcherzykowych (11,12) jest rozrywalna.

187 780
12. Opakowanie według zastrz. 7 albo 8, znamienne tym, że warstwa ochronna (20) stanowi warstwę kartonową.
13. Opakowanie według zastrz. 5, znamienne tym, że zespół pęcherzykowy (10) stanowi warstwę aluminiową.
14. Opakowanie konturowe zwłaszcza do leków w postaci tabletek lub kapsułek składające się z co najmniej jednego zespołu pęcherzykowego oraz warstwy ochronnej, gdzie zespół pęcherzykowy składa się z dwóch części pęcherzykowych, przy czym każda część ma układ pęcherzyków i gdzie folia podstawowa uformowana wraz z pęcherzykami jest połączona z płaską folią wierzchnią, przy czym części pęcherzykowe są połączone ze sobą i są nałożone na siebie, zaś pęcherzyki jednej części pęcherzykowej są tak przesunięte względem pęcherzyków drugiej części pęcherzykowej, i w stanie złożenia pęcherzyki jednej części pęcherzykowej są umieszczone pomiędzy pęcherzykami drugiej części pęcherzykowej, natomiast warstwa ochronna składa się z dwóch osłonek zamykających i korzystnie jednej osłonki pośredniej, która jest wyznaczona dwiema liniami, składania, przy czym warstwa ochronna jest składana wzdłuż linii składania, znamienne tym, że posiada warstwę podpierającą (30) zawierającą jedną część podstawową (31), która ma co najmniej jeden otwór (33), zaś jedna część pęcherzykowa (11) zespołu pęcherzykowego (10) jest połączona z częścią podstawową (31), przy czym pęcherzyki (16) części pęcherzykowej (11) znajdują się w jednej linii z co najmniej jednym otworem (33), natomiast warstwa ochronna (20) jest połączona trwale z warstwą (30), przy czym w stanie złożenia zespołu pęcherzykowego (10) i warstwy ochronnej (20) folie wierzchnie są zakryte osłonkami zamykającymi (21,22).
15. Opakowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że warstwa ochronna (20) posiada pasek (26, 26), który jest połączony z jedną osłonką zamykającą (21) poprzez co najmniej jedną linię składania (27,27'), przy czym warstwa podpierająca (30) jest połączona z paskiem (26,263.
16. Opakowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że część pęcherzykowa (11) styka się czołowo z częścią podstawową (31).
17. Opakowanie według zastrz. 16, znamienne tym, że na jednym z narożników części podstawowej (31) znajduje się wycięcie (36 ) odsłaniające część zespołu pęcherzykowego (10).
18. Opakowanie według zastrz. 15, znamienne tym, że warstwa podpierająca (30) stanowi jedną całość z warstwą ochronną (20).
19. Opakowanie według zastrz. 18, znamienne tym, że warstwa podpierająca (30) zawiera tylko jedną część podstawową (31).
20. Opakowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że zespół pęcherzykowy (10) zawiera część pośrednią (13), która jest pozbawiona pęcherzyków (16) i znajduje się pomiędzy częściami pęcherzykowymi (11, 12), i która jest wyznaczona liniami składania (14, 15), przy czym zespół pęcherzykowy (10) jest składalny wzdłuż linii składania (14,15).
21. Sposób wytwarzania opakowania konturowego zwłaszcza do leków w postaci tabletek lub kapsułek znamienny tym, że wytwarza się warstwę ochronną (20) i warstwę podpierającą (30) z co najmniej jednego materiału wyjściowego, po czym wykonuje się linie składania (24, 25,27, 27', 28', 35, 36) w warstwie ochronnej (20) i warstwie podpierającej (30), a następnie nakłada się klej na warstwę podpierającą (30), ustawia się w jednej linii i łączy się zespół pęcherzykowy (10) z warstwą podpierającą (30) po czym składa się opakowanie konturowe wzdłuż linii składania (24,25,27, 27', 28', 35,36).
22. Sposób według zastrz. 21, znamienny tym, że przed złożeniem opakowania konturowego łączy się warstwę podpierającą (30) z warstwą ochronną (20).