PL182282B1

PL182282B1 - Zespól baterii slonecznych dla dachu spadowego PL PL PL

Info

Publication number: PL182282B1
Application number: PL97329073A
Authority: PL
Inventors: Manfred Rinklake; Norbert Roesler
Original assignee: Lafarge Braas Roofing Accessor
Priority date: 1996-03-29
Filing date: 1997-03-27
Publication date: 2001-12-31
Also published as: EP0891638B1; PL329073A1; JPH11508340A; TR199801926T2; JP3058455B2; DE19612489C1; HUP9901518A3; NO984528L; CZ287760B6; BR9708404A; ATE317156T1; WO1997037388A1; AU2691697A; CN1214802A; DE59712565D1; SK132998A3; EP0891638A1; NO984528D0; BA98362A; CZ309498A3

Abstract

1. Zespól baterii slonecznych dla dachu spa- dowego, pokrytego plytami ukladanymi na zakladke w kierunku od kalenicy do okapu, którego poszycie jest wyposazone w dzwigary, zamocowane w kie- runku od kalenicy do okapu i stanowiace elementy nosne dla osadzonych na nich plytowych baterii slonecznych, stykajacych sie ze soba bocznymi powierzchniami czolowymi, wzglednie granicza- cych z sasiadujacymi plytami pokrycia dachowego, przy czym dlugosc baterii slonecznej jest wieksza od dlugosci krycia pojedynczej plyty pokrycia da- chowego, a jej szerokosc jest wieksza od szerokosci krycia tej plyty pokrycia dachowego, znam ienny tym, ze baterie sloneczne (24, 26, 28, 30) skladaja sie, w kierunku od kalenicy do okapu, z czesci gór- nej wyposazonej w ogniwa fotowoltaiczne i z czesci dolnej pozbawionej tych ogniw, przy czym dlugosc czesci górnej jest mniejsza od dlugosci sasiadujacej z bateria sloneczna (24, 26, 28, 30) plyty (11, 12, 13) pokrycia dachowego, a ponadto szerokosc baterii slonecznej (24, 26, 28, 30) stanowi wielokrotnosc szerokosci krycia plyty (11, 12, 13) pokrycia dacho- wego, przy czym baterie sloneczne (24, 26, 28, 30) sa osadzone na plytach podkladowych (32, 34, 54) zaopatrzonych w rynienki........................................ FIG. 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół baterii słonecznych dla dachu spadowego, pokrytego płytami układanymi na zakładkę w kierunku od kalenicy do okapu, którego poszycie jest wyposażone w dźwigary, zamocowane w kierunku od kalenicy do okapu i stanowiące elementy nośne dla osadzonych na nich płytowych baterii słonecznych, stykających się ze sobą bocznymi powierzchniami czołowymi, względnie graniczących z sąsiadującymi płytami pokrycia dachowego. Długość baterii słonecznej jest przy tym większa od długości krycia pojedynczej płyty pokrycia dachowego, a jej szerokość jest większa od szerokości krycia tej płyty.

Z opisu niemieckiego wzoru użytkowego nr DE GM 9409453.9 znany jest zespół baterii słonecznych dla dachów spadowych, złożony z baterii słonecznych częściowo pokrywających się na zakładkę i ułożonych w kierunku wzdłużnym dachu, czyli wzdłuż linii kalenicaokap. Elementami nośnymi baterii słonecznych są profilowe dźwigary drewniane, ułożone w kierunku kalenica-okap i łączące swoimi końcami ułożone równolegle w kierunku poprzecznym (czyli równoległym do kalenicy) drewniane łaty dachowe, przy czym baterie słoneczne wystają ponad górne krawędzie tych łat. Profilowe dźwigary drewniane mają na środku swej górnej powierzchni wzdłużne wgłębienie, które po pokryciu bateriami słonecznymi znajduje się na obrzeżach dwóch stykających się ze sobą baterii. Wgłębienie to stanowi rynienkę ociekową i służy do odprowadzania wody deszczowej, przeciekającej przez szczeliny między bateriami słonecznymi.

Niedogodność konstrukcji takiego zespołu polega na konieczności układania dodatkowych łat drewnianych, komplikujących konstrukcję dachu i zwiększających jego ciężar, a także na zbyt słabym zamocowaniu baterii słonecznych za pomocą haczyków, obejmujących ich obrzeża od strony okapu.

Zespół baterii słonecznych dla dachu spadowego pokrytego płytami, znany z europejskiego opisu patentowego nr EP 0549560 jest wyposażony w ramowe elementy nośne, układane na zakładkę na płytach pokrycia dachowego w kierunku kalenica-okap. Płytowe baterie słoneczne, stanowiące zespoły połączonych ogniw fotowoltaicznych, można wsuwać w te elementy, przy czym długość elementu nośnego jest większa od długości płyty pokrycia dachowego, a jego szerokość jest większa od szerokości krycia tej płyty. Podłużne obrzeża elementu nośnego są zaopatrzone z jednej strony w rąbek wodny, a z drugiej - w rąbek pokrywający, dzięki czemu zarówno elementy nośne, jak i sąsiadujące z nimi płyty pokrycia dachowego mogą być układane w jednym rzędzie, równolegle do okapu, przy czym rąbek pokrywający elementu nośnego pokrywa rąbek wodny obrzeża sąsiadującego z nim elementu nośnego, względnie sąsiadującej z nim płyty pokrycia dachowego. System ten uniemożliwia jednak czołowe układanie baterii słonecznych na styk.

Z francuskiego opisu patentowego nr FR 2354430 znana jest bateria słoneczna złożona z odcinka od strony okapu, wyposażonego w ogniwa fotowoltaiczne oraz z odcinka od strony kalenicy, pozbawionej tych ogniw. Tego rodzaju baterie słoneczne mogą być układane na zakładkę w kierunku kalenica-okap, przy czym odcinek baterii od strony kalenicy jest ułożony bezpośrednio na równoległej do niej łacie dachowej i przykryty wyposażonym w ogniwa słoneczne odcinkiem sąsiedniej baterii słonecznej, osadzonej od strony okapu. Baterie słoneczne tego zespołu nie są przytwierdzone od strony kalenicy do łaty dachowej, lecz zawieszone na haku, obejmującym od strony kalenicy obrzeże częściowo przykrytej baterii słonecznej. W ten sposób hak zapobiega przesuwaniu się baterii słonecznych w kierunku okapu, nie jest jednak wystarczająco wytrzymałym elementem mocującym baterie słoneczne. Ponadto system ten może być stosowany wyłącznie dla wielkoformatowych płyt pokrywających dach.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego zespołu baterii słonecznych, który umożliwiałby konstrukcyjne połączenie ich w jedną całość z pokryciem dachowym wykonanym z płyt małoformatowych, na przykład dachówek, i pozwalałby na dodatkowe wbudowanie tego zespołu w istniejący pokryty dach, bez konieczności wykonywania robót adaptacyjnych. Ponadto zespół baterii słonecznych według wynalazku winien umożliwiać wymianę baterii słonecznych, bez konieczności wykonywania robót montażowych na poszyciu dachu.

Cel ten realizuje zespół baterii słonecznych dla dachu spadowego według wynalazku, który charakteryzuje się tym, że jego poszczególne płytowe baterie słoneczne składają się, w kierunku od kalenicy do okapu, z części górnej wyposażonej w ogniwa fotowoltaiczne

182 282 i z części dolnej pozbawionej tych ogniw. Długość części górnej jest przy tym mniejsza od długości sąsiadującej z baterią słoneczną płyty pokrycia dachowego, a szerokość baterii słonecznej stanowi wielokrotność szerokości krycia tej płyty. Baterie słoneczne są osadzone na płytach podkładowych zaopatrzonych w rynienki ociekowe, umieszczone pod szczelinami utworzonymi wzdłuż linii zetknięcia bocznych powierzchni czołowych sąsiadujących baterii słonecznych, zaś ich elementy nośne stanowią, dźwigary, przymocowane do łat poszycia dachu i zaopatrzone na swym końcu, bliższym kalenicy, w przesuwną podpórkę pod dźwigar zamocowany w tej samej linii spadu, lecz bliższy kalenicy.

Punkt podparcia podpórki dźwigara znajduje się korzystnie powyżej górnej powierzchni osadzonej na tym dźwigarze baterii słonecznej.

Dźwigar jest zaopatrzony na swym końcu od strony okapu w element oporowy o przekroju w kształcie litery U, obejmujący obrzeże osadzonej na nim baterii słonecznej.

Odległość między powierzchnią oporową elementu oporowego i punktem podparcia dźwigara przez podpórkę jest większa od długości pojedynczej baterii słonecznej.

Podpórka dźwigara ma korzystnie postać kabłąka osadzonego w podłużnej szczelinie, znajdującej się na końcu tego dźwigara.

Każda z baterii słonecznych pokrywa, w kierunku swej długości, dwie płyty podkładowe, przy czym płyty te są zaopatrzone w wytłoczenia równoległe do ich długości, mierzonej od kalenicy do okapu, i tworzące odsądzenie kołnierzowe, rynienkę ociekową, wytłoczenie ustalające i występ nakładkowy.

Wysokość płyty podkładowej, mierzona od jej podstawy do górnej powierzchni wytłoczeń, jest przynajmniej równa wysokości od dolnej powierzchni wewnętrznej do zewnętrznej powierzchni rąbka wodnego płyty pokrycia dachowego.

Płyty podkładowe są korzystnie zaopatrzone od strony okapu w zakrywający je, opadający do dołu kołnierz, zaopatrzony w otwory przewietrzające.

Dzięki opisanej konstrukcji zespół baterii słonecznych dla dachu spadowego według wynalazku jest szczególnie przystosowany dla dachów z pokryciem wykonanym z płyt małoformatowych, na przykład z dachówek ceramicznych lub betonowych, umożliwiając konstrukcyjne połączenie baterii słonecznych w jedną całość z pokryciem dachowym. Montaż i wymiana baterii słonecznych możliwa jest bez stosowania specjalnych narzędzi, bowiem dźwigary, stanowiące elementy nośne baterii, są zaopatrzone na swym końcu, od strony okapu, w elementy oporowe obejmujące obrzeże baterii, przy czym odległość między powierzchnią oporową tego elementu oporowego i punktem oparcia podpórki dźwigara jest równa przynajmniej długości baterii. Dzięki temu bateria słoneczna może być w czasie montażu przesuwana w kierunku podpórki dźwigara, układana na płytach podporowych i na koniec wsunięta w element oporowy w kierunku okapu. Wyjmowanie baterii słonecznej odbywa się w odwrotnej kolejności. Również łączenie elektryczne poszczególnych baterii nie sprawia żadnych trudności, bowiem przyłącza elektryczne mają postać połączeń stykowych.

Badania eksploatacyjne zespołu baterii słonecznych według wynalazku wykazały, ze zastosowanie podpórek pod dźwigary, drugostronnie przyśrubowane do łat poszycia dachu, jest wystarczającym zabezpieczeniem baterii, nawet w warunkach burzowych, bowiem zapobiega ono podnoszeniu się dźwigarów, płyt podkładowych i samych baterii słonecznych.

Duże znaczenie dla prawidłowej pracy zespołu baterii słonecznych ma konstrukcja płyt podkładowych, zaopatrzonych od strony okapu w opadające kołnierze, które zabezpieczają szczelność pokrycia przed opadającym śniegiem. Równocześnie otwory w tych kołnierzach zapewniają przepływ chłodzącego powietrza pod powierzchniami baterii słonecznych, zabezpieczając przed zbyt silnym nagrzaniem się płyt podkładowych, a tym samym zmniejszeniem mocy zespołu baterii.

Zastosowanie wysokości płyt podkładowych równej odległości wewnętrznej powierzchni płyty pokrycia dachowego od zewnętrznej powierzchni jej rąbka wodnego umożliwia układanie baterii słonecznych na styk z płytami pokrycia dachowego i uzyskanie całej powierzchni dachu leżącej w jednej płaszczyźnie.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładowym rozwiązaniu konstrukcyjnym na rysunku, na którym fig.l przedstawia zespół baterii słonecznych dla dachu spadowego.

182 282 w widoku z góry, fig. 2 - zespół baterii słonecznych w przekroju poprzecznym wzdłuż linii ΙΙ-Π na fig. 1, a fig. 3 - zespół baterii słonecznych w przekroju podłużnym wzdłuż linii ΙΙΙ-ΙΠ na fig. 1.

Figura 1 przedstawia schematycznie dach spadowy, częściowo pokryty płaskimi, betonowymi płytami 11, 12, 13 pokrycia dachowego (na przykład dachówkami), ułożonymi w rzędach 14, 16, 18, 20, 22, w widoku z góry. W rzędach 16, 18, 20 ułożone są obok siebie baterie słoneczne 24, 26, 28 i 30, przy czym w rzędzie 18, w obszarze niepokrytym bateriami słonecznymi, uwidocznione są dachowe płyty podkładowe 32, 34, wykonane korzystnie z głęboko tłoczonego tworzywa sztucznego, zaś w rzędzie 30 - dźwigary 36, 38 konstrukcji nośnej dachu, przymocowane swymi końcami, od strony kalenicy, do łaty dachowej 40, zaś swymi końcami, od strony okapu, podparte na dźwigarach przymocowanych do kolejnych łat 44, 46, rozmieszczonych wzdłuż linii spadu dachu i równoległych do łaty 40.

Dachowe płyty podkładowe 32, 34 mają długość w przybliżeniu równą połowie długości baterii słonecznych 24, 26, 28, 30, przy czym wzdłuż lewej krawędzi są zaopatrzone w rynienkę ociekową48 w postaci korytka o przekroju płaskiego prostokąta. Baterie słoneczne 24 i 26, ułożone obok siebie w pierwszym dolnym rzędzie, stykają się ze sobą czołowo, przy czym bateria 26 opiera się swym drugim końcem na rąbku wodnym sąsiadującej z nim płyty 12 pokrycia dachowego, natomiast bateria 24 styka się czołowo z rąbkiem pokrywającym sąsiadującej z nim płyty 13 pokrycia dachowego. Pod szczelinami utworzonymi przez zetknięcie czołowych powierzchni bocznych baterii słonecznych 24 i 26 znajdują się rynienki ociekowe niewidocznych na rysunku płyt podkładowych, takich samych jak płyty podkładowe 32, 34, uwidocznione w rzędzie 18. Każda z baterii słonecznych 24, 26, 28 i 30 składa się, w kierunku od kalenicy do okapu, z szerokiej części górnej, wyposażonej w ogniwa fotowoltaiczne, oraz z wąskiej części dolnej, pozbawionej tych ogniw, przy czym długość części górnej baterii słonecznej 24, 26, 28, 30 jest nieco mniejsza od długości sąsiadującej z nią płyty 11, 12, 13 pokrycia dachowego. Natomiast szerokość baterii słonecznej 24, 26, 28, 30, mierzona równolegle do kalenicy, stanowi wielokrotność szerokości krycia płyty 11, 12, 13 pokrycia dachowego. Na fig.l szerokość baterii słonecznych 24 i 26 jest równa czterokrotnej szerokości krycia płyt 11, 12, 13 pokrycia dachowego. Do elektrycznego połączenia poszczególnych baterii słonecznych 24, 26, 28, 30 służą kable 50, przyłączone do tych płyt za pomocą połączeń wtykowych.

Na fig. 2 przedstawiono iząd 16 dachu spadowego w przekroju wzdłuż linii ΙΙ-Π na fig. 1, równoległej do okapu. Po lewej stronie rysunku znajduje się pierwsza płyta podkładowa 54, której lewe obrzeże jest od góry zasłonięte rąbkiem pokrywającym 52 płyty 13 pokrycia dachowego, przy czym odsądzenie kołnierzowe 56 tej płyty podkładowej 54 przylega do dolnej powierzchni tego rąbka pokrywającego 52, natomiast szczelina, utworzona między obrzeżem płyty 13 pokrycia dachowego a lewą powierzchnią boczną baterii słonecznej 24, znajduje się ponad rynienką ociekową 58 tej płyty podkładowej 54. Pod płytą podkładową 54, w przybliżeniu w połowie jej szerokości, znajduje się dźwigar 62, stanowiący element nośny baterii słonecznej i przymocowany do łaty dachowej 60. Dźwigar 62 jest osadzony przesuwnie wewnątrz wytłoczenia ustalającego 64, znajdującego się w przybliżeniu pośrodku płyty podkładowej 54, natomiast szeroki występ nakładkowy 66 tej płyty 54 pokrywa odsądzenie kołnierzowe 68, stanowiące trójkątny występ, równoległy do lewego obrzeża drugiej płyty podkładowej 70, osadzonej w taki sam sposób na sąsiednim dźwigarze 72.

Płyty podkładowe 32, 34, 54 i 70 są zaopatrzone w wytłoczenia równoległe do ich długości, mierzonej od kalenicy do okapu, i tworzące odsądzenie kołnierzowe 56, 68, rynienkę ociekową 48, 76, wytłoczenie ustalające 64 i występ nakładkowy 66. Wysokość każdej płyty podkładowej 32, 34, 54, 70, mierzona od jej podstawy, czyli dolnej powierzchni płyty położonej na płaszczyźnie, do górnej powierzchni wytłoczeń 64, 66, 68, winna być w przybliżeniu równa wysokości od dolnej powierzchni wewnętrznej do zewnętrznej powierzchni rąbka wodnego płyty 11, 12, 13 pokrycia dachowego. Płyty podkładowe 32, 34, 54, 70 są ponadto zaopatrzone w nie uwidoczniony na rysunku i zakrywający je od strony okapu - kołnierz opadający do dołu i zaopatrzony w otwory przewietrzające, umożliwiające przepływ powietrza pod płytami.

182 282

Druga (licząc od lewej strony rysunku na fig. 2) płyta podkładowa 70, układana w rzędzie 16 równolegle do okapu, jest maksymalnie przesunięta w prawo tak, że jej odsądzenie kołnierzowe 68, znajdujące się wewnątrz występu nakładkowego 66 płyty podkładowej 54, przylega do prawej wewnętrznej powierzchni bocznej tego występu 66. Na obydwu dźwigarach 62, 72 opiera się bateria słoneczna 24, której lewe obrzeże styka się czołowo z rąbkiem pokrywającym 52 płyty 13 pokrycia dachowego, zaś prawe z sąsiadującą baterią słoneczną 26. Na prawo od płyty podkładowej 70 jest ułożona, w taki sam sposób, trzecia płyta podkładowa 74, przy czym szczelina, w miejscu czołowego zetknięcia się powierzchni bocznych obydwu baterii słonecznych 24 i 26, znajduje się nad rynienką ociekową 76 tej trzeciej płyty podkładowej 74.

Na prawo od trzeciej płyty podkładowej 74 jest ułożona, w opisany wyżej sposób, czwarta płyta podkładowa 78, której występ nakładkowy 80, biegnący wzdłuż prawego obrzeża tej płyty, przylega do lewego obrzeża zakończonej rąbkiem wodnym 82, sąsiadującej z nią płyty 12 pokrycia dachowego. Trzecia i czwarta płyta podkładowa 74 i 78 są przykryte przez baterię słoneczną 26, sąsiadującą z baterią 24.

Ponieważ pierwsze trzy płyty podkładowe 54, 70 i 74 są ułożone z maksymalnym przesunięciem w prawo, zaś czwarta płyta podkładowa 78 styka się z czołową powierzchnią znajdującą się nad rąbkiem wodnym 82 płyty 12 pokrycia dachowego, więc rzeczywista szerokość krycia przez czwartą płytę podkładową 78 jest mniejsza o szerokość rąbka wodnego 82 płyty 12 pokrycia dachowego od maksymalnego krycia, uzyskanego przy maksymalnym przesunięciu w prawo płyt podkładowych 54, 70, 74. Stąd czwarta płyta podkładowa 70 jest przesunięta, o tę szerokość rąbka wodnego 82, równolegle do okapu, w kierunku na lewo, wskutek czego jej odsądzenie kołnierzowe 86 przylega do lewej wewnętrznej powierzchni bocznej występu nakładkowego 84 trzeciej płyty podkładowej 74.

Zespół baterii słonecznych według wynalazku jest szczególnie przystosowany do zabudowy na dachu spadowym pokrytym ogólnie dostępnymi w handlu dachówkami z betonu lub ceramiki. Dachówki takie, o znormalizowanych wymiarach 42 cm x 33 cm x 2,2 cm, mają szerokość krycia wynoszącą 30 cm i długość krycia, w zależności od kąta nachylenia dachu, od 31 cm do 34 cm, przy czym wysokość rąbka wodnego wynosi 1,2 cm ponad dolną powierzchnię dachówki.

Do tego rodzaju dachówek najlepiej przystosowane są płyty podkładowe o wymiarach 42,1 cm x 64,4 cm x 1,3 cm oraz baterie słoneczne płytowe płaskie o wymiarach 38 cm x 120 cm, pokrywające dwie umieszczone obok siebie płyty podkładowe. Najbardziej uniwersalnym wymiarem baterii słonecznej jest jej szerokość wynosząca 60 cm, stanowiąca wielokrotność zarówno szerokości krycia dachówek cementowych, wynoszącą zwykle 30 cm, jak i dachówek ceramicznych wynoszącą 20 cm.

Na fig. 3 przedstawiono zespół baterii słonecznych, w częściowym przekroju wzdłuz linii III-III na fig. 1, uwidaczniającym baterie słoneczne 28 i 30, przy czym bateria 28 jest osadzona na dźwigarze 88, zaś bateria 30 na dźwigarze 90. Na końcu każdego z dźwigarów 88 i 90 jest do niego przymocowany, od strony okapu, element oporowy 92, mający przekrój w kształcie litery U i obejmujący od dołu obrzeże baterii słonecznej 30. Każdy z dźwigarów 88 i 90 opiera się swym końcem, od strony kalenicy, na łacie dachowej 46 względnie 40 i jest do niej przymocowany za pomocą śrub, natomiast od strony okapu jest podparty za pomocą przesuwnej podpórki 94, osadzonej w umieszczonym poniżej dźwigarze 88. Identyczna przesuwna podpórka 96 dźwigara 90 jest przewidziana dla następnego, znajdującego się nad nim dźwigara, przy czym punkt podparcia podpórki 96 dźwigara 90 winien znajdować się powyżej górnej powierzchni osadzonej na tym dźwigarze 90 baterii słonecznej 30. Ponadto odległość między powierzchnią oporową elementu oporowego 92 dźwigara 90 i punktem podparcia podpórki 96 winna być większa od długości pojedynczej baterii słonecznej 30. Punkt podparcia dźwigara 90, znajdującego się w pobliżu kalenicy, winien być oddalony od jego końca przynajmniej na grubość baterii słonecznej 28, dzięki czemu dźwigar ten może być przy montażu przesuwany względem dolnego dźwigara 88 i leżącej na nim baterii słonecznej 28 w kierunku okapu tak, aby jego koniec był całkowicie pokryty przez niżej leżącą baterię słoneczną28.

182 282 7

Podpórka 94, 96 dźwigara 88, 90 ma korzystnie postać kabłąka osadzonego przesuwnie w podłużnej szczelinie, znajdującej się na końcu tego dźwigara 88, 90.

Bateria słoneczna 30, leżąca na dźwigarze 90 w pobliżu kalenicy, znajduje się w takiej odległości od baterii 28, aby wąska część tej baterii, pozbawiona ogniw fotowoltaicznych, była całkowicie przykryta przez baterię 30.

182 282

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół baterii słonecznych dla dachu spadowego, pokrytego płytami układanymi na zakładkę w kierunku od kalenicy do okapu, którego poszycie jest wyposażone w dźwigary, zamocowane w kierunku od kalenicy do okapu i stanowiące elementy nośne dla osadzonych na nich płytowych baterii słonecznych, stykających się ze sobą bocznymi powierzchniami czołowymi, względnie graniczących z sąsiadującymi płytami pokrycia dachowego, przy czym długość baterii słonecznej jest większa od długości krycia pojedynczej płyty pokrycia dachowego, a jej szerokość jest większa od szerokości krycia tej płyty pokrycia dachowego, znamienny tym, że baterie słoneczne (24, 26, 28, 30) składają się, w kierunku od kalenicy do okapu, z części górnej wyposażonej w ogniwa fotowoltaiczne i z części dolnej pozbawionej tych ogniw, przy czym długość części górnej jest mniejsza od długości sąsiadującej z baterią słoneczną (24, 26, 28, 30).płyty (11,12,13) pokrycia dachowego, a ponadto szerokość baterii słonecznej (24, 26, 28, 30) stanowi wielokrotność szerokości krycia płyty (11, 12, 13) pokrycia dachowego, przy czym baterie słoneczne (24, 26, 28, 30) są osadzone na płytach podkładowych (32, 34, 54) zaopatrzonych w rynienki ociekowe (48, 58, 76), umieszczone pod szczelinami utworzonymi wzdłuż linii zetknięcia bocznych powierzchni czołowych sąsiadujących baterii słonecznych (24 i 26), natomiast elementy nośne tych baterii słonecznych (28, 30) stanowią dźwigary (36, 38, 88, 90), przymocowane do łat (40, 46) poszycia dachu i zaopatrzone na swym końcu, bliższym kalenicy, w przesuwną podpórkę (94, 96) pod zamocowany w tej samej linii spadu dźwigar (90) bliższy kalenicy.
2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że punkt podparcia podpórki (96) dźwigara (90) znajduje się powyżej górnej powierzchni osadzonej na tym dźwigarze (90) baterii słonecznej (30).
3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że dźwigar (90) jest zaopatrzony na swym końcu od strony okapu w element oporowy (92) o przekroju w kształcie litery U, obejmujący obrzeże osadzonej na nim baterii słonecznej (30).
4. Zespół według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że odległość między powierzchnią oporową elementu oporowego (92) i punktem podparcia dźwigara przez podpórkę (96) jest większa od długości pojedynczej baterii słonecznej (30).
5. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że podpórka (94, 96) dźwigara (88, 90) ma postać kabłąka osadzonego przesuwnie w podłużnej szczelinie, znajdującej się na końcu tego dźwigara (88, 90).
6. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że każda z baterii słonecznych (24, 26, 28, 30) pokrywa, w kierunku swej długości, dwie płyty podkładowe (32, 34), przy czym płyty te są zaopatrzone w wytłoczenia równoległe do ich długości, mierzonej od kalenicy do okapu i tworzące odsądzenie kołnierzowe (56, 68), rynienkę ociekową (48, 76), wytłoczenie ustalające (64) i występ nakładkowy (66).
7. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że wysokość płyty podkładowej, mierzona od jej podstawy do górnej powierzchni wytłoczeń (64, 66, 68), jest przynajmniej równa wysokości od dolnej powierzchni wewnętrznej do zewnętrznej powierzchni rąbka wodnego płyty (12) pokrycia dachowego.
8. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że płyty podkładowe (32, 34) są zaopatrzone od strony okapu w zakrywający je, opadający do dołu kołnierz, zaopatrzony w otwory przewietrzające.

182 282