PL175272B1

PL175272B1 - Sposób wytwarzania wodnej kompozycji dezynfekującej, układ dwuopakowaniowy do wytwarzania kompozycji dezynfekującej oraz sposób dezynfekcji

Info

Publication number: PL175272B1
Application number: PL92303102A
Authority: PL
Inventors: Robert A. Simms; Paul Brougham
Original assignee: Solvay Interox Ltd
Priority date: 1991-10-17
Filing date: 1992-10-08
Publication date: 1998-12-31
Also published as: FI941747A0; FI941747L; MX9205956A; DE69231180T2; HU214287B; RU2122434C1; ATE193831T1; HUT71048A; DE69231180D1; EP0609266A1; CZ288552B6; SK44594A3; WO1993007909A1; HU9401098D0; EP0609266B1; AU2680692A; PT100958A; IN174157B; CA2121340A1; BR9206639A

Abstract

1. Sposób wytwarzania wodnej kompozycji dezynfekujacej zawierajacej rozcienczony roztwór nadkwasu, znamienny tym, ze wytwarza sie pierwszy wodny roztwór zawierajacy 2-10% wagowych alifatycznego C2-9 nadkwasu i drugi wodny roztwór zawierajacy 0,1-5% wagowych inhibitora korozji i 0,1-2% wagowych stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizator nadkwasu, a nastepnie miesza sie pierwszy i drugi roztwór, przy czym stosunek wagowy pierwszego wodnego roztworu do drugiego wodnego roztworu wynosi od 1:5 do 1:50. 13. Uklad dwuopakowaniowy do wytwarzania kompozycji dezynfekujacej, znamienny tym, ze jedno opakowanie zawiera pierwszy wodny roztwór zawierajacy 2 do 10% wagowych alifatycznego C2-9 nadkwasu w przeliczeniu na roztwór, a drugie opakowanie zawiera drugi wodny roztwór zawie- rajacy inhibitor korozji w ilosci 0,1 do 5% wagowych w przeliczeniu na roztwór i 0,1 do 2% wagowych, w przeliczeniu na roztwór, stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizatora nadkwasu. 26. Sposób dezynfekcji czesci metalowych, zwlaszcza endoskopu, znamienny tym, ze czesci metalowe zanurza sie w ciagu do 72 godz. w temperaturze pokojowej w roztworze uzyskanym przez zm ieszan ie pierw szego w odnego roztw oru zaw ierajacego alifatyczny C2-9 nadkwas z drugim wodnym roztworem zawierajacym inhibitor korozji i stabilizator nadtlenku wodoru i/lub stab ili- zator nadkwasu. PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Niniejszy wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania wodnej kompozycji dezynfekującej, dwuopakowaniowego układu do wytwarzania kompozycji dezynfekującej oraz sposobu dezynfekcji.

Alifatyczne C2-9 nadkwasy są skutecznymi bakteriocydami o szerokim spektrum działania, które w użyciu mają szczególną zaletę, gdyż ich pozostałością są jedynie odpowiednie niższe kwasy alifatyczne, a zatem szczególnie nadają się one do zastosowań wymagających środka dezynfekującego, nie zanieczyszczającego środowiska naturalnego. Jakkolwiek rozpatruje się tu ogólnie alifatyczne C2-9 nadkwasy, odpowiadające alifatycznym kwasom karboksylowym o 2-9 atomach węgla, szczególnie korzystny jest kwas nadoctowy, gdyż jest to już handlowo ważny nadkwas stosowany do celów dezynfekcyjnych. Gdy w poniższym opisie jest mowa o kwasie nadoctowym, należy rozumieć, że można go zastąpić innymi nadkwasami, o ile kontekst techniczny na to pozwala.

Wodne roztwory kwasu nadoctowego zawierające do 45% wagowych kwasu nadoctowego są dostępne w handlu. Takie roztwory można wytwarzać drogą reakcji odpowiednio stężonego nadtlenku wodoru i kwasu nadoctowego w wodnym środowisku, w obecności katalizatora kwasowego, którym jest zwykle kwas siarkowy lub inny mocny kwas mineralny. Katalizator kwasowy może być obecny w ilości od 0,1 do 5% wagowych w przeliczeniu na mieszaninę reakcyjną.

Wodne roztwory kwasu nadoctowego reprezentują zrównoważone mieszaniny reagentów i produktów reakcji i w stosunkowo sprzyjających warunkach, np. zastosowaniu jednego lub większej liczby katalizatorów w znacznej ilości, podwyższonej temperatury reakcji i stężonej mieszaniny reakcyjnej, równowagę można zasadniczo osiągnąć w stosunkowo krótkim okresie czasu. Gdy stosuje się katalizator typu mocnego kwasu w ilości 2-5% wagowych w przeliczeniu na mieszaninę reakcyjną, temperaturę 30-50°C i stężenie kwasu powyżej 20% wagowych, mieszanina reakcyjna może osiągnąć stan równowagi w ciągu godzin.

175 272

W pewnych zastosowaniach lub w przypadku przewidywanego długiego przechowywania, obecność resztek katalizatora w produkcie nadkwasowym może być niepożądana, zwłaszcza np. w przypadku rozcieńczonych produktów przeznaczonych do higieny osobistej lub higieny gospodarstwa domowego. W wielu zastosowaniach wymagane są rozcieńczone roztwory kwasu nadoctowego, np. poniżej 5 % wagowych, lecz często poniżej 2%, np. 0,1-2% wagowych. Stężenie kwasu nadoctowego powyżej 0,5% wagowych, np. 0,5-1% wagowych, są szczególnie skuteczne bakteriobójczo np. do czyszczenia muszli klozetowych. Takie rozcieńczone roztwory kwasu nadoctowego można wytwarzać bezpośrednio drogą reakcji kwasu octowego i nadtlenku wodoru w odpowiednio rozcieńczonym środowisku reakcji, lecz dojście do równowagi może trwać wówczas wyjątkowo długo, zwłaszcza gdy chce się uzyskać znaczne rozcieńczenie. Przy stężeniu kwasu nadoctowego poniżej 1% wagowego uzyskanie stanu równowagi może trwać miesiąc lub dłużej gdy reakcja nie jest katalizowana kwasem, względnie tydzień lub nawet dłużej gdy reakcja jest katalizowana kwasem. Wiąże się z tym znaczne obciążenie instalacji i oprzyrządowania przy produkcji na dużą skalę.

Gdy stężony zrównoważony roztwór kwasu nadoctowego rozcieńcza się wodą, punkt równowagi układu zmienia się stopniowo w miarę rozcieńczania, na korzyść regeneracji pierwotnych reagentów. Czas stwarzania do chwili uzyskania nowego punktu równowagi po rozcieńczeniu jest podobny do czasu koniecznego do uzyskania tak rozcieńczonego roztworu bezpośrednio z odpowiednich reagentów. Taki rozcieńczony roztwór można stosować bezpośrednio, jakkolwiek nie jest on zrównoważony, a zatem podczas przechowywania jego skład jest zmienny. Takie niezrównoważone roztwory mają skład wynikający z punktu równowagi dla początkowego stężenia, co w pewnych zastosowaniach może nie być pożądane.

W 1995 r. Greenspan i in,. (Proc. 42nd. Ann. Mtg. Chem. Spec. Man. Ass. grudzień 1995) ujawnili, że trwałe rozcieńczone roztwory kwasu nadoctowego można wytwarzać z użyciem stabilizatorów nadkwasów, przy odpowiedniej regulacji względnych stężeń składników rozcieńczonego roztworu nadkwasu, to znaczy gdy wytworzony rozcieńczony roztwór nie znajduje się w stanie pełnej równowagi, drogą regulacji zbilansowania składników można osiągnąć trwałość. Te roztwory można wytwarzać drogą rozcieńczania handlowego, np. w pełni zrównoważonego, kwasu nadoctowego wytworzonego z użyciem niewielkiej ilości katalizatora kwasowego.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4297298 opisano wytwarzanie wodnego roztworu niższego nadkwasu alifatycznego drogą sporządzania, w pierwszym etapie procesu, stężonego roztworu nadkwasu z odpowiedniego kwasu lub bezwodnika karboksylowego i stężonego nadtlenku wodoru w obecności niewielkiej ilości katalizatora typu mocnego kwasu oraz rozcieńczania tego roztworu roztworem zawierającym co najmniej jeden z reagentów z pierwszego etapu procesu, dla doprowadzenia stężenia alifatycznego nadkwasu do założonego stężenia mieszaniny, przy czym stężenie rozcieńczonego reagenta dobierano tak, by po uzyskaniu rozcieńczenia układ nie był już w stanie równowagi, lecz miał tendencję do przesuwania się w kierunku tworzenia dalszych ilości alifatycznego nadkwasu z bardzo mała szybkością. W procesie szczegółowo opisanym w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4297298 otrzymuje się niezrównoważoną kompozycję zawierającą bardzo wysokie stężenie nadtlenku wodoru, np. 28-46%. Użytkownik po zetknięciu się z takim stężeniem doznaje bielenia skóry i bólu.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4743447 opisano wytwarzanie roztworów na osnowie nadtlenku wodoru do dezynfekcji soczewek kontaktowych, przy czym taki roztwór zawierał 0,005-0,1% wagowych kwasu nadoctowego, 1-8% wagowych nadtlenku wodoru i kwas octowy w ilości wystarczającej do osiągnięcia równowagi przez układ. Taki roztwór można wytworzyć drogą bezpośredniej reakcji z użyciem bardzo rozcieńczonej mieszaniny reakcyjnej, długo dochodzącej do stanu równowagi, względnie z trwałego roztworu handlowego o słabym stężeniu kwasu nadoctowego, do którego dodaje się inne składniki kompozycji. Tak więc w procesie z tego ujawnienia na początku wytwarza się trwały słaby roztwór kwasu nadoctowego, z którego z kolei wytwarza się końcowy produkt.

175 272

W europejskim zgłoszeniu patentowym nr A-0357238 (Steris Corp) ujawniono przeciwmikrobową kompozycję zawierającą mocny utleniacz, inhibitor, korozji miedzi lub mosiądzu, bufor i co najmniej jeden środek antykorozyjny inhibitujący korozję co najmniej aluminium, stali węglowej i stali nierdzewnej, oraz zwilżacz. Konkretnymi ujawnionymi inhibitorami korozji mosiądzu i aluminium byty triazole i molibdeniany, znane jako wykazujące niepożądaną toksyczność, a zatem niepożądane w zastosowaniach medycznych.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5037623 opisano kompleksowy sprzęt dezynfekujący, przeznaczony do dezynfekcji określonych instrumentów. Jednakże takie urządzenie nie może być łatwo wykorzystane do dezynfekcji innych instrumentów, które często nie są dostosowane do takiego wyposażenia. Ponadto, zużyty roztwór po dezynfekcji jakiegoś instrumentu musi być wylany tak, że nie ma możliwości ponownego jego użycia. W takim przypadku nie wymaga się, aby stosowany roztwór dezynfekcyjny był stabilny, konieczna jest tylko jego krótkotrwała użyteczność, często mierzona w minutach. W opisie tym nie ma żadnych informacji na temat stabilizatora.

W opisie patentowym RFN nr DE 3205218 jest zawarta informacja o wprowadzaniu stabilizatora w obecności nadtlenku. Inna publikacja ze stanu techniki, w której omawiane są stabilizatory nadtlenków, np. europejski opis EP 0357238 podaje wprowadzanie stabilizatora do roztworu nadkwasu. Podobnie, w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4297298 podano, że stabilizator wprowadza się do roztworu nadkwasu. Opis patentowy RFN nr DE 3205218 odnosi się do kompozycji rozcieńczonego nadtlenku wodoru. Nie zawiera więc żadnych informacji skłaniających fachowca do poszukiwania wśród środków dezynfekcyjnych opartych na kwasie nadoctowym.

Celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie kompozycji dezynfekującej opartej na rozcieńczonym roztworze nadkwasu, który można stosować do dezynfekcji sprzętu medycznego zawierającego części metalowe.

Sposób wytwarzania wodnej kompozycji dezynfekującej, zawierającej rozcieńczony roztwór nadkwasu, polega na tym, że wytwarza się pierwszy wodny roztwór zawierający 2-10% wagowych alifatycznego C2-9 nadkwasu i drugi wodny roztwór zawierający 0,1-5% wagowych inhibitora korozji i 0,1-2% wagowych stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizator nadkwasu, a następnie miesza się pierwszy i drugi roztwór, przy czym stosunek wagowy pierwszego wodnego roztworu do drugiego wodnego roztworu wynosi 1:5 do 1:50.

Korzystnie wytwarza się pierwszy wodny roztwór zawierający 3-7% wagowych alifatycznego C2-9 nadkwasu w przeliczeniu na roztwór.

Korzystnie jako alifatyczny C2-9 nadkwas stosuje się kwas nadoctowy.

Korzystnie wytwarza się drugi wodny roztwór zawierający inhibitor korozji w ilości 0,1-1% wagowych w przeliczeniu na roztwór.

Korzystnie jako inhibitor korozji stosuje się fosforan metalu alkalicznego, zwłaszcza wodoroortofosforan dipotasowy.

Korzystnie wytwarza się drugi wodny roztwór zawierający od 0,2% do 0,7% lub od 0,7 do 1% wodnych, w przeliczeniu na roztwór, stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizatora nadkwasu.

W sposobie według wynalazku można również stosować tylko stabilizator nadtlenku wodoru.

W sposobie według wynalazku korzystnie jako stabilii^^^rtor (-ory) stosuje się kwasy fosfonowe lub ich sole, zwłaszcza kwas cykloheksano-1,2-diaminotetrametylenofosfonowy lub jego sól.

W sposobie według wynalazku, korzystnie stosuje się stosunek objętościowy pierwszego wodnego roztworu do drugiego wodnego roztworu wynoszący od 1:10 do 1:30.

W sposobie według wynalazku do jednego lub obu wodnych roztworów można dodać wskaźnik zmieniający barwę, gdy oba roztwory zmiesza się ze sobą.

Należy rozumieć, że kompozycja nadkwasu wytworzona sposobem według wynalazku nie znajduje się w stanie równowagi i zawiera stosunkowo wyższe stężenie stabilizatora(-ów)

175 272 od stężenia spodziewanego przez fachowca w kompozycji w stanie równowagi i zawierającej podobne stężenie nadkwasu.

Układ dwuopakowaniowy do wytwarzania kompozycji dezynfekującej w jednym opakowaniu według wynalazku zawiera pierwszy wodny roztwór zawierający 2 do 10% wagowych alifatycznego C2-9 nadkwasu w przeliczeniu na roztwór, a w drugim opakowaniu zawiera drugi wodny roztwór zawierający inhibitor korozji w ilości 0,1 do 5% wagowych w przeliczeniu na roztwór i 0,1 do 2% wagowych, w przeliczeniu na roztwór, stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizatora nadkwasu.

Pierwszy wodny roztwór zawiera korzystnie 3-7% wagowych alifatycznego C2-9 nadkwasu w przeliczeniu na roztwór.

Jako alifatyczny C2-9 nadkwas korzystnie zawiera kwas nadoctowy.

Drugi wodny roztwór korzystnie zawiera inhibitor korozji w ilości 0,1-1% wagowych w przeliczeniu na roztwór.

Jako inhibitor korozji układ korzystnie zawiera fosforan metalu alkalicznego, a najkorzystniej wodoroortofosforan dipotasowy.

Drugi wodny roztwór zawiera od 0,2 do 0,7% lub od 0,7 do 1% wagowych, w przeliczeniu na roztwór, stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizatora nadkwasu. Układ dwuopakowaniowy może zawierać tylko stabilizator nadtlenku wodoru.

Jako stabilizator(-ory) nadtlenku wodoru układ może zawierać kwasy fosfonowe lub ich sole, zwłaszcza kwas cykloheksano-1,2-diaminotetrametylenofosfonowy lub jego sól.

Odpowiednim stabilizatorem nadkwasu jest kwas dipikolinowy.

Stosunek objętościowy pierwszego wodnego roztworu do drugiego wodnego roztworu wynosi korzystnie od 1:5 do 1:50, a jeszcze korzystniej od 1:10 do 1:30.

Jeden lub oba wodne roztwory mogą zawierać wskaźnik zmieniający barwę, gdy oba roztwory zmiesza się ze sobą.

Pierwszy wodny roztwór może dodatkowo zawierać stabilizator(y) nadtlenku wodoru i/lub nadkwas w zrównoważonym roztworze, przy czym każdy odpowiedni stabilizator jest obecny w korzystnej ilości od 20 do 10000 ppm. Korzystnie zarówno nadtlenek wodoru, jak i nadkwas są stabilizowane w roztworze, co daje ogółem stężenie stabilizatorów 3000-6000 ppm. Odpowiednim stabilizatorem nadkwasu jest kwas dipikolinowy, a do odpowiednich stabilizatorów nadtlenku wodoru należą kwasy fosfonowe i ich sole, np. produkty sprzedawane przez Monsanto pod znakiem towarowym Dequest takie jak hydroksyetyłidenodisfosfonian, fosfonian dietylenotriaminopentametylenowy i fosfonian etylenotriaminotetrametylenowy, a także stabilizatory zastrzeżone w europejskim zgłoszeniu patentowym nr 0426949, zwłaszcza kwas cykloheksano-1,2-diaminotetrametylenofosfonowy i jego sole (CDTMP). Należy rozumieć, iż ten pierwszy roztwór jest zazwyczaj zrównoważoną mieszaniną odpowiednich reagentów, co ogólnie opisano powyżej, oraz że wyżej podana ilość nadkwasu jest wskaźnikiem ilości nadkwasu jako takiego w roztworze. Korzystny sposób wytwarzania rozcieńczonych roztworów niższych alifatycznych nadkwasów użytecznych zgodnie z niniejszym wynalazkiem opisano w zgłoszeniu patentowym PCT opublikowanym za nr WO 91/13058.

Jeden lub oba wodne roztwory mogą zawierać inne składniki użyteczne w kompozycjach dezynfekujących, wytwarzanych sposobem według wynalazku, na przykład triazolowy inhibitor korozji i/lub zwilżacz, jakkolwiek obecność tych składników nie jest konieczna dla uzyskania zalet wynalazku (w rzeczywistości te składniki mogą być nieco szkodliwe).

Sposób dezynfekcji części metalowych, zwłaszcza endoskopu, polega na tym, że części metalowe zanurza się na czas do 72 godzin w temperaturze pokojowej w roztworze uzyskanym przez zmieszanie pierwszego wodnego roztworu zawierającego alifatyczny C2-9 nadkwas z drugim wodnym roztworem zawierającym inhibitor korozji i stabilizator nadtlenku wodoru i/lub stabilizator nadkwasu.

W wyniku zmieszania pierwszego i drugiego wodnego roztworu otrzymuje się kompozycję dezynfekującą, która natychmiast po zmieszaniu zawiera 0,05%, a zwykle nie więcej niż 1% wagowych nadkwasu. W wielu postaciach mieszanina dwóch roztworów natychmiast po zmieszaniu zawiera 0,1-0,25% lub 0,25-0,5% wagowych nadkwasu. Ponadto mieszanina

175 272 korzystnie zawiera 0,1-5% inhibitora korozji i 0,1-1% wagowych stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizatora nadkwasu. Takie mieszaniny można często wygodnie otrzymywać dobierając stosunek objętościowy pierwszego roztworu i drugiego roztworu, który często wynosi co najmniej 1:5, a zazwyczaj nie jest większy niż 1:50 i korzystnie wynosi od 1:10 do 1:30, wziąwszy pod uwagę stężenie składników w każdym z roztworów.

Należy wziąć pod uwagę, iż kompozycje otrzymywane sposobem według wynalazku nie znajdują się w stanie równowagi i, że zgodnie z naturalnym przebiegiem zjawisk składnik nadkwasowy będzie dążył do stanu równowagi. Przykładowo kompozycja, której wytworzenie opisano w sposobie zacznie się zmieniać w ciągu stosunkowo krótkiego okresu czasu od zmieszania pierwszego i drugiego roztworu i w miarę upływu czasu stężenie nadkwasu w roztworze będzie się zmieniać, gdy nadkwas ten będzie dążył do stanu równowagi. Osiągnięcia zwykłej równowagi należy się spodziewać po około 2 dniach, przy założeniu, że nadkwas i/lub nadtlenek nie ulegną w tym czasie rozkładowi.

Kompozycje wytworzone sposobem według niniejszego wynalazku są szczególnie odpowiednie do stosowania jako środki dezynfekujące w medycynie. Korzystnie kompozycje stosuje się do dezynfekcji sprzętu medycznego, którego części metalowe, np. aluminiowe, mosiężne, miedziane, a zwłaszcza stalowe należy zdezynfekować. Przykładowo kompozycja jest szczególnie użyteczna do dezynfekcji endoskopów. Niniejszy wynalazek może mieć dalszą zaletę w stosunku do stanu techniki opisanego w europejskim zgłoszeniu patentowym nr A-0357238 (Steris Corp). Wybrane składniki kompozycji według wynalazku wykazują interakcję zabezpieczająca części metalowe, zwłaszcza stalowe, równie dobrze jak molibdenian, triazol i/lub zwilżacz, jeśli nie lepiej. Jest to bardzo zaskakujące w świetle wyżej wymienionego zgłoszenia (str. 4 wiersze 7-9).

Zaletą niniejszego wynalazku jest dostarczenie rozcieńczonej kompozycji zawierającej stosunkowo duże stężenie nadkwasu. Ponadto sposób według niniejszego wynalazku umożliwia stosunkowo dłuższe przechowywanie oddzielnego wodnego roztworu od możliwego przy dostarczaniu kompozycji jako takiej.

Wynalazek zostanie obecnie dalej opisany, bez jego ograniczania, w odniesieniu do następujących przykładów:

Przykład 1. Wytwarzanie kompozycji według niniejszego wynalazku

Wytworzono układ dwuopakowamowy. Jedno opakowanie zawierało 250 ml 5% (aktywnego) wodnego roztworu kwasu nadoctowego (wagowo). Drugie opakowanie zawierało 10 litrów wodnego roztworu zawierającego 0,6% wagowych wodoroortofosforanu dipotasowego i 0,5% wagowych kwasu cykloheksano-1,2-diaminotetrametylenofosfonowego (CDTMP). Zawartość obu opakowań zmieszano z wytworzeniem kompozycji według niniejszego wynalazku.

Przykład 2. Wytwarzanie kompozycji według niniejszego wynalazku

Roztwór 5% (wagowo) kwasu nadoctowego, 20% (wagowo) nadtlenku wodoru, 8% (wagowo) kwasu octowego rozcieńczono czternastokrotnie roztworem zawierającym 1% (wagowo) CDTMP i 0,8% (wagowo) wodoroortofosforanu dipotasowego, z wytworzeniem roztworu zawierającego 3500 ppm kwasu nadoctowego.

Przykład 3i przykład porównawczy A. Próby korozji z użyciem kompozycji dezynfekujących

Po dwie próbki stali miękkiej i stali nierdzewnej 316 zanurzono na 72 godziny w temperaturze pokojowej (15-25°C) w roztworach dezynfekujących. W przykładzie 3 roztwór dezynfekujący sporządzono sposobem z przykładu 2 po 25-krotnym rozcieńczeniu roztworu zawierającego 2000 ppm kwasu nadoctowego. W przykładzie porównawczym A roztwór dezynfekujący wytworzono jak w przykładzie podanym w pierwszej tabeli na str. 6 w w. 1-18 europejskiego zgłoszenia patentowego nr 0357238. Roztwory codziennie zastępowano całkowicie świeżymi roztworami. Badanie próbek okiem nie uzbrojonym i pod mikroskopem optycznym po zakończeniu próby wykazało, że oba metale w kompozycji według zgłoszenia Steris były poważnie dotknięte korozją miejscową i miały dołki korozyjne, natomiast w przypadku metali w roztworze dezynfekującym według niniejszego wynalazku wystąpiła tylko nieznaczna korozja miejscowa.

175 272

Znaczne zmniejszenie korozji miejscowej w przypadku kompozycji według niniejszego wynalazku jest zaskakujące, wziąwszy pod uwagę ujawnienie na str. 4, w. 7-9 zgłoszenia Steris, i jest szczególnie korzystne, ze względu na to, że ten rezultat osiągnięto bez użycia jakiegokolwiek toksycznego molibdenianu i triazolu.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania wodnej kompozycji dezynfekującej zawierającej rozcieńczony roztwór nadkwasu, znamienny tym, że wytwarza się pierwszy wodny roztwór zawierający 2-10% wagowych alifatycznego C2-9 nadkwasu i drugi wodny roztwór zawierający 0,1-5% wagowych inhibitora korozji i 0,1-2% wagowych stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizator nadkwasu, a następnie miesza się pierwszy i drugi roztwór, przy czym stosunek wagowy pierwszego wodnego roztworu do drugiego wodnego roztworu wynosi od 1:5 do 1:50.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wytwarza się pierwszy wodny roztwór zawierający 3-7% wagowych alifatycznego C2-9 nadkwasu w przeliczeniu na roztwór.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że jako alifatyczny C2-9 nadkwas stosuje się kwas nadoctowy.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wytwarza się drugi wodny roztwór zawierający inhibitor korozji w ilości 0,1-1% wagowych w przeliczeniu na roztwór.
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że jako inhibitor korozji stosuje się fosforan metalu alkalicznego.
6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że jako inhibitor korozji stosuje się wodoroortofosforan dipotasowy.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wytwarza się drugi wodny roztwór zawierający od 0,2% do 0,7% lub od 0,7 do 1% wagowych, w przeliczeniu na roztwór, stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizatora nadkwasu.
8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że stosuje się tylko stabilizator nadtlenku wodoru.
9. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że jako stabilizator (-ory) stosuje się kwasy fosfonowe lub ich sole.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że jako stabilizator nadtlenku wodoru stosuje się kwas cykloheksano-l,2-diaminotetrametylenofosfonowy lub jego sól.
11. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się stosunek objętościowy pierwszego wodnego roztworu do drugiego wodnego roztworu wynoszący od 1:10 do 1:30.
12. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do jednego lub obu wodnych roztworów dodaje się wskaźnik zmieniający barwę, gdy oba roztwory zmiesza się ze sobą.
13. Układ dwuopakowaniowy do wytwarzania kompozycji dezynfekującej, znamienny tym, że jedno opakowanie zawiera pierwszy wodny roztwór zawierający 2 do 10% wagowych alifatycznego C2-9 nadkwasu w przeliczeniu na roztwór, a drugie opakowanie zawiera drugi wodny roztwór zawierający inhibitor korozji w ilości 0,1 do 5% wagowych w przeliczeniu na roztwór i 0,1 do 2% wagowych, w przeliczeniu na roztwór, stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizatora nadkwasu.
14. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 13, znamienny tym, że pierwszy wodny roztwór zawiera 3-7% wagowych alifatycznego C2-9 nadkwasu w przeliczeniu na roztwór.
15. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 14, znamienny tym, że jako alifatyczny C2-9 nadkwas zawiera kwas nadoctowy.
16. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 13, znamienny tym, że drugi wodny roztwór zawiera inhibitor korozji w ilości 0,1-1% wagowych w przeliczeniu na roztwór.
17. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 13 albo 16, znamienny tym, że jako inhibitor korozji zawiera fosforan metalu alkalicznego.

175 272
18. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 17, znamienny tym, że jako inhibitor korozji zawiera wodoroortofosforan dipotasowy.
19. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 13, znamienny tym, że drugi wodny roztwór zawiera od 0,2% do 0,7% lub od 0,7% do 1% wagowych, w przeliczeniu na roztwór, stabilizatora nadtlenku wodoru i/lub stabilizatora nadkwasu.
20. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 13 albo 16, znamienny tym, że zawiera tylko stabilizator nadtlenku wodoru.
21. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 13 albo 16, znamienny tym, że jako stabilizator(-ory) zawiera kwasy fosfonowe lub ich sole.
22. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 21, znamienny tym, że jako stabilizator nadtlenku wodoru zawiera kwas cykloheksano-1,2-diaminotetrametylenofosfonowy lub jego sól.
23. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 13 albo 14, albo 15, albo 16, albo 18, albo 19, albo 22, znamienny tym, że zawiera pierwszy wodny roztwór w stosunku objętościowym do drugiego wodnego roztworu wynoszący od 1:5 do 1:50.
24. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 23, znamienny tym, że zawiera pierwszy wodny roztwór w stosunku do drugiego wodnego roztworu wynoszący od 1:10 do 1:30.
25. Układ dwuopakowaniowy według zastrz. 13, znamienny tym, że jeden lub oba wodne roztwory zawierają wskaźnik zmieniający barwę, gdy oba roztwory zmiesza się ze sobą.
26. Sposób dezynfekcji części metalowych, zwłaszcza endoskopu, znamienny tym, że części metalowe zanurza się w ciągu do 72 godz. w temperaturze pokojowej w roztworze uzyskanym przez zmieszanie pierwszego wodnego roztworu zawierającego alifatyczny C2-9 nadkwas z drugim wodnym roztworem zawierającym inhibitor korozji i stabilizator nadtlenku wodoru i/lub stabilizator nadkwasu.