PL172339B1

PL172339B1 - Zespól wsteczny pojazdu, zwlaszcza adapter przeciwolsnieniowy PL PL

Info

Publication number: PL172339B1
Application number: PL94302281A
Authority: PL
Inventors: Rene Ledroit; Jean-Francois Thomas; Andre Hecq
Original assignee: Glaverbel
Priority date: 1993-02-25
Filing date: 1994-02-18
Publication date: 1997-09-30
Also published as: KR940019524A; FR2701905B1; IE77624B1; CH689351A5; GB2275452A; DE4405496B4; US5691849A; ITTO940076A1; FR2701905A1; ATA37894A; PL302281A1; AT408871B; AU679470B2; KR100296457B1; NL9400289A; CA2116074A1; CZ44294A3; DE4405496A1; BR9400523A; SE9400598D0

Abstract

1. Zespól wsteczny pojazdu, zwlaszcza adapter przeciwolsnieniowy, znamienny tym, ze posiada lusterko (16) i adapter prze- ciwolsnieniowy zamocowany ruchomo z przodu lusterka (16), przy czym adapter za- wiera komórke optyczna (20) o regulowanej elektrycznie przepuszczalnosci wlasciwej swiatla i/lub wspólczynniku odbicia. Fig. 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół wsteczny pojazdu, zwłaszcza adapter przeciwolśnieniowy do tworzenia takiego zespołu.

Przyrządy wsteczne pojazdów, wewnętrzne lub zewnętrzne, działają zwykle w oparciu o odbicie. Przyrządy antyolśnieniowe, nazywane pryzmatycznymi przyrządami wstecznymi, mają pozycję dzienną i nocną. W pozycji dziennej stopień odbicia światła od przyrządu jest duży, zwykle większy od 50%. W pozycji nocnej ilość odbijanego światła jest ograniczona do 10% lub mniej, na przykład 4%, w celu zapobiegania oślepianiu kierowcy przez światła, na przykład reflektory innych pojazdów. Kierowca musi ręcznie zmieniać pozycję przyrządu z dziennej na nocną i odwrotnie.

Znany jest z opisu patentowego francuskiego nr 824 930 inny przyrząd wsteczny dzienny/nocny, który zawiera lusterko nocne, które może być zagięte przy pomocy zawiasu w lusterko dzienne. Lusterko nocne jest utworzone przez kolorowe podłoże przyłączone do powierzchni odblaskowej. Przestawianie lusterka z pozycji nocnej na dzienną przez ręczne przechylenie jest bezpieczne, lecz niewygodne, ponieważ wymaga przechylenia lusterka za każdym razem, gdy ma być zmieniony jego stan.

Znana jest, na przykład z opisu patentowego francuskiego nr 2 366 958, konstrukcja przyrządu wstecznego, w której odbijanie zmienia się w funkcji stopnia mgły. Zmiana ta może być po prostu typu całkowitego lub wcale albo może być ciągła, prowadząc na przykład do odbijania zmieniającego się pomiędzy 4% a 80%. Zmianę odbijania można uzyskać ręcznie lub całkowicie automatycznie przy pomocy układu elektronicznego.

Znane przyrządy wsteczne zawierają komórkę fotoelektryczną, której współczynnik odbicia zmienia się w funkcji sygnału elektrycznego. Komórki fotoelektryczne są wykonywane różnymi technikami, w szczególności jako cząstki w zawiesinie, poprzez chromowanie elektrolityczne, powlekanie elektrolityczne i na ciekłych kryształach. Komórkę fotoelektryczną można też wytworzyć przez włożenie warstwy czułego materiału pomiędzy arkusze sztywnego, zwykle przezroczystego materiału.

W przypadku wystąpienia przerwy w działaniu elektrycznym, elektronicznym lub przy innym uszkodzeniu, w przypadku wyłączenia układu elektrycznego pojazdu lub w przypadku przewzbudzenia komórki fotoelektrycznej, tego rodzaju przyrząd wsteczny może być chwilowo lub trwale przełączony do stanu ciemności (najmniejszego współczynnika odbicia) nawet przy pełnym świetle dziennym i to może stanowić problem z niewygodą lub brakiem bezpieczeństwa dla kierowcy, który w najbardziej skrajnym przypadku jest pozbawiony widoku do tyłu. Dla przykładu, gdy komórka przepuszcza światło w stanie spoczynku i nie przepuszcza światła przy zasilaniu prądem elektrycznym, jak ma to miejsce w pewnych komórkach na ciekłych kryształach, z powłokami elektrolitycznymi lub chromowanymi elektrolitycznie, błędne ciągłe doprowadzanie prądu elektrycznego do komórki nawet przy pełnym świetle dziennym, spowodowane uszkodzeniem sterowania elektronicznego, wprowadza komórkę w stan ciemności, stwarzając problemy, niewygodę i brak bezpieczeństwa kierowcy.

Zespół wsteczny według wynalazku posiada lusterko i adapter przeciwolśnieniowy zamocowany ruchomo z przodu lusterka, przy czym adapter zawiera komórkę optyczną o regulowanej elektrycznie przepuszczalności właściwej światła i/lub współczynniku odbicia.

Zespół zawiera także układ elektroniczny do sterowania regulacją komórki optycznej.

172 339

Układ elektroniczny do sterowania regulacją komórki optycznej zawiera co najmniej jeden fotoczuły przyrząd optyczny do detekcji światła padającego na zespół.

Korzystnie według wynalazku układ elektroniczny do sterowania regulacją komórki optycznej zawiera co najmniej dwa detektory światła, przy czym pierwszy detektor światła jest ustawiony do odbioru światła dochodzącego z tyłu pojazdu a drugi detektor światła jest ustawiony do odbioru światła dochodzącego z przodu pojazdu.

Układ elektroniczny do sterowania regulacją komórki optycznej jest uruchamiany ręcznie.

Korzystnie układ elektroniczny do sterowania regulacją komórki optycznej jest uruchamiany ręcznie przy pomocy potencjometru regulacyjnego lub przełącznika wielopozycyjnego.

Lusterko jest umieszczone w obudowie a komórka optyczna jest umieszczona w ruchomej ramie wsporczej przy czym obudowa i rama wsporcza są wyposażone we współpracujące, odłączalne elementy zabezpieczające.

Korzystnie na obudowie i na ruchomej ramie wsporczej są umieszczone współpracujące elektryczne elementy łączące.

W obudowie jest umieszczona przynajmniej część układu elektronicznego do sterowania regulacją komórki optycznej.

W ruchomej ramie wsporczej jest także umieszczona przynajmniej część układu elektronicznego do sterowania regulacją komórki optycznej.

Komórka optyczna ma regulowany współczynnik odbicia światła.

Korzystnie komórka optyczna zawiera co najmniej jeden arkusz szkła.

Korzystnie komórka optyczna zawiera warstwę czułego materiału włożonego pomiędzy dwa arkusze szkła.

Skierowane do wewnątrz powierzchnie czołowe arkuszy szkła są powleczone materiałem przewodzącym elektrycznie.

Korzystnie jedna z powierzchni czołowych arkuszy szkła jest zaopatrzona w powłokę odbijającą.

W pierwszym przykładzie wykonania komórka optyczna stanowi komórkę otrzymaną przez chromowanie elektrolityczne.

W drugim przykładzie wykonania komórka optyczna stanowi komórkę na ciekłych kryształach.

W trzecim przykładzie wykonania komórka optyczna zawiera płynną zawiesinę drobnych cząstek orientowanych przez pole elektryczne.

Adapter przeciwolśnieniowy posiada elementy do ruchomego montowania adaptera na przyrządzie wstecznym pojazdu.

Komórka optyczna jest umieszczona w ruchomej ramie wsporczej.

Układ elektroniczny do sterowania regulacją komórki optycznej zawiera co najmniej jeden fotoczuły przyrząd optyczny do detekcji światła padającego na adapter.

Zaletą wynalazku jest zapewnienie przyrządu wstecznego o zmiennym współczynniku odbicia lub przepuszczalności właściwej, który w sposób ciągły umożliwia prawidłowe obieranie widoku wstecznego, nawet w przypadku przerwania funkcji odbijania lub przepuszczania światła.

Wynalazek umożliwia kierowcy umieszczenie komórki optycznej o regulowanej przepuszczalności właściwej lub współczynniku odbicia w regulowanym położeniu z przodu zwykłego przyrządu wstecznego posiadającego zwykłe lusterko lub lusterko bezpieczeństwa mające podłoże wykonane ze szkła lub tworzywa sztucznego. Komórka optyczna jest ruchoma poza linię widzenia pomiędzy kierowcą i zwierciadłem. Zalecane jest umieszczenie komórki optycznej usuwalnie na obudowie zwykłego przyrządu wstecznego, z przodu zwierciadła. W przypadku zaciemnienia komórki optycznej w niepożądany sposób z jakiegokolwiek powodu, wystarcza usunięcie jej, aby powrócić do prawidłowej widoczności wstecz poprzez zwierciadło zwykłego przyrządu wstecznego. Komórkę optyczną można wówczas zastąpić lub naprawić, nawet bez wyjmowania, zgodnie z życzeniem użytkownika.

Wynalazek jest więc oparty na ruchomym zamontowaniu komórki optycznej o zmiennej przepuszczalności właściwej lub współczynniku odbicia światła, z przodu zwierciadła przyrządu wstecznego, gdzie termin zmienny dotyczy nie tylko działania wszystko-lub-nic, lecz także zmiany ciągłej. Korzyścią uzyskiwaną według wynalazku jest to, że zmienna przepuszczalność właściwa lub współczynnik odbicia umożliwiają łatwą regulację odbijania światła, podczas gdy ruchome umieszczenie przyrządu zapewnia bezpieczeństwo i wygodę dla kierowcy.

Przyrząd wsteczny może posiadać obudowę unoszoną na szybie przedniej lub dachu pojazdu, w której jest umieszczone lusterko zwykłe lub bezpieczeństwa. Współpracujące elektryczne elementy łączące umieszczone na obudowie i na ruchomej ramie wsporczej są szczególnie użyteczne przy pobieraniu mocy do regulacji komórki optycznej z układu elektrycznego pojazdu. Wówczas gdy rama wsporcza jest umieszczona na obudowie, otrzymuje się przyrząd wsteczny o regulowanym współczynniku odbicia światła. Przesuwając ramę wsporczą poza linię widzenia, otrzymuje się natychmiast zwykły przyrząd wsteczny. W mniej korzystnym przykładzie wykonania energię komórki można otrzymać z baterii umieszczonej w obudowie wsporczej.

Ruchoma rama wsporcza może być zamocowana do obudowy przez dowolne właściwe elementy, takie jak zaciski na jednym członie, zaczepiające o odpowiednie ucha na innym członie, przez dopasowanie cierne lub przy pomocy kołnierza zaciskowego lub innych elementów mocujących rozłącznie. W przypadku, gdy ruchoma rama wsporcza nie jest usuwalna lub w dowolnym przypadku rama ta może być zamocowana do obudowy przy pomocy jednego lub więcej zawiasów lub suwaka, umożliwiając wahnięcie lub przesunięcie poza linię widzenia. Zasada ruchomego zamocowania ramy wsporczej do obudowy może być również zastosowana do zewnętrznych przyrządów wstecznych pojazdu.

Dzięki regulowanemu współczynnikowi odbicia światła zmniejszone jest niebezpieczeństwo wielokrotnych obrazów.

Komórka optyczna może być utworzona częściowo przez podłoże z tworzywa sztucznego. Wobec tego jest możliwe utworzenie komórki przez arkusze z tworzywa sztucznego, na przykład politereftalanu etylenu, unoszące powłokę przewodzącą. Może być jednak trudne utrzymanie stałej odległości pomiędzy arkuszami z tworzywa sztucznego na całej powierzchni komórki. Jeżeli ta odległość nie jest utrzymywana w granicach tolerancji około 5 do 10 μm (dla technologii z zawiesiną cząstek - tolerancje są ostrzejsze dla technologii ciekłych kryształów), komórka nie jest jednorodnie przezroczysta. Dlatego korzystne jest, żeby komórka optyczna zawierała co najmniej jeden akrusz szkła, który może być płaski lub zakrzywiony, a szczególnie korzystne jest, gdy czuły materiał komórki optycznej jest umieszczony pomiędzy dwoma arkuszami szkła, aby zapewnić sztywność. Skierowane do wewnątrz powierzchnie czołowe arkuszy szkła mogą być powleczone materiałem przewodzącym elektrycznie. Korzystne jest, gdy jedna z powierzchni czołowych arkuszy szklanych jest zaopatrzona w powłokę odbijającą. W przypadku, gdy komórka optyczna zawiera warstwę czułego materiału włożonego pomiędzy dwa arkusze szkła, powłoka odbijająca może być zastosowana na skierowanej na zewnątrz powierzchni czołowej jednego z arkuszy. W innym przypadku powłoka odbijająca może być wykonana z materiału przewodzącego elektrycznie, zastosowanego na skierowanej do wewnątrz powierzchni czołowej jednego z arkuszy.

Komórka optyczna może być komórką optyczną otrzymaną przez chromowanie elektrolityczne, komórką optyczną na ciekłych kryształach lub komórką optyczną otrzymaną przez osadzanie elektrolityczne. Przy osadzaniu elektrolitycznym przepływ prądu przez przezroczystą ciecz zawierającą sól metalu powoduje migrację jonów metalu do powierzchni szkła i tworzenie powłoki metalowej, która pochłania światło. Elektrody w tym przypadku są powłokami SnO2. Komórki optyczne na ciekłych kryształach, komórki optyczne otrzymane przez osadzanie elektrolityczne i komórki optyczne otrzymane przez chromowanie elektrolityczne są zwykle przezroczyste w stanie spoczynku, a powrót do stanu przezroczystości z nieprzezroczystego stanu wzbudzenia może zająć pewien czas, nawet rzędu godzin. W tym przypadku ruchomy element wsporczy przyrządu według wynalazku można przesunąć poza linię widzenia w celu zachowania normalnego widoku wstecznego. Jednak szybkość przełączania takich komórek optycznych może być stosunkowo mała. Korzystna jest komórka optyczna wykorzystująca płynną zawiesinę rozproszonych, drobnych cząstek zmieniających orientację pod wpływem pola elektrycznego i przełączana szybko ze stanu przezroczystego w stan ciemności. Zapewnia ona także szeroki zakres jaskrawości.

172 339

Zmiana przepuszczalności właściwej lub współczynnika odbicia światła w komórce optycznej jest uzyskiwana korzystnie automatycznie przez układ elektroniczny sterowany przez co najmniej jeden fotoczuły przyrząd optyczny, który wykrywa światło padające na zespół. Układ elektroniczny może być sterowany przez detektory światła z otoczenia, odbijanego przez dach pojazdu lub przechodzącego przez przezroczysty dach pojazdu.

Elektroniczny układ sterujący dla komórki optycznej może być naprzemiennie lub dodatkowo sterowany ręcznie, na przykład przy pomocy potencjometru regulacyjnego lub przełącznika wielopozycyjnego. W takim przełączniku wielopozycyjnym każda pozycja wprowadza inną rezystancję do układu elektronicznego, aby umożliwić stopniową zmianę napięcia. Możliwe jest sterowanie układem elektronicznym częściowo lub całkowicie w sposób ręczny przez umieszczenie na obudowie lub na ruchomej ramie wsporczej ślizgacza lub pokrętła do regulacji ręcznej poziomu odbicia komórki optycznej umieszczonej w ruchomej ramie wsporczej i/lub szybkości zmiany współczynnika odbicia światła. Ten układ sterowania ręcznego można połączyć lub nie łączyć z układem sterowania automatycznego dołączonym do detektora lub detektorów światła.

W przypadku gdy w uzupełnieniu do wewnętrznego zespołu wstecznego jest zastosowany jeden lub więcej zewnętrznych zespołów wstecznych, charakterystyki przepuszczalności właściwej i/lub współczynnika odbicia zewnętrznego zespołu wstecznego można sterować tym samym układem elektronicznym, którym steruje się wewnętrzny zespół wsteczny, aby zapewnić równoczesną regulację charakterystyk przepuszczalności właściwej i/lub współczynnika odbicia. Wówczas zewnętrzny zespół wsteczny nie musi być wyposażony w szczególne układy elektroniczne, lecz tylko we właściwe elementy do połączeń elektrycznych.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pierwszy przykład wykonania zespołu wstecznego pojazdu według wynalazku, schematycznie w przekroju poprzecznym widoku zespołu rozebranego, fig. 2 - drugi przykład wykonania zespołu wstecznego pojazdu, schematycznie w przekroju poprzecznym widoku zespołu rozebranego, fig. 3 - trzeci przykład wykonania zespołu wstecznego pojazdu, schematycznie w przekroju poprzecznym widoku zespołu rozebranego, fig. 4 - układ elektroniczny zespołu wstecznego z fig. 1 i fig. 5 do 9 - układy elektroniczne dla różnych zespołów wstecznych według wynalazku.

Figura 1 przedstawia zespół wsteczny posiadający obudowę 10 utrzymywaną przy pomocy przegubu uniwersalnego 12 na szybie przedniej 14 lub na dachu pojazdu. Wewnątrz obudowy 10 jest umieszczone zwykłe lusterko 16, które zamyka przednią powierzchnię czołową obudowy i daje przyrząd o funkcji i wyglądzie zwykłego przyrządu wstecznego. W innym przypadku lusterko może być po prostu lusterkiem bezpieczeństwa wykonanym na przykład z arkusza tworzywa sztucznego unoszącego powłokę odbijającą. Układ elektroniczny 18 jest umieszczony wewnątrz obudowy 10, przy czym układ jest przystosowany do regulacji elektrycznej i sterowania automatycznego komórką optyczną 20. Jak widać na fig. 4, która zostanie opisana szczegółowo dalej, układ elektroniczny 18 zawiera obwód elektroniczny 48, generator 42 sygnału sinusoidalnego i transformator 44 wysokiego napięcia. Jako alternatywę dla generatora 42 sygnału sinusoidalnego można zastosować generator sygnału prostokątnego. Układ elektroniczny 18 jest zasilany energią elektryczną z układu elektrycznego pojazdu przez końcówkę 19. Obudowa 10 jest zaopatrzona na przedniej powierzchni czołowej w układ detekcji 22 do pomiaru światła oślepiającego w wyniku skierowania w stronę światła z tyłu pojazdu. Obudowa 10 jest także wyposażona w gniazda 24 połączeń elektrycznych i ucha mocujące 25.

Obudowa 10 jest przyłączona do usuwalnej ramy wsporczej 26, wewnątrz której jest unoszone lusterko o zmiennym współczynniku odbicia, utworzone przez komórkę optyczną 20. Rama wsporcza 26 unosi ucha 28, które współpracują z zaciskami mocującymi 25 (pokazanymi tylko na fig. 1) na obudowie 10, podczas gdy wtyczki 30 połączeń elektrycznych zapewniają styk z gniazdami 24 obudowy 10, umożliwiając sterowanie elektryczne komórką optyczną przez układ elektroniczny zawarty w obudowie 10.

Wówczas gdy rama wsporcza 26 jest ustawiona na obudowie 10, otrzymuje się przyrząd wsteczny o regulowanym współczynniku odbicia światła. Po usunięciu ramy wsporczej 26 otrzymuje się natychmiast zwykły przyrząd wsteczny.

172 339

W przypadku uszkodzenia można zachować właściwą widoczność wsteczną pomimo zaciemnienia komórki optycznej, którą można łatwo wymienić po naprawie.

Komórka optyczna 20 jest wykonana z cząstek zawieszonych w płynie pomiędzy dwoma arkuszami szkła. Cząstki są orientowane przez pole elektryczne, aby zmienić przechodzenie światła przez zawiesinę. Korzystne są zawiesiny płynne herapatytu we właściwej cieczy, takiej jak octan 3-metylobutylu, chociaż można też zastosować inne rodzaje cząstek, na przykład grafit, mikę, granat czerwony, aluminium i alkaloidowe sole siarczanów. Przedni arkusz szklany 21, umieszczony z przodu komórki optycznej, unosi powłokę ITO (tlenku indowo-cynowego), która jest przewodząca i przezroczysta. Tylny arkusz szklany 23, umieszczony we wnętrzu komórki optycznej, unosi przewodzącą i odbijającą powłokę aluminium. Tylny arkusz szklany 23 jest oddalony od przedniego arkusza szklanego 21 poprzez rozporki (nie pokazane), zapewniając szczelną komorę o głębokości około 50 pm, zawierającą płynną zawiesinę. Można także użyć komórkę optyczną o zmiennej przepuszczalności właściwej poprzez zastąpienie odbijającej powłoki aluminium na tylnym arkuszu szklanym 23 przewodzącą i przezroczystą powłoką ITO, podobną do zastosowanej na arkuszu 21. W tym przypadku w obudowie 10 jest umieszczone zwykłe lusterko 16, które zapewnia odbijanie zmodyfikowane przez komórkę optyczną. W oparciu o prawa geometrii optycznej można umieścić pomiędzy obudową i ramą wsporczą środek mający współczynnik odbicia właściwy do zapobiegania wielokrotnym odbiciom.

Układ elektroniczny dostarcza napięcie przemienne około 100 V, które jest przykładane do powierzchni przewodzących komórki optycznej dla wytwarzania pola elektrycznego we wnętrzu komórki optycznej w celu orientacji cząstek w sposób umożliwiający przejście światła przez komórkę optyczną. Do zmiany współczynnika odbicia i przepuszczalności właściwej światła komórki optycznej jest wystarczająca zmiana napięcia dostarczanego do komórki optycznej. Można również zmienić częstotliwość, lecz to jest mniej skuteczne. Zmiana jaskrawości subiektywnej jest w znacznym stopniu proporcjonalna do dostarczanego napięcia aż do granicy nasycenia. Bez wpływu pola elektrycznego cząstki podlegają ruchom Browna w cieczy a światło nie przechodzi łatwo przez cewkę optyczną. Wówczas gdy pole jest słabe, cząstki ustawiają się zgodnie z polem, przy czym nadal drgają wokół średniego położenia, w którym następuje pochłanianie pewnej ilości światła. Konieczne jest osiągnięcie przez pole elektryczne pewnej wartości progowej, na przykład odpowiadającej napięciu około 100 V, w celu prawidłowego ustawienia cząstek w polu i przy braku występowania pochłaniania światła.

Automatyczny układ elektroniczny w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 1 jest sterowany przez detektor 22 światła umieszczony w obudowie 10 w celu odbioru światła z tyłu pojazdu.

Mały otwór 32 w powierzchni komórki optycznej 20 umieszczonej w ruchomej ramie wsporczej 26 jest przynajmniej częściowo pozbawiony odbijania i umożliwia przejście światła dochodzącego z tyłu pojazdu w kierunku detektora 22 światła umieszczonego w obudowie 10.

Można również sterować układem elektronicznym przy pomocy dwóch detektorów światła, z których pierwszy jest detektorem 22 światła umieszczonym tak, jak to opisano powyżej, i drugi (nie pokazany) jest umieszczony z tyłu obudowy 10 i skierowany tak, że odbiera światło z przedniej strony pojazdu i/lub światło odbijane/przechodzące przez dach.

Figura 2 przedstawia drugi przykład wykonania zespołu wstecznego, którego odpowiednie elementy są oznaczone tymi samymi numerami jak na fig. 1. Zespół wsteczny z fig. 2 różni się tym, że układ elektroniczny 18 jest podzielony na dwie części, pierwszą część 218 umieszczoną w obudowie 10 i drugą część 219 umieszczoną w ruchomej ramie wsporczej 26 z tyłu komórki optycznej. Druga część 219 układu zawiera generator wysokiego napięcia (100V) skonstruowany bezpiecznie tak, że nie zachowuje wysokiego napięcia, gdy rama wsporcza 26 jest odłączona od obudowy 10. W innym przypadku można zastosować komórkę optyczną zasilaną tylko przez niskie napięcia.

Automatyczny układ elektroniczny z przykładu wykonania z fig. 2 jest sterowany przez detektor 22 światła umieszczony w ruchomej ramie wsporczej 26.

Figura 3 przedstawia trzeci przykład wykonania zespołu wstecznego, którego elementy wspólne z elementami z fig. 2 mają identyczne numery oznaczeń. Przykład wykonania z fig. 3 różni się jednak tym, że układ elektryczny 318 jest umieszczony tylko w ruchomej ramie

172 339 wsporczej 26. Automatyczny układ elektroniczny w przykładzie wykonania pokazanym na fig. 3 jest sterowany przez detektor 312 światła umieszczony w ruchomej ramie wsporczej 26.

W przykładach wykonania pokazanych na fig. 2 i 3 komórka optyczna 220, 320, umieszczona w ruchomej ramie wsporczej 26, ma zmienny współczynnik odbicia światła, tak jak opisany w połączeniu z fig. 1.

Figura 4 przedstawia układ elektroniczny, w którym pojedynczy detektor 22 światła jest dołączony do obwodu sterującego 48 zasilanego energią z 12-woltowego układu elektrycznego 40 pojazdu. W odpowiedzi na detekcję światła przez detektor 22 światła obwód sterujący 48 dostarcza niskie napięcie przez generator 42 sygnału sinusoidalnego do transformatora 44 wysokiego napięcia. Wszystkie uprzednio wzmiankowane elementy składowe znajdują się w obudowie 10. Wysokie napięcie jest doprowadzane z transformatora 44 do komórki optycznej 20 w ruchomej ramie wsporczej 26 przez łączniki elektryczne 24, 30.

Figura 5 przedstawia przykład wykonania układu elektronicznego, w którym są zastosowane dwa detektory 22 i 50 światła. Detektor 22 światła dokonuje detekcję światła oślepiającego przez odbiór światła padającego na zespół wsteczny z tyłu pojazdu, podczas gdy detektor 50 światła odbiera światło z otoczenia, przepuszczane lub odchylane przez dach pojazdu albo światło padające na zespół wsteczny z przodu pojazdu. Detektor 50 światła jest dla przykładu zamontowany na obudowie 10 zespołu, po przeciwległej stronie względem lusterka 16. Dwa detektory 22, 50 światła są dołączone do detektora różnicowego 52, który dostarcza sygnał zależny od różnicy poziomów światła, wykrywanych przez te detektory, do obwodu sterującego 48.

Figury 6 i 7 przedstawiają przykłady wykonania układu elektronicznego właściwego dla zespołu wstecznego pokazanego na fig. 3, w którym układ elektroniczny jest umieszczony w ruchomej ramie wsporczej 26 a przyłączenie elektryczne do zasilacza mocy jest realizowane poprzez łączniki 24, 30. W przykładzie z fig. 7 detektor 50 światła może być unoszony na obudowie 10 w celu detekcji na przykład światła przechodzącego przez szybę przednią pojazdu.

Figury 8 i 9 przedstawiają przykład wykonania układów elektronicznych właściwych do użycia z zespołem wstecznym pokazanym na fig. 2, w których transformator 44 jest unoszony w ruchomej ramie wsporczej 26 i przyłączenie do generatora 42 sygnałów, zamontowanego w obudowie 10, jest realizowane poprzez łączniki 24, 30. Te figury pokazują również, że detektor 22 lub detektory 22, 50 mogą być również zamontowane na ruchomej ramie wsporczej, ich przyłączenie do innych elementów układu następuje poprzez dodatkowe łączniki 54 lub łączniki 54, 56. W przypadku z fig. 9 detektor 22 światła może być zamontowany na ruchomej ramie wsporczej 26, podczas gdy detektor 50 światła może być unoszony na obudowie 10.

W innym przykładzie wykonania komórka optyczna jest wykonana technologią chromowaniaelektrolitycznego i układ elektroniczny jest przystosowany do zasilania komórki optycznej chromowanej elektrolitycznie.

W następnym przykładzie wykonania komórka optyczna jest wykonana technologią ciekłych kryształów i układ elektroniczny jest przystosowany do zasilania komórki optycznej na ciekłych kryształach.

W jeszcze innym przykładzie wykonania komórka optyczna jest wykonana technologią powlekania elektrolitycznego i układ jest przystosowany do zasilania komórki optycznej powleczonej elektrolitycznie.

W jeszcze następnym przykładzie wykonania można zastosować zapasową baterię związaną z układem elektronicznym i umieszczoną na przykład w ramie wsporczej 26 w celu dostarczania energii elektrycznej dla sterowania regulacją komórki optycznej w przypadku uszkodzenia układu elektrycznego pojazdu.

Jest również możliwe, żeby rama wsporcza 26 była zamocowana zawiasowo do górnej krawędzi obudowy 10, aby umożliwić jej wychylenie poza pole widzenia, jeżeli jest to potrzebne.

Jest także możliwe, żeby rama wsporcza 26 była zamocowana do obudowy 10 przez suwaki pionowe lub poziome, umożliwiając przesunięcie jej poza pole widzenia, jeżeli jest to potrzebne.

172 339

Fig. 2

312

320

Fig. 3

172 339

Fig. 4

24, 30

Fig.5

Fig.6

18

Fig.7

Fig.8

55

Fig. 9

24, 30

172 339

Ftg. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. ^E Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół wsteczny pojazdu, zwłaszcza adapter przeciwolśnieniowy, znamienny tym, że posiada lusterko (16) i adapter przeciwolśnieniowy zamocowany ruchomo z przodu lusterka (16), przy czym adapter zawiera komórkę optyczną (20) o regulowanej elektrycznie przepuszczalności właściwej światła i/lub współczynniku odbicia.

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera układ elektroniczny (18) do sterowania regulacją komórki optycznej (20).

3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że układ elektroniczny (18) do sterowania regulacją komórki optycznej zawiera co najmniej jeden fotoczuły przyrząd optyczny do detekcji (22) światła padającego na zespół.

4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że układ elektroniczny (18) do sterowania regulacją komórki optycznej (20) zawiera co najmniej dwa detektory (22,50) światła, przy czym pierwszy detektor (22) światła jest ustawiony do odbioru światła dochodzącego z tyłu pojazdu a drugi detektor (50) światła jest ustawiony do odbioru światła dochodzącego z przodu pojazdu.

5. Zespół według zastrz. 2 albo 3, albo 4, znamienny tym, że układ elektroniczny (18) do sterowania regulacją komórki optycznej (20) jest uruchamiany ręcznie.

6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, ze układ elektroniczny (18) do sterowania regulacją komórki optycznej (20) jest uruchamiany ręcznie przy pomocy potencjometru regulacyjnego lub przełącznika wielopozycyjnego.

7. Zespół według zastrz. 6, znamienny.tym, że lusterko (16) jest umieszczone w obudowie (10) a komórka optyczna (20) jest umieszczona w ruchomej ramie wsporczej (26), przy czym obudowa (10) i rama wsporcza (26) są wyposażone we współpracujące, odłączalne elementy zabezpieczające.

8. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że na obudowie (10) i na ruchomej ramie wsporczej (26) są umieszczone współpracujące elektryczne elementy łączące.

9. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że w obudowie (10) jest umieszczona przynajmniej część układu elektronicznego (18) do sterowania regulacją komórki optycznej (20).

10. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że w ruchomej ramie wsporczej (26) jest umieszczona przynajmniej część układu elektronicznego (18) do sterowania regulacją komórki optycznej (20).

11. Zespół według zastrz. 10, znamienny tym, że komórka optyczna (20) ma regulowany współczynnik odbicia światła.

12. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że komórka optyczna (20) zawiera co najmniej jeden arkusz szkła.

13. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że komórka optyczna (20) zawiera warstwę czułego materiału włożonego pomiędzy dwa arkusze szkła.

14. Zespół według zastrz. 13, znamienny tym, że skierowane do wewnątrz powierzchnie czołowe arkuszy szkła są powleczone materiałem przewodzącym elektrycznie.

15. Zespół według zastrz. 12 albo 13, albo 14, znamienny tym, że jedna z powierzchni czołowych arkuszy szkła jest zaopatrzona w powłokę odbijającą.

16. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że komórka optyczna (20) stanowi komórkę otrzymaną przez chromowanie elektrolityczne.

17. Zespół według zastrz. 16, znamienny tym, że komórka optyczna (20) stanowi komórkę na ciekłych kryształach.

18. Zespół według zastrz. 17, znamienny tym, że komórka optyczna (20) zawiera płynną zawiesinę drobnych cząstek orientowanych przez pole elektryczne.

172 339

19. Zespół według zastrz. 18, znamienny tym, że adapter przeciwolśnieniowy posiada elementy do ruchomego montowania adaptera na przyrządzie wstecznym pojazdu.

20. Zespół według zastrz. 19, znamienny tym, że komórka optyczna (20) jest umieszczona w ruchomej ramie wsporczej.

21. Zespół według zastrz. 20, znamienny tym, że układ elektroniczny (18) do sterowania regulacją komórki optycznej (20) zawiera co najmniej jeden fotoczuły przyrząd optyczny do detekcji (22) światła padającego na adapter.