PL170293B1 - Urzadzenie do mocowania i prowadzenia igiel szydelkowych w szydelkarce PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do mocowania i prowadzenia igiel szydelkowych w szydelkarce, szczególnie igiel jezyczkowych, haczykowych lub patentowych, w szczególnosci w szydelkarce galonowej, w którym w spodniej czesci urzadzenia 1 w pokrywie dociska- jacej trzony igiel szydelkowych, umieszczone sa naprzeciw siebie i scisle obok siebie, gniazda iglowe, a ilosc gniazd iglowych 1 elementów prowa- dzacych wynosi przynajmniej 12, a zwlaszcza 14 i wiecej, w kazdym centymetrze szerokosci maszyny, znamienne tym, ze oba umieszczone naprzeciw sie- bie gniazda iglowe (73, 74) dla igiel szydelkowych maja usytuowane skosnie sciany (78), tworzac ksz- talt litery „V“, natomiast trwale polaczony z maszyna grzebien spychaczowy (20, 80) sluzacy do prowadzenia igiel posiada wystajace do góry zeby (86), przy czym zarówno zeby (86) jak i znajdujace sie pomiedzy nimi zlobki (84) posiadaja zwrócone do siebie ukosnie, pochyle powierzchnie scian (85), tworzac ksztalt litery „V“, a szyna mocujaca (23) polaczona trwale z maszyna i czesc spodnia (27) urzadzenia mocujacego (12) Fig. 1 PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy urządzenia do mocowania i prowadzenia igieł szydełkowych w szydełkarce, w szczególności igieł języczkowych, igieł haczykowych i tak zwanych „igieł patentowych. Urządzenie stosowane jest zasadniczo w szydełkarkach, szczególnie zaś w szydełkarkach galonowych (crotchet galion machines).

Z europejskiego opisu patentowego EP-B1 0-110271 (BERGER) znane jest urządzenie do mocowania igieł szydełkowcyh, które jednak nie współpracuje ze znanym grzebieniem spychaczowym, lecz z szyną spychaczową posiadającą górną swobodną, prostą krawędź. Z innego europejskiego opisu patentowego EP-A 0-2444656 (BERGER) znana jest szczególna postać wykonania dolnej części pokrywy zaciskającej urządzenia do mocowania igieł szydełkowych. Trzony igieł wkładane są tu w prostokątne gniazda igłowe części dolnej i pokrywy zaciskającej, pomiędzy którymi pozostają prostokątne żebra. Gniazda igłowe umieszczone są naprzeciw siebie i ściśle obok siebie. Znane konstrukcje nie pozwalają na zastosowanie bardzo drobnego podziału, mianowicie co najmniej 12, szczególnie 14 i więcej igieł na centymetrze szerokości maszyny. Precyzyjne frezowanie rowków o prostokątnym przekroju poprzecznym okazało się niecelowe. Problemem było tu osiągnięcie koniecznej dokładności i precyzji. Z drugiej strony jako niecelowa okazała się praca z szyną spychaczową o prostej górnej krawędzi. O wiele bardziej pożądane było takie

170 293 prowadzenie trzonów igieł, aby zapobiec temu, by nitki osnowowe, prowadzone przez przynależne im igły oczkowe, nie były przewlekane przez dwie igły szydełkowe. Stąd też, podjęto konieczne środki, aby także przy wysokiej pożądanej precyzji i dokładności przy wykonywaniu/tworzeniu oczek, utrzymane zostafy dokładne wzajemne nici poci-Uiżnych.

Urządzenie według wynalazku charakteryzuje się tym, że gniazda igłowe mają skośne ściany tworząc kształt litery „V“; natomiast trwale połączony z maszyną grzebień spychaczowy ma wystające do góry zęby w kształcie litery „V“. Urządzenie mocujące i szyna mocująca grzebienia spychaczowego mają odpowiadające sobie wybrania, korzystnie zukosowania, które umożliwiają dosunięcie urządzenia mocującego aż do styku z zębami grzebienia spychaczowego.

Korzystnie, rowek grzebienia spychaczowego, w którym zamocowana jest uzębiona płyta, jest otwarty do góry a powierzchnie ścian zębów grzebienia, na przynajmniej jednym ze swych brzegów tworzą ostre krawędzie wierzchołków i/lub zagłębień. Uzębione elementy wykonane są z materiału o małym współczynniku tarcia w stosunku do stali, z której zostały wykonane igły szydełkowe, korzystnie z mosiądzu, miedzi, brązu lub tworzywa sztucznego.

W korzystnym wykonaniu urządzenia krawędzie ścian zębów są zaokrąglone. Trzony igieł szydełkowych mogą mieć u dołu i u góry krawędzie ostre lub zaokrąglone. Dzięki zastosowaniu urządzenia według wynalazku można szydełkować taśmy, szczególnie elastyczne, których nitki podłużne, także przy podziale już od 14 igieł na każdy centymetr szerokości maszyny, mają takie same równe odcinki, tak że uzyskuje się jedną, bardzo równomiernie wyglądającą taśmę. Ponadto, bez zarzutu rozwiązano problemy mocowania i prowadzenia igieł szydełkowych. Jako istotne, dla osiągnięcia dużej precyzji, przy wytwarzaniu rowków w urządzeniu mocującym i dokładnego mocowania trzonów igieł, okazało się rozmieszczenie ścian rowków w kształcie litery „V“.

Poprzez to, że urządzenie mocujące może być doprowadzone aż do styku z zębami grzebienia igłowego, ułożenie igieł szydełkowych wewnątrz urządzenia mocującego oddziaływuje także na część igieł szydełkowych, które w czasie ruchu wystają swobodnie ponad zębami.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 i 2 pokazują w widoku z boku komplet narzędzi do szydełkowania w szydełkarce galonowej w dwóch krańcowych pozycjach roboczych, fig. 3 - pionowy przekrój częściowy w płaszczyźnie IV-IV pokazanego na fig. 2 urządzenia mocującego z zamocowanymi igłami szydełkowymi o różnych kształtach przekrojów, fig. 4- widok z boku, od prawej strony, jeden z grzebieni spychaczowych z zębami trójkątnymi, przedstawionych na fig. 2, jednakże bez igieł szydełkowych, fig. 5 - przekrój przez grzebień spychaczowy według fig. 4, fig. 6 - inną postać wykonania zębów grzebienia spychaczowego, fig. 7 i 8 stanowią przekrój przez dwie różne postacie wykonania igieł szydełkowych.

Figury 1 i 2 przedstawiają rozmieszczenie przyrządów do szydełkowania, podobnie jak na fig. 1 w europejskim opisie patentowym 0 110 271 (BERGER). Na fig. 1 i 2 przedstawiona jest jedna z wielu zamocowanych w urządzeniu mocującym 12, igieł szydełkowych 10 posiadająca trzon 10a i główkę 10b, jak też igła oczkowa 2, wybrana z grupy igieł oczkowych, rozmieszczonych obok siebie na szynie igieł 3, służących do podawania nitek osnowowych 4. Grzebień nitkowy 6 służy do podawania grupy elastycznych nici 8. Prowadnice nitek wątkowych 14 i 15, które poruszają się poprzecznie do płaszczyzny rysunku, służą do podawania nitek wątkowych 17 i 18. Gotowa elastyczna taśma 22, powstała z oczek, ściągana jest do dołu w kierunku strzałki 26. Takie rozmieszczenie przyrządów można zastosować, między innymi, przy wytwarzaniu elastycznych taśm przy użyciu szydełek szpiczastych.

Przedstawione na fig. 1 i 2, z lewej strony, urządzenie mocujące 12 dla trzonów 10a igieł szydełkowych przymocowane jest, w znany sposób, do listwy igłowej 25 i wraz z nią porusza się w lewo i w prawo. Fig. 2 przedstawia lewe położenie końcowe, fig. 1 - prawe. Urządzenie mocujące 12 posiada pokrywę dociskającą 29 i część spodnią 27, obie dociskane są wzajemnie do siebie za pomocą złącz śrubowych, w celu mocowania igieł szydełkowych.

Figura 3 przedstawia przekrój częściowy urządzenia mocującego w płaszczyźnie VI-VI na fig. 2. W pokrywie dociskającej 29 i w spodniej części 27 znajdują się leżące dokładnie naprzeciw siebie, gęsto rozmieszczone obok siebie, ukształtowane w postaci litery „V“ - rowki 73, względnie 74 z ukośnie frezowanymi powierzchniami ścian 78. Rowki biegną przez całą, widoczną na fig. 2,

170 293 szerokość pokrywy dociskającej i części spodniej i wszytkie mają ten sam kształt i szerokość. Na fig. 3 pokazana jest tylko część rowków. Grupa rowków, jak można się domyślać, uzupełniona jest po prawej stronie.

Z prawej strony na fig. 3 przedstawiona jest grupa trzonów 10al igieł szydełkowych, które u góry i u dołu posiadają szpiczaste krawędzie 89 (fig. 7, korzystna postać). Z lewej strony, na fig. 3 pokazany jest pojedynczy trzon 10a2, który ma inny kształt przekroju, mianowicie kształt z zaokrągloną stroną górną i dolną (10a2). W danym przypadku wkładane są igły po jednym tylko kształcie przekroju. Przy podziale czternastokrotnym, każda jednostka E, na fig. 3, obejmująca igłę i przynależną przestrzeń pomiędzy igłami, wynosi 0,71 mm. Aby nitki osnowowe 4 i nici elastyczne 8, jak też ich węzły mogą być przeprowadzane pomiędzy sąsiednimi igłami szydełkowymi, zaleca się aby przestrzeń pomiędzy igłami wynosiła 0,33 mm. Stąd igły szydełkowe powinny mieć szerokość wynoszącą 0,38 mm.

Przy podziale piętnastokrotnym i jeszcze drobniejszym zachowane są również te proporcje. W celu osiągnięcia grubszych podziałów, niż przedstawiony z prawej strony na fig. 3, igły mogą być umieszczane w co drugiej, trzeciej, czwartej itd. parze rowków. Układ z zastosowaniem rowków trójkątnych umożliwia, z jednej strony, to, że rowki są wyfrezowane bardzo głęboko jeden obok drugiego, co jest konieczne dla pożądanego drobnego podziału, i z drugiej strony to, że pojedyncze igły po zluzowaniu złącz śrubowych urządzenia mocującego można wyciągnąć i zastąpić nowymi, przy czym pozostałe igły pozostają niezmiennie w swym dotychczasowym położeniu.

Jak pokazano na fig. 1 i 2 pokrywa dociskająca 29 i spodnia część 27 są wzajemnie dociskane za pomocą złącz śrubowych 19. Dzięki nie pokazanym, ale zastosowanym znanym środkom, zatroszczono się o to, aby pokrywa 29 nie mogła przesuwać się w kierunku poziomym (w prawo - w lewo jak na fig. 3) względem części spodniej 27, tak że z pewnością unika się ukośnego ustawienia trzonów igieł.

Na fig. 1 i 2 pokazana jest główna belka poprzeczna 21, trwale zamocowana do maszyny, do której przytwierdzony jest grzebień spychaczowy 20. Elementem grzebienia spychaczowego jest szyna mocująca 23 w kształcie płyty, która usytuowana jest wzdłuż całej szerokości maszyny i jest ustawiona pionowo. Jak przedstawiono na fig. 1 i 2 w szynie mocującej wyżłobiony jest od góry rowek 23a.

Na fig. 1i 2 po prawej stronie grzebienia spychaczowego 20 umieszczona jest szyna podtrzymująca 24, i to w taki sposób, że pomiędzy tymi dwoma elementami powstaje wolne miejsce służące do wyciągania gotowych już elastycznych taśm 22. Przy zastosowaniu bardzo cienkich igieł szydełkowych 10 ważne jest, aby urządzenie mocujące 12 mogło być możliwie jak najgłębiej wprowadzane w zęby 86 grzebienia spychaczowego 20, aby wystająca z urządzenia mocującego część igieł szydełkowych była możliwie jak najkrótsza. Umożliwia to, z jednej strony szyna mocująca 23 i, z drugiej strony spodnia część 27 urządzenia mocującego, posiadająca pasujące wzajemnie do siebie wybrania lub zukosowania 77 i 76. Jak pokazano na fig. 1 pozwala to na maksymalne zbliżenie urządzenia mocującego do zębów 86.

Stosownie do tego, długość zamocowania trzonów igieł szydełkowych, jest tak dobrana aby główki 10b igieł szydełkowych mogły być tak daleko wycofywane w lewo, żeby wystawały jedynie tylko na wysokość ok. 2 mm z przestrzeni pomiędzy zębami 86 (fig. 2). W tej pozycji, wykonane oczka są spychane. Przez to, że swobodne części igieł prowadzone są bardzo precyzyjnie, możliwe jest zastosowanie bardzo cienkich igieł szydełkowych o szerokości 0,38 mm i mniejszej. Z drugiej strony, bardzo dokładnie utrzymane są wzajemne odstępy główek igieł przy spychaniu. Tak więc powstaje taśma o dobrym wyglądzie, w której odstępy pomiędzy elastycznymi nićmi 8 nie wykazują żadnych widocznych różnic.

Figury 4 i 5 pokazują inne wykonanie grzebienia spychaczowego 80. Te same części, co na fig. 1 i 2, posiadają te same oznaczniki, przykładowo szyna mocująca 23 z wykonanym na przykład przez frezowanie rowkiem 23a. W tym rowku osadzone są jedna obok drugiej cienkie płyty 82, i przytwierdzone klejem. Każda płyta ma u góry trójkątne zęby 86 (z ukośnymi powierzchniami ścian 85) o tej samej wielkości i tym samym kształcie, jak zęby, pokazane na fig. 3 pomiędzy gniazdami igłowymi 73 i 74. Każda płyta 82 ma większą długość niż przedstawiono na fig. 4 tak, że grupa igieł współpracujących przy wyrobie taśmy może być prowadzona przez jedną tylko płytę.

170 293

Stosownie do trójkątnego kształtu zębów i żłobków mogą być zastosowane igły, których trzony 101 u góry i u dołu posiadają szpiczaste krawędzie 89, jak pokazano na fig. 7.

Płyty 82 wykonane są na przykład z mosiądzu. Można także zastosować miedź, brąz lub inne no,mMiPiC70 toroip nnmiPd7v ł*UJ llłlllvJuZ,V iuiviv V/liJLiyvipJ ie

C+O C.t\l'^r'^T‘^r7,,'l^,r' nfnmnp tnłz ołiir ti/iwcto u;ałn mrwlui;

OW/l>MW11V t rv KZA L. y Tl OŁVUV£.11V, LCAtl. ŁAkZ J »ł otu Τ» ..........- - - — żłobkami 84 a wykonanymi ze stali igłami szydełkowymi 10. Wysokość igieł szydełkowych 10 i głąbokość żłobków 84 według figur 4 i 5 są tak ustalone, że w czasie pracy dolne krawędzie igieł poruszają się swobodnie tam i z powrotem wewnątrz żłobków. W wyniku zastosowania tych środków, igły szydełkowe stykają się tylko przypadkowo ze ścianami żłobków 84, gdy konieczna jest korekta. W ten sposób tarcie ograniczone jest do minimum.

Gniazda igłowe 73 i 74 (fig. 3) i żłobki 84 (fig. 4) nie muszą koniecznie posiadać kształtu trójkątnego, ich dna 83 nie muszą więc być szpiczaste, a zęby 86 według fig. 4 i odpowiednio według fig. 3, nie muszą mieć szpiczasto zakończonych krawędzi 81. Jak pokazano na fig. 6 dna żłobków 84a mogą posiadać powierzchnie zaokrąglone 83a, wówczas zęby 86a przechodzą w zaokrąglone powierzchnie 8 la. To samo dotyczy także części spodniej 27 i pokrywy dociskającej 29 według fig. 1 i 2. Przy zastosowaniu płyt 82a ze żłobkami 84a, według fig. 6, trzony igieł 10a2 mogą mieć odpowiednio zaokrąglone krawędzie 90 (fig. 8).

Opisane konstrukcje mogą być, zgodnie z treścią opisu wynalazku dostosowywane do innego rodzaju urządzeń szydełkujących.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do mocowania i prowadzenia igieł szydełkowych w szydełkarce, szczególnie igieł języczkowych, haczykowych lub patentowych, w szczególności w szydełkarce galonowej, w którym w spodniej części urządzenia i w pokrywie dociskającej trzony igieł szydełkowych, umieszczone są naprzeciw siebie i ściśle obok siebie, gniazda igłowe, a ilość gniazd igłowych i elementów prowadzących wynosi przynajmniej 12, a zwłaszcza 14 i więcej, w każdym centymetrze szerokości maszyny, znamienne tym, że oba umieszczone naprzeciw siebie gniazda igłowe (73,74) dla igieł szydełkowych mają usytuowane skośnie ściany (78), tworząc kształt litery „V, natomiast trwale połączony z maszyną grzebień spychaczowy (20, 80) służący do prowadzenia igieł posiada wystające do góry zęby (86), przy czym zarówno zęby (86) jak i znajdujące się pomiędzy nimi żłobki (84) posiadają zwrócone do siebie ukośnie, pochyłe powierzchnie ścian (85), tworząc kształt litery „V“, a szyna mocująca (23) połączona trwale z maszyną i część spodnia (27) urządzenia mocującego (12) mają odpowiadające sobie wybrania, korzystnie zukosowania (77, 76), umożliwiające dosunięcie urządzenia mocującego aż do styku z zębami (86) grzebienia spychaczowego.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że grzebień spychaczowy (20, 80) posiada górny, otwarty rowek (23a), w którym zamocowana jest płyta (82) z zębami (86).
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że powierzchnie ścian (85) zębów (86) na przynajmniej jednym ze swoich brzegów tworzą ostre krawędzie wierzchołków (81) i/lub zagłębień (83).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że części posiadające zęby (86) wykonane są z materiału o małym współczynniku tarcia w stosunku do stali, z której zostały wykonane igły szydełkowe, korzystnie z mosiądzu, miedzi, brązu lub tworzywa sztucznego.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że powierzchnie ścian (85) na przynajmniej jednym ze swych brzegów przechodzą w powierzchnie zaokrąglone (81a, 83a).
6. 6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że trzony (10a1) igieł szydełkowych mają u góry i u dołu po jednej ostrej krawędzi (89).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 1 albo 6, znamienne tym, że trzony (10a2) igieł szydełkowych mają u góry i u dołu po jednej zaokrąglonej krawędzi (90).