PL168961B1

PL168961B1 - Element zabezpieczajacy i sposób wytwarzania elementu zabezpieczajacego PL

Info

Publication number: PL168961B1
Application number: PL91295787A
Authority: PL
Inventors: Wittich Kaule; Michael Boehm; Walter Schneider; Theodor Burchard
Original assignee: Gao Ges F Automation Und Organ
Priority date: 1990-12-20
Filing date: 1991-12-18
Publication date: 1996-05-31
Also published as: DE4041025A1; US5354099A; WO1992011142A1; EP0516790B1; DK0516790T3; GR3021431T3; CA2076532A1; US5599047A; DE59108270D1; FI923700A0; FI102879B; NO923258L; PL169626B1; DE4041025C2; CA2076532C; ES2092090T3; KR100189654B1; FI102879B1; FI923700L; ATE143871T1

Abstract

1 . Element zabezpieczajacy do dokumentu, zawiera- jacy nis lub tasme z przezroczystej folii nosnej, pokryta pierwsza warstwa metaliczna majaca wglebienia oraz umieszczona na lub pod nia warstwa magnetyczna, zna- mienny tym, ze wglebienie (5) w postaci znaków lub wzo- rów pierwszej warstwy metalicznej (11, 40) sa widoczne w swietle przechodzacym, a warstwa magnetyczna (4) jest ulozona na pierwszej warstwie metalicznej (11, 40) poza przynajmniej wglebieniami (5). 10. Sposób wytwarzania elementu zabezpieczaja- cego, w którym nic lub tasme z przezroczystej folii nosnej pokrywa sie pierwsza warstwa metaliczna z wglebieniami oraz umieszcza sie nad lub pod warstwa metaliczna war- stwe magnetyczna, tnie sie folie na paski o odpowiedniej szerokosci tworzac element zabezpieczajacy do osadza- nia w dokumencie, znamienny tym, ze na przezroczysta nosna folie nanosi sie ulegajaca aktywacji farbe drukar- ska w obszarach przewidywanych wglebien w postaci znaków lub wzorów, po czym pokrywa sie cala powierz- chnie folii nosnej warstwa metaliczna, a nastepnie uak- tywnia sie farbe drukarska wytwarzajac wglebienia w pokryciu majace postac czytelnego wzrokowo pisma, a nastepnie, przed cieciem folii nosnej na paski, naklada sie na czesc jej powierzchni substancje magnetyczna. F IG .5 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest element zabezpieczający i sposób wytwarzania elementu zabezpieczaj ącego.

Znane są elementy zabezpieczające do dokumentów zabezpieczanych, takich jak banknot, dowód tożsamości lub tym podobne, które zaopatrzone są w znaki, wzory, czytelne wzrokowo przynajmniej w przepuszczalnym świetle i który ma warstwę substancji do badania maszynowego.

W niemieckim opisie patentowym nr 27 54 267 ujawniono element zabezpieczający, ogólnie określany jako nić zabezpieczającą, który jest wyposażony, w kilka cech zabezpieczających. W szczególności element zabezpieczający ma warstwę magnetyczną, zapewniającą cechę autentyczności oraz inną wyróżniającą cechę fizyczną, taką, jak przewodność elektryczna lub luminescencyjną, zapewnione przez odpowiednie warstwy.

Ważnym kryterium wyboru łączonych cech zabezpieczających jest to, aby cechy te nie były łatwo rozpoznawalne i nie były łatwe do imitowania przez fałszerza. Wymaganie to, oczywiście, poprawia zabezpieczenie przed fałszerstwem. Oznacza to jednak także to, że przeciętne osoby posługujące się takimi zabezpieczonymi dokumentami nie są w stanie wykryć tych cech zabezpieczających, ponieważ autentyczność dokumentów wyposażonych w taki element zabezpieczający nie może być sprawdzana bez odpowiednich maszyn.

W opisie zgłoszenia patentowego EP-Nr 0330733 zaproponowano element zabezpieczający, który może być sprawdzony zarówno wzrokowo, jak i za pomocą maszyny. W tym celu folia elementu zabezpieczającego z przezroczystego tworzywa sztucznego jest pokryta metaliczną warstwą, a pokrycie to zaopatrzone jest we wgłębienia w postaci pisma. Element zabezpieczający zawiera także chromofor i/lub substancje luminescencyjne we wgłębieniach w celu wytwarzania przez znaki lub wzory, przy odpowiednich warunkach świetlnych, barwnego kontrastu z nieprzezroczystą metaliczną warstwą.

Wgłębienia stanowiące pismo wytwarza się w specjalny sposób, tworząc tak zwane pismo negatywowe. Przed nałożeniem metalicznej warstwy na folię nanosi się drukowany obraz zgodny z późniejszymi wgłębieniami. Drukowany obraz nanosi się przy użyciu farb drukarskich lub lakierów, które z kolei, chemicznie rozpuszcza się pod warstwą metaliczną powodując powstawanie wgłębień w metalicznej warstwie w miejscach drukowanych obrazów, ponieważ razem z farbą drukarską usuwana jest warstwa metaliczna.

Element zabezpieczający opisany w EP-A 0330733 spełnia bardzo wysokie wymagania dotyczące zabezpieczeń. Może on być sprawdzany za pomocą maszyny wykorzystując przewodność elektryczną zapewnioną poprzez nieprzerwane pokrycie metaliczne, a także pismo negatywowe może służyć jako wizualna cecha autentycznści, która jest dobrze rozpoznawaną przez patrzącego.

Ponadto, element zabezpieczający ma dodatkową cechę, która nie jest łatwa do rozpoznania dla patrzącego, a mianowicie luminescencję w obszarze pisma negatywnego, która może być podobnie sprawdzana za pomocą maszyny. Niekorzystne jest jednak to, że urządzenie sprawdzające musi mieć zarówno czujnik przewodności, jak i czujnik optyczny do wykrywania dwóch właściwości, które mogą być sprawdzane za pomocą maszyny. Czujniki optyczne są stosunkowo skomplikowane i mają dużą objętość z powodu konieczności posiadania źródła światła, układów soczewek, filtrów itp. Powoduje to, że urządzenie sprawdzające jest odpowiednio skomplikowane i duże.

168 961

Znanym dotychczas sposobem wytwarzania elementu zabezpieczającego z pismem negatywowym (jak opisano na przykład w opisie zgłoszenia patentowego EP-Nr 0330733) nie było możliwe ukształtowanie warstwy magnetycznej i farby drukarskiej pokrywającej całą powierzchnię. Z powodu jej odbijających właściwości warstwa metaliczna musi stanowić zewnętrzną warstwą elementu zabezpieczającego, a nieprzezroczysta magnetyczna farba drukarska musi być koniecznie nałożona pomiędzy rozpuszczalną farbą drukarską, która potem wytwarza pismo negatywowe i pokryciem metalowym. Jednak magnetyczna farba drukarska jest stosunkowo mało rozpuszczalna. Dlatego niemożliwe jest wytwarzanie znaków negatywowych znanym sposobem, ponieważ warstwy magnetyczne nie mogą całkowicie rozpuszczać całej struktury warstwowej i kontury pisma ukazują się jako niekompletne.

Element zabezpieczający według wynalazku, w postaci nici lub taśmy z przezroczystej folii nośnej, pokrytej pierwszą warstwą metaliczną mającą wgłębienia oraz umieszczoną na lub pod nią warstwą magnetyczną, charakteryzuje się tym, że wgłębienia w postaci znaków lub wzorów pierwszej warstwy metalicznej są widoczne w świetle przechodzącym, a warstwa magnetyczna jest ułożona na pierwszej warstwie metalicznej poza przynajmniej wgłębieniami.

Korzystnie warstwa magnetyczna pokrywa fragmenty powierzchni pierwszej warstwy metalicznej, a widoczne w świetle przechodzącym wgłębienia są rozmieszczone poza obszarami warstwy magnetycznej.

Korzystnie warstwa magnetyczna jest rozmieszczona symetrycznie po obu stronach wgłębień na długości elementu zabezpieczającego.

Korzystnie warstwa magnetyczna jest umieszczona pod całą pierwszą warstwą metaliczną, a widoczne w świetle przechodzącym wgłębienia są ukształtowane w obu warstwach metalicznej i magnetycznej.

Korzystnie pod warstwą magnetyczną umieszczona jest pokrywająca się z nią druga metaliczna warstwa.

Korzystnie pierwsza warstwa metaliczna i warstwa magnetyczna stanowią jedną warstwą zawierającą widoczne w świetle przechodzącym wgłębienia.

Korzystnie metaliczne warstwy pierwsza i druga zawierają farby drukarskie z metalicznymi pigmentami, farby metalizowane lub warstwy metalu naparowywane próżniowo.

Korzystnie warstwa magnetyczna zawiera domieszkę materiału przewodzącego elektryczność.

Korzystnie warstwa magnetyczna zawiera magnetyczną farbę drukarską.

Sposób wytwarzania elementu zabezpieczającego, w którym nić lub taśmę z przezroczystej folii nośnej pokrywa się pierwszą warstwą metaliczną z wgłębieniami oraz umieszcza się nad lub pod warstwą metaliczną warstwę magnetyczną, tnie się folię na paski o odpowiedniej szerokości tworząc element zabezpieczający do osadzania w dokumencie, charakteryzuje się tym, że na przezroczystą nośną folię nanosi się ulegającą aktywacji farbę drukarską w obszarach przewidywanych wgłębień w postaci znaków lub wzorów, po czym pokrywa się całą powierzchnię folii nośnej warstwą metaliczną, a następnie uaktywnia się farbę drukarską wytwarzając wgłębienia w pokryciu mające postać czytelnego wzrokowo pisma. Następnie, przed pocięciem folii na paski, nakłada się na część powierzchni substancję magnetyczną.

Korzystnie znaki lub wzory z ulegającej aktywacji farby drukarskiej nanosi się w równoległych kolumnach i szeregach.

Korzystnie znaki lub wzory z ulegającej aktywacji farby drukarskiej nanosi się z przesunięciem o połowę kolumny.

Korzystnie substancję magnetyczną nakłada się w postaci pasków równoległych do kolumn.

Korzystnie substancję magnetyczną nakłada się w postaci pasków równoległych do szeregów.

W innym przykładzie według wynalazku, sposób wytwarzania elementu zabezpieczającego, charakteryzuje się tym, że na przezroczystą nośną folię nanosi się ulegającą aktywacji farbę drukarską w obszarach wgłębień w postaci znaków lub wzorów, po czym pokrywa się całą powierzchnię folii nośnej pierwszą warstwą metaliczną. Na jej całą powierzchnię nanosi się warstwę magnetyczną, zaś na nią nakłada się drugą warstwę metaliczną. Następnie, przed pocięciem folii nośnej na paski, uaktywnia się farbę drukarską tworząc wgłębienia w postaci znaków lub wzorów w warstwach.

168 961

Według jeszcze innego przykładu wykonania wynalazku, sposób wytwarzania elementu zabezpieczającego, charakteryzuje się tym, że na przezroczystą nośną folię nanosi się pierwszą warstwę metaliczną w postaci pasków, a dokładnie na paski pierwszej warstwy metalicznej nakłada się warstwę magnetyczną, a pomiędzy paskami nakłada się na folię nośną ulegającą aktywacji farbę drukarską w postaci znaków lub wzorów, po czym pokrywa się całą powierzchnię drugą warstwą metaliczną, a potem uaktywnia się tę farbę drukarską tworząc wgłębienia w postaci znaków lub wzorów w warstwie metalicznej. Następnie folię nośną tnie się na paski o odpowiedniej szerokości równolegle do pasków.

We wszystkich przykładach wykonania sposobu według wynalazku, korzystnie co najmniej jedną warstwę metaliczną nakłada się poprzez naparowywanie próżniowe metalu lub jako farbę drukarską zawierającą pigmenty metaliczne lub farbę metalizowaną.

Korzystnie również substancję magnetyczną nakłada się jako zawierającą ją farbę drukarską.

Korzystnie usuwa się warstwy powłoki folii nośnej za pomocą obróbki mechanicznej.

Korzystnie jako ulegającą aktywacji farbę drukarską stosuje się emulsję zawierającą wosk.

Korzystnie do ulegającej aktywacji farby drukarskiej dodaje się spienialne dodatki.

Korzystnie stosuje się spienialne dodatki w postaci mikrokapsułek.

Korzystnie farbę drukarską uaktywnia się za pomocą wiązki laserowej, wiązki elektronów, obróbki cieplnej lub ciśnienia.

Korzystnie przed cięciem element zabezpieczający pokrywa się ochronną warstwą lakieru.

Według wynalazku uzyskuje się element zabezpieczający, w którym połączono magnetyczną cechę zabezpieczającą z pismem negatywowym, co zapewnia kilka korzyści. Po pierwsze, element zabezpieczający według wynalazku korzystnie łączy pozytywne aspekty elementów zabezpieczających z dotychczasowego stanu techniki, z jednej strony, szybkie i proste sprawdzanie wzrokowe, a z drugiej strony, możliwość badania za pomocą maszyny jego cech, które nie są łatwo rozpoznawalne z zewnątrz. Jest to możliwe, dzięki zastosowaniu pisma negatywowego, osadzonego w odblaskowym otoczeniu, które jest łatwo wykrywane ludzkim okiem i może być łatwo sprawdzane pod względem autentyczności przez patrzącego. Możliwe jest dodatkowo, wspomaganie lub korygowanie wyniku sprawdzania wzrokowego dokumentu zabezpieczonego za pomocą maszyny, przy zastosowaniu pomiaru pola magnetycznego. Metaliczne, odbijające otoczenie pisma magnetycznego zapewnia to, że element zabezpieczający nie szkodzi ogólnemu wyglądowi dokumentu w świetle padającym, a jednocześnie jest bardzo łatwo zauważalny w świetle przechodzącym.

Istnieje ponadto wiele możliwości kodowania właściwości magnetycznych, które mają być wykrywane, w przeciwieństwie do luminescencji, ponieważ fałszerz nie ma możliwości wykrycia, która z właściwości magnetycznych taka, jak przenikalność, magnesowanie, pozostałość magnetyczna i inne została zastosowana jako kryterium sprawdzające. Zabezpieczenie przed fałszerstwem może być w ten sposób poprawione jeszcze bardziej poprzez zastosowanie magnetycznej cechy autentyczności.

Ponieważ przewodność elektryczna i właściwości magnetyczne mogą być mierzone przy stosunkowo niskich kosztach sprzętu, uzyskuje się dalszą korzyść ekonomiczną polegającą na tym, że element zabezpieczający według wynalazku może być sprawdzany za pomocą stosunkowo prostego czujnika pomiarowego, pomimo możliwości wyboru różnorodnych badań (przewodność elektryczna i właściwości magnetyczne), z których co najmniej dwa są wykrywane za pomocą maszyny. Daje to w wyniku wielokrotnie zwiększone zabezpieczenie przed fałszerstwem bez jakichkolwiek dodatkowych zmian w urządzeniu sprawdzającym lub kosztów.

Sposób według wynalazku zapewnia wytworzenie elementu zabezpieczającego do dokumentu, mającego warstwę magnetyczną pokrywającą go całkowicie, połączoną z warstwami charakteryzującymi się przewodnością elektryczną. Druk negatywowy jest wytwarzany przy użyciu farby drukarskiej mięknącej pod wpływem ciepła lub mogącej odparowywać zamiast rozpuszczalnej chemciznie.

Ponieważ elementy zabezpieczające są produkowane w arkuszach i potem są cięte na paski o uprzednio określonej szerokości, sposób według wynalazku oferuje taką korzyść, że zarówno magnetyczna farba drukarska, jak i warstwa metalowa mogą być nakładane na całej powierzchni bez względu na druk negatywowy umieszczony poniżej. Powoduje to, że sposób jest bardzo wydajny, a co za tym idzie, także niedrogi.

168 961

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok od przodu elementu zabezpieczającego do dokumentu, fig. 2 - widok od przodu innego przykładu wykonania elementu zabezpieczającego, fig. 3 - widok od przodu dalszego przykładu wykonania elementu zabezpieczającego, fig. 4 - element zabezpieczający z fig. 3 w przekroju wzdłuż linii A-B przed wykonaniem pisma negatywowego, fig. 5 - element zabezpieczający w przekroju wzdłuż linii A-B po wykonaniu pisma negatywowego, fig. 6 - element zabezpieczający według innego przykładu wykonania w przekroju wzdłuż linii analogicznej do A-B z fig. 3, fig. 7 - element zabezpieczający według innego przykładu wykonania w przekroju wzdłuż linii analogowej do A - B z fig. 3.

Na figurach 1,2,3 przedstawiono możliwe przykłady wykonania elementu zabezpieczającego 2 według wynalazku w widoku od przodu.

Figura 1 przedstawia element zabezpieczający 2 zawierający przezroczystą folię nośną z tworzywa sztucznego zaopatrzoną przemiennie we wzdłużnym kierunku w warstwy metalowe 3 i warstwy magnetyczne 4. W warstwach metalowych 3 są ukształtowane wgłębienia 5 stanowiące tak zwane pismo negatywowe, w postaci dowolnych znaków, liczb lub wzorów, w których widoczna jest umieszczona pod nimi przezroczysta folia nośna. Warstwy metalowe 3 rozdzielone są warstwami magnetycznymi 4, które stanowią paski zwykłej czarnej magnetycznej farby drukarskiej.

Element zabezpieczający 2 może być wytworzony różnymi sposobami. W jednym ze sposobów folię nośną z tworzywa sztucznego pokrywa się na całej powierzchni metalem, a następnie nanosi się na nią pismo negatywowe, znanym sposobem. Tekst wykonuje się powtarzalnie w układzie równoległych szeregów i kolumn. Na folię nośną nanosi się paski z magnetycznej farby drukarskiej w odpowiednich odstępach równolegle do kolumn, przy czym pismo negatywowe odsłania się co najmniej raz całkowicie w obrębie tych pasków. W następnym etapie arkusz tnie się na nici równolegle do linii pisma, w dokładnym ustawieniu, jak to jest znane, na przykład z opisu EP-A 0381112.

Alternatywnie tekst korzystnie nanosi się w układzie równoległych kolumn, tak że jest on przesunięty o pół szeregu w sąsiednich kolumnach, jak pokazano na fig. 2. Warstwy magnetyczne 4 z farby drukarskiej, korzystnie nanosi się równolegle do linii pisma, jak to jest również widoczne na fig. 2. W tym przypadku korzystnie warstwy magnetyczne 4 mają postać pasków ułożonych bocznie względem pisma negatywowego 5. Tak przystosowaną folię z tworzywa sztucznego tnie się na nici o szerokości około 1,2 mm, przy czym warstwa metalowa 3, która ma szerokość około 0,8 mm i ma nałożone widzialne pismo negatywowe 5, jest obramowana symetrycznie warstwami magnetycznymi 4 w postaci pasków o szerokości wynoszącej około 0,2 mm.

Inny przykład wykonania elementu zabezpieczającego 2 według wynalazku jest przedstawiony na fig. 3. Swoim zewnętrznym wyglądem element zabezpieczający 2 w postaci nici zabezpieczającej nie różni się od znanych nici zabezpieczających. Element zabezpieczający 2 ma przezroczyste pismo 5 otoczone metalową warstwą 3. Różni się on budową warstwową.

Na figurach 4 i 5 przedstawiono przekrój A-B korzystnego przykładu wykonania elementu zabezpieczającego 2 przedstawionego na fig. 3 przed i po naniesieniu pisma negatywowego 5. Jak w poprzednich przykładach, przezroczysta folia 10 z tworzywa sztucznego pełni rolę materiału nośnego. Na folię 10 nakłada się poddającą się aktywacji warstwę 13 farby drukarskiej na obszarze późniejszego pisma negatywowego. Folię 10 następnie na całej powierzchni pokrywa się sposobem próżniowym pierwszą metalową warstwą 11, na przykład z aluminium. Na całą powierzchnię metalową warstwy 11 nakłada się potem warstwę 4 magnetycznej farby drukarskiej. Najbardziej na zewnątrz umieszcza się drugą warstwę metalową 3 za pomocą próżniowej metalizacji.

Folia nośna 10 ma grubość wynoszącą około 10 do 30 mikrometrów, ulegająca aktywacji warstwa 13 farby drukarskiej ma grubość w granicach od 0,5 do 2 mikrometrów, podczas gdy każda z warstw metalowych 3, 11 ma grubość okołol/100 mikrometrów, a magnetyczna farba drukarska tworzy magnetyczną warstwę 4 o grubości 1 do 5 mikrometrów.

Wewnętrzna pierwsza metalowa warstwa 11 zapewnia to, że element zabezpieczający 2 na skutek przezroczystej folii nośnej 10, ma taki sam wygląd zewnętrzny na każdej stronie, co jest konieczne aby umożliwić sprawdzanie elementu 2 w ten sam sposób po jego osadzeniu w dokumencie 1.

168 961

Aktywowanie farby drukarskiej warstwy 13 powoduje powstawanie wgłębień w obszarach występowania farby drukarskiej na głębokości trzech warstw 11, 4, 3, wskutek czego powstaje pismo negatywowe 5. W celu zabezpieczenia cienkiej drugiej metalowej warstwy 3 i wgłębień korzystnie na powierzchnię elementu 2 od strony wgłębień, natryskuje się ochronną warstwę 20, na przykład przezroczysty lakier, o grubości około 10 mikronów w ostatnim etapie przed cięciem arkusza. Korzystnie również element 2 pokrywa się ochronną warstwą 20 przez zanurzenie.

Odpowiednimi ulegającymi aktywacji farbami drukarskimi są na przykład emulsje zachowujące się jak wosk, jakie są stosowane do pisma kalkomanii. Emulsje te miękną, gdy są ogrzewane, zmniejszając skutkiem tego swoją przyczepność do folii nośnej tak, że zarówno zmiękczona farba, jak i warstwy umieszczane nad nią mogą być usunięte z tych obszarów, o słabej przyczepności, przy wspomaganiu obróbką mechaniczną, taką jak ultradźwięki, szczotkowanie lub wycieranie.

Farby drukarskie do wykonywania obrazu negatywowego korzystnie zawierają dodatki spieniające, takie jakie są zwykle stosowane w produkcji spienionych materiałów. Te środki spieniające wydzielają gaz pod działaniem ciepła i wytwarzają spienione struktury w polimerowym podłożu. Proces rozkładu zachodzi nieodwracalnie i w z góry określonych zakresach temperaturowych. Środki spieniające o temperaturze aktywacji około 200°C na przykład dwuazokarbonamid, są szczególnie korzystne do wytwarzania elementu zabezpieczającego według wynalazku. Tak jak w przypadku emulsji zachowujących się jak wosk, wydzielanie się gazu i wynikające z tego zwiększenie objętości powoduje zmniejszenie przyczepności do foli nośnej 10 pozostałych warstw 4, 3,11. Dodatkowo, warstwy 3, 4, 11 umieszczone na warstwie 13 farby wybrzuszają się na zewnątrz odpowiednio do zwiększenia objętości warstwy 13 farby drukarskiej, dzięki czemu mogą być poddane mechanicznej obróbce odsłaniającej pismo negatywowe. Alternatywnie, środek spieniający jest także domieszany do barwnika do drukowania w postaci mikrokapsuł.

Korzystnie struktura warstw, pokazana na fig. 2 może być uproszczona przez dodanie rozpuszczalnika warstw metalowych do powyżej opisanych, ulegających aktywacji, farb drukarskich. Wystarcza to, jeśli farba jest lekko kwasowa lub alkaliczna, ponieważ w praktyce stosowane jest jedynie metalizowane próżniowe aluminium. W tym sposobie najpierw nakłada się pierwszą metalową warstwę bezpośrednio na folii nośnej, a dopiero na niej nadrukowuje się pismo, jakie ma się później ukazaćjako obraz negatywowy umożliwiając w ten sposób jeszcze łatwiejsze oddzielanie warstw. Oddzielająca się farba drukarska działa faktycznie od środka w dwu przeciwnych kierunkach, co powoduje, że oddzielanie warstw jest bardziej skuteczne przed obróbką mechaniczną. Kwasowe lub alkaliczne resztki w nici zmywa się wodą z pisma negatywowego po rozdzieleniu.

Aktywację farby drukarskiej tworzącej pismo negatywowe korzystnie wywołuje się za pomocą innych zjawisk fizycznych takich, jak wiązka laserowa, wiązka elektronowa, ciśnienie, chłodzenie i tym podobne.

Sposób według wynalazku jest stosowany do wytwarzania drukowanych obrazów za pomocą farby drukarskiej zamiast warstwy metalowej, na której samej nie można drukować, lecz która jest używana na przykład jedynie przy miejscowym nakładaniu powłoki metalowej lub innych całkowitych pokryć. W tym przypadku druk negatywowy nanosi się pod farbą drukarską zgodnie z wynalazkiem i usuwa się go zgodnie z wynalazkiem.

Na figurze 6 przedstawiono wariant z elementu zabezpieczającego 2 pokazanego w widoku od przodu na fig. 3, w którym pismo negatywowe jest wykonywane nie tylko przy użyciu powyżej wspomnianych farb drukarskich ulegających aktywacji, lecz także farb drukarskich rozpuszczalnych chemicznie, znanych z dotychczasowego stanu techniki. W tym przypadku na materiał nośny 10 nakłada się w wielokolorowej maszynie drukarskiej metalowe paski 40 i przystającą do nich pierwszą warstwę 4 farby drukarskiej 4. W lukach pomiędzy paskami 40 nakłada się w trzeciej jednostce drukującej, warstwę 13 ulegającej aktywacji farby drukarskiej tworzącą pismo negatywowe. Na tak przygotowany element 2 nakłada się całkowicie pokrywającą warstwę metalową 3, którą potem usuwa się z obszaru pisma negatywowego, wskutek aktywującego działania farby drukarskiej warstwy 13. Tak jak w poprzednim przykładzie element zabezpieczający 2 korzystnie jest zaopatrzony w ochronną, przezroczystą warstwę lakieru. Na metalowe paski 40 nakłada się pierwszą warstwę 4 farby drukarskiej z brązem, zaś zewnętrzną pokrywającą warstwę metalową 3 korzystnie stanowi aluminium nakładane próżniowo.

168 961

Na figurze 7 przedstawiono podobny element zabezpieczający 2, który w przeciwieństwie do opisanych powyżej, nie wymaga użycia ulegającej aktywacji farby drukarskiej. Jak w przypadku elementu 2 przedstawionego na fig. 6 na materiał nośny 10 najpierw nakłada się metalowe paski 40 i przystającą do nich warstwę 4, magnetycznej farby drukarskiej. W trzeciej jednostce drukującej następnie nakłada się zewnętrzną warstwę 30 farby drukarskiej z brązem, na przykład ze stopem zwanym brązem srebrnym, przy czym w tej warstwie 30 kształtuje się wgłębienia w postaci negatywnych znaków 5.

W tym przykładzie metalowe paski 40 i warstwa zewnętrzna 30 są wytwarzane z farby drukarskiej z brązem lub imitującej metal farby drukarskiej, na przykład brązu srebrnego. Takie farby drukarskie mogą oczywiście być także stosowane korzystnie w innych opisanych przykładach do wytwarzania metalowych warstw.

We wszystkich powyższych przykładach przewodność elektryczna elementu zabezpieczającego według wynalazku jest określona przez właściwości metalicznych warstw odbijających w szczególności łatwo dostrzegalnych metalowych warstw zewnętrznych 3. Możliwe są, jednak warianty, w których przewodność jest uzyskiwana lub przynajmniej wspomagana, przez odpowiednie domieszki materiału przewodzącego elektryczność do warstwy magnetycznej. Element zabezpieczający 2 z fig. 7 zawiera domieszkę 25, którą korzystnie stanowią cząsteczki sadzy.

Dzięki temu, pęknięcia w metalowej warstwie przewodzącej 3 rozciągające się przez całą szerokość elementu zabezpieczającego 2, na przykład pokazanego na fig. 3, nie prowadzą do kompletnej utraty przewodności elektrycznej. Dzieje się tak, ponieważ przepływ prądu w tym przypadku odbywa się przez przylegającą przewodzącą warstwę magnetyczną mostkującą w ten sposób pęknięcie. Czyni to możliwym użycie cechy przewodności elektrycznej jako cechy autentyczności nawet wówczas, gdy warstwa 3, która ma być sprawdzana na defekty.

Gdy wymagania co do wartości sygnałowej przewodności elektrycznej i magnetyzmu są niskie, korzystnie do jednej warstwy farby drukarskiej nakładanej na materiał nośny 10 dodaje się zarówno środki przewodzące elektryczność, środki magnetyczne oraz barwniki pozostawiając pismo negatywowe jako miejsce puste. Dzięki temu nadaje się elementowi zabezpieczającemu w jednej operacji trzy cechy zabezpieczając przewodność elektryczną, magnetyzm i pismo negatywowe.

W korzystnym przykładzie cechy zabezpieczające są rozłożone w dwóch warstwach, elementu zabezpieczającego. Materiał nośny zaopatruje się podczas pierwszego etapu w częściowo przepuszczalną, przewodzącą elektryczność warstwę, taką jak bardzo cienka warstwa metalowa nakładana próżniowo lub napylony metal albo tlenek. Warstwa ta odznacza się przede wszystkim przewodnością elektryczną. Na niej następnie nakłada się warstwę z brązem, to jest metalową lub imitującą metal farbę drukarską, przy czym miejsce pisma negatywowego pozostawia się puste. Element wytwarzany tym sposobem daje większy sygnał elektryczny mimo stosowania jednoetapowego sposobu.

Zamiast materiału magnetycznego można oczywiście stosować także dowolną inną substancję dającą się sprawdzać za pomocą maszyny.

Element zabezpieczający 2, mający postać tak zwanej okienkowej nici zabezpieczającej, jest przeznaczony do stosowania w różnych dokumentach. Jest on dobrze widzialny, przynajmniej na pewnych obszarach, zarówno w padającym, jak i w przepuszczanym świetle. Element zabezpieczający 2 jest quasi wetkany w materiał papierowy tak, że dochodzi bezpośrednio do powierzchni dokumentu 1, w regularnych odstępach.

FI6.T

168 961

5 l·— Β

FIG.3

FIG.4

FIG.5

FIGJ

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 Cena 4.00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Element zabezpieczający do dokumentu, zawierający niś lub taśmę z przezroczystej folii nośnej, pokrytą pierwszą warstwą metaliczną mającą wgłębienia oraz umieszczoną na lub pod nią warstwą magnetyczną, znamienny tym, że wgłębienie (5) w postaci znaków lub wzorów pierwszej warstwy metalicznej (11,40) są widoczne w świetle przechodzącym, a warstwa magnetyczna (4) jest ułożona na pierwszej warstwie metalicznej (11, 40) poza przynajmniej wgłębieniami (5).
2. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwa magnetyczna (4) pokrywa fragmenty powierzchni pierwszej warstwy metalicznej (11,40), a widoczne w świetle przechodzącym wgłębienia (5) są rozmieszczone poza obszarami warstwy magnetycznej (4).
3. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwa magnetyczna (4) jest rozmieszczona symetrycznie po obu stronach wgłębień (5) wzdłuż długości elementu zabezpieczającego (2).
4. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwa magnetyczna (4) jest umieszczona pod całą pierwszą warstwą metaliczną (11,40), a widoczne w świetle przechodzącym wgłębienia (5) są ukształtowane w obu warstwach metalicznej (11, 40) i magnetycznej (4).
5. Element według zastrz. 5, znamienny tym, że pod warstwą magnetyczną (4) umieszczona jest pokrywająca się z nią druga metaliczna warstwa (3, 30).
6. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwsza warstwa metaliczna i warstwa magnetyczna stanowią jedną warstwę zawierającą widoczne w świetle przechodzącym wgłębienia (5).
7. Element według zastrz. 5, znamienny tym, że metaliczne warstwy pierwsza (11,40) i druga (3, 30) zawierają farby drukarskie z metalicznymi pigmentami, farby metalizowane lub warstwy metalu naparowywane próżniowo.
8. Element według zastrz. 6, znamienny tym, że warstwa megnetyczna (4) zawiera domieszkę (25) materiału przewodzącego elektryczność.
9. Element według zastrz. 7, znamienny tym, że warstwa magnetyczna (4) zawiera magnetyczną farbę drukarską.
10. Sposób wytwarzania elementu zabezpieczającego, w którym nić lub taśmę z przezroczystej folii nośnej pokrywa się pierwszą warstwą metaliczną z wgłębieniami oraz umieszcza się nad lub pod warstwą metaliczną warstwę magnetyczną, tnie się folię na paski o odpowiedniej szerokości tworząc element zabezpieczający do osadzania w dokumencie, znamienny tym, że na przezroczystą nośną folię nanosi się ulegającą aktywacji farbę drukarską w obszarach przewidywanych wgłębień w postaci znaków lub wzorów, po czym pokrywa się całą powierzchnię folii nośnej warstwą metaliczną, a następnie uaktywnia się farbę drukarską wytwarzając wgłębienia w pokryciu mające postać czytelnego wzrokowo pisma, a następnie, przed cięciem folii nośnej na paski, nakłada się na część jej powierzchni substancję magnetyczną.
11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że znaki lub wzory z ulegającej aktywacji farby drukarskiej nanosi się w równoległych kolumnach i szeregach.
12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, że znaki lub wzory z ulegającej aktywacji farby drukarskiej nanosi się z przesunięciem o połowę kolumny.
13. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że substancję magnetyczną nakłada się wpostaci pasków równoległych do kolumn.
14. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że substancję magnetyczną nakłada się w postaci pasków równoległych do szeregów.
15. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że co najmniej jedną warstwę metaliczną nakłada się poprzez naparowywanie próżniowe metalu lub jako farbę drukarską zawierającą pigmenty metaliczne lub farbę metalizowaną.
16. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że substancję magnetyczną nakłada się jako zawierającą ją farbę drukarską.
17. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że usuwa się warstwy powłoki folii nośnej za pomocą obróbki mechanicznej.

168 961 3
18. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że jako ulegającą aktywacji farbę drukarską stosuje się emulsję zawierającą wosk.
19. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że do ulegającej aktywacji farby drukarskiej dodaje się spienialne dodatki.
20. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że stosuje się spienialne dodatki w postaci mikrokapsułek.
21. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że farbę drukarską uaktywnia się za pomocą wiązki laserowej, wiązki elektronów, obróbki cieplnej lub ciśnienia.
22. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że przed cięciem element zabezpieczający pokrywa się ochronną warstwą lakieru.
23. Sposób wytwarzania elementu zabezpieczającego, w którym nić lub taśmę z przezroczystej folii nośnej pokrywa się pierwszą warstwą metaliczną z wgłębieniami oraz umieszcza się nad lub pod warstwą metaliczną warstwę magnetyczną, tnie się folię na paski o odpowiedniej szerokości tworząc element zabezpieczający do osadzania w dokumencie, znamienny tym, że na przezroczystą nośną folię nanosi się ulegającą aktywacji farbę drukarską w obszarach przewidywanych wgłębień w postaci znaków lub wzorów, po czym pokrywa się całą powierzchnię folii nośnej substancją metaliczną, a na jej całą powierzchnię nanosi się warstwę magnetyczną, zaś na nią nakłada się drugą warstwę metaliczną, po czym przez cięciem folii nośnej na paski, uaktywnia się farbę drukarską tworząc wgłębienia w postaci znaków lub wzorów w warstwach.
24. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że co najmniej jedną warstwę metaliczną nakłada się poprzez naparowywanie próżniowe metalu lub jako farbę drukarską zawierającą pigmenty metaliczne lub farbę metalizowaną.
25. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że substancję magnetyczną nakłada się jako zawierającą ją farbę drukarską.
26. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że usuwa się warstwy powłoki folii nośnej za pomocą obróbki mechanicznej.
27. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że jako ulegającą aktywacji farbę drukarską stosuje się emulsję zawierającą wosk.
28. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że do ulegającej aktywacji farby drukarskiej dodaje się spienialne dodatki.
29. Sposób według zastrz. 28, znamienny tym, że stosuje się spienialne dodatki w postaci mikrokapsułek.
30. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że farbę drukarską uaktywnia się za pomocą wiązki laserowej, wiązki elektronów, obróbki cieplnej lub ciśnienia.
31. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że przed cięciem element zabezpieczający pokrywa się ochronną warstwą lakieru.
32. Sposób wytwarzania elementu zabezpieczającego, w którym nić lub taśmę z przezroczystej folii nośnej pokrywa się pierwszą warstwą metaliczną z wgłębieniami oraz umieszcza się nad lub pod warstwą metaliczną warstwę magnetyczną, tnie się folię na paski o odpowiedniej szerokości tworząc element zabezpieczający do osadzania w dokumencie, znamienny tym, że na przezroczystą nośną folię nanosi się pierwszą warstwę metaliczną w postaci pasków, a dokładnie na paski pierwszej warstwy metalicznej nakłada się warstwę magnetyczną, zaś pomiędzy paskami nakłada się na folię nośną ulegającą aktywacji farbę drukarską w postaci znaków lub wzorów, po czym pokrywa się całą powierzchnię drugą warstwą metaliczną, a potem uaktywania się tę farbę drukarską tworząc wgłębienia w postaci znaków lub wzorów w drugiej warstwie metalicznej, a następnie folię tnie się na paski o odpowiedniej szerokości równolegle do pasków.
33. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że co najmniej jedną warstwę metaliczną nakłada się poprzez naparowywanie próżniowe metalu lub jako farbę drukarską zawierającą pigmenty metaliczne lub farbę metalizowaną.
34. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że substancję magnetyczną nakłada się jako zawierającą ją farbę drukarską.
35. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że usuwa się warstwy powłoki folii nośnej za pomocą obróbki mechanicznej.
36. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że jako ulegającą aktywacji farbę drukarską stosuje się emulsję zawierającą wosk.

168 961
37. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że do ulegającej aktywacji farby drukarskiej dodaje się spienialne dodatki.
38. Sposób według zastrz. 37, znamienny tym, że stosuje się spienialne dodatki w postaci mikrokapsulek.
39. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że farbę drukarską uaktywnia się za pomocą wiązki laserowej, wiązki elektronów, obróbki cieplnej lub ciśnienia.
40. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że przed cięciem element zabezpieczający pokrywa się ochronną warstwą lakieru.