PL163799B1 - Cylinder urzadzenia do odlewania ciaglego cienkich wyrobów metalowychna jednym cylindrze lub miedzy dwoma cylindrami PL PL - Google Patents

Abstract

1. Cylinder urzadzenia do odlewania ciaglego cienkich wyrobów metalowych na jednym cylindrze lub miedzy dwoma cylindrami, zawierajacy rdzen i pierscien, w którym wykonane sa przewody dla kra- zenia plynu chlodzacego, znamienny tym, ze pier- scien (7) jest polaczony sztywno z rdzeniem (6) w swojej srodkowej czesci osiowej i w przyblizeniu na calym swoim obwodzie, przez sztywne polaczenie rowka (10) i zebra (9) na jaskólczy ogon lub przez polaczenie o ksztalcie T oraz tym, ze pierscien (7) styka sie z rdzeniem (6) na calej swojej dlugosci i jest na nim utrzymywany za pomoca swoich obrzezy (7’, 7” ) oraz przez elementy (11, 12, 13, 14) ustalenia promieniowego, zawierajace tarczowy kolnierz (4) zaopatrzony w pierscieniowy rowek (14) o przekroju prostokatnym, w który wchodzi w kierunku osiowym, zebro (12) odpowiadajace obrzezom pierscienia (7) z luzem osiowym (j) i bez luzu promieniowego. Fig. 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest cylinder urządzenia do odlewania ciągłego cienkich wyrobów metalowych, na jednym cylindrze lub między dwoma cylindrami, na przykład blach lub taśm, zwłaszcza ze stali.

W urządzeniach odlewniczych tego typu znane Jest stosowanie cylindrów, których zewnętrzną powierzchnię obwodową, na której odlewany metal doprowadza się do etanu zestalenia, chłodzi się za pomocą obiegu płynu chłodzącego wewnątrz cylindra. Zazwyczaj cylindry te zawierają część środkową lub rdzeń otoczony pierścieniem z materiału przewodzącego ciepło, np. z miedzi. Płyn chłodzący oblega w kanałach, wykonanych bądź w przestrzeni pomiędzy rdzeniem a pierścieniem, bądź też w samym pierścieniu.

Problem, znany w zastosowaniu tych cylindrów, wynika z odkształcania się pierścienia, uwarunkowanego jego nagrzewaniem się wskutek stykania się z roztopionym metalem. Gdy metal składowy pierścienia nagrzewa się, wówczas ten ostatni ma tendencję do rozszerzenia się w kierunku promieniowym i osiowym. Rozszerzanie promieniowe dąży do zwiększenia średnicy cylindra, co w przypadku odlewania pomiędzy cylindrami przyczynia się do zmniejszenia odstępu między nimi, a zatem do zmniejszenia grubości odlewanego wyrobu. Ponadto ponieważ to rozszerzania promieniowe nie jest ściśle równomierne na całej szerokości cylindra, przeto mogą powstać wskutek tego różnice grubości wzdłuż szerokości wyrobu.

Rozszerzenie osiowe dąży do zwiększenia szerokości pierścienia w kierunku osiowym cylindra. Jednakże to rozszerzanie osiowe powstaje głównie na wysokości powierzchni zewnętrznej pierścienia, natomiast w związku z chłodzeniem wewnętrznym nie ma w praktyce rozszerzania na wysokości kanałów chłodzących. Wynika stąd zróżnicowane rozszerzanie się, które przyczynia się do wybrzuszania powierzchni zewnętrznej pierścienia, przy czym jego średnica jest w części osiowo środkowej większa od średnicy przy końcach, czyli przy krawędziach pierścienia. To wybrzuszenie cylindrów jest cechą niekorzystną, gdyż przyczynia się ono do otrzymania wyrobu odlanego o mniejszej grubości w jego obszarze środkowym, niż na jego krawędziach, co jest niedopuszczalne z punktu widzenia późniejszego walcowania tego wyrobu.

W celu skompensowania tego wybrzuszenia w stanie gorącym, proponowano już nadawanie powierzchni zewnętrznej pierścienia kształtu wklęsłego na zimno. W ten sposób można dojść do uzyskania wyrobu, którego powierzchnie są płaskie lub, nawet korzystniej, bardzo lekko wybrzuszono, co jest pożądane z punktu widzenia późniejszego walcowania.

Takie rozwiązanie może być jednak niewystarczające, zwłaszcza w przypadku cylindrów o dużej szerokości. W tym przypadku należałoby, istotnie, mieć na zimno znaczną wklęsłość powierzchni zewnętrznej pierścienie, co na początku odlewania przyczyniłoby się do powstania zbyt dużego odstępu cylindrów w środkowym osiowo obszarze.

Znane jest z europejskiego opisu patentowego nr EP-A-98 968 sztywne przytrzymywanie pierścienie na rdzeniu jedynie w środkowym osiowo obszarze, przy pozostawieniu krawędzi pierścienia swobodnymi, nie połączonymi z rdzeniem cylindra i utrzymywanymi promieniowo w odstępie od tego ostatniego, tak, aby nie przeszkadzać w rozszerzaniu się pierścienia w kierunku osiowym, które to rozszerzenie powodowałoby w sposób nieunikniony wybrzuszenie, gdyby krawędzie pierścienia były połączone sztywno z rdzeniem, który nie rozszerza się ze swej strony.

Rozwiązanie takie pozwala zatem na ograniczenie wzrostu średnicy pierścienia w środkowym osiowo obszarze, z jednoczesnym zablokowaniem jego promieniowego rozszerzania. Nie eliminuje ono jednak możliwości odkształcenia typu wybrzuszenia, uwarunkowanego zróżnicowanym rozszerzeniem osiowym pomiędzy powierzchnią zewnętrzną pierścienia, a strefą przewodów chłodzących, ponieważ wskutek tego zróżnicowanego rozszerzanie się krawędzie pierścienia mogą zbliżać się do rdzenia.

Ponadto rozwiązanie to nie może być przydatne w przypadku odlewanie pomiędzy cylindrami, kiedy to siły walcowania, działające promieniowo na pierścień ze strony odlewanego wyrobu są bardzo duże w pobliżu ścianek zamykających przestrzeń odlewania, a zatem dokładnie na krawędziach pierścienia. Istotnie, ponieważ pierścień nie jest podtrzymywany na swych krawędziach przez rdzeń, przeto wymieniona siły mogą odkształcić w znaczny sposób krawędzie pierścienia, zwiększając jego wybrzuszenia.

163 799

Celem wynalazku jest opracowanie cylindra do odlewania cienkich wyrobów metalowych, umoż liwiającego uzyskiwanie wyrobu odlewanego o parametrach wymiarowych, zadowalających z punktu widzenia późniejszego walcowania tego wyrobu. Jego celem jest, ściślej, poszczególnych wymienionych powyżej problemów.

Istotą cylindra urządzenia do odlewania ciągłego na jednym cylindrze lub między dwoma cylindrami, cienkich wyrobów metalowych, zawierającego rdzeń i pierścień, w którym wykonane są przewody dla krążenia płynu chłodzącego jest to, że pierścień jest połączony sztywno z rdzeniem w swojej środkowej części osiowej i w przybliżeniu na całym swoim obwodzie, przez sztywne połączenie rowka i żebra na jaskółczy ogon lub przez połączenie o kształcie T, oraz to, że pierścień styka się z rdzeniem na całej swojej długości i jest na nim utrzymywany za pomocą swoich obrzeży oraz przez elementy ustalenia promieniowego, zawierające tarczowy kołnierz zaopatrzony w pierścieniowy rowek o przekroju prostokątnym, w który wchodzi w kierunku osiowym, żebro odpowiadające obrzeżom pierścienia z luzem osiowym i bez luzu promieniowego.

Pierścień jest ponadto utrzymywany w strefach pośrednich, między swoją środkową częścią osiową i swoimi obrzeżami, za pomocą promieniowych elementów podtrzymujących utworzonych przez rowki i żebra, wchodzące jedna w drugie bez luzu promieniowego i z luzem osiowym.

Rdzeń zawiera kołowy rowek o przekroju jaskółczego ogona, w którym jest zamocowane żebro o odpowiadającym przekroju o kształcie jaskółczego ogona, ścianki wewnętrznej pierścienia, przy czym rdzeń utworzony jest z piasty, której obwód tworzy bok rowka o kształcie jaskółczego ogona, 1 z pierścieniowego kołnierza dopasowanego'do piasty, którego obwód tworzy drugi bok tego rowka, z tym, że piasta i pierścieniowy kołnierz są ze sobą połączone ściągami.

Korzystnie pierścieniowy kołnierz zawiera również, pierścieniowy rowek o przekroju prostokątnym, w który wchodzi odpowiednie żebro jednego z obrzeży pierścienia, a drugie obrzeże tego pierścienia jest przytrzymywane przez kołnierz tarczowy zawierający pierścieniowy rowek, w który wchodzi żebro drugiego obrzeża pierścienia. Korzystnie szerokość rowka w kształcie jaskółczego ogona jest co najmniej równa około połowie długości pierścienia. Korzystnie połączenie ma jaskółczy ogon pierścienia na rdzeniu utworzone jest przez żebro rdzenie, zamocowane w rowku o przekroju odpowiadającym kształtowi żebra.

Pierścień zawiera przewody chłodzące równoległe do osi cylindra, których końce usytuowane w kierunku tego samego obrzeża pierścienia, są połączone na przemian do wlotu i wylotu płynu chłodzącego. Korzystnie powierzchnia zewnętrzna pierścienia jest wklęsła na zimno.

Rozwiązanie według wynalazku ma w szczególności tę zaletę, że umożliwia stosowanie pierścieni o różnej szerokości, z jednoczesnym zachowaniem tej samej piasty i wymianą jedynie pierścienia kołnierza tarczowego i kołnierza pierścieniowego.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia cylinder według wynalazku w półprzekroju osiowym, fig. 2 - cylinder, przystosowany do odlewania wyrobów o większej szerokości, fig. 3 - przykład wykonania wynalazku w uproszczonym widoku cząstkowym przekroju osiowego, a fig. 4 - jeszcze inny przykład wykonania, w którym połączenie pierścień-rdzeń jest wykonane za pomocą stopniowanych rowków odwrotnie niż w poprzednich przykładach.

Cylinder, przedstawiony w przekroju na fig. 1, zawiera piastę 1, osadzoną sztywno np. przez obręczowanie - na wale 2 do napędzania obrotowego. Końce wału 2 przystosowane są do obracania się w łożyskach urządzenie odlewniczego, a jeden z tych końców jest połączony z nie uwidocznionymi na rysunku elementami do napędzania obrotowego. Piasta 1 niesie z jednej strony pierścieniowy kołnierz 3, z drugiej zaś strony tarczowy kołnierz 4, przy czym te trzy elementy współosiowe, połączone za pomocą ściągów 5, uwidocznionych na figurach jedynie za pośrednictwem ich osi, tworzą rdzeń 6 cylindra. Pierścień 7 z materiału przewodzącego ciepło, np. z miedzi, otacza rdzeń cylindra, z jednoczesnym dopasowaniem na piaście 1, kołnierzu 3 i kołnierzu 4. Wewnątrz i w środkowym osiowo obszarze pierścień zawiere obwodowe żebro 9 o przekroju poprzecznym w kształcie jaskółczego ogona. Żebro 9 wchodzi w rowek 10 o odpowiednim przekroju poprzecznym, którego jeden bok 10' /prawy bok na fig.1/

163 799 jeet wykonany w pleńcie 1, a którego drugi bok 10'' jest tworzony przez występ 3' pierścieniowego kołnierza 3. Inaczej mówiąc, to właśnie zespół złożony po zmontowaniu z piasty 1 i z kołnierza pierścieniowego 3 oraz stanowiący rdzeń 6 cylindra, wyznacza rowek 10.

Łatwo zrozumieć, że to rozwiązanie, polegające na utworzeniu rowka 10 przez połączenie dwóch elementów, stanowiących rdzeń, jest niezbędne do umożliwienia osadzenia pierścienia. Fakt, że przekrój żebra 9 pierścienia i odpowiedniego rowka ma kształt jaskółczego ogona ma ponadto tę zaletę, że pierścień osadza się na rdzeniu w sposób bardzo efektywny przez proste ścicnięcie ze eosą poezszezólnych czzęśi rdzeeia. Próóz tego występy stożkowe, utworzone przez pochyłe powierzchnia rowka ookrątceg r riózeróąe r kształcie j czego ogona, zapaweinie p neneiczne zaziśnlęcie p pierścieni rn rrzzenu, ro pozwrla nia przenoszenie dużugo mornonen bez o t>owa poplizgu piąiedde rPeóóśieeieó a piastę, Ten e fakt zaciśnięcie jest dodatkowo wzmocniony podczas nagrzewania pierścienia wskutek jego ugięcia, które ma tendencję do powstawania i która zwiększa dodatkowo docisk do powierzchni stożkowych złącza.

Pierścień jest również przytrzymywany swymi obrzeżami za pomocą okrężnych rowków 13, o prostokątnym przekroju poprzecznym, wykonanych odpowiednio w pierścieniowym kołnierzu 3 i tarczowym kołnierzu 4, w które to rowki wchodzą bez luzu promieniowego żebra 11, 12, przedłużające pierścień w kierunku osiowym. Pomiędzy rowkami 13, 14 a żebrami 11, 12 przewidziany jest na zimno luz osiowy j, tak, aby umożliwić przemieszczenie osiowe żeber w rowkach, mogące pojawić się wskutek rozszerzenia osiowego pierścienia w przypadku jego nagrzania. Ponadto przytrzymywanie obrzeży pierścienia za pomocą takiego układu rowków i żeber eliminuje ewentualne ądetawanle obrzeży pierścienia od rdzenia cylindra, które mogłoby być wywołane przez promieniowe rozszerzenie się wymienionych obrzeży.

W celu zapewnienia jak najbardziej równomiernego chłodzenia pierścienia, wodę chłodzącą prowadzi się wzdłuż strzałek na fig. 1, w kierunku przeciwnym w przewodach przyległych 8; w tym celu cylenZór zawiera przewody 20 do doprowadzanie wody, połączone z nie uwidocznionym na rysunku złączem obrotowym. Przewody 20 uchodzą do okrężnego rozdzielczego kanału 21. Wodę, dopływającą do tego kanału, kieruje się z jednej strony ku jednemu obrzeżu 7* pierścienia poprzez otwory 22, wykonane w tarczowym kołnierzu 4, oraz otwory 23, wykonane w pierścieniu i uchodzące do połowy ogólnej liczby chłodzących przewodów 8, zasilających na przemian co drugi z tych przewodów. Z drugiej strony wodę z rozdzielczego kanału 21 kieruje się ku drugiemu obrzeżu 7*' pierścienia poprzez ąseowe przewody 24, wywiercone w piaście, oraz otwory 25 i 26, wykonane odpowiednio w pierścieniowym kołnierzu 3 i pierścieniu w podobny sposób jak otwory 22 i 23, przy czym otwory 26 w pierścieniu zasilają drugą połowę przewodów chłodzących.

Odprowadzanie wody chłodzącej przeprowadza się w sposób analogiczny za pośrednictwem otworów 23', 22' i 26', 25', przewodów 24', zbiorczego kanału 21' i przewodów odprowadzających 20'.

W celu uzyskania równomiernego rozkładu natężeń przepływu wody, poszczególne przewody i otwory są rozłożone równonióóiee promieniowo, a na wysokości poszczególnych powierzchni styku poszczególnych elementów składowych rdzenia można wykonać rowki okrężne np. 27, 28, do których uchodzą poszczególne otwory np. 25. Wymienione rowki okrężne pozwalają ponadto na wyeliminowanie dokładnego ustawiania obwodowego podczas montażu poszczególnych elementów składowych cylindra, a zwłaszcza pierścienia na rdzeniu.

Dla uzyskania równomiernego rozkładu natężeń przepływu wody w poszczególnych przewodach chłodzących, przewidziane są korzystnie środki, umożliwiające regulację strat obciążenia w obwodzie do bezpośredniego przepływu wody, zawierające otwory 22, 23, 23', 22'. Istotnie, obwód ten jest krótszy od obwodu, prowadzącego wodę, przepływającą w przewodach chłodzących w kierunku przeciwnym /od strony lewej ku prawej/ i dzięki temu straty obciążenia są tam mniejsze. Wymienione środki pozwalają zatem na wyrównywanie straty obciążania w obu wymienionych obwodach. Mogą one polegać np. na zmniejszeniu minimalnego przekroju przepływu w najkrótszym obwodzie, bądź też na wykonaniu otworów 22, 22' o średnicy, mniejszej od średnicy otworów 25, 25', bądź wreszcie na wstawieniu w wymieniony obwód

163 799 elementów, zaopatrzonych w kalibrowane otwory, albo noże to być dowolny inny równoważny środek.

Jeet zrozumiałe, że można także uzyskać przytrzymywanie obu obrzeży pierścienia za pomocą kołnierzy tarczowych np. kołnierzy 4, przy czym kołnierz pierścieniowy ma wówczas za zadanie podtrzymywanie pierścienia i jego zaciskanie za pomocą połączenia na jaskółczy ogon, a kołnierz tarczowy, położony od strony tego kołnierza pierścieniowego, służy jedynie do przytrzymywania odpowiedniego obrzeża pierścienie. Inaczej mówiąc, pierścieniowy kołnierz 3 zastąpiony jest w tym przypadku przez dwa elementy, z czego jeden kołnierz tarczowy, identyczny z kołnierzem 4, położony z drugiej strony pierścienia, przy czym zmontowania poszczególnych elementów składowych rdzenia przeprowadza się za pomocą ściągów 5,

Jak ta podano poprzednio.

Szerokość rowka o przekroju w kształcie jaskółczego ogona stanowi korzystnie co najmniej około połowy szerokości pierścienia. Stwierdzono rzeczywiście, że szerokość rowka warunkuje odkształcanie powierzchni zewnętrznej pierścienia podczas odlewania. Np. w przypadku pierścienia o szerokości 865 mm, którego powierzchnia zewnętrzna jest na zimno walcowa o prostoliniowej tworzącej, maksymalna zmiana na gorąco średnicy zewnętrznej pierścienia na jego szerokości wynosi od 0,12 do 0,25 mm, gdy szerokość rowka jest równa ok. 300 mm, od 0,11 do 0,17 m, gdy szerokość ta jest równe ok. 350 mm, oraz od 0,05 do 0,14 mm, gdy szerokość ta jest równa ok. 430 mm, czyli połowie szerokości pierścienia.

W tym ostatnim przypadku tworząca pierścienia wykazuje niewielką wypukłość w swym środku i w obszarach osiowo pośrednich pomiędzy bokami żebra o przekroju w kształcie jaskółczego ogona, a obrzeżami pierścienia, czyli w miejscach, w których nie jest on przytrzymywany na rdzeniu. Te odkształcenia na gorąco można oczywiście skompensować za pomocą dodatkowej obróbki mechanicznej, przeprowadzonej na zimno tak, aby uzyskać tworzącą prostoliniową lub nieco wklęsłą w warunkach, jakie ustalają się podczas odlewania. Odkształcenia te są wyraźnie mniejsze od odkształcenia rzędu 1 mm, jakie możne zaobserwować w dotychczasowych układach połączenie pierścienia i rdzenia.

W celu dalszego ograniczenia tego odkształcenia, połączenie możne wykonać zgodnie z tym, co jest uwidocznione w uproszczony sposób na fig. 3. W tym przypadku pierścień 7 jest przytrzymywany na rdzeniu 6 w swej środkowej osiowo części i na swych obrzeżach, jak w poprzednim przykładzie. Ponadto jest on również przytrzymywany w obszarach osiowo pośrednich pomiędzy częścią środkową a obrzeżami za pomocą odpowiednich rowków 30 i żeber 31, podobnych do rowków i żeber do przytrzymywania obrzeży, przeciwdziałających przemieszczeniom promieniowym, a zatem wybrzuszeniu pierścienia naprzeciw tych rowków i żeber, lecz umożliwiających wzajemne przemieszczenia osiowe, przy czym pomiędzy rowkami a żebrami wykonany jest w tym celu luz osiowy, na zimno.

Inna zaleta układu połączenia poszczególnych elementów cylindra, opisanego poprzednio z powołaniem się na fig. 1, wynika z ujęcia według fig. 2, które przedstawia cylinder, mający pierścień o większej szerokości. Cylinder ten jest zbudowany w sposób, podobny do spisanego poprzednio cylindra, w szczególności zaś identyczna jest piasta 1, a także połączenie na ogon jaskółczy.

Jedynie szerokość pierścienia 7 jest inne, podobnie jak kołnierz pierścieniowy 3** oraz tarczowy kołnierz 4*, które są przystosowane do nowej szerokości pierścienia. Odlewanie wyrobów o różnych szerokościach wymaga zatem jedynie wymiany tych trzech elementów /pierścienia, kołnierza pierścieniowego i pierścienia tarczowego/, natomiast piasta 1 pozostaje bez zmiany bez względu na szerokość pierścienia.

Figura 4 przedstawia schematycznie inną postać wykonania wynalazku. W tym przypadku połączenie na jaskółczy ogon jest odwrócone, tj . rdzeń zewieaa w swej środkowej części żebro 39, które jest wciśnięte w odpowiedni rowek 40 pierścienia. Podobnie przytrzymywanie pierścienia na jego obrzeżach i ewentualnie w obszarach pośrednich osiąga się za pomocą połączeń typu rowek-żebro 41, przeciwdziałających odkształcaniu promieniowemu pierścienia 7*, z jednoczesnym umożliwieniem jego przemieszczeń osiowych względem rdzenia

163 799

6' cylindra. W celu umożliwienia osadzenia pierścienia, ten ostatni mola składać się z dwóch części, symetrycznych względem środkowej osiowo płaszczyzny i połączonych za pomocą ściągów 42. Sam rdzeń może składać się z dwóch części, rozdzielonych na wysokości wymienionej płaszczyzny środkowej, przy czym przewidziane są środki do wzajemnego rozsuwania tych dwóch części i uzyskiwania w ten sposób blokowania połączenia na ogon jaskółczy.

Bez względu na postać wykonania powierzchnię zewnętrzną pierścienia można obrobić na zimno według profilu, uwzględniającego odkształcenia na gorąco, jakie mogą powstawać, tak, aby otrzymywać w ustalonych warunkach odlewania powierzchnię ściśle walcową lub nieco wklęsłą, w celu uzyskiwania wyrobu odlanego, którego powierzchnie są płaskie lub mają lekkie wybrzuszenie, pożądane z punktu widzenia późniejszego walcowania.

Fig.2 Fig.4

163 799

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz

Cena 10 000 zł

Claims (8)

1. Zastrzeżenie patentowe

   1. Cylinder urządzenia do odlewania ciągłego cienkich wyrobów metalowych na jednym cylindrze lub między dwoma cylindrami, zawierający rdzeń i pierścień, w którym wykonane są przewody dla krążenia płynu chłodzącego, znamienny tym, że pierścień /7/ jest połączony sztywno z rdzeniem /6/ w swojej środkowej części osiowej i w przybliżeniu na całym swoim obwodzie, przez sztywne połączenie rowka /10/ i żebra /9/ na jaskółczy ogon lub przez połączenia o kształcie T, oraz tym, te pierścień /7/ styka się z rdzeniem /6/ na całej swojej długości i jest nim utrzymywany za pomocą swoich obrzeży /7', 7/ oraz przez elementy /11, 12, 13, 14/ ustalenia promieniowego, zawierające tarczowy kołnierz /4/ zaopatrzony w pierścieniowy rowek /14/ o przekroju prostokątnym, w który wchodzi w kierunku osiowym, żebro /12/ odpowiadające obrzeżom pierścienia /7/ z luzem osiowym /j/ i bez luzu promieniowego.
2. 2. Cylinder według zastrz. 1, znamienny tym, że pierścień /7/ jest ponadto utrzymywany w strefach pośrednich między swoją środkową częścią osiową i swoimi obrzeżami, za pomocą promieniowych elementów podtrzymujących /41/ utworzonych przez rowki i żebra, wchodzące jedna w drugie bez luzu promieniowego i z luzem osiowym.
3. 3. Cylinner według zaetrz. 1, znamienny t y m, ie rdzeń /6/ zawiera kołowy rowek /10/ o przekroju jaskółczego ogona, w którym jest zamocowane zebro /9/ o odpowiadającym przekroju o kształcie jaskółczego ogona, ścianki wewnętrznej pierścienie /7/, przy czym rdzeń /6/ utworzony jest z piasty /1/, której obwód tworzy bok /10'/, rowka o kształcie jaskółczego ogona, i z pierścieniowego kołnierze /3/ dopasowanego do piasty, którego obwód tworzy drugi bok /10'*/ tego rowka, z tym, że piasta /1/ i pierścieniowy kołnierz /3/ są ze sobą połączone ściągami /5/.
4. 4. Cylinder według zastrz. 3, znamienny tym, że pierścieniowy kołnierz /3/ zawiera również pierścieniowy rowek /13/ o przekroju prostokątnym, w który wchodzi odpowiednie żebro /11/ jednego z obrzeży /7**/ pierścienia /7/, a drugie obrzeże tego pierścienia jest przytrzymywane przez kołnierz tarczowy /4/ zawierający pierścieniowy rowek /14/, w który wchodzi żebro /12/ drugiego obrzeża /7*/ pierścienia.
5. 5. CcHi^ui eedług gzstrz. 1, znamienny tym, ie szerokorć roeka wka, jest co najmniej równa około pćgćdio długości pierścienia /7/.
6. 6. CcIIi^ui eedOug gzstrz. 1, znemóenny tmm, źe połęćgącke ne jaejasczy ogon pierścienia na rdzeniu utworzone jest przez żebro /39/ rdzenia /6*/, zamocowano w rowku /40/ o przekroju odpowiadającym kształtowi żebra.
7. 7. Cylinder według zastrz. 1 albo 2 albo 3 albo 6, znamienny tym, żo pierścień /7/ zawiera przewody chłodzące /8/ równoległe do osi cylindra, których końco usytuowano w kierunku tego samego obrzeża pneaścioena, są połączono na przemian do wlotu /20/ i wylotu /20’/ płynu chłodzącego.
8. 8. Ccnlnnuo eewłdł gzstrz. 7, znaminnne tym , ż e popow^rzc^ aewoder^a na pierścienia /7/ jest wklęsła na zimno.

   * * *

   163 799