PL163639B1

PL163639B1 - Urzadzenie rozlaczne do szczelnego laczenia rury z gietkim przewodem rurowym PL PL

Info

Publication number: PL163639B1
Application number: PL90285373A
Authority: PL
Inventors: Jacques Marchou
Original assignee: Autobrevets
Priority date: 1989-05-29
Filing date: 1990-05-28
Publication date: 1994-04-29
Also published as: DE69004490D1; CS277632B6; DE69004490T2; ES2047873T3; DK0401083T3; PT8341U; EP0401083B1; EP0401083A1; PT8341T; ATE97215T1; RU2037723C1; JPH0374695A; US5131687A; CA2017398A1; CS264290A3; BR9002450A; KR900018583A; PL285373A1

Abstract

1. Urzadzenie rozlaczne do szczelnego laczenia rury z gietkim przewodem rurowym wcisnietym na sztywna rure, której srednica jest wieksza od srednicy wewnetrznej gietkiego przewodu rurowego, znamienne tym, ze sztywny pierscien (3), najkorzystniej z metalu lub pól- sztywnego tworzywa sztucznego, umieszczony jest na zewnatrz gietkiego przewodu rurowego (2) i wspólosiowo z nim, i którego wewnetrzne odsadzenie (3h) stanowi ogranicznik osiowy (3g) dla powierzchni zewnetrznej przewodu rurowego (2), przy czym sam ogranicznik (3g) przez zacisniecie scianek gietkiego przewodu rurowego (2) zapewnia docisk jednolitych dodatkowych powierzchni uszczelniajacych (1g, 2a) rury (1) i wewnetrznej powierzchni przewodu rurowego (2), z jednej strony oraz dodatkowych srodków polaczenia osiowego, zwiazanych odpowiednio z pierscieniem (3 , 13) i rura (1 , 11) z drugiej strony. F i g 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie rozłączne do szczelnego łączenia rury z giętkim przewodem rurowym. Zwłaszcza w przypadku konstrukcji pojazdów samochodowych, ten typ połączenia może być stosowany w przewodach wody chłodzącej jak również w przewodach doprowadzających ciekłe paliwo.

163 639

W wielu zastosowaniach wykonuje się połączenia rury sztywnej, na ogół wykonanej z metalu lub tworzywa sztucznego, z giętkim przewodem rurowym, wykonanym z gumy lub innego giętkiego i podlegającego odkształceniom elastycznym, materiału. Obydwa przewody rurowe charakteryzują się przekrojem kołowym. W tym celu giętki przewód rurowy jest wciskany przy użyciu siły na końcówkę sztywnej rury, którą stanowi nieraz zwykły króciec wykonywany podczas procesu odlewania przy produkcji skrzyni korbowej silnika lub stanowiący całość z jakimś urządzeniem, jak na przykład chłodnica. Po wciśnięciu giętkiego przewodu rurowego na sztywną rurę, szczelność połączenia i mocowania giętkiego przewodu rurowego na rurze zapewnia obejma ściągająca. Ta ostatnia zapobiega więc jednocześnie z jednej strony ześlizgnięciu się lub zerwaniu giętkiego przewodu rurowego z rury, co mogłoby być równe dobrze spowodowane ciśnieniem przepyłwającej cieczy jak i drganiami, a z drugiej strony przeciekom, które mogłyby wystąpić w strefie połączenia.

Opis patentowy Wielkiej Brytanii nr 2 161 568 ujawnia ten rodzaj montażu, który przed chwilą został przedstawiony, jakkolwiek przewidziano tam pierścień zaciskowy z podłużnym użebrowaniem, umieszczony między giętkim przewodem rurowym i obejmują ściągającą. Analogiczna konstrukcja proponowana jest w opisie patentowym europejskim nr 0219418. Ta technika szczelnego łączenia rury z giętkim przewodem rurowym poza tym, że wymaga na ogół silnego zaciskania obejm w celu zapobieżenia odłączeniu oraz niesie, w związku z tym, ryzyko wywołania pełzania materiału, z którego wykonany jest giętki przewód rurowy, nie daje się łatwo zautomatyzować przy pewnych operacjach montażowych. Istotnie, wiadomym jest, że osadzenie i zaciśnięcie obejmy na giętkim przewodzie rurowym nie wydaje się obecnie możliwe do realizowania bez ręcznego wykonywania czynności, wspomaganego ewentualnie środkami mechanicznymi. Poza tym, demontaż połączenia nie jest zbyt łatwy, ponieważ wymaga na ogół zniszczenia obejmy zaciskowej.

Z drugiej strony, pojawiają się już pomysły wykonania łatwo demontowalnych urządzeń do szybkiego łączenia dwóch elementów rurowych, z których jeden co najmniej jest giętkim przewodem rurowym. W urządzeniach takich jak opisane we francuskim opisie patentowym nr A1458005 i opisie patentowym Wielkiej Brytanii A-2 178 503, końcówka co najmniej jednego z elementów rurowych jest zainstalowana w sposób zapewniający szczelność na sztywnym króćcu. Ten ostatni jest wyposażony w środki umożliwiające wykonanie jego szczelnego połączenia z dodatkowym króćcem sztywnym umieszczonym na końcu innego elementu rurowego lub, w niektórych przypadkach, stanowiącego całość z tym elementem, zwłaszcza jeżeli jest to rura sztywna. Poza elementami uszczelniającymi umieszczanymi na jednym lub drugim króćcu, lub stanowiącymi jego część, sztywne króćce są wyposażone w dodatkowe środki zaczepiające, których celem jest zapobieganie ich osiowego odłączania się pod wpływem ciśnienia, które mogłoby wytworzyć się w przewodach.

Bez względu na szczególny rodzaj urządzenia łączącego rzeczą niezbędną jest to, aby obie strefy szczelności powstały z jednej strony między giętkim elementem orurowania i odpowiadającym mu króćcem, a z drugiej strony - między dwoma króćcami dodatkowymi.

W celu uzyskania szczelności w pierwszej z tych stref są pod uwagę brane rozmaite środki.

Można na przykład, jeżeli materiał się do tego nadaje, dopasować kształtem lub przykleić giętki element orurowania wewnątrz lub na zewnątrz jego króćca tak jak to zaproponowano w opisie patentowym Wielkiej Brytanii A-2 178 503. W tym przypadku szczelność i osiowe mocowanie jednego elementu w stosunku do drugiego są zapewnione jednocześnie przez dopasowanie kształtu lub przyklejanie. Należy jednak zwrócić uwagę, że takie dopasowanie kształtu, poza tym, że nie zawsze jest możliwe, jest stosunkowo kosztowne. Z drugiej strony często jest niemożliwe przyklejenie elementu giętkiego przewodu na króćcu ze względu na ryzyko pogorszenia zamocowania osiowego i szczelności przez przenoszone ciecze, zwłaszcza przez wodę. Na ogół uzyskuje się szczelność po wciśnięciu części króćca do wnętrza giętkiego elementu przewodu, przy pomocy obejmy w sposób analogiczny do tego, który przedstawiono powyżej, z tym, że podkreślone już zostały wady tego rozwiązania.

Poza tym, we francuskich opisach patentowych nr nr A-2 605 705, 2606118, 2 608 250, 2614084, 2628 819, 2628 821, 2630 522, 2633 368 i 2636713 proponuje się różne rodzaje rozłą4

163 639 cznych urządzeń do szczelnego i szybkiego łączenia rury sztywnej z giętkim przewodem rurowym. Te znane urządzenia mają na pewno na celu wyeliminowanie pewnych wad wymienionych powyżej, lecz jedynie w ograniczonym zakresie, a przede wszystkim są bardzo drogie w produkcji. Ponadto, ich instalowanie jest w znacznym stopniu zawodne.

Na koniec, należy zwrócić uwagę na szwajcarski opis patentowy nr A-338 063, który dotyczy łączenia giętkiego przewodu rurowego ze stosunkowo sztywnego tworzywa sztucznego z przewodami gwintowanymi. Zalecenia proponowane w tym opisie patentowym nie tylko nie są zgodne z zastosowaniem giętkiego przewodu lecz również należy zwrócić uwagę, że wymagają w praktyce możliwości obracania się przewodu wokół własnej osi.

Celem wynalazku jest opracowanie urządzenia rozłącznego do szczelnego i szybkiego łączenia rury z giętkim przewodem rurowym.

Urządzenie rozłączne do szczelnego i szybkiego łączenia gładkiej i sztywnej rury z giętkim przewodem rurowym wciśniętym na sztywną rurę, której średnica jest większa od średnicy wewnętrznej giętkiego przewodu rurowego, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że składa się ono głównie ze sztywnego pierścienia, najkorzystniej wykonanego z metalu lub pół-sztywnego tworzywa sztucznego, umieszczonego na zewnątrz giętkiego przewodu rurowego i współosiowo z nim, i którego wewnętrzne odsądzenie stanowi ogranicznik osiowy dla powierzchni zewnętrznej przewodu rurowego, przy czym sam ogranicznik, dzięki zaciśnięciu ścianek giętkiego przewodu rurowego, zapewnia docisk jednolitych dodatkowych powierzchni uszczelniających rury i wewnętrznej powierzchni przewodu rurowego, z jednej strony oraz dodatkowych środków połączenia osiowego, związanych odpowiednio z pierścieniem i rurą z drugiej strony.

Korzystnie pierścień posiada część cylindryczną, najlepiej gładką, której średnica wewnętrzna jest właściwie równa średnicy zewnętrznej giętkiego przewodu.

Korzystnie w pobliżu jego swobodnej końcówki rura posiada część w kształcie stożka ściętego, której największa średnica jest większa od średnicy wewnętrznej przewodu rurowego i której najmniejsza średnica jest co najwyżej równa wewnętrznej średnicy przewodu rurowego.

Korzystnie w pobliżu jego swobodnej końcówki i poza jego częścią w kształcie stożka ściętego, rura posiada część cylindryczną, której średnica zewnętrzna jest właściwie równa, a korzystnie co najwyżej równa, średnicy wewnętrznej giętkiego przewodu rurowego, a której długość jest taka, aby po wykonaniu połączenia część cylindryczna pokrywała się co najmniej z fragmentem części cylindrycznej pierścienia.

Korzystnie po stronie odpowiadającej swobodnej końcówce giętkiego przewodu rurowego wewnętrzna powierzchnia pierścienia posiada rowek pierścieniowy, którego dno ma średnicę większą o co najmniej grubość giętkiego przewodu rurowego od największej średnicy części w kształcie stożka ściętego rury.

Korzystnie połączenie rowka pierścieniowego i części cylindrycznej posiada ostrą krawędź.

Korzystnie pierścień posiada co najmniej jeden zaczep właściwie równoległy do jego osi, przy czym zaczep wyposażony jest w środki łączenia lub ewentualnie środki połączenia zapadkowego na swoim swobodnym końcu.

Korzystnie rura wyposażona jest w radialną kryzę stanowiącą środek dodatkowego połączenia w stosunku do środków umieszczonych na pierścieniu. Korzystnie rura posiada co najmniej jeden zaczep właściwie ustawiony równolegle do jej osi, przy czym zaczep wyposażony jest w środki łączenia, ewentualnie środki połączenia zapadkowego na swoim swobodnym końcu.

Korzystnie pierścień posiada krawędź stanowiącą środek łączenia będący uzupełnieniem środków umieszczonych na rurze.

Poza niskim kosztem z racji małej ilości części składowych, urządzenie według wynalazku doskonale nadaje się do całkowitego zautomatyzowania procesu wykonywania połączenia. Ponadto, jak można będzie zauważyć, połączenie uzyskuje się bez wywierania dużych sił radialnych na giętki przewód rurowy, co pozwala uniknąć zjawiska pełzania materiału, a tym samym utraty szczelności.

Z drugiej strony, rozdzielenie funkcji: z jednej strony szczelności połączenia przez wyłączny kontakt między dwoma powierzchniami uzupełniającymi rury i przewodu, a z drugiej strony odporności na rozłączenie, pozwala rozpatrzyć dużą różnorodność sposobów wykonania. Od tej

163 639 chwili jednak nacisk będzie kładziony na fakt, że element określany jako „przewód rurowy musi być koniecznie giętki i elastyczny, na przykład gumowy, ze względów, które okażą się zrozumiałe później i że element określany jako „rura jest sztywny lub pół sztywny i wykonany z dowolnego odpowiedniego materiału, na przykład z metalu lub tworzywa sztucznego.

Dzięki zaleceniom określonym w wynalazku wykonanie połączenia wymaga jedynie osiowego zbliżenia rury do przewodu giętkiego - czynności, która może być zautomatyzowana. Gdy powierzchnia czołowa rury zetknie się z powierzchnią wewnętrzną przewodu rurowego przy niewielkim nawet wciśnięciu przewodu giętkiego na rurę kontynuacja ruchu osiowego może natychmiast wywołać współpracę dodatkowych środków połączenia osiowego.

Dzięki rozwiązaniu, według wynalazku ilość niezbędnych elementów składowych potrzebna do wykonania urządzenia jest niewielka i elementy te nie wymagają bardzo dokładnych procesów produkcyjnych. Koszt urządzenia jest więc niewielki. Z drugiej strony, siła osiowa potrzebna do wciśnięcia rury w przewód rurowy, aż do uzyskania ustalonego położenia może być niewielka, na przykład rzędu 200 N dla średnicy przewodu rurowego około 40 mm o ile ciśnienie przepływającej przezeń cieczy nie przekracza 10 barów.

Różne zalety wynalazku zostały już opisane: należy jeszcze zwrócić uwagę, że ogólnie rzecz biorąc wymiary poszczególnych elementów jak również tolerancji montażu i instalowania powinny być każdorazowo wyznaczone w celu zapewnienia wystarczającego ściśnięcia i odkształcenia swobodnej końcówki przewodu rurowego w celu uzyskania na tym ostatnim odpowiedniej powierzchni odpowiadającej żądanemu szczelnemu połączeniu. Pod tym względem wykazane zostanie, że przeprowadzone już badania potwierdziły, że wynalazek może być łatwo dostosowany do najostrzejszych wymagań technicznych.

Na koniec, jakkolwiek w opisanych przykładach, środki połączenia osiowego są wszystkie tego samego rodzaju możliwe będzie stosowanie dodatkowych elementów innego rodzaju, na przykład tych, które nazywane są powszechnie połączeniem bagnetowym. Te ostatnie, zwłaszcza doskonale nadają się do całkowitej automatyzacji ich montażu. Po za tym ich zastosowanie umożliwia na ogół użycie tylko jednego elementu zapewniającego zarówno połączenie rury z przewodem jak i ich rozłączenie.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie w pierwszym przykładzie wykonane do łączenia według wynalazku przed dokonaniem montażu, w widoku w przekroju osiowym, fig. 2 - widok zgodnie z kierunkiem strzałki F1 na fig. 1, przy czym rura nie jest pokazana, fig. 3 - widok w przekroju osiowym urządzenia z fig. 1 po połączeniu rury z przewodem rurowym, fig. 4 - widok w przekroju osiowym analogicznym do fig. 3 urządzenia, według wynalazku, w drugim przykładzie wykonania.

Na figurze 12 i 3, pokazano urządzenie do łączenia sztywnej rury 1, wykonanej na przykład z metalu lub tworzywa sztucznego z giętkim rurowym przewodem 2, na przykład typu „durit z gumy. Składa się ono głównie z jednej strony z pierścienia 3, uformowanego na przykład z tworzywa sztucznego, umieszczonego na zewnątrz giętkiego przewodu rurowego 2. Z drugiej strony znajdują się dodatkowe środki 4 połączenia osiowego związane odpowiednio z pierścieniem 3 i rurą 1 w przedstawionym przykładzie.

Przed połączeniem przekroje rury 1 i przewody rurowe 2 mają kształt kołowy, zbliżony do siebie wielkością, przy czym średnica zewnętrzna D rury 1 jest jednak nieco większa niż średnica wewnętrzna D' przewodu rurowego 2.

Swobodna końcówka rury 1 posiada sfazowanie 1a przechodzące w część cylindryczną 1b, której średnica zewnętrzna jest właściwie równa, a korzystnie najwyżej równa, średnicy wewnętrznej D' przewodu rurowego 2. Ta część cylindryczna 1b ciągnie się korzystnie na pewnej długości, która zostanie określona precyzyjnie w dalszej części opisu. Za częścią cylindryczną 1b, w miarę oddalania się od swobodnej końcówki 1a zewnętrzna powierzchnia rury 1 posiada drugą część cylindryczną 1f, której średnica zewnętrzna D jest tak jak już podano, nieco większa od średnicy wewnętrznej D' przewodu rurowego 2, połączona z częścią cylindryczną 1b za pośrednictwem prostego sfazowania 1g. To ostatnie sfazowanie 1g stanowi więc część stożka ściętego usytuowane w sąsiedztwie swobodnej końcówki rury 1, o ile nie jest końcówką rury 1 w przypadku, w którym

163 639 nie występuje część cylindryczna 1b. Należy zwrócić uwagę na fakt, że największa średnica tej części w kształcie stożka ściętego jest równa średnicy zewnętrznej D rury 1, podczas gdy najmniejsza średnica tej części jest najwyżej równa średnicy D' przewodu rurowego 2. W pewnej odległości od swobodnej końcówki 1a rura 1 posiada promieniowo osadzoną kryzę 1d tworzącą zewnętrzny występ, przy czym jej powierzchnia 1e, znajdująca się po przeciwnej stronie niż końcówka la, stanowi odsądzenie którego przydatność zostanie ujawniona w dalszej części opisu.

Pierścień 3 posiada część wewnętrznej powierzchni w kształcie walca 3a, którego średnica wewnętrzna jest właściwie równa średnicy zewnętrznej przewodu rurowego 2, na której powinna być osadzona. Najlepiej, jak to zresztą widać na fig. 3, gdy długość części cylindrycznej 1b rury 1 jest na tyle wystarczająca, aby mogła sięgnąć, po wykonaniu montażu, co najmniej o pewien odcinek poza część cylindryczną 3a. Korzystnie, powierzchnia wewnętrzna 3a pierścienia 3 powinna pozostać gładka. Zalety tego zalecenia zostaną przedstawione w dalszej części tekstu.

Końcówka wejściowa (po prawej stronie na fig. 1) pierścienia 3 korzystnie jest zukosowana. Natomiast jego przeciwna końcówka posiada pierścieniowe odsądzenie 3d, którego wewnętrzna średnica jest zbliżona do średnicy zewnętrznej D części cylindrycznej 1f rury 1. Powstałe podczas formowania pierścienia 3 uchwyty 5, dające się uginać promieniowo, układają się równolegle do osi pierścienia 3, który po wciśnięciu stanie się wspólną osią rury 1 i przewodu rurowego 2. W opisywanym przykładzie wykonania występują trzy uchwyty. Swobodny koniec każdego z nich ma kształt haczyka 5a, który może połączyć się zapadkowo z odsadzeniem 1e kryzy 1d haczyka 5a, który może połączyć się zapadkowo z odsadzeniem 1e kryzy 1d rury 1.Przed zahaczeniem, powierzchnia wewnętrzna 5c zaczepów 5 znajdująca się między strefą połączenia z pierścieniem 3 i haczykiem 5a jest ustawiona równolegle do osi pierścienia 3.

Między zaczepami 5, przed wykonaniem połączenia, można umieścić pierścień 6 ustawiony współosiowo z zaczepem 5 i posiadający nasuwkę 6e, przy czym pierścień 6 z nasuwką 6e przesuwa się między odsadzeniem 3d pierścienia 3 i haczykami 5a zaczepu 5. Wewnętrzna powierzchnia nasuwki 6e jest właściwie równa średnicy zewnętrznej D części cylindrycznej 1f rury 1, natomiast jej długość jest zbliżona do długości zaczepów 5 i zmniejszona jest o grubość kryzy 1d. Między kolejnymi zaczepami 5 na zewnętrznym obwodzie pierścienia 6 ukształtowana jest korzystnie krzywka 6c, która styka się z wewnętrzną powierzchnią 5c zaczepów 5 i zakończona jest występem 6d w postaci żeberka (fig. 2).

Między odsadzeniem 3d i częścią cylindryczną 3a pierścienia 3 znajduje się pierścieniowy rowek 3d, którego dno 3f o kształcie cylindrycznym tworzy ostrą krawędź 3g w miejscu połączenia części cylindrycznej 3a z częścią boczną 3h rowka 3e. Korzyść wynikająca z tego zalecenia zostanie ujawniona w dalszej części tekstu.

Połączenie rury 1 z giętkim przewodem rurowym 2 dokonywane jest w sposób następujący: Przede wszytkim, należy osadzić pierścień 3 wyposażony, ewentualnie w pierścień 6 na giętkim przewodzie rurowym 2, tak, aby ten ostatni znalazł się w pobliżu odsadzenia 3d. (położenie oznaczone linią przerywaną na fig. 1). Czynność ta jest łatwa z racji gładkiej powierzchni 3a pierścienia 3 i będzie mogła być wykonywana fabrycznie, przy czym zespół utworzony przez giętki przewód rurowy 2 i jego pierścień 3 jest następnie przenoszony na stanowisko, na którym należy przystąpić do wykonywania połączenia. Doraźne przyklejenie pierścienia 3 do giętkiego przewodu rurowego 2 wystarczy na ogół, aby zapobiec ich rozłączeniu podczas przenoszenia na miejsce wykorzystania. Można oczywiście zautomatyzować proces wciskania przewodu rurowego 2 w pierścień 3 i w tym celu przewidziane zostało zukosowanie w części wejściowej pierścienia 3, ułatwiające tę czynność.

W celu wykonania połączenia rury 1 z przewodem rurowym 2 ten ostatni z zainstalowanym pierścieniem 3 zostaje umieszczony na przeciwko końcówki 1a rury 1 bez konieczności zapewniania szczególnego ustawienia w stosunku do jego osi. Względne przesunięcie osiowe przewodu rurowego 2 w kierunku rury 1 umożliwia wsunięcie końcówki la w przewód rurowy 2. Nasuwka 6e ułatwia ewentualnie prowadzenie i osiowanie końcówki rury 1 co może się okazać ważne w przypadku automatyzacji tej czynności. W początkowej fazie ruchu ścianka przewodu rurowego 2 nie stawia praktycznie żadnego oporu przy wsuwaniu w nią części cylindrycznej 1b. Jednak z chwilą, gdy część 1g w kształcie ściętego stożka napotyka swobodną końcówkę przewodu 2 ta ostatnia zostaje rozepchnięta w kierunku promieniowym i wtłoczona do rowka 3e (fig. 3).

163 639

Szczelne połączenie przewodu rurowego 2 wciśniętego na rurę 1 zostaje osiągnięte, z chwilą gdy dodatkowe środki połączenia osiowego to znaczy kryza 1d i haczyk 5a zaczynają współpracować jak to pokazano na fig. 3 linią ciągłą.

Szczelność zapewniona jest przede wszystkim dzięki temu, że część 1g w kształcie stożka ściętego rury 1, oparta jest o wewnętrzną powierzchnię czołową ścianki przewodu rurowego 2, która uległa odkształceniu w rejonie 2a tworząc powierzchnię uzupełniającą część 1g rury 1. Ścianka przewodu rurowego 2 zostaje wtedy wciśnięta i ściśnięta między częścią 1g w kształcie stożka ściętego i powierzchnią czołową 3h rowka 3e lub jego ostrej krawędzi 3g, przy czym powierzchnia czołowa 3h lub ostra krawędź 3g stanowią w ten sposób ogranicznik osiowy. Siła ściskająca zależy oczywiście od wymiarów tych elementów niemniej jednak może być stosunkowo niewielka. Należy zwłaszcza zwrócić uwagę, że swobodna końcówka przewodu rurowego 2 zostaje po prostu wepchnięta do przestrzeni utworzonej głównie przez rowek 3e. Zalecane jest wręcz unikanie ściśnięcia tej swobodnej końcówki w rowku 3e.

W związku z tym średnica dna 3f rowka 3e będzie korzystnie większa co najmniej o grubość giętkiego przewodu rurowego 2, od większej średnicy D części 1g w kształcie stożka ściętego rury 1. Jest ponadto niezbędne, aby odległość d między powierzchnią czołową 1e kryzy 1d, a początkiem ukosowania 1g była co najwyżej równa, a korzystnie właściwie mniejsza, od odległości d' między powierzchnią czołową docisku haczyków 5a, a początkiem 3g części cylindrycznej 3a pierścienia 3. Ponadto osiowe rozłączenie rury 1 i pierścienia 3 utrudniają w sposób widoczny środki połączenia 4. Ponadto, giętki przewód rurowy 2 jest mocno zaczepiony w rowku 3e pierścienia 3 z uwagi na przewężenie uzyskane w obszarze położonym na przeciwko ostrej krawędzi 3g i części lg w kształcie stożka ściętego. Skuteczność przewężenia polepszy się na ogół dzięki temu, że część cylindryczna 1b rury 1 rozciąga się co najmniej częściowo na obszarze części cylindrycznej 3a pierścienia 3.

Gdy zachodzi potrzeba demontażu połączenia należy obrócić pierścień 6 osadzony na rurze 1 w kierunku pokazanym strzałką na fig. 2, aby przesunąć każdy występ 6d w pobliże poprzedzającego zaczepu 5. Ruch ten powoduje uniesienie zaczepów 5 do położenia pokazanego linią przerywaną na fig. 2 i 3 i uwolnienie haczyków 5a z kryzy 1d. Pociągnięcie giętkiego przewodu rurowego 2 w kierunku pokaźnym strzałką F1 pozwala wtedy rozłączyć rurę 1 z przewodem 2.

Jest rzeczą oczywistą, że dodatkowe środki połączenia związane z pierścieniem i rurą mogą być rozmaitego rodzaju. Stąd też na fig. 4 przedstawiono drugi przykład wykonania, w którym elementy opisane już w związku z wykonaniem według fig. 1, 2, 3 posiadają takie same oznaczenia liczbowe zwiększone o 10.

W tym przykładzie wykonania zaczepy 15 połączone są z rurą 11 i najlepiej gdy są od razu z nią wykonywane. Zaczepy 15 są wyposażone w haczyki 15a, które łączą się zapadkowo z pierścieniem 13 pod koniec czynności łączenia, przy czym krawędź 13j pierścienia 13 odgrywa analogiczną rolę jak powierzchnia czołowa 1e kryzy 1b.

Pierścień odblokowujący 16 i jego nasuwka 16e zostały przedstawione schematycznie. Najkorzystniej byłoby, gdyby były one podobne do opisanych w poprzednim wykonaniu. Podobnie jest w przypadku rowka 13e i odsadzenia 13d, w przypadku rury 11 odpowiada im część 11g w kształcie stożka ściętego, której zewnętrzna średnica wpycha ściankę przewodu rurowego 12 do rowka 13e dociskając ją do krawędzi 13g.

id tf

		SA
r /	D	Γ '6
	\ ..

c/·

i i—r ł3el{33 l π _tv, /. , .^ J_K/_K\ ^,5^ ' ' !5j ’ ' f—Jo'/ 5, \ 3QJ 3


/ 1 \	1
I3d' ;iq	^x/,’6 1
/// ^J	<
b—____{_}_______ ____. -	1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie rozłączne do szczelnego łączenia rury z giętkim przewodem rurowym wciśniętym na sztywną rurę, której średnica jest większa od średnicy wewnętrznej giętkiego przewodu rurowego, znamienne tym, że sztywny pierścień (3), najkorzystniej z metalu lub pół-sztywnego tworzywa sztucznego, umieszczony jest na zewnątrz giętkiego przewodu rurowego (2) i współosiowo z nim, i którego wewnętrzne odsądzenie (3h) stanowi ogranicznik osiowy (3g) dla powierzchni zewnętrznej przewodu rurowego (2), przy czym sam ogranicznik (3g) przez zaciśnięcie ścianek giętkiego przewodu rurowego (2) zapewnia docisk jednolitych dodatkowych powierzchni uszczelniających (1g, 2a) rury (1) i wewnętrznej powierzchni przewodu rurowego (2), z jednej strony oraz dodatkowych środków połączenia osiowego, związanych odpowiednio z pierścieniem (3,13) i rurą (1,11) z drugiej strony.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierścień (3) posiada część cylindryczną (3a), najlepiej gładką, której średnica wewnętrzna jest właściwie równa średnicy zewnętrznej giętkiego przewodu (2).

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rura (1) w pobliżu jej swobodnej końcówki posiada część (1g) w kształcie stożka ściętego, której największa średnica jest większa od średnicy wewnętrznej przewodu rurowego (2) i której najmniejsza średnica jest co najmniej równa wewnętrznej średnicy przewodu rurowego (2).

4. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że rura (1) w położeniu jej swobodnej końcówki i poza jej częścią (1g) w kształcie stożka ściętego, posiada część cylindryczną (1b), której średnica zewnętrzna jest właściwie równa, a korzystnie co najwyżej równa, średnicy wewnętrznej giętkiego przewodu rurowego (2), a której długość jest taka, aby po wykonaniu połączenia część cylindryczna (1b) pokrywała się co najmniej z fragmentem części cylindrycznej (3a) pierścienia (3).

5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że po stronie odpowiadającej swobodnej końcówce giętkiego przewodu rurowego (2) wewnątrzną powierzchnia pierścienia (3) posiada rowek pierścieniowy (3e), którego dno (3f) ma średnicę większą o co najmniej grubość giętkiego przewodu rurowego (2) od największej średnicy części (1g) w kształcie stożka ściętego rury (1).

6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że połączenie rowka pierścieniowego (3e) i części cylindrycznej pierścienia (3a) pierścienia (3) posiada ostrą krawędź (3g).

7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że pierścień (3) posiada co najmniej jeden zaczep (5) właściwie równoległy do jego osi, przy czym zaczep (5) wyposażony jest w środki łączenia lub ewentualnie środki połączenia zapadkowego (5a) na swoim swobodnym końcu.

8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że rura (1) wyposażona jest w radialną kryzę (1d) stanowiącą środek dodatkowego połączenia w stosunku do środków umieszczonych na pierścieniu (3).

9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że rura (11) posiada co najmniej jeden zaczep (15) właściwie ustawiony równolegle do jej osi, przy czym zaczep (15) wyposażony jest w środki łączenia, ewentualnie środki połączenia zapadkowego (15a) na swoim swobodnym końcu.

10. Urządzenie według zastrz. 9, znamienne tym, że pierścień (13) posiada krawędź (13j) stanowiącą środek łączenia będący uzupełnieniem środków umieszczonych na rurze (11).