Przedmiotem wynalazku jest srodek inhibitujacy tworzenie sie pylku.Bardzo wazne ulepszenia odpornosci i wydajnosci roslin uprawnych, zwlaszcza zbóz, osiag¬ nieto za pomoca techniki hybrydyzacji. W przeszlosci hybrydyzacja gatunków, w których kazda roslina wyksztalca zarówno organy produkujace pylek, jak i organy przyjmujace py¬ lek, byla bardzo trudna.Znaleziono zwiazki zdolne do inhibitowania tworzenia sie pylku. Stosowanie takich zwiazków znacznie upraszcza hybrydyzacje. Rosliny dwóch gatunków, które maja byc krzyzo¬ wane, zasiewa sie po prostu na sasiednich dlugich, stosunkowo waskich poletkach i polet¬ ko z jednym z gatunków traktuje sie srodkiem inhibitujacym tworzenie sie pylku. Wszyst¬ kie nasiona wyprodukowane przez tak potraktowane rosliny beda nasionami mieszanców, po¬ chodzacych od pylków produkowanych przez rosliny nie traktowane, o ile tylko srodek inhi¬ bitujacy tworzenie sie pylku jest doskonale skuteczny.Zwiazki wykazujace dzialanie inhibitujace tworzenie sie pylku opisano w opisach pa¬ tentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr nr 4 345 934, 4 147 528 i 4 238 220. Obecnie nieoczekiwanie okazalo sie, ze silne dzialanie inhibitujace tworzenie sie pylku wykazu¬ ja pewne nowe pochodne pirazolu.Srodek inhibitujacy tworzenie sie pylku wedlug wynalazku zawiera substancje czynna i co najmniej jeden fitologicznie dopuszczalny rozcienczalnik, a cecha tego srodka jest to, ze jako substancje czynna zawiera pochodna pirazolu o ogólnym wzorze 1, w którym R, R i IT oznaczaja niezaleznie atom chlorowca, grupe C^-C.-alkoksylowa, C^-C.-alkilowa lub atom wodoru, z tym, ze co najmniej jeden z podstawników R, R1 i R oznacza atom wo¬ doru, a ponadto, ze R ma znaczenie inne niz atom wodoru tylko wówczas, gdy jeden z pod¬ stawników R i R , ale nie obydwa, ma znaczenie inne niz atom wodoru, a R oznacza grupe 148 5992 148 599 hydroksylowa, C^-C.-alkoksylowa, Cp-C^-alkenyloksylowa lub fitologicznia dopuszczalna reszte tworzaca sól z kwasem karboksyIowym.We wzorze 1 podstawniki okreslone jako grupa C.-C.-alkilowa obejmuja takie grupy jak metylowa, etylowa, propylowa, izopropylowe, butylowa, Ill-rzed.butylowa i izobutylowa, a okreslenie grupa C^-C.-alkoksylowa oznacza wymienione grupy przylaczone poprzez atom tle¬ nu. Sole zwiazków o wzorze 1 tworzy sie z dowolna fitologicznia dopuszczalna reszta zdol¬ na do tworzenia soli z kwasem karboksylowym. Do korzystnych reszt tworzacych sole nale¬ za metale alkaliczne, ugrupowania aminowe i czwartorzedowe grupy amoniowe, zwlaszcza ato¬ my sodu, potasu, litu, ugrupowania C^C^-alkiloamin, ugrupowania dwualkiloamin i trój- alkiloamin, przy czym szczególnie korzystne sa czwartorzedowe grupy amoniowe, w których atom azotu jest podstawiony czterema atomami wodoru lub grupami C^-C,-alkilowymi, feny- lowymi lub benzylowymi.Przydatnymi grupami, które mozna dogodnie stosowac, sa takie czwartorzedowe grupy amoniowe jak grupa amonowa, czterometyloaminiowa, dwuetylodwumetyloamoniowa, dwuetylodwu- butyloamoniowa, benzylotrójmetyloamoniowa, III rzed. butylotrójmetyloamoniowa, fenylotrój- aetyloamoniowa, dwuetylodwupropyloamoniowa, II rzed.butylotrójmetyloamoniowa, izobutylo- trójmetyloamoniowa i podobne. Ponadto korzystne sa ugrupowania amin, takich jak metyloa¬ mina, butyloamina, trójetyloamina, dwupropyloamina i podobne.Przykladowymi zwiazkami stanowiacymi substancje czynna srodka wedlug wynalazku sa: 4-karboksy-l-/3-propylofenylo/-pirazolokarbonamid-5; l-/4-etylofenylo/-4-metoksykarbonylo-pirazolokarbonamid-5; l-/2,4-dwubromofenylo/-4-etoksykarbonylo-pirazolokarbonamid-5; sól benzylotrójmetyloamoniowa 4-slliloksykarbonylo-l-/2,3-dwufluorofenylo/-pirazolo- karbonaoidu-5; sól fenylotrójetyloamoniowa 4-karboksy-l-/4-izopropylo-2-metylofenylo/-pirazolokar- bonamidu-5; 4-karboksy-l-/3-iz obuty lofenylo/-pirazelokarbonamid-5; l-/4-butylofenylo/-4-etoksykarbonylopirazolokarbonamid-5; l-/3-III-rzed.butylofenylo/-4-metoksykarbonylopirazolokarbonamid-5? 4-karboksy-l-^"3-/l-metylopropylo/fenylo_7-pirazolokarbonamid-5; sól czteropropyloamoniowa 4-karboksy-l-/4-metylo-3-propylofenylo/-pirazolokarbona- midu-5; sól trójmetyloamoniowa 4-karboksy-l-/3-izopropylo-4-propylofenylo/-pirazolokerbona- midu-5; sól dwuetylodwupropyloamoniowa l-/3-bromo-2-chlorofenylo/-4-karboksy-pirazolokarbo- namidu-5; sól dwufenylodwumetyloamoniowa l-/4-bromo-3-propylofenylo/-4-karboksy-pirazolokarbo- namidu-5; sól benzylotró je tyloamoniowa 1-/2-bromo-4-me tylofenylo/-4-karboksypirazolokarbona- midu-5; l-/3-bromo-4-metylofenylo/-4-karboksypirazolokarbonamid-5; 4-karboksy-l-/4-fluoro-3-metylofenylo/-pirazolokarbonamid-5; sól litowa 4-karboksy-l-/4-etylo-2-fluorofenylo/-pirazolokarbonamidu-5; sól czteroizobutyloamoniowa 4-karboksy-l-/3,4-dwufluorofenylo/-pirazolokarbona- midu-5; sól butylotrójmetyloamoniowa 4-karboksy-l-/2-propylo-4-fluorofenylo/-pirazolokarbo- namidu-5; sól sodowa 4-karboksy-l-/3-etoksyfenylo/pirazolokarbonamidu-5f 4-metoksykarbonylo-l-/4-propoksyfenylo/-pirazolokarbonamid-5; l-/3-izopropoksyfenylo/-4-metoksykarbonylopirazolokarbonamid-5; i sól potasowa 4-karboksy-l-/3-metoksyfenylo/-pirazolokarbonamid-5t148 599 3 Zwiazkami o wzorze 1 korzystnymi ze wzgledu na sile dzialania sa 4-karboksy-l-/3-chlo- rofenylo/pirazolokarbonamid-5, 4-karboksy-l-/3-metylo-fenylo/pirazolokarbonamid-5f 4-kar- boksy-l-/3-etylofenylo/pirazolokarbonamid-5, 4-karboksy-l-/3,4-dwuchlorofenylo/pirazolo- karbonamid-5 i 4-karboksy-l-/3-metoksyfenylo/pirazolokerbonamid-5* Sole metali alkalicz¬ nych, sole amoniowe oraz sole jedno,- dwu- i trój-/C^-C,-alkilo/aminowe wymienionych wy¬ zej zwiazków sa równiez korzystne.Szczególnie korzystny ze wzgledu na sile dzialania srodek wedlug wynalazku zawiera jako substancje czynna zwiazek o ogólnym wzorze 1, w którym R, R i R oznaczaja nieza- 3 leznie atom chloru, bromu, fluoru, grupe C^-Co-alkilowa lub atom wodoru, a R oznacza grupe metoksylowa, etoksylowa, alliloksylowa lub fitologicznie dopuszczalna reszte two¬ rzaca sól z kwasem karboksylowym* * Srodek wedlug wynalazku mozna wykorzystac w sposobie inhibitowania tworzenia sie pyl¬ ku w roslinach zbóz, wrazliwych na takie traktowanie, polegajacym na dostarczaniu rosli¬ nom, przed wyksztalceniem pylnika, zwiazku o wzorze 1 w ilosci inhibitujacej tworzenie sie pylku.Srodek wedlug wynalazku mozna takze wykorzystac w sposobie wytwarzania nasion mie¬ szanców zbóz majacych meskie i zenskie cechy odmiany rodzicielskiej* Sposób ten polega ne tym, ze zasiewa sie meskie i zenskie odmiany rodzicielskie na oddzielnych, przylegaja¬ cych do siebie poletkach, traktuje sie zenskie rosliny rodzicielskie wyrastajace z zen¬ skich nasion rodzicielskich zgodnie z opisanym uprzednio sposobem inhibitowania tworze¬ nia sie pylku, gdy zenska odmiana rodzicielska jest wrazliwa na takie traktowanie, poz¬ wala sie na zapylenie tak potraktowanych zenskich roslin rodzicielskich przez meskie rosliny rodzicielskie wyrosle z meskich nasion rodzicielskich i wytworzenie nasion mieszanców, i zbiera sie nasiona mieszanców z tak potraktowanych zenskich roslin rodzi¬ cielskich* Zwiazki o wzorze 1 mozna wytwarzac w procesie przedstawionym na schemacie, którego pierwszy etap polega na tym, ze arylohydrazyne o wzorze 3 poddaje sie reakcji z /alkoksy- metyleno/cyjanooctanem alkilu o wzorze 4f wytwarzajac odpowiedni l-fenylo-5-amino-lH- pirazolokarboksylan-4 o wzorze 5* Nastepnie otrzymana pochodna aminopirazolu przeksztal¬ ca sie w odpowiednia pochodna 5-chlorowcopirazolokarboksylanowa c wzorze 6, która z kolei przeksztalca sie w 5-cyJanopirazolokarboksylan o wzorze 2a* Zwiazek ten stanowi klu¬ czowy produkt posredni do wytwarzania zwiazku o wzorze 1, zdolnego do inhibitowania two¬ rzenia sie pylku.Ostatni etap procesu polega na tym, ze pochodna 5-cyjanopirazolokarboksylanu-4 o 12 3 ogólnym wzorze 2, w którym R, R , R i R^ maja wyzej podane znaczenie /na schemacie zwia¬ zek o wzorze 2, w którym R^ oznacza grupe alkilowa, oznaczono jako zwiazek 2a/ hydroli- zuje sie, korzystnie silna zasada, taka jak wodorotlenek sodu lub potasu, wytwarzajac pozadany 4-karboksypirazolokarbonamid-5* W zwiazkach przedstawionych na schemacie Alk oznacza grupe C^-C.-alkilowa a Halo oznacza atom chloru lub bromu* Jak juz wspomniano, zwiazki o wzorze 1 sa przydatne do inhibitowania tworzenia sie pylku zbóz wrazliwych na takie traktowanie, przy czym zwiazki te stosuje sie w postaci srodków wedlug wynalazku nizej opisanymi sposobami* Srodek nalezy stosowac na rosline przed uformowaniem sie pylnika* Nalezy zauwa¬ zyc, ze klos rosliny dojrzewa w ciagu pewnego okresu czasu i rózne rosliny na polu dojrzewaja w róznym czasie. Gdy chce sie osiagnac dobre wyniki, srodek musi byc dostar¬ czony przed uformowaniem sie pylnika u najbardziej dojrzalych roslin na traktowanym nim polu* U roslin pszenicy i jeczmienia tworzenie sie pylnika nastepuje wówczas, gdy klos rosliny znajduje sie jeszcze w poblizu poziomu gleby i ma dlugosc okolo 2 mm, a cala roslina ma 4 - 5 prawdziwych lisci. Tak wiec, zaleca sie wykonanie od czasu do czasu sekcji przedstawicieli roslin, aby okreslic kiedy zMiza sie wyksztalcenie klosa, a tym samym i pylnika. Najlepsze wyniki osiaga sie dostarczajac srodek wedlug wynalazku wów-4 148 599 czas, gdy klos ma dlugosc zaledwie kilku mm. Porównywalne wskazania rozwoju u innych ga¬ tunków przeprowadza sie dla okreslenia wlasciwego czasu traktowania roslin.Srodek wedlug wynalazku musi byc dostarczany na rosliny /a nie tylko stosowany/ przed utworzeniem pylnika. Okreslenie "dostarczanie" stosuje sie w znaczeniu podawania srodka w taki sposób, aby byl on absorbowany przez rosliny i byl dostepny dla organów docelowych. We wszystkich przypadkach srodek musi byc stosowany odpowiednio wczesnie, aby zostal zaabsorbowany i dostarczony do rosliny przed utworzeniem sie pylnika.W praktyce konieczne jest stosowanie skutecznie dzialajacej ilosci zwiazku o wzorze 1 na rosliny lub glebe, w której one rosna. Skutecznie dzialajaca ilosc mozna okreslic jako stezenie zwiazku w dyspersji, gdy srodek jest stosowany na liscie, lub, korzystnie, jako ilosc zwiazku stosowanego na jednostke powierzchni. Przydatna miara jest stezenie zwiazku, gdyz ilosc zwiazku stosowanego na liscie jest ograniczona iloscia dyspersji przez te liscie zatrzymywanych. Ilosc ta zasadniczo jest stala dla danego rozmiaru ros¬ liny i dlatego ilosc zwiazku stosowanego w ten sposób mozna zwiekszyc tylko zwiekszajac jego stezenie w dyspersji. Zaleznie od okolicznosci, skuteczne stezenie zwiazków wynosi od okolo 100 do okolo 200 ppm wagowo. Czynnikami, które wplywaja na skutecznie dzialaja¬ ca ilosc sa miesistosc lisci, szybkosc ich wzrostu, i pogoda w chwili stosowania. Na ogól korzystne stezanie przy stosowaniu na liscie zawiera sie w granicach okolo 500 - 1500 ppm wagowo.Miary ilosci zwiazku wyrazonej jako dawka na jednostke powierzchni gruntu mozna uzy¬ wac albo przy stosowaniu na glebe, albo przy stosowaniu na liscie. Oczywiscie zrozumia¬ le jest, ze stosowanie na liscie we wszystkich przypadkach powoduje takze pewne nanie¬ sienie srodka na glebe, gdyz nie caly srodek stosowany na liscie przylega do nich. Na ogól stosuje sie srodek w dawce odpowiadajacej 1,12 - 44,95 kg/ha uprawy zbozowej. Naj¬ korzystniejsze zwiazki stosuje sie w dawce 1,12 - 28,38 kg/ha, a zwlaszcza 1,12 - 11,24 kg/ha.Stwierdzono, ze stosowanie srodka w wielokrotnych dawkach zapewnia lepsza skutecz¬ nosc, i istnieja pewne wskazania, ze gdy stosuje sie wielokrotne dawki, mozna skutecz¬ nie stosowac mniejsza sumaryczna ilosc zwiazku. Byc moze mozna wyjasnic to tym, ze nie wszystkie rosliny wyksztalcaja pylniki w tym samym czasie. Dzieki wielokrotnemu stosowa¬ niu unika sie koniecznosci przechowywania zastosowanych srodków przez dlugi okres czasu w roslinach lub w glebie. Korzystne jest 2 - 4-krotne stosowanie srodka wedlug wynalaz¬ ku, w odstepach 3-10 dni.Szczególnie korzystne jest zwlaszcza 2 - 3-krotne stosowanie srodka na liscie, kaz¬ dorazowo w dawce okolo 0,56 - 3,37 kg/ha. Korzystne jest takze 2 - 3-krotne stosowanie srodka, za kazdym razem w postaci dyspersji zawierajacej zwiazek o wzorze 1 w ilosci okolo 200 - 1000 czesci na milion /ppm/ wagowo, przy czym dyspersje te stosuje sie tak, aby pokryc nia liscie roslin.Innym szczególnie korzystnym sposobem stosowania srodka wedlug wynalazku jest jedno¬ razowe stosowanie go do gleby, w której rosna rosliny, przy dawce substancji czynnej okolo 1,12 - 11,24 kg/ha.Roslinami, w odniesieniu do których mozna stosowac srodki wedlug wynalazku aby inhi- bitowac tworzenie sie pylku, sa zboza, takie jak pszenica, jeczmien, kukurydza, owies, zyto, ryz, sorgo i pszenzyto. Korzystna grupa gatunków zbóz obejmuje pszenice, jeczmien, zyto i pszenzyto. Szczególnie korzystnymi rodzajami roslin sa pszenica i jeczmien, a zwlaszcza pszenica.Roslinami w przypadku których stosuje sie srodki wedlug wynalazku sa zwlaszcza ros¬ liny wrazliwe na traktowanie tym srodkiem, to jest te, u których srodek odpowiednio za¬ stosowany inhibituie tworzenie sie pylku. Rosliny okreslono w ten sposób, gdyz zaobser¬ wowano znaczne wahania w aktywnosci w odniesieniu do poszczególnych odmian i pomiedzy poszczególnymi roslinami w ramach tej samej odmiany. Np. niektóre odmiany jeczmienia wy¬ magaja zastosowania kilkakrotnie wiekszej ilosci srodka niz inne. Z drugiej strony, róznice w aktywnosci zwiazków o wzorze 1 wobec róznych odmian pszenicy sa stosunkowo148 599 5 niewielkie.U innych gatunków roslin, których szczególnie dobrym przykladem jest kukurydza, róz¬ nice we wrazliwosci na dzialanie zwiazków o wzorze 1 sa bardziej subtelne niz róznice w ramach odmian. U kukurydzy obserwuje sie wrazliwosc poszczególnych roslin, chociaz nie znaleziono odmiany, w której wszystkie rosliny bylyby wrazliwe. Dlatego w przypadku ta¬ kich gatunków konieczne jest wyizolowanie wrazliwych roslin i uzywanie nasion wytwarza¬ nych przez te rosliny do tworzenia odmian wrazliwych do dalszego poddawania hybrydyzacji.Oczywiscie, aby wlasciwie stosowac wynalazek, konieczne jest przeprowadzenie pewnych prób, zwlaszcza w przypadku takich gatunków jak kukurydza. Próby te sa jednak dobrze zna¬ ne i rutynowo prowadzone przez hodowców roslin. Rodzaj tych prób opisano w dalszej czes¬ ci opisu i fachowiec z latwoscia zaplanuje odpowiednie eksperymenty pozwalajace na iden¬ tyfikacje wrazliwych roslin lub odmian i okreslenia wlasciwej dawki zwiazku na podstawie posiadanej wiedzy i ujawnienia podanego w niniejszym opisie.Srodki wedlug wynalazku moga miec postac róznych preparatów. Poniewaz srodki te sa skuteczne zarówno gdy stosuje sie je na liscie roslin, jak i do gleby w której rosliny wzrastaja, mozna w zasadzie stosowac wszystkie fizyczne postacie srodków chemicznych sto¬ sowanych w rolnictwie.Najekonomiczniejsze i korzystne srodki maja postac koncentratów do emulgowania lub dyspergowania w wodzie. Preparaty obejmuja zwykle koncentraty do emulgowania, koncentra¬ ty zawiesinowe oraz zwilzalne proszki i granulaty. Wszystkie te postacie sa ogólnie stosowane w rolnictwie, zostana one jednak omówione dla zapewnienia lepszego zrozumie¬ nia wynalazku.Preparaty takie rozciencza sie przed uzyciem woda, a stosowana dawka substancji czynnej jest okreslona stosunkiem rozcienczenia koncentratu woda lub iloscia srodka sto¬ sowanego na powierzchnie gruntu. Tak wiec, ze srodka w postaci koncentratu mozna uzyskac preparat do stosowania dowolnej dawki. Srodki te zwykle zawieraja okolo 1 - 95 % sub¬ stancji czynnej.Koncentraty do emulgowania zawieraja zwiazek o wzorze 1 rozpuszczony w fitologicz- nie dopuszczalnym rozpuszczalniku stanowiacym mieszanine mieszajacego sie z woda rozpusz¬ czalnika organicznego i emulgatorów. Przydatne rozpuszczalniki organiczne obejmuja na ogól zwiazki aromatyczne, zwlaszcza ksyleny i frakcje destylacji ropy naftowej, zwlasz¬ cza naftalenowe i olefinowe, zwane ciezka nafta aromatyczna. Do czesto stosowanych roz¬ puszczalników naleza rozpuszczalniki terpenowe, w tym pochodne kalafonii oraz alkohole o zlozonej budowie, takie jak 2-etoksyetanol. Szczególnie przydatne w przypadku zwiaz¬ ków stanowiacych substancje czynna srodka wedlug wynalazku sa amidy, takie jak dwumety- loacetamid. Odpowiednimi emulgatorami stosowanymi w koncentratach do emulgowania, zwykle w ilosci okolo 1 % - 10 % wagowych, sa czesto alkilobenzenosulfoniany, alkilosiarczany, emulgatory niejonowe, takie jak addukty tlenku etylenu i alkilofenolu, a zwlaszcza sole alkilosiarczanów z metalami lub aminami.Zwilzalne proszki stanowia jednorodna mieszanine zwiazku bedacego substancja czyn¬ na i fitologicznie dopuszczalnego rozcienczalnika, uzupelniona obojetnym nosnikiem i srodkiem powierzchniowo czynnym. Obojetny nosnik wybiera sie zwykle sposród substancji latwo ulegajacych w stanie sproszkowanym dyspergowaniu w wodzie, takim jak attapulgit, montmorylonit, ziemia okrzemkowa i oczyszczone krzemiany. Srodki powierzchniowo czynne stosowane w zwilzalnych proszkach sa tego samego rodzaju co wymienione dla koncentra¬ tów do emulgowania, a równiez naleza do nich lignosulfoniany i naftalenosulfoni3ny.Zwilzalny proszek mozna sporzadzac w postaci granulatu, co ma te zalete, ze preparat jest niepylacy, latwy do odmierzania i nasypywania. Po dodaniu do wody produkt w postaci zwilzalnego granulatu zostaje zdyspergowany i przechodzi w stan subtelnej zawiesiny.Srodki wedlug wynalazku mozna takze sporzadzac w postaci zawiesin zawierajacych, ze wzgledów ekonomicznych, stosunkowo duze stezenie zwiazku stanowiacego substancje czynna w postaci drobnego proszku, zdyspergowanego w dopuszczalnym fitologicznie wodnym rozcienczalniku. Uklad powierzchniowo czynny produktów w postaci zawiesiny jest bardzo podobny do tego, jaki stosuje sie w zwilzalnych proszkach, lecz musi on byc zdolny do6 148 599 utrzymania zwiazku stanowiacego substancje czynna srodka w postaci dyspersji w ciagu dlu¬ giego okresu czasu. Niekiedy dobrze jest dobrac gestosc cieczy przez rozpuszczenie w niej obojetnej soli, aby ulatwic zawieszanie stosunkowo gestych czastek substancji czynnej.Gdy wodna dyspersje zwiazku, sporzadzona przez rozcienczenie stezonej kompozycji, ma sie stosowac na liscie, czesto stosuje sie adjuwanty, aby poprawic zdolnosc dyspersji do zwilzania lisci i przylegania do nich. Czesto stosuje sie takie adjuwanty jak zywice ros¬ linne, emulgowane polibuteny, kationowe i inne srodki powierzchniowo czynne oraz pochodne ligniny. Uzycie adjuwantów w wodnych dyspersjach jest wysoce korzystne i zwykle poprawia uzyskiwane wyniki. Z korzyscia w dyspersji stosuje sie nie tylko adjuwanty dostepne w hand¬ lu, powszechnie znane hodowcom, lecz równiez zwykle srodki powierzchniowo czynne, w steze¬ niach kilku dziesietnych procent.Wodne dyspersje stezonych kompozycji mozna stosowac zarówno na liscie jak i do gleby, w której wzrastaja rosliny. Gdy srodek stosuje sie do gleby, skutecznie mozna go stosowac w postaci granulatu. Srodek do stosowania w rolnictwie w postaci granulatu sklada sie ze zwiazku stanowiacego substancje czynna srodka, nakladanego zwykle w stosunkowo niskim ste¬ zeniu, okolo 1 - 10 % wagowych, na granulowany nosnik, o rozmiarach granulek dogodnych do stosowania. Zwykle czastki maja rozmiary 0,84 - 0,250 mm. Czesto stosuje sie i dobiera ze wzgledów ekonomicznych takie nosniki jak glina, piasek, sproszkowany kamien, rozdrob¬ nione kaczany kukurydzy i podobne. Zwykle nie jest konieczne stosowanie jakiegokolwiek adjuwanta lub innego skladnika, innego niz zwiazek stanowiacy substancje czynna, zatem nosnik i ewentualnie niewielka ilosc rozpuszczalnika, w którym zwiazek bedacy substancja czynna srodka jest rozpuszczony, nanosi sie na nosnik. Sproszkowany nosnik mozna takze mieszac ze sproszkowanym zwiazkiem stanowiacym substancje czynna srodka, a nastepnie spra- sowywac mieszanine i granulowac do pozadanego rozmiaru czastek.Dzialanie inhibitujace tworzenie sie pylku wykazywane przez srodki wedlug wynalazku badano w nastepujacych próbach.Próba 1. Opisana tu próba byla próba polowa przeprowadzona w srodkowych regionach stanu Indiana, St.Zjedn.Am. Próbe te rozpoczeto zasiewajac jesienia waskie poletka psze¬ nica Auburn i Beau. Czesc waskich poletek zasiano 4 pazdziernika, a inne 14 pazdziernika.W czasie zasiewu pole zawozono kombinacja nawozów wlasciwa dla uprawy pszenicy. Na was¬ kich poletkach przylegajacych do poletek obsianych pszenica Auburn i Beau zasiano pylko- dajna mieszanka pszenicy Caldwell, Auburn i Titan w stosunku 1:1:2. I^lkodajne poletka obsiano 1 pazdziernika, wysiewajac 1,12 kg ziarna/ha.Badanym zwiazkiem w tej próbie byl zwiazek wytworzony w przykladzie XVII. Ze zwiaz¬ ku tego sporzadzono preparat rozpuszczajac go w mieszaninie acetonu z denaturowanym alkoholem w stosunku objetosciowym 1:1. Organiczny roztwór rozcienczono woda zawierajaca 0,25 % polysorbate 20 /jednolaurynian polioksyetylenosorbitanu otrzymany z tlenku etyle¬ nu i jednolaurynianu sorbitanu uzytych w stosunku molowym 20:1/. We wszystkich przypad¬ kach stosowano preparat w ilosci 4678 l/ha jako ciecz opryskowa do nanoszenia na liscie.Po raz pierwszy badany zwiazek zastosowano 26 kwietnia. Gdy badany zwiazek stosowano wielokrotnie, pózniejsze stosowanie oddzielal okres Jednego tygodnia.Poletka doswiadczalne byly rozmieszczone na brzegach poletek obsianych pszenica Auburn i Beau, które staly sie poletkami zenskimi wytwarzajacymi mieszance pszenicy, po zypaleniu przez pylkodajne poletka pszenicy. Kazde poletko doswiadczalne mialo 4 rzedy o szerokosci 396 cm.Z chwila pojawienia sie klosów pszenicy, pewna ilosc klosów na kazdym z traktowanych poletek izolowano, nakladajac na nie torebki z celofanu. W kazdym rzedzie kazdego polet¬ ka izolowano piec klosów.Gdy powstaly nasiona, liczba nasion w klosie w izolowanych roslinach stanowila mia¬ re stopnia inhibitowania tworzenia sie pylku, gdyz nasiona te mogly powstac tylko na skutek samozapylenia. Zliczono tez liczbe nasion w klosie u roslin nieizolowanych na kaz¬ dym poletku doswiadczalnym, podobnie jak liczbe w klosie na nie traktowanych badanym zwiazkiem poletkach kontrolnych.148 599 7 Dwa poletka traktowano zgodnie z kazdym z podanych rezimów, a usrednione wyniki po¬ dano nizej w tabeli 1. Wyniki te podano oddzielnie dla kazdej odmiany pszenicy i dla kazdej daty zasiewu. Wczesniej obsiane poletka oznaczono jako "age 1", a obsiana pózniej jako "age 2". Kolumny z naglówkiem "plodnosc" podaja liczbe nasion w klosie u roslin potraktowanych badanym zwiazkiem i z nalozonym izolatorem, wyrazona jako procent w sto¬ sunku do nie poddanej traktowaniu badanym zwiazkiem próby kontrolnej, i dlatego stanowia bezposrednia miare tworzenia sie pylku* Kolumny z naglówkiem Hmieszaniec" podaja róz¬ nice pomiedzy liczba nasion w klosie u roslin traktowanych badanym zwiazkiem i nie izo¬ lowanych oraz liczba nasion w klosie u roslin traktowanych badanym zwiazkiem i izolowa¬ nych, wyrazona jako procent w stosunku do nietraktowanych badanym zwiazkiem roslin kon¬ trolnych. Tak wiec kolumna ta podaje liczbe wytworzonych nasion mieszanca w porównaniu do liczby nasion u roslin kontrolnych nie poddanych traktowaniu badanym zwiazkiem. Czy¬ stosc wytworzonych nasion mieszanca mozna ocenic przez porównanie procentowej "plodnos¬ ci" z procentowa wartoscia podana w kolumnie "mieszaniec"• Tabel 1.! Ilosc { wysia- J nego i ziarna | kg/ha !_ i i 1,12 ', 1,12 J 1.12 j 3,79 j 3,79 } 3,79 ! 1 5,62 ] ! 5'62 i ! 5,62 i n»24 i i 11,24 ! ! 1124 i 1 16,86 ; i 16,86 ! 1 16,86 ; !Licz- }ba j trak- !towart ! 2 . ! i 1 2 ! 3 1 2 3 1 2 3 1 2 3 1 2 3 i r. i1 1 Plod- 10SC 90 % 39 4 12 0 0 20 0 0 0 0 0 0 0 0 Age .Auburn -- i Miesza- { nie c 4~- 12 % 41 73 79 92 57 58 40 33 70 33 3 27 19 4 1 .X—-i ¦ {Plod- Jnosc i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i 1 73 % 65 23 20 7 0 ! 27 o ! i j o ! 0 | o i 0 j 0 ! i I aau ___ | Miesza- | niec [___6-_-. ! 26 % 13 51 58 63 49 46 22 47 55 32 6 29 35 1 i ,_i - '^Plod¬ nosc ._i . !ioo % 1 52 ! 4 1 51 ! o ! i ! 2 ! o 1 ° i o i ° i o 1 ° i o i ° 1 1 Age „Auburn j Miesza i niec i i —r i i i i i i i i i i 1 1 1 i 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 i 1 1 I 1 1 1 1 1 1 1 8 0 % 45 71 34 78 75 79 56 55 73 59 8 44 54 16 2 t —T i i i Plod¬ nosc -2„. 98 % 83 44 35 24 0 37 4 0 1 0 0 0 0 0 1 .Beau ! j Miesza- j i niec i i i ,_^i 10 j i 5 * ! i 10 i i *° i i 50 i j 63 { 1 74 | ! 45 ! 1 56 | i 59 i i 78 ! i 49 i 1 4i i i 54 i ! 44 2 i i6 i J i Dodatkowe poletko w tym samym bloku poletek obsianych pszenica odmian Auburn i Beau potraktowano raz badanym zwiazkiem, 4 maja lub 10 maja, w maju nastepujacym po pazdzier¬ niku, w którym zasiano pszenice. Wyniki tych prób podano w tabeli 2.8 148 599 CM CO i-l 1 o ! ,o i CD I H i 1 ! i i—r- i i i i i i i i i i i i a 1 1 CO i i* ! 1 I 1 r ¦ 1 0 N CO O O O ¦Hi-f a c »__— i 1 CMI 1 O ^ 1 1 1 iM O 1 Ol 1 PU C 1 Ul 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 O 1 j N i i © o 1 1 O O 1 1 1 i-i i-i ig!*c . i&— i di l «ci l i i i t «ox i j o<* 1 i iM O 1 1 1 1 1 1 1 1 CM 1 1 1 1 1 1 1 1 1 i o i o\ 1 1 1 1 1 00 1 1 1 1 1 1 1 <«- o 1 rH 1 1 04 fi I 1 1 1 1 1 1 1 1 1 CO 1 1 N 1 1 CO O 1 1 co o 1 1 ri-ri i di aa c i cot 1 Ol i rti 1 1 1 rHI 1 -d^O 1 1 0XD Ol 1 iM O cd 1 Pk C «cl 1 III 1 i co 1 1 M 1 1 CO O l ci o o i 1 Cl i 3i a c 1 ,oi 1 i ai 1 -Cl- 1 ii. i 1 II 1 1 1 «OX 1 1 1 O€0 1 1 1 iM O | 1 lO^til 1 1 1 -L_i-.H 1 1 ! o co i CO OliH | C0+» CO 1 O «D * | ] O 1 ? 1 C co 1 K CO C CO 1 ^•H Ph,C 1 O O C0\ | rH ri 00 | M pN M 1 1 1 1 1 VO VD 00 CM i— tfN o\ *»« CO co a CM H rH 00 rH -— *¦ ^- o t- o CM H O GO ^» t*- ITN O r —— co co a o t— o 00 o ^ r o\ *+ t~ F\ \t\ <+ 00 CM CM \o on -— co O a CM VO m O ir\ ir\ •H CO \o •*¦ rH ON r CM c CM c- IfN — co co a <«¦ CM rH rH o if -*¦ H m IT\ O c\ \f\ \o <^\ ITN O —— CO co a vO CO \o H o t- C*- IfN V£) ON CM O IfN 00 CM CM t- V£ —— co co a o CM H H IfN C^ o tr\ vo t- *¦ H vO O v£ Q \o t- H —- — co co a o o\ t- CN o •*• ir\ o CM 00 c rH 00 H ^* IT\ 00 ir\ CM H co co a o CM VO IfN ON t- C*\ Md 00 O t*- c^ r\ CM c*- VO O —— co I o ¦*¦ CM r-\ i-l ON ^ O vO ir\ ••_ c\ O c CM VO CM O —— co co a o \o co Md H 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 I 1 1 1 1 1 —H 1 1 1 1 1 1 1 1 | 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 -1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 ¦ 1 1 1 1 1 _l 1 1 I 1148 599 9 Próba 2. Zwiazek wytworzony jak w przykladzie XVII zastosowano wobec 61 odmian psze¬ nicy. Kazde poletko doswiadczalne skladalo sie z trzech 61 cm rzedów zasiewanych recznie, z odstepami wynoszacymi 61 cm pomiedzy grupami trzech rzedów. Poletka zasiano w central¬ nym obszarze stanu Indiana, St.Zjedn. Am. 5 pazdziernika. Dnia 5 maja, w maju nastepuja¬ cym po pazdzierniku, w którym zasiano pszenice, dwa sposród trzech poletek z powtarzany¬ mi próbami spryskano zwiazkiem wytworzonym w przykladzie XVII w dawce 5,62 kg/ha i 11,24 kg/ha, zas trzecie poletko, nie poddane traktowaniu badanym zwiazkiem, stanowilo poletko kontrolne.Rosliny izolowano za pomoca izolatorów torebkowych i zliczano liczbe nasion z izolo¬ wanych, nie izolowanych i nie traktowanych roslin, jak to opisano w próbie 1.Dane z tej grupy doswiadczen przedstawiono ponizej w tabeli 3 jako liczbe odmian pszenicy, która wykazywala plodnosc roslin izolowanych traktowanych badanym zwiazkiem w róznych zakresach, w porównaniu z plodnoscia nie poddanych traktowaniu badanym zwiazkiem roslin kontrolnych.Tabela 3 j Plodnosc L „- 1 i < 10 % J 10 - 29 % j 30 - 49 % ! 50 - 69 % ! 70 - 89 % j powyzej 89 % 1 1_. 7 " 5,62 6 4 10 10 14 16 kg/ha -_ T- i i i i i i i i 11 ,24 kg/ha 16 9 14 9 6 7 -_~j Próba 3. Do oceny dzialania zwiazków o wzorze 1 zastosowano standardowa próbe szklar¬ niowa. Próbe rozpoczeto od zasiania pszenicy odmiany Waldon w doniczkach o srednicy 10,16 cm, po 4 nasiona w doniczce, w wyjalowionej glebie ilowo-piaszczystej. Pozwolono na wzrost pszenicy w sprzyjajacych warunkach szklarniowych, po czym rosliny potraktowano trzykrotnie badanym zwiazkiem. Pierwsze traktowanie odbylo sie okolo 22 dni po zasiewie, a drugie i trzecie po 3 i 10 dniach po pierwszym traktowaniu.Z kazdego badanego zwiazku sporzadzano preparat rozpuszczajac ilosc wlasciwa dla dwóch powtórzen i trzech traktowan, w zaleznosci od badanego stezenia, w 5 ml mieszaniny acetonu:denaturowany alkohol o stosunku objetosciowym skladników 1:1, zawierajacej 10 % objetosciowych polysorbate 20 /jednolaurynian polioksyetylenosorbitanu otrzymany z tlen¬ ku etylenu i jednolaurynianu sorbitanu uzytych w stosunku molowym 20:1/. Zwiazki, które nie rozpuszczaja sie byly dokladnie dyspergowane w rozpuszczalniku. Nastepnie organiczna mieszanine rozcienczano do objetosci 30 ml de jonizowana woda w temperaturze w przyblize¬ niu pokojowej, i wodna dyspersje spryskiwano równo listowie w dwóch doniczkach z pszeni¬ ca. Dla kazdej próby pozostawiono rosliny kontrolne, nie traktowane badanym zwiazkiem.Wyniki prób podano w tabelach 4 - 14, jako liczbe klosków wyksztalconych przez trak¬ towane rosliny i liczbe nasion w klosku. Srednia liczba klosków dla normalnej rosliny wynosi okolo 15, a przecietna liczba nasion w klosku zmienia sie w granicach 1,5 - 2,5.Vf tabelach 4-14 podano usrednione wyniki dla powtarzanych prób. Gdy wyniki dos¬ wiadczenia nie róznily od wyników uzyskanych w nie traktowanych próbach kontrolnych, wskazano brak aktywnosci badanego zwiazku za pomoca litery HNW.10 148 599 Tabela i Zwiazek i1 z przykladu J nr | XVII i XVIII | XIX ! xviii j XIX i xx j XXI j XXII j XXIII ! xxiv i XXV ! xxvi i XXVII j XXX i XXXI { XXXII i XXXV | XXXVI i XXXVII J Stezenie 1500 Liczba klosków 15.2 15,7 13,0 N 14,6 15,7 13,3 14,6 14,2 15,7 16,0 14,7 16,0 15,0 16,1 14,8 14,8 15,2 15,1 ppm Liczba nasion w klosku 0,17 0,28 0 - 0,35 0,11 0 0,13 0,40 0,64 0,44 0,24 0,73 0,67 0,53 0,47 0,19 0,33 0,12 Tabela 5 Stezenie 1200 ppm Zwiazek z przykladu nr XVII XVII XVIII XXI 1 1 1 Liczba klosków 10,6 11,7 N 13,5 i i i i i i L.T' 1 i 1 1 i i 1 i l 1 1 1 i Liczba nasion w klosku 0 0,22 - 0,01 1148 599 Tabela Stezenie 1000 ppm Zwiazek z przykladu nr Liczba klosków Liczba nasion w kloaku XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVIII XVIII XIX XIX XX XXI XXI XXII XXIII XXIII XXIV XXIV xxv xxv xxv xxx 9,0 9,4 12,0 11,2 N N N 12,9 13,8 13,5 12,3 13,6 13,7 15,3 12,7 15,5 15,6 14,0 15,3 15,0 14,3 16,0 16,7 15,8 15,8 16,7 16,7 15,7 15,5 14,7 15,8 9,2 N 10,9 N N 13,2 12,9 N N 15,4 12,0 12,5 N 14,3 15,0 11,7 Ó 0 0,16 0,27 0 0 0,50 0,41 0,68 0,84 1,28 0,89 0,81 0,69 0,15 0,08 0,98 1,10 0,48 0,32 0,38 0,34 0,54 0,32 1,92 0,68 0,26 1,22 0,12 0,14 o, o, o, 0 o, 1, o, o, ,13 ,23 57 63 68 95 06fN ——r-i i i • i T- H M M l- 35 H» M j •* O O mi ! i w iv O v* OOOOOOMO I OO Sy o is) vo os * -j ov (S) vO vii u O vii O vn I I Iw I I l I OD VII 9 * I OV l I i : o* Ci 3Zwiazek z przykladu nr ~I XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVIII XIX XXI XXI XXIII XXIII XXIV XXIV xxv XXVI xxx xxx XXXII XXXII XXXIV XXXVI XXXVII 148 599 Tabela 8 Stezenie 600 ppm 13 Liczba kloskó* -~-— —t- .f— "575- 11,2 N N N 12,3 14,5 13,7 14,8 13,8 14,0 14,8 14,8 14,5 15,8 14,7 16,0 N N 13,3 N N 15,6 13,3 14,0 15,0 15,3 N 15,8 14,8 15,5 14,5 16,0 15,3 Liczba nasion w klosku "5755" 0,64 1,01 1,93 1,88 0,99 0,42 0,27 0,62 1,48 1,65 1,25 0,50 0,67 0,33 0,77 0,36 0,49 1,87 1,90 0,94 1,09 0,93 0,32 0,53 0,94 —l14 148 599 Tabela 9 Stezenie 400 ppo j Zwiazek i z przykladu I nr • 1 i.| XVII | XVII j XVII ! XVII XVII | XVII i XVII | XVII i xvii j XVII j XVII 1 xvii j XVII 1 xvii { XVII i xxiii | XXIV i XXV | XXVI i XXX j XXX 1 XXXII j xxxv j XXXVI | XXXVII j Zwiazek j z przykladu j nr | XVII j XIX i XXI j XXIII »««___am*w_w_ _••«__«__. l i ! 1 —1 1 1 ! 1 1 1 1 1 | 1 ! ! i 1 1 1 1 1 1 ; l l 1 i 1 1 1 1 1 "1 1 i | i 1 | 1 1 1 Liczba kloeków ¦ . ¦ 2 N N 11,7 12,7 14,0 14,0 16,5 14,3 14,8 15,0. 15,0 N N 14,3 N 15,2 13,3 N N N N N 14,5 15,3 16,0 Tabela Stezenie 300 Liczba kloaków / 8,5 N N N | Liczba i nasion i w kloaku -t -J ----- 10 ppm i i i i ——^——_£ i | ; i,6i 1,18 i 1,55 1 1,54 1 0,69 i 0,65 ! 0,15 ! 1,03 | 1,31 i i i » ! 0,44 ! i 1,72 i xf i i i • i i i i _ i i i - i 1 0,37 | 0,63 j lf81 Liczba nasion w kloaku 0,26 - • - i i i J i i i i i i i i i i i i i148 599 15 Tabela 11 Stezenie 200 ppm i—- i- Zwiazek z przykladu nr Liczba klosków Liczba nasion w klosku 1 'T XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XXIII XXIV xxv XXVI xxx xxx XXXII xxxv XXXVI XXXVII N N 13,0 13,5 13,8 14,3 14,3 14,0 14,3 14,0 N N 15,0 N N 13,8 N N N N N 15,3 16,0 14,3 1,10 1,65 1,66 1,86 1,29 0,56 1,42 1,88 1,08 1,71 0,12 1,21 2,01 .J. Tabela 12 Stezenie 100 ppm Zwiazek z przykladu nr Liczba klosków —j.. i "T I ! I I Liczba nasion w klosku -.2... 1,21 1,79 1,79 1,78 1,97 1,77 0,66 1,60 1,92 XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII XVII *VII XVII XIX 9,5 N 11,7 10,9 13,5 14,5 14,0 14,5 14,3 14,3 N N N16 148 599 Tabela 12 /ciag dalszy/ * ^ 1,81 • - 1,47 1,36 1,97 i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i Próba 4* Próbe te prowadzono z uzyciem zwiazku z przykladu XVII, zasadniczo tak jak próbe 3, z ta róznica, ze badane zwiazki stosowano tylko dwukrotnie, w odstepie 4 dni* Poza tyn sposób postepowania i sposób przedstawiania danych byly takie same* Wyniki pró¬ by podano w tabeli 13* T a b e 1 a 14 j Badany i zwiazek 1 ___1 | Zwiazek 1 z przykladu XVII i j Zwiazek i z przykladu XVII i i i i i i | i i i i ¦ 1 i i i i i | Stezenie i ppm i i _ . 1500 1000 1000 1000 1000 1000 1000 1000 1000 800 800 800 800 800 800 ! 800 j 800 ! 600 | 600 ; 600 I 600 600 —j" 1 Liczba i klosków | i ! 12,2 ! N | 14,5 ! N 14,2 | N ¦ I 10,7 12,3 ! 13,0 15,2 11,7 N N N N N 12,7 13,3 15,3 13,0 N N Liczba } nasion ¦ w klosku } -" " | 1 0,57 | . 1 I 0,03 i 1 1 1 1 i 1,04 | i - i 0,06 j 0,89 | 0,23 | 0,80 j 0,07 | i i i - i i i i i ! 0,18 j 0,03 J 1,41 ! 0,81 S ! - i 1 1 1 1r-T 00 HO ar Xi ON ON 00 8 8 8 8 8 8 8 oopooooppppppoooooooo \0 vO \C V£ <* <* <<*- ^^^^^CNCMCMCMCMCMCMCMiHi-IHrHr-li-l I a M MM MX a n a •H CD N 3 03 N N ar u •h a 2229999Q°°oooooooo oooooooopooooooooo tfNgooooooo(B(xcocococooccovo •"H rH rH rH rH rH rH rH r-118 148 599 j 1 | Zwiazki i z przykladu XXVI j Zwiazek J z przykladu XXVII i f—————————————__—__ — j Zwiazek i z przykladu XXVIII J „ j Zwiazek i z przykladu XXIX i i i 2 600 600 600 600 600 400 400 400 400 400 400 400 300 200 200 200 200 200 200 200 100 100 100 100 100 100 100 100 1000 800 600 400 200 100 1500 1000 800 600 400 200 1500 1500 1000 1000 800 i i L—- r— 1 ii Tabe la 3 14,2 11,0 13,0 N 12,0 10,7 12,0 N N 12,0 15,5 13,3 13,2 13,6 14,0 14,2 N N N N N N N N 16,7 12,2 12,3 12,4 N N N N N N 16,0 N N N N N 14,7 14,8 12,0 11,6 14,7 14 /c —-|_— lag dalszy/ 4 ! 0,18 j 0,73 ! 0,81 i 0,63 ! 0,94 | 0,67 ! 0,18 i 0,03 ! 0,30 j 0,14 j 0,28 i 0,20 S 0,01 ! 0,54 J 0,30 j 1,10 ! 1,58 | | j 0,50 I | 0,20 i 0,41 ! 0,42 i 0,56 | 0,45 !148 599 19 Tabela 14 /ciag dalszy/ ! i { Zwiazek i z przykladu XXIX J Zwiazek z przykla- i du XXXIX | Zwiazek i z przykladu XL | Zwiazek i z przykladu XLI ! J i i i j 2 800 600 600 400 300 200 100 1500 1500 1000 1000 SOO 600 600 300 300 100 100 1000 600 400 200 100 400 300 200 100 50 25 L 3 12,7 N . N N N N N 14,7 12,8 13,2 N 12,8 N 13,8 N 13,2 N N 12,0 13,0 11,7 12,8 12,0 13,1 14,1 14,0 15,6 N N i - j— I 4 0,27 0,05 0,07 0,10 0,16 0,26 0,24 - 0 0 0 0,12 0,81 0,04 0,12 0,19 1,18 - - .-_—-1 Ponizsze przyklady I - XVI stanowia ilustracje wynalazku, to znaczy opisuja prepara¬ ty srodka wedlug wynalazku.Przyklady XVII - XLI ilustruja wytwarzanie nowych zwiazków o wzorze 1, to jest sub¬ stancji czynnych srodka wedlug wynalazku.Przyklad I. Preparat 1. Granulat 0,4 * 0,4 % 99,6 % Preparat 2. Granulat 1 % 1,03 % 98,97 % Zwiazek z przykladu XVII Attapulgit 0,59/0,250 ans Zwiazek z przykladu XVII Attapulgit 0,59/0,250 mm20 143 599 Preparat 3. Granulat 1,2 % Zwiazek z przykladu XVII 1,24 % Attapulgit 0,59/0,250 aa 98,76 % Preparat 4. Granulat 2 $ Zwiazek z przykladu XVII 2,06 % Attapulgit 0,59/0,250 mai 97,94 % Preparat 5. Granulat 3 % Zwiazek z przykladu XVII 3,09 % Attapulgit 0,59/0,250 mm 96,91 % Preparat 6. Granulat 4 $ Zwiazek z przykladu XVII 4,12 % Attapulgit 0,59/0,250 mm 95,88 # Preparat 7. Granulat 5 % Zwiazek z przykladu XVII 5,15 % Attapulgit 94,85 % Preparat 8. Granulat 6 % Zwiazek z przykladu XVII 6,19 * Attapulgit 0,59/0,250 mm 93,81 % Preparat 9. Granulat 9 % Zwiazek z przykladu XVII 10,31 % Attapulgit 0,59/0,250 mm 89,69 f Preparat 10. Granulat 15 % Zwiazek z przykladu XVII 15,46 % Attapulgit 0,59/0,250 mm 84,54 % Preparat 11. Granulat 0,5 % Zwiazek z przykladu XXVI 0,52 % Attapulgit 0,59/0,250 mm 99,48 % Preparat 12. Granulat 1,5 % Zwiazek z przykladu XXVI 1,55 % Attapulgit 0,59/0,250 mm 98,45 % Preparat 13. Granulat 2,5 % Zwiazek z przykladu XXVI 2,58 % Attapulgit 0,59/0,250 mm 97,42 % Preparat 14. Granulat 3,75 % Zwiazek z przykladu XXVI 3,75 % Attapulgit 0,59/0,250 mm 96,13 % Wszystkie preparaty 1-14 sporzadzono, rozpuszczajac zwiazek stanowiacy substancje czynna w odpowiedniej ilosci dwumetyloforaaraidu i impregnujac nosnik roztworem. Roztwór nastepnie odparowuje sie, jesli to potrzebne, w podwyzszonej temperaturze.Przyklad II. Preparat 15. Zawiesina o stezeniu 0,12 kg/l Zwiazek z przykladu XXVI Pluoronic P-104 /niejonowy srodek powierzchniowo czynny/ Silikonowy srodek przeciw- pieniacy Glikol propylenowy Glinokrzemian magnezowy zywica ksantanowa Woda Zwiazek stanowiacy substancje czynna srodka miele sie w ciagu 45 minut z Pluronic P-104, srodkiem przeciwpieniacym i czescia wody w mlynie z tarczami sciernymi, po czym miesza sie z reszta skladników. 12,1 1,0 0,2 6,0 1,0 0,1 79,6 % % % % % % %148 599 21 Przyklad III. Preparat 16. Zwilzalny proszek 25 % Zwiazek z przykladu XXVI 26,9 % Sól sodowa ligniny z anionowym srodkiem zwilzajacym 10,0 % Oczyszczona krzemionka 10,0 % Glinka kaolinowa 53,1 % Wymienione wyzej skladniki miesza sie dokladnie, po czym mieszanine miele sie w mly¬ nie mlotkowym, a nastepnie w mlynie pneumatycznym.Przyklad IV. Preparat 17. Zawiesina o stezeniu 0,06 kg/l Zwiazek z przykladu XXVI 6,2 % Tergitol TMN-6 /niejonowy srodek powierzchniowo czynny/ 5,0 % Oczyszczona krzemionka 0, 5 % Silikonowy srodek przeciwpieniacy 0,1 % zywica ksantanowa 2% 5,0 % Woda 83,2 % Zwiazek stanowiacy substancje czynna srodka miele sie z czescia wody, krzemionka i srodkiem przeciwpieniacym w mlynie z tarczaini sciernymi az do chwili, gdy 50 % czastek, badanych pod mikroskopem ma rozmiary mniejsze niz 1.10" m, po czym zawiesine miesza sie z reszta skladników.Przyklad V. Preparat 18. Zawiesina o stezeniu 0,12 kg/l Zwiazek z przykladu XXVI 12,1 % TergitolIMN-6 1,0 % Polyfon H /sól lignosulfonianowa/ 2,0 % 5 % zawiesina glinokrzemianu magnezu 20,0 % 2 % zawiesina zywicy ksantanowej 5,0 % Silikonowy srodek przeciwpieniacy 0,2 % Woda 59,7 % Zwiazek stanowiacy substancje czynna srodka miele sie w mlynie z tarczami sciernymi z Tergitolem, Polyfonem i czescia wody, po czym miesza sie z reszta skladników.Przyklad VI. Preparat 19. Zawiesina o stezeniu 0,12 kg/l Zwiazek z przykladu XXVI Tergitol TMN-6 Polyfon H 5 % zawiesina glinokrzemianu magnezu 2 % zawiesina zywicy ksantanowej Glikol propylenowy Silikonowy srodek przeciwpieniacy Woda Zwiazek stanowiacy substancje czynna srodka miele sie w mlynie z tarczami sciernymi z Tergitolem, Polyfonem i czescia wody, po czym miesza sie z reszta skladników.Przyklad VII. Preparat 20. Zawiesina o stezeniu 0,12 kg/l Zwiazek z przykladu XXVI 12,1 % Makon 12 /niejonowy srodek powierzchniowo czynny/ 1,0 % 5 % zawiesina glinokrzemianu magnezu 20,0 % 2 % zawiesina zywicy ksantanowej 5,0 % Silikonowy srodek przeciwpieniacy 0,2 % Woda 61,7 % Zwiazek stanowiacy substancje czynna srodka miele sie w mlynie z tarczami sciernymi z Makonea, srodkiem przeciwpieniacym i czescia wody, po czym miesza sie z reszta sklad¬ ników • 12, 1, 2, 20, 5, 6, o, 53, .1 ,0 ,0 ,0 ,0 ,0 ,2 ,7 % % % % % % % %22 148 599 Za*fiesina o stezeniu 12,1 1,0 20,0 5,0 0,2 61,7 % % % % * % o, 12 kg/l Przyklad VIII. Preparat 21. Zawiesina o stezeniu 0f12 kg/l Zwiazek z przykladuXXVI 12,1 % Makon12 1,0 % Glikol propylenowy 6,0 % 5 % zawiesina glinokrzemianu magnezu 20,0 % 2 % zawiesina zywicy ksantanowej 5,0 % Silikonowy srodek przeciwpieniacy 0,2 % Woda 55,7 % Zwiazek, bedacy substancja czynna srodka, miele sie w mlynie z tarczami sciernymi z Makonem, srodkiem przeciwpieniacym i czescia wody, po czya miesza sie z reszta sklad¬ ników* Przyklad IX. Preparat 22.Zwiazek z przykladu XXVI Pluronic P-104 5 % zawiesina glinokrzemianu magnezu 2 % zawiesina zywicy ksantanowej Silikonowy srodek przeciwpieniacy Woda Zwiazek, stanowiacy substancje czynna srodka, miele sie w mlynie z tarczami scier¬ nymi z Pluronikiem, srodkiem przeciwpieniacym i czescia wody, po czym miesza sie z reszta skladników.Przyklad X. Preparat 23.Zwiazek z przykladu XXVI Pluronic P-104 5 % zawiesina glinokrzemianu magnezu 2 % zawiesina zywicy ksantanowej Silikonowy srodek przeciwpieniacy Glikol propylenowy Woda Zwiazek stanowiacy substancje czynna srodka miele sie w mlynie z tarczami sciernymi z Pluronikiem, srodkiem przeciwpieniacym i czescia wody, po czym miesza sie z reszta skladników* Preparat 24* Zawiesina o stezeniu 0,12 kg/l Zwiazek z przykladuXVII 12,1 % Makon12 5,0 % Glikol propylenowy 6,0 % Glinokrzemian magnezu 1,0 % Zawiesina zywicy ksantanowej 0,1 % Silikonowy srodek przeciwpieniacy 0,2 % Woda 75,6 % Zwiazek, stanowiacy substancje czynna srodka, miele sie z Makonem, srodkiem przeciw¬ pieniacym i czescia wody, po czym miesza sie z reszta skladników.Przyklad XI. Preparat 25. Zawiesina o stezeniu 0,12 kg/l Zwiazek z przykladu XXVI 12,1 % Makon 10,0 % Glikol propylenowy 6,0 % Glinokrzemian magnezu 1,0 % Zawiesina zywicy ksantanowej 0,1 % Silikonowy srodek przeciwpieniacy 0,2 % Woda 70,6 % Zwiazek, stanowiacy substancje czynna srodka, aiele sie w mlynie z tarczami scierny¬ mi z polowa Makonu, srodkiem przeciwpieniacym i czescia wody, po czym miesza sie z resz¬ ta skladników.Zawiesina o stezeniu 12,1 1,0 20,0 5,0 0,2 6,0 55,7 % % % % % % % o, 12 kg/l148 599 23 Przyklad XII. Preparat 26. Zawiesina o stezeniu 0,12 kg/l Zwiazek z przykladuXVII 12,2 % TergitolBflN-6 10,0 % Oczyszczona krzemionka 1,0 % 2 % zawiesina zywicy ksantanowej 10,0 % Silikonowy srodek przeciwpieniacy 0,2 % Polyfon H Woda 66,3 % Zwiazek, stanowiacy substancje czynna srodka miele sie w mlynie z tarczami sciernymi z krzemionka, Tergitolem i czescia wody do chwili, az 50 % czastek osiagnie rozmiary mniejsze niz 1,9.10 m, okreslone za pomoca licznika Coultera. Zmielona zawiesine mie¬ sza sie nastepnie z reszta skladników* Przyklad XIII. Preparat 27. Zwilzalny proszek 25 %.Zwiazek z przykladuXVII 25,8 % Sól sodowa ligniny plus anionowe srodki powierzchniowo czynne 10,0 % Oczyszczona krzemionka 10,0 % Glinka kaolinowa 54,2 % Mieszanine miele sie w laboratoryjnym mlynku powietrznym, az 50 % czastek osiagnie rozmiary mniejsze niz 4,1.10" m okreslana za pomoca licznika Coultera.Przyklad XIV.Zawiesina o stezeniu 5 % Zwiazek z przykladuXVII 5,0 % Kondensat naftalenoformaldehydowo-sodowy 3,0 % 30 %formaldehyd 0,4 % Zywica ksantanowa 0,4 % Glikol propylenowy 5,0 % Woda 86,2 % Mieszanine te miele sie do uzyskania sredniego rozmiaru czastek 3.10 m.Przyklad XV. Preparat 29. Zawiesina o stezeniu 5 %• Preparat ten Jest identyczny z preparatem 28, z ta róznica, ze mieszanine miele sie tylko do uzyskania sredniego rozmiaru czastek wynoszacego 6.10 m.Przyklad XVI. Preparat 30. Granulat 5 % Zwiazek z przykladu XVII Attapulgit 0,71/0,297 mm Preparat 31* Granulat 5 % Zwiazek z przykladu XVII Barwnik Attapulgit 0,71/0,297 mm Preparat 32. Granulat 5 % Zwiazek z przykladuXVII 5,0 % Piasek 95,0 % Wszystkie preparaty 30 - 32 sporzadza sie, rozpuszczajac zwiazek bedacy substancja czynna srodka w N-metylopirolidonie, mieszajac odpowiednia ilosc roztworu z nosnikiem i odparowujac rozpuszczalnik.Przyklad XVII. Wytwarzanie 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarbona- midu-5« W kolbie o pojemnosci 22 1 wyposazonej w plaszcz grzejny i chlodnice zwrotna umiesz¬ cza sie 2 1 de jonizowanej wody, 7,55 1 kwasu octowego, 1,37 kg octanu sodu, 1,923 kg chlorowodorku 3-chlorofenylohydrazyny i 1,854 kg /etoksymetyleno/cyjanooctanu etylu. Mie¬ szanine ogrzewa sie wolno do temperatury wrzenia pod chlodnica zwrotna, wynoszacej okolo 95 C i miesza w tej temperaturze w ciagu 4 godzin. Mieszanine ochladza sie nastepnie do temperatury 10°C, dodaje nieco wiecej wody aby nie byla zbyt gesta i dawala sie mieszac , 5,0 95,0 5,0 1,0 94,0 % % % % %24 148 599 miesza w tej temperaturze w ciagu 1 godziny i saczy. Staly osad przemywa sie woda i su¬ szy, odsysajac powietrze przez placek osadu na saczku za pomoca pompki wodnej. Staly osad rozpuszcza sie nastepnie w 13 1 denaturowanego etanolu i roztwór ogrzewa sie do wrzenia pod chlodnica zwrotna, saczy w podwyzszonej temperaturze a nastepnie ochladza mieszajac i saczy, otrzymujac 2,195 kg produktu. Przesacz zateza sie, otrzymujac w ko¬ lejnych krystalizacjach dodatkowe 170 g produktu posredniego, co lacznie daje 2,365 kg 5-amino-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarboksylanu-4 etylu.Otrzymany produkt posredni rozpuszcza sie w 13 1 chloroformu i przez roztwór prze¬ puszcza w temperaturze pokojowej pecherzyki chlorku nitrozylu. Chlorek nitrozylu wytwa¬ rza sie, dodajac powoli 1,23 kg azotynu sodu w roztworze wodnym do 7,2 1 stezonego kwa¬ su solnego. Dodawanie azotynu reguluje sie tak, aby trwalo 2 godziny a maksymalna tem¬ peratura reakcji wynosila 35°C. Mieszanine reakcyjna miesza sie w ciagu 1 godziny od chwili zakonczenia wytwarzania chlorku nitrozylu, po czym mieszanine ogrzewa sie do tem¬ peratury wrzenia pod chlodnica zwrotna i ogrzewa w tej temperaturze w ciagu 1 godziny, a nastepnie ochladza, miesza w ciagu nocy, suszy siarczanem sodu i saczy. Rozpuszczal¬ nik usuwa sie pod zmniejszonym cisnieniem, a stala pozostalosc krystalizuje sie z dena¬ turowanego etanolu, otrzymujac 2,002 kg 5-chloro-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarboksyla- nu-4 etylu.Zwiazek posredni otrzymany jak opisano wyzej rozpuszcza sie w 13 1 bezwodnego dwume- tyloformamidu i do roztworu dodaje sie 666 g bezwodnego cyjanku sodu. Mieszanine miesza sie w ciagu 4 godzin w temperaturze 100°C i nastepnie ochladza w ciagu nocy, mieszajac, w temperaturze pokojowej, po czym dodaje porcjami, mieszajac, do 40 1 wody z lodem. Uwod¬ niona mieszanine miesza sie w ciagu okolo 45 minut i saczy a odsaczony osad przemywa kilkakrotnie woda. Nastepnie odsaczony osad przekrystalizowuje sie z bezwodnego etanolu, otrzymujac 1,591 kg l-/3-chlorofenylo/-5-cy janopirezolokarboksylanu-4 etylu.Porcje 1,445 kg zwiazku posredniego otrzymanego jak opisano wyzej dodaje sie do 14 1 denaturowanego etanolu i ogrzewa do temperatury okolo 50°C, po czym dodaje sie do¬ datkowe 5 1 etanolu, 1 1 wody i 1,035 kg 85 % wodorotlenku potasu. Mieszanine miesza sie w ciagu 2 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna /76 - 77°C/ i pozostawia do odstania w ciagu nocy, ochladzajac ja do temperatury pokojowej. Nastepnie mieszanine ogrzewa sie ponownie do temperatury okolo 70°C aby rozpuscic wszelkie substancje stale i dodaje 25 - 30 1 lodu i wody, a wartosc pH obniza do 1 - 2 dodatkiem stezonego kwasu solnego. Mieszanine miesza sie w ciagu 1 godziny w temperaturze 10°C i saczy. Odsaczony staly osad przemywa sie woda i suszy w temperaturze 50°C, otrzymujac 1,024 kg pozadanego produktu o temperaturze topnienia 223 - 225°C.Analiza elementarna dla C^HpN^O-Cl Obliczono: C 49,73 H 3,04 N 15,82, Znaleziono: C 49,81 H 2,82 N 15,61.Przy klad XVIII. Wytwarzanie 4-karboksy-l-/3-fluorofenylo/pirazolokarbona- midu-5* W 100 ml etanolu rozpuszcza sie w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna porcje 5,5 g 5-cyjano-l-/3-fluorofenylo/pirazolokarboksylanu-4 etylu i 4,7 g wodorotlenku po¬ tasu i mieszanine te miesza sie w ciagu 2 godzin w tej temperaturze. Nastepnie mieszani¬ ne rozciencza sie 350 ml zimnej wody i lekko ogrzewa otrzymujac roztwór, który zakwasza sie stezonym kwasem solnym. Produkt wytraca sie przez dodanie niewielkiej ilosci lodu, a wytracony produkt gromadzi sie przez odsaczenie i krystalizuje z mieszaniny etanolu z woda, otrzymujac 3,6 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 215 - 216°C.Analiza elementarna dla C]iHgN~0«F Obliczono: C 53,01 H 3,21 N 16,87 Znaleziono: C 53,16 H 3,27 N 16,91143 599 25 Przyklad XIX. Wytwarzanie 4-karboksy-l-fenylo-pirazolokarbonamidu-5 Porcje 4 g 5-cyjano-l-fenylopirazolokarboksylanu-4 etylu poddaje sie reakcji z 2 g wodorotlenku potasu w 60 ml denaturowanego etanolu zasadniczo jak opisano w przykladzie XVIII otrzymujac 2,7 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 234 - 235°C.Analiza elementarna dla ctihqN303 Obliczono: C 57,14 H 3,92 N 18,17 Znaleziono: C 57,38 H3,93 N 18,37.Przyklad XX. Wytwarzanie 4-karboksy-l-/4-chlorofenylo/pirazolokarbona- midu-5.Postepujac jak w przykladzie XVIII i wychodzac z 3,7 g l-/4-chlorofenylo/-5-cyjano¬ pirazolokarboksylanu-4 etylu i 2 g wodorotlenku sodu w 60 ml denaturowanego etanolu i 60 ml wody otrzymuje sie 2,3 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 249 - 250°C.Analiza elementarna dla C^HoN-O^Cl Obliczono: C 49,73 H 3,04 N 15,82 Znaleziono: C 49,94 H 3,32 N 15,78 Przyklad XXI. Wytwarzanie 4-karboksy-l-/2,4-dwuchlorofenylo/pirazolokarbo- namidu-5.Porcje 2,5 g l-/2,4-dwuchlorofenylo/-5-cyjanopirazolokarboksylanu-4 etylu poddaje sie reakcji z 1 g wodorotlenku potasu w 60 ml 50 % wodnego roztworu etanolu, otrzymujac 1,2 g oczyszczonego produktu o temperaturze topnienia 239 - 240°C.Analiza elementarna dla C^jH^N^O-Clp Obliczono: C 44,03 H 2,35 N 14,01 Znaleziono: C 44,05 H 2,64 N 13,83.Przyklad XXII. Wytwarzanie l-/4-bromofenylo/-4-karboksypirazolokarbona- midu-5 Porcje 3,5 g l-/4-bromofenylo/-5-cyjanopirazolokarboksylanu-4 etylu poddaje sie reak¬ cji z 2,15 g wodorotlenku potasu w 50 ml etanolu w warunkach ogrzewania w ciagu 2 godzin w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna, otrzymujac 2,45 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 251 - 252,5°C.Analiza elementarna dla CitHoN^O-Bt Obliczono: C 42,61 H 2,60 N 13,55 Znaleziono: C 42,84 H 2,72 N 13,29.Przyklad XXIII. Wytwarzanie 4-karboksy-l-/3,4-dwuchlorofenylo/pirazolokar- bonamidu-5.W 200 ml etanolu rozpuszcza sie 15 g 1-/3,4-dwuchlorofenylo/-5-cyjanopirazolokarbo¬ ksylanu-4 etylu i dodaje sie 5,6 g wodorotlenku potasu. Mieszanine reakcyjna miesza sie w ciagu 1 godziny w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna nastepnie wylewa na duza ilosc lodu i zakwasza stezonym kwasem solnym. Mieszanine saczy sie, a staly osad stanowi czesciowo zhydrolizowany 4-karboksy-5-cyjanopirazol, co stwierdzono za pomoca analizy widma magnetycznego rezonansu jadrowego. Porcje 2 g tego zwiazku posredniego zatrzymuje sie do dalszych badan, a reszte stalej substancji rozpuszcza sie ponownie w 200 ml eta¬ nolu i miesza w ciagu 18 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna z 5,6 g wodo¬ rotlenku potasu. Mieszanine wylewa sie na lód, zakwasza i saczy. Staly osad przekrysta- lizowuje sie z etanolu, a lug macierzysty poddaje sie chromatografii na kolumnie z zelem krzemionkowym, stosujac metanol jako eluent. Frakcje zawierajace produkt odparowuje sie do sucha i pozostalosc przekrystalizowuje sie z metanolu, otrzymujac pozadany produkt o temperaturze topnienia 249 - 250°C.Analiza elementarna dla C^Hr^N-O-Clp Obliczono: C 44,03 H 2,35 N 14,00 Znaleziono: C 43,93 H 2,37 N 13,91.26 148 599 Przyklad XXIV. Wytwarzanie 4-karboksy-l-/4-metylofenylo/pirazolokarbona- midu-5.Do 10 g 5-cyjano-l-/4-metylofenylo/pirazolokarboksylanu-4 etylu dodaje sie 5,6 g wo¬ dorotlenku potasu i 200 ml wody, a nastepnie ilosc wody wystarczajaca do uzyskania roz¬ tworu. Mieszanine miesza sie w ciagu 8 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna i pozostawia do odstania w ciagu 3 dni, po czym wylewa sie ja na lód, zakwasza i saczy.Odsaczony staly osad ogrzewa sie w 100 ml octanu etylu, oddziela sie nierozpuszczone cialo stale, suszy i identyfikuje jako 4,25 g pozadanego produktu o temperaturze top¬ nienia 260°C z rozkladem. Produkt zidentyfikowano za pomoca analizy widma magnetycznego rezonansu jadrowego w DMSOdg. 2,36 /s, 3/, metyl; 7,32 /d, 2/ pierscien aromatyczny; 7,45 /d, 2/ pierscien aromatyczny 8,01 /s, 1/ pirazol: 7,91 /s, 1/, karbonamid: 8,33 /s, 1/ karbonamid.Przyklad XXV. Wytwarzanie l-/3-bromofenylo/-4-karboksypirazolokarbona- midu-5.Porcje 14 g l-/3-bromofenylo/-5-cy janopirazolokarboksylanu-4 etylu hydrolizuje sie, mieszajac ja w ciagu 2 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna w 200 ml etanolu z 6 g wodorotlenku potasu. Mieszanine wylewa sie nastepnie na lód, zakwasza i saczy, a odsaczony staly osad krystalizuje sie z mieszaniny etanol/woda i suszy w temperaturze 168°C, otrzymujac 10 g pozadanego produktu, o temperaturze topnienia 215 - 217°C /z roz¬ kladem/. Produkt identyfikowano za pomoca analizy widma NMR w CDClo/DMSOd^. 7,06 /s, 1/, karbonamid; 7,30 - 7,64 /m, 4/, aromatyczny; 8,08 /s, 1/, pirazol; 9,lo /s, 1/, karbonamid.Przyklad XXVI. Wytwarzanie 4-karboksy-l-/3-metylofenylo/pirezolokarbona- mid u-5 Porcje 9 g 5-cyjano-l-/3-metylofenylo/pirazolokarboksylanu-4 etylu rozpuszcza sie w 200 ml etanolu i dodaje sie 5,8 g wodorotlenku potasu. Mieszanine miesza sie w ciagu 4 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna, po czym ochladza, rozciencza woda i zakwasza, nastepnie saczy i odsaczony osad przemywa sie octanem etylu, postepujac jak w przykladzie XXIV, otrzymujac 3,8 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 209 - 211°C z rozkladem, identyfikowanego za pomoca analizy elementarnej.Analiza elementarna dla ^io^ii^^j Obliczono: C 58,77 H 4,52 N 17,13 Znaleziono: C 58,58 H 4,63 N 16,85.Pr zyklad XXVII. Wytwarzanie 4-kerboksy-l-/4-fluorofenylo/pirazolokarbo- namidu-5.Porcje 2,5 g 5-cyjano-l-/4-fluorofenylo/pirazolokarboksylanu-4 etylu laczy sie z 2,6 g wodorotlenku potasu i miesza w ciagu 4 godzin w 100 ml denaturowanego etanolu w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna. Mieszanine ochladza sie, zakwasza, rozciencza woda i zateza pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 2,8 g pozadanego zwiazku o tempe¬ raturze topnienia 232°C z rozkladem po przekrystalizowaniu z acetonu.Analiza elementarna dla ciiH8N3^3F Obliczono: C 53,02 H 3,24 N 16,86 Znaleziono: C 53,27 H 3,02 N 16,69.Przyklad XXVIII. Wytwarzanie 4-karboksy-l-/2,3-dwuchlorofenylo/pirazolokar- bonamidu-5 Porcje 15 g 1-/2,3-dwuchlorofenylo/-5-cy janopirazolokarboksylanu-4 etylu miesza sie w ciagu nocy w 200 ml etanolu w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna z 6 g wodorotlen¬ ku potasu. Mieszanine reakcyjna poddaje sie chromatografii na zelu krzemionkowym, a frak¬ cje zawierajace produkt laczy sie i odparowuje do sucha. Pozostalosc przekrystalizowu- je sie z mieszaniny etanol-woda, otrzymujac 1,31 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 228 - 230°C, identyfikowanego za pomoca analizy elementarnej.148 599 27 Analiza elementarna dla C^H-N^O^C^ Obliczono: C 44,03 H 2,35 N 14,00 Znaleziono: C 44,04 H 2,39 N 13,88.Przyklad XXIX. Wytwarzanie 4-karboksy-l-/3-chloro-4-nietylofenylo/pirazolo- k8rbonamidu-5» Porcje 9,5 g l-/3-chloro-4-metylofenylo/-5-cyjanopirazolokarboksylan-4 etylu rozpusz¬ cza sie w 250 ml etanolu i dodaje sie 2 g wodorotlenku potasu. Mieszanine miesza sie na¬ stepnie w ciagu 30 minut w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna, dodaje sie 100 ml wo¬ dy i mieszanine ogrzewa sie w ciagu dalszych 4 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna. Usilowano wyodrebnic produkt, jednak mieszanina okazala sie trudna do rozdziele¬ nia, w zwiazku z czym cala mieszanine reakcyjna umieszcza sie ponownie w kolbie, ponownie rozpuszcza w uwolnionym etanolu i ogrzewa w ciagu 1 godziny na lazni parowej w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna z dodatkowymi 6 g wodorotlenku potasu. Mieszanine rozcien¬ cza sie nastepnie wodnym roztworem kwasu octowego i saczy, a odsaczony staly osad suszy sie i identyfikuje jako 5,2 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 228 - 232°C z rozkladem. Produkt zidentyfikowano za pomoca analizy elementarnej.Analiza elementarna dla C^H^N^O^Cl Obliczono: C 51,53 H 3,60 N 15,02 Znaleziono: C 51,80 H 3,36 N 14,92.Przyklad XXX. Wytwarzanie 5-aminokarbonylo-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarbo- ksylanu-4 metylu.Porcje 2,2 g 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarbonamidu-5 zawiesza sie w 40 ml metanolu i przez mieszanine w ciagu okolo 1 minuty przepuszcza sie pecherzyki chlorowo¬ doru. Nastepnie mieszanine miesza sie w ciagu 2 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna, wylewa do wody z lodem i alkalizuje rozcienczonym wodnym roztworem wodorotlenku sodu, po czym mieszanine saczy sie, a odsaczony staly osad suszy sie i krystalizuje z toluenu, otrzymujac 1,7 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 191 - 192°C.Analiza elementarna dla C-j-H-igN^O^Cl Obliczono: C 51,53 H 3,60 N 15,02 Znaleziono: C 51,23 H 3,71 N 14,83 Przyklad XXXI. Wytwarzanie 5-aminokarbonylo-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarbo- ksylanu-4 allilu.Porcje 3,33 g 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarbonamidu-5 dysperguje sie w 35 ml metanolu i dodaje sie 0,68 g metanolanu sodu. Usuwa sie metanol pod zmniejszonym cis¬ nieniem, pozostawiajac sól sodowa zwiazku wyjsciowego. Sól te laczy sie z 1,26 g trójety- loaminy i 1,51 g bromku allilu w 35 ml toluenu i mieszanine miesza sie w ciagu nocy w wa¬ runkach wrzenia pod chlodnica zwrotna, po czym wylewa sie ja do 150 ml wody z lodem, alka¬ lizuje nasyconym roztworem wodoroweglanu sodu i ekstrahuje 150 ml octanu etylu. Warstwe organiczna przemywa sie solanka, suszy i odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymu¬ jac staly produkt, który po przekrystalizowaniu z toluenu daje 1,48 g pozadanego oczysz¬ czonego produktu o temperaturze topnienia 132 - 133°C.Analiza elementarna dla Ci/H-jp^O-Cl Obliczono: C 55,00 H 3,96 N 13,74 Znaleziono: C 55,15 H 3,96 N 13,70.Przyklad XXXII. Wytwarzanie 5-aminokarbonylo-l-/3-chlorofenylo/pirazolokar- boksylanu-4 etylu Porcje 2,5 g 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarbonamidu-5 zawiesza sie w 50 ml absolutnego etanolu, zakwasza, estryfikuje i wyodrebnia produkt jak w przykladzie XXX.Otrzymuje sie 1,64 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 132°C.Analiza elementarna dla Cn-H^N^O^Cl Obliczono: C 53,16 H 4,12 N 14,3128 148 599 Znaleziono: C 53,37 H 4,04 N 14,61.Przyklad XXXIII. Wytwarzanie 5-aminokarbonylo-l-/3-metylofenylo/pirazolokar- boksylanu-4 metylu.Przez zawiesine 3 g 4-larboksy-l-/3-metylofenylo/-pirazolokarbonamidu-5 w 30 ml meta¬ nolu przepuszcza sie w ciagu 1 minuty gazowy chlorowodór w postaci pecherzyków. Nastepnie mieszanine miesza sie w ciagu 2 godzin w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna, chlodzi w ciagu nocy, po czym wylewa do 150 ml wody z lodem i alkalizuje rozcienczonym roztworem wodorotlenku sodu. Osad, odzyskany przez odsaczenie, suszy sie i przekrystalizowuje z to¬ luenu, i traktuje weglem drzewnym, otrzymujac 1,16 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 167 - 168°C.Analiza elementarna dla C^H^N^O^ Obliczono: C 60,23 H 5,05 N 16,21 Znaleziono: C 60,18 H 4,99 N 16,08.Przyklad XXXIV. Wytwarzanie soli sodowej 4-karboksy-l-/3-metylofenylo/pirazo- lokarbonamidu-5 • W 30 ml metanolu zawiesza sie 3 g 4-karboksy-l-/3-metylófenylo/pirazolokarbonamidu-5 i dodaje sie 0,66 g metanolanu sodu. Mieszanine miesza sie w ciagu krótkiego okresu czasu, saczy i odparowuje do sucha. Pozostalosc rozpuszcza sie w metanolu, traktuje weglem drzew¬ nym i przekrystalizowuje. Produkt jest bardzo higroskopijny i przed analiza suszy sie w ciagu 8 godzin w temperaturze 100°C.Analiza elementarna dla C-,pH-^N^O-Na Obliczono: C 53,94 H 3,77 N 15,72 Znaleziono: C 54,.ll H 3,73 N 15,52.Przyklad XXXV. Wytwarzanie soli sodowej 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/pirazo- lokarbonamidu-5 W 60 ml metanolu dysperguje sie 6,14 g 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarbona- midu-5 i dodaje sie 1,25 g metanolanu sodu. Mieszanine miesza sie w ciagu kilku minut a nastepnie saczy. Przesacz odparowuje sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem i pozostalosc rozpuszcza sie w 50 ml metanolu i krystalizuje przez dodanie eteru etylowego. Staly osad odsacza sie i identyfikuje po wysuszeniu jako 4,55 g pozadanej soli o temperaturze topnie¬ nia 274 - 276°C* Analiza elementarna dla C-,-,}!,,N^O-ClNa Obliczono: C 45,93 H 2,45 N 14,61 Znaleziono: C 46,10 H 2,26 N 14,58.Przyklad XXXVI. Wytwarzanie soli potasowej 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/ pirazolokarbonamidu-5 W 40 ml absolutnego etanolu dysperguje sie 4,25 g 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/pira- zolokarbonamidu-5 z 1,03 g 85 % wodorotlenku potasu i mieszanine ogrzewa sie do tempera¬ tury wrzenia pod chlodnica zwrotna. Do mieszaniny ogrzewanej w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna dodaje sie nieco wody, aby otrzymac zupelny roztwór i nastepnie pozo¬ stawia sie go do ochlodzenia do temperatury pokojowej. Wreszcie, mieszanine oziebia sie w lodówce i saczy, otrzymujac 3,32 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia powy¬ zej 300°C z rozkladem.Analiza elementarna dla C-,1H7N^0-C1K Obliczono: C 43,50 H 2,32 N 13,83 Znaleziono: C 43,26 H 2,09 N 13,55 Przyklad XXXVII. Wytwarzanie soli izopropyloaminowej 4-karboksy-l-/3-chloro- fenylo/pirazolokarbonamidu-5 Do 50 ml absolutnego etanolu dodaje sie 4,25 g 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/pirazo- lokarbonamidu-5 i 1,49 g izopropyloaainy i calosc miesza sie w ciagu kilku minut. Nastep¬ nie mieszanine odparowuje sie do sucha i przekrystalizowuje z mieszaniny aetanolu z eterem148599 29 otrzymujac 4,4 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 157 - 164°C.Analiza elementarna dla C^ jH^N-O-CI Obliczono: C 52,10 H 4,68 N 17,36 Znaleziono: C 52,16 H 4,77 N 17,19.Przyklad XXXVIII. Wytwarzanie soli czterobutyloamonioweJ 4-karbokay-l-/3- chlorofenylo/pirazolokarbonamidu-5.W 50 ml metanolu dysperguje sie 3,26 g 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarbona- midu-5 i dodaje sie 12 ml 1 m roztworu wodorotlenku czterobutyloamoniowego* Mieszanine miesza sie w ciagu 30 minut i odparowuje do sucha pod zmniejszonym cis¬ nieniem, otrzymujac 5,2 g produktu o temperaturze topnienia 120 - 121°C. Produkt identy¬ fikuje sie za pomoca wyników analizy elementarnej* Analiza elementarna dla C2yH.^N.0^Cl Obliczono: N 11,05 Znaleziono: N 11,07.Przyklad XXXIX* Wytwarzanie 4-karboksy-l-/3,4-dwumetylofenylo/pirazolokarbo- namidu-5* W 50 ml etanolu i 12 ml wody hydrolizuje sie 2,5 g 5-cy jano-l-/3,4-dwumetylofenylo/ pirazolokarboksylanu-4 etylu za pomoca 1,3 g wodorotlenku potasu, przy czym hydrolize prowadzi sie w ciagu 2 1/4 godziny w warunkach wrzenia mieszaniny pod chlodnica zwrotna* Nastepnie mieszanine ochladza sie i wylewa do 300 ml wody* Uwodniona mieszanine saczy sie, zakwasza stezonym kwasem solnym i ponownie saczy* Odsaczony staly osad suszy sie i przekrystalizowuje z mieszaniny etanol/woda, otrzymujac 1,62 g pozadanego produktu o tem¬ peraturze topnienia 231 - 232,5°C* Analiza elementarna dla ci3Hi3N3°3 Obliczono: C 60,23 H 5,05 N 16,21 Znaleziono: C;60,47 H 4,94 N 16,05 Przyklad XL* Wytwarzanie 4-karboksy-l-/3-etylofenylo/pirazolokarbonamidu-5.Do 132 g stezonego kwasu solnego i 67 g lodu dodaje sie w temperaturze 0°C 60,6 g 3-etyloaniliny, nastepnie dodaje sie dalsze 67 g lodu i mieszanine ochladza sie ponow¬ nie do temperatury 0°C* Dodaje sie 36,3 g azotynu sodu rozpuszczonego w 75 ml wody, wkrap- lajac roztwór w ciagu 1 godziny i utrzymujac temperature mieszaniny ponizej 6°C* Jedno¬ czesnie sporzadza sie roztwór siarczynu potasu, przepuszczajac przez roztwór 163,8 g wo¬ dorotlenku potasu w 750 ml wody pecherzyki dwutlenku siarki az do osiagniecia przez roz¬ twór pH 4,7. Wówczas dodaje sie 67 g lodu i roztwór ochladza sie do temperatury 0°C* Obydwa preparaty miesza sie razem jak najszybciej i temperatury mieszaniny wzrasta do 8°C* Nastepnie mieszanine ogrzewa sie na lazni parowej do temperatury 70°C i miesza w tej temperaturze w ciagu 1 godziny* Nastepnie mieszanine ochladza sie do temperatury 0°C, a wytracony osad odsacza sie i suszy, po czym przekrystalizowuje z duzej ilosci etanolu, otrzymujac 70,9 g 3-etylofenylohydrazynosulfonianu potasu o temperaturze top¬ nienia z rozkladem powyzej 195°C.Porcje 15,0 g powyzszego produktu posredniego miesza sie w 150 ml wody i 75 ml kwa¬ su solnego z niewielka iloscia wegla drzewnego w temperaturze 80°C i mieszanine saczy sie na goraco. Przesacz ochladza sie w ciagu nocy do temperatury pokojowej, przy czym wytracanie sie osadu rozpoczyna sie natychmiast po zawirowaniu osadu* Staly osad odsacza sie i suszy, otrzymujac 5,5 g chlorowodorku 3-etylofenylohydrazyny o temperaturze top¬ nienia 147 - 157°C.Porcje 10,7 g powyzszego zwiazku posredniego, otrzymanego w wyniku kolejnych reakcji, laczy sie z 10,5 g /etoksymetyleno/cyjanooctanem etylu i 10,2 g octanu sodu w 100 ml etanolu i mieszanine miesza sie w ciagu okolo 20 godzin w warunkach wrzenia pod chlodni¬ ca zwrotna* Mieszanine wylewa sie nastepnie powoli, intensywnie mieszajac, do 400 ml wo¬ dy z lodem, a wydzielone cialo stale odsacza sie i suszy* Po przekrystalizowaniu z uwod-30 148 599 nionego etanolu otrzymuje sie 12,7 g 5-amino-l-/3-atylenofenylo/pirazolokarboksylanu-4 etylu o temperaturze topnienia 79 - 79,5°C Porcje 10,2 g powyzszego zwiazku posredniego rozpuszcza sie w minimalnej ilosci chloroformu i przez roztwór przepuszcza sie w ciagu 1 minuty w temperaturze pokojowej pe¬ cherzyki chlorowodoru. Nastepnie przez roztwór przepuszcza sie w ciagu 20 minut pecherzy¬ ki gazowego chlorku nitrozylu, utrzymujac za poaoca lazni lodowej temperature mieszaniny w granicach 20 - 35°C, po czym ogrzewa sie mieszanine na lazni parowej, usuwajac nadmiar chlorku nitrozylu i suszy, przepuszczajac przez bibule rozdzielajaca fazy, a na koniec czesc organiczna odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc oczyszcza sie metoda wysokocisnieniowej chromatografii cieczowej, eluujac 1,2-dwuchloroetanem. Frakcje zawierajace produkt laczy sie i odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac 2,9 g 5-chloro-l-/3-etylofenylo/pirazolokarboksylanu-4 etyiu w postaci oleju.Porcje 8,9 g powyzszego zwiazku posredniego otrzymanego w kolejnych reakcjach, laczy sie z 35 ml dwumetyloformamidu i 3,4 g cyjanku sodu, i mieszanine ogrzewa sie w ciagu 6 godzin w temperaturze okolo 100°C, po czym dodaje sie niewielka dodatkowa ilosc cyjan¬ ku sodu i mieszanine ogrzewa sie w ciagu dalszych 2 godzin w temperaturze 100°C. Nastep¬ nie mieszanine ochladza sie, wylewa do 300 ml wody z lodem i ekstrahuje 300 ml eteru ety¬ lowego, a warstwe organiczna suszy sie i odparowuje, otrzymujac 7,9 g oleistego produk¬ tu, który oczyszcza sie metoda wysokocisnieniowej chromatografii cieczowej, z eluowaniem 1,2-dwuchloroetanem. Odparowanie frakcji zawierajacych produkt daje 6,1 g 5-cyjano-l-/3- etylofenylo/pirazolokarboksylanu-4 etylu w postaci oleju.Do 25 ml etanolu, zawierajacego 1,6 g wodorotlenku potasu, dodaje sie 2,5 g powyz¬ szego zwiazku posredniego, i mieszanine ogrzewa sie w ciagu 20 minut w warunkach wrze¬ nia pod chlodnica zwrotna. Dodaje sie 5 ml wody i mieszanine ogrzewa sie w ciagu 1,5 go¬ dziny w warunkach wrzenia pod chlodnica zwrotna po czym wylewa sie ja do 100 ml wody. Na¬ stepnie mieszanine zakwasza sie stezonym kwasem solnym, chlodzi w ciagu nocy i saczy, otrzymujac 2,0 g pozadanego produktu o temperaturze topnienia 176 - 177,5°C Analiza elementarna dla ci3Hi3N3°3 Obliczono: C 60,23 H 5,05 N 16,21 Znaleziono: C 60,03 H 4,83 N 15,93.Przyklad XLI. Wytwarzanie 4-karboksy-l-/3-metoksyfenylo/pirazolokarbona- midu-5* Do 300 ml kwasu octowego, 100 ml wody, 36 g octanu sodu i 37,2 g /etoksymetyleno/ cyjanooctanu etylu dodaje sie 34,9 g chlorowodorku 3-metoksyfenylohydrazyny. Mieszanine ogrzewa sie w ciagu nocy na lazni parowej, po czym ochladza sie ja i wylewa intensywnie mieszajac do 1 litra wody z lodem. Nastepnie mieszanine saczy sie i odsaczony osad suszy sie na powietrzu i przekrystalizowuje z uwodnionego etanolu z weglem drzewnym, otrzymu¬ jac 27,4 g 5-amino-l-/3-metoksyfenylo/pirazolokarboksylanu-4 etylu o temperaturze top¬ nienia 66 - 67°C.W 80 ml bromoformu rozpuszcza sie 13,3 g powyzszego zwiazku posredniego i mieszani¬ ne oziebia sie do temperatury 5°C, wkrapla sie do niej 10,5 g azotynu III-rzed.butylu i pozwala na ogrzanie mieszaniny do temperatury pokojowej, po czym ogrzewa sie ja w ciagu 15 minut na lazni parowej. Nastepnie mieszanine odparowuje sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem, otrzymujac 21,1 g ciemnego oleju, który rozpuszcza sie w octanie etylu. Roztwór przemywa sie 1 N kwasem solnym, woda, nasyconym roztworem wodoroweglanu sodu i solanka, po czym suszy sie go i odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem, otrzymujac ciemny olej, który oczyszcza sie za pomoca wysokocisnieniowej chromatografii cieczowej, stosujac do eluowania mieszanine 1 : 3 octan etylu : heksan. Otrzymuje sie 10,6 g 5-bromo-l-/3-me¬ toksyfenylo/pirazolokarboksylanu-4 etylu o temperaturze topnienia 77 - 79°C • Porcje 3,6 g powyzszego zwiazku posredniego laczy sie z 1,2 g cyjanku sodu w 20 ml dwumetyloformamidu i mieszanine ogrzewa sie w ciagu 10 godzin w temperaturze 100°C. Do¬ daje sie dodatkowe 0,3 g cyjanku sodu, mieszanine ogrzewa sie w ciagu nocy w temperatu¬ rze 100°C i wylewa do 100 ml wody z lodem. Odsacza sie i suszy wydzielony osad i prze-148 599 31 krystalizowuje go z etanolu z weglanem drzewnym, otrzymujac 1,0 g 5-cyjano-l-/3-metoksy- fenylo/pirazolokarboksylanu-4 etylu o temperaturze topnienia 84 - 85°C.Do 25 ml etanolu i 0,6 g wodorotlenku potasu dodaje sie 0,95 g powyzszego zwiazku po¬ sredniego i mieszanine ogrzewa sie do temperatury wrzenia pod chlodnica zwrotna. Dodaje sie 10 ml wody i mieszanine ogrzewa sie w ciagu 1,5 godziny w warunkach wrzenia pod chlod¬ nica zwrotna, po czym ochladza sie ja i saczy, a przesacz wylewa sie do 100 ml wody. Uwod¬ niona mieszanine zakwasza sie stezonym kwasem solnym, miesza intensywnie, a nastepnie chlodzi w ciagu nocy. Odsacza sie i suszy wydzielony osad, po czym przekrystalizowuje sie go z uwodnionego etanolu, otrzymujac 0,4 g pozadanego produktu, o temperaturze topnienia 213 - 216°C.Analiza elementarna dla C^H^N-O, Obliczono: C 55,17 H 4,24 N 16,08 Znaleziono: C 55,12 H 3,99 N 15,83.Zastrzezenia patentowe 1. Srodek inhibitujacy tworzenie sie pylku zawierajacy substancje czynna i co najmniej jeden fitologicznie dopuszczalny rozcienczalnik, znamienny tym, ze jako sub¬ stancje czynna zawiera zwiazek o ogólnym wzorze 1, w którym R, R i R oznaczaja nieza¬ leznie atom chlorowca, grupe C,-CA-alkoksylowa, C-.-C,-alkilowa lub atom wodoru, z tym, ze 12 2 co najmniej jeden z podstawników R, R i R oznaczaja atom wodoru, a ponadto, ze R ma znaczenie inne niz atom wodoru tylko wówczas, gdy jeden z podstawników R i R , ale nie 3 obydwa, ma znaczenie inne niz atom wodoru, a R oznacza grupe hydroksylowa, C^-C.-alkok- sylowa, Cp-C.-alkenyloksyIowa lub fitologicznie dopuszczalna reszte tworzaca sól z kwasem karboksylowym. 0 2. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako substancje czynna 1 2 zawiera zwiazek o ogólnym wzorze 1, w którym R, R i R oznaczaja niezaleznie atom chlo- 3 ru, bromu, fluoru, grupe C^-G^-alkilowa lub atom wodoru, a R oznacza grupe metoksylowa, etoksylowa, alliloksylowa lub fitologicznie dopuszczalna reszte tworzaca sól z kwasem karboksylowym. 3. Srodek wedlug zastrz* 1, znamienny tym, ze jako substancje czynna zawiera 4-karboksy-l-/3-chlorofenylo/pirazolokarbonamid-5 lub jego sól.A. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako substancje czynna zawiera 4-karboksy-l-/3-metylofenylo/pirazolokarbonamid-5 lub jego sól.148 599 »1^tiy CN C0NH2 C02Alk— R"^J|^-C02H R1 R2 R< R2 Wiar2a Schemat **** a148 599 _ yCONH2 n ^ CN R< R2 R1 R2 Wz0r' Wzar 2 R^HhNHNH, + AlkOx_,C02Alk _ R1 R2 mar 3 CN Wzór 4 NH2 Halo H i^C02Alk — • W ^C02Alk R< R2H R* R2 lVrdr5 Wzór 6 PL PL PL PL PL PL PL PL