Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania trójblokowego kopolimeru glikolida nadaja- oego sie do wytwarzania reeortoujaoyoh sie artykulów ohirurgloznyoh* Reeorbujaoe sie nioi ohirurgiozna z polimeru syntetyoznego, znane z dotychczasowego etanu teohniki, zazwyczaj stosuje sie jako oploty. Znana resorbujaoe sie polimery zawierajaca wiazania eatrowe kwasu glikolowego szczególnie dobrze nadaja sie do uzycia jako splecione nioi ohirurgiozna • Jed¬ nakie, niektóre z nich przejawiaja tendenoje do tworzenia wzglednie sztywnych wlókien poje¬ dynczych, szczególnie w przypadku wiek szych srednio* Niektórzy chirurdzy wola wlesoiwosoi, jesli chódii o szycie, nioi chirurgicznych stanowiacych gladkie wlókna pojedyncze o oiaglej powierz** ohnl. Istnieje wiec w ohirurgil potrzeba elastycznych, wchlaniajaoyoh sie nioi chirurgicz¬ nych z wlókien pojedynczych, zaohowujacyoh in vlvo bezpieczny i uzyteczny poziom swojej wy¬ trzymalosci pr&ez bezwzglednie dlugi okras czasu.Dla swej pelnej uzytsoznosoi jako rasorbujaoa sie nió ohirurgiozna, jest istotna, aby wlókno pojedynoze nie tylko reeorbowalo sie i bylo elastyczne, ale takze aby bylo zdolne do zachowywania in vivo przez wzglednie dlugi okres czasu swej wytrzymalos ol« Uwaza sie, za od¬ powiedni do oeIowy okres saohowywania wytrzymalos ci dla tego typu nioi chirurgioznych z wlók¬ na pojedynczego powinien wynoaió okolo 35 - 42 dni in vivo. W opisie patentowym Stanów Zjed¬ noczonych nr 4 243 775 ujawniono tworzywo polimeryozne uzyteczne przy tworzeniu tak reeorbu- jaoyoh sie nioi chirurgioznyoh splecionyeh* jak i w pewnych warunkach, elastycznyoh nioi ohlrurgioznyoh z pojedynczego wlókna o przedluzonym okresie zaohowania wytrzymalosoi« Spo¬ sób ujawniony w cytowanym opisie polega na kolejnym dodawaniu monomeru w postaci eetru cy¬ klicznego, takiego Jak laktyd, lakton, szczawian lub weglan do monomeru w postaci gllkolldu w trakcie procesu kopolimeryzasjl przy uzyciu alkoholu jednofunkoyjnego jako Inicjatora* Ujawniono kopolimery trójblokowa z jednostkami poli/laktydowymi/ przewaznie na obu kcnoaoh gllkolidowego lanouoba polimezyoznego o generalnej budowiei B 1 145 560 r b i Ti i Lakt, | Uli.2 145 360 kopolimery weglanu trója©tylowego (1,3-4loksanDnu-2) 1 glikolidu o generalnej budowie? A B GLi. SC oraz wytworzone z nioh niol chirurgiozhe z pojedynczego wlókna.Jesli chodzi o pojedyncze wlókno z kopolimeru glikolid - weglan trójmetylenu, wedlug opisu patentowego Stanów Zjednoczonych nr 4 243 775t elastycznosc i przedluzenie okresu za¬ chowywania wytrzymalosci uzyskuje sie w przypadku zastosowania wysokiego udzialu 1,3-diokea- nonu-2. Ujawniony kopolimer trójbiokowy zawierajacy jednostki poli/laktydowe/ jako bloki koncowe i jednostki poli/glikolidowe/ jako blok srodkowy wytwarza sie z uzyciem alkoholu jednofunkcyjnego• Sposobem wedlug wynalazku wytwarza sie kopolimer trójbiokowy glikolid - weglan trójmety- lenowy, z którego otrzymuje sie nici chirurgiczne z pojedynczego wlókna o szybkosol resorbo- wania sie zwiekszonej w porównaniu z szybkoscia resorbowanla sie nici chirurgicznych wytwo¬ rzonych z kopolimeru glikolid - weglan trójmety lanowy wedlug opisu patentowego Stanów Zjed¬ noczonych nr 4 243 775* Sposób wedlug niniejszego wynalazku wytwarzania zadanego kopolimeru jest latwiejszy w realizacji od prooesu polimeryzacji ujawnionego we wspomnianym opisie pa¬ tentowym. Sposób wedlug wynalazku zapewnia oozekiwane wlasciwosci dzieki szczególnej budowie polimeru i doborowi szczególnej kompozyoji dla wytworzenia z kopolimeru trójblokowego nioi chirurgicznych z pojedynczego wlókna o polepszonej elastycznosci i przedluzonym okresie za- ohowywania wytrzymalosci w porównaniu ze znanymi resorbujaoymi sie nicmi chirurgicznymi, a z zachowaniem dopuszczalnej szybkosci resorbowanla sie. Omówione korzysci uzyskuje sie nie¬ oczekiwanie dzieki otrzymaniu kopolimeru trójblokowego zawierajacego jednostki o wzorze 1, jako bloki koncowe oraz jednostki o wzorze 1 polaczone bezladnie z jednostkami o wzorze 2, jako blok srodkowy, o generalnej budowiet A i i A+B A i ! Gli. i i 611 TMC! Oli. ! L. _J L_ J I _l Wedlug wynalazku sposób wytwarzania trójblokowego kopolimeru na drodze kopolimeryzaoji glikolidu z 1,3-diokaanonea 2, zwlaszcza na reeorbujaoe sie artykuly chirurgicznev zawiera¬ jacego jednostki o wzorze 1 jako bloki koncowe oraz jednostki o wzorze 1 polaczone bezlad¬ nie z jednostkami o wzorze 2 jako blok srodkowy przy czym oaly polimer zawiera 30 - 40% wa¬ gowych jednostek o wzorze 2 polega na tym, ze kopolimeryzuje sie 5 - 30% wagowych glikolidu o wzorze 1 s 70 - 95% wagowymi 1,3-diaksanonu-2 o wzorze 2 w obecnosci glikolu lub pollolu jako inicjatora w temperaturze 160° - 190°C, nastepnie podwyzsza sie temperature do tempe¬ ratury topnienia poliglikolidu i dodaje 60 - 70% wagowych glikolidu o wzorze 1» Nieoczekiwanie dobre wyniki, takie jak otrzymanie reeorbujaoej sie, elastycznej nici ohirurgloznej z pojedynczego wlókna o przedluzonym okresie zachowywania wytrzymalosci uzy¬ skuje sie wtedy, gdy 3tosunek wagowy jednostek o wzorze 2 ogólem osiaga 67,5 : 32,5, a w bloku srodkowym 15 : 55. Wynalazek sapewniE szereg korzysoi. Jedna z nich jest latwosc wy¬ twarzania. W sposobie wedlug wynalazku wytwarzania bezladnych polimerów trójbiokowyeh, jako inicjatora uzywa sie inicjatora dwufunkoyjnego, a mianowicie glikolu, a synteze bloku srod¬ kowego glikolid - weglan trójmetylenowy prowadzi sie wpierw w temperaturze okolo 160°C« Na¬ stepnie temperature podwyzsza sie do okolo 220°C aby zapobiec krystalizacji tworzacego sie kopolimeru i dodaje glikol, w wyniku czego powstaja poliglikolidow® bloki koncowe, f przy¬ padku uzycia w monomerach zastosowanych w sposobie wedlug wynalazku alkoholu jednofunkoyj- nego, byloby konieczne utworzenie jednego poll/glikolldowego/bloku koncowego, a nastepnie dodanie weglanu trójmetylenowego i dodatkowej ilosoi glikolidu, w celu utworzenia bloku srodkowego i po oalkowitym spolimeryzowanlu tej mieszaniny9 dodanie po raz trzeci glikoli¬ du, z otrzymaniem, jako produktu finalnego, koncowego bloku poli/glikolldowego/. Wysoka temperatura topnienia poliglikolidu wymagalaby prowadzenia kazdego z tych stadiów w tempe¬ raturze okolo 220°C.Niniejszy wynalazek zapewnia prostszy technioznie sposób podejscia do wytwarzania poli¬ estrów trójblokowyoh. W odróznieniu od dotychczasowego stanu techniki petrzebne sa tu tylko dwa, a nie trzy dodania monomeru, dzieki ozemu zmniejsza sie mozliwosc bledów przy zaladun-145 360 3 ku9 mozliwosc przypadkowego zanieczyszczenia mieszaniny polimeryzaoyjnej w trakcie zalado¬ wywania oraz mozliwosc zaistnienia zjawiska polegajaoego na tymf te kolejne bloki beda sie róznic od zadanej kompozycji jako rezultat obeonosci nie przereagowanego monomeru z po¬ przedniego bloku* W przeciwienstwie do dotychczasowego stanu techniki, nizsza temperatura zastosowana w czesci cyklu polimeryzacyjnego moze pozwolic na utworzenie kopolimeru o nie¬ co wyzszej masie ozasteczkowej, przewidywanej dla uzyskania wlókna lepszej jakosci. Krót¬ szy czas reakcji w temperaturze okolo 220°C powinien zmniejszyc rozmiary transesti7fikacji lub wychwytywania miedzy trzema blokami, dajac w ten sposób sekwencje jednostek monomeru blizsza zadanemu ukladowi: poli/glikolid/-poli/glikolid-ko-weglan trójmetylenowy/-poli/gli- kolid. Takze9 nizsza temperatura reakcji zastosowana w stadium z udzialem mniej termosta- bilnego monomeru, weglanu trójmetylonowego, przyczynia sie do zmniejszenia jego termicznej degradacji.Dalsza korzyscia jest tot ze kopolimer trójblokowy wytwarza sie za pornooa tylko jedne¬ go kolejnego dodania monomeru do blokowego kopolimeru srodkowego otrzymanego przy uzyciu inicjatora dwufunkcyjnsgo i kombinacji monomerów. Jako lniojator dwufunkoyjny korzystnie stosuje sie glikol dwuetylenowy. Korzystnie polimeryzacja zachodzi w temperaturze oko¬ lo 180°C. Korzystnie blok srodkowy stanowi okolo 20 - 600 wag. calego kopolimeru. Kopoli¬ mery wytwarzane sposobem wedlug wynalazku znajduja korzystne zastosowanie w wytwarzaniu artykulów chirurgicznych i srodków farmaceutycznych. Z kopolimeru uzyskanego sposobem we¬ dlug wynalazku wytwarza sie jalowe artykuly chirurgiczne, takie jak nic ohirurgiozna lub podwiazka, nic w postaoi nioi nawleczonej na igle, chirurgiczny saolsk lub klamerka, pro¬ teza chirurgiczna, artykuly o strukturze tkaniny, laozniki rurki lub Inne postacie podpó¬ rek albo samopodtrzymujaca sie blona, rurka pusta, kulki lub zel zawierajace równomiernie rozproszony lek do kontrolowanego ciaglego podawania.Dzieki opisanym wyzej artykulom chirurgioznym mozliwe jest utrzymywanie zywych tkanek podczas leczenia w pozadanym ulozeniu wzajemnym przez ustawienie lub umiejscowienie zywych tkanek, a takze sposób zamykania rany zywej tkanki, polegajacy na zeszyciu brzegów rany przy uzyolu nioi nawleczonej na wyzej opisana Igle oraz podawanie przewidzianej dawki srod¬ ka farmaceutycznego do kontrolowanego ciaglego uwalniania.Sposób zastosowany do utworzenia bloku srodkowego obejmuje mieszanie monomerowi gliko- lidu i 1,3-dioksanonu-2 w reaktorze, w obeonosci inicjatora dwufunkcyjnego z utworzeniem tworzywa zwykle zwanego kopolimerem bezladnym. Budowe bloku srodkowego mozna okreslac przez wspólczynniki reaktywnosci obu monomerów i moze ona obejmowac bezladna sekwencje jednostek monomerycznyeh, lub tez bardziej regularne rozmieszczenie odnosnych monomerów. Wedlug wyna¬ lazku w sposobie wytwarzania troi bloków Jako inicjator stosuje sie glikol, a jako kataliza¬ tor SnCl22 H20.Ogólnie korzystnie jest prowadzic nastepne polimeryzacje w tym samym reaktorze, przez kolejne dodawanie monomerów. Jadnakze, jesli jest to pozadane, jeden z segmentów polimeru mozna wytworzyc i stosowac jako wstepnie uformowany segment do dalszych reakcji chemicz¬ nych z wytworzeniem koncowego kopolimeru w innym reaktorze* W sposobie wedlug wynalazku mozna uzyc katalizatora innego niz SnCl2 2 H^O. Takze mozna utyc inicjatora Innego nit gli¬ kol, a w szczególnosci glikol dwuetylenowy. Mozna uzyc takich katalizatorów jaki chlorek cynawy, dwulauryni&n dwubutylocyny, dwuoctan dwubutylocyny, dwuchlorek dwubutylocyny, ple- olowodzlan chlorku cynowego, izopropanolan glinu, trójtlenek antymonu, fluorek cynowy, cy¬ trynian oynawy, octan cynawy, trójfluorek antymonu, ozteroizopropanclan cyny, tlenek olo- wiawy, tytanian ozteroizopropylowy, acetyloaoetonlan tytanu, tytanian glikolu ozterookty- lenowego, zwiazek trójfluorku boru z eterem, chlorek glinowy 1 inlojatorów, takich jak: butanodlol-1,4, pentauociol-1,5, heksanodlol-1,6, dekanodiol-1,10* inczyt, pentaeiytryt, mannit, sorbit, erytzyt, glikol etylenowy, pzopanodiol-1,3.Artykuly chirurgiczne wytwarza sie % kopolimeru zwyklymi metodami, po czym poddaje aie je wyjalawianiu. Otrzymanych tak artykulów chirurgicznych uzywa sie w zwykly sposób. Na¬ stepujace przyklady objasniaja sposoby uzyteczne w praktycznym zastosowaniu wynalazku, ale nie nalezy uwazac ich za ograniczanie jego zakresu.4 145 360 Pr sy klad I. 80g weglanu trójme tylanowego i 14 g glikolidu topi sie razem w suchej kolbie. Nastepnie do materialu stopionego dodaje aie 0,043 ni glikolu dwuetylenowe- go zawierajacego w 10 ml 0,9714 g SnCl2 • 2 HpO, po ozym zawartosc kolby wprowadza sie przy mieszaniu do reaktora uprzednio nagrzanego do temperatury 162°C, w strumieniu azotu.Po uplywie 75 minut podwyzsza sie temperature do 183°C w ciagu 20 minut* Odbiera sie 6 g próbke tak otrzymanego bloku srodkowego i dodaje 12 g glikolidu. W ciagu nastepnych 15 mi¬ nut temperature podwyzsza sie do 197°C, po czym dodaje sie Jeszcze 104 g glikolidu* Tetope- rature podwyzsza sie w ciagu 15 minut do 220°C. Mieszanine miesza sie w temperaturze 220°C w ciagu 10 minut, po czym wydobywa otrzymany kopolimer* Zestalony polimer rozdrabnia sie w mlynku Wiley'a na czastki przechodzace przez sito 1,651 ™» a nastepnie suszy w temperatu¬ rze 130°C (1,33 • 102 Pa) w ciagu 48 godzin, 6 g próbka bloku srodkowego odebrana w temperaturze 183°C wykazuje logarytmiczna licz¬ be lepkosciowa 1,39 i zawiera 860 molowych, lub 84% wagowych Jednostek weglanu trójmety la¬ nowego, Jak oznaczono metoda analizy HMR, Logarytmiczna liczbe lepkosciowa mierzy sie w tym przykladzie, jak równiez w dal3zej czesci opisu, z zastosowaniem roztworu 0,5 g kopo¬ limeru na 100 ml póltorawodzianu szesciofluoroacetonu (HFAS) w temperaturze 30°C.Koncowy kopolimer wykazuje logarytmiczna liczbe lepkosciowa 1,19 i zawiera 360 molo¬ wych, lub 33% wagowych, weglanu trójmety lanowego. Metoda róznicowaj kalorymetrii skaningo« wej wykazano, ze temperatura zeszklenia koncowego kopolimeru wynosi 19°C, maksymalna tem*- peratura topnienia (z krzywej endotermioznej) 202°C, a cieplo topnienia 30 J/g* Przyklad II. Z kopolimeru z przykladu I formuje sie wlókno za pomoca sto¬ pienia kopolimeru w temperaturze 225°C 1 przetloczenia materialu stopionego przez 1,27 mm kapilare o stosunku dlugosci do srednicy wynoszacym 4/1. Material wytloczony oziebia sie szybko za pomoca przepuszczenia przez kapiel wodna 1 zbiera na szpuli z szybkoscia 304,8 om/min. Nastepnie wlókno poddaje sie wyolaganiu w dwuatrefowej komorze powietrznej.W strefie pierwszej wlókno zostaje wyciagniete 7.1 x w temperaturze 40°C. W strefie dru¬ giej wlókno zostaje wyciagniete 1.3 z w temperaturze 45°C. Nastepnie wlókno poddaje sie obróbce wtórnej, polegajacej na ogrzewaniu w temperaturze 100°C (1,33 • 10 Pa) w oiagu 3 godzin, Wlasciwosoi fizyczne wlókna wyciagnietego i poddanego obróbce wtórnej aa nastepujaca* - wytrzymalosc na rozciaganie przy naoiagu prostym 2t96 • 10 Pa - wydluzenie przy zerwaniu przy naciagu prostym 23J* - wytrzymalosc wezla przy naoiagu 3t&6 * 10 Pa - modul 9t44 * 108 Pa - srednica 0,251 mm Przyklad III, 76 g weglanu trójme tylanowego i 3 g glikolidu topi sie razem w suchej kolbie. Nastepnie do materialu stopionego dodaje sie 0,018 ml glikolu dwuetyleno¬ wego zawierajacego w 1 ml 0,0971 g SnClg • 2 H^O, po ozym zawartosc kolby wprowadza sie przy mieszaniu do reaktora, uprzednio nagrzanego do temperatury 158°C, w strumieniu aasotu.Po uplywie 60 minut podwyzsza sie temperature do 183°C w ciagu 30 minut. Temperature te utrzymuje sie w ciaga 30 minut, po ozya odbiera sie 5 g próbke bloku srodkowego* Do kolby zawierajaoej 122 g glikolidu dodaje sie 3»0 ml eteru ssawierajacego w 1 ml 8,10 • 10"* g SnCl2 • 2 HgO* Po usunieciu eteru pod zmniejszonym olsnieniem, do reaktora dodaje sie oko¬ lo 12 g glikolidu, W ciagu 9 minut podwyzsza sie temperature do 195°Cf po czym dodaje sie pozostala ilosc glikolidu. W ciagu nastepnyoh 10 minut podwyzsza sie temperature do 219°C, Mieszanine reakoyjna miesza sie w temperaturze 219°C w ciagu 5 minut, po ozym wydobywa sie kopolimer. Zestalony polimer rozdrabnia sie w mlynku Wiley'a na ozastkl przechodzace przez sito 1,651 mm, po czym suszy w temperaturze 130°C (1,33 * 102 Pa) w oiagu 48 godzin. 5 g próbka bloku srodkowego odebrana w temperaturze 185°C wykazuje logarytmiczna licz¬ be lepkosciowa 1,25 i zawiera 95t« molowych, lub 95t0* wagowych Jednostek weglanu trójme- tylenowego, jak oznaozono metoda analizy RMR. Koncowy kopolimer wykazuje logarytmiczna licz¬ be lepkosciowa 1,20 i zawiera 39t0% molowych lub 36,0* wagowych, weglanu trójmetylenowego.Metoda róznicowej kalorymetrii skaningowej wykazano, ze temperatura zeszklenia wynosi 27°C, maksymalna temperatura topnienia (z krzywej endotermioznej) 214°C, a oieplo topnienia 44 J/g.145 560 5 Przyklad 17. 78 g weglanu trójmatylenowego 1 8,5 8 glikolida topi ele rasem w suchej kolbie* Nastepnie do materialu stopionego dodaje sie 0,038 al glikolu dwuetylano¬ wego zawierajacego w 1 ml 0,0971 5 SnCl^ * 2 H^O, po ozym zawartosc kolby wprowadza sie przy mieszaniu do reaktora uprzednio nagrzanego do temperatury 159°C, w strumieniu azotu* Po uplywie 37 minut podwyzsza sie temperature do 180°C w ciagu 20 minut. Temperature te utrzymuje sie w ciagu 40 minut, po czym odbiera sie 5 g próbke bloku srodkowego i dodaje 12 g glikolidu. W ciagu 9 minut podwyzsza sie temperature do 212°C, po ozym doaaje sie do¬ datkowo 106 g glikolidu, W ciagu nastepnych 12 minut temperature podwyzsza sie do 219°C.Mieszanine reakcyjna miesza sie w temperaturze 219°C w ciagu 11 minut, po czym wydobywa sie kopolimer. Zestalony polimer rozdrabnia sie na czastki przechodzace przez sito 1,651 mm i suszy w temperaturze 130°C (1,33 • 10 Pa) w ciagu 48 godzin, 5 g próbka bloku srodkowego odebrana w temperaturze 180°C wykazuje logarytmiczna licz¬ be lepkosciowa 1,31 i zawiera 91,9* molowych lub 90,4% wagowych jednostek weglanu trójme¬ tylenowego, jak oznaczono metoda analizy BUR, Koncowy kopolimer wykazuje logarytmiczna liczbe lepkosciowa 1,06 1 zawiera 46,5% molowych lub 43,30 wagowych weglanu trójmetylono¬ wego. Metoda róznicowaj kalorymetrii skaningowej wykazano, ze temperatura zeszklenia wyno¬ si 27°C, maksymalna temperatura topnienia (z krzywej endotermicznej) 213°C, a cieplo top¬ nienia 41 J/g* PrzykladY. 70 g weglanu trójmetylenowego i 30 g glikolidu topi sie razem w suchej kolbie. Nastepnie do materialu stopionego dodaje sie 0,043 ni glikolu dwua tylonowe¬ go zawierajacego w 1 ml 0,0971 8 SnClg • 2 HgO, pO ozym zawartosc kolby wprowadza sie przy mieszaniu do realctora, uprzednio nagrzanego do temperatury 160°C, w strumieniu azotu. Po uplywie 22 minut podwyzsza sie temperature do 180°C w ciagu 25 minut. Temperature te utrzy¬ muje sie w ciagu 69 minut, po czym odbiera sie 5 g próbke bloku srodkowego i dodaje 11 g gli¬ kolidu. W ciagu 14 minut temperature podwyzsza sie do 205°C, po ozym dodaje dodatkowo 103 £ glikolidu. W oiagu nastepnych 13 minut podwyzsza sie temperature do 220°C. Mieszal¬ ne reakcyjna miesza sie w temperaturze 220°C w oiagu 12 minut, po c^ym wydobywa sie kopoli¬ mer. Zestalony polimer rozdrabnia sie na czastki przechodzace przez sito 1,651 nnn, po ozym suszy w temperaturze 130°C (1,33 • 10 Pa) w oiagu 48 godzin. N 5 g próbka bloku srodkowego odebrana w temperaturze 180°C wykazuje logarytmiczna liczbe lepkosoiowa 1,34 i zawiera 73*0% molowych lub 70,49 wagowych jednostek weglanu trójmetyle- nowego, jak oznaozono metoda analizy NUR. Konoowy kopolimer wykazuje logarytmiczna liczbe lepkosoiowa 1,06 i zawiera 46,59 molowych lub 43,39 wagowych weglanu trójme tylenowego. Me¬ toda róznicowej kalorymetrii skaningowej wykazano, ze temperatura zeszklenia wynosi 27°C9 maksymalna temperatura topnienia (z krzywej endotermicznej) 213°C, a cieplo topnienia 41 J/g* Przyklad VI. 70 g weglanu trójme tylenowego i 30 g glikolidu topi sie razem w suchej kolbie. Nastepnie do materialu stopionego dodaje sie 0,043 ml glikolu dwuetylenowego zawierajaoego w 1 ml 0,0971 g SnClp • 2 HpO, po czym zawartosc kolby wprowadza sie przy mieszaniu do reaktora uprzednia nagrzanego do temperatury 160°C, w strumieniu azotu. Po u- plywie 22 minut, podwyzsza sie temperature do 180°C w ciagu 25 minut. Temperature te utrzy¬ muje sie w ciagu 69 minut, po czym odbiera sie 5 g próbke bloku srodkowego 1 dodaje 11 g glikolidu. W oiagu 14 minut podwyzsza sie temperature do 205°C, po czym dodaje sie dodatfro~ wo 103 g glikolidu. W oiagu nastepnych 13 minut temperature podwyzsza sie do 220°C Miesza¬ nine reakcyjna miesza sie w temperaturze 220°C w ciagu 12 minut, po ozym wydobywa sie kopo¬ limer. Zestalony kopolimer rozdrabnia sie na czastki przechodzace przez sito 1, 651 mm, po ozym suszy w temperaturze 130°C (1,33 • 102 Pa) w ciagu 48 godzin. 5 g próbka bloku srodkowego odebrana w temperaturze 180°C wykazuje logarytmiczna liczbe lepkosoiowa 1,34 i zawiera 7309 molowych lub 70,49 wagowych jednostek weglanu trójmetyle- nowego, jak oznaczono metoda analizy OTR. Koncowy kopolimer wykazuje logarytmiczna liczbe lepkosciowa 1,23 i zawiera 33»19 molowych lub 30,39 wagowy oh, weglanu trójmet~ lanowego.Przyklad VII. 78 g weglanu trójmetylenowego i 19,5 g glikolidu topi sie razem w suchej kolbie. Nastepnie do materialu stopionego dodaje sie 0,24 ml glikolu dwuetylenowe- go zawierajacego w 1 ml 0,0971 g SnCl^ • 2 H20, po ozym zawartosc kolby wprowadza sie przv mieszaniu do reaktora uprzednio nagrzanego do temperatury 160°C, w strumieniu azotu. Po6 145 360 uplywie 68 minut podwyzsza sie temperature do 179°C w ciagu 19 minut. Temperature te utrzy¬ muje sie w ciagu 30 minut, po czym odbiera sie 5 g próbke bloku srodkowego. Do kolby zawie¬ rajacej 107,5 g glikolidu dodaje sie 3i1 *1 eteru zawierajacego w 1 ml 6,98 . 10"4 g SnCl * 2 H^O. Po usunleoiu eteru pod snniejszonym olsnieniem, do reaktora dodaje sie oko¬ lo 8 g glikolidu. W ciagu 12 minut podwyzsza sie temperature do 189°C, po ozym dodaje pozo¬ stala ilosc glikolidu. W ciagu nastepnych 16 minut podwyzsza sie temperature do 221°C. Ko¬ polimer wydobywa sie, oziebia i rozdrabnia na czastki przechodzace przez sito 1,651 ™n.Nastepnie polimer suszy sie w temperaturze 130°C (1,33 • 102 Pa) w ciagu 48 godzin. 5 g próbka bloku srodkowego odebrana w temperaturze 179°C wykazuje logarytmiozna liczbe lepkosciowa 1,01 i zawiera 82,0% molowych lub 81,0% wagowych jednostek weglanu trójmetyle- nowego, jak oznaczono metoda analizy KUR. Koncowy kopolimer wykazuje logarytmiczna liczbe lepkosciowa 0,92 i zawiera 33»9% molowych lub 36,7% wagowych weglanu trójmetylenowego. Me¬ toda róznicowej kalorymetrii skaningowej wykazano, ze temperatura zeszklenia wynosi 17°Cf maksymalna temperatura topnienia (z krzywej endotermicznej) 190°C, a cieplo topnienia 20 J/g» Przyklady VIII - II. Kopolimery opisane w powyzszych przykladaoh III-VII wytlacza sie z utworzeniem wlókien pojedynczych w sposób podobny do sposobu uzytego w przy¬ kladzie II. Próbki wlókna pojedynczego wszczepia sie podskórnie szozurom, usuwa po 21, 35, 42 i 49 dniach i mierzy ich wytrzymalosc na rozciaganie przy naciagu prostym w celu ozna¬ czenia procentu zachowania in vivo pierwotnej wytrzymalosci na rozciaganie. Próbki wlókna pojedynczego wszczepia sie takze królikom i obserwuje po uplywie 180 i 270 dni, w celu oz¬ naczenia prooentu resorpcji polimeru in vivo.Sposób postepowania przyjety w celu oznaczenia zachowania wytrzymalosci in vivo obejmu¬ je wszczepienie nici chirurgicznych podskórnie, pod katem prostym w stosunku do centralnej czesci linii srodkowej brzucha, szczurom w grupach odpowiadajacych ilosciom odstepów ozasu z góry przewidziany oh. Szczury z danej grupy usmierca sie po uplywie odnosnego okresu ozasu i odzyskuje sie nici chirurgiczne z miejsc wszczepienia. Wytrzymalosc na zerwanie mierzy sie przy ozyoiu tensjometru Inatron. Dla kazdej wszczepionej nici ohirurgioznej oblioza sie procent zachowanej pierwotnej wytrzymalosci na zerwanie, za pornooa podzielenia wytrzymalo¬ sci na zerwanie przez srednia wytrzymalosoi pierwotnej dla danej nici.Procent resorpoji in vi?o oznacza sie za pomoca wszczepienia odcinków nici ohirurgioz- nyoh do przednich i tylnych miejsc wszczepienia u królików, usmiercenia zwierzat po zakon¬ czeniu okresu czasu obserwaoji 1 pobrania z miejso wszczepienia skrawków histologicznych en bloo. Oznacza sie procent zachowanych odcinków nici* a wiec jeszcze nie zresorbowanych.Na tej podstawie oblicza sie ilosc materialu zresortowanego. Rodzaje wlókna oraz wlasciwo¬ sci wlókien wykazywane in vivo zreasumowano w ponizszych tabelaoh 112, dla przykla¬ dów VIII-XI.Tabela 1 Wlasoiwosci wlókna dla przykladów VII-I Przyklad VIII u X XI % wag. weglanu trójmetylenowego Blok srodkowy 95.0 90,4 70,4 80,5 Kopolimer koncowy 36,3 42,6 30,3 33f8 Naciag prosty (Pa) 3»44 .108 2,75 • 108 4,13 • 108 3,24 • 108 Naciag w wezle (Pa) 3,65 • 108 2,75 •lO8 3,24 • 108 2,89 • 108' [Wydluzenie 18 28 21 24 ' Modul j przy zginaniu 3,31 -109 2.55-109 9,44 • 108 3,86 *108145 360 Tabela 2 Przyklad VIII I IX i x i TL Zachowanie wytrzymalosoi in vi*o (%) 21 70 67 47 61 I 35 29 42 15 27 42 49 I 19 ! 8 28 18 6 | 0 18 i 6 Resorpcja in vivo (%) 180 84 12 59 93 270 i 100 I Wyniki z przykladów VIII-II wykazuja, ze nici chirurgiczne wytworzone z kopolimerów trójblokowyoh wedlug wynalazku zaohowuja in vivof po uplywie 21 dni, srednio ponad 60% ioh wytrzymalosoi* Ponadto, poniewaz kompozycje siegaja okolo 39% zawartosci spolimeryzowanego weglanu trójmetylenowego w calym kopolimerze i 85% w bloku srodkowym, resorpcja jest bardzo dobra. Potwierdzaja to jeszcze wyniki podobnej oceny innych pod wzgledem skladu procentowe¬ go kompozycji kopolimeru trójblokowego, z przykladów XII-XVIf przedstawione w ponizszej ta¬ beli 3* Tabela 3 Przyklad XII XIII XIV XV XVI % wag* weglanu trójme tylenowego Blok srod¬ kowy 86 84 68 87 77 Kopolimer konoowy 32 33 35 23 27 Naciag prosty (Pa) 2,34 • 10® 2,96* 10® 4,20- 10® 5,37 • 10® 4,61 • 10® Modul przy zginaniu (Pa) 1.19 • 109 9,44 • 10® 1,79* 109 8.20 • 109 1,03 • 109 Zachowanie wytrzy¬ malosci in vi?o (9l 21 49 63 69 51 59 35 3 23 53 8 22 42 1 10 33 1 11 49 2 18 0 1 Resorpcja1 in Tivo TJtt 1 180 100 100 82 94 100 270 I 100 100 100 100 100 | Zastrzezenia patentowe 1, Sposób wytwarzania trójblokowego kopolimeru glikolidu z 1,3-dioksanonem-2, zwlaszcza na resorbujace sie artykuly chirurgiczne zawierajacego jednostki o wzorze 1 jako bloki kon- oowe oraz jednostki o wzorze 1 polaczone bezladnie z jednostkami o wzorze 2 jako blok srod¬ kowy, przy czym caly polimer zawiera 30 - 40% wagowyoh jednostek o wzorze 2, znamien¬ ny tym, ze kopolimeryzuje sie 5 - 30% wagowy oh glikolidu o wzorze 1 z 70 - 95% wago¬ wymi 1,3-dloksanonu-2 o wzorze 2 w obeonosci glikolu lub poliolu jako iniojatora w tempera¬ turze 160° - 190°C, nastepnie podwyzsza sie temperature do temperatury topnienia poligllko- lidu i dodaje 60 - 70% wagowych glikolidu o wzorze 1. 2. Sposób wedlug zastrz, 1, znamienny tym, ze jako glikol stosuje sie glikol dwuetylenowy.145 360 0 0 r " h -^0-CH2—C-0—CH2-C -j- WZtfR 1 0 ±0— (CH2)3 —0-C^- WZOR 2 Pracownia Poligraficzna UP PRL. Naklad 100 egz.Cena 400 zl PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL