PL100007B1

PL100007B1 - Srodek chwastobojczy

Info

Publication number: PL100007B1
Application number: PL18681776A
Authority: PL
Priority date: 1976-01-26
Filing date: 1976-01-26
Publication date: 1978-08-31

Description

Przedmiotem wynalazku jest srodek chwasto¬ bójczy, stosowany zwlaszcza w rolnictwie do za-' bezpieczania srodowiska roslin uprawnych przed chwastami.

Ze szwajcarskiego opisu patentowego nr 430 323 znane sa pochodne kwasu karbaminowego, a mia¬ nowicie tioetyloarylomoczniki, w których pierscien benzenowy jest podstawiony atomem chlorowca.

Obecnie stwierdzono, ze tiometyloarylomoczniki, w których pierscien benzenowy jest podstawiony grupa trójfluorometylowa maja lepsza aktywnosc w porównaniu z produktami wchodzacymi w za¬ kres wymienionego szwajcarskiego opisu patento¬ wego. Ponadto nalezy zauwazyc, ze w zwiazkach wchodzacych w zakres wynalazku pierscien ben¬ zenowy oprócz grupy metylowej jest podstawiony atomem chloru lub korzystnie atomem wodoru.

Dodatkowo podstawnik grupy tiometylowej, tj. R jest równiez calkowicie rózny od przedstawionego w szwajcarskim opisie patentowym.

Srodek wedlug wynalazku zawiera wiec obok nosnika i/lub rozcienczalnika i/lub substancji wspomagajacej dzialanie srodka skuteczna chwa¬ stobójczo ilosc podstawionego tiometyloarylomocz- nika, w którym R oznacza grupe alkilowa o 1—12 atomach wegla, grupe alkenylowa o 2—4 atomach wegla, grupe o wzorze 2, w którym R^ oznacza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla, grupe o wzorze ,3, w którym R3 oznacza grupe alkilowa o 1—6 atomach wegla, a n jest liczba calkowita 1 lub 2, grupe o wzorze 4, w którym Z oznacza atom chloru, bromu, jodu lub grupe CF8, a n jest licz¬ ba calkowita w zakresie 1—3, grupe o wzorze 5, w którym Y oznacza atom wodoru, a n jest liczba 1 lub 2, albo grupe o wzorze 6, a X we wzorze 1. oznacza atom wodoru lub chloru. Najkorzystniej¬ sze jako substancja czynna srodka wedlug wyna¬ lazku sa zwiazki o wzorze 1, w którym R ozna¬ cza grupe alkilowa o 1—8 atomach wegla, a X oznacza atom wodoru.

Srodek wedlug wynalazku kontaktuje sie z ros¬ linami, które trzeba zniszczyc lub z ich srodowis¬ kiem wzrostowym, przy czym stosuje sie skuteczna chwastobójczo ilosc srodka.

Stwierdzono doswiadczalnie, ze srodek wedlug wynalazku jest doskonalym herbicydem, a ponad¬ to jest bardzo dobrze tolerowany przez wartoscio¬ we rosliny uprawne, np. bawelne. Srodek mozna stosowac bezposrednio na przeznaczone do znisz¬ czenia gatunki roslin, albo wprowadzac go do sro¬ dowiska wzrostowego, które ma byc zabezpieczo¬ ne przed chwastami. W kazdym przypadku nalezy dostarczyc skuteczna dawke srodka, czyli dawke wystarczajaca do zniszczenia lub zahamowania wzrostu niepozadanych gatunków roslin.

Substancje czynna srodka stosuje sie zazwyczaj w polaczeniu z odpowiednim nosnikiem przygoto¬ wujac srodek w postaci pylu, preparatu nadajace-100 007 3 go sie do rozpylania lub zraszania albo aerozolu.

Tak wiec, substancje czynna stosuje sie w polacze¬ niu z rozpuszczalnikami, rozcienczalnikami, rózny¬ mi srodkami powierzchniowo-czynnymi, takimi jak detergenty, mydla lub inne preparaty emulgujace lub zwilzajace, albo gliny powierzchniowo-czynne, z nosnikami, spoiwami, srodkami powlekajacymi, pochlaniajacymi wilgoc itp. Ponadto substancje czynna srodka wedlug wynalazku mozna stosowac w polaczeniu z innymi srodkami aktywnymi biolo¬ gicznie, takimi jak inne srodki chwastobójcze, grzy¬ bobójcze, bakteriobójcze, algobójcze, owadobójcze, srodki stymulujace wzrost, srodki niszczace rozto¬ cze, mieczaki itd., a poza tym wraz z nawozami sztucznymi, srodkami poprawiajacymi strukture gleby itp. Substancje czynna srodka wedlug wy¬ nalazku stosuje sie w mieszaninie z obojetnym nosnikiem i srodkiem powierzchniowo-czynnym lub emulgujacym, jak równiez w polaczeniu z innymi srodkami aktywnymi biologicznie oraz nosnikiem i srodkiem powierzchniowo-czynnym lub emulga¬ torem. Preparaty w postaci stalej lub cieklej przy¬ gotowuje sie dowolnym, znanym fachowcom spo¬ sobem. Okreslenie optymalnego stezenia skutecz¬ nego dla konkretnego celu jest latwe i moze byc dokonane szybko przez znawców przedmiotu. Jak wspomniano, dawka stosowana w konkretnym przy¬ padku musi byc skuteczna, czyli musi zapewniac pozadany efekt chwastobójczy.

W celu dokladniejszego wyjasnienia wynalazku podano nastepujace przyklady, które beda dla fa¬ chowców wystarczajaca informacja co do metod syntezy substancji czynnej.

Przyklad I. Wytwarzanie chlorowodorku N- -/IIIrz.-butylotiometylo/-N-metyloaminy.

Do trójszyjnej, okraglodennej kolby o pojemnos¬ ci 500 ml, wyposazonej w mieszadlo, termometr i wkraplacz wprowadza sie 200 ml acetonitrylu i 6,45 g /0,05 mola/ 1,3,5-trójmetyloszesciowodoro-s- -triazyny. Zawartosc kolby miesza sie i chlodzi do temperatury —30°C w lazni z suchego lodu i ace¬ tonu. Dodaje sie 6 g gazowego chlorowodoru, a nastepnie powoli wprowadza sie 13,5 g /0,15 mola/ merkaptanu Illrz^butylu rozpuszczonego w 50 ml acetonitrylu. Mieszanine pozostawia sie do osiag¬ niecia temperatury pokojowej, a nastepnie na okres nowy.

Nastepnego dnia rozpuszczalnik odparowuje sie pod obnizonym cisnieniem i wykrystalizowuje sie produkt dodajac 500 ml zimnego eteru etylowego.

Osad odsacza sie, przemywa 200 ml eteru etylo¬ wego i suszy w eksykatorze prózniowym. Otrzy¬ muje sie 23,6 g /92,8°/o wydajnosci teoretycznej/ tytulowego zwiazku.

Przyklad II. Wytwarzanie N-metylo-N- -/IIIrz.-butylotiometylo/-N'-/3-trójfluorometylofeny- lo/mocznika.

W kolbie Erlenmeyera o pojemnosci 2iyi) ml u- mieszcza sie 2 g produktu z przykladu I /0,0118 mola/, 2,2 g /0,0118 mola/ izocyjanianu 3-trójfluo- rometylofenylu i 100 ml acetonitrylu. Zawartosc kolby miesza sie mieszadlem magnetycznym i do- 4 daje sie 1,9 g /0,0118 mola/ trójetyloaminy. Otrzy¬ mana mieszanine miesza sie w temperaturze poko¬ jowej przez 1 godzine, a nastepnie wylewa do 300 ml lodowatej wody. Krystaliczny produkt od- sacza sie i suszy, przy czym otrzymuje sie 2,0 g /53% wydajnosci teoretycznej/ tytulowego zwiaz¬ ku o temperaturze topnienia 96—99°C. Budowe zwiazku potwierdza widmo w podczerwieni i mag¬ netyczny rezonans jadrowy.

Przyklad III. Wytwarzanie chlorowodorku N-metylo-N-etylotiometyloaminy.

W sposób opisany w przykladzie I poddaje sie reakcji 200 ml acetonitrylu, 6,45 g /0,05 mola/ 1,3,5- -trójmetyloszesciowodoro-s-triazyny, 9,5 g /0,15 mola/ merkaptanu etylu i 6 g gazowego chloro¬ wodoru. Otrzymuje sie 20 g /95% wydajnosci teo¬ retycznej/ tytulowego zwiazku.

Przyklad IV. Wytwarzanie N-/3-trójfluoro- metylo/-fenylo-N'-metylo-N'-etylotiometylonioczni- ka.

W sposób opisany w przykladzie II poddaje sie reakcji 5 g /0,0353 mola/ produktu otrzymanego w przykladzie III, 6,55 g /0,0353 mola/ izocyjanianu 3-trójfluorometylofenylu i 3,57 g /0,0353 mola/ trój¬ etyloaminy. Otrzymuje sie 9,2 g /90°/o wydajnosci teoretycznej/ tytulowego zwiazku; NDS0 —1,4846.

Budowe zwiazku potwierdza widmo w podczerwie- ni i magnetyczny rezonans jadrowy.

Przyklad V. Wytwarzanie N-metylo-N-/izo- propylomerkaptometylo/-N,-/3-trójfluorometylofeny- lo/mocznika.

W kolbie Erlenmeyera o pojemnosci 125 ml umieszcza sie 3 g produktu z przykladu III /0,02 mola/, 3,7 g /0,02 mola/ izocyjanianu 3-trójfluoro¬ metylofenylu i 25 ml acetonitrylu. Zawartosc kol¬ by miesza sie mieszadlem magnetycznym i dodaje 40 sie 2,0 g /0,02 mola/ trójetyloaminy. Otrzymana mieszanine miesza sie w temperaturze pokojowej przez 1 godzine, a nastepnie wylewa do 300 ml lodowatej wody. Krystaliczny produkt odsacza sie i suszy, przy czym otrzymuje sie 5 g /82,78°/o wy- 45 dajnosci teoretycznej/ tytulowego zwiazku o tem¬ peraturze topnienia 76—78°C. Budowe zwiazku po¬ twierdza widmo w podczerwieni i magnetyczny rezonans jadrowy. 50 Przyklad VI. Wytwarzanie chlorowodorku N-metylo-N-izopropylotiometyloaminy.

W sposób opisany w przykladzie I poddaje sie reakcji 300 ml acetonitrylu, 12,9 g /0,1 mola/ 1,3,5- -trójmetyloszesciowodoro-s-triazynyi 22,8 g /0,3 mola/ merkaptanu izopropylu i 12 g gazowego chlorowodoru. Otrzymuje sie 24,7 g /52,95°/o wy¬ dajnosci teoretycznej/ tytulowego zwiazku.

Przyklad VII. Wytwarzanie chlorowodorku co N-metylo-N-IIIrz.-oktylotiometyloaminy.

W sposób opisany w przykladzie I poddaje sie reakcji 300 ml acetonitrylu, 12,9 ig /0,1 mola/ 1,3,5- -trójmetyloszesciowodoro-s-triazyny, 43,8 g /0,3 jg mola/ IIIrz.-oktylotiometyloaminy i 12 g gazowe-100 007 go chlorowodoru. Otrzymuje sie 43,7 g /64,6°/o wy¬ dajnosci teoretycznej/ tytulowego zwiazku..

Przyklad VIII. Wytwarzanie N-metylo-N- -/IIIrz.-oktylotiometylo-N^/S-trójfluorometylofeny- lo/mocznika.

W kolbie Erlenmeyera o pojemnosci 250 ml u- mieszcza sie 5 g produktu z przykladu III /0,02 mola/, 4,15 g /0,02 mola/ izocyjanianu 3-trójfluoro- metylofenylu i 100 ml acetonitrylu. Zawartosc kol¬ by miesza sie mieszadlem magnetycznym 1 doda¬ je sie 2,24 g /0,02 mola/ trójetyloaminy. Otrzyma¬ na mieszanine miesza sie w temperaturze pokojo¬ wej przez 1 godzine, a nastepnie wylewa do 300 ml lodowatej wody. Krystaliczny produkt odsacza sie i suszy, przy czym otrzymuje sie 5 g /59,9°/o wydajnosci teoretycznej/ tytulowego zwiazku, o temperaturze topnienia 52—54°C. Budowe zwiazku potwierdza widmo w podczerwieni i chromatogra- fia cienkowarstwowa.

Tablica I Numer zwiazku r i 2 3 4 6 1 7 8 9 11 12 13 14 16 17 18 19 1 M R 2 C2H5— ,/CH8/2CH- /CH3/8C- /CHa/aCCHjj/OH^C CH3/CH2/6CH2 wzór 7 /C2H5/2NCH2CH2- CH8OCCH2CH2- C2H5— wzór 10 n-C8H7- i-C^ /CH3/8C C8H17 /CH8/8CCHZ/CH3/2C wzór 10 CH8 n-C8H7 wzór 11 wzór 11 CH8- X 3 Cl- H- H_ H- H- H- H- H- H- H- H- Cl- Cl- Cl- Cl- Cl- H- ci- ci- H- Cl- 1 Wlasciwosci fizyczne 4 NDS0-1,5387 temp. topnienia 76—78°C temp. topnienia 96—99°C ND«°-1,4760 ND80-1,4712 ND80-1,4760 ND»°-1,4820 ND80-1,4846 ND80-1,4843 temp. topnienia 60—64°C ND80-1,4752 ND80-1,4883 ND80-1,4718 ND80-1,4848 ND80-1,4878 [ ND80-1,4760 ND80-1,4970 ND80-1,4914 ND80-1,4750 ND80-1,5030 1100 007 Tablica I /ciag dalszy/ 1 22 23 24 ¦ 25 2 /CH,/2CHCH2CH2- /CH3/2CHCH2CH2 CHa/CH2/ioCH2 CH5/CH2/10CH2 3 H- ci- H- Cl- 4 ND80-1,4743 NDS0-1,4885 temp. topnienia 34^-37°C NDS0-1,4780 | Srodek wedlug wynalazku badano pod katem skutecznosci poszczególnych, zawartych w nim sub¬ stancji czynnych. Badania te przedstawiono w na¬ stepujacych przykladach.

Przyklad IX. Badanie dzialania chwastobój¬ czego przed wzejsciem roslin.

W plaskich naczyniach o wymiarach 18 cm dlu¬ gosci, 12 cm szerokosci i 6 cm glebokosci wypel¬ nionych warstwa ilasto-piaszczystej gleby o gle¬ bokosci 5 cm wysiewa sie nasiona siedmiu gatun¬ ków chwastów. W jednym rzedzie, w poprzek na¬ czynia wysiewa sie ten sam gatunek. Nasiona po¬ krywa sie warstwa gleby o grubosci 1,3 cm. Sto¬ suje sie nastepujace nasiona: palusznik krwawy /Digitaria sanguinalis/, wlosnica /Setaria spp./, tra¬ wa wodna /Echinochloa crusgalli/, owies purpuro¬ wy /Avena sativa/, szarlat /Amaranthus retroflex- us/, gorczyca indianska /Brassica juncea/ i szczaw "kedzierzawy /Rumex Crispus/. W zaleznosci od wielkosci rosliny wysiewa sie 20—50 nasion w rze¬ dzie.

Nastepnego dnia wazy sie okolo 20 mg badane¬ go zwiazku i umieszcza sie w butli o pojemnosci 300 ml z szeroka szyja. W celu rozpuszczenia zwiaz¬ ku dodaje sie okolo 3 ml acetonu zawierajacego 1% Tween 20R, a w przypadku gdy zwiazek jest nierozpuszczalny w acetonie stosuje sie inny roz¬ puszczalnik, np. wode, alkohol lub dwumetyloior¬ mamid. Jezeli stosuje sie dwumetyloformamid to bierze sie tylko 0,5 ml lub mniej dwumetylofor- mamidu, a do uzupelnienia objetosci rozpuszczal¬ nika do 3 ml stosuje sie inny zwiazek. Otrzyma¬ nym roztworem o objetosci 3 ml spryskuje sie równomiernie glebe w naczyniach z siewkami. Do spryskiwania stosuje sie atomizer De Vilbiesa nr 152 ze sprezonym powietrzem o cisnieniu 1,35 kg/ /cm2. Dawka wynosi' 0,9 g/m2, a objetosc roztwo¬ ru 0,13 l/m2. Postepowanie powtarza sie przy ba¬ daniu kazdego zwiazku.

Po opryskaniu naczynia przenosi sie do cieplarni o temperaturze 21—29°C i zrasza sie woda. Dwa i pól tygodnia po opryskaniu okresla sie stopien uszkodzenia lub ograniczenia wzrostu przez porów¬ nanie z roslinami nieopryskiwanymi w tym sa¬ mym wieku. Stopien uszkodzenia w granicach od 0 do 100% okresla sie dla kazdego gatunku jako procent ograniczenia wzrostu, przy czym 0°/o ozna¬ cza brak uszkodzen, a 100% oznacza calkowite zniszczenie rosliny. Wyniki badan zestawione sa w tablicy II.

Tablica II Gatunki chwastów Nr zwiazku 1 1 2 3 4 6 Palusznik krwawy 2 100 98 100 90 95 100 J Wlosnica 3 98 100 100 90 95 100 Trawa wodna 4 70 100 100 95 1 100 100 1 Owies pur¬ purowy 1 5 60 98* 90 80 90 100 1 Szarlat 1 6 98 100 100 90 100 100 Gorczyca indianska 1 7 100 100 90 100 100 100 Szczaw kedzie¬ rzawy 8 80 100 90 98 98 100 |100 9 1 7 8 9 11 12 13 14 16 17 i 18 19 21 22 23 24 | 2 80 80 60 90 70 0 0 0 50 90. 100 70 60 | 3 I 1 ° 80 90 70 95 60 0 0 50 0 0 0 50 100 100 80 i 60 J 4 1 20 70 100 80 100 50 0 40 50 0 70 80 100 40 Przyklad X. Badanie dzialania chwastobój¬ czego po wzejsciu roslin.

Nasiona szesciu gatunków roslin: palusznika krwawego, trawy wodnej, owsa purpurowego, gor- 25 czycy indianskiej, szczawiu kedzierzawego i fasoli zwyklej /Phaseolus vulgaris/ zasiewa sie w plas¬ kich naczyniach w sposób opisany w przykladzie IX. Naczynia przenosi sie do cieplarni o tempera¬ turze 21—29°C i codziennie zrasza sie woda przy 30 Tablica III Nr zwiazku 1 2 3 4 6 7 8 9 11 12 13 14 16 17 18 19 21 22 23 24 Palusznik krwawy 99 100 100 100 100 100 100 :oo 100 100 100 98 100 100 98 100 100 100 100 98 100 100 100 100 100 Trawa wodna 99 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 Owies pur¬ purowy 100 95 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 70 Gorczyca indianska 100 100 100 100 100 1Q0 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 - 100 100 100 100 100 100 100 Szczaw ke¬ dzierzawy 99 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 Fasola zwy¬ czajna 100 100 100 100 100 100 80 100 100 100 100 100 100 100 ,100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 Tablica II /ciag dalszy/ 60 70 50 80 40 0 70 40 40 0 70 80 60 0 1 6 0 70 80 50 70 90 80 40 80 0 80 100 0 0 100 80 80 0 1 7 50 80 90 100 80 100 100 100 50 90 100 60 100 . 100 100 100 70 1 8 1 ° 80 90 60 70 80 80 80 0 70 0 70 100 100 100 60 uzyciu spryskiwacza. W okolo 8—12 dni po wy¬ sianiu, kiedy pierwsze liscie fasoli sa prawie cal¬ kowicie rozwiniete, a pierwsze trójlistki zaczyna¬ ja sie formowac rosliny opryskuje sie. Preparat do opryskiwania przygotowuje sie przez rozpusz¬ czenie 20 mg badanego zwiazku w 5 ml acetonu zawierajacego 1% Tween 20 i dodanie 5 ml wo¬ dy. Roztworem opryskuje sie listowie przy uzyciu atomizera De Vilbissa nr 152 przy cisnieniu powie¬ trza 1,35 kg/cm2. Stezenie roztworu wynosi 0,2, dawka 0,9 g/m2, a objetosc roztworu 0,45 l/m2.

Wyniki badan zestawione sa w tablicy III.

Claims

Zastrzezenia patentowe

1. Srodek chwastobójczy, skladajacy sie z nos¬ nika i/lub rozcienczalnika i/lub substancji wspo¬ magajacej dzialanie srodka znamienny tym, ze za¬ wiera skuteczna chwastobójczo ilosc substancji czynnej o wzorze 1, w którym R oznacza grupe alkilowa o 1—12 atomach wegla, grupe alkenylo- wa o 2—4 atomach wegla, grupe o wzorze 2, w którym R2 oznacza grupe alkilowa o 1—4 atomach wegla, grupe o wzorze 3, w którym R8 oznacza grupe alkilowa o 1—6 atomach wegla, a m ozna¬ cza liczbe 1 lub 2, grupe o wzorze 4, w którym Z oznacza atom chloru, bromu, jodu lub grupe —CF,, a n oznacza liczbe calkowita w zakresie 1—3, grupe o wzorze 5, w którym Y oznacza atom wodoru, chloru, bromu lub jodu, a n oznacza liczbe 1 lub 2, albo grupe o wzorze 6, a X we wzorze 1 oznacza atom wodoru lub chloru.

2. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe C2H5—, a X oznacza atom chlo¬ ru.

3. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe /CH^CH—, a X oznacza atom wodoru.

4. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w który^ R oznacza grupe /CH8/8C—, a X oznacza atom wo¬ doru.11

5. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe /CHa/jCCHg/CHs/aC—, a X ozna¬ cza atom wodoru.

6. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe CHa/CH^CHg—, a *X oznacza atom wodoru.

7. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe o wzorze 7, a X oznacza atom wodoru.

8. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe /C2H5/2NCH2CH2—, a X oznacza atom wodoru.

9. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe o wzorze 8, a X oznacza atom wodoru.

10. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe C2H6—, a X oznacza atom wo¬ doru.

11. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe o wzorze 9, a X oznacza atom wodoru.

12. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe n-C8H7—, a X oznacza atom wo¬ doru.

13. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe izo-C8H7—, a X oznacza atom chloru.

14. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe /CHa/fC—, a X oznacza atom chloru.

15. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe C8H17—, a X oznacza atom chlo¬ ru. 007 12

16. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe /CHa/aCCHa/CH^C—, a X ozna¬ cza atom chloru. 5

17. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe o wzorze 9, a X oznacza atom chloru.

18. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze 10 zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe CHS—, a X oznacza atom chloru.

19. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe n-CsH7—, a X oznacza atom chloru.

20. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe o wzorze 10, a X oznacza atom OA chloru. 20

21. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe o wzorze 10, a X oznacza atom nc wodoru. 25

22. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe CH8—, a X oznacza atom chlo¬ ru. 30

23. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe /CHg/2CHCH2CH2—, a X oznacza atom wodoru.

24. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze 35 zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe /CHa/2CHCH2CH2—, a X oznacza atom chloru.

25. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym 40 R oznacza grupe CHg/CH2/10CH2—, a X oznacza atom wodoru.

26. Srodek wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zawiera substancje czynna o wzorze 1, w którym R oznacza grupe CH8/CH2/10CH2—, a X oznacza 45 atom chloru.100 007 O H CF3 II I yCd R- 5CH2- N- C- N—^0>- CH3 WzoJr \ UJzór 2 O R3OC(CH2)m — Uzór 3 O II CH3OCCH2 CH2 Uzór 8 O II C2H5OCCH2 \Az6r 9 O II n—C4H9OCCH2 Uzór 40100 007 T N HO O) iNCOCH2CH2 Uzór 4 Yn O Uzór 5 O II CH3C — Uzór 6 UzOr 7