NL2000330C2

NL2000330C2 - Polymeersamenstelling.

Info

Publication number: NL2000330C2
Application number: NL2000330A
Authority: NL
Inventors: Louis-Philippe Antoine Eugene Maria Reuvekamp; Gerard Nijman; Ewout Feenstra
Original assignee: Vredestein Banden B V
Priority date: 2006-11-23
Filing date: 2006-11-23
Publication date: 2008-05-26
Also published as: US8278384B2; EP2087034B1; WO2008063065A1; EP2087034A1; US20100081761A1

Description

Polymeersamenstelling

De uitvinding betreft een polymeersamenstelling omvattende een matrixpolymeer, daarin gedispergeerde silicadeeltjes, alsmede een koppelingsmiddel en een 5 afschermmiddel voor de silicadeeltjes. De uitvinding betreft eveneens met de polymeersamenstelling vervaardigde vormdelen, en in het bijzonder rubberbanden.

In de afgelopen jaren wordt in toenemende mate silica toegepast als versterkende vulstof in polymeersamenstellingen, en in het bijzonder in rubbersamenstellingen voor 10 bandenloopvlakken. In vergelijking met het tevens veelvuldig toegepaste roet verbetert silica de rolweerstand van banden doorgaans aanzienlijk. Roet wordt relatief gemakkelijk ingemengd in rubber, onder andere omdat beide hydrofobe substanties zijn. Goed inmengen van silica in gebruikelijke rubbers, en in het bijzonder in apolaire rubbers, is echter bijzonder lastig omdat de silicadeeltjes gemakkelijk agglomeraten 15 vormen, onder andere vanwege waterstofbrugvorming tussen de silicadeeltjes. Hierdoor bestaat de kans dat de silicadeeltjes niet goed worden gedispergeerd in de rubbermatrix, wat doorgaans leidt tot relatief slechte dynamische en mechanische eigenschappen van de betreffende rubbersamenstelling. Om hieraan te verhelpen is het bekend het silicaoppervlak te modificeren waardoor de compatibiliteit van de silicadeeltjes met de 20 rubbermatrix vergroot. Over het algemeen worden hiervoor koppelingsmiddelen, zoals bijvoorbeeld bifimctionele organosilaanverbindingen toegepast. Dergelijke koppelingsmiddelen bevorderen de interactie met de rubbermatrix. Er wordt van uitgegaan dat deze verbeterde interactie tot stand komt door een eerste reactie die de organosilaanverbinding aan het silicaoppervlak bindt, en een tweede reactie, die de 25 organosilaanverbinding door middel van hiertoe voorziene, geschikte functionele groepen aan de rubbermatrix bindt. Hoewel de uitvinding hier geenszins toe wordt beperkt, is een veel in rubbersamenstellingen voor bandenloopvlakken toegepast koppelingsmiddel bis-(triethoxysilylpropyl)tetrasulphide (TESPT).

30 Het is eveneens gebruikelijk het gedeelte van het silicaoppervlak dat niet of slechts gedeeltelijk heeft gereageerd met het koppelingsmiddel af te dekken middels een geschikt afschermmiddel. Silicadeeltjes met onvoldoende afgeschermd oppervlak kunnen in de tijd opnieuw agglomeraten vormen, wat leidt tot een ongewenste verstijving van de polymeersamenstelling. Een gebruikelijke verbinding in dit verband 2 is bijvoorbeeld difenylguanidine (DPG), dat een hoofdzakelijk fysische interactie aangaat met het silicaoppervlak. Tevens zorgt DPG ervoor dat de polymeersamenstelling meer basisch wordt omdat het “zure” silica wordt afgeschermd.

5 De bestaande afschermmiddelen, zoals bijvoorbeeld DPG, hebben echter het nadeel dat zij relatief gemakkelijk aanleiding geven tot verkleuring onder invloed van UV straling.

Onderhavige uitvinding beoogt derhalve te voorzien in een polymeersamenstelling, en in het bijzonder in een rubbersamenstelling, die goed is in te kleuren en die ten opzichte 10 van de bekende polymeersamenstelling een verminderde verkleuring onder invloed van UV straling vertoont en tevens goede dynamisch/mechanische eigenschappen bezit en bij voorkeur ook behoudt.

Dit doel wordt volgens de uitvinding bereikt door een polymeersamenstelling volgens 15 de aanhef van conclusie 1, waarbij het afschermmiddel een alkylamine en/of een alkylalcohol verbinding is. Gebleken is dat een dergelijke polymeersamenstelling niet enkel zorgt voor een aanhoudend goede dispersie van de erin opgenomen silicadeeltjes, maar dat bovendien verkleuring door UV-straling in grote mate wordt voorkomen. Een verder voordeel van de polymeersamenstelling volgens de uitvinding is dat deze goed 20 inkleurbaar is. Om gekleurde voorwerpen uit een polymeer, en in het bijzonder uit rubber, te maken die bovendien UV stabiel zijn - i.e.niet verkleuren en/of mechanisch verslechteren onder invloed van UV-straling - dient de polymeersamenstelling doorgaans eerst nagenoeg geheel wit te worden gemaakt. De keuze van de actieve vulstof is hierbij zeer bepalend. In het geval van een rolweerstandverbeterende vulstof 25 dient opgemerkt dat voor het wit krijgen van een rubbersamenstelling tot op heden enkel gebruik kan worden gemaakt van silicadeeltjes in combinatie met een koppelingsmiddel. Het uitgevonden afschermmiddel vermindert de met het gebruik van silicadeeltjes samenhangende nadelen, waardoor de voordelen van het gebruik van silicadeeltjes, zoals een goede inkleurbaarheid, kunnen worden benut.

30

Bij voorkeur wordt de polymeersamenstelling volgens de uitvinding gekenmerkt doordat het alkylamine en/of het alkylalcohol geen onverzadigde alkylgroepen omvat. Deze maatregel verhoogt verder de weerstand tegen verkleuring onder invloed van UV-straling. Met nog meer voorkeur wordt de polymeersamenstelling gekenmerkt doordat 3 het alkylamine en/of het alkylalcohol een heterocyclisch amine en/of alcohol omvat. Door het apolaire karakter van de cyclische alifatische groepen wordt een verder verbeterde mengbaarheid met het rubber matrixpolymeer bereikt.

5 In een verdere voorkeursvariant van de polymeersamenstelling volgens de uitvinding is het afschermmiddel een alkylamine verbinding volgens de volgende formule (1): RKN.R2 R3 (1) waarin Rl, R2 en R3 een H-atoom en/of een alifatische groep voorstellen.

Verbindingen volgens formule 1 kunnen primaire, secundaire of tertiaire 10 amineverbindingen zijn met respectievelijk 1,2 of 3 alifatische groepen. Bij voorkeur is de verbinding een secundair amine waarbij R3 een H-atoom is, en Rl en R2 alifatische groepen voorstellen. Volgens de uitvinding kan het amine volgens formule (1) met het oppervlak van de silicadeeltjes reageren en/of een fysische interactie aangaan via de aminegroep. Door een geschikte keuze van de alifatische groepen van het amine 15 volgens formule (1) kan de polariteit van het amine optimaal worden ingesteld zodat de mengbaarheid met het matrixpolymeer verder wordt verbeterd. Het heeft hierbij voordelen wanneer het alkylamine een heterocyclisch amine omvat. Dergelijke verbindingen zijn commercieel verkrijgbaar maar zijn niet bekend als afschermmiddel in polymeersamenstellingen, in het bijzonder rubbersamenstellingen, nog meer in het 20 bijzonder rubbersamenstellingen die silicadeeltjes bevatten. Een met betrekking tot de mengbaarheid met matrixpolymeren bijzonder gunstige polymeersamenstelling omvat als afschermmiddel voor de silicadeeltjes een heterocyclisch amine, en in het bijzonder een dicycloalkylamine. Met nog meer voorkeur wordt als heterocyclisch amine een dicyclohexylamine toegepast.

25

Het molecuulgewicht van het alkylamine en de alkylalcohol volgens de uitvinding kunnen binnen brede grenzen worden gekozen. Gebleken is echter dat het afschermmiddel uitstekend werkt wanneer het aantalgemiddelde molecuulgewicht (Mn) gelegen is tussen 20 en 1000 g/mol, bij voorkeur tussen 50 en 500 g/mol, met de meeste 30 voorkeur tussen 100 en 300 g/mol.

4

De in de polymeersamenstelling volgens de uitvinding toegepaste silicadeeltjes kunnen in beginsel elk bekend type omvatten. Ook is het mogelijk mengsels van verschillende types toe te passen. Bij voorkeur hebben de silicadeeltjes een CTAB specifieke oppervlakte gelegen tussen 50 en 250 m /g, met meer voorkeur tussen 90 en 210 m /g, 5 en met de meeste voorkeur tussen 120 en 180 m2/g. De CTAB specifieke oppervlakte wordt volgens een bij de vakman bekende methode gemeten met behulp van adsorptie door cetyltrimethylammoniumbromide. De deeltjesgrootteverdeling van de silicadeeltjes is in beginsel ook niet beperkt tot specifieke grenzen. Geschikte silicadeeltjes zijn bijvoorbeeld in hoofdzaak opgebouwd uit primaire deeltjes met een 10 gemiddelde deeltjesgrootte van ongeveer 30 nm, agglomeraten van silicadeeltjes met een gemiddelde grootte van enkele honderden nm, en aggregaten van silicadeeltjes met een gemiddelde grootte van ongeveer 10 μτη. De gemiddelde deeltjesgrootte van de silicadeeltjes is bij voorkeur gelegen tussen 0,1 en 50 pm, met meer voorkeur tussen 1 en 30 pm. Desgewenst kan de deeltjesgrootteverdeling van de silicadeeltjes worden 15 aangepast, bijvoorbeeld door de silicadeeltjes te zeven en/of te malen.

De polymeersamenstelling volgens de uitvinding kan op voor de vakman bekende wijze worden bereid. In beginsel is elke bekende methode voor het mengen van polymeren, vulstoffen, en andere additieven hiertoe geschikt. Zo is het mogelijk het 20 matrixpolymeer, de silicadeeltjes, het koppelingsmiddel en/of het afschermmiddel, desgewenst aangevuld met andere additieven en/of polymeren, te mengen met behulp van een interne menger of Banbury mixer, een enkel- of dubbelschroefsextrudeer inrichting, een bladkneder, een Buss-cokneder, een rollen wals en dergelijke meer. Geschikte temperaturen bij het mengen worden in hoofdzaak bepaald door de 25 Theologische eigenschappen van het matrixpolymeer.

De hoeveelheid afschermmiddel die aan de polymeersamenstelling wordt toegevoegd kan in beginsel binnen brede grenzen worden gekozen. Bij voorkeur wordt de polymeersamenstelling gekenmerkt doordat deze van 0,1-10 gew.-% afschermmiddel 30 omvat ten opzichte van het totale gewicht van de polymeersamenstelling. Met meer voorkeur is dit van 0,5-5 gew.-% afschermmiddel ten opzichte van het totale gewicht van de polymeersamenstelling, en met de meeste voorkeur van 1-3 gew.-% afschermmiddel ten opzichte van het totale gewicht van de polymeersamenstelling.

5

Het matrixpolymeer dat wordt toegepast in de polymeersamenstelling volgens de uitvinding kan worden gekozen uit de bekende polymeren. Geschikte matrixpolymeren zijn bijvoorbeeld gekozen uit de groep gevormd door polystyreen en copolymeren van styreen met acrylonitril, polyamides, polyesters, polyacrylaten, polychlorides, en 5 polycarbonaten. Bijzonder geschikte matrixpolymeren omvatten een rubberpolymeer. Het rubberpolymeer dat bij voorkeur wordt toegepast in de polymeersamenstelling volgens de uitvinding kan worden gekozen uit de bekende rubbers. In het algemeen hebben deze rubbers een glasovergangstemperatuur Tg lager dan - 10°C, hoewel dit niet noodzakelijk is. Geschikt toe te passen rubbers worden bijvoorbeeld gekozen uit de 10 groep van natuurlijke rubbers, isopreen rubbers, butadiëenrubbers, styreen-butadiëen copolymeer rubbers, acrylonitril-butadiëen copolymeer rubbers, desgewenst gecopolymeriseerd met styreen, butadiëen-isopreen copolymeer rubbers, chloropreen rubbers, butyl en acryl rubbers, en etheen-propeen copolymeren, die desgewenst een derde copolymeriseerbaar diëenmonomeer bevatten, zoals bijvoorbeeld 1,4-hexadiëen, 15 dicyclopentadiëen, dicyclooctadiëen, methyleennorbomeen, ethylideennorbomeen en tetrahydroindeen. Desgewenst bevat het rubberpolymeer eveneens een ondergeschikte hoeveelheid natuurlijk rubber en/of elastomeer, dat bij voorkeur is opgebouwd uit 1,3-diëenverbindingen, zoals bijvoorbeeld butadiëen en/of isopreen en/of 2,3-dimethylbutadiëen. Bij voorkeur is het als matrixpolymeer in de polymeersamenstelling 20 toegepaste rubberpolymeer een etheen-propeen rubber, met meer voorkeur is het toegepaste rubberpolymeer een etheen-propeen-dieen rubber (EPDM). Mengsels van voomoemde rubberpolymeren zijn eveneens mogelijk.

Desgewenst kan een vemetter voor het rubberpolymeer worden toegevoegd. Bijzonder 25 geschikte vemetters voor het rubberpolymeer, in het bijzonder voor het EPDM

rubberpolymeer omvatten fenolharsen in combinatie met een tinchloride-verbinding als katalysator. Daarnaast is het ook mogelijk vemetters toe te passen op basis van zwavel en/of peroxides. Bij voorkeur wordt de vemetter voor het rubberpolymeer pas toegevoegd nadat de reacties en/of fysische interacties van koppelingsmiddel en/of 30 afschermmiddel met het oppervlak van de silicadeeltjes althans gedeeltelijk hebben plaatsgevonden, dus bijvoorbeeld op het einde van de extrudeerinrichting, als deze als mengapparaat voor de bereiding van de polymeersamenstelling wordt toegepast. Indien gewenst kan het matrixpolymeer tevens worden voorzien van reactieve groepen, zoals bijvoorbeeld hydroxylgroepen, alkoxysilylgroepen, amino en epoxidegroepen, en/of 6 carboxylgroepen. Bijzonder geschikte matrixpolymeren zijn deze voorzien van carboxylgroepen, bijvoorbeeld door op het rubberpolymeer onverzadigde dicarbonzuuranhydride verbindingen te enten. Bijzonder geschikt als matrixpolymeer is een malëinezuuranhydride gefunctionaliseerd rubberpolymeer.

5

Met matrixpolymeer wordt in het kader van onderhavige aanvrage bedoeld het polymeer dat in hoofdzaak de samenstelling en eigenschappen van de polymeersamenstelling bepaalt en waaraan desgewenst andere polymeren, verbindingen en/of vulstoffen aan worden toegevoegd. Hierbij kunnen de onderlinge 10 gewichtsverhoudingen van de bestanddelen van de polymeersamenstelling binnen brede grenzen worden gekozen. Bij voorkeur bevat de polymeersamenstelling volgens de uitvinding 30-70 gew.% matrixpolymeer, 15-45 gew.% silicadeeltjes, 1-3 gew.-% koppelingsmiddel, en 1-3 gew.-% afschermmiddel ten opzichte van het totale gewicht van de polymeersamenstelling, waarbij het restant de andere additieven omvat.

15

Aan de polymeersamenstelling volgens de uitvinding kunnen desgewenst additieven worden toegevoegd. Voorbeelden van gebruikelijke additieven zijn stabilisatoren, antioxidanten, glijmiddelen, vulmiddelen, kleurstoffen, pigmenten, vlamvertragers, geleidende vezels en versterkende vezels. In het bijzonder bij rubberpolymeren kan de 20 polymeersamenstelling tevens een olie omvatten als additief. Ook is het mogelijk petroleum weekmakers toe te voegen. Voor de polymeersamenstelling overeenkomstig de uitvinding geschikte koppelingsmiddelen omvatten silaanverbindingen. Bijzonder geschikte silaanverbindingen omvatten di- en tetrasulfides. De polymeersamenstelling kan op voor de vakman bekende wijze worden verwerkt tot voorwerp, bijvoorbeeld 25 door middel van spuitgieten of persen (“compression moulding”).

De uitvinding betreft eveneens een vormdeel vervaardigd uit een polymeersamenstelling volgens de uitvinding. Bijzonder geschikte vormdelen volgens de uitvinding omvatten een rubberband, afdichtingsprofielen voor deuren en/of vensters, 30 en/of flexibele carrosserieonderdelen zoals bijvoorbeeld een spoiler voor een voertuig. Een flexibele spoiler die met voorkeur wordt vervaardigd uit de polymeersamenstelling volgens de uitvinding wordt bijvoorbeeld beschreven in de Amerikaanse octrooiaanvragen US 2005/0012359 en in US 2005/0017541, de inhoud waarvan hierbij uitdrukkelijk wordt opgenomen in onderhavige aanvrage. De hierin beschreven spoiler 7 omvat een luchtstrominggeleidend element en een bedieningsorgaan daarvoor. Het luchtstrominggeleidend element wordt onderaan de bumper bevestigd, is vervaardigd uit een rubberpolymeer en kan door middel van het bedieningsorgaan in- en uitgeklapt worden Een verende verbinding tussen luchtstrominggeleidend element en bumper 5 houdt de spoiler in de ingeklapte ruststand. Het bedieningsorgaan kan bijvoorbeeld de vorm hebben van een aantal opblaasbalgen, die aan de achterzijde van de spoiler zijn opgesteld. Bij opblazen van de opblaasbalgen beweegt de spoiler van uit de ingeklapte stand naar voren in de uitgeklapte stand. Een staaf uit vezelversterkte kunststof zorgt voor een laterale geleiding van het element. De spoiler kan aan de hand van de 10 werkwijze volgens de uitvinding worden versierd met zwarte en/of gekleurde inzetstukken, bijvoorbeeld in de vorm van lateraal verlopende banden. Het moge duidelijk zijn dat de uitvinding niet is beperkt tot bijzondere vormen, maar dat in beginsel elke vorm mogelijk is.

15 De onderhavige uitvinding zal nu verder worden verduidelijkt aan de hand van het onderstaande voorbeeld zonder daartoe evenwel te worden beperkt.

Voorbeeld I en Vergelijkend Experiment A

20 Voorbeeld I

Aanmaak polymeersamenstelling

Een mengsel van een etheen-propeen-diëenrubber (EPDM, Keltan 514 van de firma DSM) en de in tabel 1 vermelde bestanddelen werd bereid door menging in een 25 standaard kneder gedurende ongeveer 5 minuten bij een gemiddelde temperatuur van ongeveer 150°C. De silica was afkomstig van de firma Rhodia, type Zeosil-1165MP met een CTAB specifieke oppervlakte van 155 m2/g. Als koppelingsmiddel werd een polysiloxaanverbinding gebruikt ((bistriethoxysilylpropyl)tetrasulfide van de firma Degussa). Aan het mengsel werd een standaard vulkanisatiesysteem op basis van 30 zwavel toegevoegd.

De in tabel 1 aangegeven hoeveelheden zijn delen per honderd delen EPDM rubber (phr). De hoeveelheid dicyclohexylamine is equimolair berekend ten opzichte van de hoeveelheid DPG.

8

Tabel 1: Polymeersamenstellingen

Materiaal Voorbeeld I Vergelijkend experiment A

EPDM TÖÖ TÖÖ "Öïië 20 2Ö

Silica 50 50

Silaan koppelingsmiddel 3,5 3,5

Zinkoxide 5 5

Stearinezuur 1 1

Vulkanisatiesysteem 10 10

Difenylguanide (DPG) - 2

Dicyclohexylamine 1,72

Het aldus verkregen mengsel werd vervolgens uitgewalst en afgekoeld door het te onderwerpen aan een walsproces op ongeveer 50°C. Van de aldus verkregen 5 velvormige en ongevulkaniseerde rubbersamenstelling werden vervolgens schijfjes van ongeveer 3 cm diameter en 0,5 cm dik uitgestanst voor het meten van het Payne getal. Het Payne getal van een polymeersamenstelling is een maat voor de hoeveelheid agglomeraten in de samenstelling. De schijfjes worden daartoe tussen de conische platen van een Rheometer geplaatst en onderworpen aan een oscillerende rotatieve 10 beweging bij een temperatuur van 100°C, een vaste frequentie van 0,5 Hz, en een amplitude in afschuiving van 0,56%. De aldus gemeten opslagmodulus G’ (het Payne getal) is een maat voor de aanwezigheid van agglomeraten van silicadeeltjes in de polymeersamenstelling. Hoe hoger het Payne getal is, des te meer aggregaten en/of agglomeraten komen in de polymeersamenstelling voor.

15

De velvormige rubbersamenstelling werd vervolgens gevulkaniseerd gedurende ongeveer 12 minuten bij een temperatuur van ongeveer 160 °C. Na voltooiing van de vulkanisatie werden de platen vervolgens afgekoeld tot kamertemperatuur.

20 De aldus verkregen platen van ongeveer 150x 150x2 mm werden vervolgens in proefstukken verdeeld en deze werden onderworpen aan een verouderingstest. Deze verouderingstest omvatte blootstelling gedurende 6 uur aan UV-straling door de platen gedurende de aangegeven tijd onder een UV lamp van het type Osram ultravitalux gur 9 53, 300 Watt te houden. Na deze veroudering werd de mate van verkleuring gemeten.

De verkregen resultaten worden vermeld in tabel 2.

Vergelijkend Experiment A 5

Aanmaak polymeersamenstelling

Op dezelfde wijze als beschreven in Voorbeeld I werd een mengsel van hetzelfde rubber als in Voorbeeld I en de in tabel 1 onder “Vergelijkend Voorbeeld A” aangegeven bestanddelen bereid. Onder dezelfde omstandigheden als in Voorbeeld I werd het aldus 10 verkregen mengsel tot platen geperst. Van het ongevulkaniseerde mengsel werd eveneens het Payne getal bepaald. De platen werden onderworpen aan de verouderingstest, zoals beschreven in Voorbeeld I.

Verkregen testresultaten 15 De Payne getallen voor de polymeersamenstellingen volgens Voorbeeld I en

Vergelijkend Experiment A bedroegen beide 0,5 MPa. Dit duidt op een gelijkaardige dispersie van de silicadeeltjes in de respectievelijke rubbersamenstellingen. De resultaten van de UV verkleuringsmeting staan vermeld in tabel 2.

20 Tabel 2: Resultaten verkleuringsmeting

Vergelijkend Experiment A Voorbeeld I A voor -0,2 -0,2 A na 6 uur UV -0,94 -0,86 B voor -1,05 -1,05 B na 6 uur UV 2,73 1,24

Cvoor 1,07 1,07

CnaóuurUV 2,89 1,51

In tabel 2 geeft A het verschil weer tussen rood en groen, waarbij een positievere A 25 wijst op meer rood, en een negatievere A op meer groen. B geeft het verschil weer tussen geel en blauw, waarbij een positievere B wijst op meer geel, en een negatievere 10 B op meer blauw. Tot slot geeft C de glans weer, waarbij een positievere C wijst op meer glans, en een negatievere C op een grotere dofheid. Hoe groter het verschil tussen voor en na 6 uur blootstelling aan UV licht, des te meer verkleuring is er opgetreden. Uit de resultaten van tabel 2 blijkt dat de polymeersamenstelling volgens de uitvinding 5 beduidend minder verkleuring vertoont dan de bekende polymeersamenstelling.

Claims

1. Polymeersamenstelling omvattende een matrixpolymeer, daarin gedispergeerde silicadeeltjes, alsmede een koppelingsmiddel en een afschermmiddel voor de 5 silicadeeltjes, met het kenmerk, dat het afschermmiddel een alkylamine en/of een alkylalcohol verbinding is.

2. Polymeersamenstelling volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat het alkylamine en/of het alkylalcohol geen onverzadigde alkylgroepen omvat. 10

3. Polymeersamenstelling volgens conclusie 1 of 2, met het kenmerk, dat het alkylamine en/of het alkylalcohol een heterocyclisch amine en/of alcohol omvat.

4. Polymeersamenstelling volgens één der conclusies 1-3, met het kenmerk, dat 15 het afschermmiddel een alkylamine verbinding omvat volgens de volgende formule (1): rKn.r2 R3 (i) waarin R1 en R2 een H-atoom en/of een alifatische groep voorstelt, en R3 een H-atoom.

5. Polymeersamenstelling volgens conclusie 4, met het kenmerk, dat de alkylamine verbinding een dicycloalkylamine omvat.

6. Polymeersamenstelling volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat het matrixpolymeer een rubberpolymeer is. 25

7. Polymeersamenstelling volgens conclusie 6, met het kenmerk, dat het rubberpolymeer een etheen-propeen-dieen rubber (EPDM) is.

8. Polymeersamenstelling volgens één der voorgaande conclusies, met het 30 kenmerk, dat het koppelingsmiddel een silaanverbinding omvat.

9. Polymeersamenstelling volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat deze van 0,1-10 gew.-% afschermmiddel omvat ten opzichte van het totale gewicht van de polymeersamenstelling.

10. Polymeersamenstelling volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat deze van 0,5-5 gew.-% afschermmiddel omvat ten opzichte van het totale gewicht van de polymeersamenstelling.

11. Polymeersamenstelling volgens één der voorgaande conclusies, met het 10 kenmerk, dat deze van 1-3 gew.-% afschermmiddel omvat ten opzichte van het totale gewicht van de polymeersamenstelling.

12. Polymeersamenstelling volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat deze tevens gebruikelijke additieven omvat, gekozen uit de groep van de 15 vemetters, stabilisatoren, antioxidanten, glijmiddelen, vulmiddelen, kleurstoffen, pigmenten, vlamvertragers, geleidende vezels, versterkende vezels, olie, en petroleum weekmakers.

13. Polymeersamenstelling volgens één der voorgaande conclusies, met het 20 kenmerk, dat deze 30-70 gew.% matrixpolymeer, 15-45 gew.% silicadeeltjes, 1-3 gew.-% koppelingsmiddel, en 1-3 gew.-% afschermmiddel omvat, ten opzichte van het totale gewicht van de polymeersamenstelling, waarbij het restant de andere additieven omvat.

14. Het gebruik van een alkylamine en/of een alkylalcohol verbinding als afschermmiddel voor silicadeeltjes in een polymeersamenstelling.

15. Het gebruik van een alkylamine verbinding volgens de volgende formule (1): R1X ^R2 N R3 (1) 30 waarin R1 en R2 een H-atoom en/of een alifatische groep voorstelt, en R3 een H-atoom als afschermmiddel voor silicadeeltjes in een polymeersamenstelling.

16. Vormdeel vervaardigd uit de polymeersamenstelling volgens één der voorgaande conclusies 1-13.

17. Rubberband vervaardigd uit de polymeersamenstelling volgens één der 5 voorgaande conclusies 1-13.

18. Afdichtingsprofiel, vervaardigd uit de polymeersamenstelling volgens één der voorgaande conclusies 1-13.

19. Flexibele spoiler voor een voertuig, ten minste gedeeltelijk vervaardigd uit de polymeersamenstelling volgens één der voorgaande conclusies 1-13.