NL2000328C2

NL2000328C2 - Werkwijze voor het onderling hechten van vormdelen uit gevulkaniseerd rubber.

Info

Publication number: NL2000328C2
Application number: NL2000328A
Authority: NL
Inventors: Louis-Philippe Antoine Eugene Maria Reuvekamp; Gerard Nijman; Petrus Johannes Van Swaaij
Original assignee: Vredestein Banden B V
Priority date: 2006-11-23
Filing date: 2006-11-23
Publication date: 2008-05-26
Also published as: US20100052362A1; US20150151516A1; US8999101B2; EP2086747A1; WO2008063067A1; ATE516137T1; EP2086747B1

Description

Werkwijze voor het onderling hechten van vormdelen uit gevulkaniseerd rubber

De uitvinding betreft een werkwijze voor het onderling hechten van vormdelen uit ten minste gedeeltelijk gevulkaniseerde rubberpolymeren.

5

Vormdelen uit rubberpolymeer worden dikwijls uit meerdere onderdelen samengesteld. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn voor vormdelen met relatief complexe vorm. Het is namelijk niet altijd mogelijk een dergelijk vormdeel in één keer in een matrijs te vormen en te vulkaniseren, bijvoorbeeld omdat de vorm ervan matrijsondersnijdingen 10 noodzakelijk maakt, waardoor het vormdeel niet eenvoudig uit de matrijs is te verwijderen.

Het is bij het vervaardigen van een dergelijk samengesteld vormdeel van belang dat de onderdelen een goede onderlinge hechting vertonen. Daarnaast dienen de typische 15 eigenschappen van rubberpolymeren niet verloren te gaan wanneer beide onderdelen met elkaar worden verbonden. In het bijzonder dienen eigenschappen als een lage elasticiteitsmodulus, lage hardheid, hoge rek bij breuk, en daardoor een grote treksterkte, het in hoge mate elastisch gedrag met een relatief lage blijvende vervorming (“permanent set”), en een relatief grote onafhankelijkheid van en bestendigheid tegen 20 temperaturen ook in het samengesteld vormdeel bewaard te blijven.

In een uit de stand der techniek bekende werkwijze voor het vervaardigen van een samengesteld vormdeel uit meerdere vormdelen worden meerdere rubberpolymeren in ongevulkaniseerde toestand bij elkaar gebracht in een vulkanisatiematrijs en vervolgens 25 gezamenlijk gevulkaniseerd. Voor dat een rubberpolymeer gaat vulkaniseren dient dit eerst op een hiertoe geschikte temperatuur te worden gebracht. Door de temperatuursstijging daalt de viscositeit van het rubberpolymeer waardoor dit onder druk kan gaan vloeien. Worden twee rubberpolymeren bij elkaar in een vulkanisatiematrijs aangebracht en aansluitend gevulkaniseerd, dan zullen beide 30 rubberpolymeren ter hoogte van hun grensvlak doorgaans in elkaar overvloeien, waardoor het grensvlak tussen beide niet goed gedefinieerd is. Dit nadeel van de bekende werkwijze is bijvoorbeeld te zien in fietsbanden die op het loopvlak zijn voorzien van een van de zwarte kleur afwijkende, in de omtreksrichting van de band verlopende strip. De scheidingslijn tussen strip en de rest van de band vertoont 2 doorgaans een willekeurige golving. Dit is voor vormdelen waaraan hoge esthetische eisen worden gesteld niet acceptabel. Een verder nadeel van de bekende werkwijze is dat het niet mogelijk is vormdelen met elkaar te verbinden waarvan althans in één een materiaal wordt toegepast dat niet temperatuursbestendig is bij de 5 vulkanisatietemperatuur. Hierdoor zal mogelijk in dit samenstellend vormdeel degradatie optreden, wat ongewenst is.

In een andere bekende werkwijze worden de samenstellende vormdelen eerst separaat vervaardigd en gevulkaniseerd, waarna deze worden verlijmd tot het samengesteld 10 vormdeel. Dit heeft weliswaar als voordeel dat een goede hechting tussen de samenstellende vormdelen wordt verkregen, doch het verlijmen van meerdere reeds gevulkaniseerde vormdelen leidt tot een samengesteld vormdeel waarvan de eigenschappen gevoelig kunnen afwijken van hetgeen van rubberpolymeren kan worden verwacht. De in het grensvlak toegepaste lijm is in de regel brosser en/of vertoont een 15 afwijkende hardheid en/of elasticiteitsmodulus dan de rubberpolymeren.

Onderhavige uitvinding beoogt te voorzien in een werkwijze volgens de aanhef waarbij bovengenoemde nadelen van de bekende werkwijze althans gedeeltelijk worden voorkomen.

20

Dit doel wordt volgens de uitvinding bereikt door een werkwijze voor het onderling hechten van vormdelen uit ten minste gedeeltelijk gevulkaniseerde rubberpolymeren, welke werkwijze tenminste de stappen omvat van (A) het verschaffen van een rubbersamenstelling die een peroxide omvat met een aanslagtemperatuur lager dan de 25 vulkanisatietemperatuur van ten minste één van de rubberpolymeren; (B) het aanbrengen van een hechtlaag uit de rubbersamenstelling op het te hechten oppervlak van de vormdelen; (C) het onder druk samen voegen van de te hechten oppervlakken; en (D) het bij een verhoogde temperatuur vulkaniseren van ten minste de hechtlaag. Hierdoor wordt een samengesteld vormdeel verkregen met in hoofdzaak dezelfde 30 eigenschappen als de uit rubberpolymeer vervaardigde samenstellende vormdelen. Dit heeft in het bijzonder grote voordelen voor samengestelde vormdelen die in het gebruik regelmatig rubberelastisch worden vervormd. Door in de uitgevonden werkwijze ten minste één hechtlaag aan te brengen uit een rubbersamenstelling die een peroxide omvat met een aanslagtemperatuur lager dan de vulkanisatietemperatuur van ten minste één 3 van de rubberpolymeren, wordt bovendien een verbeterde hechting tussen de samenstellende vormdelen verkregen. Daarnaast blijkt ook dat middels de werkwijze verkregen samengestelde vormdelen ten opzichte van de op bekende wijze verkregen vormdelen een verbeterd vermoeiingsgedrag vertonen. In het bijzonder geldt dit voor de 5 verbinding tussen de samenstellende vormdelen. Een bijkomend voordeel van de werkwijze overeenkomstig de uitvinding is dat deze het toelaat ook vormdelen uit een materiaal met een relatief lage smelt- of degradatietemperatuur te verbinden met de vormdelen uit rubberpolymeer.

10 Volgens de uitvinding kan de rubbersamenstelling van de hechtlaag bijvoorbeeld in een vulkanisatiematrijs aangebracht worden in althans gedeeltelijk gevulkaniseerde toestand. Hiermee wordt bedoeld dat de rubbersamenstelling voldoende reactief is om ter hoogte van het scheidingsvlak met de samenstellende vormdelen tezamen met de rubberpolymeren te vulkaniseren tot in hoofdzaak één netwerk. Gebleken is dat een 15 werkwijze waarbij de rubbersamenstelling een rubberpolymeer omvat waarvan de hoofdketen per 200 koolstof-koolstof bindingen maximaal één onverzadigde koolstof-koolstof binding bevat, een goede hechting oplevert tussen de samesntellende vormdelen. Nog meer voorkeur heeft een werkwijze waarbij de rubbersamenstelling een rubberpolymeer omvat waarvan de hoofdketen per 50 koolstof-koolstof bindingen 20 maximaal één onverzadigde koolstof-koolstof binding bevat. De meeste voorkeur heeft een werkwijze waarin de rubbersamenstelling van de hechtlaag voorafgaand aan stap D) in hoofdzaak ongevulkaniseerd is. Ook de rubberpolymeren van de samenstellende vormdelen kunnen desgewenst in althans gedeeltelijk gevulkaniseerde toestand verkeren. Bij voorkeur echter wordt de werkwijze volgens de uitvinding gekenmerkt 25 doordat tenminste één, en met nog meer voorkeur alle rubberpolymeren nagenoeg volledig gevulkaniseerd zijn.

Gebleken is verder dat de voordelen van de uitvinding in het bijzonder tot hun recht komen wanneer de werkwijze het kenmerk heeft dat de rubbersamenstelling van de 30 hechtlaag in hoofdzaak roetvrij is. In deze voorkeursvariant van de werkwijze wordt een hoog hechtingsniveau bereikt, zonder dat dit ten koste gaat van de rubberelastische eigenschappen van het samengesteld vormdeel.

4

Het heeft verder voordelen wanneer de te hechten oppervlakken van de samenstellende vormdelen worden voorbehandeld. Dit kan in beginsel op alle de vakman bekende wijzen gebeuren. Zo is het mogelijk de oppervlakken op te ruwen, te schuren, te ontvetten, van een primer of ander voorbehandelmiddel te voorzien, en/of te voorzien 5 van radicalen. Dit laatste kan bijvoorbeeld gebeuren door de oppervlakken te bestralen met straling van geschikte golflengte, bijvoorbeeld UV-licht, desgewenst laserstraling. Ook is het mogelijk de oppervlakken aan een plasmabehandeling te onderwerpen.

Door volgens de uitvinding een rubbersamenstelling, die een peroxide omvat met een 10 aanslagtemperatuur lager dan de vulkanisatietemperatuur van ten minste één van de rubberpolymeren aan te brengen op de te hechten oppervlakken van de samenstellende vormdelen zal ter hoogte van het grensvlak de rubbersamenstelling bij lagere temperatuur vulkaniseren dan het betreffende rubberpolymeer dat zich elders in de matrijsholte bevindt. Ook wordt het mogelijk op deze wijze vormdelen uit 15 rubberpolymeren onderling te hechten bij lage temperaturen en zelfs bij kamertemperatuur. Dit heeft grote voordelen, bijvoorbeeld omdat aldus degradatie wordt voorkomen van samenstellende vormdelen, en/of omdat geen kostbare verwarmingsapparatuur meer nodig is, en/of omdat het samengestelde vormdeel op elke gewenste locatie kan worden vervaardigd. De aanslagtemperatuur van een peroxide is 20 eenvoudig vast te stellen en wordt door de leverancier van het peroxide aangegeven. Bij voorkeur omvat de rubbersamenstelling een peroxide met een aanslagtemperatuur die tenminste 20°C lager is dan de vulkanisatietemperatuur van tenminste één van de rubberpolymeren, en met nog meer voorkeur tenminste 50°C lager. De uitvinding is niet beperkt tot het gebruik van specifieke peroxides, maar omvat in beginsel elk voor de 25 betreffende rubbersamenstelling geschikt peroxide. Tevens omvat de uitvinding alternatieven van peroxides. De peroxides kunnen dusdanig worden gekozen dat het vulkaniseren van de rubbersamenstelling bij elke temperatuur kan plaatsvinden. Het heeft voordelen de werkwijze te kenmerken doordat stap D) wordt uitgevoerd bij een temperatuur lager dan 140°C, met meer voorkeur lager dan 110°C, met nog meer 30 voorkeur lager dan 90°C, en met de meeste voorkeur lager dan 70°C.

Een bijzonder voordelige voorkeursuitvoering van de werkwijze volgens de uitvinding wordt gekenmerkt doordat deze de bijkomende stappen omvat van het verschaffen van een folie, en het voorafgaand aan stap C) aanbrengen van ten minste een gedeelte van de 5 folie tussen beide te hechten oppervlakken, met dien verstande dat de temperatuur in stap D) lager is dan de smelt- of degradatietemperatuur van de folie. In deze voorkeursvariant omvat de rubbersamenstelling bij voorkeur een peroxide met een aanslagtemperatuur die lager is dan de smelt- of degradatietemperatuur van de folie, bij 5 voorkeur tenminste 20°C lager, en met de meeste voorkeur tenminste 50°C lager. Aan de hand van deze voorkeursvariant wordt het mogelijk op eenvoudige en duurzame wijze tenminste gedeeltes van een folie met een vormdeel uit rubberpolymeer te verbinden. Een mogelijke toepassing hiervoor omvatten actuatoren die gebruik maken van een opblaasbalg uit folie. Dergelijke actuatoren dienen uiteraard luchtdicht te zijn 10 en te blijven gedurende hun levensduur. Dit stelt eveneens hoge eisen aan de verbinding. Gebleken is dat de werkwijze volgens de uitvinding leidt tot een verbinding van de opblaasbalg aan een substructuur die blijvend luchtdicht is.

De sterkte van de tussen de samenstellende vormdelen aangebrachte hechtlaag wordt 15 verder verbeterd door een werkwijze waarin de folie wordt voorzien van perforaties, voorafgaand aan stap C). Hoewel niet noodzakelijk heeft het tevens voordelen wanneer de werkwijze wordt gekenmerkt doordat de folie wordt voorzien van een hechtlaag uit de rubbersamenstelling.

20 In beginsel zijn alle de vakman bekende folies toepasbaar in de werkwijze volgens de uitvinding. Zo is het bijvoorbeeld mogelijk metaalfolies toe te passen. Bij voorkeur omvat de folie een kunststoffolie, waarbij de kunststof is gekozen uit de groep van de polyesters, polyethers, polyamiden, vinylpolymeren, polyolefinen, styreenpolymeren en/of thermoplastische rubbers, in het bijzonder thermoplastisch polyurethaan.

25 Dergelijke folies zijn met betrekking tot hun eigenschappen bijzonder geschikt om te worden verbonden met rubberpolymeren. Door hun relatief lage smelt- of degradatietemperatuur echter was geen geschikte werkwijze voorhanden om een dergelijke verbinding tot stand te brengen. De werkwijze volgens de uitvinding biedt hiervoor een oplossing.

30

De rubbersamenstelling zoals toegepast in de werkwijze volgens de uitvinding kan op voor de vakman bekende wijze worden bereid. In beginsel is elke bekende methode voor het mengen van polymeren, vulstoffen, en andere additieven hiertoe geschikt. Zo is het mogelijk de rubbersamenstelling, desgewenst aangevuld met additieven en/of 6 andere polymeren, te mengen met behulp van een interne menger of Banbury mixer, een enkel- of dubbelschroefsextrudeerinrichting, een bladkneder, een Buss-cokneder, een rollenwals en dergelijke meer. Geschikte temperaturen bij het mengen worden in hoofdzaak bepaald door de Theologische eigenschappen van het betreffende 5 rubberpolymeer.

De bij voorkeur toegepaste rubberpolymeren in de rubbersamenstelling in de werkwijze volgens de uitvinding kunnen worden gekozen uit de bekende rubbers. In het algemeen hebben deze rubbers een glasovergangstemperatuur Tg lager dan - 10°C, hoewel dit niet 10 noodzakelijk is. Geschikt toe te passen mbbers worden bijvoorbeeld gekozen uit de groep van natuurlijke rubbers, isopreen rubbers, butadiëenrubbers, styreen-butadiëen copolymeer rubbers, acrylonitril-butadiëen copolymeer rubbers, desgewenst gecopolymeriseerd met styreen, butadiëen-isopreen copolymeer rubbers, chloropreen rubbers, butyl en acryl rubbers, en etheen-propeen copolymeren, die desgewenst een 15 derde copolymeriseerbaar diëenmonomeer bevatten, zoals bijvoorbeeld 1,4-hexadiëen, dicyclopentadiëen, dicyclooctadiëen, methyleennorbomeen, ethylideennorbomeen en tetrahydroindeen. Desgewenst bevat de rubbersamenstelling eveneens een ondergeschikte hoeveelheid natuurlijk rubber en/of elastomeer, dat bij voorkeur is opgebouwd uit 1,3-diëenverbindingen, zoals bijvoorbeeld butadiëen en/of isopreen 20 en/of 2,3-dimethylbutadiëen. Bij voorkeur omvat de in de werkwijze toegepaste rubbersamenstelling een etheen-propeen rubber, met meer voorkeur omvat de toegepaste rubbersamenstelling een etheen-propeen-dieen rubber (EPDM). Mengsels van voomoemde rubbers zijn eveneens mogelijk.

25 Aan de rubbersamenstelling zoals toegepast in de werkwijze volgens de uitvinding kunnen desgewenst additieven worden toegevoegd. Voorbeelden van gebruikelijke additieven zijn stabilisatoren, antioxidantia, glijmiddelen, vulmiddelen, kleurstoffen, pigmenten, vlamvertragers, geleidende vezels en versterkende vezels. In het bijzonder kan de rubbersamenstelling tevens een olie omvatten als additief. Ook is het mogelijk 30 petroleum weekmakers toe te voegen. Voor de rubbersamenstelling geschikte kleurstoffen omvatten elk de vakman bekend type. Zo is het mogelijk organische en/of anorganische kleurstoffen toe te passen, en oplosbaar en/of niet oplosbaar in het rubberpolymeer. Voorbeelden van geschikte minerale kleurstoffen omvatten metalen in peodervorm, zoals bijvoorbeeld poedervormig aluminium, koper, metaaloxides, zoals 7 bijvoorbeeld silicaten, aluminaten, titanaten, ijzeroxides en/of hydroxides, evenals mengsels van oxides van bijvoorbeeld kobalt, aluminium, of zink. Bijzonder geschikt zijn witte kleurstoffen. Geschikte organische kleurpigmenten omvatten bijvoorbeeld indanthronen, pyrrolen en en/of diazo verbindingen, evenals organometaalpigmenten 5 zoals bijvoorbeeld ftalocyanines. Desgewenst kan de rubbersamenstelling tevens een koppelingsmiddel omvatten. Geschikte koppelingsmiddelen omvatten silaanverbindingen. Bijzonder geschikte silaanverbindingen omvatten di- en tetrasulfides.

10 Opgemerkt wordt dat wat hierboven is beschreven met betrekking tot de bereiding en samenstelling van de rubbersamenstelling tevens van toepassing is op de rubberpolymeren die in de samenstellende vormdelen worden toegepast. Het heeft voordelen de samenstellende bestanddelen van de rubbersamenstelling in hoofdzaak gelijk te kiezen aan de samenstellende bestanddelen van de rubberpolymeren, met dien 15 verstande dat de kenmerken van de rubbersamenstelling moeten voldoen aan de in de hoofdconclusie beschreven technische kenmerken.

De uitvinding betreft eveneens een samenstel van onderling gehechte vormdelen uit in hoofdzaak gevulkaniseerde rubberpolymeren, welk samenstel een hecht laag omvat uit 20 een rubbersamenstelling die een peroxide omvat met een aanslagtemperatuur lager dan de vulkanisatietemperatuur van ten minste één van de rubberpolymeren. Het samenstel is verkrijgbaar volgens de hierboven uitvoerig beschreven werkwijze volgens de uitvinding. Bij voorkeur omvat de hechtlaag nagenoeg geen roet.

25 Gebleken is dat een middels de werkwijze volgens de uitvinding verkrijgbaar samenstel van mbber vormdelen een hechtlaag vertoont die relatief dun is. Bij voorkeur is de hechtlaag zo dun mogelijk. In een voorkeursuitvoering van het samenstel van vormdelen heeft de hechtlaag een gemiddelde dikte van ongeveer 0,05 tot 0,5 mm, en met meer voorkeur een gemiddelde dikte van ongeveer 0,1 tot 0,3 mm. Dergelijke 30 dunne hechtlagen zorgen voor behoud van de rubberelastische eigenschappen in het samengestelde vormdeel, tezamen met een sterke hechting. Deze voordelen komen in het bijzonder goed tot uiting wanneer het samenstel tevens een folie omvat die althans gedeeltelijk tussen de vormdelen is verankerd.

8

De werkwijze overeenkomstig de uitvinding is ook bijzonder geschikt voor de vervaardiging van flexibele spoilers of meer in het algemeen voor flexibele carrosseriedelen van automobielen of andere voertuigen. Een flexibele spoiler wordt bijvoorbeeld beschreven in de Amerikaanse octrooiaanvragen US 2005/0012359 en in 5 US 2005/0017541, de inhoud waarvan hierbij uitdrukkelijk wordt opgenomen in onderhavige aanvrage. De hierin beschreven spoiler omvat een luchtstrominggeleidend element en een bedieningsorgaan daarvoor. Het luchtstrominggeleidend element wordt onderaan de bumper bevestigd, is vervaardigd uit een rubberpolymeer en kan door middel van het bedieningsorgaan in- en uitgeklapt worden Een verende verbinding 10 tussen luchtstrominggeleidend element en bumper houdt de spoiler in de ingeklapte ruststand. Het bedieningsorgaan kan bijvoorbeeld de vorm hebben van een aantal opblaasbalgen, die aan de achterzijde van de spoiler zijn opgesteld. De opblaasbalgen zijn bij voorkeur vervaardigd uit een kunststoffolie, in het bijzonder een folie van thermoplastisch polyurethaan. Bij opblazen van de opblaasbalgen beweegt de spoiler 15 van uit de ingeklapte stand naar voren in de uitgeklapte stand. Een staaf uit vezelversterkte kunststof zorgt voor een laterale geleiding van het element.

Onderhavige uitvinding betreft eveneens een flexibele spoiler voor een voertuig, omvattende een luchtstrominggeleidend element uit een rubberpolymeer, een 20 bevestigingsorgaan voor het bevestigen van de spoiler aan het voertuig, en een bedieningsorgaan dat het luchtstrominggeleidend element in- en uit kan klappen, waarbij het bedieningsorgaan de vorm heeft van een aantal opblaasbalgen uit kunststoffolie, die aan de achterzijde van de spoiler zijn opgesteld. Volgens de uitvinding zijn het bedieningsorgaan, het luchtstrominggeleidend element en het 25 bevestigingsorgaan onderling verbonden door middel van een werkwijze die tenminste de stappen omvat van het verschaffen van een mbbersamenstelling die een peroxide omvat met een aanslagtemperatuur lager dan de vulkanisatietemperatuur van ten minste één van de rubberpolymeren van het luchtstrominggeleidend element en/of het bevestigingsorgaan; het aanbrengen van een hechtlaag uit de rubbersamenstelling op de 30 te hechten oppervlakken van luchtstrominggeleidend element en/of bevestigingsorgaan en/of bedieningsorgaan; het aanbrengen van ten minste een gedeelte van het bedieningsorgaan tussen luchtstrominggeleidend element en bevestigingsorgaan; het onder druk samenvoegen van de te hechten oppervlakken; het bij een verhoogde temperatuur vulkaniseren van ten minste de hechtlaag, met dien verstande dat de 9 temperatuur lager is dan de smelt- of degradatietemperatuur van de folie van het bedieningsorgaan.

De uitvinding zal nu verder worden verduidelijkt aan de hand van de bijgevoegde figuur 5 1 en onderstaand voorbeeld zonder daartoe evenwel te worden beperkt. Hierin toont figuur 1 een dwarsdoorsnede van samenstel van vormdelen verkregen met de werkwijze volgens de uitvinding.

Meer in het bijzonder toont figuur 1 een flexibele spoiler 1 voor een voertuig, waarvan 10 slechts het onderste gedeelte is weergegeven. Spoiler 1 omvat een luchtstrominggeleidend element 11 uit een rubberpolymeer, een bevestigingsorgaan 12 voor het bevestigen van de spoiler 1 aan het voertuig, en een bedieningsorgaan 13 dat het luchtstrominggeleidend element 11 in- en uit kan klappen. De uitstaande stand van het luchtstrominggeleidend element 11 wordt in figuur 1 weergegeven door de 15 doorlopende lijn, de ingeklapte stand door de stippellijn. Het bedieningsorgaan 13 heeft in de getoonde variant de vorm van een opblaasbalg 13 uit kunststoffolie, die aan de achterzijde van de spoiler 1 is opgesteld. Het is ook mogelijk meerdere opblaasbalgen 13 te voorzien. Bij opblazen van de opblaasbalg 13 beweegt het luchtstrominggeleidend element 11 vanuit de ingeklapte stand naar voren in de uitgeklapte stand. Een staaf 14 20 uit vezelversterkte kunststof zorgt voor een laterale geleiding van het element 11. Volgens de uitvinding zijn het bedieningsorgaan 13, het luchtstrominggeleidend element 11 en het bevestigingsorgaan 12 ter hoogte van hun gemeenschappelijk aanhechtingsoppervlak (in de figuur aangeduid met “X”) onderling verbonden door middel van een bijzondere werkwijze die hieronder verder in detail wordt beschreven.

25

Vooreerst wordt op bekende wijze een rubbersamenstelling bereid door menging in een standaard kneder gedurende ongeveer 5 minuten bij een gemiddelde temperatuur van ongeveer 90°C. De rubbersamenstelling omvatte 110 delen etheen-propeen-diëeenrubber (EPDM, Keltan 514 van de firma DSM) en 10 delen van een op peroxide 30 gebaseerd vulkanisatiesysteem. Als peroxide werd een Perkadox BC peroxide gebruikt met een aanslagtemperatuur van ongeveer 105°C. Verder omvatte de rubbersamenstelling titaandioxide en de gebruikelijke additieven zoals olie, zinkoxide en stearinezuur. Tijdens het mengen werd er door de temperatuur te beheersen voor gezorgd dat de rubbersamenstelling niet of nagenoeg niet vulkaniseerde. Het 10 luchtstrominggeleidend element 11 en het bevestigingsorgaan 12 omvatten een nagenoeg volledig gevulkaniseerd etheen-propeen-diëeenrubber met een vulkanisatietemperatuur van ongeveer 160°C. Het bedieningsorgaan 13 omvatte een folie uit thermoplastisch polyurethaanrubber. Andere bijzonder geschikte folies 5 omvatten folies uit thermoplastisch elastomeer en/of thermoplastische polymeren.

Geschikte folies hebben bij voorkeur een smelttemperatuur boven ongeveer 120°C. Op de te hechten oppervlakken van luchtstrominggeleidend element 11 en bevestigingsorgaan 12 werd een dunne hechtlaag uit de aldus bereide rubbersamenstelling aangebracht met een gemiddelde dikte van ongeveer 0,15 mm.

10 Zowel luchtstrominggeleidend element 11 als bevestigingsorgaan 12 bevonden zich hierbij in een vulkanisatiematrijs die was gebruikt om beide delen te vulkaniseren. Dit is uiteraard niet noodzakelijk voor de uitvinding maar zorgt voor een eenvoudige aanbrenging van de hechtlaag. Bijzonder geschikte diktes van de aan te brengen hechtlaag zijn gelegen tussen ongeveer 0,05 - 0,5 mm. Het te hechten oppervlak van het 15 bedieningsorgaan 13 werd van gaatjes voorzien door de folie ter plekke te perforeren en vervolgens werd op dit gedeelte eveneens een geringe hoeveelheid rubbersamenstelling aangebracht welke voldoende was om in ieder geval de perforaties te voorzien van de rubbersamenstelling. Vervolgens werd het te hechten gedeelte van het bedieningsorgaan 13 tussen het luchtstrominggeleidend element 11 en het bevestigingsorgaan 12 20 aangebracht, welke zich beide in de vulkanisatiematrijs bevonden. Vervolgens werd de vulkanisatiematrijs gesloten waarbij op de te hechten oppervlakken (in de figuur aangeduid met “X”) een druk werd opgelegd, zodat de hechtlaag ging vloeien en aansluitend gevulkaniseerd werd. Vulkanisatie kan hierbij desgewenst plaatsvinden bij een verhoogde temperatuur, met dien verstande dat de temperatuur lager is dan de 25 smelt- of degradatietemperatuur van de folie van het bedieningsorgaan 13. In het hier beschreven voorbeeld bedroeg de vulkanisatietemperatuur ongeveer 105°C, echter afhankelijk van de toegepaste folie en het vulkanisatiesysteem van de rubbersamenstelling kan dit ook lager zijn. De vulkanisatietemperatuur wordt sneller bereikt indien de matrijs wordt opgewarmd alvorens de druk opgelegd wordt. Na 30 ongeveer 12 minuten werd de matrijs geopend en het samengestelde vormdeel uit de matrijs verwijderd. Het samengestelde vormdeel omvatte een onderling goed gehecht luchtstrominggeleidend element 11, bevestigingsorgaan 12, en bedieningsorgaan 13, waarbij de werking en meer bepaald de mogelijkheid om rubberelastisch te vervormen in stand bleven.

Claims

1. Werkwijze voor het onderling hechten van vormdelen uit ten minste gedeeltelijk gevulkaniseerde rubberpolymeren, welke werkwijze tenminste de volgende stappen 5 omvat: (A) het verschaffen van een rubbersamenstelling die een peroxide omvat met een aanslagtemperatuur lager dan de vulkanisatietemperatuur van ten minste één van de rubberpolymeren; (B) het aanbrengen van een hecht laag uit de rubbersamenstelling op het te 10 hechten oppervlak van de vormdelen; (C) het onder druk samenvoegen van de te hechten oppervlakken; (D) het bij een verhoogde temperatuur vulkaniseren van ten minste de hechtlaag.

2. Werkwijze volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat de rubbersamenstelling 15 van de hechtlaag voorafgaand aan stap D) in hoofdzaak ongevulkaniseerd is.

3. Werkwijze volgens conclusie 1 of 2, met het kenmerk, dat de rubbersamenstelling van de hechtlaag in hoofdzaak roetvrij is.

4. Werkwijze volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat de rubbersamenstelling een peroxide omvat met een aanslagtemperatuur die tenminste 20°C lager is dan de vulkanisatietemperatuur van ten minste één van de rubberpolymeren.

5. Werkwijze volgens conclusie 4, met het kenmerk, dat de rubbersamenstelling een peroxide omvat met een aanslagtemperatuur die tenminste 50°C lager is dan de vulkanisatietemperatuur van ten minste één van de rubberpolymeren.

6. Werkwijze volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat de 30 werkwijze de volgende bijkomende stappen omvat: (E) het verschaffen van een folie; (F) het voorafgaand aan stap C) aanbrengen van ten minste een gedeelte van de folie tussen beide oppervlakken; met dien verstande dat de temperatuur in stap D) lager is dan de smelt- of degradatietemperatuur van de folie.

7. Werkwijze volgens conclusie 6, met het kenmerk, dat de folie wordt voorzien 5 van perforaties.

8. Werkwijze volgens conclusie 6 of 7, met het kenmerk, dat de folie wordt voorzien van een hechtlaag uit de rubbersamenstelling.

9. Werkwijze volgens één der conclusies 6-8, met het kenmerk, dat de folie een kunststoffolie omvat, waarbij de kunststof is gekozen uit de groep van de polyesters, polyethers, polyamiden, vinylpolymeren, polyolefmen, styreenpolymeren en/of thermoplastische rubbers, in het bijzonder thermoplastisch polyurethaan.

10. Werkwijze volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat tenminste één van de rubberpolymeren en/of de rubbersamenstelling van de hechtlaag een etheen-propeen-dieen rubber (EPDM) omvat.

11. Werkwijze volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk, dat 20 tenminste één van de rubberpolymeren en/of de rubbersamenstelling van de hechtlaag additieven omvat, gekozen uit de groep van de vemetters, stabilisatoren, antioxidantia, glijmiddelen, vulmiddelen, kleurstoffen, pigmenten, vlamvertragers, geleidende vezels, versterkende vezels, olie, en petroleum weekmakers.

12. Samenstel van onderling gehechte vormdelen uit in hoofdzaak gevulkaniseerde rubberpolymeren, welk samenstel een hechtlaag omvat uit een rubbersamenstelling die een peroxide omvat met een aanslagtemperatuur lager dan de vulkanisatietemperatuur van ten minste één van de rubberpolymeren.

13. Samenstel volgens conclusie 12, met het kenmerk, dat de hechtlaag een gemiddelde dikte heeft van 0,05 tot 0,5 mm.

14. Samenstel volgens conclusie 13, met het kenmerk, dat de hechtlaag een gemiddelde dikte heeft van 0,1 tot 0,3 mm.

15. Samenstel volgens één der conclusies 12 - 14, met het kenmerk, dat deze tevens een folie omvat die althans gedeeltelijk tussen de vormdelen is verankerd.

16. Flexibele spoiler voor een voertuig, omvattende een luchtstrominggeleidend element uit een rubberpolymeer, een bevestigingsorgaan voor het bevestigen van de spoiler aan het voertuig, en een bedieningsorgaan dat het luchtstrominggeleidend element in- en uit kan klappen, waarbij het bedieningsorgaan de vorm heeft van een aantal opblaasbalgen uit kunststoffolie, die aan de achterzijde van de spoiler zijn 10 opgesteld, met het kenmerk, dat het bedieningsorgaan, het luchtstrominggeleidend element en het bevestigingsorgaan onderling zijn verbonden door middel van een werkwijze volgens één der conclusies 1-11.