Przedmiotem wynalazku sa zwlaszcza te zwiazki 3a, 4a — oraz 30, 40 — dwuhydroksylowe o wzo¬ rze 1, w którym R jest wodorem, sodem, potasem, nizszym alkilem lub ugrupowaniem Ph-CnH2n, gdzie n oznacza liczbe calkowita od 1 do 4, a Ph jest fenylem. A oznacza ugrupowanie etylenowe lub cis-etenylenowe, kazda z reszt Ri i R2 ozna¬ cza wodór lub nizszy alkil, zawierajacy co najwy¬ zej 4 atomy C. R3 jest nizszym alkilem, CnH2m — cykloalkilem, w którym pierscien zawiera 3 do 6 atomów wegla, a m oznacza liczbe calkowita od 0 do 4, albo ugrupowaniem Ph-CnH2n, a x jest liczba calkowita od 0 do 2. 'v Z nowych zwiazków w szczególnosci nalezy wy¬ mienic te zwiazki o wzorze 2, w którym R4 ozna¬ cza wodór, sód, potas lub alkil o co najwyzej 4 atomach wegla, A oznacza ugrupowanie etyleno¬ we lub cis etylenowe, R5 jest wodorem lub me¬ tylem. R6 jest n-butylem, n-pentylem, n-heksy- lem, n-heptylem lub n-oktylem albo 2-metylo-2-n- -(pentylem, heksylem lub heptylem), 2-, 3- lub 4-(cyklopropylo, cyklopentylo lub fenylo)-etylem, -propylem lub -butylem, a x oznacza liczbe cal¬ kowita od 0 do 2.Cenne sa zwlaszcza zwiazki o ogólnym wzorze 2, w którym R4 oznacza wodór, sód lub potas. A jest ugrupowaniem etylenowym lub cis-etenylenowym.R5 jest wodorem lub metylem, x oznacza liczbe calkowita od 0 do 2, a R6 jest n-pentylem, n-heksy- lem, 2-metylo-2-n-heksylem lub 3-fenylopropylem.Zwiazki wedlug niniejszego wynalazku mozna wytworzyc/ wedlug znanych metod, w ten sposób, ze odpowiedni [3a-(3-hydroksy-3-wodorokarbylo- propylo lub -1-propenylo lub -1-propinylo (-4-hy- droksy-czterow'0doro-2p^tienylo]-acetaldehyd, albo jego funkcyjna pochodna hydroksylowa, albo sulfo- tlenek lub sulfon tych zwiazków, poddaje sie reak¬ cji ze zwiazkiem o ogólnym wzorze (x)3P=CH— —(CH2)3—Z w którym x oznacza nizszy alkil lub fenyl a Z jest funkcyjnie zmodyfikowana grupa karboksylowa. Otrzymana pochodna hydroksylowa hydrolizuje sie w srodowiskach zasadowych lub kwasnych, albo otrzymany amid kwasowy lub ni- tryl — w srodowiskach silnie zasadowych, i jesli trzeba, otrzymane zwiazki, w których x jest 0, utlenia sie do takich zwiazków, w których x ozna¬ cza 1 lub 2, albo otrzymane kwasy przeprowadza sie w estry lub sole, albo otrzymane estry lub sole *5 hydrolizuje sie, albo otrzymane dohydropochodne uwodornia sie az do pobrania wymaganej ilosci wodoru.Funkcyjna pochodna kwasowa (zmodyfikowana grupa karboksylowa) stosowana w wyzej wymie- nionych reakcjach, jest przewaznie sola metalu lub estrem, na przyklad estrem wymienionym dla zwiazków o wzorze 1, lub zwlaszcza nitrylem.Funkcyjna pochodna hydroksylowa jest albo estrem, albo eterem, na przyklad estrem nizszego kwasu karboksylowego, jak octanem lub propionianem, zwlaszcza jednak eterem 2-czterowodoropiralnylo- wym lub wymienionym acetonidem.Powyzszy proces przeprowadza sie zgodnie z reak¬ cja Wittiga, przy czym stosuje sie albo wydzielony 40 zwiazek o wzorze (x)3P=CH—(CH2)3—Z, albo jego substraty. W tym ostatnim przypadku najpierw pod¬ daje sie r akcji odpowiedni halogenek fosfoniowy z silna zasada, na przyklad z wodorotlenkiem lub alkoksydem metalu alkalicznego, albo ze zwiazkiem 45 alkil-metal alkaliczny lub fenyl-metal alkaliczny, na przyklad z fenylolitem,. a nastepnie dodaje sie aldehyd lub keton. Zgodnie z^ reakcja opisana po¬ wyzej zabezpieczona grupa hydroksylowa uwalnia sie przez hydrolize kwasowa. 50 Otrzymane pochodne hydroksylowe lub karbo¬ ksylowe mozna poddac w znany sposób hydrolizie.Zatem na przyklad ester 3^hydroksy- zwiazków i nizszych kwasów alkanokarboksylowych, albo amid, nitryl lub nizszy ester alkilowy kwasu hek- 55 sonokarboksylowego, mozna zhydrolizowac przy pomocy zasady, na przyklad wodnymi roztworami wodorotlenków lub weglanów metali alkalicznych, a eter 3-hydrozwiazku — przy pomocy kwasu, na przyklad kwasu mineralnego, jak kwasu chlorowo- 6° dorowego lub siarkowego. Otrzymane czterowodo- rotiofeny mozna utlenic do sulfotlenków przy po¬ mocy konwencjonalnych, lagodnych srodków utle¬ niajacych, na przyklad nadjodanów metali alkali¬ cznych, jak nadjodanu sodowego. Odpowiednie sul- w fony mozna otrzymac przy pomocy silniejszych98958 srodków utleniajacych, np. przez utlenienie nad¬ tlenkiem wodoru albo alifatycznymi lub aromaty¬ cznymi nadkwasami, jak kwasem nadoctowym lub m-chloronadbenzoesowym. Otrzymane kwasy moz¬ na przeprowadzic w znany sposób w estry lub 5 sole, na przyklad przy pomocy nizszych alkonoli w obecnosci kwasów mineralnych, a zwlaszcza przy pomocy dwuazoalkanów, wzglednie przy pomocy odpowiednich zasad lub wymieniaczy jonowych.Otrzymane dohydropochodne (np. zwiazki, w któ- 10 rych A oznacza ugrupowanie etenylenowe) mozna selektywnie uwodornic przy pomocy katalizatorów rodowych lub dwuimidów. Takie uwodornianie przeprowadza sie przewaznie przed hydroliza wyzej wymienionych 3-hydroksypochodnych, aby zabez- 15 pieczyc podwójne wiazanie propenylowe-1.Produkty wyjsciowe mozna otrzymac wedlug nastepujacych schematów 1—6, których 'szczególy zilustrowano w przykladach, i w których R4 ozna¬ cza grupe przeprowadzalna w grupe —CHO, na 20 przyklad zeteryfikowana grupe dwuhydroksymety- lowa (acetalowa), która na przyklad pochodzi od nizszych alkanoli lub glikoli, jak metanolu, etano¬ lu, lub glikolu etylenowego, V jest wodorem, ato¬ mem metalu alkalicznego lub reszta amoniowa, 25 pochodzaca od trzeciorzedowej zasady, na przyklad trójalkiloaminy lub pirydyny, a p Jest liczba cal¬ kowita równia 0 lub 1. Zwiazki o wzorze 20 sa produktami wyjsciowymi dla "wymienionych reakcji.Inna metoda, przydatna do wytwarzania produk- 30 tów wyjsciowych przedstawiona jest nastepujacymi schematami 7—11, w których R5 oznacza wyzej wymieniona grupe przeprowadzalna w grupe CHO, a inne symbole posiadaja wyzej podane znacze¬ nia. Zgodnie z tym, zwiazki o wzorze 13 sa pro- 35 duktami wyjsciowymi, gdy R4 jest grupa przepro¬ wadzalna w ~ grupe —CHO i taki zwiazek o wzo¬ rze 13 zredukuje sie, a nastepnie uwolni grupe —CHO w kwasnym srodowisku, to otrzyma sie produkt wyjsciowy. 40 Redukcje przeprowadza sie przewaznie albo przy pomocy wodorków prostych, albo przy pomocy kompleksowych wodorków metali lekkich, jak bo¬ rowodorków albo borowodorków metali alkalicz¬ nych lub cynku albo glinowodorków metali alka- ** licznych albo nizszych alkpksyglinowodorków me¬ tali alkalicznych, na przyklad glinowodorku litowe¬ go, borowodorku sodowego lub cynku, trój-III.rz- -butoksy-glinowodorku litowego lub trójetoksy-gli- nowodorku litowego, albo wedlug metody Meerwei- 50 na-Ponadorfu-Verleya przy pomocy nizszych alko¬ holanów glinowych, na przyklad etanolami lub przewaznie izopropanolanu, zwlaszcza w obecnosci nizszego alkanolu, jak izopropanolu, i/lub nizszego alkoholanu dwuchlarowcoglimowego, jak izopropa- 55 nolanu dwuchloroglinowego. Redukcja daje sie takze przeprowadzic wedlug reakcji Grignarda przy pomocy zwiazku R2I lub Rs-metal, zwlaszcza przy pomocy -hologonku R2^-magnezowego, jak bromku lub jodku, albo przy pomocy R2- lub R3- w -litu.Wreszcie pewne wybrane zwiazki wedlug wyna¬ lazku lub produkty wyjsciowe mozna otrzymac wedlug schematów 12—13.Wyzej wymienione etapy przedstawione schema- *5 tami 1, 14, 7 i 9, przeprowadza sie analogicznie do reakcji Wittiga. Kondensacje wedlug schematu 2 lub 8 przeprowadza sie zwlaszcza z nizszymi sul- fotlenkami dwualkilowymi, na przyklad sulfotlen- kiem dwumetylowym, a nastepnie traktuje kwa¬ sem. Redukcje wedlug schematu 3 i 5 mozna prze¬ prowadzic analogicznie, jak wyzej opisano. Etery- fikacje, ketalizacje lub transketalizacje wedlug schematu 4 lub 10, mozna przeprowadzic zwlasz¬ cza w obecnosci organicznego kwasu, na przyklad kwasu pikrynowego lub p-toluenosulfonowego, i w obojetnym rozcienczalniku, na przyklad w chlo- rowcoalkanie, jak chlorku metylenu. Utlenianie wedlug schematu 6 przeprowadza sie przewaznie przy pomocy tlenków metali ciezkich, na przyklad tlenku srebra lub chromu (VI), a zwlaszcza w obo¬ jetnych rozpuszczalnikach, np. chlorowcoalkanach i/lub pirydynie.Zamkniecie pierscienia wedlug schematu 11 prze¬ biega samorzutnie po hydrolizie kwasowej bis-ke- talu. Wymienione produkty' przejsciowe, na przy¬ klad produkty o wzorze 7, mozna utlenic takze do sulfotlenków lub sulfonów, jak opisano wyzej dla zwiazków o wzorze 1.Otrzymane mieszaniny izomerów mozna rozdzie¬ lic na poszczególne izomery wedlug znanych spo¬ sobów, na przyklad przez destylacje frakcyjna, krystalizacje i/lub chromatografie. Produkty raco- miczne mozna rozdzielic na antypody optyczne na przyklad przez rozdzielenie ich estrów lub soli diastereomerycznych, na przyklad przez krystali¬ zacje frakcyjna ich estrów z kwasem d- lub 1-2- -pirolidyno-karboksylowym-3, -3|i-acetoksy-A5- -etionówym, -a-<2,4,5,7-czteronitro-9-fluorenilideno- -aminooksy)-propionowym lub a-metoksy-fenylo- octowym, albo ich soli d- lub 1-a-fenylo-etyloami- na, -l-fenylo-2-propyloamina lub -dwuwodoroabie- tyloamina. ^ Wyzej wymienione reakcje prowadzi sie wedlug znanych sposobów, w obecnosci lub nieobecnosci rozcienczalników, przewaznie w takich, które sa obojetne wzgledem rengentów i rozpuszczaja je, w obecnosci lub nieobecnosci katalizatorów, srod¬ ków kondensujacych lub zobojetniajacych i/lub w obojetnej atmosferze, z chlodzeniem, w temperatu¬ rze pokojowej lub w temperaturach podwyzszonych oraz przy normalnym lub podwyzszonym cisnieniu.Zatem utworzone na przyklad w reakcji kwasy mineralne lub sulfonowe mozna zobojetnic przy pomocy zasad nieorganicznych lub organicznych, na przyklad wodorotlenkami, weglanami lub wodo¬ roweglanami metali alkalicznymi lub ziem alkali¬ cznych, albo przy pomocy zasad azotowych, na przyklad nizszych trójalkiloamin lub pirydyny.W sposobie wedlug niniejszego wynalazku ko¬ rzystnie jest stosowac takie produkty wyjsciowe, które prowadza do zwiazków opisanych na wstepie jako szczególnie oenne.Farmakologicznie przydatne zwiazki wedlug ni¬ niejszego wynalazku mozna wykorzystac do wy^ twarzania takich preparatów farmaceutycznych, które skuteczna ilosc substancji czynnej zawiera¬ ja razem, albo w mieszaninie z nieorganicznym lub organicznym, stalym lub cieklym, farmaceutycz¬ nie przydatnym nosnikiem, i które nadaja sie 4k98 7 zazywania dojelitowego lub pozajelitowego. Stosuje sie przewaznie tabletki lub kapsulki zelatynowe, kt6re obok substancji czynnej zawieraja srodki rozcienczajace, takie jak laktoza, dekstroza, cukier trzcinowy, mannit, norbit, celuloza i/lub glicyna, oraz srodki zwiekszajace smarownosc, na przyklad ziemia okrzemkowa, talk, kwas stearynowy lub jego sole, jak stearynian magnesowy lub wapniowy, i/lub glikol polietylenowy. Tabletki zawieraja rów¬ niez srodki wiazace, na przyklad glinokrzemian magnezowy, skrobia, jak skrobie kukurydziana, pszeniczna, ryzowa lub korzenia strzalki, zelatyne, trageant, metyloceluloze, sól sodowa karboksyme- tylocelulozy i/lub poliwinylopirolidon, oraz ewen¬ tualnie srodki speczniajace, na przyklad skrobia, agar, kwas alginowy lub jego sól, jak alginian so¬ dowy, enzymy srodków wiazacych i/lub mieszaniny pieniace, albo srodki adsorpcyjne, barwniki, sub¬ stancje smakowe i srodki slodzace, srodki powle¬ kajace, na przyklad stezone wodne roztwory cukru z guma arabska, talk i/lub dwutlenek tytanu, albo roztwory lakierowe. Te ostatnie stosuje sie w latwo lotnych rozpuszczalnikach organicznych, aby otrzy¬ mac produkty normalne albo z opóznionym doda¬ waniem substancji czynnej.Preparaty do zastrzyków sa zwlaszcza wodnymi roztworami izotonicznymi lub zawiesinami, a czop¬ ki — przede wszystkim emulsjami lub zawiesinami tluszczowymi, na przyklad w masle kakaowym.Preparaty farmokologiczne moga byc wyjalowione i/lub zawierac srodki pomocnicze, na przyklad srodki konserwujace, zwilzajace i/lub emulgujace, srodki ulatwiajace rozpuszczalnosc, sole do regulo¬ wania cisnienia osmotycznego i/lub bufory. Przed¬ stawione tu preparaty farmaceutyczne, zawieraja¬ ce, ewentualnie, dalsze farmakologicznie cenne sub¬ stancje smakowe i srodki slodzace, srodki powle- pomocy konwencjonalnych operacji mieszania, gra¬ nulowania lub drazetkowania, i zawieraja one ód okolo 0,001% do owolo 75%, a zwlaszcza od okolo l°/o do okolo 50% substancji czynnej.Temperatury podano w stopniach Celsjusza. Od¬ parowanie rozpuszczalników, jesli nie podano ina¬ czej, przeprowadza sie pod zmniejszonym cisnie¬ niem. Widmo w podczerwieni wykonano w przy¬ blizeniu w 1—5°/o roztworach w chloroformie, nato¬ miast widma NMR-owskie w przyblizeniu w -proeentowych roztworach w chloroformie deu- 1 terowanym przy czestotliwosci 60 MHz, z silanem jako wzorcem.Wymieniony dla R równowaznik zasady jest zwlaszcza pochodna* zasady terapeutycznie przyda¬ tnej. Zatem R oznacza równowaznik metalu alka~ licznego lub ziem alkalicznych, grupy amoniowej, nizszej grupy jedno-, dwu^ lub trójalkiloamonio- wej, albo nizszej grupy jedno-, dwu lub trójhydro- ksyalkilp-amoniowej, na przyklad sód lub potas, magnez lub wapn, grupe jedno-, dwu- lub trój-(me- tylo lub etylo)-amoniowa* grupe jedno-, dwu^ lub trój-(2-hydroksyetylo)-amoniowa albo grupe tris- - Przyklad I, Roztwó? 0,665 g bromfeu 4-l^ar- boksybutylo-trój-fenylofosfoniowego w 10 ml sulr fotlenku dwumetylowego zadaje sie 2 ml 1,5-molo- wego roztworu metylosulfinylornetylosodu w sulfp^ 958 8 tlenku dwumetylowym. Do tego roztworu wkrapla sie mieszajac roztwór 0,5 g a-(l,l-dwuokso-3a-)4,4- -dwumetylo-3J3-(2-c,zterowodoropiranyloksy)-l-trans- -ektenylo)-4(3-(2-czterowodoropiranyloksy)-cztero- wodoro-2|3-tlenylo)-acetaldehydu w 5 ml sulfotlen- ku dwumetylowego i calosc miesza sie przez 10 mi¬ nut w temperaturze pokojowej. Nastepnie miesza¬ nine reakcyjna wlewa sie do wody, przemywa ete¬ rem etylowym, pH warstwy wodnej nastawia sie na 3 przy pomocy 2-normalnego kwasu siarkowego i ekstrahuje eterem etylowym. Wyciag przemywa sie woda, suszy i odparowuje, a pozostalosc roz¬ puszcza sie w 5 ml lodowatego kwasu octowego i 5 ml wody. Roztwór miesza sie przez 2 godziny w 45°, a nastepnie odparowuje. Po rozpuszczeniu pozostalosci w eterze etylowym otrzymany roztwór przemywa sie woda, suszy i odparowuje, otrzymu¬ jac kwas 6- metylo-l^trains-oktenylo-(4p-hydroksy-czterowodo- ro-2p-tienylo)-cis-heksanokarboksylowy-4? o wzo¬ rze 16. Otrzymany zwiazek przeprowadza sie w odpowiedni ester metylowy, który ma pasma wid¬ ma IR przy 2930, 2860 i 1725 cm1.Material wyjsciowy otrzymuje sie nastepujaco: Do mieszaniny 16,4 g a-bromobutyrolaktonu, 14 g acetalu dwuetylowego morkaptoacetaldehydu i 100 ml eteru dwuetylowego wkrapla sie w temperaturze pokojowej, miestzajajGj roztwór 10; g trójetyloaminy w 100 ml eteru etylowego, po czym calosc miesza sie dalej przez noc. Po przesaczeniu mieszaniny reakcyjnej przesacz odparowuje sie, a pozostalosc rozpuszcza sie w eterze etylowym, roztwór prze¬ mywa sie woda, suszy i odparowuje. Otrzymuje sie a-(2-dwuetoksy-etylomerkapto)-butyrolakton, który w widmie NMR-owskim wykazuje sygnaly przy 4,55 2,68 r 1,1 ppm.Do roztworu 2,34 g a-(2-dwuetoksy-etylomerkap- to)-butyrolaktonu w 20 ml toluenu wkrapla sie w temperaturze ^70°C, mieszajac, w atmosferze azo- 40 tu, 10,6 ml 1,4-molowego roztworu glincwcd.orku dwuizopropylowego w heksanie. Mieszanine reak¬ cyjna miesza sie przez 2 godziny w temperaturze —70°C, a nastepnie wkrapla do niej 1,8 g lodo¬ watego kwasu octowego, calosc wlewa do wody i 45 ekstrahuje eterem etylowym. Uzyskany . wyciag przemywa sie woda, suszy i odparowuje. Kazdy gram pozostalosci chromatografuje sie na 30 g zelu krzemionkowego i eluuje przy pomocy ukladu octan etylu — chlorek metylenu (1:1). Otrzymuje 50 sie 2-hydroksy-3(2-dwuetoksy-etylomerkapto)-czte- rowodorofuran, który w widmie NMft-owskim wy¬ kazuje sygnaly przy 5,25, 4,55, 7,55 i 2,75 ppm.Roztwór 3,8 g 2-hydroksy-3-(2-dwuetoksy-etylo- merkaptoKczterowodorofuranu w 5 ml sulfotlenku 55 dwiimejtyltny^o wprowadza sie na raz do roztworu otrzymanego, pfge* dodanie/ 7;7 g III rzed?butano- lantl potokowego, do mieszanego roztworu 13;5 g chlorku; fenylW3a(Etóaistoinetylo-trój&nyiofosfomo¬ wego w 70 mi sulfotlenku. dwumetylowego i pro- 60 watizi sie lO^lninutowe mieszanie mieszaniny w atmosferze azotu. Z kolei mieszanine reakcyjna- miesza, sie przez noc w temperaturze pokojowej, wlewa do wody i ekstmhuje eterem etylowym. Wy¬ ciag przemywa sie woda^ suszy i odparowuje, w 65 kazdy gram pozostalosci <$romstog*aiuje sie^ na9 g zelu krzemionkowego i eluuje przy pomocy ukladu octan etylu — chlorek mefylenu (1:3).Otrzymuje sie 3-"(2-dwuetoksyetylomerkapto)-5-fe- nylomerkaptp-pentenol-4, który w widmie NMR- -owskim wykazuje sygnaly przy 7,28, 6,25, 5,65 i 2,65 ppm.Roztwór 300 mg 3-(2-dwuetoksy-etylomerkapto)-5_ -fenylomerkapto-pentenolu-4 w 5 ml pirydyny za¬ daje sie raz, mieszajac, w temperaturze 0°C, 0,5 ml chlorku benzoilu. Mieszanine reakcyjna miesza sie przez 2 godziny w temperaturze 0°C, a nastepnie zadaie woda i ekstrahuje eterem etylowym. Po oddzieleniu warstwa organiczna przemywa sie wo¬ da, 1-nonmalnym kwasem chlorowodorowym, 10% wodnym roztworem weglanu potasowego i ponow¬ nie woda, suszy i odparowuje. Otrzymuje sie od¬ powiedni benzoesan, który w widmie NMR-owskim wykazuje sygnaly przy 4,55, 3,6, 1,7 i 1,25 ppm.Mieszanine 300 mg ostatnio wymienionego zwiaz¬ ku, 5 ml lodowatego kwasu, octowego i 3 ml wody miesza sie przez 20 godzin w temperaturze 50°C, a nastepnie odparowuje. Pozostalosc rozpuszcza sie w eterze etylowym, a uzyskany roztwór przemywa sie woda, suszy i odparowuje. Otrzymuje sie 2p-(2- benzoiloksyetylo)-4p-hydroksy-czterowodorotiofo- no-3a-karboksy-aldehyd, jako oleista bezpostacio¬ wa pozostalosc, który w widmie NMR-owskim wykonuje sygnaly przy 9,75 8,0 7,3 i 4,3 ppm.Mieszanine 100 mg 2p-(2-benzoiilok,sylo)-4p-hydro- ksy-czterowodorotiofono-3a-karboksyaldehydu, 150 mg 1-trój-n-butylo-fosforanylideno-3,3-dwumetylo- -heptanpnu-2 i 1 ml eteru etylowego pozostawia sie przez noc w temperaturze pokojowej. Nastep¬ nie mieszanine reakcyjna odparowuje sie, a pozo¬ stalosc chromatografuje1 na 5 g zelu krzemionko¬ wego i eluuje przy pomocy ukladu octan etylu — chlorek metylenu (1: 9). Otrzymuje sie 2P-(2-ben- zoiloksyetylo)-4P-hydroksy-3a-(4,4-dwuinetylo-3- -kota-1-trans-oktenylo)-cztero/wodorotdofen.Mieszanine 200 mg 2|3-(2-benzoiloksyetylo)-4|3- -hydroksy-3a-(4,4-dwumetylo-3-keto-l-trans-okte- nylo)-czterowodorotiofennu, 5 ml chlorku metyle¬ nu i 370 mg kwasu m-chloronadbenzoesowego mie¬ sza sie przez 5 godzin w temperaturze 0°C i przez godzin w temperaturze pokojowej. Nastepnie mieszanine reakcyjna rozciencza sie eterem etylo¬ wym, przemywa 10-procentowym wodnym roztwo¬ rem" wodorosiarczynu sodowego, 10-procentowym wodnym roztworem wodoro-weglanu potasowego oraz woda, suszy i odparowuje, otrzymujac odpo¬ wiedni 1,1-dwutlenek.Roztwór 215 mg ostatnio wymienionego zwiazku w 20 ml eteru etylowego, mieszajac, w tempera¬ turze pokojowej, zadaje sie 15 ml eterowego boro¬ wodorku cynkowego {który otrzymuje sie wedlug Genslera i wspólpracowników, J. Am. Chem. Soc. 82 6074 (1960) i calosc miesza sie dalej przez 2 go¬ dziny w temperaturze pokojowej. Wtedy mieszani¬ ne reakcyjna zadaje sie najpierw 0,1 ml wody, a nastepnie 0,5 ml lodowatego kwasu octowego i miesza sie przez 5 minut. Z kolei mieszanine roz¬ ciencza sie przy pomocy 50 ml eteru etylowego, przemywa nasyconym wodnym roztworem chlorku sodowego, suszy i odparowuje. Pozostalosc podda¬ je sie preparatywnej cnrbmatfógrafii cienkówarstwo- 958 wej na zelu krzemionkowym i eluuje przy pomocy ukladu 'octan etylu — chlorek metylenu (13 :7).Wolniej wedrujaca frakcje oddziela sie otrzymujac 1,1-dwutlenek 28-(2-benzpUoksyetylo)-4g-hydrpksy- -3a-(4-dwumetylo-3P-hydroksy-l-trans-bktenylo)- -czterowodórotiofenu.Mieszanine 220 g 1,1-dwutlenku 2fM2-benzoilo- ksyetylo)-4|3-hydroksy-3a-(4,4-dwumetylo-3|3-hydro- ksy-l-transoktenylo)-czterowodorotiofenu,' 100 mg dwuwodoropiranu, 5 ml chlorku metylenu i 1Q mg kwasu pikrynowego miesza sie przez noc w tem¬ peraturze pokojowej. Nastepnie mieszanine reak¬ cyjna odparowuje sie, a pozostalosc zadaje 0,5 ml -procentowego wodnego roztworu weglanu pota- sowego i 5 ml metanolu. Calosc miesza sie przez 2 godziny w temperaturze pokojowej, rozciencza 50 ml eteru etylowego, przemywa dwukrotnie wo¬ da, suszy i odparowuje. Otrzymuje sie 1,1-dwutlenek 2p-(2-hydroksy-etylo)-3a-(4,4-dwumetylo-3p-(2-czte- rowodoropiranyloksy)-l-trans-oktenylo)-4|3-(2-czte- rowodoropiranyloksy)-czterowodprotiefenu.Roztwór 0,5 g ostatnio wymienionego zwiazku w 200 ml chlorku metylenu zadaje sie na raz 1,6 g kompleksu pirydyny i trójtlenku chromu, po czym calosc miesza sie przez 15 minut w tempe¬ raturze pokojowej. Nastepnie mieszanine reakcyjna przemywa sie woda, suszy, traktuje weglem akty¬ wnym, filtruje i odparowuje. Otrzymuje sie a-[l,l- -dwuketo-3a-(4,4-dwiimetylo)-3|3-(2-czterowodoropi- ranyioksy)-l-trans-oktenylo]-4p-(2-czterowodorppi- ranyloksy)-czterowodoro-J$-tienylo] -acetaldefcyd. . Przyklad II. Analogicznie do sposobów zilu¬ strowanych w poprzednim przykladzie, wychodzac z równowaznych ilosci odpowiednich materialów wyjsciowych, mozna otrzymac takze nastepujace zwiazki o wzorze 2, w którym grupa 3-hydroksy- lowa lancucha zajmuje polozenie a lub p. R5 ozna¬ cza wodór i zajmuje polozenie a lub p, reszta A oznacza ugrupowanie :—(CH22— a x oznacza 2. 40 Tabela 1 obejmuje nastepujace zwiazki: Kwas 6-{l,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-l-trans-none- nylo)-4p-hydrokSy-czterowodoro-2P-tienylo)-heksa- nokarboksylowego i jego ester metylowy. 45 Kwas 641,l-dwuketo-3a-(3p-hydroksy-l-trans-none- nylo)-4p-hydroksy-czterowodoro-25-tienylo)-hekse- nokarboksylowego i jego ester metylowy.Kwas6-[l,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-l-tra(ns-deca- nylo)-4§-Jiydroksy-czterowodpro-2P-tienylo]-hekse- 50 nokar|Doksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a(3p-hydroksy-l-trans-dece- nylo)-4|3-hydroksy-cz£erpwodorQ-2P-tienylo]-hekse- nokarboksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a(3g-hydroksy-l-trans-unde- 55 cenylo)-4|3-hydroksy-czterowodoro-20-tienylo]-hek- sanokarboksylowy i jego ester metylowy; Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a(3|3-hydroksy-l-trans-unde- cenylo)-4p-hydroksy-czterowodoro-2P-tienylo]-hek- sanokarboksylowy i jego ester metylowy, w Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-l-trans-hek- senylo)-4|3-hydroksy-czterowodoro-2£-tienylo]-hek- senokarboksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-tl,l-dwuketo-3a-(3(3-hydroksy-l-trans-hek- senylo)-4p-hydroksy-czterowodoro-2P-tienyló]-hek^r •5 senokarboksylowy i jego ester metylowy.11 98 958 Tablica 1 12 Nr 1 2 3 - 4 •6 7 • 8 9 11 ' 12 ¦ 13 14 16 17 18 19 21 22 23 1 24 3-CH a p a p a p a p a p a p a p a p a -p a p a p a p R, (CH*),—CH8 W (CH2)6—CH3 » (CH2)—CH3 » (CH2)2—CH3 » (CH2)3-CH, » C(CH8)2—(CH2)2—CH3 » (CHa)a-CH(-CHs), » (CH2)8—CH(—CH2)2 » (CH^j—CH(—CH2)4 » CiH2^^C(jrig » (CH^—C6H5 99 (CH2)3—C6H6 » R4 = 0,375A+ 0,22A 0,38A 0,225A 0,385A 0,250A 0,36A 0,27A 0,44A 0,30A 0,43A 0,28A 0,35A 0,234A 0,46A 0,31 0,39A 0,27A 0,466A 0,334A 0,591A 0,445A 0,31A 0,29A = CH3 Rf (1 :1) (1 :1) (1:1) (1:1) (4:1) (4:1) (13 :7)f (13 :7) » » 99 99 » (7:3) » » 99 (13:7) n » (4:1) » ¦ !¦ . lub tt.R4 = R 121—122°B+ 100—102°B 123—125°C 114—116°C 79—81°B 101—104°B 0,23 E .0,17 E 0,36 D 0,35 D * 90—95°D 102—103°B 83—87°B - 0,44 D NMJt : 3085 IR : 3650, 1713 0,37 E 0,29 E 0,432 D 0,352 D 115—120°B 120—123°B 0,61 D 122—124°B | * Uklady rozpuszczalników: A = octan etylu —» chlorek metylonu B = eter etylowy — chlorek metylenu C = eter etylowy — metanol — hoksan D = benzen — diokson — kwas octowy (2:2: 0,1) E = octan etylu.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3 tenylo)-4|3-hydroksy-czterowodoro-2|3-tienylo]-hek- sanokarboksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3|3-hydroksy-l-trans-hep- tenylo)-4|3-hydroksy-czterowodoro-2j3-tienylo]-hek- sanokarboksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-4,4-dwumety- lo-l-trans-oktenylo)-4|3-hydroksy-czterowodoro-2|3- -tfeinylo]-heksanokarboksylowy i jego ester mety¬ lowy.Kwas 6-il,l-dwuketo-3a-(3P-hydroksy-4,4-dwumety- lo-l-trans-oktanylo)-4P-hydroksy-czterowodoTO-2p- -tiehylo]-heksanokarboksylowy i jego ester mety¬ lowy.Kwas 6-tl,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-l-trans-5-cy- klopropylo-pentenylo)-4p-hydroksy-czterowodoro-2p -tienyloj-heksanokarboksylowy i jego ester me¬ tylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3P-(3p-hydroksy-l-trans-5-cy- klopropylo-pentenylo)-4|3-hydroksy-czterowodoro-2|3 -tienylo]-heksanokarboksylowy i jego ester me¬ tylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-l-trans-6-cy- klopropylo-heksonylo)-4)p-hydroksy-czterowodoro- -2p-tienylo]-heksanokarboksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-{l,l-dwuketo-3a-(30-hydroksy-l-trans-6-cy- klopropylo-heksenylo)-4(3-hydroksy-czterowodóro- 40 45 50 60 65 -2p-tienylo]-heksanokaT,boksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-l-trans-5-cy- klopentylo-pentenylo)-4|3-hydroksy-czterowodoro- -2(3-tienylo]-heksainokarboksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3P-hydroksy-l-trans-5-cy- klopentylo-pentenylo)-4(3-hydroksy-czterowodoro- -2(3-tienylo]-heksanokarboksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-i[l,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-l-trans-4-fe- nylobutenylo)-4|3-hydroksy-czterowodoro-2p-tienylo] -heksanokarboksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-tl,l-dwuketo-3a-(3(3-hydroksy-l-trans-4-fe- nylobutenylo)-4{3-hydroksy-czterowodoro-2|3-tienylo] -heksanokarboksylowy i jego ester metylowy.^ Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-l-trans-5-fe- nylopentenylo)-4P-hydroksy-czterowodoro-2(3-tieny- lo]-heksanokarboksyiowy i jego ester metylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3p-hydroksy-l-trans-5-fe- nylopentenylo)-4(3-hydroksy-czterowodoro-2|3-tieny- lo]-heksanokarboksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6^i,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-l-trans-6-fe- nyloheksenylo)-4p-hydroksy-czterowodoro-2(3-tieny- lo]-heksanokarboksylowy i jego ester metylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3|3-hydroksy-l-trans-6-fe- nyloheksenylo)-4|3-hydroksy-czterowodoro-2|3-tieny- lo]-heksanokarboksylowy i jego ester metylowy.Ponadto sposobem wedlug wynalazku otrzymuje sie nastepujace zwiazki: Kwas 6-[3a-(3(3-hydroksy-l-trans-oktenylo)-4p-hy- droksy-czterowodoro-2|3-tienylo]-heksanokarboksy- lowy o temperaturze topnienia 88—90°C.Kwas 6-[3a-(3a-hydroksy-l-trans-oktenylo)-4a-hy-98 058 13 14 droksy-czterowodoro-2p-tienylo]-heksanokarboksy- lowy o temperaturze topnienia 103—104°C.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3P-hydroksy-l-trans-okte- nyio)-4a-hydroksy-czterowodoro-2p-tienylo]-heksa- nokarboksylowy o temperaturze topnienia 87—89°C. 5 Kwas 6-[l,l-dwuketo-3 trans-oktenylo)-40-hydroksy-czterowodoro-2p-tie- nylo]-heksanokarboksylowy o temperaturze top¬ nienia 122—123°C.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3 nyloheksenylo)-4P-hydroksy-czterowodoro-2p-tieny- lo]-heksanokarboksylowy o temperaturze topnie¬ nia 122—124°C.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3(3-hydroksy-4,4-dwume- tylo-l-trans-oktenylo)-4p-hydroksy-czterowodoro- 15 -2p-tienylo]-4cis-heksenokarboksylowy.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3p-hydroksy-4,4-dwume- tylo-l-trans-oktenylo)-4P-hydroksy-czterowodoro- -2p-tienylo]-heksanokarboksylowy, o temperaturze topnienia 102—103°C. *0 Metodami analogicznymi do przedstawionych w poprzednich przykladach otrzymuje sie zwiazki o wzorze 1, w którym A oznacza grupe cis-eteny- lenowa, R = R2 = H, Ri jest wodorem w konfi¬ guracji trans. Wartosci Rf tych zwiazków ozna- 25 czono na zelu krzemionkowym, przez elucje mie¬ szanine benzen-dioksan-octanetylu (20 : 20 :1).Sa to: Kwas 6-[l,l-dwuketo-3d-(3|3-hydroksy-4n-butylo-l- -trans-oktenylo)-4(3-hydroksy-czterowodoro-2P-tie- 30 nylo]-4-cis-heksenokarboksylOfwy; Rf = 0,55, tem¬ peratura topnienia 78—80°C.Kwas 6-[l,l-dwuketo-3 -trans-oktenylo)-4p-hydroksy-czterowodoro-2(3-tie- nylo]-4-cis-heksenokarboksylowy, Rf = 0,605. 35 Kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3a-hydroksy-4n-butylo-l- -trans-oktenylo)-4a-hydroksy-czterowodoro-2p-tie- nylo]-4-cis-heksenokarboksylowy, Rf = 0,525.Kwas 7-[l,l-dwuketo-3a-(3p-hydroksy-4n-butylo-l- -trans-oktenylo)-4a-hydroksy-czterowcdcro-2(3-tie- 40 nylo]-4-cis-heksenokarboksylowy, Rf = 0,565.Przyklad III. Mieszanine 58 mg kwasu 6-(3a-(3(3-hydroksy-l-trans-oktenylo)-4p-hydroksy- -czterowodoro-2(3-tienylo]-heksanokarboksylowego, 3 ml dioksanu, 7 ml wody, 4 ml metanolu i 52 mg 45 nadjodanu sodowego miesza sie przez 24 godziny w temperaturze 0°, a nastepnie odparowuje w tem¬ peraturze pokojowej. Pozostalosc rozpuszcza . sie w nasyconym wodnym roztworze chlorku sodowe¬ go. Otrzymana mieszanine ekstrahuje sie cztero- 50 krotnie mieszanina octan etylu — eter dwuetylo- wy (odpowiednio w stosunku 1:1), a wyciag suszy i odparowuje. Pozostalosc poddaje sie preparatyw- nej chromatografii cienkowarstwowej na' zelu krzemionkowym i eluuje przy pomocy mniej po- 55 larhego ukladu, który otrzymuje sie z octanu ety¬ lu, kwasu oetowego, metanolu, heksanu i wody, odpowiednio w stosunku 110 : 30 : 35 :10 :100. Otrzy¬ muje sie odpowiednie a- i p-sulfotlenki o wzo¬ rze 17, które posiadaja wartosc Rf 0,41 wzglednie 60 0,50 oraz topia sie w temperaturze 110—125°C wzglednie/110^118°C. W analogiczny sposób otrzy- - muje sie takze kwasy 6-[la- i l|3-heto-3a-(3a-hy- droksy-l-trans-oktenylo)-4a-hydroksy-czterowodo- ro-2|3-tienylo]-heksanokarboksylowe. Wykazuja one 65 wartosc Rf 0,38 wzglednie 0,49 i topia sie w tem¬ peraturze 105—120°C wzglednie 95—103°C.Przyklad IV. Mieszanine 39 mg kwasu 6-[l,l- -dwuketo-3a-(3P-hydroksy-l-trans-oktenylo)-4j3-hy- droksy-czterowodoró-2p-tienylo]-heksanokarboksy- lowego (z Przykladu 3) i 5 ml aoetonitrylu miesza¬ jac ogrzewa sie w temperaturze 60°C i zadaje przez wkraplanie 20 ml roztworu 121 mg tris-(hy- droksymetylo)-aminometanu w 0,2 ml wody. Mie¬ szanine reakcyjna mieszajac ochladza sie do tempe¬ ratury pokojowej, a otrzymany osad oddziela sie.W ten sposób otrzymuje sie odpowiednia sól amo¬ nowa, która topi sie w temperaturze 135—137°C.Przyklad V. Roztwór 100 mg kwasu 6-[l,l- -dwuketOr3a-(3(3-hydroksy-l-trans-oktenylo)-4p-hy- droksy-czterowodoro-2j3-tienylo]-heksanokarboksy- lowego w 5 ml eteru etylowego traktuje sie w temperaturze 0°C przez pól godziny nadmiarem eterowego roztworu dwuazometanu, po czym roz¬ twór odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem.Otrzymuje sie ester metylowy kwasu 6-[l,l-dwuke- to-3a-(3p-hydroksy-l-trans-oktenylo)-4(3-hydroksy- -czterowodoro-2|3-tienylo] -heksanokarboksylowego, który po przekrystalizowaniu z mieszaniny octan etylu — chlorek metylenu (odpowiednio w sto¬ sunku 3 :2) topi sie w temperaturze 88—90°C.W analogiczny sposób otrzymuje sie takze estry metylowe kwasów opisanych w poprzednich przy¬ kladach.Przyklad VI. 50 mg kwasu 6-[l,l-dwuketo- . -3a-(3p-hydroksy-l-trans-oktenylo)-4(3-hydroksy- -czterowodoro-2|3-tienylo]-heksanokarboksylowego w 10 ml etanolu uwodornia sie przez noc nad 10 mg chlorku trójfenylofosfinorodowego w tempera¬ turze pokojowej i pod cisnieniem atmosferycznym.Nastepnie odsacza sie katalizator, przesacz odparo¬ wuje, pozostalosc rozpuszcza w eterze etylowym, a roztwór odbarwia przy pomocy wegla aktywnego.Otrzymuje sie kwas 6-[l,l-dwuketo-3a-(3p-hydro- ksy-oktylo).-4p-hydroksy-czterowodo~o-2p-tienylo]- -heksanokarboksylowego o wzorze 18.W analogiczny sposób mozna uwodornic takze nienasycone zwiazki z innych przykladów do od¬ powiednich zwiazków nasyconych.Przyklad VII. Do roztworu 0,129 g kwasu 6-[l,l-dwuketo-3a-(3p-hydroksy-4,4-dwumetylo-l- -trans-oktenylo)-4P-hydroksy-czterowodoro-2p-tie- nylo]-heksanokarboksylowego w 20 ml acetonitrylu energicznie mieszajac wkrapla sie w temperaturze 60°C 0,3 ml normalnego wodnego roztworu wodoro¬ tlenku sodowego. Mieszanine pozostawia sie do po¬ wolnego schlodzenia do temperatury pokojowej, odsacza wydzielony drobny bialy czad i krystali¬ zuje go z mieszaniny etanol— octan etylu. Otrzy¬ muje sie odpowiednia sól sodowa o temperaturze topnienia 164—167°C.W analogiczny sposób wytwarza sie sól amo- niowa wymienionego kwasu i tris-(hydroksymety- lo)-aminometanu, która jest materialem gumopo- dobnym. / Przyklad VIII. Mieszanine 200 mg estru metylowego kwasu 6-[l,l-dwuketo-3a-(3p-hydroksy- -l-oktenylo)-4p-(2-czterowodoro-piranyloksy)-czte- rowodoro-2p-tienylo]-heksanokarboksylowego, 10 ml98 058 16 metanlu i 10 mg kwasu p-toluenosulfonowego po¬ zostawia sie przez noc w temperaturze 5°C. Na¬ stepnie mieszanine reakcyjna zadaje sie 1 ml %-wego wodnego roztworu weglanu potasowego, pozostawia calosc na 20 godzin w temperaturze 5 pokojowej i wlewa do 10 ml wody i 10 ml na¬ syconego wodnego roztworu chlorku sodowego.Z kolei pH mieszaniny nastawia sie na 3 przy pomocy 1-normalnego kwasu chlorowodorowego i ekstrahuje eterem etylowym. Wyciag przemywa sie 10 woda, suszy i odparowuje, otrzymuje kwas 6-[l,l- -dwuokan-3a-(3P-hydroksy-l-oktenylo)-4|3-hydroksy -czterowodoro-2|3-tienylo]-heksanokarboksylowy o wzorze 19, który w widmie w podczerwieni wyka¬ zuje pasma przy 2940, 2365 i 1710 cm"1. 15 Produkt wyjsciowy przygotowuje sie w naste¬ pujacy sposób: Roztwór 1,3 g trójfenylofosfiny w ml chlorku metylenu dodaje sie do ochlodzone¬ go do 0°G roztworu 900 mg czterobromometanu w 50 ml chlorku metylenu i calosc miesza sie przez dwie minuty. Do tak otrzymanego roztworu wkra- pla sie roztwór 400 mg estru metylowego kwasu 6-{l,l-dwuketo-3a-formylo-4|3-(2-czterowodoropira- nyloksy)-czterowodoro-2P-tienylo]-heksanokarboksy- lowego w 5 ml suchego chlorku metylonu. Miesza¬ nine reakcyjna miesza sie przez 10 minut w tem¬ peraturze 0°C, a nastepnie przemywa nasyconym wodnym roztworem wodoroweglanu sodowego, su¬ szy i odparowuje. Pozostalosc rozciera sie z ete¬ rem etylowym, filtruje i odparowuje. Uzyskana pozostalosc rozpuszcza sie w niewielkiej ilosci eteru etylowegp, pozostawia przez noc w lodówce, a na¬ stepnie filtruje i odparowuje. Otrzymuje sie ester metylowy kwasu 6-[l,l-dwuokso-3a-(2,2-dwubro- mowinylo)-4p-i(2-czterowocToropiranyloksy)-cztero- 35 wodoro-2(3-tienylo]-heksanokarboksylowego.Roztwór 550 mg ostatnio wymienionego zwiazku w 5 ml suchego czterowodorofuranu oziebia sie do temperatury —70°C, a nastepnie wkrapla do niego, 40 w atmosferze azotu, 1,3 ml 1,6-molowego roztworu n-butylolitu w heksanie. Nastepnie mieszanine re- . akcyjna miesza sie przez 2 godziny w temperatu¬ rze —70°C, wlewa do wody z lodem i ekstrahuje eterem etylowym. Wyciag suszy sie i odparowuje, 45 otrzymujac ester metylowy kwasu 6-[l,l-dwuketo- -3 wodoro-20-tienylo]-heksanokarboksylowego.Do roztworu 380 mg estru metylowego kwasu 6-{l,l-dwuketo-3a-etynylo-4|3-(2-czterowodoropira- N nyloksy)-czterowodoro-2|3-tienylo]-heksanokarboksy- lowego w 5 ml suchego czterowodorofuranu mie¬ szajac wkrapla sie w temperaturze —70°C 0,7 ml 1,6-molowego roztworu n-butylitu w heksanie. Po 2 minutach mieszanine reakcyjna zadaje sie na raz M 110 mg n^heksanalu, miesza przez 30 minut w tem¬ peraturze —70°C, a nastepnie wlewa do wody i ekstrahuje eterem etylowym. Uzyskany wyciag przemywa sie woda, suszy i odparowuje, otrzymu¬ jac ester metylowy kwasu 6-[l,l-dwuketo-3a-(30- m -hydroksy-l-oktynylo)-4|3-(2-czterowodoropiranylo- ksy)-czterowodoro-2-tienylo]-heksanokarboksylo- wegp.Przyklad IX. Roztwór 380 mg kwasu 6-[l,l- -dwuketc-3a-(3§-hydroksy-l-oktynyId)-4P-hydroksy- « -czterowodoro-2(3-tienylo]heksanokarboksylowego w 0,5 ml czterowodorofuronu wkrapla sie w tempe¬ raturze —35°C do roztworu 200 mg sodu w 10 ml cieklego amoniaku. Mieszanine reakcyjna miesza sie przez 1 godzine w temperaturze —30°C, po czym nadmiar sodu rozklada sie przez dodanie sta¬ lego azotanu amonowego. Z kolei mieszanine wlewa sie do wody z lodem, nastawia sie pH na 3 przy pomocy 2-n kwasu chlorowodorowego, a nastep¬ nie ekstrahuje eterem. Wyciag przemywa sie woda, suszy i odparowuje, otrzymujac kwas 6-[l,l-dwuke- to-3a-(3(3-hydroksy-l-trans-oktenylo)-4(3-hydroksy- -czterowodoro-2(3-tienylo]-heksanokarboksylowy, który jest identyczny z produktem przykladu III. PL PL PL PL PL PL PL