Przedmiotem wynalazku jest sposób oczyszczania trio¬ ksanu do takiej czystosci, aby trioksan ten nadawal sie do polimeryzacji lub kopolimeryzacji z dioksolanem na wyso- koczasteczkowe zwiazki acetalowe bedace termoplastycz¬ nymi tworzywami sztucznymi o wyjatkowo cennych wlas¬ nosciach uzytkowych.Trioksan,poddawanyznanymi sposobami polimeryzacji lub kopolimeryzacji z dioksolanem, nie powinien sumary¬ cznie zawierac wiecej niz .0,005% wagowych zanieczysz¬ czen takich jak: woda, kwas mrówkowy, metanol, formal¬ dehyd i metylal.Powszechnie stosowanymi metodami w technologii che¬ micznej nie mozna otrzymac trioksanu o tak wysokiej czystosci. Szczególnie trudno jest usunac wode, której obecnosc w czasie polimeryzacji trioksanu nie pozwala na osiagniecie dostatecznie wysokiego ciezaru czasteczkowe¬ go polimeru, aponadto woda bardzo niekorzystnie wplywa na wydajnosc procesu polimeryzacji.W znanych sposobach oczyszczaniatrioksanustosujesie kombinacje róznych metod znanych w technice chemicznej jak krystalizacja, estrakcja i rektyfikacja jako* procesy wstepnego oczyszczania, a do dokladnego oczyszczania stosuje sie destylacje znad metalicznego sodu lub wodorku wapnia, które reaguja chemicznie z zawarta w trioksanie woda.Znany jest tez sposób wstepnego oczyszczania trioksanu przez traktowanie stezonymi roztworami wodorotlenku sodu lub potasu na stopiony trioksan w temperaturze okolo 70°C. Sposób ten sluzy do dokladnego usuwania z trioksa¬ nu zanieczyszczen kwasu mrówkowego i formaldehyduale w tak oczyszczonym trioksanie pozostaje metanol oraz okolo 3% H20.Inny znany sposób polega na ekstrakcji trioksanu z pro¬ duktów syntezy benzenem i nastepnie poddanie bezneno- wego roztworu trioksanu rektyfikacji na bardzo spraw¬ nych kolumnach rektyfikacyjnych.Benzen tworzac z zanieczyszczeniami niskowrzace azeo- tropy ulatwia ich usuniecie na drodze rektyfikacji. Wada tego sposobu jest to, ze trioksan zanieczyszcza sie benze¬ nem który wplywa na pogorszenie sie wlasnosci przetwór¬ czych polimeru, a ponadto w procesie konieczne jest uzy¬ wanie duzych ilosci lotnego i szkodliwegorozpuszczalnika jakim jest benzen.Wad tychnieposiadasposób wedlug wynalazku, którego istota polega na tym, ze wstepnie oczyszczony trioksan znanymi metodami przez traktowanie go stezonymi roz¬ tworami wodorotlenku sodu lub potasu, a nastepnie od¬ dzieleniu czesci metanolu i wody na drodze rektyfikacji, miesza sie z cykloheksanem w proporcji 50-150 kg cyklo¬ heksanu na 1000 kg trioksanu i mieszanine te poddaje sie destylacji. Po oddestylowaniu nizej wrzacego cykloheksa¬ nu destyluje sie trioksan którego czystosc jest bardzo wysoka, gdyz zawiera on tylko okolo 0,001% CH2O oraz okolo 0,002% H2O.Tak oczyszczony trioksan pozwala na otrzymanie poli¬ meru lub kopolimeru z dioksolanem o ciezarze czasteczko¬ wym do 100000, Ze wzgledu na to, ze polimeryzacje trioksanu prowadzi sie w roztworze cykoheksanu nie zachodzi koniecznosc dokladnego oczyszczania trioksanu od cykoheksanu. Spo- 9074890748 sób oczyszczania trioksanu wedlug wynalazku mozna rea¬ lizowac w sposób periodyczny lub ciagly.Na rysunku fig. 1 przedstawionoschematperiodycznego oczyszczania trioksanu.Ze zbiornika 4 przewodem 13 do kotla destylacyjnego 1 wprowadza sie, stopiony wstepnie oczyszczony trioksan, a nastepnie ze zbiornika 3 przewodem 12 wprowadza sie cykloheksan w ilosci 50-150 kg korzystnie 100 kg na 1000 kg trioksanu. Kociol destylacyjny 1 ogrzewa sie para za pomoca wezownicy 17. Pary przeplywaja przez kolumne 2 nastepnie przewodem 8 do skraplacza 5. Czesc wykroplin zawraca sie przewodem 9 na szczyt kolumny 2 jako orosie- nie. Najpierw w temperaturze okolo 80°C oddestylowuje sie cykoheksan który przewodem 11 kieruje sie do odbie¬ ralnika 6 skad odprowadza sie go na regeneracje przewo¬ dem 15. Wraz z cykloheksanem destyluja zanieczyszczenia które tworza w nimniskowrzace azeotropy.Popodniesieniu sie temperatury szczytu kolumny do 114°C, destylat odbie¬ ra sie przewodem 10 do odbieralnika czystego trioksanu 7 skad odprowadza sie go przewodem 14 do polimeryzacji.Pozostalosc kotla desylacyjnego odprowadza przewodem 16 na regeneracje zawartego w pozostalosci trioksanu. Na rysunku fig. 2 przedstawiono schemat ciaglego oczyszcza¬ nia trioksanu sposobem wedlug wynalazku.Do kolumny 18 wprowadza siew sposób ciaglyprzewodem 24 wstepnie oczyszczony stopiony trioksan oraz przewo¬ dem 23 cykloheksan w proporcji 50-150 kg korzystnie 100 kg cykloheksanu na 1000 kg trioksanu. Kolumne ogrzewa sie para za pomoca wymiennika 22. Opary z kolumny kieruje sie przewodem 25 do skraplacza 19.Na szczycie kolumny 18 utrzymuje sie temperature okolo 80°C. Czesc wykroplin zawraca sie przewodem 26 jako orosienie a pozostala ilosc przewodem 27 do regeneracji cykloheksanu. W dolnej czesci kolumny 18 wprowadza sie do kolumny 21 ogrzewanej para za pomoca wymiennika ciepla 32. Opary z kolumny 21 wprowadza sie przewodem 28 do skraplacza 20 chlodzonego woda o temperaturze okolo 70°C. Temperatura szczytu kolumny 21 wynosi okolo 114°C. Czesc wykroplonego trioksanu ze skraplacza 20 zawraca sie na szczyt kolumny 21 przewodem 29, a pozos¬ tala ilosc przewodem 30 odprowadza sie do polimeryzacji.Z dolu kolumny 21 przewodem 31 odprowadza sie na zewnatrz czesc pogonu do regeneracji zawartego w nim trioksanu.Przyklad I. W instalacji przedstawionej na rysunku fig. 1 ze zbiornika 4 przewodem 13 wprowadza sie do kotla destylacyjnego 1 okolo 100 kg stopionego trioksanuzawie¬ rajacego okolo 0,3% wody, okolo 0,1% metanolu oraz okolo 04% metylatu. Nastepnie do kotla 1 wprowadza sie ze zbiornika 3 przewodem 12 okolo 10 kg cykloheksanu.Rozpoczyna sie ogrzewanie kotla. Na szczycie kolumny 2 utrzymuje sie temperature okolo 80°C przy liczbie flegmo- wej okolo 4. Po oddestylowaniu cykloheksanu, który sie zbiera w odbieralniku 6 i osiagnieciu temperatury szczytu kolumny okolo 114°C, destylat bedacy trioksanem za wie¬ lo rajacym okolo 1% cykloheksanu, zbierasiewodbieralniku 7 skad odprowadza sie go do polimeryzacji. Po zakoncze¬ niu destylacji, z kotla -destylacyjnego 1 przewodem 16 . odprowadza sie okolo 7 kg pogonu, który kieruje sie do regeneracji trioksanu. Oczyszczony trioksan zawiera okolo 0,002% H20 oraz okolo 0,001% CH2O przy braku innych zanieczyszczen a uzytydopolimeryzacji dajepolimerocie¬ zarze czasteczkowym w granicach 40000-100000.Przykladu.W instalacji pokazanej na rysunku fig. 2, do kolumny 18 wprowadza siew sposób ciaglyprzewodem 24 wstepnie oczyszczony trioksan o czystosci podobnej jak w przykladzie I w ilosci okolo 100 kg/h. Przewodem 23 dozuje sie okolo 10 kg/h cykloheksanu. Kolumna 18 pracu¬ je przy liczbie flegmowej okolo 2, Na szczycie kolumny 18 utrzymuje sie temperature okolo 80°C a w dolekolumny 18 temperature okolo 115°C.Przewodem 27 odprowadza sie w sposób ciagly na regene¬ racje cykloheksanu okolo 12 kg/h destylatu.Odciek z4 kolumny 18 wprowadza sie w sposób ciagly do kolumny 21 pracujacej przy liczbie flegmowej okolo 1. Na szczycie kolumny 21 utrzymuje sie temperature okolo 114°C. Przewodem 30 odprowadza sie okolo 94 kg/hczyste¬ go trioksanu który kieruje sie do polimeryzacji. Z dolu kolumny 21 przewodem 31 odprowadza sie okolo 3 kg/h pogonu, który kieruje sie do regeneracji trioksanu. v Fig. Z PL