PL46342B1 - - Google Patents

Description

2 litowano dnia 15 grudnia 1962 r. ^ iis * 'EKA Urzedu Polenloweg* POLSIOEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 46342 KI. 89 i, 1/ KI. internat. C 13 k Zaklady Przemyslu Ziemniaczanego „Lubon"*) Lubon, Polska Sposób wykorzystania odcieków zielonych przy produkcji glikozy krystalicznej Patent trwa od dnia 1 czerwca 1962 r.Wynalazek dotyczy sposobu wykorzystania odcieków zielonych przy produkcji glikozy, odrózniajacego sie od dotychczas znanych tym, ze odcieki zielone przeprowadza sie przez ka- tionit i nastepnie poddaje konwersji, po czym przeprowadza przez amonit, a uzyskany roz¬ twór doprowadza do roztworu przeznaczonego do pierwszej krystalizacji.Podczas wirowania glikozy pochodzacej z pierwszej krystalizacji uzyskuje sie tak zwa¬ ny odciek zielony i odciek bialy powstajacy z rozpuszczanej glikozy podczas przeplukiwa¬ nia krysztalów w wirówkach. Odciek bialy za¬ wraca sie wprost *do pierwszej krystalizacji, natomiast odciek zielony nalezy poddac pro¬ cesom oczyszczania. Oczyszczac Odciek zielo¬ ny mozna w dwojaki sposób, a mianowicie mozna go poddac ponownej krystalizacji, która " *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wynalazku jetst mgr "Mieczyslaw Otworowski. trwa o ok. 70% dluzej niz pierwsza krystali¬ zacja, odwirowana substancje, czyli tak zwany produkt drugi, dolaczyc do soków idacych do pierwszej krystalizacji, a odciek pod nazwa hydrolu — utylizowac na cele paszowe, fer¬ mentacyjne lub inne. Innym sposobem przerobu odcieku zielonego, majacym na celu zwieksze¬ nie wydajnosci gotowego produktu w stosun¬ ku do sposobu opisanego powyzej jest sposób, w którym stosuje sie wtórna konwersje odcie¬ ku zielonego, czyli tak zwane „docukirzanie".W tym celu przed krystalizacja odciek zielony rozciencza sie woda do stezenia 11 Be, poddaje konwersji za pomoca kwasu solnego, a skon- wertowany roztwór zageszcza i krystalizuje.T)ocukrzanie odcieków skraca wprawdzie czas krystalizacji i podwyzsza wydajnosc procesu, lecz ze wzgledu na duza zawartosc soli w do- cukrzonym odcieku zielonym, które to sole po¬ chodza z zakwaszenia pierwotnego mleczka krochmalowego i neutralizacji oraz ich dziala-nia buforujacego, do wtórnej konwersji czyli do docukrzania trzeba stosowac raniej wiecej podwójne dawki kwasu. Oczywiscie pociaga to za soba koniecznosc stosowania do neutra¬ lizacji po konwersji równiez podwójnych dar wek sody. Odwirowany produkt z docukrzone- go w ten sposób odcieku zielonego jest bar¬ dzo zanieczyszczony, jest wiec równiez tak zwanym produktem drugim i nadaje sie tylko do dolaczenia go do soków pierwszego rzutu, przeznaczonych do pierwszej krystalizacji. Od¬ ciek (hydrol) uzyskany po odwirowaniu do- cukrzonego odcieku zielonego ma znacznie mniejsza wartosc uzytkowa ze wzgledu na za¬ solenie.Jak z powyzszego wynika, we wszystkich do-i tychczas znanych sposobach wykorzystania od¬ cieku zielonego uzyskiwano wiec produkt za¬ nieczyszczony, tak zwany produkt drugi, któ¬ ry nalezalo oczyszczac. W tym celu zawracano go do mieszaniny'uzyskanej po konwersji skro¬ bi. Dalsza niedogodnoscia dotychczas znanych prccesów bylo to, ze odciek ziolony przed do- cukrzaniem nalezalo rozcienczac woda do ste¬ zenia ok. 11 Be, co oczywiscie nie bylo korzyst¬ ne, ze wzgledu na koniecznosc zageszczania roz¬ tworu przed krystalizacja.Wyzej opisane niedogodnosci wyeliminowano w sposobie wedlug wynalazku, w którym od¬ ciek zielony poddaje sie wpierw odbarwianiu za pomoca wegla aktywowanego, przy czym wykorzystuje sie celowo wegiel aktywowany, który zostal juz uzyty do odibairwiania soków przed pierwsza krystalizacja. Po przesaczeniu, przesacz przeprowadza sie przez kationit, zas kationit przemywa woda, najlepiej kondensa- cy^na* która nastepnie dolacza sie do roztworu macierzystego. Tak uzyskany roztwór jest sil¬ nie kwasny i moze byc w zasadzie poddany wprost konwersji (docukrzaniu), przy czym czas konwersji jest zalezny od pH roztworu i stoso¬ wanej temperatury. W przypadku, gdy odczyn jest za slabo kwasny, mozna stosowac odpo¬ wiednie dokwaszanie, z tym ze ilosc dodawa¬ nego kwasu jest zazwyczaj bardzo mala.W przypadku natomiast, gdy pH roztworu jest tak niskie, ze moze powodowac korozje stoso¬ wanej aparatury, mozna czesc roztworu przepro¬ wadzic przez anionit i w ten sposób zobojetnio¬ ny roztwór zmieszac z pozostalym kwasnym roz¬ tworem, w celu podwyzszenia wartosci pH do pozadanego poziomu.Po docukrzeniu roztwór przeprowadza sie przez anionit, gdzie nastepuje neutralizacja. Roz¬ twór po przejsciu przez anionit nie ustepuje jakoscia roztworowi uzyskanemu z hydrolizy skrobi. Stad tez zawracany jest wprost do pierw¬ szej krystalizacji.W sposobie wedlug wynalazku unika sie wiec dodawania znacznych ilosci kwasu do procesu docukrzania oraz znacznych ilosci so¬ dy luib lugu do neutralizacji. Ogromna korzys¬ cia jest równiez to. ze w procesie wedlug wy¬ nalazku nie uzyskuje sie tak zwanego produktu drugiego oraz hydrolu, dzieki czemu mozna w znacznej mierze uproscic aparature i endka sie trudnosci odpowiedniego usuniecia odpadG- W€go hydrolu. Dalsza zaleta nowego sposobu jest równiez zwiekszenie wydajnosci procesu w stosunku do dotychczas znanych metod.Przyklad I Odciek zielony o gestosci 62^ Bx d zawartosci cukrów redukujacych w ilosci 82% (w przel. na s.s.) rozcienczono woda kon¬ densacyjna do gestosci 50°Bx, z czego 50l zmie¬ szano z 2 kg wegla aktywowanego (w przel. na 100% s.s.), uzytego juz do odbarwiania so¬ ków przeznaczonych do I krystalizacji. Gestosc odcieku po odsaczeniu i wyslodzeniu wegla spa¬ dla do 45cBx. Intensywnosc zabarwienia odcie¬ ku spadla o ok. 20%. Wstepnie odbarwiony i klarowny odciek przepuszczono przez kolum¬ ne z zawartoscia 10 1 kationitu {produkcji .\RD Wofatit F). Gestosc odcieku po przepuszczeniu go przez kationit wynosila 35°Bx (lacznie z wy- slodami kolumny), pH odcieku spadlo z 5,5 do 1,5. Intensywnosc zabarwienia odcieku spadla w stosunku do intensywnosci zabarwienia od¬ cieku pierwotnego o 60%. Odciek poddano do¬ cukrzeniu w autoklawie przy temp. I40°C przez 15 min. Ilosc cukrów redukujacych zwiek¬ szyla sie do 95% (w przel. na s.s.) Po oziebie¬ niu soku do temperatury 40°C przepuszczono go przez baterie z zawartoscia 10 1 amionitu (pro¬ dukcji NRD wofatit L 150), przy czym pH od¬ cieku po anionicie wynosilo 7,0, gestosc 25°Bx. a intensywnosc zabarwienia odcieku zmniejszy¬ la sie o 90 % w stosunku do intensywnosci za¬ barwienia odcieku surowego. Intensywnosc za¬ barwienia docukfzonego odcieku po anionicie byla o ok. 30 % mniejsza od zabarwienia so- , ków rzadkich otrzymanych z hydrolizy kroch¬ malu i przeMtrowanych przez pierwsza prase filtracyjna. Docukrzony odciek po przejsciu przez kolumne z amonitem zostal doprowadzo¬ ny do pH 5,8, zageszczony do 75 Bx i podda¬ ny krystalizacji. Po pieciu dobach cukrzyce pod¬ dano wirowaniu. Uzyskano wydajnosc 75% gli-kozy krystalicznej, odpowiadajacej wymogom obowiazujacych norm krajowych.Przyklad II. Odciek zielony o gestosci 65° Bx i zawartosci cukrów redukujacych w ilosci £4% (w przel. na s.s.) rozcienczono woda kon¬ densacyjna do gestosci 50°Bx z czego 50 1 zmieszano z 2,5 kg wegla aktywowanego soków przeznaczonych do pierwszej krystaliza¬ cji. Gestosc odcieku po odsaczeniu i wysiedze¬ niu wegla spadlo do 42°Bx. Intensywnosc zabar¬ wienia odcieku spadla o ok. 20%. Wstepnie od¬ barwiony i klarowny sok przepuszczono przez kolumne z zawartoscia 15 1 kationitu MK2. Ge¬ stosc odcieku po przepuszczeniu go przez katio- nit (lacznie z wyslodami kolumny) wynosila 30%Bx, pH odcieku obnizylo sie z 5,3 do 1,7 po kationide. Intensywnosc zabarwienia odcieku spadla w stosunku do intensywnosci za¬ barwienia odcieku pierwotnego o 50%. Od¬ ciek poddano docukrzeniu w autoklawie przy temperaturze 145°C przez 15 minut. Ilosc cukrów redukujacych zwiekszyla sie do 94% (w przel. na s.s.). Po ochlodzeniu odcieku do 40°C przepuszczono go przez baterie z zawar¬ toscia 15 1 anionitu (krajowego GM-800), odr cieku po anionicie wynosilo 7,0, gestosc 20°Bx intensywnosc zabarwienia odcieku zmniejszyla sie o 80% w stosunku do intensywnosci zabar¬ wienia odcieku surowego. Intensywnosc zabar¬ wienia soków rzadkich otrzymanych z hydroli¬ zy krochmalu i przefiltrowanych przez pierw¬ sza prase filtracyjna. Docukrzony odciek po przejsciu przez kolumne z amonitem zostal zmieszany z sokami uzyskanymi z hydrolizy krochmalu, które dopiero po zmieszaniu zostaly doprowadzone do pH 5,5. Do regeneracji katio¬ nitu zuzyto 20 1 4%-go roztworu NacH i 15 1 6%-go roztworu HC1. Do regeneracji anionitu zuzyto 25 1 4%-go roztworu NaOH. PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Cposób wykorzystania odcieków zielonych przy produkcji gHkozy krystalicznej, zna¬ mienny tym, ze odcieki zielone przeprowa¬ dza sie przez kationit, nastepnie poddaje je konwersji, po czym przeprowadza przez anionit, a uzyskany roztwór dolacza do roz¬ tworu po konwersji skrobi i neutralizacji, czyli do roztworu przeznaczonego do pierw¬ szej krystalizacji.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze odciek zielony przed wrowadzeniem do ka- tionitu oczyszcza sie za pomoca wegla, a zwlaszcza wegla aktywowanego uzytego juz do oczyszczania soków przed pierwsza kry¬ stalizacja.

3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze po przejsciu przez kationit, roztwór poddaje sie wprost konwersji, przy czym czas konwersji w tym przypadku jest zalezny od uzyskanej wartosci pH i stosowanej tem¬ peratury.

4. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze po przejsciu przez kationit wartosc pH roztworu reguluje sie badz to przez prze¬ prowadzenie czesci roztworu przez anionit i wymieszanie tej czesci z pozostala iloscia roztworu, badz tez przez dodanie kwasu. Zaklady Przemyslu Ziemniaczanego „Lubon" Zastepca: dr Andrzej Au rzecznik patentowy 2090. RSW „Prasa", Kielce. ? S PL