Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania zbiorniczków na substancje chlonna o ksztalcie rurki, zaopatrzonych w podluzny otwór, w celu ulatwienia ulotu i skierowania pary tej substancji w okreslonym kierunku.W naczyniach o wysokiej prózni stosuje sie zwykle substancje chlonna, która zarówno pod¬ czas parowania, jak i po wyparowaniu pochlania resztki gazu, pozostale w naczyniu. Poniewaz ogólnie stosowane substancje chlonne, wystawione na dzialanie powietrza, ulegaja utlenianiu, zatem czesto wprowadza sie je do naczynia prózniowego w zelaznym zbiorniczku o ksztalcie rurki, przy- pawanego do plytki niklowej. Zbiorniczek jest czescia uprzednio do tego celu przygotowanej dlugiej rurki, wypelnionej substancja chlonna, np. barem. Nagrzewana w naczyniu prózniowym plytka niklowa ogrzewa zbiorniczek, co powoduje parowanie substancji chlonnej na jego koncach.Zbiorniczek taki ma jednak te wade, ze musi byc odciety od rurki, wypelnionej substancja chlonna, na krótko przed jego wprowadzeniem do naczynia prózniowego. W przeciwnym przypadku powie¬ trze, przedostawszy sie przez otwarte konce zbior¬ niczka, powoduje wolno postepujace utlenianie baru, a tym samym zbyteczne wprowadzenie tlen¬ ku baru do naczynia prózniowego.Aby uniknac tej wady, a tym samym umozli¬ wic przechowywanie na powietrzu wypelnionych substancja chlonna zbiorniczków przez dowolny przeciag czasu, rozwazano mozliwosc zastosowa¬ nia zamiast substancji chlonnej z czystego me¬ talu, np. metalu ziemi alkalicznej, jego stopu z glinem. W tym przypadku wystepuje jednak inna wada, mianowicie podczas czynnosci oddzielania zbiorniczków konce ich zostaja znacznie zwezone, a po przypojeniu do metalowej plytki lub paska przejscie dla pary metalu, pochlaniajacej gaz, moze byc znacznie zwezone lub nawet zatkane.W innym, czesto stosowanym sposobie wytwa¬ rzania zbiorniczków na substancje chlonna me¬ talowa rurka np. zelazna, wypelniona stopem ba¬ ru i glinu, jest wyciagnieta do zewnetrznej sred¬ nicy 0,8 mm i do srednicy rdzenia, utworzonego z stopu, — 0,5 mm. Wyzej wymienionej wady unika sie przez plaskie spilowanie scianki rurki, przez co umozliwia sie parowanie baru podczas nagrzewania. Przygotowana w ten sposób rurkazostaje pocieta na kawalki dlugosci okolo 1 cm, do których #przypawa sie male metalowe paski w celu umozliwienia posredniego nagrzewania zbiorniczków pradami wielkiej czestotliwosci.Zbiorniczek tego typu ma te wade, ze wycho¬ dzacy z niego strumien pary substancji chlonnej rozchodzi sie szeroko, wobec czego moze objac swoim dzialaniem duza czesc scianki naczynia prózniowego oraz znajdujace sie w naczyniu na¬ rzady, np. elektrody. Ze wzgledu na izolacje i pojemnosci elektrod, zjawisko to jest czesto nie¬ pozadane.Aby nadac strumieniowi pary substancji chlonnej okreslony kierunek, tak aby tylko mala, okreslona czesc scianki naczynia prózniowego lub elektrody byla pokryta warstewka substancji chlonnej, próbowano zaopatrywac zbiorniczek w podluzna, waska szczeline. Wykonanie jednak ta¬ kiej szczeliny nie bylo proste.Wynalazek usuwa te niedogodnosc. Wedlug wynalazku zbiorniczek na substancje chlonna jest wykonany z rurki metalowej, np. zelaznej lub ni¬ klowej, o zewnetrznej srednicy okolo 8 mm i gru¬ bosci scianki 1,5 mm, zaopatrzonej w podluzne rozciecie o szerokosci 1 mm. Rurke sciska sie za pomoca obrotowej wyciagarki lub w inny sposób tak, aby rozciecie zostalo zamkniete. Wówczas napelnia sie ja sproszkowana substancja chlonna, np. stopem baru i glinu, i nastepnie wyciaga do srednicy zewnetrznej np. 0,8 mm, przy czym roz¬ ciecie pojawia sie 'ponownie w postaci waskiej szczeliny. Chociaz scianka powloki posiada gru¬ bosc tylko okolo 0,15 mm, to jednak strumien wy¬ twarzanej pary substancji chlonnej zostaje skie¬ rowany po bocznych sciankach szczeliny.Inny sposób wytwarzania zbiorniczków na substancje chlonna wedlug wynalazku polega na tym, ze rurka metalowa nie jest zaopatrywana w podluzne wyciecie, lecz bezposrednio wypelniana sproszkowanym stopem substancji chlonnej i na¬ stepnie wyciagnieta do srednicy np. 0,8 mm.Podczas wyciagania wytlacza sie w rurce za po¬ moca odpowiedniego przyrzadu podluzny otwór o przekroju w ksztalcie litery V.Poniewaz wskutek czynnosci wyciagania rurka zostaje utwardzona, zatem nacisk przyrzadu do wytwarzania rowka wywoluje pekniecie rurki od wewnatrz po przeciwnej stronie nacisku przy¬ rzadu. Zjawisko to nie wystepuje w przypadku zastosowania rurki, wykonanej z materialu cia- gliwego. Z powodu wymienionej twardosci rurki metalowej nie jest rzecza latwa wytloczenie z niej waskiej szpary, nalezy zatem czynnosc te wyko¬ nywac za pomoca odpowiedniego przyrzadu na¬ tychmiast po przeciagnieciu furki.Do przygotowanej w ten sposób rurki sa przy- pojone w odpowiednich odleglosciach i okreslonym polozeniu w stosunku do szczeliny male paski w ksztalcie litery U, po czym rurka zostaje rozcieta pomiedzy tymi paskami na poszczególne czesci, stanowiace zbiorniczki, wypelnione substancja chlonna.Na rysunku fig. 1 przedstawia przekrój po¬ przeczny znanego, zbiorniczka o ksztalcie rurki, wypelnionego substancja chlonna, fig. 2 i 3 przed¬ stawiaja przekroje poprzeczne zbiorniczków w ksztalcie rurki, wypelnionych substancja chlonna, wykonanych wedlug wynalazku, fig. 4 przedsta¬ wia widok z góry takiego zbiorniczka, zamocowa¬ nego na metalowym pasku, fig. 5 — schematycz¬ nie elektryczna lampe wyladowcza o wysokiej prózni, zaopatrzona w zbiorniczek wedlug wyna¬ lazku, a fig. 6 — urzadzenie do wykonywania po¬ dluznego rowka przez tloczenie.Na fig. 1 cyfra 1 oznaczono zelazna rurke, a cyfra 2 — rdzen, utworzony z substancji, po¬ chlaniajacej gaz. Rurka 1 jest spilowana na plas¬ ko prawie do powierzchni rdzenia 2. Cyfra 3 oz¬ nacza spilowana plaszczyzne rurki 1.Para substancji chlonnej przenika przez cien¬ sza scianke rurki w miejscu J£ i rozchodzi sie praktycznie biorac pod katem 180°, a wiec obej¬ muje duza przestrzen, co jest czesto niepozadane.Fig. 2 przedstawia rurke zelazna 1, zaopatrzo¬ na w szczeline A. Tak przygotowana rurke za¬ myka sie przez sciskanie, po czym napelnia sie substancja chlonna 2 i wyciaga. Stwierdzono, ze podczas czynnosci przeciagania rurki szczelina po¬ nownie sie otwiera. Poniewaz szczelina U jest za¬ sadniczo ograniczona równoleglymi sciankami, zatem strumien pary wychodzi w ostro zaryso¬ wanym kierunku. Fig. 3 przedstawia zbiorniczek wedlug wynalazku, z którego strumien pary roz¬ chodzi sie nieco szerzej. Bezposrednio po czynnosci wyciagniecia rurki do zadanej srednicy w powloce zbiorniczka zostaje utworzony przez wytloczenie otwór 5 w ksztalcie litery V za pomoca malego kólka naciskowego 17 (fig. 6). Po przejsciu rurki przez oczko 15, jest ona przeciagana ponad pro¬ wadnica 16 pod malym kólkiem naciskowym 17.Fig. 4 przedstawia zbiorniczek wedlug wyna¬ lazku, do którego jest przypojony krótki, zgiety w ksztalcie litery U pasek metalowy 6,- np. z ni¬ klu, okolo 1 lub 2 cm szerokosci. Zbiorniczek wraz z paskiem 6 tworzy petle, dzieki której prady szybkozmienne bardzo skutecznie nagrzewaja substancje chlonna £.Paski ze zbiorniczkami sa umieszczone w na¬ czyniach prózniowych, szczególnie w elektrycz¬ nych lampach wyladowczych, tak ze szczelina lubotwór zajmuja okreslone polozenie. W lampie wedlug fig. 5 zbiorniczek 1 z paskiem 6 jest przy¬ mocowany do precika podporowego 11 ukladu elektrod 10, umieszczonego w bance 7 lampy.Banka 7 jest zamknieta od dolu za pomoca, dna 8, w którym sa zatopione slupki 9.Para 12 substancji chlonnej wychodzi ze zbior¬ niczka 1 w kierunku, okreslonym szczelina. Nalot substancji chlonnej tworzy sie wiec tylko na ma¬ lej przestrzeni 13 scianki lampy. Para substancji chlonnej nie trafia zatem na uklad elektrod 10, a wiec substancja chlonna nie powoduje, prak¬ tycznie biorac, zmiany pojemnosci elektrod. PL