Wiadomo, ze z kwasnych odpadków z rafinacji olejów mineralnych za pomoca kwasu siarkowego mozna otrzymac war¬ tosciowe wysokomolekularne, czesciowo nienasycone oleje, zawierajace pewna ilosc siarki i chciwie przylaczajace dalsza siarke albo tlen, chlor itd. Oleje te znala¬ zly szerokie zastosowanie jako plastyfika¬ tory w przemysle gumowym, a to zarówno przy przeróbce naturalnego, jak i synte¬ tycznego kauczuku oraz przy regeneracji starej gumy.Wedlug obecnego stanu techniki, wspo¬ mniane wartosciowe oleje otrzymuje sie w nastepujacy sposób: L Kwasne odpadki z rafinacji olejów mineralnych zobojetnia sie przez wymie¬ szanie z alkaliami, np, wapnem, soda, lub magnezja, albo przez dodawanie potrzeb¬ nej ilosci wolnych metali albo tlenków metali.Dodawanie srodków alkalicznych, albo metali ma na celu zobojetnianie wolnego kwasu siarkowego i sulfokwasów, znajdu¬ jacych sie w kwasnych odpadkach porafi¬ nacyjnych, Otrzymana w ten sposób su-cha mase, zawierajaca mieszanine soli kwasu siarkowego i sulfokwasów z zywi¬ cami, smolami, asfaltami i innymi niezna¬ nymi zwiazkami, znajdujacymi sie w kwas¬ nych odpadkach, poddaje sie suchej de¬ stylacji prózniowej, przy czym przedesty- lowuje sie wszystkie lotne skladniki, któ¬ re odbiera sie frakcjami. Czesc otrzyma¬ nych frakcyj stanowia wlasnie owe poza* dane wysokomolekularne, czesciowo nie¬ nasycone oleje organiczne, zawierajace pewna ilosc siarki. Po oddestylowaniu ca¬ lego oleju pozostaje w kotle twardy ka¬ mien, zawierajacy obok soli nieorganicz¬ nych pewna ilosc wegla, pochodzacego z dehydrogenizacji zwiazków organicz¬ nych.Ujemne strony tego sposobu przeróbki sa oczywiste, a mianowicie zupelna strata kwasu siarkowego- oraz czesciowa strata sulfokwasów, zawartych w kwasnych od¬ padkach, na rzecz malo wartosciowych siarczanów, mala wydajnosc wartosciowe¬ go destylatu z powodu rozkladu na wegiel i gaz oraz szybkie przepalanie kotla de¬ stylacyjnego przy destylacji suchej masy.II. Wedlug innego sposobu przeróbki kwasnych odpadków starano sie zapobiec wspomnianym powyzej szkodliwym skut¬ kom opisanej metody przez rozpuszczanie kM^asnych odpadków z rafinacji olejów mi¬ neralnych w lekkim destylacie, otrzyma¬ nym przy poprzedniej destylacji zobojet¬ nionych kwasnych odpadków i nastepne zobojetnienie suchymi alkaliami wolnych kwasów w tym roztworze, ewentualnie v/ autoklawie pod zwiekszonym cisnie- r cm.W ten sposób otrzymuje sie rzadka obo¬ jetna emulsje, z której mozna w prózn? od¬ destylowac wartosciowe oleje bez znacz¬ nego rozkladu.Przy tej metodzie pozostaje w kotle de¬ stylacyjnym równiez twarda masa zawie¬ rajaca nialowartosciowe sole nieorganicz¬ ne obok pewnej ilosci asfaltu i koksu.Temperatura mieknienia tej masy wynosi okolo 300° C, tak ze po skonczonej desty¬ lacji trzeba ja zaraz spuszczac z kotla, aljy tam nie zastygla. Masa ta na powietrzu latwo zapala sie samoczynnie. Zrozumia¬ lym jest, ze takze przy tym sposobie pra¬ cy wolny kwas siarkowy zamienia sie na malowartosciowe sole. Otrzymana *v ko¬ tle pozostalosc ma charakter kamienia asfaltowego i posiada mala wartosc eko¬ nomiczna.III. Wedlug innej znowu metodv prze¬ róbki kwasnych odpadków z rafinacji ole¬ jów mineralnych starano sie uniknac po¬ wstawania w kotle destylacyjnym twardej wysokotopliwej pozostalosci o wysokiej zawartosci malowartosciowych siarcza¬ nów. Kwasne odpadki porafinacyjne zo¬ bojetnia sie jako takie w podwyzszonej temperaturze za pomoca wodnego roz¬ tworu, albo zawiesiny alkalii, np. mlekiem wapiennym, lugiem sodowym, lub wodna zawiesina weglanu magnezu. Zobojetnia¬ nie to mozna ewentualnie przeprowadzac pod zwiekszonym cisnieniem. Celem tego sposobu jest otrzymanie dwóch warstw plynnych, oddzielajacych sie od siebie, a mianowicie: u góry warstwy wartoscio¬ wych olejów, na spodzie wodnego roztwo¬ ru lub zawiesiny odpowiednich siarcza¬ nów, np. CaSOi lub MgSOi. W praktyce stwierdzono jednak, ze nie mozna uzyskac ostrego rozdzialu obu warstw; zawsze po¬ zostaje miedzy nimi warstwa zemulgowa- nat zawierajaca nierozdzielone skladniki obu warstw. Powoduje to straty warto¬ sciowych olejów oraz powstawanie bez¬ uzytecznych odpadków i niewykorzysta¬ nie aparatury. Jasne jest, ze równiez przy tym trzecim sposobie traci sie wartoscio¬ wy kwas siarkowy, zawarty w kwasnych odpadkach porafinacyjnych; mamienia sie on równiez na malowartosciowe siar¬ czany.IV. Znany jest równiez sposób trakto-wania kwasnych odpadków organicznym rozpuszczalnikiem, który ekstrahuje zwiaz¬ ki organiczne, zawarte w odpadkach, z równoczesnym wydzieleniem wolnego kwasu siarkowego; bitumy oraz niektóre sulfokwasy przechodza przy tym do roz¬ tworu.Ten ostatni sposób „rozpuszczalnikowy" obecnie dokladnie wypróbowano, przy czym stwierdzono, ze posiada bardzo wie¬ le wad, które trzeba bylo przez systema¬ tyczne badania usuwac. W ten sposób u- dalo sie wynalezc nowy sposób przeróbki kwasnych odpadków z rafinacji olejów mineralnych, który usuwa braki znanego sposobu i prowadzi do bez porównania szlachetniejszych produktów koncowych.Sposób „rozpuszczalnikowy" polega na stosowaniu destylatów wegla kamiennego do rozpuszczania kwasów odpadkowych z rafinacji olejów mineralnych w podwyz¬ szonej temperaturze. Bitumy, zawarte w kwasnych odpadkach, rozpuszczaja sie (wedlug literatury) we wspomnianych de¬ stylatach weglowych, kwas siarkowy zas wydziela sie. Po oddestylowaniu rozpu¬ szczalnika z roztworu otrzymuje sie ro¬ dzaj posledniejszego asfaltu, nie nadajacy sie do celów budowy dróg na skutek swo¬ jej kruchosci.Dluzsze badania problemu zuzytkowa¬ nia kwasnych odpadków porafinacyjnych doprowadzily do szeregu wniosków poda¬ nych nizej.A. Odnosnie samego rozpuszczalnika. 1. Byle jaki destylat z koksowania we¬ gla kamiennego nie rozpuszcza wszyst¬ kich kwasnych odpadków porafinacyj¬ nych. Tylko frakcja wrzaca od 130° C do 160° C jest zdolna rozpuszczac wszystkie rodzaje kwasów odpadkowych. Ale i ta frakcja musi odpowiadac pewnym warun¬ kom; powinna mianowicie zawierac po 1 — 2% krezolu i pirydyny, 'Jesli nie za¬ wiera krezolu i pirydyny, jej zdolnosc roz¬ puszczania jest znacznie mniejsza. 2. Przy zwyczajnym rozpuszczaniu kwas¬ nych odpadków porafinacyjnych w desty¬ latach wegla kamiennego w podwyzszonej temperaturze, zawarty w kwasach odpad¬ kowych wolny kwas siarkowy o stezeniu 80 — 85% reaguje z weglowodorami aro¬ matycznymi rozpuszczalnika. , Na skutek tego traci sie czesc rozpuszczalnika, a po¬ nadto uzyskany ekstrakt organiczny jest zanieczyszczony produktami tej ubocznej reakcji. Trzeba wiec bylo znalezc takie warunki, aby ta reakcja uboczna nie na¬ stepowala. W mysl wynalazku zapobiega sie tej reakcji ubocznej przez dodatek do kwasnych odpadków wody przed wymie¬ szaniem ich z rozpuszczalnikiem. Dodaje sie tyle wody, aby stezenie kwasu siarko¬ wego spadlo do okolo 50%, W tym steze- zeniu kwas juz nie reaguje z rozpuszczal¬ nikiem. 3. Nie tylko destylat wegla kamiennego moze byc uzywany do ekstrakcji zwiaz¬ ków organicznych z kwasów odpadko¬ wych. Stwierdzono, ze szereg innych or¬ ganicznych cieczy równiez posiada zdol¬ nosc rozpuszczania kwasnych odpadków porafinacyjnych. Udalo sie znalezc wszyst¬ kie warunki, którym odpowiadac musi roz¬ puszczalnik, aby sie nadawal do przerób¬ ki kwasnych odpadków w mysl wynalaz¬ ku. Rozpuszczalnik nadajacy sie do prze¬ róbki kwasnych odpadków powinien miec ciezar wlasciwy przy 20° C nie wyzej 1,2, niska wiskoze, nie rozkladac sie przy re- destylacji, nie reagowac w warunkach rozpuszczania z 80% kwasem siarkowym i calkowicie rozpuszczac skladniki orga¬ niczne kwasnych odpadków.B. Odnosnie sposobu przeróbki kwasnych odpadków. 1, Po raz pierwszy stwierdzono, ze wed¬ lug znanego dotychczas sposobu rozpusz- — 3 —czalnikowego stosuje sie zbyt male ilosci rozpuszczalnika, mianowicie 50 — 100% w stosunku do kwasnych odpadków. Na skutek tego otrzymuje sie ekstrakty nie¬ czyste, w gorszym gatunku. Dopiero sto¬ sujac 150 — £00% rozpuszczalnika mozna uzyskac w koncu szlachetne oleje o dos¬ konalych'wlasciwosciach. 2. Wprowadzono rozcienczanie kwas¬ nych odpadków woda, co zapobiega na¬ wet sladom chemicznej reakcji rozpusz^ czalnika ze zwalniajacym sie kwasem siar¬ kowym, a tym samym zanieczyszczeniu koncowych szlachetnych olejów przez powstale produkty tej ubocznej reakcji.Rozcienczanie kwasnych odpadków woda stosuje sie wtedy, gdy zachodzi obawa tych ubocznych reakcyj, 3. Wedlug znanego sposobu (rozpusz¬ czalnikowego) nie stosuje sie zupelnego odkwaszenia ekstraktu przez wymywanie woda. A jednak jest to nieodzowne, ponie¬ waz poddajac kwasny ekstrakt destylacji, mozna obserwowac wydzielanie sie obfi¬ tych oparów siarkowodoru i bezwodnika kwasu siarkowego, spowodowane rozkla¬ dem rozpuszczonych sulfokwasów. Takie¬ go rodzaju destylacja niszczy — rzecz jas¬ na — urzadzenie destylacyjne w krótkim czasie. 4. Wedlug nowego sposobu po odpedze¬ niu rozpuszczalnika nastepuje destylacja prózniowa ekstraktu, w konsekwencji któ¬ rej powstaja dopiero pozadane szlachetne oleje i jako pozostalosc czysty wysoko- topliwy asfalt. Ta destylacja zasadniczo odróznia sposób wedlug wynalazku od znanego juz sposobu rozpuszczalnikowego.Literatura techniczna podaje bowiem, ze oddestylówuje sie tylko rozpuszczalnik; otrzymujac w ten sposób malowartoscio- wy asfalt.Wprawdzie inne „nierozpuszczalniko- we" sposoby równiez stosuja destylacje prózniowa, jednak w odniesieniu do pro¬ duktu zobojetnienia kwasnych odpadków porafinacyjnych. W ten sposób otrzymuje sie jednak znacznie gorsze produkty, prze¬ de wszystkim na skutek obecnosci soli nieorganicznych. Zjawisko to Llumaczy sie tez w ten sposób, ze przy odpedzaniu rozpuszczalnika z ekstraktu, zawierajace¬ go zwiazki o duzej reaktywnosci oraz przy dalszej destylacji prózniowej maja miejsce pewne miedzyczasteczkowe reak¬ cje (moze pod katalitycznym dzialaniem siarki). Wlasnie te reakcfe przyczyniaja sie do uszlachetniania otrzymywanych pro¬ duktów koncowych. Takie :eakcje nie moga zachodzic — rzecz jasna — przy zadnym innym sposobie. 5. Nowy sposób jest najekonomiczniej- szy ze wszystkich znanych sposobów prze¬ róbki kwasów odpadkowych, poniewaz przy jego stosowaniu otrzymuje sie w 100% wysokowartosciowe produkty.Przy kazdym innym sposobie czesc otrzy¬ manych produktów posiada albo mala wartosc, np. niskotopliwy asfalt, lub nie posiada wca'e wartosci (CaSO\ itd.).Powyzsze uwagi wykazuja dokladnie, jakie sa zasadnicze róznice miedzy znany¬ mi dotychczas sposobami przeróbki kwas¬ nych odpadków, a sposobem wedlug wy¬ nalazku. Nie ulega watpliwosci, ze znale¬ zione nowe warunki obróbki kwasnych odpadków rozpuszczalnikami, doprowa- wadzily do znacznego postepu techniczne¬ go w dziedzinie przeróbki kwasnych od¬ padków. Udalo sie mianowicie ulepszyc sposób rozpuszczania kwasnych odpad¬ ków w destylatach wegla kamiennego, a raczej udalo sie wlasciwie dopiero zna¬ lezc warunki jego prawidlowego stosowa¬ nia. Udalo sie rozszerzyc sposób rozpusz¬ czalnikowy na inne rozpuszczalniki, a co najwazniejsze, podano po raz pierwszy, jak, poslugujac sie sposobem rozpuszczal¬ nikowym, zamiast malowartosciowych produktów, mozna otrzymac wartosciowe oleje, zdatne do specjalnych celów che- — 4 —micznych oraz czysty zupelnie, wysoko- topliwy asfalt specjalny.Zasada nowego sposobu polega na tym, ze kwasne odpadki, pochodzace z 'rafinacji ciezkich olejów smarowych, samochodo¬ wych itd., topi sie przez ogrzewanie do 80°C i miesza z odpowiednim rozpuszczal¬ nikiem. Jako rozpuszczalnik mozna stoso¬ wac wedlug wynalazku kazdy plyn, posia¬ dajacy nastepujace wlasciwosci: nizszy ciezar wlasciwy od stezonego kwasu siar¬ kowego (maksymalnie 1, 2), mala wisko¬ ze, calkowita zdolnosc rozpuszczania kwasnych odpadków a niereagowania chemicznie z 80% kwasem siarkowym w warunkach rozpuszczania i nierozklada- nia sie przy redestylacji. Jezeli rozpusz¬ czalnik podlega malym zmianom chemicz¬ nym pod dzialaniem 80% kwasu siarko¬ wego przy 80°C, rozciencza sie kwasne odpadki przed dodaniem rozpuszczalnika woda w celu obnizenia stezenia kwasu siarkowego np. do 50%.Przy odstawaniu sie roztworu kwas¬ nych odpadków w rozpuszczalniku na¬ stepuje rozdzial na dwie warstwy. U górv zbiera sie roztwór organicznych skladia- ków w rozpuszczalniku, ostro oddzielony od dolnej warstwy, zawierajacej caly wol¬ ny kwas siarkowy obecny w kwasnych od¬ padkach porafinacyjnych. Oddzielony kwas siarkowy ten moze ponownie sluzyc do rafinacji olejów mineralnych albo moz¬ na go uzyc do innych celów przemyslo¬ wych, np. do fabrykacji superfosfatu.Zregenerowany w ten sposób kwas siar¬ kowy posiada zwykle stezenie od 80% do 50%. W razie potrzeby mozna go stezyc albo wzmocnic kwasem dymiacym. Od¬ znacza sie on jasna barwa, poniewaz or¬ ganiczny rozpuszczalnik wvtiaga z niego zywice i barwniki.Pozostaly roztwór organicznych sklad¬ ników w rozpuszczalniku przemywa sie nastepnie kilkakrotnie malymi ilosciami wody, aby wyeKsIrahowac z niego sulfo kwasy i rozlozyc estry sulfokwasów. Is¬ totna rzecza jest, aby kazdorazowo doda¬ wac nie wiecj niz 5% wody, gdyz w prze¬ ciwnym razie powstaja klopotliwe emul¬ sje. Roztwór przemywa sie woda tylekroc, dopóki liczba kwasowa roztworu, która wynosi zwykle okolo 20, nie spadnie po¬ nizej 5.Odkwaszony roztwór organicznych skladników kwasnych odpadków przenosi sie nastepnie do normalnego kotla desty¬ lacyjnego. Najpierw odpedza sie przy cis¬ nieniu atmosferycznym uzyty rozpuszczal¬ nik, a nastepnie oddestylowuje sie w próz¬ ni organiczne skladniki, otrzymujac jako destylat najpierw przedgon, a potem wspomniane wartosciowe oleje organicz¬ ne.Jako pozostalosc otrzymuje sie wyso- kowartosciowy asfalt o temperaturze mie- knienia 140 — 180°C, który jest zupelnie rozpuszczalny w chloroformie, cztero¬ chlorku wegla i inych rozpuszczalnikach i nie zawiera wcale popiolu. Spuszczanie tego asfaltu z kotla nie przedstawia zad¬ nych trudnosci. Z powodu braku nieorga¬ nicznych skladników w asfalcie kociol po opróznieniu jest calkowicie czysty.W celu otrzymania najlepszych plastyfi¬ katorów w najwiekszej ilosci, stosuje sie takie kwasne odpadki, które powstaly przy rafinacji kwasem siarkowym olejów smarowych o wiskozie np. powyzej 4° Englera przy 50°C. Najlepiej nadaja sie kwasne odpadki z rafinacji ciezkich ole¬ jów smarowych, olejów automobilowych i olejów cylindrowych. Jest wskazane, aby uzywane do tego procesu kwasne odpad¬ ki byly mozliwie wolne od adsorbowanego oleju mineralnego. Dlatego najlepiej nada¬ ja sie kwasne odpadki, otrzymywane w w1' rowkach. Takie kwasne odpadki przed¬ stawiaja ciemnozielona plastyczna mase o silnym kwasnym zapachu, która na po¬ wietrzu szybko twardnieje. W tym staniemozna ja rozbic na kawalki i do mieszal¬ nika (agitatora) przetransportowac na wózkach; mozna je wrzucc do montejusa, zaopatrzonego w plaszcz parowy, stopic przez ogrzewanie i przy pomocy sprezo¬ nego powietrza przeniesc w stanie plyn¬ nym do mieszalnika.Jako rozpuszczalnik mozna wedlug wy¬ nalazku stosowac kazda ciecz, posiadaja¬ ca wyzej wymienione wlasciwosci, obojet¬ nie czy chodzi o chemicznie jednolity zwia¬ zek, czy tez o mieszanine róznych zwiaz¬ ków. Dobrym rozpuszczalnikiem jest np. tak zwana lekka nafta solwentowa, to jest frakcja otrzymywana przy koksowaniu wegla kamiennego, wrzaca mniej wiecej miedzy 130°C a 160°C, dekalina, butyron lub inne stosowne zwiazki chemiczne i ich mieszanki, W toku badan rozpuszczalnosci stwier¬ dzono ciekawy fakt, niewyjasniony do¬ tychczas. Otóz wspomniana lekka nafta solwentowa tylko wówczas dobrze roz¬ puszcza kwasne odpadki rafinacyjne, gdy jest nieoezyszczona, to znaczy, jesli zawie¬ ra pp 1 — 2% krezolu i pirydyny.Uzywajac wymienionych rozpuszczalni¬ ków mozna proces rozpuszczania kwas¬ nych odpadków przeprowadzic w otwar¬ tym mieszalniku przy cisnieniu atmosfe¬ rycznymi Nizej wrzace rozpuszczalniki, np, trójchloroetylen, miesza sie z kwas¬ nymi odpadkami w autoklawie pod zwiek¬ szonym cisnieniem, aby zapobiec stratom rozpuszczalnika. Temperatura rozpusz¬ czania jest zalezna od rodzaju uzytego rozpuszczalnika i waha sie miedzy 50°C a 120°C. Ilosc stosowanego rozpuszczal¬ nika zalezy od jakosci kwasnych odpad¬ ków, wynosi od 150% do 200% w stosun¬ ku do nich.Przyklad. W zelaznym wyolowionym agitatorze o pojemnosci 5000 1, poisiadaja- cym plaszcz parowy, stapia sie przy 80°C 1000 kg-kwasnych odpadków z rafinacji oleju automobilowego i dodaje porcjami 100 kg goracej wody, mieszajac zawartosc agitatora mieszadlem. Po zupelnym wy¬ mieszaniu dopompowuje sie, nie przery¬ wajac mieszania, 1500 1 solwentnafty, ogrzanej uprzednio do 60°C. Nastepnie miesza sie mieszadlem przez godzine, po czym daje sie mieszaninie odstac w spo¬ koju przez 5 godzin, utrzymujac tempera- ture w dalszym ciagu okolo 60°C. Pb zu¬ pelnym oddzieleniu sie warstw, spuszcza sie z agitatora oddzielony kwas siarkowy (300 kg), który posiada jasna barwe i ste¬ zenie 50%.Pozostaly w agitatorze roztwór orga¬ nicznych skladników kwasnych odpadków przemywa sie w temperaturze 80°C do 90°C trzykrotnie okolo 30 kg wody, mie¬ szajac przy kazdym przemywaniu przez V» godziny i pozostawiajac po mieszaniu w spokoju przez 2' — 3 godziny. Liczba kwasowa roztworu po trzykrotnym prze¬ mywaniu spada zr.zwyczaj do 5, tak ze produkt mozna uwazac za praktycznie obo¬ jetny.Zobojetniony roztwór skladników or¬ ganicznych wprowadza sie nastepnie do kotla destylacyjnego o pojemnosci 5 — 6000 1 i oddestylowuje rozpuszczalnik, odpedzajac ostatnie resztki przez wprowa¬ dzanie przegrzanej pary wodnej. W ten sposób otrzymuje sie z powrotem caly rozpuszczalnik. W kotle pozostaje orga¬ niczna czesc kwasnych odpadków, która spuszcza sie do kociolka o pojemnosci .okolo 2000 1. Kociol ten posiada urzadze- nie do destylacji pod zmniejszonym cis¬ nieniem.Pod cisnieniem okolo 40 mm Hg odde¬ stylowuje sie najpierw przedgon (okolo 150 kg). Jest to jeszcze lekki olej mine¬ ralny o malej zawartosci nienasyconych zwiazków. Skoro ciezar wlasciwy desty¬ latu dochodzi do 0,980 przy 20aG, zaczyna sie zbierac glówny destylat, który — w miare postepu destylacji — staje sie co¬ raz ciezszy i przybiera coraz wieksza wi- ¦skoze i zawartosc nienasyconych zwiaz¬ ków. Pod koniec destylacji podwyzsza si? stopniowo próznie do 10 nim Hg, przy czym przechodzi zielona, bardzo ciagliwa zywica o ciezarze wlasciwym powyzej 1,0 Ogólem otrzymuje sie 350 kg glównego destylatu. Jego wlasciwosci sa nastepuja¬ ce; dr . . . powyzej 1,0 wiskoza przy 100°C 2, 5 — 3, 5° En- glera zawartosc siarki . 1 — 2% czesci rozpuszczalnych w stezonym kwasie siarkowym ... 80 — 90% Otrzymany glówny destylat, dzieki swe¬ mu nienasyconemu charakterowi i zdolno¬ sci przylaczania tlenu, siarki, chloru itd., jest cennym produktem do fabrykacji róz¬ nych technicznych materialów oraz dos¬ konalym plastyfikatorem i regeneratorem gumy. Zaden z analogicznych produktów, otrzymanych innym sposobem, pod wzgle¬ dem lekkosci, ciagliwosci i absorbcji siar¬ ki nie dorównywuje produktowi, otrzyma nemu sposobem wedlug wynalazku.Po odpedzeniu calego destylatu pozo¬ staje w kotle 250 kg cennego asfaltu, od¬ znaczajacego sie swoja wysoka tempera¬ tura mieknienia (160°C wedlug metody ,,pierscien i kula"), przy bardzo wielkiej czystosci, wyrazajacej sie praktycznie w zupelnej rozpuszczalnosci asfaltu w czterochlorku wegla i innych rozpusz¬ czalnikach. Asfalt ten. z powodu swoich cennych wlasciwosci nadaje sie do fabry¬ kacji farby drukarskiej.Calkowity bilans przeróbki kwasnych odpadków w opisanym przykladzie przed¬ stawa sie nastepujaco: Przedgon . . . . ' . . 10% glówny destylat . . . 32% wysokotopliwy asfalt . . 28% kwas siarkowy (80%-owy) 30°/o 100% lr k; - ' l ' ' n ' * ¦ ¦ Ti • ^ PL