PL232148B1 - Fotoinicjator kationowy dwucentrowy, sposób otrzymywania fotoinicjatora kationowego dwucentrowego oraz kompozycja powłokowa fotoutwardzalna zawierająca fotoinicjator kationowy dwucentrowy - Google Patents

Fotoinicjator kationowy dwucentrowy, sposób otrzymywania fotoinicjatora kationowego dwucentrowego oraz kompozycja powłokowa fotoutwardzalna zawierająca fotoinicjator kationowy dwucentrowy

Info

Publication number
PL232148B1
PL232148B1 PL414639A PL41463915A PL232148B1 PL 232148 B1 PL232148 B1 PL 232148B1 PL 414639 A PL414639 A PL 414639A PL 41463915 A PL41463915 A PL 41463915A PL 232148 B1 PL232148 B1 PL 232148B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
diiodonium
methylcoumarin
hexafluoroantimonate
photoinitiator
cationic
Prior art date
Application number
PL414639A
Other languages
English (en)
Other versions
PL414639A1 (pl
Inventor
Krzysztof Karol Kowalczyk
Joanna Ortyl
Agnieszka Kowalczyk
Original Assignee
Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny W Szczecinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie, Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny W Szczecinie filed Critical Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority to PL414639A priority Critical patent/PL232148B1/pl
Publication of PL414639A1 publication Critical patent/PL414639A1/pl
Publication of PL232148B1 publication Critical patent/PL232148B1/pl

Links

Landscapes

  • Epoxy Resins (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest fotoinicjator kationowy dwucentrowy, w postaci di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych o wzorze ogólnym A: Z-I+-X-I+-Z 2YF6-, gdzie X oznacza grupę fenylową, podstawioną w pozycji 1 i 4, lub grupę bifenylową podstawioną w pozycji 4 i 4' centrami jodoniowym, zaś Z oznacza resztę kumarynową, która stanowi 7-metoksy-4-metylokumaryna lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryna. Zgłoszenie dotyczy też sposobu wytwarzania fotoinicjatora, który to sposób obejmuje następujące czynności: zmieszanie acetonitrylu z hydroksytosyloksydijodoarenem i uzyskanie Komponentu 1; mieszanie Komponentu 1 z pochodną kumaryny, w temperaturze wrzenia przez 8 godzin do 16 godzin, i uzyskanie Komponentu 2; mieszanie Komponentu 2 z roztworem heksafluoroantymonianu sodu albo heksafluoroantymonianu potasu w chloroformie od 30 min do 6 godzin i uzyskanie Komponentu 3; mieszanie Komponentu 3 z wodą destylowaną w czasie od 30 min do 6 h do wydzielenia warstwy organicznej; wydzielenie z otrzymanej warstwy organicznej fotoinicjatora kationowego dwucentrowy w postaci di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych o wzorze ogólnym A. Przedmiotem zgłoszenia jest również kompozycja powłokowa fotoutwardzalna, zawierająca substancję błonotwórczą epoksydową, oksetanową, winylową, allilową i/lub propenylową oraz plastyfikatory i/lub rozpuszczalniki i/lub substancje pomocnicze, charakteryzuje się tym, że zawiera fotoinicjator kationowy dwucentrowy w ilości od 0,5 do 5% wagowych suchej masy kompozycji powłokowej, zaś plastyfikatory i/lub rozpuszczalniki i/lub substancje pomocnicze w ilości od 0 do 75% wagowych kompozycji powłokowej.

Description

Wynalazek dotyczy fotoinicjatora kationowego dwucentrowego, sposobu otrzymywania fotoinicjatora kationowego dwucentrowego oraz kompozycji powłokowej fotoutwardzalnej, zawierającej fotoinicjator kationowy, dwucentrowy. Fotoinicjator kationowy ma postać nowych di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych i może mieć zastosowanie jako kationowy inicjator procesów fotopolimeryzacji.
Fotopolimeryzacja kationowa jest obszarem nauki rozwijającym się niezwykle dynamicznie i rewolucjonizującym wiele obszarów współczesnej gospodarki. Dynamiczny postęp w zakresie chemii, jak i technologii procesów opartych o mechanizm fotopolimeryzacji kationowej prowadzi do pojawiania się coraz bardziej wyrafinowanych rozwiązań w tej dziedzinie. Największe nadzieje wiąże się z rozwojem nowych związków chemicznych w roli fotoinicjatorów polimeryzacji kationowej, ponieważ to właśnie od ich właściwości zależy efektywność i szybkość procesów fotopolimeryzacji kompozycji polimerowych. Z aplikacyjnego punktu widzenia, spośród przeznaczonych do roli fotoinicjatorów kationowych, największe znaczenie zyskały inicjatory w postaci związków oniowych, a w szczególności sole jodoniowe. Wynika to bezpośrednio z dużej reaktywności tych układów. Sole jodoniowe (wzór 1) stanowią jedną z nielicznych klas związków, które spełniają prawie wszystkie wymagania stawiane związkom chemicznym, przeznaczonym do fotoinicjowania polimeryzacji kationowej:
Ar-I+ -Ar A~ (1) gdzie: A- oznacza anion, zwykle: BF4 , PF6 , AsF6 , SbF6 , CF3SO3 , lub (ΟθΗ5)4Β .
Pod wpływem naświetlania światłem UV fotoinicjatory te ulegają nieodwracalnej fragmentacji z utworzeniem kwasów Bnansteda i Lewisa, które inicjują polimeryzację kationową. Ponadto, większość dotychczas poznanych soli jodoniowych, może być z powodzeniem stosowana do polimeryzacji monomerów tworzących bezbarwne powłoki polimerowe.
Obecnie opisany jest w literaturze fotoinicjator jodoniowy wykazujący absorpcję światła powyżej 320 nm. Jest nim sześciofluoroantymonian(V) (9-oksy-9H-floren-2-ylo)-fenylo-jodoniowy (wzór 2) charakteryzujący się maksimum absorpcji przy 365 nm. Jednak jego współczynnik ekstynkcji przy długości fali 365 nm wynosi zaledwie 745 [dm3mol'1cnT1] [A. Hartwing, A. Harder, A. Luhring, H. Schroder, European Polymer Journal 37 (2001) 1449-1455]:
n SbFe-
(2)
Z opisu patentowego EP 1 953 149 znane są sole jodoniowe (wzór 3) posiadające w cząsteczce reszty heterocykliczne:
R^-K-R'1' A3- (3) gdzie:
- R26 i R27 niezależnie od siebie oznaczają grupę arylową, która może być podstawiona atomem halogenu lub grupą (Ci-C6)-alkilową (grupa o wzorze ogólnym 4):
w którym R3 i R4 niezależnie od siebie oznaczają atom halogenu, grupę alkilową, która może być podstawiona atomem halogenu lub grupą arylową, lub grupę arylową, która może być podstawiona grupą (Ci-C6)-alkilową lub atomem halogenu; Χ2 oznacza atom tlenu lub siarki; „i” jest liczbą całkowitą od 0 do 4 a „j” jest liczbą całkowitą od 0 do 3 (grupa o wzorze ogólnym 5):
(RS)P (R6)q (5)
PL232 148 Β1 w którym R5 i R6 niezależnie od siebie oznaczają atom halogenu, grupę alkilową, która może być podstawiona atomem halogenu lub grupą arylową, lub grupę arylową, która może być podstawiona grupą (Ci-C6)-alkilową lub atomem halogenu; Χ3 i Χ4 niezależnie od siebie oznaczają atom tlenu lub siarki; „p” jest liczbą całkowitą od 0 do 2 a „q” jest liczbą całkowitą od 0 do 3;
- A3 oznacza atom halogenu lub anion pochodzący od mocnego kwasu nieorganicznego, od kwasu organicznego lub związku o wzorze ogólnym 6:
HM](R7)4 (6) w którym Mi oznacza atom boru lub galu a R7 oznacza grupę arylową, która może być podstawiona grupą (Ci-C6)-haloalkilową, atomem halogenu, grupą nitrową lub cyjanową; oraz pod warunkiem, że co najmniej jedna z grup R26 i R27 oznacza grupę o wzorze ogólnym (4) lub (5) i gdy tylko jedna z grup R26 i R27 oznacza grupę o wzorze ogólnym 4 lub 5, wtedy A3 oznacza anion pochodzący od mocnego kwasu nieorganicznego o wzorze ogólnym 7:
HM3F5 (7) w którym M3 oznacza atom fosforu, arsenu lub antymonu, od kwasu organicznego lub związku o wzorze ogólnym 6.
W opisie patentowym EP 1 953 149 podano kilka sposobów wytwarzania zastrzeganych związków, znajdujących zastosowanie jako fotoinicjatory polimeryzacji kationowej. W jednym z przykładów ujawniono sposób wytwarzania heksafluorofosforanu fenylo-(7-kumaryno)jodoniowego w reakcji mieszaniny kumaryny i diacetoksyjodobenzenu, zawieszonej w bezwodniku octowym, do której dodano stężony kwas siarkowy, a następnie wodę z lodem, dichlorometan, po czym heksafluorofosforan potasu celem uzyskania pożądanego produktu. W przykładzie porównawczym 6 zawartym w opisie patentowym EP 1 953 149 przedstawiono syntezę tetrafluoroboranu fenylo[2-(ksanten-9-ono)]jodoniowego z ksanten-9-onu i diacetoksyjodobenzenu w stężonym kwasie siarkowym z następnym zadaniem powstałego produktu tetrafluoroboranem potasu. Dla kilku zastrzeganych związków sporządzono wykres absorpcji w funkcji długości fali światła. Dla wyżej wspomnianego fotoincjatora - heksafluorofosforanu fenylo-(7-kumaryno)jodoniowego - maksimum absorpcji występuje przy 309 nm, ale współczynnik ekstynkcji dla tej długości fali jest niski (6376 [dm3mol-1cnr1]), natomiast przy długości fali 241 nm (drugie maksimum) współczynnik ekstynkcji jest 5 razy większy (31 370 [dm3mol-1cnT1]). Na podstawie analizy wykresu nasuwa się wniosek, że podane w przykładach związki absorbują głównie w zakresie krótkofalowego UV, czyli poniżej 300 nm.
W polskim patencie PL 216188 ujawnione są sole jodoniowe o wzorze ogólnym 8:
yf6-Γ“Χ (8) w którym Y oznacza atom antymonu lub fosforu, a X oznacza resztę kumarynową o wzorze ogólnym 9:
(9) związaną z atomem jodu poprzez dowolny spośród atomów węgla w pozycjach 3-8, odpowiadających położeniu podstawników R1-R6, odpowiednio, w którym to wzorze: - podstawniki R1-R6, o ile odpowiadający dowolnemu z nich atom węgla w pozycji 3-8 nie tworzy wiązania z atomem jodu, niezależnie od siebie oznaczają atom wodoru, grupę (Ci-Ci2)-alkilową w postaci alkilu prostego lub rozgałęzionego, grupę (Ci-Ci2)-alkoksylową, grupę benzyloksylową, grupę benzyloksylową podstawioną halogenem takim jak F, Cl, Br, I, grupę aryloksylową, w której część arylową stanowi grupa fenylowa, naftylowa lub podstawiona grupą (Ci-Ci2)-alkilową, (Ci-Ci2)-alkoksylową lub halogenem takim jak F, Cl, Br, I grupa fenylowa, grupę fenylową, grupę benzylową, grupę fenylokarboksylową lub grupę (Ci-Ci2)-alkilokarboksylową, przy czym gdy podstawniki R1 i R2 niezależnie od siebie oznaczają atom wodoru,
PL 232 148 B1 grupę (Ci-Ci2)-alkilową w postaci alkilu prostego lub rozgałęzionego, grupę benzylową lub grupę fenylową, to co najmniej jeden z podstawników R3-R6, przyłączony do atomu węgla nie tworzącego wiązania z atomem jodu, jest różny od: atomu wodoru i od grupy (C1-C12), alkilowej w postaci alkilu prostego lub rozgałęzionego i od grupy benzylowej i od grupy fenylowej;
albo
- podstawniki R1 i R2, o ile odpowiadający dowolnemu z nich atom węgla w pozycji 3 lub 4 nie tworzy wiązania z atomem jodu, niezależnie od siebie oznaczają atom wodoru, grupę (C1-C12)-alkilową w postaci alkilu prostego lub rozgałęzionego, grupę (C1-C12)-alkoksylową, grupę benzyloksylową, grupę benzyloksylową podstawioną halogenem takim jak F, Cl, Br, I, grupę aryloksylową, w której część arylową stanowi grupa fenylowa, naftylowa lub podstawiona grupą (C1-C12)-alkilową, (C1-C12)-alkoksylową lub halogenem takim jak F, Cl, Br, I grupa fenylowa, grupę fenylową, grupę benzylową, grupę fenylokarboksylową lub grupę (C1-C12)-alkilokarboksylową, a dowolne dwa sąsiadujące ze sobą podstawniki spośród R3-R6, o ile odpowiadający dowolnemu z nich atom węgla w pozycji 5-8 nie tworzy wiązania z atomem jodu, razem z atomami węgla, do których są przyłączone, tworzą pierścień aromatyczny lub alicykliczny zawierający od 5 do 8 atomów węgla lub (5-8)-członowy układ cykliczny zawierający tlen, taki jak metylenodioksy-, etylenodioksy-, a dwa pozostałe spośród podstawników R3-R6, o ile odpowiadający dowolnemu z nich atom węgla w pozycji 5-8 nie tworzy wiązania z atomem jodu, niezależnie od siebie oznaczają atom wodoru, grupę (C1-C12)-alkilową w postaci alkilu prostego lub rozgałęzionego, grupę (C1-C12)-alkoksylową, grupę benzyloksylową, grupę benzyloksylową podstawioną halogenem takim jak F, Cl, Br, I, grupę aryloksylową, w której część arylową stanowi grupa fenylowa, naftylowa lub podstawiona grupą (C1-C12)-alkilową, (C1-C12)-alkoksylową lub halogenem takim jak F, Cl, Br, I grupa fenylowa, grupę fenylową, grupę benzylową, grupę fenylokarboksylową lub grupę (C1-C12)-alkilokarboksylową;
albo
- podstawniki R1, R2, R3, R6, o ile odpowiadający dowolnemu z nich atom węgla w pozycjach 3, 4, 5 lub 8 nie tworzy wiązania z atomem jodu, niezależnie od siebie oznaczają atom wodoru, grupę (C1-C12)-alkilową w postaci alkilu prostego lub rozgałęzionego, grupę (C1-C12)-alkoksylową, grupę benzyloksylową, grupę benzyloksylową podstawioną halogenem takim jak F, Cl, Br, I, grupę aryloksylową, w której część arylową stanowi grupa fenylowa, naftylowa lub podstawiona grupą (C1-C12)-alkilową, (C1-C12)-alkoksylową lub halogenem takim jak F, Cl, Br, I grupa fenylowa, grupę fenylową, grupę benzylową, grupę fenylokarboksylową lub grupę (C1-C12)-alkilokarboksylową, a podstawniki R4 i R5 razem z atomami węgla, do których są przyłączone, tworzą pierścień cyklopentanu.
Reszta kumarynowa związana jest wiązaniem kowalencyjnym z atomem jodu po przez dowolny spośród atomów węgla w pozycjach 3-8, tzn. połączenie następuje zarówno poprzez atomy węgla aromatycznego jak i heterocyklicznego pierścienia układu kumarynowego. Gdy określony spośród atomów węgla w pozycjach 3-8 tworzy wiązanie z atomem jodu, to nie jest do niego przyłączony żaden podstawnik.
Najistotniejszymi właściwościami soli jodoniowych, z punktu widzenia ich zastosowań w roli fotoinicjatorów polimeryzacji kationowej, oprócz rozpuszczalności w monomerach, są ich właściwości optyczne, to jest zakres i wielkość absorpcji światła.
Wszystkie sole jodoniowe stosowane obecnie w przemyśle jako fotoinicjatory mają podobną charakterystykę absorpcji UV i absorbują w zakresie Xmax = 220-280 nm (J.V. Crivello i inni, Macromolecules 10 (1977) 130; C.H. Park i inni, Polymers for Advanced Technologies 17 (2006) 156). Stanowi to istotny problem technologiczny wynikający z faktu, że nie ma wysokosprawnych źródeł światła, które emitowałyby światło o odpowiednio dużej mocy w tym zakresie długości fali. Niskociśnieniowe lampy rtęciowe i lampy deuterowe, które są źródłami światła małej mocy, emitują światło o długości fali poniżej 300 nm. Podstawowymi źródłami światła UV dużej mocy, stosowanymi w przemyśle do indukowania reakcji fotochemicznych, w tym również reakcji fotopolimeryzacji kationowej, są średniociśnieniowe lampy rtęciowe, które emitują najwięcej energii przy ok. 365 nm. Tylko niewielka część energii jest emitowana w zakresie absorpcji handlowych fotoinicjatorów jodoniowych. Powoduje to, że charakterystyki absorpcji stosowanych dotychczas fotoinicjatorów polimeryzacji kationowej na bazie soli difenylojodoniowych są źle dopasowane do charakterystyk emisji przemysłowych źródeł światła UV.
Aktualnie znane są w handlu wielocentowe układy fotoinicjujące w postaci soli sulfonowych.
Istnieje zatem potrzeba opracowania fotoinicjatorów, których charakterystyki absorpcji byłyby lepiej dopasowane do charakterystyk emisji przemysłowych źródeł światła UV typu średniociśnieniowe lampy
PL232 148 Β1 rtęciowe i/lub panele zaopatrzone w diody UV-LED. Nieoczekiwanie okazało się, że potrzebę tę zaspokajają nowe dwucentrowe di(heksafluoroantymoniany) dijodoniowe według niniejszego wynalazku.
Fotoinicjator kationowy, według wynalazku, dwucentrowy w postaci di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych o wzorze ogólnym A:
Ζ-Γ-Χ-Γ-Ζ 2Shrd gdzie X oznacza grupę fenylową, podstawioną w pozycji 1 i 4, lub grupę bifenylową podstawioną w pozycji 4 i 4’ centrami jodoniowymi, zaś Z oznacza resztę kumarynową związaną z atomami jodu poprzez atom węgla w pozycji 3, którą stanowi 7-metoksy-4-metylokumaryna lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryna.
W przypadku jeśli X oznacza grupę fenylową, podstawioną w pozycji 1 i 4 centrami jodoniowymi, to fotoinicjator kationowy ma ogólny wzór B:
W przypadku jeśli X oznacza grupę bifenylową, podstawioną w pozycji 4 i 4’ centrami jodoniowymi, to fotoinicjator kationowy ma ogólny wzór C:
Fotoinicjator kationowy stanowią: di(heksafluoroantymonian) di(7-metoksy-4-metylokumaryn-3-ylo)fenylo-1,4-dijodoniowy; di(heksafluoroantymonian) di(7-benzyloksy-4-metylokumaryn-3-ylo)fenylo-1,4-dijodoniowy; di(heksafluoroantymonian) di(7-metoksy-4-metylokumaryn-3-ylo)bifenylo-4,4’-dijodoniowy; di(heksafluoroantymonian) di(7-benzyloksy-4-metylokumaryn-3-ylo)bifenylo-4,4’-dijodoniowy.
Sposób wytwarzania fotoinicjatora kationowego dwucentrowego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że fotoinicjator kationowy, dwucentrowy w postaci di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych o wzorze ogólnym A:
Ζ-Γ- Χ-Γ-Ζ 2SbF^6 gdzie X oznacza grupę fenylową, podstawioną w pozycji 1 i 4, lub grupę bifenylową podstawioną w pozycji 4 i 4’ centrami jodoniowymi, zaś Z oznacza resztę kumarynową, którą stanowi 7-metoksy-4-metylokumaryna lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryna, otrzymuje się wykonując kolejno następujące czynności:
a) zmieszanie acetonitrylu z hydroksytosyloksy-1,4-dijodobenzenem lub hydroksytosyloksy-4,4’-dijodobifenylem i uzyskanie Komponentu 1;
b) mieszanie Komponentu 1 z pochodną kumaryny w postaci 7-metoksy-4-metylokumaryny lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryny, w temperaturze wrzenia przez 8 godzin do 16 godzin, i uzyskanie Komponentu 2;
c) mieszanie Komponentu 2 z roztworem soli sodowej: heksafluoroantymonianu sodu albo potasowej: heksafluoroantymonianu potasu w chloroformie, w czasie od 30 min do 6 godzin, i uzyskanie Komponentu 3;
d) mieszanie Komponentu 3 z wodą destylowaną w czasie od 30 min do 6 h do wydzielenia warstwy organicznej;
e) wydzielenie z otrzymanej warstwy organicznej fotoinicjatora kationowego w postaci di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych o wzorze ogólnym A.
Fotoinicjator kationowy wydziela się z warstwy organicznej na drodze krystalizacji z rozpuszczalników organicznych.
Kompozycja powłokowa fotoutwardzalna, według wynalazku, zawierająca substancję błonotwórczą epoksydową, oksetanową, winylową, allilową i/lub propenylową oraz plastyfikatory i/lub rozpuszczalniki i/lub substancje pomocnicze, charakteryzuje się tym, że zawiera, otrzymany sposobem opisanym powyżej, fotoinicjator kationowy w postaci di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych o wzorze ogólnym A:
Z - Γ - Χ-Γ-Ζ 2SbF~6
PL 232 148 B1 gdzie X oznacza grupę fenylową, podstawioną w pozycji 1 i 4, lub grupę bifenylową podstawioną w pozycji 4 i 4' centrami jodoniowymi, zaś Z oznacza resztę kumarynową, którą stanowi 7-metoksy-4-metylokumaryna lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryna.
Kompozycja powłokowa zawiera fotoinicjator kationowy stanowiący: di(heksafluoroantymonian) di(7-metoksy-4-metylokumaryn-3-ylo)fenylo-1,4-dijodoniowy; di(heksafluoroantymonian) di(7-benzyloksy-4-metylokumaryn-3-ylo)fenylo-1,4-dijodoniowy; di(heksafluoroantymonian) di(7-metoksy-4-metylokumaryn-3-ylo)bifenylo-4,4’-dijodoniowy i/lub di(heksafluoroantymonian) di(7-benzyloksy-4-metylokumaryn-3-ylo)bifenylo-4,4’-dijodoniowy, w ilości od 0,5 do 5% wagowych suchej masy kompozycji powłokowej. Kompozycja zawiera plastyfikatory i/lub rozpuszczalniki i/lub substancje pomocnicze w ilości do 75% wagowych kompozycji powłokowej.
Fotoinicjator według wynalazku ze względu na posiadane właściwości, może być wykorzystany jako fotoinicjator procesów fotopolimeryzacji kationowej.
Przeprowadzone eksperymenty udowodniły, że di(heksafluoroantymoniany) dijodoniowe według wynalazku mają korzystne właściwości fotooptyczne, tj. wykazują silne pasmo absorpcji w długofalowym zakresie światła UV (powyżej 300 nm), dzięki czemu mogą być stosowane jako fotoinicjatory polimeryzacji kationowej wielu monomerów, takich jak monomery epoksydowe. Ze względu na fakt, że charakterystyki absorpcji nowych di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych według wynalazku są dużo lepiej dopasowane do charakterystyk emisji przemysłowych źródeł światła UV, nowe związki znacznie rozszerzają możliwości polimeryzacji przy naświetlaniu światłem UV o innych długościach fali, niż w przypadku dotychczas stosowanych fotoinicjatorów polimeryzacji kationowej, na przykład dostępnych w handlu heksafluoroantymonianu 4-[(2-hydroksytetradecyloksy)fenylo]fenylo-jodoniowego (Sigma-Aldrich), heksafluoro-fosforanu difenylojodoniowego (Alfa Aesar), trifluorometanosulfonianu difenylojodoniowego (Alfa Aesar). Z tego względu opracowane fotoinicjatory w postaci soli di(heksafluoroantymonowych) mogą być stosowane przy naświetlaniu światłem ultrafioletowym pochodzących od diod UV-LED o maksimum emisji 365 nm. Handlowe fotoinicjatory jodoniowe zawierają podstawione grupy fenylowe, które nie absorbują światła o długości fal powyżej 300 nm, w związku z czym kompozycje monomerowe z handlowym fotoinicjatorem naświetlane światłem o długości fali powyżej 300 nm nie polimeryzują zarówno przy wykorzystaniu średniociśnieniowych lamp rtęciowych jak i diod UV-LED. Kompozycja powłokowa fotoutwardzalna według wynalazku utwardza się pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, emitowanego przez lampy UV w tym diody UV-LED w zakresie 240-400 nm. Korzystnie kompozycja powłokowa fotoutwardzalna według wynalazku utwardza się w świetle UV o maksimum piku długości fali emitowanego światła wynoszącym 365 nm.
Wynalazek został przedstawiony w przykładach wykonania, przy czym w przykładach 1-2 przedstawiono przykłady wytwarzania fotoinicjatorów sposobami według wynalazku. W tabeli 1 i w tabeli 2 zestawiono dane spektroskopowe przykładowych fotoinicjatorów otrzymanych według wynalazku ilustrują poniższe przykłady. W przykładzie 3 przedstawiono wyniki badań absorpcji i molowych współczynników ekstynkcji di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych według wynalazku i porównano je z danymi dla trzech fotoinicjatorów handlowych (Tabela 2). Kompozycje według wynalazku przedstawiono w przykładach 4-11.
P r z y k ł a d 1
Otrzymywanie fotoinicjatorów o wzorze ogólnym B.
W kolbie okrągłodennej o pojemności 100 cm3 wyposażonej w chłodnicę zwrotną oraz mieszalnik magnetyczny umieszczono 50 cm3 acetonitrylu, do którego dodano hydroksytosyloksy-1,4-dijodobenzen (2,55 mmol). Do tak przygotowanej suspensji dodawano odpowiednią pochodną kumaryny, którą stanowiły odpowiednio 7-metoksy-4-metylokumaryna lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryna (2,55 mmol). Zawartość kolby mieszano magnetycznie i ogrzewano w temperaturze wrzenia od 8 do 16 godzin. Postęp reakcji kontrolowano przy pomocy chromatografii cienkowarstwowej (SiO2, n-heksan/octan etylu = 2:1). Po przereagowaniu całości substratów zawartość kolby ochładzano do temperatury pokojowej. W zlewce o pojemności 25 cm3 rozpuszczano heksafluoroantymonian sodu lub heksafluoroantymonian potasu (2,55 mmol) w 10 cm3 chloroformu, uzyskując klarowny roztwór. Tak przygotowany roztwór dodawano do ochłodzonej mieszaniny reakcyjnej w kolbie, w wyniku czego wytrącał się osad. Całość mieszano przez godzinę. Po tym czasie do kolby reakcyjnej dodawano 10 cm3 wody destylowanej i mieszanie kontynuowano w temperaturze pokojowej. Powstałe dwie warstwy rozdzielono w rozdzielaczu, przy czym warstwę organiczną przemywano dodatkową porcją wody (15 cm3). Warstwę organiczną zagęszczano na wyparce obrotowej. Zwykle otrzymywano pomarańczowy olej, z którego na drodze krystalizacji z octanu etylu lub acetonu wytrącano biały osad, który był finalnym produktem.
W Tabeli 1 przedstawiono dane spektroskopowe otrzymanych przykładowych fotoinicjatorów według wynalazku.
PL232 148 Β1
Tabela 1
Symbol Struktura Nazwa systematyczna, dane spektroskopowe
fotoinicjatora NMR
1 SbFe Di(heksafluoroantymonian) di(7-metoksy-4-
2 10 1 mety lokum aryn-3-ylo Jfenylo-1,4-dij odoniowy
Fl-I 3r^;r O NMR (300 MHz, A-DMSO) δ [ppm]
t JU I L I a 2,96 (s, 6H, H-1,6), 3,90 (s, 6H, H-4.9), 7,87-
O 5 O 0l γ 12 7 7,92 (m, 8H, H-2,3,5.7,8,10,12,ii),
SbF* 6 7,98-8,01 (m, 2HJ/-/3,/4)
24 23 ^5x22 Difheksafluoroantymonian) di(7-benzyloksy-
4-mety lokumaryn-3 -ylo)fenylo-1,4-
Fl-2 2 [ Γ XCXXjJ 0 20 dij odoniowy Ή NMR (300 MHz, d«-DMSO) 5 [ppm]
W I 5 0 0 ιΓ^! 12 'I 1B 17 2,94 (s, 6H, //-/,/5), 5,29 (s, 4H, H-4.19),
91 S6F« 15 7,14-7,20 (m, 2H), 7,38-7,48 (m, 10H), 7,88-
8 7 7,89 (m, 6H), 7,98-8,00 (d, 2H)
Przykład 2
Otrzymywanie fotoinicjatorów o wzorze ogólnym C.
W kolbie okrągłodennej o pojemności 100 cm3 wyposażonej w chłodnicę zwrotną oraz mieszalnik magnetyczny umieszczono 50 cm3 acetonitrylu, do którego dodano hydroksytosyloksy-4,4’-dijodobifenylu (2,55 mmol). Do tak przygotowanej suspensji dodawano odpowiednią pochodną kumaryny, którą stanowiły odpowiednio 7-metoksy-4-metylokumaryna lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryna (2,55 mmol). Zawartość kolby mieszano magnetycznie i ogrzewano w temperaturze wrzenia od 8 do 16 godzin. Postęp reakcji kontrolowano przy pomocy chromatografii cienkowarstwowej (S1O2, n-heksan/octan etylu = 2:1). Po przereagowaniu całości substratów zawartość kolby ochładzano do temperatury pokojowej. W zlewce o pojemności 25 cm3 rozpuszczano heksafluoroantymonian sodu lub heksafluoroantymonian potasu (2,55 mmol) w 10 cm3 chloroformu, uzyskując klarowny roztwór. Tak przygotowany roztwór dodawano do ochłodzonej mieszaniny reakcyjnej w kolbie, w wyniku czego wytrącał się osad. Całość mieszano przez godzinę. Po tym czasie do kolby reakcyjnej dodawano 10 cm3 wody destylowanej i mieszanie kontynuowano w temperaturze pokojowej. Powstałe dwie warstwy rozdzielono w rozdzielaczu, przy czym warstwę organiczną przemywano dodatkową porcją wody (15 cm3). Warstwę organiczną zagęszczano na wyparce obrotowej. Zwykle otrzymywano pomarańczowy olej, z którego na drodze krystalizacji z chloroformu lub toluenu wytrącano biały osad, który był finalnym produktem.
WTabeli 2 przedstawiono dane spektroskopowe otrzymanych przykładowych fotoinicjatorów według wynalazku.
Tabela 2
Symbol fotoinicjatora Struktura Nazwa systematyczna, dane spektroskopowe NMR
Fl-3 1 SbFe ΧΧ,/Ou 9 4 1 LL JL L LL1 15« w 1 iOSO60V°v^<0 s 12 L II ] T| [ ’ήΟ t^8 SbFt Di(łieksafluoroantymonian) di(7-metoksy-4metylokumaryn-3-ylo)bifenylo-l ,4dijodoniowy Ή NMR (300 MHz, Ϋ-DMSO) δ [ppm] 2,99-3,00 (d, 6H, //-/.(i), 3,90 (s, 6H, H4,9), 7,08-7,13 (m, 2H), 7,49-7,51 (m, 2H), 7,79-7,87 (m, 6H), 8,00-8,02 (m, 2H), 8,228,26 (m, 2H).
FI-4 2 I St^’ 13 ίΧ.24 ΤΤΥϊΐ’ <7 Μ ’· ,; Di(hcksafluoroantymonian) di(7benzyloksy-4-metylokumaryn-3ylo)btfenylo-l ,4-dijodoniowy ‘H NMR (300 MHz, A-DMSO) 5 [ppm] 2,97-2,98 (dd, 6H, //-/,/9), 5,28 (s, 4H, H4.23), 7,13-7,19 (m, 2H), 7,37-7.50 (m, 12H), 7,79-7,81 (m, 4H), 7,98-8,01 (d, 2H), 8,20-8,24 (m, 4H, H-l 1,13,16,18).
PL232 148 Β1
Przykład 3
Badanie właściwości absorpcyjnych otrzymanych foto inicjatorów dijodoniowych o wzorze ogólnym A.
W pierwszej kolejności scharakteryzowano właściwości absorpcyjne otrzymanych fotoinicjatorów w zakresie UV-Vis w porównaniu do przykładowych fotoinicjatorów handlowych, gdyż położenie i intensywność absorpcji światła jest krytycznym parametrem dla wszystkich rodzajów związków przeznaczonych do roli fotoinicjatorów. Wyniki pomiarów współczynników ekstynkcji przy charakterystycznych długościach fali dla badanych fotoinicjatorów dijodoniowych zestawiono w Tabeli 3. Analiza została przeprowadzona w porównaniu do widm handlowych fotoinicjatorów heksafluoroantymonianu 4-[(2-hydroksytetradecyloksy)fenylo]fenylo-jodoniowego (CD1012), heksafluorofosforanu difenylojodoniowego (HIP) oraz trifluorometanosulfonianu difenylojodoniowego (HICF).
Analiza widm absorpcyjnych badanych układów dodatkowo wykazała, że wszystkie opracowane fotoinicjatory wykazują silne pasmo absorpcji w długofalowym zakresie światła UV (300-390 nm), a jego położenie oraz intensywność zależą w głównej mierze od struktury kationu. Z załączonych wykresów widać, że handlowe fotoinicjatory jodoniowe, które zawierają w swej strukturze jedynie grupy fenylowe, nie absorbują światła o długości fali powyżej 300 nm. Wynika stąd, że charakterystyki absorpcji nowych fotoinicjatorów będących przedmiotem wynalazku są dużo lepiej dopasowane do charakterystyk emisji przemysłowych źródeł światła UV (typu średniociśnieniowe lampy rtęciowe lub diody UV-LED), niż charakterystyki dotychczas stosowanych handlowych fotoinicjatorów polimeryzacji kationowej. Pomiary widm absorpcyjnych UV-Vis wykonywano w acetonitrylu (Sigma Aldrich, cz.d.a. for spectroscopic) w kuwecie kwarcowej o długości drogi optycznej 1 cm. Do pomiarów stosowano miniaturowy spektrometr EPP2000C (StellarNet Inc., USA), o zakresie widmowym 190-850 nm, natomiast w roli źródła światła stosowano lampę deuterowohalogenową. Pomiary wykonywane były w temperaturze pokojowej.
W Tabeli 3 przedstawiono molowe współczynniki ekstynkcji wybranych związków według wynalazku w porównaniu z współczynnikami absorpcji handlowych fotoinicjatorów.
Tabela 3
Związek badany w roli fotoinicjatora Maksimum absorpcji [nm] (Molowy współczynnik ekstynkcji) Molowy współczynnik ekstynkcji dla długości fali, które emitowane są przez lampy MPM lub diody UV-I,ED
302 [nm] 312 [nm] 365 [nm]
FOTOINICJATORY HANDLOWE
(HICF) Trifluorometanosulfonian difenylo-jodoniowy (Alfa Aesar) 225,0 (11678) 75 0 0
(CD 1012) Heksafluoroantymoman 4-[(2-hydroksytetra-decyloksy)fenylojfenyloj odoniowy (Sigma-Aldricłi) 245,5 ( 11371) 560 200 0
(HIP) Heksafluorofosforan difenylojodoniowy (Alfa Aesar) 225,8 (16221) 35 0 0
PRZYKŁADOWE SOLE DIJODONIOWE WEDŁUG WYNALAZKU
(FI-1) Di(heksafluoroantynionian) di(7-metoksy-4-metylokumaryn-3ylo)fenylo-1,4-dijodoniowy 349 (30847) 13701 16442 25739
(FI-2) Di(heksafluoroamymonian) di(7-benzyloksy-4-metylokumaryn-3ylo)fenylo-1,4-dijodoniowy 350 (34495) 11651 14042 2895
(FI-3) Diheksafluoroantymonian di(7metoksy-4-metylokurnaryn-3ylo)bifenylo-4,4’-dijodoniowy 349 (33293) 28737 25702 27355
PL232 148 Β1
(FI-4) Di(heksafluoroantymonian) di(7benzy loksy-4-metylokumaryn-3 ylo)bifenylo-4A’-dijodoniowy 349 27873 (37944) | 25056 30887
Lampy MPM - „mediumpressure mercury lamp - średniociśnieniowe lampy rtęciowe - przemysłowe źródła światła UV Diody IJV-LED - zwykle stosowane w postaci diody emitującej w zakresie 365 nm
Przykład 4
Kompozycję powłokową zawierającą 3,4-epoksycykloheksanokarboksylan-3,4-epoksycykloheksylometylu (64,5% wag.), oksetan trimetylolopropanu (17,5% wag.), eter triwinylowy cykloheksanu (17,5% wag.) oraz fotoinicjator FI-1 (0,5% wag.) zaaplikowano na podłoże szklane i naświetlono lampą UV-LED 365 nm (dawka 4,5 J/cm2). Określono twardość oraz połysk uzyskanej powłoki. Wyniki zestawiono w tabeli 4.
P r zy k ł a d 5
Kompozycję powłokową zawierającą 3,4-epoksycykloheksanokarboksylan-3,4-epoksycykloheksylometylu (95% wag.) oraz fotoinicjator FI-1 (5% wag.) zaaplikowano na podłoże stalowe i naświetlono lampą UV-LED 365 nm (dawka 1,5 J/cm2). Określono twardość oraz połysk uzyskanej powłoki. Wyniki zestawiono w tabeli 4.
Przykład 6
Kompozycję powłokową zawierającą 3,4-epoksycykloheksanokarboksylan-3,4-epoksycykloheksylometylu (97,5% wag.) oraz fotoinicjator FI-2 (2,5% wag.) zaaplikowano na podłoże drewniane i naświetlono lampą UV-LED 365 nm (dawka 1,5 J/cm2). Określono twardość oraz połysk uzyskanej powłoki. Wyniki zestawiono w tabeli 4.
Przykład 7
Kompozycję powłokową zawierającą 3,4-epoksycykloheksanokarboksylan-3,4-epoksycykloheksylometylu (99 cz. wag.), fotoinicjator FI-3 (1 cz. wag.), aceton (10 cz. wag.) zaaplikowano na folię poliestrową i naświetlono lampą UV-LED 365 nm (dawka 1,5 J/cm2). Określono twardość oraz połysk uzyskanej powłoki. Wyniki zestawiono w tabeli 4.
Przykład 8
Kompozycję powłokową zawierającą 3,4-epoksycykloheksanokarboksylan-3,4-epoksycykloheksylometylu (90% wag.), oksetan trimetylolopropanu (7,5% wag.) oraz fotoinicjator FI-4 (2,5% wag.) zaaplikowano na podłoże szklane i naświetlono średniociśnieniową lampą rtęciową (dawka 1,5 J/cm2). Określono twardość oraz połysk uzyskanej powłoki. Wyniki zestawiono w tabeli 4.
Przykład 9
Kompozycję powłokową zawierającą etertriglicydylowy trimetylolopropanu (70% wag.), 3,4-epoksycykloheksanokarboksylan-3,4-epoksycykloheksylometylu (27% wag.), eter allilowy butan-1,4-diolu (2% wag.) oraz fotoinicjator FI-1 (1% wag.) zaaplikowano na podłoże szklane i naświetlono średniociśnieniową lampą rtęciową (dawka 3,75 J/cm2). Określono twardość oraz połysk uzyskanej powłoki. Wyniki zestawiono w tabeli 4.
Przykład 10
Kompozycję powłokową zawierającą eter poliglicydylowy sorbitolu (77,5 cz. wag.), triakrylan trimetylolopropanu (10 cz. wag.), oksetan trimetylolopropanu (7,5 cz. wag.), odpieniacz polisiloksanowy (Byk 067A, Byk-Chemie, Niemcy) (0,01 cz. wag.), octan etylu (50 cz. wag.), metyloetyloketon (250 cz. wag.), handlowy fotoinicjator rodnikowy Irgacure 184 (BASF, Niemcy) (2,5 cz. wag.) oraz fotoinicjator FI-4 (2,5 cz. wag.) zaaplikowano na podłoże szklane i (po odparowaniu rozpuszczalników) naświetlono średniociśnieniową lampą rtęciową (dawka 3 J/cm2). Określono twardość oraz połysk uzyskanej powłoki. Wyniki zestawiono w tabeli 4.
Przykład 11
Kompozycję powłokową zawierającą 3,4-epoksycykloheksanokarboksylan-3,4-epoksycykloheksylometylu (90,75 cz. wag.), eter glicydylowo-1-propenylowy (0,5 cz. wag.), oksetan trimetylolopropanu (3,75 cz. wag.), dyspersję nanocząstkowego tlenku glinu (zawiesina w octanie metoksypropylu, średnica cząstek ok. 20 nm; Nanobyk-3610, Byk-Chemie, Niemcy) (8,33 cz. wag.) oraz fotoinicjatory FI-2 (1,25 cz.
wag.) i FI-4 (1,25 cz. wag.) zaaplikowano na podłoże szklane i naświetlono lampą UV-LED 365 nm (dawka
4,5 J/cm2). Określono twardość oraz połysk uzyskanej powłoki. Wyniki zestawiono w tabeli 4.
PL232 148 Β1
W tabeli 4 zestawiono wyniki badań powłok z kompozycji według wynalazku otrzymanych według przykładów 4-11.
Tabela 4
Numer przykładu Twardość' [j.u.] Połysk [j.u.]
2h 24 h
4. 158 177 120 db 1
5. 97 129 38 ±5
6. 168 200 48 ±2
7 185 199 132 ±12
8. 77 124 121 ±5
9. 85 195 110 ± 13
10. 75 91 48± 18
11. 112 118 79 ± 11
- badano metodą tłumienia wahadła Koeniga na podłożu szklanym (wg PN-EN ISO 1522) po 2 h i 24 h od naświetlenia powłoki promieniowaniem UV; 2 - badano na podłożu szklanym zgodnie z normą ISO 2813(20°)
Zastrzeżenia patentowe

Claims (7)

1. Fotoinicjator kationowy, dwucentrowy w postaci di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych o wzorze ogólnym A:
Ζ-Γ-Χ-Γ-Ζ 2SbK6 gdzie X oznacza grupę fenylową, podstawioną w pozycji 1 i 4, lub grupę bifenylową podstawioną w pozycji 4 i 4’ centrami jodoniowymi, zaś Z oznacza resztę kumarynową, którą stanowi 7-metoksy-4-metylokumaryna lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryna.
2. Fotoinicjator kationowy według zastrz. 1, znamienny tym, że stanowią go: di(heksafluoroantymonian) di(7-metoksy-4-metylokumaryn-3-ylo)fenylo-1,4-dijodoniowy; di(heksafluoroantymonian) di(7-benzyloksy-4-metylokumaryn-3-ylo)fenylo-1,4-dijodoniowy; di(heksafluoroantymonian) di(7-metoksy-4-metylokumaryn-3-ylo)bifenylo-4,4’-dijodoniowy; di(heksafluoroantymonian) di(7-benzyloksy-4-metylokumaryn-3-ylo)bifenylo-4,4’-dijodoniowy.
3. Sposób wytwarzania fotoinicjatora kationowego dwucentrowego, znamienny tym, że fotoinicjator kationowy, dwucentrowy w postaci di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych o wzorze ogólnym A:
Ζ-Γ-Χ-Γ-Ζ 2SbF~6 gdzie X oznacza grupę fenylową, podstawioną w pozycji 1 i 4, lub grupę bifenylową podstawioną w pozycji 4 i 4’ centrami jodoniowymi, zaś Z oznacza resztę kumarynową, którą stanowi 7-metoksy-4-metylokumaryna lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryna, otrzymuje się wykonując kolejno następujące czynności:
a) zmieszanie acetonitrylu z hydroksytosyloksy-1,4-dijodobenzenem lub hydroksytosyloksy-4,4’-dijodobifenylenem i uzyskanie Komponentu 1;
b) mieszanie Komponentu 1 z 7-metoksy-4-metylokumaryną lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryną, w temperaturze wrzenia przez 8 godzin do 16 godzin, i uzyskanie Komponentu 2;
PL232 148 Β1
c) mieszanie Komponentu 2 z roztworem heksafluoroantymonianu sodu albo heksafluoroantymonianu potasu w chloroformie, w czasie od 30 min do 6 godzin, i uzyskanie Komponentu 3;
d) mieszanie Komponentu 3 z wodą destylowaną w czasie od 30 min do 6 h do wydzielenia warstwy organicznej;
e) wydzielenie z otrzymanej warstwy organicznej fotoinicjatora kationowego, dwucentrowego w postaci di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych o wzorze ogólnym A.
4. Sposób wytwarzania fotoinicjatora kationowego według zastrz. 3, znamienny tym, że wydziela się go z warstwy organicznej na drodze krystalizacji z rozpuszczalników organicznych.
5. Kompozycja powłokowa fotoutwardzalna, zawierająca substancję błonotwórczą epoksydową, oksetanową, winylową, allilową i/lub propenylową oraz plastyfikatory i/lub rozpuszczalniki i/lub substancje pomocnicze, znamienna tym, że zawiera fotoinicjator kationowy, dwucentrowy w postaci di(heksafluoroantymonianów) dijodoniowych o wzorze ogólnym A:
Ζ-Γ-Χ-Γ-Ζ 2SbF~6 gdzie X oznacza grupę fenylową, podstawioną w pozycji 1 i 4, lub grupę bifenylową podstawioną w pozycji 4 i 4’ centrami jodoniowymi, zaś Z oznacza resztę kumarynową, która stanowi 7-metoksy-4-metylokumaryna lub 7-benzyloksy-4-metylokumaryna.
6. Kompozycja powłokowa według zastrz. 5, znamienna tym, że zawiera fotoinicjator kationowy stanowiący: di(heksafluoroantymonian) di(7-metoksy-4-metylokumaryn-3-ylo)fenylo-1,4-dijodoniowy; di(heksafluoroantymonian) di(7-benzyloksy-4-metylokumaryn-3-ylo)fenylo-1,4-dijodoniowy, di(heksafluoroantymonian) di(7-metoksy-4-metylokumaryn-3-ylo)bifenylo-4,4’-dijodoniowy i/lub di(heksafluoroantymonian) di(7-benzyloksy-4-metylokumaryn-3-ylo)bifenylo4,4’-dijodoniowy, w ilości od 0,5 do 5% wagowych suchej masy kompozycji powłokowej.
7. Kompozycja powłokowa według zastrz. 5, znamienna tym, że zawiera plastyfikatory i/lub rozpuszczalniki i/lub substancje pomocnicze w ilości do 75% wagowych kompozycji powłokowej.
PL414639A 2015-11-02 2015-11-02 Fotoinicjator kationowy dwucentrowy, sposób otrzymywania fotoinicjatora kationowego dwucentrowego oraz kompozycja powłokowa fotoutwardzalna zawierająca fotoinicjator kationowy dwucentrowy PL232148B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL414639A PL232148B1 (pl) 2015-11-02 2015-11-02 Fotoinicjator kationowy dwucentrowy, sposób otrzymywania fotoinicjatora kationowego dwucentrowego oraz kompozycja powłokowa fotoutwardzalna zawierająca fotoinicjator kationowy dwucentrowy

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL414639A PL232148B1 (pl) 2015-11-02 2015-11-02 Fotoinicjator kationowy dwucentrowy, sposób otrzymywania fotoinicjatora kationowego dwucentrowego oraz kompozycja powłokowa fotoutwardzalna zawierająca fotoinicjator kationowy dwucentrowy

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL414639A1 PL414639A1 (pl) 2017-05-08
PL232148B1 true PL232148B1 (pl) 2019-05-31

Family

ID=58643774

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL414639A PL232148B1 (pl) 2015-11-02 2015-11-02 Fotoinicjator kationowy dwucentrowy, sposób otrzymywania fotoinicjatora kationowego dwucentrowego oraz kompozycja powłokowa fotoutwardzalna zawierająca fotoinicjator kationowy dwucentrowy

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL232148B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL414639A1 (pl) 2017-05-08

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP4480393B2 (ja) スルホニウム塩、これらの製造方法および放射線硬化性系のための光開始剤としてのこれらの使用
EP3480205B1 (en) Sulfonium salt, photoacid generator, photocurable composition, and cured product thereof
JP6833171B2 (ja) フルオレン類光開始剤、その製造方法、それを有する光硬化性組成物、及び光硬化分野におけるフルオレン類光開始剤の使用
CN101778818B (zh) 芳香族硫鎓盐化合物
JP7345544B2 (ja) トリフェニルスルホニウム塩化合物及びその使用
CN102712599A (zh) 新型磺酸衍生物化合物和新型萘二甲酸衍生物化合物
CN116283723B (zh) 一种D-π-A结构化合物及其制备方法和应用
Wu et al. New acyl phosphine oxides as high-performance and low migration type I photoinitiators of radical polymerization
WO2015083331A1 (ja) 光塩基発生剤
CN108440688A (zh) 一类姜黄素衍生物在可见光固化领域的应用
CN107129487A (zh) 一类以硫杂蒽酮为共轭结构的led可激发硫鎓盐的制备方法及其应用
JP6741854B2 (ja) 新規カチオン型光開始剤、並びにその製造方法及び使用
PL244249B1 (pl) Układ fotoinicjujący polimeryzację rodnikową tworzyw sztucznych i jego zastosowanie
PL244289B1 (pl) Układ fotoinicjujący polimeryzację rodnikową akrylanów i jego zastosowanie
JP5339048B2 (ja) 光カチオン重合性を有する光重合増感剤
Li et al. Ketone constructed by alkyl bridge strategy for LED-sensitive free radical photopolymerization
PL232148B1 (pl) Fotoinicjator kationowy dwucentrowy, sposób otrzymywania fotoinicjatora kationowego dwucentrowego oraz kompozycja powłokowa fotoutwardzalna zawierająca fotoinicjator kationowy dwucentrowy
TWI573782B (zh) 新穎鋶鹽化合物、其製造方法及光酸產生劑
JP5016338B2 (ja) 光酸発生剤および光反応性組成物
PL234623B1 (pl) Fotoinicjator kationowy, sposób otrzymywania fotoinicjatora kationowego oraz kompozycja powłokowa fotoutwardzalna
JP5157800B2 (ja) 新規な1,4−ジヒドロアントラセン−9,10−ジエーテル化合物
PL235243B1 (pl) Fotoinicjator kationowy, sposób otrzymywania fotoinicjatora kationowego oraz kompozycja powłokowa fotoutwardzalna
PL233181B1 (pl) Nowe borany jodoniowe, sposoby wytwarzania nowych boranów jodoniowych, zastosowanie nowych boranów jodoniowych oraz nowe tosylany jodoniowe
JP2018118935A (ja) 新規化合物、該化合物を含有する光酸発生剤、及び該光酸発生剤を含有する感光性樹脂組成物
CN105001177B (zh) 一种含有苯并恶唑骨架的三芳基锍盐及其制备方法