PL22417B1 - Sposób jednoczesnego wymywania z gazów kwasów slabych w postaci gazewsj, zwlaszcza siarkowodoru, kwasu cyjanowodorowego wzglednie cyjanu, oraz par benzenu i podobnych cieczy lotnych. - Google Patents

Description

Znane sa sposoby usuwania z gazów slabych kwasów w postaci gazowej takich, jak np. siarkowodór, dwutlenek wegla i kwas cyjanowodorowy, przez wymywanie ich roztworami zasad organicznych, jak np. amin lub hydrazyny, i otrzymywanie zpowrotem cial, pochlonietych przez takie roztwory, przez ogrzewanie tych roztwo^ rów. Jako rozpuszczalnik zasad stosowano przytem zwykle wode. Jednak przy ta¬ kich zasadach, które sa w wodzie nieroz¬ puszczalne lub tylko slabo rozpuszczalne, proponowano stosowanie, jako rozpusz- czalnika1 innych cieczy, np. czterohydro- naftalenu.Proponowano równiez stosowanie za¬ miast organicznych zasad ich soli w po¬ laczeniu ze slabemi kwasami lub tez rea¬ gujacych zasadowo soli potasowcowych lub wapniowcowych w zwiazku ze slabe¬ mi kwasami organicznemi, np. soli pota¬ sowcowych tluszczowych kwasów amino- karbonowych, jak np. glikokolu, kwasu iminodwupropionowego i t. d., w postaci ich wodnych roztworów.Stwierdzono, ze zapomoca wymienio¬ nych cial, reagujacych zasadowo, mozna usuwac równoczesnie slabe kwasy w po¬ staci gazowej, w szczególnosci siarkowo¬ dór i kwas cyjanowodorowy, ora? parybenzenu lub podobnych lotnyich cieczy z gazów je zawierajacych, jezeli ciala, re¬ dagujace zasaMowó, stosuje sie w postaci ^^fwoirówItbbzawiesin w rozpuszczalni¬ kach niehydratyzujacych.Dotychczas nie bylo mozna usunac z gazów obu tych grup cial w jednym pror cesie roboczym; zwykle wyplókiwano paj- pierw latwo lotne ciecze, jak benzen, benzyne, dwusiarczek wegla, alkohol, eter lub aceton, olejami, zwlaszcza wysoko- wrzacemi olejami mineralnymi lub oleja¬ mi smolowemi, i dopiero potem usuwano slabe kwasy w postaci gazowej.Srodki, stosowane wedlug wynalazku, przedstawiaja poza tern te zalety, iz dwu¬ tlenek wegla, zawarty w gazie, jest pór chlaniany przez te srodki tylko w nieznacz¬ nej ilosci, przypuszczalnie z tego powodu, ze hydratyzowanie dwutlenku wegla mo¬ ze nastapic tylko jako stopien wstepny do zwiazania go z zasadami i to w ilosci pod¬ rzednej, podczas gdy ciala zasadowe w roztworze wodnym wiaza poza siarkowo¬ dorem i zwiazkami cyjanu równiez dwu¬ tlenek wegla, zawarty w gazach. W wielu przypadkach obecnosc dwutlenku wegla w gazie nie stanowi jednak przeszkody, pod¬ czas gdy srodki absorbujace, wskutek po¬ chloniecia dwutlenku wegla przez nie, wykazuja w znacznej mierze oslabienie skutecznosci ich dzialania wzgledem po¬ zostalych skladników g^zu, majacych byc zen usunietemu. W zwiazku z tern koniecz¬ ny jest stosunkowo znaczny obieg lugu, oo powoduje znaczne koszty, zwlaszcza przy odpedzaniu nasyconego lugu. Tej trudno¬ sci unika sie przy sposobie wedlug wyna¬ lazku. Mozliwe jest nawet wydalanie ma¬ lych ilosci siarkowodoru (jako takiego), znajdujacych sie w gazach obok znacznych ilosci dwutlenku wegla, przyczem naste¬ puje nasycenie cial zasadowych srodka plóczacego tylko w stosunku, odpowiada¬ jacym zawartosci siarkowodoru.Rozpuszczalniki niehydratyzujace, na¬ dajace sie do tego celu, stanowia oleje mi¬ neralne, oleje smolowe, smola, prasmola, smola krakowa, oleje, otrzymywane z uwodorniania wegla pod cisnieniem, alko¬ hole wysokowrzace i podobne substancje.Jako zasady nalezy wskazac wysokowrza¬ ce alkyloaminy, aryloaminy, aryloalkylota • miny, alkylo-alkyloloaminy, chinoliny, piry¬ dyny, poza tern czwartorzedowe zasady a- monowe wymienionych zwiazków i t. d., lub sole zasadowe silnych nieorganicznych lub organicznych zasad ze slabemi kwasami organicznemi, jak sole potasowcowe tlu¬ szczowych lub aromatycznych kwasów kar- bonowych, amino- lub nitrofenole i po¬ dobne zwiazki.Gazy, przeznaczone do oczyszczania, przemywa sie w zwyklej temperaturze jed¬ nym z wyzej wymienionych srodków pló- czacych, zawierajacych jedno cialo zasado¬ we, a pochloniete skladniki gazowe, po za- konczonem nasycaniu niemi srodków pló- czacych, odpedza sie przez ogrzewanie na¬ syconego srodka. Wyplókiwanie gazów mozna przeprowadzac pod cisnieniem nor- malnem, zwiekszonem lub tez zmniejszo- nem.Po nastepujacej potem regeneracji lu¬ gów plóczacych przez bezposrednie lub po¬ srednie ich ogrzewanie zostaja dopiero za¬ absorbowane ciala zarówno gazowe, jak i latwowrzace. Ciecze latwowrzace skrapla sie przez ochladzanie, podczas gdy kwasne gazy uzyskuje sie oddzielnie. Slabe kwasy, rozpuszczone przy skraplaniu w cieczach, mozna odpedzic przez ogrzewanie np. przy zastosowaniu deflegmatora, wiezy lub ko¬ lumny Raschiga. Gazy te zawieraja wów¬ czas ilosc par cieczy, odpowiadajaca je¬ szcze preznosci latwo lotnych cieczy; pary te mozna usunac przez wyplókiwanie ich zapomoca oleju. Uzyskane slabe kwasy w postaci gazowej mozna przerabiac dalej dowolnie wedlug potrzeby. Naprzyklad mozna siarkowodór utleniac w piecu Claus'a na siarke; mozna równiez ten gaz - 2 -spalac na dwutlenek siarki, a ten dalej przemieniac z aimonjakieni na siarczyn amonowy wzglednie tioniaa aimonowy lub siarczan amonowy.Siarkowodór, pozostajacy jeszcze w ga¬ zie w niewielkich ilosciach, mozna w razie potrzeby usunac znanym sposobem.Przyklad L Gaz, otrzymany z destyla¬ cji wegla, o zawartosci okolo 3% objeto¬ sciowych dwutlenku wegla i 0,8% objeto¬ sciowych siarkowodoru, 0,08% objetoscio¬ wych kwasu pruskiego (cyjanu) i 0,8% ob¬ jetosciowych weglowodorów benzenowych zrasza sie w wiezy plóczkowej olejem, skla¬ dajacym sie z 90% oleju plóczkowego (frakcja smoly z wegla kamiennego, wrza¬ ca w temperaturze od 200 — 300°C) i z 10% butylodwuetanoloaminy. Na 1 m3 ga¬ zu krazy w obiegu okolo 1 litra oleju.Olej pochlania na, litr 22 g benzenu, 10,5 siarkowodoru, 0,6 cyjanowodoru i 5 g dwu¬ tlenku wegla. Nasycony olej plóczkowy ogrzewa sie w podgrzewaczu do tempera¬ tury okolo 100°C i wprowadza w tej tem¬ peraturze nastepnie do kolumny destyla¬ cyjnej, w której traktuje sie go bezposred¬ nio para. Odpedzone pary chlodzi sie, przyczem skrapla sie benzen i para wod¬ na, podczas gdy latwolotne slabe kwasy organiczne uchodza w postaci gazów. Ben¬ zen i wode prowadzi sie nastepnie do ko¬ lumny odgazowania, w której odpedza sie rozpuszczone gazy. Te ostatnie zrasza sie w malej plóczce olejem, w celu usuniecia malych ilosci benzenu, i te czesc oleju do¬ daje sie najlepiej do oleju, krazacego w glównej aparaturze, i razem z tym olejem regeneruje. Gazy, oczyszczone z par benze¬ nu i skladajace sie glównie z siarkowodo¬ ru, spala sie nastepnie na siarke lub dwu¬ tlenek siarki; dwutlenek siarki mozna w dalszym ciagu przerobic na kwas siarko¬ wy, siarczyn amonu, tionian amonu i siar¬ czan amonu.Przyklad II, Gaz koksowniczy, zawie¬ rajacy na 1 m3 okolo 1% objetosciowego amonjaku, 0,66% objetosciowych siarko¬ wodoru, 0,8% objetosciowych zwiazków cyjanowych, 3% objetosciowe dwutlenku wegla i 0,6% objetosciowych weglowodo¬ rów benzenowych, traktuje sie roztworem, skladajacym sie z 10% butylojedinoetano- loamimy i 90% oleju plóczkowego (frakcja smoly, wrzaca w temperaturze miedzy 200 — 300°C). Na 1 m3 srodka plóczacegp stosuje sie 800—1000 m3 gazu. Z gazu po¬ chlania sie amonjak, siarkowodór i zwiazki cyjanu calkowicie, dwutlenku zas wegla okolo 1% objetosciowego, organicznych zwiazków siarki okolo 70%, a weglowodo¬ rów benzenowych okolo 90—95%. Po od- powiedniem wstepnem nagrzaniu srodka plóczacego w wymienniku ciepla ogrzewa sie nastepnie nasycony olej plóczkowy do temperatury okolo 140°C, przyczem ucho¬ dza latwolotne skladniki, które rozdziela sie przez ochlodzenie na skladniki ciekle i gazowe. Skroplone weglowodory benzeno¬ we oczyszcza sie w znany sposób: uchodza¬ ce skladniki gazowe, zawierajace amonjak i siarkowodór, prowadzi sie przez miesza¬ nine kwasu siarkowego i fosforowego^ przy¬ czem amonjak wiaze sie na siarczan amo¬ nu i fosforan amonu, a siarkowodór ucho¬ dzi. Siarkowodór spala sie w piecu Claus'a na siarke.Przyklad III. 10 m3 gazu odlotowego z urzadzenia do krakowania o zawartosci 0,5% H2S i 1,5% benzyny przeplókuje sie w trzech plóczkach, umieszczonych jedna za druga, 20 litrami oleju sredniego, otrzy¬ mywanego przy uwodornianiu wegla, a za¬ wierajacego 15 % butylooksyetyloalaninu sodowego. Siarkowodór i benzyna zostaja * absorbowane przez olej, który jest bezpo¬ srednio potem przeprowadzany przez wy¬ miennik ciepla do* kolumny destylacyjnej i zostaje w tej kolumnie potraktowany para wodna, w celu odpedzenia siarkowodoru i benzyny. Pary, uchodzace z tego1 urzadze¬ nia, ochladza sie; skroplmy, skladajace sie z wody i benzyny, odciaga sie w postaci - 3 -cieczy, podczas gdy gazy, zawierajace glównie H2S, odciaga sie oddzielnie. Olej, pozostajacy w kolumnie destylacyjnej, na¬ wraca sie, po ochlodzeniu go, do procesu adsorbowania.Otrzymany siarkowodór moze byc da¬ lej przerabiany znanemi sposobami na siar¬ ke, kwas siarkowy, kwas siarkawy lub siar¬ czyny, siarczany i t. d. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe. Sposób jednoczesnego wymywania z gazów slabych kwasów w postaci gazowej, zwlaszcza siarkowodoru, kwasu cyjanowo¬ dorowego wzglednie cyjanu, oraz par ben¬ zenu i podobnych cieczy lotnych, znamien¬ ny tern, ze do wymywania stosuje sie cie¬ cze lub zawiesiny silnych zasad organicz¬ nych, albo czwartorzedowych zasad amo¬ nowych lub zasadowo reagujacych soli sil¬ nych nieorganicznych lub organicznych za¬ sad ze slabemi kwasami organicznemi, zwlaszcza z kwasami aminokarbonowemi, nitrofenolami i podobnemi cialami w roz¬ puszczalnikach niehydratyzuj acych. I. G. Farbenindustrie Aktiengesellschaft. Zastepca: Inz. J. Wyganowski, rzecznik patentowy. Ti KA! Druk L. Boguslawskiego i Ski, Warszawa. PL