PL216063B1 - Zabierak lancuchowego przenosnika zgarniakowego, w szczególnosci do eksploatacji podziemnej - Google Patents

Abstract

Zabierak łańcuchowy przenośnika zgarniakowego, w szczególności do eksploatacji podziemnej, zawierający część górną (15) i z przykręconej do niej złączami śrubowymi część dolną (16). Obie te części obejmują fragment jednego lub większej liczby gniazd łańcuchowych (11, 12), które przenikają przez płaszczyznę podziału, oraz obejmują fragment umieszczonych poza gniazdem łańcuchowym (11, 12) wnęk dla śrub (19) złączy śrubowych, przy czym część górna i część dolna obejmują się co najmniej częściowo i część górna ma postać jarzmowego mostka, który zachodzi z góry na obrzeża części dolnej, oba zakończenia (22) mostkowej części górnej są ukształtowane z górnymi i dolnymi, zbiegającymi się klinowo powierzchniami prowadzącymi (24, 25) i na obu obrzeżach następuje zazębienie części górnej i części dolnej poprzez przewidziane na tych częściach nosowe występy centrujące (17), które wchodzą w odpowiednie wnęki powierzchni stykowych części dolnej lub części górnej. W takim zabieraku między częścią górną i częścią dolną znajdują się podparcia (42) utrzymujące wolną przestrzeń szczelinową (33) między częścią górną i częścią dolną.

Description

Przedmiotem wynalazku jest zabierak łańcuchowego przenośnika zgarniakowego, w szczególności do eksploatacji podziemnej, zawierający część górną i przykręconą do niej złączami śrubowymi część dolną, przy czym obie te części mają przedzielone płaszczyzną podziału gniazdo łańcuchowe lub też gniazda łańcuchowe oraz umieszczone poza gniazdem łańcuchowym wnęki dla śrub złączy śrubowych, przy czym część górna i część dolna obejmują się co najmniej częściowo i część górna ma postać jarzmowego mostka z mostkową częścią środkową i z wystającymi w dół klinowymi zakończeniami na jej obrzeżach, przy czym ten jarzmowy mostek zachodzi z góry z obu stron na mostkową część dolną tymi klinowymi zakończeniami, oba klinowe zakończenia mostkowej części górnej są ukształtowane z górnymi i dolnymi, zbiegającymi się powierzchniami prowadzącymi i na obu obrzeżach następuje zazębienie części górnej i części dolnej poprzez noskowe występy centrujące przewidziane na części górnej lub części dolnej, które wchodzą w odpowiednie wnęki powierzchni stykowych części dolnej lub części górnej.

Tego rodzaju zabieraki przeznaczone do eksploatacji podziemnej są zwykle wykonywane z dwóch części, to jest z części górnej i części dolnej, przy czym części te są połączone ze sobą, w szczególności są ściśnięte śrubami przelotowymi przytrzymującymi cięgna łańcuchowe usytuowane w płaszczyźnie podziału między częścią górną i częścią dolną. W tym celu w każdym z zabieraków są przewidziane gniazda dla ogniw łańcuchowych.

Tego rodzaju zabieraki są znane na przykład z niemieckiego opisu patentowego nr DE-A-27 17 449. Przy tym płaszczyzna podziału między częścią górną i częścią dolną jest poprowadzona tak, że część dolna obejmuje część górną swoimi dwoma obrzeżami, które jako człony prowadzące wchodzą w boczne prowadnice profilowe przenośnika rynnowego. Taka konstrukcja zabieraków sprawdziła się w praktyce i jest celowa, gdyż odznacza się dobrą wytrzymałością na zużycie.

Jednakże takie zabieraki pod działaniem odpowiednio dużych sił, na przykład powodowanych zakleszczeniami w obrębie profilowych prowadnic, ulegają wybrzuszeniu, co może doprowadzić do wypaczenia, w szczególności do oderwania części górnej wskutek ścięcia złączek przelotowych. Problem ten występuje zwłaszcza po zejściu cięgna z kół łańcuchowych mających dzisiaj zwykle dużą średnicę, gdy cięgna łańcuchowe z zamontowanymi zgarniakami, celem pokonania różnicy wysokości między kołem łańcuchowym i korytem przenośnika, są wyginane łukowo na listwach prowadzących umieszczonych na ramie maszyny i są sprowadzane w dół pod ostrym kątem wchodząc do profilu rynnowego, przy czym zgarniaki przejmują niezbędną siłę docisku poprzez końce krążka blokowego.

Wreszcie znane są zabieraki (DE 100 40 186 A1), w których część górna jest ukształtowana jak mostek i przechwytuje klamrowo część dolną. Krańce części dolnej mają noski centrujące, które wchodzą w odpowiadające im wnęki na obrzeżach części górnej. W obrębie gniazda łańcuchowego są przewidziane garby centrujące, które wchodzą w odpowiadające im wnęki w części współpracującej. Uzyskuje się przez to bardzo stabilną konstrukcję i dobre wzajemne połączenie części górnej i części dolnej, które są zabezpieczone złączami śrubowymi. Te złącza śrubowe są przewidziane w szczególności na obu obrzeżach części górnej i części dolnej. Jednakże mimo zazębienia centrującego na krańcach części górnej i części dolnej oraz w strefie gniazd łańcuchowych nie można wykluczyć wykrzywienia zabieraka pod dużym obciążeniem, tak że może dojść do wygięcia obu obrzeży zabieraka, w wyniku czego nie będzie on już prawidłowo prowadzony w rynnach prowadnic profilowych. Trzeba tu zauważyć, że zabieraki mają mały luz w bocznych profilach prowadnic rynnowych, który wynosi około 1 do 3 mm, tak że naprężenia występujące w zabieraku podczas transportu i przenoszone na łańcuch wykonany z okrągłych prętów stalowych mogą spowodować zakleszczenia w obrębie prowadnic profilowych.

Zadaniem wynalazku jest ukształtowanie zabieraka, który jest stabilny nawet po wystąpieniu zakleszczeń spowodowanych dużymi obciążeniami i w którym nie dochodzi do odkształcenia i oderwania części górnej od części dolnej. Jednocześnie powinien on umożliwiać łatwy montaż.

Zadanie to rozwiązuje się zgodnie z wynalazkiem poprzez cechy zawarte w części znamiennej zastrzeżenia 1, przy czym celowe rozwinięcia wynalazku charakteryzują się cechami opisanymi w zastrzeżeniach dodatkowych.

Zgodnie z wynalazkiem między częścią górną i częścią dolną w obszarze między klinowymi zakończeniami mostkowej części środkowej części górnej i/lub na mostkowej części dolnej są przewidziane określone podparcia, za pośrednictwem których część górna i część dolna stykają się ze sobą i między tymi częściami powstaje szczelinowa wolna przestrzeń co najmniej w strefie złączy śrubowych.

PL 216 063 B1

Dzięki temu złącza śrubowe dociskają dobrze do siebie te podparcia, a więc nawet pod dużym obciążeniem naprężone śruby nie pozwalają na wyciskanie w górę obrzeży części górnej w strefie nosków centrujących i nie dochodzi do wybrzuszenia zabieraka. Wyeliminowane jest zakleszczanie w obrębie prowadnic profilowych i przenośnik działa niezawodnie. Korzystne klamrowe przechwycenie części dolnej przez część górną wraz z zazębieniem centrującym eliminują skutecznie wyginanie i odkształcanie zabieraka. Podparcia te współdziałają z zazębieniami centrującymi w postaci nosków i garbów centrujących nie pozwalając na oderwanie się części zabieraka pod wpływem występujących odkształceń. Pozostawienie wolnej przestrzeni między podparciami części górnej i części dolnej sprzyja dobremu przenoszeniu sił między tymi częściami, bo możliwe jest mocne dokręcenie złączy śrubowych, przy czym ta wolna przestrzeń spełnia w szczególności funkcję szczeliny zaciskowej przeciwdziałając wyginaniu się krańców zabieraka. Przy tym, podparcia te są utworzone przez występy na górnej części i dolnej części, które tworzą szczelinową wolną przestrzeń między tymi częściami co najmniej w obrębie złączy śrubowych. Ta wolna przestrzeń może być też ukształtowana alternatywnie przez odpowiednie zagłębienie w części górnej i/lub części dolnej. Celowe są występy ukształtowane korzystnie w postaci odsadzeń na obu obrzeżach części górnej i części dolnej.

Korzystnie szczelinowa wolna przestrzeń zajmuje znaczny obszar między częścią górną i częścią dolną, korzystnie w zasadzie na całej długości płaszczyzny podziałowej zabieraka.

Korzystnie występy są ukształtowane w strefie między złączami śrubowymi przewidzianymi na obu obrzeżach zabieraka i są one przewidziane w strefie nosków centrujących. Występy są utworzone przez garby centrujące, które mają taką wysokość, że przy zaciskaniu złączy śrubowych garby przylegają do dna odpowiedniego zagłębienia w części współpracującej, a oba ramiona ogniwa łańcuchowego pozostają swobodne.

Korzystnie na środku zabieraka jest przewidziany dodatkowy garb centrujący, który współpracuje z odpowiednim zagłębieniem.

Korzystne jest również, że powierzchnie przyporu lub też powierzchnie stykowe między noskiem centrującym i wnęką centrującą są utworzone przez stronę czołową noska, obie boczne powierzchnie noska albo powierzchnie boczne ograniczające wnękę.

Podparcia tworzące wolną przestrzeń są utworzone korzystnie przez zagłębienie na spodzie części górnej i/lub części dolnej.

W zabieraku według wynalazku ogniwo łańcucha jest korzystnie przytrzymywane w gnieździe łańcuchowym na zasadzie połączenia dociskowego i kształtowego, przy czym w tej strefie, czyli w płaszczyźnie podziału, część górna i część dolna znajdują się w małym odstępie od siebie, który umożliwia naprężenie tych części. Na spodzie części dolnej w strefie zakończeń są przewidziane korzystnie wybrania, dzięki którym oba zakończenia części dolnej znajdują się w odstępie od blachy nośnej przenośnika i ta odsunięta powierzchnia części dolnej zbiega się ze spodem zakończeń części górnej zachodzących z góry na część dolną.

Ponadto celowe jest przewidzenie w strefie gniazd łańcuchowych garbów centrujących lub też nosków centrujących, które zagłębiają się w odpowiednie wnęki w części współpracującej. Jeżeli noski centrujące są wyższe i stykają się ze spodem zagłębienia centrującego, to tworzy się przy tym wolna przestrzeń między częścią górną i częścią dolną. W szczególności przy naprężeniu usytuowanych zewnętrznie złączy śrubowych pozostają luźne oba ramiona ogniwa łańcucha. Przy tym część górna i część dolna opierają się na sobie w strefie podparć oraz między noskiem centrującym i dnem odpowiedniego zagłębienia centrującego. Odsadzenia i garby centrujące przewidziane w obrębie gniazd łańcuchowych albo między tymi gniazdami umożliwiają potrzebną swobodę ustawienia ramion ogniw łańcuchowych, przy czym swobodę ustawienia względem górnej i dolnej części mogą mieć zewnętrzne lub wewnętrzne ramiona ogniw łańcuchowych, w zależności od ukształtowania odsadzeń lub garbów centrujących. Dzięki środkom zastosowanym według wynalazku krańce zabieraka są ustalone i zablokowane we wszystkich kierunkach, a więc nie mogą wystąpić odkształcenia nawet pod dużymi obciążeniami. Część dolna, która jest przechwycona klamrowo przez część górną, zachowuje się prawie jak belka utwierdzona po obu stronach.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia zabierak utworzony z części górnej i części dolnej w widoku od dołu, fig. 2 - zabierak według fig. 1 w częściowym przekroju, fig. 3 - zabierak w przekroju wzdłuż linii A-A z fig. 2, fig. 4 - zabierak w przekroju wzdłuż linii A'-A' z fig. 2, fig. 5 - zabierak w następnym alternatywnym ukształtowaniu, pokazany także od dołu, fig. 6 - widok z boku zabieraka według fig. 5, w częściowym przekroju, fig. 7 - zabierak w przekroju wzdłuż linii A-A z fig. 6, fig. 8 - zabierak w następnej odmianie reali4

PL 216 063 B1 zacji, pokazany także od dołu, fig. 9 - widok z boku zabieraka z fig. 8, w częściowym przekroju, fig. 10 - zabierak w przekroju wzdłuż linii A-A z fig. 9, fig. 11 - zabierak w przekroju wzdłuż linii B-B z fig. 9, fig. 12 - zabierak w następnej odmianie realizacji, w widoku od dołu, fig. 13 - w widoku z boku zabierak z fig. 12, w częściowym przekroju, w widoku z boku, fig. 14 - zabierak w przekroju wzdłuż linii A-A z fig. 13, fig. 15 - zabierak w przekroju wzdłuż linii B-B z fig. 13, fig. 16 - przekrój wzdłuż linii C-C z fig. 13, fig. 17 - fragment zabieraka w następnej odmianie realizacji, w przekroju, fig. 18 - fragment zabieraka w następnej odmianie realizacji, w przekroju, fig. 19 - fragment zabieraka w następnej odmianie realizacji, w przekroju, fig. 20 - fragment zabieraka w następnej odmianie realizacji, w przekroju, fig. 21 - fragment zabieraka w następnej odmianie realizacji, w przekroju, fig. 22 - fragment zabieraka w następnej odmianie realizacji, w przekroju, fig. 23 - znany zabierak łańcuchowy przenośnika zgarniakowego z górnymi i dolnymi bocznymi prowadnicami profilowymi.

Figura 23 przedstawia w częściowym przekroju łańcuchowy przenośnik zgarniakowy, stosowany pod ziemią do transportu materiałów w kawałkach i podobnych przedmiotów. Taki przenośnik oznaczony ogólnie przez 1 ma odcinek górny 2 i odcinek dolny 3. Oba te odcinki oddziela blacha nośna 4, która po obu stronach jest zespawana z górnymi i dolnymi prowadnicami profilowymi 5 i 6 tworząc widoczne na rysunku spoiny spawalnicze 7. Przy tym prowadnice profilowe 5 i 6 są wykonane z profilem rynnowym. Dolny odcinek 3 jest zamknięty blachą osłonową 8, która jest także przyspawana do obu bocznych prowadnic profilowych 5, 6 rynny przenośnika.

Prowadnice profilowe 5 i 6 tworzą wewnątrz rynnę obejmującą krańce, oznaczone ogólnie przez 9, obrzeża ukształtowanych jednakowo zabieraków 10 łańcuchowego przenośnika zgarniakowego.

Zabieraki 10 są przystosowane do zamocowania na podwójnym łańcuchu środkowym, na którym są one umieszczone w jednakowych odstępach od siebie. W tym celu zabieraki mają po jednym gnieździe łańcuchowym 11, 12 dla obu równoległych łańcuchów środkowych. Gniazda łańcuchowe są identyczne i służą do zaciśnięcia poziomego ogniwa łańcucha wykonanego z okrągłego pręta stalowego. Przewidziane są do tego równoległe kanały 13 i 14 w każdym gnieździe łańcuchowym 11, 12. Zaokrąglenia kanałów łańcuchowych są ukształtowane z nieco większym promieniem niż zaokrąglenia stalowego pręta poziomych ogniw łańcucha.

Każdy z zabieraków 10 jest utworzony z części górnej 15 i części dolnej 16, a więc jest on podzielony wzdłuż płaszczyzny poziomej, która jednakże na krańcach jest odchylona w dół i na zewnątrz ze względu na specjalne ukształtowanie części górnej. Na płaszczyznach podziału są uformowane na obrzeżach noskowe występy 17, 18, które wchodzą ciasno w odpowiednio dopasowane wnęki 26 ukształtowane na przeciwległej powierzchni części górnej zapewniając wycentrowanie części górnej względem części dolnej. Nie ma znaczenia, czy noski są ukształtowane na części górnej czy też na części dolnej i czy współpracujące z nimi wnęki 26 znajdują się na części dolnej lub na części górnej. Dzięki zazębieniu noskowych występów z odpowiednimi wnękami 26 uzyskuje się dobre przenoszenie sił, a powiększona powierzchnia styku przyczynia się do zmniejszenia zużycia współpracujących części. Ponadto takie zazębienie przeciwdziała przesunięciu górnej i dolnej części zabieraka pod działaniem sił zwróconych w kierunku transportu.

Do zaciśnięcia poziomych ogniw łańcucha w gniazdach łańcuchowych 11 i 12 oraz do zamocowania części górnej i części dolnej 15 i 16 służą śruby przelotowe 19, 20, przy czym każda z tych śrub jest umieszczona poza gniazdem łańcuchowym, mianowicie w ukazanym przykładzie realizacji między gniazdem łańcuchowym i odpowiednim obrzeżem zabieraka. Śruby przelotowe z odpowiednimi nakrętkami, łączące część górną i część dolną zabieraka, są korzystnie ukształtowane jednakowo we wszystkich zabierakach 10.

Część górna 15 każdego zabieraka 10 ma postać jarzmowego mostka i ma w zasadzie płaską, rozpościerającą się poprzecznie do kierunku transportu część środkową 21, na obrzeżach której znajdują się wystające w dół klinowe zakończenia 22, które zachodzą z góry na część dolną 16 ukształtowaną również w zasadzie w postaci płaskiego mostka. W tej strefie część górna przylega do części dolnej wzdłuż skosów 23 ukształtowanych na wystających noskach i przebiegających z góry na dół skośnie na zewnątrz. Oczywiście odpowiednie skosy są też przewidziane we współpracujących wnękach 26.

Oba zakończenia 22 mostkowej części górnej 15 są ukształtowane jako prowadniki zabieraka i mają wskutek klinowego ukształtowania górną powierzchnię prowadzącą 24 i dolną powierzchnię prowadzącą 25, które przebiegają skośnie względem siebie.

PL 216 063 B1

W odmianie realizacji według fig. 23 między gniazdami łańcuchowymi 11 i 12 części dolnej są przewidziane noskowe lub garbowe występy 30, z których każdy wchodzi w odpowiadające mu zagłębienie 31 środkowego mostka 29 części górnej i które służą jako występy centrujące. Dzięki takiemu noskowemu zazębieniu na krańcach części górnej i części dolnej są one mocniej osadzone na sobie.

Na obu zakończeniach części dolnej 16 może być pozostawiona szczelina 33, która oddziela powierzchnię części dolnej 16 na obu jej zakończeniach od widocznej na fig. 23 blachy nośnej 4. Pozwala to skutecznie zmostkować spoinę spawalniczą 7 między blachą nośną 4 i bocznymi prowadnicami profilowymi 5, 6 przenośnika rynnowego.

W odmianie realizacji według fig. 1 noskowe występy centrujące 17 są ukształtowane na obu krańcach części dolnej 16 i wchodzą w odpowiadające im wnęki 26 ukształtowanego widełkowo wewnętrznego fragmentu 32 części górnej 15. Dzięki temu na obu krańcach zabieraka istnieje odpowiednie zazębienie centrujące między częścią górną i częścią dolną.

Następne zazębienie centrujące jest utworzone w wyniku współdziałania lub też zazębienia garbowego występu 30 i zagłębienia 31 przewidzianego między gniazdami łańcuchowymi 11 i 12. W przedstawionym na fig. 1 i 2 przykładzie realizacji garby centrujące 30 są ukształtowane na górnej części, natomiast zagłębienia 31 są ukształtowane na dolnej części. Ponadto między dwoma garbami centrującymi 30 usytuowanymi między gniazdami łańcuchowymi 11 i 12 jest przewidziany na środku następny garb centrujący 30, który znajduje się na części górnej i wchodzi w odpowiednie zagłębienie części dolnej. Taki układ zazębień centrujących zapewnia stabilność zabieraka, który jest zabe zpieczony złączami śrubowymi 19, 20.

Ponadto między częścią górną i częścią dolną jest przewidziana szczelinowa wolna przestrzeń 33, która w przedstawionym przykładzie realizacji sięga na drugą stronę, czyli dochodzi do drugiego złącza śrubowego 19, 20, i jest zaznaczona na rysunku w strefie garbów centrujących. W odmianie realizacji według fig. 1 i 2 ta wolna przestrzeń powstaje dzięki wystającemu odsądzeniu 34, które jest utworzone na części górnej. Takie odsadzenia 34 są przewidziane po obu stronach zabieraka i w przedstawionym przykładzie realizacji znajdują się po zewnętrznej stronie złączy śrub owych 19, 20. Tak więc przeciwległe powierzchnie części górnej i części dolnej, zwłaszcza w strefie przewidzianych na obrzeżach złączy śrubowych, są wolne czyli istnieje między nimi szczelina. W szczególności odsadzenia wsporcze 34 są ukształtowane na części górnej w strefie zazębienia między noskami centrującymi 17 i wnęką 26. Pozostaje więc określona wolna przestrzeń 33 w szczególności w obrębie złączy śrubowych 19, 20. Dzięki temu przy dokręcaniu śrub powstaje dodatnia siła, która sprzyja zaciśnięciu części górnej i części dolnej, a to z kolei pozwala na prawidłowe przenoszenie sił między tymi częściami. Nie dochodzi więc do odkształcenia zabieraka nawet pod dużym obciążeniem. Dodatkowo zazębienia centrujące zapobiegają wygięciu części górnej i części dolnej pod działaniem sił powstających w szczególności podczas zakleszczeń. Takie siły działają zwłaszcza podczas przechodzenia cięgna przenośnika przez koło łańcuchowe o dużej średnicy, gdy łańcuch schodzi pod dużym nachyleniem do wlotu profilowej prowadnicy przenośnika rynnowego, co w przypadku konwencjonalnych zabieraków może doprowadzić do łukowego wybrzuszenia zabieraka. W rezultacie może dojść do oderwania części górnej po ścięciu złączy śrubowych, a także do zakleszczeń na bocznych prowadnicach profilowych. Taka wolna przestrzeń, utworzona przez odsadzenia 34 ukształtowane w szczególności w obrębie złączy śrubowych, jest więc bardzo istotna dla stabilnego ukształtowania zabieraka, gdyż zapobiega wybrzuszeniu części dolnej i części górnej i przez to oderwaniu części górnej.

Jak to widać zwłaszcza na fig. 3, powierzchnie stykowe zazębienia centrującego między noskiem 17 i wnęką 26 są ukształtowane na bocznych przylgach po obu stronach usytuowanego środkowo noska centrującego 17. Te powierzchnie stykowe są oznaczone odnośnikami 35. Celowo powierzchnie stykowe 35 przebiegają skośnie z góry na dół, stosownie do skosu przedniej powierzchni czołowej noska centrującego 17. Przy tym między powierzchnią czołową 36 noska centrującego 17 i wnęką 26 istnieje luz 37.

Jak już wspomniano wyżej, możliwe jest też odwrotne ukształtowanie, to znaczy nosek centrujący jest przewidziany na części górnej, a widełkowy fragment z wnęką znajduje się na części dolnej. Fig. 4 ukazuje utworzoną przez odsadzenia wsporcze 34 szczelinę zaciskową 35, która jest ukształtowana w szczególności w obrębie złącza śrubowego 19, 20.

Odmiana realizacji według fig. 5 i 6 jest podobna do wyżej opisanej odmiany wykonania, jednak noski centrujące 17 są przewidziane na części górnej 15, a odpowiednie wnęki 26 utworzone przez widełki 32 znajdują się na części dolnej 16.

PL 216 063 B1

W odmianie tej zazębienie centrujące między noskiem 17 i wnęką 26 jest zaprojektowane tak, że powierzchnie stykowe 35 są otworzone przez powierzchnię czołową 36 noska 17 i współpracującą powierzchnię wnęki 26. Również te powierzchnie przebiegają skośnie stosownie do skosu powierzchni czołowej noska 17. Oczywiście także w tym przypadku można byłoby przewidzieć powierzchnie stykowe po obu stronach noska 17, jak w przykładzie realizacji według fig. 1 i 2. Przy tym odsądzenie 34 jest utworzone w strefie widełek 32. Dzięki temu powstaje swobodna powierzchnia lub też wolna przestrzeń 33 opisana w związku z odmianą realizacji według fig. 1 i 2.

Odmiana realizacji według fig. 8 i 9 jest podobna w znacznym stopniu do odmiany realizacji według fig. 1 i 2, jednak na środku między gniazdami łańcuchowymi 11 i 12, to znaczy między dwoma cięgnami łańcuchowymi, jest przewidziane następne złącze śrubowe 19, 20, a więc trzecie złącze uzupełniające oba zewnętrzne złącza śrubowe.

Jak widać na fig. 10 i 11, usytuowane na środku złącze śrubowe 19, 20 może być dociśnięte tak, że nie istnieje szczelina zaciskowa, dzięki czemu oba usytuowane wewnętrznie poziome ramiona 38 i 39 ogniw obu łańcuchów stykają się z dwoma usytuowanymi wewnętrznie gniazdami łańcuchowymi 12. Następuje więc częściowe zaciśnięcie poziomych ramion ogniw łańcuchowych między częścią górną i częścią dolną. Oczywiście te poziome ramiona ogniw łańcuchowych mogą też pozostawać luźne, gdy złącze śrubowe 19, 20 jest zaprojektowane tak, że przy dokręcaniu śruby nie ulega likwidacji szczelina zaciskowa.

Odmiana realizacji według fig. 12 i 13 jest podobna do odmiany realizacji z fig. 1 i 2. Jednak jak to widać na fig. 14 i 15, garby centrujące i wnęki centrujące 30 i 31 są ukształtowane tak, że powierzchnie stykowe znajdują się z boku. Te powierzchnie stykowe są oznaczone odnośnikiem 40.

Również według fig. 16 w strefie noskowego zazębienia centrującego boczne powierzchnie noska centrującego 17, tu oznaczone odnośnikiem 41, są zaprojektowane jako powierzchnie stykowe połączenia wpustowo-wypustowego.

Figura 17 ukazuje następną odmianę realizacji, w której podparcie 42 ukształtowane przez odsądzenie 34 na części górnej 15 sięga aż do strefy złącza śrubowego 19, 20, tak że powstaje po stronie wewnętrznej wolna przestrzeń 33 wykorzystywana jako szczelina zaciskowa. Również garb centrujący 30 wchodzi we wnękę 31 pozostawiając w niej odstęp lub też wolną przestrzeń. Dokręcając złącza śrubowe 19, 20 można więc zacisnąć oba poziome ramiona 38 ogniwa łańcuchowego.

W odmianie realizacji według fig. 18 odsądzenie 34 jest przewidziane między złączami śrubowymi 19, 20 i sięga ono znów do strefy śrub przelotowych 19. Szczelinowa wolna przestrzeń oznaczona przez 33 znajduje się po zewnętrznej stronie obu śrub przelotowych 19. Poza tym ta odmiana realizacji jest podobna do odmiany wykonania według fig. 17.

W odmianie realizacji według fig. 19 przewidziane na krańcach występy 34, z których widoczny jest tylko lewy występ 34 na połowicznym rysunku zabieraka 10, są ukształtowane na dolnej części 16 w strefie nosków centrujących 17. Tworzy się znów szczelinowa wolna przestrzeń 33, w szczególności w strefie złączy śrubowych 19, 20.

W odmianie realizacji według fig. 20 występ 34 sięga do śruby przelotowej 19, tak że to wykonanie jest w zasadzie podobne do odmiany realizacji według fig. 17, przy czym jednak odsadzenie jest ukształtowane na dolnej części 16. Wolna przestrzeń 33 jest ukształtowana w strefie między dwoma złączami śrubowymi 19, 20. W odmianie realizacji według fig. 21 odsadzenie 34 znajduje się znów w strefie między dwoma złączami śrubowymi 19, 20 i sięga aż do śruby przelotowej 19.

W odmianie realizacji według fig. 22 wolna przestrzeń 33 jest utworzona w obrębie złączy śrubowych 19, 20, przy czym na połowicznym rysunku zabieraka jest pokazane tylko lewe złącze śrubowe. Ta wolna przestrzeń powstaje w wyniku ukształtowania wyższego garbu centrującego 30, który tworzy powierzchnię styku 43 z zagłębieniem 31. Podobnie ukształtowany następny garb 30 usytuowany na środku tworzy podparcie z dnem zagłębienia 31. Na rysunku widoczna jest tylko połowa środkowego garbu centrującego 30 i zagłębienia 31 Odpowiednia wolna przestrzeń znajduje się także w strefie gniazda łańcuchowego, przy czym jest ona tu oznaczona odnośnikiem 44. W tym ukształtowaniu potrzebne i celowe zaciśnięcie ramion ogniwa łańcuchowego można uzyskać dokręcając odpowiednio złącza śrubowe 19, 20, przy czym powierzchnie stykowe są oznaczone przez 45 i 46.

PL 216 063 B1

Claims (12)

1. Zabierak łańcuchowego przenośnika zgarniakowego, w szczególności do eksploatacji podziemnej, zawierający część górną (15) i przykręconą do niej złączami śrubowymi część dolną (16), przy czym obie te części mają przedzielone płaszczyzną podziału gniazdo łańcuchowe (11, 12) lub też gniazda łańcuchowe (11, 12) oraz umieszczone poza gniazdem łańcuchowym (11, 12) wnęki dla śrub (19) złączy śrubowych, przy czym część górna (15) i część dolna (16) obejmują się co najmniej częściowo i część górna (15) ma postać jarzmowego mostka z mostkową częścią środkową (21) i z wystającymi w dół klinowymi zakończeniami (22) na jej obrzeżach, przy czym ten jarzmowy mostek zachodzi z góry z obu stron na mostkową część dolną tymi klinowymi zakończeniami (22), oba klinowe zakończenia (22) mostkowej części górnej (15) są ukształtowane z górnymi i dolnymi, zbiegającymi się powierzchniami prowadzącymi (24, 25) i na obu obrzeżach następuje zazębienie części górnej (15) i części dolnej (16) poprzez noskowe występy centrujące (17) przewidziane na części górnej lub części dolnej, które wchodzą w odpowiednie wnęki powierzchni stykowych części dolnej (16) lub części górnej (15), znamienny tym, że między częścią górną (15) i częścią dolną (16) w obszarze pomiędzy klinowymi zakończeniami (22) mostkowej części środkowej (21) części górnej (15) i/lub na mostkowej części dolnej (16) znajdują się podparcia (42), przy czym podparcia te są utworzone przez odsadzeniowe występy (34) na części górnej i/lub części dolnej i tworzące szczelinową wolną przestrzeń (33) między częścią górną i częścią dolną co najmniej w strefie złączy śrubowych (19, 20).

2. Zabierak według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że odsadzeniowe występy (34) są przewidziane na obu obrzeżach części górnej i części dolnej.

3. Zabierak według zastrz. 1 - 3, znamienny tym, że korzystnie szczelinowa wolna przestrzeń (33) zajmuje znaczny obszar między częścią górną i częścią dolną, korzystnie w zasadzie na całej długości płaszczyzny podziałowej zabieraka.

4. Zabierak według zastrz. 1 - 4, znamienny tym, że odsadzeniowe występy (34) są ukształtowane w strefie między złączami śrubowymi (19, 20) przewidzianymi na obu obrzeżach zabieraka.

5. Zabierak według zastrz. 1 - 4, znamienny tym, że odsadzeniowe występy te są przewidziane w strefie nosków centrujących (17).

6. Zabierak według zastrz. 1 - 6, znamienny tym, że odsadzeniowe występy są utworzone przez garby centrujące (30), które mają taką wysokość, że przy zaciskaniu złączy śrubowych (19, 20) garby (30) przylegają do dna odpowiedniego zagłębienia w części współpracującej, a oba ramiona (38, 39) ogniwa łańcuchowego pozostają swobodne.

7. Zabierak według zastrz. 1 - 7, znamienny tym, że na środku zabieraka (10) jest przewidziany dodatkowy garb centrujący (30), który współpracuje z odpowiednim zagłębieniem (31).

8. Zabierak według zastrz. 1 - 8, znamienny tym, że powierzchnie przyporu lub też powierzchnie stykowe między noskiem centrującym (17) i wnęką centrującą (26) są utworzone przez stronę czołową noska (35), obie boczne powierzchnie noska (41) albo powierzchnie boczne (35) ograniczające wnękę (26).

9. Zabierak według zastrz. 1 - 9, znamienny tym, że podparcia tworzące wolną przestrzeń (33) są utworzone przez zagłębienie (47) na spodzie części górnej i/lub części dolnej.

10. Zabierak według zastrz. 1 - 10, znamienny tym, że ogniwo łańcucha jest przytrzymywane w gnieździe łańcuchowym (11, 12) na zasadzie połączenia dociskowego i kształtowego, przy czym w tej strefie, czyli w płaszczyźnie podziału, część górna i część dolna znajdują się w małym odstępie od siebie, który umożliwia naprężenie tych części.

11. Zabierak według zastrz. 1 - 11, znamienny tym, że na spodzie części dolnej (16) w strefie zakończeń są przewidziane wybrania (33), dzięki którym oba zakończenia części dolnej znajdują się w odstępie od blachy nośnej (4) przenośnika.

12. Zabierak według zastrz. 12, znamienny tym, że ta odsunięta powierzchnia części dolnej zbiega się ze spodem zakończeń (22) części górnej (15) zachodzących z góry na część dolną.