PL214756B1 - Zwiazki tienopirymidynowe, kompozycja farmaceutyczna zawierajaca te zwiazki oraz ich zastosowanie - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku są związki tienopirymidynowe wykazujące aktywność antagonizującą hormon uwalniający gonadotropinę (GnRH). Przedmiotem wynalazku jest również kompozycja farmaceutyczna zawierająca te związki oraz ich zastosowanie.

Sekrecja hormonów przedniego płata przysadki mózgowej podlega kontroli na zasadzie sprzężenia zwrotnego przez hormony obwodowe wydzielane z organów docelowych oraz przez hormony regulujące wydzielanie z podwzgórza, które jest nadrzędnym organem centralnym przedniego płata przysadki mózgowej (dalej w opisie hormony te nazywane są ogólnie „hormonami podwzgórza”). Obecnie znanych jest dziewięć rodzajów hormonów podwzgórza, w tym na przykład hormon uwalniający tyreotropinę (TRH) i hormon uwalniający gonadotropinę [GnRH, czasami znany jako hormon uwalniający hormon luteinizujący LH-RH]. Uważa się, że działanie tych hormonów podwzgórza następuje poprzez ich receptory, które znajdują się w płacie przednim przysadki mózgowej i przeprowadzono badania, aby określić ekspresję genu receptora specyficznego dla tych hormonów, włączając hormony ludzkie. Odpowiednio, antagoniści lub agoniści specyficznie i selektywnie działający na te receptory powinni kontrolować działanie hormonów podwzgórza i wydzielanie hormonu przedniego płata przysadki mózgowej. Dlatego też oczekuje się, że tacy antagoniści lub agoniści mogą zapobiegać lub leczyć choroby związane z hormonami przedniego płata przysadki mózgowej.

Znane związki mające aktywność antagonizującą GnRH obejmują liniowe peptydy wywodzące się z GnRH (USP nr 5 140 009 i USP nr 5 171 835), cykliczną pochodną heksapeptydu (JP-A-61-191698), bicykliczną pochodną peptydu (Journal of Medicinal Chemistry, t. 36, str. 3265-3273 (1993)) i tak dalej. Nie peptydowe związki mające aktywność antagonizującą GnRH obejmują związki opisane w JP-A-8-295693 (WO 95/28405), JP-A-9-169768 (WO 96/24597), JP-A-9-169735 (WO 97/14682), JP-A-9-169767 (WO 97/14697), JP-A-11-315079 (WO 99/33831), JP-A-2000-219691 (WO 00/00493), JP-A-2001-278884 (WO 00/56739) i JP-A-2002-30087.

Związki peptydowe powodują wiele problemów dotyczących zdolności absorpcyjnej przy podawaniu doustnym, postaci dawki, wielkości dawki, trwałości leku, długotrwałego działania, stabilności metabolicznej, itp. Istnieje duże zapotrzebowanie na doustnego antagonistę GnRH, zwłaszcza na takiego, który oparty byłby na związkach niepeptydowych, który miałby doskonałą terapeutyczną skuteczność w stosunku do nowotworów zależnych od hormonów, na przykład raka prostaty, endometriozy, przedwczesnego dojrzewania, itp., a który nie wykazywałby przejściowego działania na oś przysadkowo-gonadotropową (ostrego działania) i który miałby doskonałą doustną absorbowalność.

Przedmiotem wynalazku jest związek tienopirymidynowy o wzorze:

w którym:

₁

R¹ oznacza C1-4 alkil;

₂

R² oznacza pirydynyl, który może mieć podstawnik wybrany z grupy obejmującej: (1') atom halogenu, (2') grupę hydroksylową, (3') C1-4alkil i (4') C1-4alkoksy; imidazolil podstawiony przez C1-4alkil; pirydazynyl, który może mieć podstawnik wybrany z grupy obejmującej: (1') grupę hydroksylową, (2') C1-4alkil i (3') C1-4alkoksy; i pirazynyl;

R³ oznacza C1-4alkil;

R⁴ oznacza: (1) atom wodoru, (2) C1-4alkoksy, (3) fenyl, (4) N-C1-4alkilo-N-C1-4alkilosulfonyloamino, (5) grupę hydroksylową lub (6) pirolidynyl podstawiony przez grupę okso lub C1-4alkilosulfonyI,

PL 214 756 B1 pirydynyl, który może być podstawiony przez: (1') hydroksy-C1-4 alkil, (2') C1-4 alkoksykarbonyl lub (3') mono-C1-4aIkiIokarbamoiI; imidazolil, który może być podstawiony przez hydroksy-C1-4 alkil; triazolil i tetrazolil;

n oznacza liczbę całkowitą od 1 do 4; lub jego sól.

₁

Korzystnie, R¹ oznacza metyl.

₃

Korzystnie, R³ oznacza metyl.

Korzystnie, R⁴ oznacza C1-4 alkoksy.

Korzystnie, n oznacza 2.

Korzystnie, R³ oznacza metyl, R⁴ oznacza atom wodoru, a n wynosi 1.

Korzystnie, związkiem jest N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynylo)-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksy-mocznik lub jego sól.

Korzystnie, związkiem jest N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-etoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynylo)-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksy-mocznik lub jego sól.

Korzystnie, związkiem jest N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-((dimetyloamino)metylo)-3-(6-metoksy-3-pirydazynylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksy-mocznik lub jego sól.

Korzystnie, związkiem jest N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-((dimetyloamino)metylo)-3-(6-metoksypirydyn-3-ylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksy-mocznik lub jego sól.

Przedmiotem wynalazku jest również kompozycja farmaceutyczna zawierająca jako substancję czynną określony powyżej związek.

Przedmiotem wynalazku jest również kompozycja farmaceutyczna zawierająca określony powyżej związek, do zastosowania jako antagonista hormonu uwalniającego gonadotropinę.

Przedmiotem wynalazku jest również kompozycja farmaceutyczna zawierająca określony powyżej związek, do zastosowania jako lek do zapobiegania lub leczenia chorób zależnych od hormonów płciowych.

Przedmiotem wynalazku jest również kompozycja farmaceutyczna zawierająca określony powyżej związek do zastosowania jako lek do zapobiegania lub leczenia nowotworu zależnego od hormonów płciowych, przerzutu do kości raka zależnego od hormonów płciowych, przerostu prostaty, mięśniaka macicy, endometriozy, włókniaka macicy, przedwczesnego pokwitania, braku miesiączki, zespołu przedmiesiączkowego, bolesnego miesiączkowania, zespołu wielojamowego jajnika, zespołu policystycznych jajników, trądziku, łysienia, choroby Alzheimera, niepłodności, zespołu jelita nadwrażliwego, łagodnego lub złośliwego nowotworu niezależnego od hormonów i wrażliwego na LH-RH lub uderzeń gorąca; zapobiegania pooperacyjnemu nawrotowi raka zależnego od hormonu płciowego; lub jako regulator reprodukcji; środek antykoncepcyjny i induktor owulacji.

Przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie określonego powyżej związku do wytwarzania leku antagonizującego hormon uwalniający gonadotropinę do zapobiegania lub leczenia nowotworu zależnego od hormonów płciowych, przerzutu do kości raka zależnego od hormonów płciowych, przerostu prostaty, mięśniaka macicy, endometriozy, włókniaka macicy, przedwczesnego pokwitania, braku miesiączki, zespołu przedmiesiączkowego, bolesnego miesiączkowania, zespołu wielojamowego jajnika, zespołu policystycznych jajników, trądziku, łysienia, choroby Alzheimera, niepłodności, zespołu jelita nadwrażliwego, łagodnego lub złośliwego nowotworu niezależnego od hormonów i wrażliwego na LH-RH lub uderzeń gorąca; zapobiegania pooperacyjnemu nawrotowi raka zależnego od hormonu płciowego; lub jako regulator reprodukcji; środek antykoncepcyjny i induktor owulacji.

Poniżej podano definicje każdego określenia.

Przykłady „C1-4 alkilu” obejmują liniowy C1-4 alkil (na przykład metyl, etyl, propyl, butyl, itp.), rozgałęziony C3-4 alkil (na przykład izopropyl, izobutyl, sec-butyl, tert-butyl, itp.), itp.

Przykłady „C1-4 alkoksylu” obejmują liniowy C1-4 alkoksyl (na przykład metoksy, etoksy, propoksy, butoksy, itp.), rozgałęziony C3-4 alkoksyl (na przykład izopropoksy, izobutoksy, sec-butoksy, tertbutoksy, itp.), itp.

Przykłady „C1-4 alkoksykarbonylu” obejmują metoksykarbonyl, etoksykarbonyl, propoksykarbonyl, izopropoksykarbonyl, butoksykarbonyl, izobutoksykarbonyl, sec-butoksykarbonyl, tert-butoksykarbonyl, itp.

„Atom halogenu” obejmuje fluor, chlor, brom i jod.

PL 214 756 B1

Przykłady „N-1-4 alkiio-N-1-4 alkilosulfonyloamino” obejmują N-metylo-N-metylosulfonyloamino, N-etylo-N-metylosulfonyloamino, N-etylosulfonylo-N-metyloamino, N-etylo-N-etylosulfonyioamino, itp.

Przykłady „hydroksy-1-4 alkilu” obejmują hydroksymetyl, 1-hydroksyetyl, 2-hydroksyetyl, 1-hydroksypropyl, 2-hydroksypropyl, 3-hydroksypropyl, 1-hydroksybutyl, 2-hydroksybutyl, 3-hydroksybutyl,

4-hydroksybutyl, 1-hydroksy-1-metyloetyl, 2-hydroksy-1-metyloetyl, 1-hydroksy-1-metylopropyl, 2-hydroksy-1-metylopropyl, 3-hydroksy-1-metylopropyl, 1-(hydroksymetylo)propyl, 1-hydroksy-2-metylopropyl, 2-hydroksy-2-metylopropyl, 3-hydroksy-2-metylopropyl, 2-hydroksy-1,1-dimetyloetyl, itp.

Przykłady „mono-C1-4 alkilokarbamoilu” obejmują metylokarbamoil, etylokarbamoil, propylokarbarnoil, izopropylokarbamoil, butylokarbamoil, izobutylokarbamoil, sec-butylokarbamoil, tert-butylokarbamoil, itp.

Przykłady „C1-4 alkilosulfonylu” obejmują metylosulfonyl, etylosulfonyl, propylosulfonyl, izopropylosulfonyl, butylosulfonyl i izobutylosulfonyl, sec-butylosulfonyl, tert-butylosulfonyl, itp.

Korzystnymi solami związku (I) według wynalazku są fizjologicznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami. Takie sole obejmują, na przykład sole z nieorganicznymi kwasami (na przykład kwas solny, kwas bromowodorowy, kwas azotowy, kwas siarkowy, kwas fosforowy, itp.), sole z organicznymi kwasami (na przykład kwas mrówkowy, kwas octowy, kwas trifluorooctowy, kwas fumarowy, kwas szczawiowy, kwas winowy, kwas maleinowy, kwas cytrynowy, kwas bursztynowy, kwas jabłkowy, kwas metanosulfonowy, kwas benzenosulfonowy, kwas p-toluenosulfonowy, itp.), itp. Gdy związek według wynalazku ma grupę kwasową, można go przekształcić w fizjologicznie dopuszczalną sól z nieorganiczną zasadą (na przykład z metalami alkalicznymi i metalami ziem alkalicznych takimi jak sodu, potasu, wapnia, magnezu, itp.; amoniaku, itp.) lub z organiczną zasadą (na przykład z trimetyloaminą, trietyloaminą, pirydyną, pikoliną, etanoloaminą, dietanoloaminą, trietanoloaminą, dicykloheksyloaminą, N,N'-dibenzyloetylenodiaminą, itp.).

Związek (I) według wynalazku można wytworzyć na przykład zgodnie z podanymi poniżej sposobami wytwarzania. Związki zilustrowane na poniższych schematach reakcji obejmują ich sole. Przykłady soli obejmują te same sole co sole związku (I), itp. Związki (I)-(IV) zilustrowane na poniższych schematach reakcji można przekształcić w dopuszczalne sole w zależności od warunków reakcji.

W powyższym wzorze, L oznacza grupę opuszczającą, a pozostałe symbole są takie same, jak zdefiniowano powyżej.

Przykładami „grupy opuszczającej” sprezentowanej przez L są atom fluorowca, C1-4 alkilosulfonyloksyl, który może mieć atom fluor owca, itp. Przykłady „C1-4 alkilosulfonyloksylu, który może mieć atom fluorowca” obejmują metanosulfonyloksyl, etanosulfonyloksyl, trifluorometanosulfonyloksyl, itp.

Związek (II) można wytwarzać dowolnymi sposobami znanymi per se, na przykład zgodnie ze sposobami ujawnionymi w JP-A-2001-278884, WO 00/56739 lub sposobami do nich analogicznymi.

Na przykład, związek (I) można wytworzyć w reakcji związku (II) i związku o wzorze R⁴-(CH2)n-L. Reakcję tę prowadzi się korzystnie w obecności zasady.

Przykładami „zasady” są nieorganiczne zasady, takie jak węglan sodu, wodorowęglan sodu, węglan potasu, wodorowęglan potasu, wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek talu, itp.; i organiczne zasady, takie jak trietyloamina, diizopropyloetyloamina, pirydyna, itp.

Ilość związku o wzorze R⁴-(CH2)R^-L w reakcji związku (II) i związku R⁴-(CH2)n-L wynosi około 1 do około 3 moli na 1 mol związku (II). Ilość zasady wynosi około 1 do około 3 moli na 1 mol związku (II).

PL 214 756 B1

Reakcję tę prowadzi się zazwyczaj w rozpuszczalniku obojętnym dla reakcji. Przykładami „rozpuszczalnika” są eter (na przykład eter dietylowy, dioksan, dimetoksyetan, tetrahydrofuran, itp.), aromatyczny węglowodór (na przykład benzen, toluen, itp.), amid (na przykład dimetyloformamid, dimetyloacetamid, itp.), halogenowane węglowodory (na przykład chloroform, dichlorometan, itp.), itp.

Temperatura reakcji wynosi zazwyczaj od około 0 do około 150°C, korzystnie od około 50 do około 80°C. Czas reakcji wynosi zazwyczaj od około 1 do około 24 godzin.

W powyższym wzorze, R' oznacza atom wodoru lub C1-4 alkil; R'' oznacza C1-4 alkil; a pozostałe symbole mają znaczenie podane powyżej.

Przykłady C1-4 alkilu reprezentowane przez R' i R'' obejmują liniowy C1-4 alkil (na przykład metyl, etyl, propyl, butyl, itp.), rozgałęziony C3-4 alkil (na przykład izopropyl, izobutyl, sec-butyl, tert-butyl, itp.), itp.

Związek (III) można wytwarzać dowolnymi sposobami znanymi per se, na przykład przez poddanie p-nitrofenyloacetonu reakcji z cyjanooctowym estrowym związkiem i siarką [na przykład Chem. Ber., 99, 94-100 (1966)], a następnie poddanie otrzymanego 2-amino-4-metylo-5-(4-nitrofenylo)tiofenu sposobom ujawnionym w JP-A-9-169768, WO 96/24597 lub sposobom do nich analogicznym.

1) Gdy R' oznacza atom wodoru, związek (I) można wytworzyć przez poddanie związku (III) lub ₂ jego soli reakcji ze związkiem o wzorze R²-NH2 w obecności środka kondensującego, z wytworzeniem związku (IV), a następnie przez przeprowadzenie cyklizacji.

Przykładami „środka kondensującego” są WSC (chlorowodorek 1-etylo-3-(3-dimetyloaminopropylo)karbodiimidu), DCC (dicykloheksylokarbodiimid), cyjanofosforan dietylu, heksafluorofosforan benzotriazol-1-iloksytripirolidynofosfonu: PyBOP), itp.

Ilość „środka kondensującego” wynosi od około 1 do około 3 moli na 1 mol związku (III).

Reakcję tę prowadzi się korzystnie w rozpuszczalniku obojętnym dla reakcji. Przykładami rozpuszczalników są alkohole (na przykład etanol, metanol, itp.), aromatyczne węglowodory (na przykład

PL 214 756 B1 benzen, toluen, itp.), amid (na przykład dimetyloformamid, dimetyloacetamid, itp.), halogenowane węglowodory (na przykład chloroform, dichlorometan, itp.) i tym podobne.

Temperatura reakcji wynosi zazwyczaj od około 0 do około 150°C, korzystnie od około 0 do 25°C. Czas reakcji wynosi zazwyczaj od około 1 do około 36 godzin.

Produkt wytworzony za pomocą podanego powyżej sposobu można zastosować w następnej reakcji i może on pozostawać jako surowy produkt w mieszaninie reakcyjnej lub można go wyodrębnić z mieszaniny w dowolny zwykły sposób.

Związek (IV) poddaje się cyklizacji w obecności zasady.

Przykładami zasady są nieorganiczne zasady, takie jak metanolan sodu, węglan sodu, wodorowęglan sodu, węglan potasu, wodorowęglan potasu, wodorotlenek sodu, wodorotlenek potasu, wodorotlenek talu; i organiczne zasady, takie jak trietyloamina, pirydyna, itp.

Ilość zasady wynosi od około 2 do około 20 moli, korzystnie od około 5 do około 12 moli, na 1 mol związku (IV).

Reakcję tę prowadzi się zazwyczaj w rozpuszczalniku obojętnym dla reakcji. Przykładami rozpuszczalników są alkohole (na przykład etanol, metanol, itp.), aromatyczne węglowodory (na przykład benzen, toluen, itp.), amidy (na przykład dimetyloformamid, dimetyloacetamid, itp.), halogenowane węglowodory (na przykład chloroform, dichlorometan, itp.), itp.

Temperatura reakcji wynosi zazwyczaj od około 0 do 150°C, korzystnie jest to temperatura pokojowa (około 15 do 25°C). Czas reakcji wynosi zazwyczaj od około 1 do 36 godzin.

2) Gdy R' oznacza grupę alkilową, związek (I) można wytwarzać poddając reakcji związek (III) ₂ z aktywowanym R²-NH2.

₂

Aktywowany R²-NH2 można wytwarzać w dowolny sposób znany per se, na przykład przez ₂ poddanie reakcji reagenta organoglinowego z R²-NH2 w rozpuszczalniku obojętnym dla reakcji. Przykładami „reagenta organoglinowego” są trimetyloglin, chlorek dimetyloglinowy, itp.; i roztwór je zawierający, itp.

Ilość „reagenta organoglinowego” wynosi od około 1 do około 5 moli, korzystnie około 1 mola, na 1 mol R²-NH2-.

Przykładami rozpuszczalnika są halogenowane węglowodory (na przykład chloroform, dichlorometan, itp.).

Temperatura reakcji wynosi zazwyczaj od około 0 do około 150°C, korzystnie od około 0 do 25°C. Czas reakcji wynosi zazwyczaj od około 1 do około 6 godzin.

₂

Cyklizację można prowadzić poddając reakcji związek (III) z aktywowanym R²-NH2 z wytworzeniem związku (I).

₂

Ilość „związku (III)” wynosi około 1/5 objętości mieszaniny R²-NH2 i reagenta organoglinowego.

Reakcję tę prowadzi się zazwyczaj w rozpuszczalniku obojętnym dla reakcji. Rozpuszczalniki są ₂ takie same, jakie stosuje się do wytworzenia aktywowanego R²-NH2.

Temperatura reakcji wynosi zazwyczaj od około 0 do około 150°C, korzystnie od około 0 do 25°C. Czas reakcji wynosi zazwyczaj od około 1 do około 48 godzin.

Związek (I) można także wytwarzać w znanych reakcjach hydrolizy, odbezpieczania, acylowania, alkilowania, utleniania, cyklizacji, zerwania wiązania węglowego, wymiany podstawnika lub ich kombinacji.

Związek (I) można wydzielać i oczyszczać za pomocą znanego sposobu, takiego jak rekrystalizacja, destylacja i chromatografia, itp.

Gdy związek (I) otrzymuje się w wolnej postaci, można go przekształcać w sól sposobami znanymi per se lub sposobami do nich analogicznymi. Gdy związek (I) otrzymuje się w postaci soli, można go przekształcić w postać wolną lub w inną sól metodami znanymi per se lub sposobami do nich analogicznymi.

Związek (I) może być hydratem lub nie hydratem. Przykładami hydratu są monohydrat, seskwihydrat i dihydrat.

Gdy związek (I) otrzymuje się jako mieszaninę optycznie czynnych konfiguracji, można ją rozdzielić na postacie (R)- i (S) konwencjonalnymi technikami rozdzielania.

Związek (I) można stosować jako prolek. Prolek związku (I) lub jego soli oznacza związek, który przekształca się do związku (I) według wynalazku w warunkach fizjologicznych lub w reakcji wywołanej enzymami, kwasem żołądkowym, itp. w żywym organizmie, to jest związek, który przekształca się w związek (I) według wynalazku za pomocą utleniania, redukcji, hydrolizy, itp. dzięki enzymowi; związek, który przekształca się w związek (I) według wynalazku dzięki kwasowi żołądkowemu, itp. ProlePL 214 756 B1 kiem związku (I) może być, na przykład związek otrzymany przez poddanie grupy aminowej w związku (I) acylacji, alkilacji lub fosforylacji (na przykład związek otrzymany przez poddanie grupy aminowej w związku (I) eikozanoilacji, alanylacji, pentyloaminokarbonylacji, (5-metylo-2-okso-1,3-dioksolen-4-ylo)metoksykarbonylacji, tetrahydrofuranyIacji, pirolidylometylacji, piwaloiloksymetylacji i tert-butylacji, itp.); związek otrzymany przez poddanie grupy hydroksylowej w związku (I) acylacji, alkilacji, fosforylacji lub borowaniu (na przykład związek otrzymany przez poddanie grupy hydroksylowej w związku (I) acetylacji, palmitoilacji, propanoilacji, piwaioilacji, succynylacji, fumarylacji, alanylacji, dimetyloaminometylokarbonylacji, itp.). Każdy z tych związków można wytwarzać ze związku (I) sposobem znanym per se.

Prolekiem związku (I) może być także związek, który przekształca się w związek (I) w warunkach fizjologicznych, tak jak to opisano w „IYAKUHIN no KAIHATSU (Development of Pharmaceuticals)”, t. 7, Design of Molecules, str., 163-198, opublikowanym przez HIROKAWA SHOTEN (1990).

Związek (I) można oznaczać izotopem (na przykład ³H, ¹⁴C, ³⁵S), itp.

W reakcji opisanej powyżej, związek wyjściowy, który jako podstawnik ma grupę aminową, grupę karboksylową lub grupę hydroksylową może występować jako związek, w którym ten podstawnik został zabezpieczony grupą ochronną stosowaną zwykle w chemii peptydów i zamierzony związek otrzymuje się po reakcji za pomocą odbezpieczania, gdy jest to konieczne.

Grupą ochronną dla grupy aminowej może być na przykład ewentualnie podstawiony C1-6 alkilokarbonyl (na przykład acetyl, propionyl, itp.), formyl, fenylokarbonyl, C1-6 alkiloksykarbonyl (na przykład metoksykarbonyl, etoksykarbonyl, tert-butoksykarbonyl, itp.), fenyloksykarbonyl, C7-14 aralkiloksykarbonyl (na przykład benzyloksykarbonyl, 9-fluorenylometoksykarbonyl, itp.), trityl, ftaloil itp. Jego podstawnikiem może być na przykład atom fluorowca (na przykład fluor, chlor, brom i jod), C1-6 alkilokarbonyl (na przykład acetyl, propionyl, butyryl, itp.), nitro itp., a liczba podstawników może wynosić 1 do 3.

Grupą ochronną dla karboksylu może być na przykład ewentualnie podstawiony C1-6 alkil (na przykład metyl, etyl, propyl, izopropyl, butyl, tert-butyl, itp.), fenyl, trityl, silil, itp. Jego podstawnikiem może być na przykład atom fluorowca (na przykład fluor, chlor, brom i jod), C1-6 alkilokarbonyl (na przykład acetyl, propionyl, butyryl, itp.), formyl, nitro, a liczba podstawników może wynosić 1 do 3.

Grupą ochronną dla grupy hydroksylowej może być na przykład ewentualnie podstawiony C1-6 alkil (na przykład metyl, etyl, propyl, izopropyl, butyl, tert-butyl, itp.), fenyl, C7-10 aralkil (na przykład benzyl, itp.), C1-6 alkilokarbonyl (na przykład acetyl, propionyl, itp.), formyl, fenyloksykarbonyl, C7-10 aralkiloksykarbonyl (na przykład benzyloksykarbonyl, itp.), tetrahydropiranyl, tetrahydrofuranyl, silil, itp. Jego podstawnikiem może być na przykład atom fluorowca (na przykład fluor, chlor, brom i jod), C1-6 alkil, fenyl, C7-11 aralkil, nitro, itp., a liczba podstawników może wynosić 1 do 4.

Wprowadzanie i usuwanie grupy ochronnej przeprowadzane jest za pomocą znanych sposobów lub sposobów do nich analogicznych (na przykład sposób opisany w Protective Groups in Organic Chemistry (J. F. W. McOmie i in., Plenum Press). Sposobem odbezpieczania może być potraktowanie kwasem, zasadą, redukcją, UV, hydrazyną, fenylohydrazyną, N-metyloditiokarbaminianem sodu, fluorkiem tetrabutylamonu, octanem palladu, itp.

Związek według wynalazku lub jego sól ma doskonałą aktywność antagonizującą GnRH i niską toksyczność (na przykład ostrą toksyczność, chroniczną toksyczność, genetyczną toksyczność, reprodukcyjną toksyczność, kardiotoksyczność, oddziaływania z lekami, rakotwórczość). Ponadto, jest on doskonały pod względem zdolności absorpcyjnej przy podawaniu doustnym, działaniu z opóźnionym uwalnianiem, trwałości i farmakokinetyki. Także, składniki osocza wpływają na niego w niewielkim stopniu. Związek według wynalazku może być bezpiecznie stosowany u ssaków (na przykład u ludzi, małp, krów, koni, psów, kotów, królików, szczurów, mysz, itp.) do zapobiegania i/lub leczenia chorób zależnych od męskich i żeńskich hormonów, chorób związanych z nadmiarem tych hormonów, itp., przez tłumienie wydzielania gonadotropiny poprzez jego działania antagonizujące receptor GnRH, co kontroluje stężenie hormonu płciowego w osoczu.

Na przykład, związek według wynalazku jest przydatny w zapobieganiu i/lub leczeniu nowotworów zależnych od hormonów płciowych (na przykład raka prostaty, raka macicy, raka piersi, guza przysadki, itp.), przerzutu do kości raka zależnego od hormonu płciowego, przerostu prostaty, mięśniaka macicy, endometriozy, włókniaka macicy, przedwczesnego pokwitania, braku miesiączki, zespołu przedmiesiączkowego, bolesnego miesiączkowania, zespołu wielojamowego jajnika, zespołu policystycznych jajników, trądziku, łysienia, choroby Alzheimera (choroba Alzheimera, demencji starczej typu Alzheimera i ich typów mieszanych), itp. Związek według wynalazku jest także przydatny do regulacji reprodukcji u samców i samic (na przykład regulacji ciąży, regulacji cyklu miesiączkowego, itp.).

PL 214 756 B1

Związek według wynalazku można także stosować jako środek antykoncepcyjny dla samców i samic lub jako induktor owulacji u samic. W oparciu o odbicia po odstawieniu, związek według wynalazku można stosować do leczenia bezpłodności. Związek według wynalazku można stosować jako środek do zapobiegania i/lub leczenia łagodnych lub złośliwych guzów, które są niezależne od hormonów i wrażliwe na LH-RH. Związek według wynalazku można stosować jako środek do zapobiegania i leczenia zespołu nadwrażliwego jelita i do zapobiegania pooperacyjnemu nawrotowi raka zależnego od hormonu płciowego (środek do zapobiegania pooperacyjnemu nawrotowi raka prostaty; środek do zapobiegania pooperacyjnemu nawrotowi raka piersi lub raka jajnika w stanach przed lub pomenopauzalnych, zwłaszcza środek do zapobiegania pooperacyjnemu nawrotowi raka piersi lub raka jajnika w stanach przed menopauzą).

Ponadto, związek według wynalazku jest przydatny do regulacji rui u zwierząt, polepszania jakości mięsa i ułatwiania wzrostu zwierząt w dziedzinie hodowli zwierząt. Związek według wynalazku jest także przydatny w ułatwianiu tarła ryb.

Związek według wynalazku można także stosować do tłumienia przejściowego wzrostu stężenia testosteronu w osoczu (zjawisko „błysku”) obserwowanego przy podawaniu super-agonisty GnRH, takiego jak octan leuproreliny. Związek według wynalazku można stosować w połączeniu z superagonistą GnRH, takim jak octan leuproreliny, gonadorelina, buzerelina, tryptorelina, goserelina, nafarelina, histrelina, deslorelina, meterelina, lecyrelina, itp. Wśród nich korzystny jest octan leuproreliny.

Korzystne jest także stosowanie związku według wynalazku w połączeniu z co najmniej jednym środkiem wybranym spośród steroidowych lub niesteroidowych środków antyandrogennych lub antyestrogennych, środków chemoterapeutycznych, peptydu antagonistycznego GnRH, inhibitora α-reduktazy, inhibitora α-receptora, inhibitora aromatazy, inhibitora dehydrogenazy 17e-hydroksysteroidowej, inhibitora wytwarzania androgenów nadnerczowych, inhibitora kinazy, leku do terapii hormonalnej i leku inhibitującego czynnik wzrostu komórki lub jego receptor i innych.

„Środek chemoterapeutyczny” wspomniany wyżej obejmuje ifosfamid, adriamycynę, peplomycynę, cisplatynę, cyklofosfamid, 5-FU, UFT, metotreksat, mitomycynę C, mitoksantron, itp.

„Peptyd antagonistyczny GnRH” wspomniany wyżej obejmuje inne niż doustne peptydy antagonistyczne GnRH, takie jak cetroreliks, ganireliks, abareliks, itp.

„Inhibitor wytwarzania androgenów nadnerczowych” wspomniany powyżej obejmuje inhibitory liazy (C17,20-liazy), itp.

„Inhibitor kinazy” wspomniany powyżej obejmuje inhibitor kinazy tyrozynowej, itp.

„Leki do terapii hormonalnej” obejmują antyestrogeny, progesterony (na przykład MPA, itp.), androgeny, estrogeny i antagonistów androgenu i inne.

„Czynnikiem wzrostu komórki” może być dowolna substancja, która ułatwia proliferację komórek i ogólnie obejmuje peptydy o masie cząsteczkowej nie większej niż 20000, które wywołują działanie przy niskich stężeniach przez wiązanie do receptorów. Szczegółowo, można wymienić między innymi (1) EGF (naskórkowy czynnik wzrostu) lub substancje mające zasadniczo tę samą aktywność (na przykład EGF, heregulina (ligand HER2), itp.), (2) insulinę lub substancje mające zasadniczo tę samą aktywność (na przykład insulina, IGF (insulinopodobny czynnik wzrostu)-1 , IGF-2, itp.), (3) FGF (fibroblastowy czynnik wzrostu) lub substancje mające zasadniczo tę samą aktywność (aFGF, bFGF, KGF (keratynocytowy czynnik wzrostu), HGF (hepatocytowy czynnik wzrostu), FGF-10, itp.) i (4) inne czynniki wzrostu (na przykład CSF (czynnik stymulujący kolonie), EPO (erytropoetyna), ILO-2 (interleukina-2), NGF (nerwowy czynnik wzrostu), PDGF (pochodzący z płytki czynnik wzrostu) i TGFP (transformujący czynnik wzrostu β), itp.).

„Receptorem czynnika wzrostu komórek” może być dowolny receptor zdolny do związania czynnika wzrostu komórek, w tymi receptor EGF, heregulinowy receptor (HER2), insulinowy receptor-1, insulinowy receptor-2, receptor IGF, receptor-1FGF, receptor-2FGF, itp.

Do leków inhibitujących komórkowy czynnik wzrostu należy, między innymi, herceptyna (przeciwciało receptora anty-HER2).

Do leków inhibitujących komórkowy czynnik wzrostu lub jego receptor należy herbimycyna,

PD153035 [np., Science, 265 (5175) str.1093, (1994)], itp.

Jako inną klasę leków inhibitujących komórkowy czynnik wzrostu lub jego receptor można wymienić inhibitory HER2. Inhibitor HER2 może być dowolną substancją, która inhibituje aktywność HER2 (na przykład aktywność fosforylującą), tak więc obejmuje przeciwciało, związek o niskiej masie cząsteczkowej (produkt syntetyczny lub naturalny), antysens, ligand HER2, heregulinę i dowolny z nich częściowo zmodyfikowany lub zmutowany w budowie. Ponadto, może to być substancja, która inhibiPL 214 756 B1 tuje aktywność HER2 poprzez inhibitowanie receptora HER2 (np. przeciwciało receptora HER2). Związek o niskiej masie cząsteczkowej mający aktywność inhibitującą HER2 obejmuje na przykład związki opisane w WO 98/03505, mianowicie 1-[3-[4-[2-((E)-2-fenyloetenylo)-4-oksazolilometoksy]fenylo]propylo]-1,2,4-triazol, itp.

W przypadku przerostu prostaty, przykłady takich kombinacji obejmują związek według wynalazku w połączeniu z super-agonistą GnRH, androgenowym antagonistą, antyestrogenem, peptydowym antagonistą GnRH, inhibitorem α-reduktazy, inhibitorem α-receptora, inhibitorem aromatazy, inhibitorem dehydrogenazy 17e-hydroksysteroidowej, inhibitorem wytwarzania androgenów nadnerczowych, inhibitorem kinazy lub tym podobnymi.

W przypadku raka prostaty przykłady takich kombinacji obejmują związek według wynalazku w połączeniu z super-agonistą GnRH, androgenowym antagonistą, antyestrogenem, środkiem chemoterapeutycznym (np. ifosfamid, UFT, adriamycyna, peplomycyna, cisplatyna, itp.), antagonistycznym peptydem GnRH, inhibitorem aromatazy, inhibitorem dehydrogenazy 17e-hydroksysteroidowej, inhibitorem wytwarzania androgenów nadnerczy, inhibitorem kinazy, lekiem do terapii hormonalnej, takim jak estrogeny (np. DS3, EMP, itp.), antagonistą androgenowym (np. CMA, itp.), lekiem antagonizującym czynnik wzrostu lub jego receptor, itd.

W przypadku raka piersi przykłady takich kombinacji obejmują związek według wynalazku w połączeniu z super-agonistą GnRH, antyestrogenem, środkiem chemoterapeutycznym (np. cyklofosfamid, 5-FU, UFT, metotreksat, adriamycyna, mitomycyna C, mitoksantron, itp.), antagonistycznym peptydem GnRH, inhibitorem aromatazy, inhibitorem wytwarzania androgenów nadnerczowych, inhibitorem kinazy, lekiem do terapii hormonalnej, takim jak antyestrogen (np. tamoksyfen, itp.), progesteronami (np. MPA, itp.), androgenami, estrogenami, itp., lekiem antagonizującym czynnik wzrostu lub jego receptor, itp.

Sposób podawania związku według wynalazku i leku towarzyszącego nie jest szczególnie ograniczony, pod warunkiem, że związek według wynalazku i lek towarzyszący w trakcie podawania zostają połączone. Takim sposobem podawania może być na przykład (1) podawanie pojedynczego preparatu otrzymanego przez formułowanie związku według wynalazku i leku towarzyszącego równocześnie, (2) jednoczesne podawanie za pomocą identycznej drogi dwóch preparatów otrzymanych przez formułowanie związku według wynalazku i leku towarzyszącego oddzielnie, (3) sekwencyjne i okresowe podawanie za pomocą identycznej drogi dwóch preparatów otrzymanych przez formułowanie związku według wynalazku i leku towarzyszącego oddzielnie, (4) jednoczesne podawanie za pomocą różnych dróg dwóch preparatów otrzymanych przez formułowanie związku według wynalazku i leku towarzyszącego oddzielnie, (5) sekwencyjne i okresowe podawanie za pomocą dwóch różnych dróg dwóch preparatów otrzymanych przez formułowanie związku według wynalazku i leku towarzyszącego oddzielnie (na przykład związek według wynalazku, następnie lek towarzyszący lub w odwrotnej kolejności), itp.

Gdy związek według wynalazku stosuje się jako środek do zapobiegania i/lub leczenia wyżej wymienionych chorób lub stosuje się w dziedzinie hodowli zwierząt lub w rybołówstwie, może on być podawany doustnie lub za pomocą innej drogi niż doustna. Formułuje się go z farmaceutycznie akceptowalnym nośnikiem, zwykle w postaci stałych preparatów, takich jak tabletki, kapsułki, granulat i proszki do podawania doustnego lub w postaci dożylnych, podskórnych, przezskórnych, śródmięśniowych lub innych zastrzyków, czopków tabletek podjęzykowych do podawania pozaustnego. Może być on również podawany podjęzykowo, podskórnie, śródmięśniowo lub inaczej w postaci preparatów z podtrzymywanym uwalnianiem podjęzykowych tabletek, mikrokapsułek, itp. Zależnie od ostrości objawów; wieku chorego, płci, wagi i podatności; czasu i przerw w podawaniu; właściwości, uwalniania i rodzaju preparatu farmaceutycznego, rodzaju składnika czynnego, itp., dzienna dawka nie jest ograniczona. Do stosowania w leczeniu wyżej opisanych nowotworów zależnych od hormonów płciowych (na przykład rak prostaty, rak macicy, rak piersi, guz przysadki, itp.), przerostu prostaty, mięśniaka macicy, endometriozy, przedwczesnego dojrzewania, itp., dzienna dawka wynosi normalnie od około 0,01 do 30 mg, korzystnie od około 0,02 do 10 mg, a korzystniej od 0,1 do 10 mg, zwłaszcza korzystnie od 0,1 do 5 mg na kg wagi ssaka, zwykle w 1 do 4 podzielonych dawkach.

Powyższe dawki składnika aktywnego (związek według wynalazku) do podawania doustnego można zastosować w dziedzinie hodowli zwierząt i rybołówstwie. Dzienna dawka wynosi od około 0,01 do 30 mg, korzystnie od około 0,1 do 10 mg na kg wagi przedmiotowego organizmu, normalnie w 1 do 3 podzielonych dawkach.

PL 214 756 B1

W kompozycji farmaceutycznej według wynalazku, ilość związku według wynalazku wynosi od 0,01 do 100% wagowo w przeliczeniu na całkowitą wagę kompozycji.

Powyższe farmaceutycznie dopuszczalne nośniki są różnymi organicznymi lub nieorganicznymi substancjami nośnikowymi stosowanymi powszechnie jako substancje farmaceutyczne, obejmującymi zaróbki, środki smarujące, środki wiążące i środki powodujące rozpad stałych preparatów; rozpuszczalniki, środki rozpuszczające, środki zawieszające, środki izotonizujące, środki buforujące i środki łagodzące dla preparatów ciekłych; itp. Można także stosować, jeśli to konieczne, inne dodatki farmaceutyczne, takie jak środki konserwujące, antyutleniacze, środki barwiące i środki słodzące.

Korzystne przykłady zaróbek obejmują na przykład laktozę, sacharozę, D-mannitol, skrobię, celulozę krystaliczną, lekki bezwodnik krzemowy, itp. Korzystne przykłady środków smarujących obejmują, na przykład stearynian magnezu, stearynian wapnia, talk, koloidalną krzemionkę, itp. Korzystne przykłady środków wiążących obejmują na przykład krystaliczną celulozę, sacharozę, D-mannitol, dekstrynę, hydroksypropylocelulozę, hydroksypropylometylocelulozę, poIiwinylopirolidon, itp. Korzystne przykłady środków powodujących rozpad obejmują na przykład skrobię, karboksymetylocelulozę, karboksymetylocelulozę wapniową, usieciowaną karmelozę sodową, karboksymetylową skrobię sodową, itp. Korzystne przykłady rozpuszczalników obejmują na przykład wodę do iniekcji, alkohol, glikol propylenowy, makrogol, olej sezamowy, olej kukurydziany, itp. Korzystne przykłady środków rozpuszczających obejmują na przykład glikol polietylenowy, glikol propylenowy, D-mannitol, benzoesan benzylowy, etanol, trisaminometan, cholesterol, trietanoloaminę, węglan sodu, cytrynian sodu, itp. Korzystne przykłady środków zawieszających obejmują na przykład środki powierzchniowo czynne, takie jak stearylotrietanoloamina, laurylosiarczan sodu, kwas lauryloaminopropionowy, lecytyna, chlorek benzalkoniowy, chlorek benzetoniowy, glicerol monostearynowy, itp.; i polimery hydrofilowe, takie jak alkohol poliwinylowy, poliwinylopirolidon, karboksymetyloceluloza sodowa, metyloceluloza, hydroksymetyloceIuloza, hydroksyetyloceluloza, hydroksypropyloceluloza, itp. Korzystne przykłady środków izotonizujących obejmują na przykład chlorek sodu, glicerol, D-mannitol, itp. Korzystne przykłady buforów obejmują na przykład buforowe roztwory fosforanów, octanów, węglanów, cytrynianów, itp. Korzystne przykłady środków tonizujących obejmują, na przykład, alkohol benzylowy, itp. Korzystne przykłady środków konserwujących obejmują na przykład estry kwasu paraoksybenzoesowego, chlorobutanol, alkohol benzylowy, alkohol fenetylowy, kwas dehydrooctowy, kwas sorbinowy, itp. Korzystne przykłady antyutleniaczy obejmują na przykład siarczki, kwas askorbinowy, itp.

Poprzez dodanie środków zawieszających, rozpuszczających, stabilizatorów, środków izotonizujących, środków konserwujących, itp., związek według wynalazku można wytworzyć jako dożylne, podskórne lub śródmięśniowe zastrzyki za pomocą powszechnie znanego sposobu. W takich przypadkach, związek według wynalazku można liofilizować, jeśli to konieczne, w powszechnie znany sposób.

Przy podawaniu ludziom, na przykład, związek według wynalazku można bezpiecznie podawać doustnie lub za pomocą drogi innej niż doustna, jako taki lub jako kompozycję farmaceutyczną wytworzoną przez mieszanie go z odpowiednim wybranym farmakologicznie dopuszczalnym nośnikiem, zaróbką i rozcieńczalnikiem.

Takie kompozycje farmaceutyczne obejmują preparaty doustne (na przykład proszek, granulat, kapsułki, tabletki), preparaty pozajelitowe [na przykład zastrzyki, krople, wlewy, preparaty zewnętrzne (na przykład preparaty donosowe, preparaty przezskórne, itp.), czopki (na przykład czopki doodbytnicze, czopki dopochwowe, itp.), itp.].

Preparaty te można wytwarzać za pomocą powszechnie znanych sposobów stosowanych w procesach farmaceutycznych.

Zastrzyki można wytwarzać, na przykład przez przygotowywanie związku według wynalazku jako wodnego zastrzyku razem ze środkiem dyspergującym (na przykład Tween 80 (wytwarzany przez AtIas Powder Company, USA), HCO 60 (wytwarzany przez Nikko Chemicals Co., Ltd.), glikol polietylenowy, karboksymetyloceluloza, alginian sodu, itp.), środkiem konserwującym (na przykład paraben metylowy, paraben propylowy, alkohol benzylowy, itp.), środkiem izotonizującym (na przykład chlorek sodu, mannitol, sorbitol, glukoza, itp.), itp. lub jako olejowego zastrzyku w roztworze, zawiesinie lub emulsji w oleju roślinnym, takim jak olej z oliwek, olej sezamowy, olej z nasion bawełny lub olej kukurydziany; glikol propylenowy itp.

Preparaty doustne można wytwarzać przez formułowanie związku według wynalazku za pomocą formowania tłocznego ρο dodaniu zaróbki (na przykład laktozy, sacharozy, skrobi, itp.), środka powodującego rozpad (na przykład skrobi, węglanu wapnia, itp.), środka wiążącego (na przykład

PL 214 756 B1 skrobi, gumy arabskiej, karboksymetylocelulozy, poliwinylopirolidonu, hydroksypropylocelulozy, itp.), środka smarującego (na przykład talku, stearynianu magnezu, glikolu polietylenowego 6000, itp.) i innych dodatków i, jeśli to konieczne, przez powlekanie uformowanego produktu w celu maskowania smaku, rozpuszczania w jelitach lub podtrzymywanego uwalniania w powszechnie znany sposób. Środki powlekające do tego celu obejmują, na przykład hydroksypropylometylocelulozę, etylocelulozę, hydroksymetylocelulozę, hydroksypropylocelulozę, glikol polioksyetylenowy, Tween 80, Prulonic F68, octowy ftalan celulozy, hydroksypropylometylocelulozę, octanobursztynian hydroksymetylocelulozy, Eudragit (wytwarzany przez Rohm Company, Niemcy; kopolimer kwas metakrylowy/kwas akrylowy), barwniki (na przykład tlenek żelaza, ditlenek tytanu), itp. Do preparatów dojelitowych można wprowadzić fazę przejściową pomiędzy fazę dojelitową i fazę zawierającą lek w celu oddzielenia tych dwóch faz w powszechnie stosowany sposób.

Preparaty zewnętrzne można wytwarzać przez przekształcanie związku według wynalazku w powszechnie znany sposób w kompozycję stałą, pół-stałą lub ciekłą. Taką stałą kompozycję wytwarza się, na przykład, przez proszkowanie samego związku według wynalazku lub w mieszaninie z zaróbką (na przykład glikolem, mannitolem, skrobią, celulozą mikrokrystaliczną, itp.), środkami zagęszczającymi (na przykład naturalną gumą, pochodną celulozy, polimerowym kwasem akrylowym, itp.) i innymi dodatkami.

Taką ciekłą kompozycję wytwarza się poprzez wytwarzanie związku według wynalazku jako zawiesiny olejowej lub wodnej w niemal taki sam sposób jak w przypadku zastrzyków. Pół-stała kompozycja korzystnie stanowi wodny lub olejowy żel lub maść. Wszystkie te kompozycje mogą zawierać środki regulujące pH (na przykład kwas węglowy, kwas fosforowy, kwas cytrynowy, kwas solny, wodorotlenek sodu, itp.), środki konserwujące (na przykład estry kwasu paraoksybenzoesowego, chlorobutanol, chlorek benzalkoniowy itp.) i inne dodatki.

Czopek wytwarza się w powszechnie znany sposób poprzez wytwarzanie związku według wynalazku jako olejowej lub wodnej stałej, pół-stałej lub ciekłej kompozycji. Przydatne olejowe podłoże dla takich kompozycji obejmuje glicerydy wyższych kwasów tłuszczowych (na przykład tłuszcz kakaowy, witepsols (wytwarzany przez Dynamite Nobel Company, Niemcy) itp.; średnie kwasy tłuszczowe (na przykład MIGLIOL, wytwarzany przez Dynamite Nobel Company, Niemcy); i oleje roślinne (na przykład olej sezamowy, olej sojowy, olej z nasion bawełny, itp.).

Wodne podłoża obejmują na przykład glikol polietylenowy i glikol propylenowy. Podłoża dla wodnych żeli obejmują na przykład naturalną gumę, pochodne celulozy, polimery winylowe i polimery kwasu akrylowego.

Poniżej przedstawiono przykłady wytwarzania związków według wynalazku, przykłady preparatów i przykłady doświadczalne, jak również przykłady przygotowawcze, w których opisano sposoby wytwarzania substancji wyjściowych oraz przykłady dodatkowe, w których zilustrowano sposób wytwarzania dwóch innych związków tienopirymidynowych nie będących w zakresie wynalazku.

₁

Widma spektralne ¹H-NMR określono z zastosowaniem tetrametylosilanu jako wzorca wewnętrznego, stosując spektrometr Varian GEMINI 200 (200 MHz), JEOL LAMBDA 300 (300 MHz) lub

Bruker AM500 (500 MHz); wszystkie wartości δ są podane w ppm.

Jeśli nie podano inaczej, „%” jest wagowy. Wydajność oznacza mol/mol %. Inne zastosowane tutaj symbole mają następujące definicje:

s: singlet, d: dublet, t: tryplet, dt: podwójny tryplet, m: multiplet, br: rozmycie, AIBN: 2,2-azobisizobutyronitryl, DMF: N,N-dimetyloformamid, NBS: N-bromosukcynoimid, TFA: kwas trifluorooctowy, THF: tetrahydrofuran, Me: metyl, Et: etyl, Ph: fenyl, TBS: tert-butylodimetylosilil, Ms: metanosulfonyl.

Określenie „temperatura pokojowa” oznacza zakres od około 15 do 25°C, ale nie jest ściśle ograniczona. Każdy związek spośród laktozy, skrobi kukurydzianej, D-mannitolu, nisko podstawionej hydroksypropylocelulozy, talku, hydroksypropylocelulozy, hydroksypropylometylocelulozy 2910, tlenku tytanu i lekkiego bezwodnika kwasu krzemowego stosowany w preparatach jest zgodny ze standa rdami farmakopei, wydanie czternaste.

PL 214 756 B1

P r z y k ł a d 1

Wytwarzanie N-(4-(5-((benzylo(metylo)amino)metylo)-1-(2,6-difluorobenzylo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynylo)-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Etylodiizopropyloaminę (1,05 ml, 6,02 mmol) i cyjanofosforan dietylu (0,86 ml, 5,64 mmol) dodano do roztworu kwasu 4-(N-benzyIo-N-metyloaminometyIo)-2-[N-(2,6-difluorobenzylo)-N-etoksykarbonyloamino]-5-[4-(3-metoksyureido)fenylo]tiofeno-3-karboksylowego (2,40 g, 3,76 mmol) i 2-aminopirydyny (1,06 g, 11,28 mmol) w DMF (20 ml) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 dni. Mieszaninę reakcyjną połączono z roztworem wodorowęglanu sodu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto solanką, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z żelem krzemionkowym (eluent: octan etylu) z wytworzeniem związku amidowego. Otrzymany związek amidowy rozpuszczono w metanolu (40 ml) i dodano metanolan sodu (2,03 mg, 37,6 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 5 godzin, zatężono, zobojętniono 1N kwasem solnym i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto solanką, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z żelem NH-krzemionkowym (Fuji Silysia Chemical) (eluent: octan etylu) z wytworzeniem związku tytułowego (1,59 g, 63%), jako bladożółtego związku amorficznego.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 2,05 (3H, s), 3,56 (2H, s), 3,82 (3H, s), 3,89 (2H, s), 5,34 (2H, brs), 6,91 (2H, t, J = 8,0 Hz), 7,1-7,45 (9 H, m), 7,56 (2H, d, J = 8,8 Hz), 7,65 (1H, s), 7,75 (2H, d, J = 8,8 Hz), 7,91 (1H, dt, J = 2,0, 7,7 Hz), 8,7-8,75 (1H, m).

AnaIiza eIementarna dIa C35H30F2NsO4S2:

ObIiczono: C, 62,86; H, 4,52; N, 12,57.

ZnaIeziono: C, 62,72; H, 4,31; N, 12,40.

t.t. 179-182°C P r z y k ł a d 2

Wytwarzanie N-{2-[{[1-(2,6-difIuorobenzyIo)-6-(4-{[(metoksyamino)karbonyIo]amino}fenyIo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynyIo)-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-5-yIo]metyIo}(metyIo)amino]etyIo}-N-metyIosuIfonamidu

PL 214 756 B1

2-(Metyloamino)etanol (0,14 g, 1,903 mmol) rozpuszczono w THF(10 ml) i dodano trietyloaminę (0,58 ml, 4,15 mml) i chlorek metanosulfonylu (0,27 ml, 3,46 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę. Mieszaninę reakcyjną połączono z wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę wodną wysolono i ekstrahowano octanem etylu. Połączoną warstwę organiczną osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem z wytworzeniem metanosulfonianu. Otrzymany roztwór metanosulfonianu, związek otrzymany w przykładzie przygotowawczym 14 (200 mg, 0,346 mmol), N,N-diizopropyloetyloaminę (0,12 ml, 0,692 mmol) i jodek potasu (230 mg, 1,38 mmol) w DMF (8 ml) mieszano w 50-60°C przez 16 godzin. Mieszaninę reakcyjną połączono z wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto solanką, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z żelem krzemionkowym (eluent: octan etylu/metanol = 80/1) i rekrystalizowano z dichlorometanu/metanolu/eteru acetylowego z wytworzeniem związku tytułowego (115 mg, 47%) w postaci bladożółtych kryształów.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 2,11 (3H, s), 2,45-2,6 (2H, m), 2,70 (3H, s), 2,75 (3H, s), 3,1-3,25 (2H, m),

3,80 (2H, s), 3,83 (3H, s), 5,36 (2H, brs), 6,93 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,14 (1H, s), 7,2-7,6 (7H, m), 7,65 (1H, s), 7, 85-7, 95 (1H, m), 8,65-8,75 (1H, m).

IR (KBr): 1715, 1669, 1530, 1462, 1333, 1146, 1032, 781 cm^-1.

AnaIiza eIementarna dIa C32H33F2N7O6S2 · 0,3 H2O:

ObIiczono: C, 53,44; H, 4,71; N, 13,63;

ZnaIeziono: C, 53,76; H, 4,75; N, 13,21.

t.t. 185-187°C.

P r z y k ł a d 3

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difIuorobenzyIo)-5-((metyIo(2-(2-okso-1-piroIidynyIo)etyIo)amino)metyIo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynyIo)-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo)fenyIo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 2 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 14 (200 mg, 0,346 mmoI) i 1-(2-hydroksyetyIo)-2-piroIidonu (0,25 g, 1, 903 mmol) dała związek tytułowy (97 mg, 41%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 1,7-1,85 (2H, m), 2,17 (3H, s), 2,15-2,3 (2H, m), 2,5-2,6 (2H, m), 3,15 (2H, t, J = 7,0 Hz), 3,2-3,4 (2H, m), 3,76 (2 H, s), 3,83 (3H, s), 5,36 (2H, brs), 6,93 (2H, t, J = 8,4 Hz), 7,16 (1H, s), 7,2-7,7 (8H, m), 7,85-7,95 (1H, m), 8,65-8,75 (1H, m).

IR (KBr): 1715, 1672, 1526, 1464, 1329, 1032, 783 cm^-1.

AnaIiza eIementarna dIa C34H33F2N7O5S · 0,5 H2O:

ObIiczono: C, 58,44; H, 4,90; N,14,03;

ZnaIeziono: C, 58,75; H, 4,98; N,13,71.

t.t. 199-2-1°C.

PL 214 756 B1

P r z y k ł a d 4

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difIuorobenzyIo)-5-((metyIo-(2-pirydynyIometyIo)amino)metyIo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynyIo)-1 ,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo)fenyIo)-N'-metoksymocznika

Związek otrzymany w przykładzie przygotowawczym 14 (150 mg, 0, 259 mmoI) rozpuszczono w DMF (4 mI) i dodano N,N-diizopropyloetyloaminę (0,20 mI, 1,14 mmoI) i chIorowodorek 2-chIorometyIopirydyny (85 mg, 0,518 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, połączono z wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto solanką, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z żelem krzemionkowym (eIuent: octan etyIu/metanoI = 40/1) i rekrystaIizowano z dichIorometanu/metanoIu/eteru dietylowego z wytworzeniem związku tytułowego (70 mg, 40%) w postaci bladożółtych kryształów.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 2,10 (3H, s), 3,70 (2Η, s), 3,32 (3Η, s), 3,96 (3Η, s), 5,34 (2Η, brs), 6,85-7,7 (14H, m), 7,85-7,95 (1H, m), 8,4-8,5 (1H, m), 8,65-8,75 (1H, m).

IR (KBr): 1717, 1672, 1526, 1464, 1331, 1236, 1036, 772 cm^-1.

AnaIiza eIementarna dIa C34H29F2N7O4S · 0,3 H2O:

ObIiczono: C, 62,36; Η, 4,58; N,12,47;

ZnaIeziono: C; 62,22; H,4,32; N,12,57.

t.t. 165-167°C.

P r z y k ł a d 5

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difIuorobenzyIo)-5-((metyIo-(2-(2-pirydynyIo)etyIo)amino)metyIo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynyIo)-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo)fenyIo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 2 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 14 (150 mg, 0,259 mmoI) i 2-(2-hydroksyetyIo)pirydyny (0,18 g, 1,425 mmol) dała związek tytułowy (83 mg, 47%) w postaci bladożółtych kryształów.

PL 214 756 B1 ¹H-NMR (CDCI3) δ: 2,21 (3Η, s), 2,8-2,9 (4Η, m), 3,82 (5H, s), 5,34 (2H, brs), 6,85-7,75 (13H, m), 7,60 (1H, s), 7,85-7,95 (1H, m), 8,4-8,5 (1H, m), 8,65-8,75 (1H, m).

IR (KBr): 1715, 1671, 1530, 1458, 1329, 1032, 781 cm^-1.

t.t. 194-196°C.

P r z y k ł a d 6

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difIuorobenzyIo)-5-(((2-metoksyetyIo)(metyIo)amino)metyIo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynyIo)-1 ,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo)fenyIo)-N'-metoksymocznika

Cyjanofosforan dietylu (245 mg) i N-etylodiizopropyloaminę (284 μΙ) dodano do roztworu związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (607 mg) i 2-aminopirydyny (142 mg) w DMF (10 ml) podczas chłodzenia lodem i mieszaninę reakcyjną ogrzano stopniowo do temperatury pokojowej i mieszano przez 13 godzin. Mieszaninę reakcyjną rozdzielono pomiędzy octan etylu i wodę. Warstwę organiczną kolejno przemyto wodą i nasyconą solanką, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymaną pozostałość oczyszczono z grubsza na kolumnie chromatograficznej z aminopropylowym żelem krzemionkowym Fuji Silysia Chemical). Otrzymany surowy amid (350 mg) rozpuszczono w etanolu (25,5 ml) i dodano 28% roztwór metanolanu sodu w metanolu (196 mg). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 15 godzin. Mieszaninę reakcyjną zobojętniono 1N kwasem solnym (1 ml) i rozpuszczalnik oddestylowano. Pozostałość rozdzielono pomiędzy octan etylu i wodę. Warstwę organiczną kolejno przemyto wodą i nasyconą solanką i osuszono nad bezwodnym siarczanem sodu. Rozpuszczalnik oddestylowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Otrzymaną pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z aminopropylowym żelem krzemionkowym (45 g, eluent: octan etylu/heksan 7/3 do octanu etylu) i rekrystalizowano z THF-etanolu z wytworzeniem związku tytułowego (210 mg) w postaci bezbarwnych kryształów.

Analiza elementarna dla C31H3ON5O5SF2:

Obliczono: C, 58,48; H, 4,75; N, 13,20.

Znaleziono: C, 58,46; H, 4,68; N, 12,93.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,15 (3H, s), 2,62 (2H, t, J = 5,9 Hz), 3,26 (3H, s), 3,41 (2H, t, J = 5,9 Hz),

3,80 (3H, s), 3,81 (2H, brs), 5,34 (2H, brs), 6,91 (2H, t, J = 8,1 Hz), 7,24-7,40 (4H, m), 7,53 (2H, d, J =

8,4 Hz), 7,62 (2H, d, J = 8,4 Hz), 7,65 (1H, s), 7,88 (1H, dt, J = 1,5 Hz, 7,8 Hz), 8, 67-8, 69 (1H, m).

IR (KBr): 1717, 1674, 1591, 1530, 1460, 1329 cm^-1.

P r z y k ł a d 7

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-etoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynylo)-1 ,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Do roztworu związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 14 (251 mg) w DMF (4,3 ml) dodano chlorek 2-etoksyetylu (141 mg), N-etylodiizopropyloaminę (245 μΐ) i jodek potasu (107 mg) i mieszaninę mieszano w 60°C przez 24 godziny. Mieszaninę reakcyjną rozdzielono pomiędzy octan etylu i wodę. Warstwę organiczną przemyto nasyconą solanką i osuszono nad siarczanem magnezu.

Rozpuszczalnik oddestylowano i pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z aminopropylowym żelem krzemionkowym (Fuji Silysia Chemical) (45 g, eluent: octan etylu/heksan = 3/2 do 4/1) i rekrystalizowano z octanu etylu z wytworzeniem związku tytułowego (62 mg) w postaci bezbarwnych kryształów.

Analiza elementarna dla C32H32N5O5SF2 · 0,1 AcOEt:

Obliczono: C, 59,01; H, 5,01; N, 12,74.

Znaleziono: C, 59,11; H, 5,13; N, 12,55.

¹H-NMR (CDCis) δ: 1,13 (3H, t, J = 6,9 Hz), 2,15 (3H,s), 2,63 (2H, t, J = 6,2 Hz), 3,39 (2H, q, J =

6,9 Hz), 3,44 (2H, t, J = 6,2 Hz), 3,80 (2H, brs), 3,81 (3H, s), 5,34 (2H, brs), 6,91 (2 H, t, J = 8,1 Hz), 7,19 (1H, s), 7,27-7,32 (1H, m), 7,35-7,41 (2H, m), 7,53 (2H, d, J = 8,4 Hz), 7,63 (1H, s), 7,64 (2H, d, J = 8,4 Hz), 7,88 (1H, dt, J = 1,2 Hz, 7,5 Hz), 8,68 (1H, dt, J = 0,9 Hz, 4,8 Hz).

IR (KBr): 1717, 1674, 1591, 1530, 1460, 1329 cm^-1.

P r z y k ł a d 8

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-3-(5-fluoro-2-pirydynylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

W podobny sposób jak w przykładzie 6, surowy amid (270 mg) otrzymano ze związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (304 mg), cyjanofosforanu dietylu (153 μΐ), 2-amino-5-fluoropirydyny (113 mg) i N-etylodiizopropyloaminy (190 μΐ), a związek tytułowy (113 mg) otrzymano z surowego amidu z zastosowaniem metanolu (19 ml) i 28% roztworu metanolanu sodu w metanolu (146 mg).

Analiza elementarna dla C31H29N6O5SF3:

Obliczono: C, 56,87; H, 4,46; N, 12,84.

Znaleziono: C, 56,69; H, 4,57; N, 12,83.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,13 (3H, s), 2,62 (2H, t, J = 5,9 Hz), 3,26 (3H, s), 3,41 (2H, t, J = 5,9 Hz),

3,80 (2H, brs), 3,82 (3H, s), 5,33 (2H, brs), 6,92 (2H, t, J = 8,3 Hz), 7,19 (1H, s), 7,28-7,38 (2H, m), 7,52-7,63 (6H, m), 8,51 (1H, d, J = 3,0 Hz).

IR (KBr): 1715, 1674, 1586, 1530, 1462 cm^-1.

P r z y k ł a d 9

Wytwarzanie N-(4-(3-(5-bromo-2-pirydynyIo)-1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-terthydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 6 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (304 mg), cyjanofosforanu dietylu (153 μΐ), 2-amino-5-bromopirydyny (173 mg) i N-etylodiizopropyloaminy (190 μθ dała surowy amid (228 mg). Ponadto, podobna reakcja z zastosowaniem metanolu (14,5 ml) i 28% roztworu metanolanu sodu w metanolu (112 mg) dała związek tytułowy (113 mg).

Analiza elementarna dla C31K29N6O5SBrF2 · 0,5 H2O:

Obliczono: C, 51,39; H, 4,17; N,11,60.

Znaleziono: C, 51,68; H, 4,25; N,11,53.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,13 (3H, s), 2,62 (2H, t, J = 5,9 Hz), 3,26 (3H, s), 3,41 (2H, t, J = 5,9 Hz),

3,78 (2H, brs), 3,80 (3H, s), 5,32 (2H, brs), 6,92 (2H, t, J = 8,1 Hz), 7,27 (1H, d, J = 8,4 Hz), 7,27-7,33 (1H, m), 7,37 (1H, s), 7,54 (2H, d, J = 9,0 Hz), 7,60 (2H, d, J = 9,0 Hz), 7,64 (1H, s), 7,98 (1H, dd, J =

2,7 Hz, 8,4 Hz), 8,72 (1H, d, J = 2,7 Hz).

IR (KBr): 2938, 1717, 167-1, 159C, 1456 cm^-1.

P r z y k ł a d 10

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-3-(5-metyIo-2-pirydynyIo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymccznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 6 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (304 mg), cyjanofosforanu dietylu (153 μθ, 2-amino-5-metylopirydyny (109 mg) i N-etylodiizopropyloaminy (190 μθ dała surowy amid (188 mg). Ponadto, podobna reakcja z zastosowaniem metanolu (13,5 ml), 28% roztworu metanolanu sodu w metanolu (103 mg) dała związek tytułowy (122 mg).

Analiza elementarna dla C32H32N6O5SF2 · 0,5 H2O:

Obliczono: C, 58,26; H, 5,04; N, 12,74.

Znaleziono: C, 58,55; H, 5,14; N, 12,67.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,14 (3H, s), 2,39 (3H, s), 2,62 (2H, t, J = 5,7 Hz), 3,26 (3H, s), 3,41 (2H, t, J = 5,7 Hz), 3,77 (2H, brs), 3,80 (3H, s), 5,26 (1H, brs), 5,38 (1H, brs), 6,91 (2H, t, J = 8,3 Hz), 7,23-7,34 (2H, m), 7,42 (1H, s), 7,53 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,62 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,66 (1H, s), 7,66-7,69 (1H, m), 8,48 (1H, d, J = 2,4 Hz).

IR (KBr): 2938, 1717, 1675, 1586, 1530, 1462 cm^-1.

P r z y k ł a d 11

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-3-(6-metylo-2-pirydynylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 6 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (423 mg), cyjanofosforanu dietylu (212 μΐ), 2-amino-6-metylopirydyny (151 mg) i N-etylodiizopropyloaminy (265 μΐ) dała surowy amid (242 mg). Ponadto, podobna reakcja z zastosowaniem metanolu (17 ml), 28% roztworu metanolanu sodu w metanolu (131 mg) dała związek tytułowy (145 mg).

Analiza elementarna dla C32H32N5O5SF2 · 0,5 H2O:

Obliczono: C, 58,26; H, 5,04; N, 12,74.

Znaleziono: C, 58,39; H, 4,86; N, 12,79.

¹H-NMR (CDCis) δ: 2,15 (3H, s), 2,60 (3H, s), 2,62 (2H, t, J = 5,8 Hz), 3,27 (3H, s), 3,41 (2H, t, J = 5,8 Hz), 3,66-3,94 (2H, m), 3,81 (3H, s), 5,15 (1H, d, J = 15,3 Hz), 5,48 (1H, d, J = 15,3 Hz), 6,91 (2H, t, J = 8,1 Hz), 7,16 (1H, d, J = 7,8 Hz), 7,21 (1H, d, J = 7,8 Hz), 7,25 (1H, s), 7,26-7,35 (1H, m),

7,53 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,63 (1H, s), 7,53 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,64 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,76 (1H, t, J =

7,8 Hz).

IR (KBr): 2936, 1715, 1672, 1603, 1530, 1472 cm^-1.

P r z y k ł a d 12

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-3-(3-metoksy-6-metyIo-2-pirydynylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 6 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (455 mg), cyjanofosforanu dietylu (227 μΐ), 2-amino-3-metoksy-6-metylopirydyny (208 mg) i N-etylodiizopropyloaminy (310 μΐ) dała surowy amid (130 mg). Ponadto, podobna reakcja z zastosowaniem metanolu (8,5 ml), 28% roztworu metanolanu sodu w metanolu (666 mg) dała związek tytułowy (107 mg).

Analiza elementarna dla C33H34N6O6SF2 · 0,5 H2O:

Obliczono: C, 57,47; H, 5,11; N, 12,18.

Znaleziono: C, 57,54; H, 5,03; N, 12,26.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,13 (3H, s), 2,51 (3H, s), 2,62 (2H, t, J = 5,9 Hz), 3,26 (3H, s), 3,40 (2H, t, J = 5,9 Hz), 3,77 (1H, d, J = 12,3 Hz), 3,77 (3H, s), 3,79 (3H, s), 3,86 (1H, d, J = 12,3 Hz), 5,24 (1H, d, J = 15,6 Hz), 5,40 (1H, d, J = 15,6 Hz), 6,90 (2H, t, J = 8,1 Hz), 7,19 (1H, d, J = 8,4 Hz), 7,23-7,34 (1H, m), 7,27 (1H, d, J = 8,4 Hz), 7,51 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,58 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,65 (1H, s).

IR (KBr): 2938, 1715, 1674, 1589, 1532, 1470 cm^-1.

P r z y k ł a d 13

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-3-(3-hydroksy-6-metylo-2-pirydynylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Surowy amid (163 mg) wytworzono przez poddanie reakcji związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (455 mg) z chlorowodorkiem 1-etylo-3-(3-dimetyloaminopropylo)karbodiimidu (306 mg), 1-hydroksybenzotriazolem (288 mg), 2-amino-3-hydroksy-6-metylopirydyną (187 mg) i N-etylodiizopropyloaminą (517 μ^. Ponadto, związek tytułowy (127 mg) otrzymano z surowego amidu z zastosowaniem metanolu (11 ml) i 28% roztworu metanolanu sodu w metanolu (85 mg).

Analiza elementarna dla C33H34N6O6SF2 · H2O

Obliczono: C, 56,13; H, 5,01; N,12,27.

Znaleziono: C, 56,03; H, 5,21; N,12,05.

¹H-NMR (CDCfe) δ: 2,11 (3H, s), 2,48 (3H, s), 2,51-2,59 (2H, m), 3,20 (3H, s), 3,30-3,46 (4H, m), 3,60 (1H, d, J = 12,3 Hz), 3,79 (3H, s), 4,05 (1H, d, J = 12,3 Hz), 5,21 (1H, d, J = 15,6 Hz), 5,31 (1H, d, J = 15,6 Hz), 6,98 (2H, t, J = 8,1 Hz), 7,07 (1H, d, J = 8,1 Hz), 7,21-7,31 (2 H, m), 7,43-7,51 (4H, m), 7,69 (1H, s).

IR (KBr): 2936, 1715, 1669, 1591, 1530, 1472 cm^-1.

P r z y k ł a d 14

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-3-(3-metoksy-2-pirydynylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 6 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (455 mg), cyjanofosforanu dietylu (285 μθ, 2-amino-3-metoksypirydyny (233 mg) i N-etylodiizopropyloaminy (388 μΒ dała surowy amid (226 mg). Ponadto, podobna reakcja z zastosowaniem metanolu (15,5 ml), 28% roztworu metanolanu sodu w metanolu (120 mg) dała związek tytułowy (115 mg).

Analiza elementarna dla C32H32N6O5SF2 · 0,5 H2O:

Obliczono: C, 56,88; H, 4,92; N, 12,44.

Znaleziono: C, 56,88; H, 4,96; N, 12,31.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,20 (3H, s), 2,63 (2H, t, J = 6,2 Hz), 3,28 (3H, s), 3,41 (2H, t, J = 6,2 Hz),

3,78 (1H, d, J = 12,3 Hz), 3,82 (3H, s), 3,84 (3H, s), 3,88 (1H, d, J = 12,3 Hz), 5,35 (2H, s), 6,92 (2H, t, J = 8,1 Hz), 7,17 (1H, s), 7,23-7,39 (3H, m), 7,54 (2H, d, J = 9,8 Hz), 7,57 (1H, s), 7,69 (2H, d, J = 8,8 Hz), 8,23-8,27 (1H, m).

IR (KBr): 1717, 1674, 1590, 1530, 1470 cm^-1.

P r z y k ł a d 15

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-3-(1-metylo-1H-imidazol-2-ilo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 6 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (455 mg), cyjanofosforanu dietylu (228 μΐ), chlorowodorku 2-amino-1-metylo-IH-imidazolu (214 mg) i N-etylodiizopropyloaminy (586 μΐ) dała surowy amid (48 mg). Ponadto, podobna reakcja z zastosowaniem metanolu (3,3 ml), 28% roztworu metanolanu sodu w metanolu (25 mg) dała związek tytułowy (17 mg).

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,15 (3H, s), 2,61 (2H, dt, J = 1,8 Hz, 6,90 Hz), 3,27 (3H, s), 3,40 (2H, dt, J = 1,8 Hz, 6,0 Hz), 3,53 (3H, s), 3,75 (1H, d, J = 12,3 Hz), 3,80 (3H, s), 3,81 (1H, d, J = 12,3 Hz), 5,12 (1H, d, J = 15,9 Hz), 5,57 (1H, d, J = 15,9 Hz), 6,91 (2H, t, J = 8,1 Hz), 6,99 (1H, d, J = 1,5 Hz), 7,14 (1H, d, J = 1,5 Hz), 7,28 (1H, s), 7,25-7,34 i 1H, m), 7,53 (2Η, d, J = 9,0 Hz), 7,60 (2Η, d, J = 9,0 Hz), 7,70 (1H, s).

IR (KBr): 1725, 1682, 1590, 1530, 1470 cm^-1.

P r z y k ł a d 16

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-3-(6-metoksy-3-pirydazynylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 6 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (455 mg), cyjanofosforanu dietylu (285 μΐ), 3-amino-6-chloropirydyny (243 mg) i N-etylodiizopropyloaminy (388 μΐ) dała surowy amid (207 mg). Ponadto, podobna reakcja z zastosowaniem metanolu (14,2 ml), 28% roztworu metanolanu sodu w metanolu (109 mg) dała związek tytułowy (132 mg).

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,13 (3H, s), 2,62 (2H, t, J = 5,7 Hz), 3,26 (3H, s), 3,41 (2H, t, J = 5,7 Hz), 3,74 (2H, brs), 3,82 (3H, s), 4,18 (3H, s), 5,32 (2H, brs), 6,92 (2H, t, J = 8,3 Hz), 7,12 (1H, d, J = 9,3 Hz), 7,24 (1H, s), 7,29-7,35 (1H, m), 7,41 (2H, d, J = 9,3 Hz), 7,54 (2H, d, J = 9,0 Hz), 7,59 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,66 (1H, s).

IR (KBr): 2936, 1 /17, 1674, 1591, 1530, 1460 cm^-1.

P r z y k ł a d 17

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-2,4-diokso-3-(3-pirydazynylo)-1 ,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]piryimidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 6 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 (364 mg), cyjanofosforanu dietylu (182 μΐ), chlorowodorku 3-aminopirydazyny (158 mg) i N-etylodiizopropyloaminy (414 μΐ) dała surowy amid (55 mg). Ponadto, podobna

PL 214 756 B1 reakcja z zastosowaniem metanolu (4 ml), 28% roztworu metanolanu sodu w metanolu (30 mg) dała związek tytułowy (15 mg).

¹H-NMR (CDCI3) δ: 2,12 (3H, s), 2,61 (2H, t, J = 5,7 Hz), 3,26 (3H, s), 3,39 (2H, t, J = 5,7 Hz),

3,78 (2H, brs), 3,82 (3H, s), 5,34 (2H, brs), 6,93 (2H, t, J = 8,1 Hz), 7,26 (1H, s), 7,29-7,37 (1H, m), 7,53-7,61 (5H, m), 7,67 (1H, s), 7,69 (1H, dd, J = 4,8 Hz, 8,4 Hz), 9,28 (1H, dd, J = 1,8 Hz, 4,8 Hz).

IR (KBr): 2936, 1717, 1674, 1590, 1530, 1470 cm^-1.

P r z y k ł a d 18

Wytwarzanie N-{4-[1-(2,6-difIuorobenzyIo)-5-{[(2-metoksyetyIo)(metyIo)amino]metyIo}-3-(6-metyIopirydazyn-3-yIo)-2,4-diokso-1 ,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo]fenyIo}-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie dodatkowym 1 z zastosowaniem związku (303 mg, 0,5 mmoI) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 i 3-amino-6-metyIopirydazyny (136 mg, 1,25 mmol) dała związek tytułowy (48,3 mg, 15%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 2,13 (3H, s), 2,61 (2H, t, J = 5,8 Hz), 2,79 (3H, s), 3,26 (3H, s), 3,41 (2H, t, J = 5,8 Hz), 3,75- 3,85 (2H, m), 3,82 (3H, s), 5,25-5,45 (2H, brm), 6,92 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,18 (1H, s), 7,2-7,7 (8H, m).

P r z y k ł a d 19

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difIuorobenzyIo)-5-(((2-metoksyetyIo)(metyIo)amino)metyIo)-2,4-diokso-3-(2-pirazynyIo)-1 ,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo)fenyIo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie dodatkowym 1 z zastosowaniem związku (303 mg, 0,5 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 7 i aminopirazyny (119 mg, 1,25 mmol) dała związek tytułowy (35,2 mg, 11%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 2,13 (3H, s), 2,62 (2H, t, J = 6,0 Hz), 3,26 (3H, s), 3,41 (2H, t, J = 6,0 Hz),

3,79 (2H, s), 3,83 (1H, s), 5,36 (2H, s), 6,94 (2H, t, J = 8,0 Hz), 7,12 (1H, s), 7,2-7,4 (1H, m), 7,5-7,65 (5H, m), 8,65-8,7 (3H, m).

AnaIiza eIementarna C3OH29F2N7O5S · 0,1 H2O

ObIiczono: C, 56,35; H, 4,60; N, 15,33.

ZnaIeziono: C, 56,20; H, 4,52; N, 15,16.

PL 214 756 B1

P r z y k ł a d 20

Wytwarzanie N-(4-(5-((benzylo(metylo)amino)metylo)-1-(2,6-difluorobenzylo)-3-(6-metoksy-3-pirydazynylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie dodatkowym 1 z zastosowaniem kwasu 4-(N-benzylo-N-metyloaminometylo)-2-[N-(2,6-difluorobenzylo)-N-etoksykarbonyloamino]-5-[4-(3-metoksyureido)fenylo]tiofeno-3-karboksylowego (1,28 g, 2 mmol) i 6-chloro-3-aminopirydazyny (648 mg, 5 mmol) dała związek tytułowy (0,36 g, 26%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,06 (3H, s), 3,55 (2H, s), 3,83 (3H, s), 3,87 (2H, s), 4,19 (3H, s), 5,35 (2 H, s), 6,92 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,1-7,45 (9H, m), 7,55 (2H, d, J = 8,4 Hz), 7,63 (1H, s), 7,72 (2H, d, J = 8,4 Hz).

P r z y k ł a d 21

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-3-(6-metoksy-3-pirydazynylo)-5-((metylo(2-(2-pirydynylo)etylo)amino)metylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 2 z zastosowaniem związku (135 mg, 0,221 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 35 i 2-(2-hydroksyetylo)pirydyny (272 mg, 2,21 mmol) dała związek tytułowy (79,6 mg, 50%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H NMR (CDCl3) δ: 2,20 (3H, s), 2,7-2,9 (4H, m), 3,78 (2H, s), 3,82 (3H, s), 4,19 (3H, s), 0,34 (2H, s), 6,85-7,2 (5H, m), 7,25-7,45 (2H, m), 7,45-7,7 (7H, m), 8,42 (1H, d, J = 4,0 Hz).

Analiza elementarna C35H32F2N8O5S · 1,0 H2O:

Obliczono: C, 57,37; H, 4,68; N, 15,29.

Znaleziono: C, 57,29; Η, 4,60; N, 15,15.

P r z y k ł a d 22

Wytwarzanie N-[4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-3-(6-hydroksypirydazyn-3-ylo)-5-{[(2-metoksyetylo)-(metylo)amino]metylo}-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-djpirymidyn-6-ylo)fenylo]-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Do roztworu związku (1,34 g, 2 mmol) otrzymanego w przykładzie 16 w THF (30 ml) dodano roztwór 4N HCl w kwasie octowym (2 ml, 8 mmol) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 20 godzin, w 50°C przez 10 godzin i następnie w 60°C przez 3 godziny. Ciecz reakcyjną rozdzielono pomiędzy roztwór wodny wodorowęglanu sodu i octan etylu i warstwę organiczną ekstrahowano. Warstwę wodną poddano wysalaniu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwy organiczne zebrano, połączono, warstwę organiczną osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z NH-żelem krzemionkowym (produkowany przez Fuji Silysia Chemical Ltd.) (eluent: octan etylu/metanol = 8/1). Do eluatu dodano eter diizopropylowy z wytworzeniem proszku. Proszek zebrano za pomocą filtracji, przemyto eterem diizopropylowym z wytworzeniem związku tytułowego (539 mg, 41%) jako bladożółtego proszku.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,12 (3H, s), 2,63 (2H, t, J = 5,8 Hz), 3,28 (3H, s), 3,43 (2H, t, J = 5,8 Hz),

3,79 (2H, s), 3,83 (3H, s), 5,35 (2H, s), 6,94 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,0-7,1 (1H, m), 7,2-7,4.(3H, m), 7,5-7,65 (4H, m), 7,63 (1H, s), 10,5-10,6 (1H, brs).

Analiza elementarna C3OH2SF2N7O6S · 2,0 H2O:

Obliczono: C, 52,24; H, 4,82; N, 14,22.

Znaleziono: C, 52,24; H, 4,57; N, 14,06.

P r z y k ł a d 23

Wytwarzanie N-{4-[1-(2,6-difluorobenzylo)-5-{[(2-hydroksyetylo)(metylo)amino]metylo}-3-(6-metoksypirydazyn-3-ylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo]fenylo}-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 4 z zastosowaniem związku (305 mg, 0,5 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 35 i 2-bromoetanolu (0,62 g, 5 mmol) dała związek tytułowy (145,7 mg, 45%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 1,98 (3H, s), 2,45-2,5 (2H, m), 2,9-3,2 (1H, m), 3,5-5,55 (2H, m), 3,55-3,85 (2H, brm), 3,82 (3H, s), 4,18 (3 H, s), 5,34 (2H, s), 6,93 (2H, t, J = 8,0 Hz), 7,11 (1H, d, J = 9 Hz), 7,18 (1H, s), 7,25-7,35 (1H, m), 7,35-7,45 (3H, m), 7,57 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,66 (1H, s).

Analiza elementarna C30H29F2N7OsS · 0,6 H2O:

Obliczono: C, 54,23; H, 4,58; N, 14,76.

Znaleziono: C, 53,98; H, 4,61; N, 14,72.

P r z y k ł a d 24

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-((dimetyloamino)metylo)-3-(6-metoksy-3-pirydazynylo)-2,4-diokso-1 ,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 4 z zastosowaniem związku (100 mg, 0,164 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 35 i jodku metylu (0,010 ml, 0,164 mmol) dała związek tytułowy (17,3 mg, 17%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,15 (6H, s), 3,6-3,8 (2H, m), 3,82 (3H, s), 4,18 (3H, s), 5,35 (2H, s), 6,92 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,12 (1H, d, J = 8,8 Hz), 7,2-7,65 (7H, m), 7,69 (1H, s).

P r z y k ł a d 25

Wytwarzanie N-{4-[1-(2,6-difluorobenzylo)-5-[(dimetyloamino)metylo]-3-(6-metoksypirydyn-3-ylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo]fenylo}-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 20 z zastosowaniem związku (41,1 mg, 0,067 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 33 i roztworu dimetyloaminy w THF (0,67 ml, 1,34 mmol) dała związek tytułowy (18,4 mg, 44%) w postaci białego proszku.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,13 (6H, s), 3,68 (2H, s), 3,83 (3H, s), 3,96 (3H, s), 5,36 (2H, s), 6,8-7,0 (3H, m), 7,13 (1H, s), 7,2-7,4 (1H, m), 7,45-7,65 (6H, m), 8,10 (1H, d, J = 2,6 Hz).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 1

Wytwarzanie 2-[(2,6-difluorobenzylo)(etoksykarbonylo)amino]-5-(4-{[(metoksyamino)karbonylo]-amino}fenylo)-4-[(metyloamino)metylo]tiofeno-3-karboksylanu etylu

Do roztworu 4-(N-benzylo-N-metyloaminometylo)-2-[N-(2,6-difluorobenzylo)-N-etoksykarbonyloamino]-5-[4-(3-metoksyureido)fenylo]tiofeno-3-karboksylanu etylu (3,64 g, 5,4 7 mmol) w etanolu (100 ml) dodano 1N kwas solny (8 ml) i 10% pallad na węglu (50% wilgotności, 1,82 g). Mieszaninę mieszano energicznie w atmosferze wodoru przez 6 godzin. Katalizator usunięto, a przesącz zobojętniono 1N roztworem wodorotlenku sodu. Rozpuszczalnik oddestylowano, a pozostałość rozdzielono pomiędzy octan etylu i wodę. Warstwę organiczną przemyto nasyconą solanką i osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik oddestylowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość poddano chromatografii na żelu NH-krzemionkowym (Fuji Silysia Chemical) z wytworzeniem związku tytułowego (2,43 g, 77%) w postaci żółtego proszku.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 1,18 (3H, t, J = 7,0 Hz), 1,33 (3H, t, J = 7,2 Hz), 2,33 (3H, s), 3,65 (2H, s), 3,82 (5H, s), 4,16 (2H, q, J= 7,0 Hz), 4,24 (2H, q, J = 7,2 Hz), 4,96 (2H, s), 6,84 (2H, t, J = 7,8 Hz), 7,1-7,35 (3H, m), 7,44 (2H, d, J = 8,6 Hz), 7,53 (2H, d, J = 8,6 Hz), 7,63 (1H, s).

PL 214 756 B1

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 2

Wytwarzanie 2-[(2,6-difluorobenzylo)(etoksykarbonylo)amino]-5-(4-([(metoksyamino)karbonyIo]-amino}fenylo)-4-{[metylo(pirydyn-2-ylometylo)amino]metylo}tiofeno-3-karboksylanu etylu

Związek otrzymany w przykładzie przygotowawczym 1 (2,43 g, 4,21 mmol) rozpuszczono w DMF (20 ml) i dodano N,N-diizopropyloetyloaminę (2,93 ml, 16,84 mmol) i chlorowodorek 2-chlorometylopirydyny (1,04 g, 6,32 mmol). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 godziny, połączono z nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto nasyconą solanką, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z żelem krzemionkowym (eluent: octan etylu) z wytworzeniem związku tytułowego (2,34 g, 83%) w postaci żółtego proszku.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 3

Wytwarzanie kwasu 2-[(2,6-difluorobenzylo)(etoksykarbonylo)amino]-5-(4-{[(metoksyamino)karbonylo]amino}fenylo)-4-{[metylo(pirydyn-2-ylometylo)amino]metylo}tiofeno-3-karboksylowego

Do roztworu związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 2 (2,34 g, 3,5 mmol) w etanolu (40 ml) dodano 2N roztwór wodorotlenku sodu (3,75 ml) i mieszaninę mieszano w 50-60°C przez 14 godzin. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej i zobojętniono 1N kwasem solnym. Rozpuszczalnik oddestylowano i otrzymaną pozostałość rozdzielono pomiędzy octan etylu i wodę. Warstwę organiczną przemyto nasyconą solanką i osuszono nad siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik oddestylowano pod zmniejszonym ciśnieniem z wytworzeniem związku tytułowego (2,06 g, 92%) w postaci bladożółtego proszku.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 1,1-1,3 (3H, m), 2,28 (3H, s), 3,7-3,9 (2H, brm), 3,84 (3H, s), 3,91 (3H, s), 4,1-4,3 (2H, m), 5,07 (2 H, s), 6,7-6,85 (2H, m), 7,15-7,8 (10H, m), 8,5-8,6 (1H, m).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 4

Wytwarzanie 6-(bromometylo)nikotynianu metylu

PL 214 756 B1

6-Metylonikotynian metylu (1,05 g, 10 mmol) rozpuszczono w octanie etylu (50 ml) i dodano NBS (3,56 g, 20 mmol) i AIBN (329 mg, 2 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 80°C przez 3 godziny, połączono z wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto nasyconą solanką, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z żelem krzemionkowym (eluent: octan etylu/heksan = 1/4 z wytworzeniem związku tytułowego (682 mg, 28%) jako pomarańczowego amorficznego związku.

¹H-MMR (CDCl3) δ: 3,96 (3H, s), 4,58 (2H, s), 7,53 (1H, d, J = 8,2 Hz), 8,30 (2H, dd, J = 1,8, 8,2 Hz), 9,17 (1H, d, J = 1,8 Hz).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 5

Wytwarzanie 2-[N-(2,6-difluorobenzylo)-N-etoksykarbonyloamino]-4-[N-(2-metoksyetylo)-N-metyloaminometylo]-5-(4-aminofenylo)tiofeno-3-karboksylanu etylu

Roztwór 2N chlorowodorku w eterze dietylowyrn (21 ml) i 10% palladu na węglu (50% wilgotności, 3,73 g) dodano do roztworu 2-[N-(2,6-difluorobenzylo)-N-etoksykarbonyloamino]-4-[N-(2-metoksyetylo)-N-metyloaminometylo]-5-(4-nitrofenylo)tiofeno-3-karboksylanu etylu (12,43 g) (JP-A-2001-278884, WO 00/56739) w etanolu (315 ml). Mieszaninę mieszano energicznie w atmosferze wodoru przez 1 godzinę. Katalizator usunięto i przesącz zobojętniono roztworem wodorowęglanu sodu. Rozpuszczalnik oddestylowano, a pozostałość rozdzielono pomiędzy octan etylu i wodę. Warstwę organiczną przemyto nasyconą solanką i osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik oddestylowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość poddano chromatografii na żelu NH-krzemionkowym (Fuji Silysia Chemical) z wytworzeniem związku tytułowego (11,44 g) w postaci oleju.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 1,12-1,30 (3H, br), 2,05 (3H, s), 2,39 (2H, t, J = 6,3 Hz), 3,27 (3H, s), 3,32 (3H, t, J = 6,3 Hz), 3,59 (2H, s), 3,78 (2H, s), 4,20 (2H, q, J = 7,1 Hz), 4,10-4,23 (2H, br), 5,00 (2H, s), 6,66 (2H, d, J = 8,6 Hz), 6,84 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,18 (2H, d, J = 8,6 Hz), 7,15-7,30 (1H, m).

IR (KBr): 1717, 1626, 1609, 1472, 1406, 1300, 1246 cm^-1.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 6

Wytwarzanie 2-[(2,6-difluorobenzylo)(etoksykarbonylo)amino]-5-(4-{[(metoksyamino)karbonylo]-amino}fenylo)-4-{[(2-metoksyetylo)(metylo)amino]metylo}-3-tiofenokarboksylanu etylu

Do roztworu związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 5 (4,89 g) w dichlorometanie (113 ml) oziębianym na lodzie dodano N-etylodiizopropyloaminę (3,06 ml) i mieszaninę mieszano. Do mieszaniny oziębianej na lodzie dodano N,N'-karbonylodiimidazol (2,82 g). Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano w ciągu 67 godzin. Mieszaninę

PL 214 756 B1 reakcyjną ochłodzono oziębiając na lodzie i dodano do niej chlorowodorek O-metylohydroksyaminy (7,26 g) i N-etylodiizopropyloaminę (15,6 ml). Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano w temperaturze pokojowej przez 19 godzin. Mieszaninę reakcyjną rozdzielono pomiędzy chloroform i nasycony wodny roztwór wodorowęglanu sodu i ekstrahowano chloroformem. Połączony ekstrakt przemyto solanką i osuszono nad siarczanem magnezu. Rozpuszczalnik oddestylowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z żelem krzemionkowym z wytworzeniem związku tytułowego (4,89 g) jako bladożółtego karmelizowanego produktu.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 1,19 (3H, brs), 1,30 (3H, t, J = 6, 9 Hz), 2,04 (3H, s), 2,40 (2H, t, J = 6,0 Hz), 3,27 (3H, s), 3,33 (2H, t, J = 6,0 Hz), 3,60 (2H, s), 3,81 (3H, s), 4,13-4,24 (4H, m), 5,00 (2H, s), 6,84 (2H, t, J = 7,8 Hz), 7,19-7,29 (2H, m), 7,36 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,50 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,60 (1H, s).

IR (KBr): 1717, 1590, 1528, 1472, 1408, 1304 cm^-1.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 7

Wytwarzanie kwasu 2-[(2,6-difluorobenzylo)(etoksykarbonylo)amino]-5-(4-{[(metoksyamino)karbonylo]amino}fenylo)-4-{[(2-metoksyetylo)(metylo)amino]metylo}-3-tiofenokarboksylowego

Roztwór wodny 2N wodorotlenku sodu (18,9 ml) dodano do roztworu związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 6 (4,81 g) w etanolu (114 ml) i mieszaninę mieszano w 60°C przez 5 godzin. Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej i połączono z 1N kwasem solnym (37,8 ml). Rozpuszczalnik oddestylowano. Pozostałość rozpuszczono w etanolu i toluenie i rozpuszczalnik oddestylowano. Pozostałość połączono z bezwodnym etanolem (30 mi) i odsączono nieorganiczny produkt. Przesącz zatężono do suchej masy. Otrzymaną pozostałość przemyto bezwodnym eterem, zebrano za pomocą filtracji i osuszono z wytworzeniem związku tytułowego (4,43 g).

¹H-NMR (CDCl3) δ: 1,17 (3H, brs), 2,45 (3H, s), 2,81 (2H, brs), 3,28 (3H, s), 3,55 (2H, t, J = 4,8 Hz), 3,82 (3H, s), 3,92 (2H, s), 4,10-4,35 (2H, m), 5,06 (2H, s), 6,82 (2H, t, J = 7,8 Hz), 7,16 (2H, d, J =

8,4 Hz), 7,22-7,35 (1H, m), 7,60 (2H, d, J = 8,4 Hz), 8, 00-8, 50 (2H, br).

IR (KBr): 1713, 1605, 1528, 1472, 1408 cm^-1.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 8

Wytwarzanie 4-(1-hydroksy-1-metyloetylo)aniliny (1) i 4-(1-metoksy-1-metyloetylo)aniliny (2)

(1) (2)

Do roztworu 2-metylo-2-(4-nitrofenylo)-2-propanolu (2,0 g) w metanolu (55 ml) dodano 5% platynę na węglu (0,3 g) i mieszaninę mieszano w atmosferze wodoru przez 4 godziny. Katalizator odsączono, a przesącz zatężono do suchej masy. Otrzymaną pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z aminopropylowym żelem krzemionkowym (Fuji Silysia Chemical) (120 g; eluent heksan/octan etylu 9/1 do 1/4) z wytworzeniem 4-(1-hydroksy-1-metyloetylo)aniliny (1) i 4-(1-metoksy-1-metyloetylo)aniliny (2) (0,33 g).

4-(1-hydroksy-1-metyloetylo)anilina (1) ¹H-NMR (CDCl3) δ 1,45 (1H, s), 1,55 (6H, s), 3,64 (2H, brs), 6,66 (2H, d, J = 8,8 Hz), 7,28 (2H, d, J = 8,8 Hz).

IR (KBr): 3335, 2975, 1613, 1516, 1256 cm^-1.

4-(1-metoksy-1-metyloetylo)anilina (2) ¹H-NMR (CDCl3) δ: 1,4 9 (6H, s), 3,03 (3H, s), 3,64 (2H, brs), 6,67 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,20 (2H, d, J = 8,7 Hz).

PL 214 756 B1

IR (KBr): 2978, 1630, 1613, 1518, 1358, 1264 cm^-1. P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 9 Wytwarzanie 3-metoksy-6-metylo-2-nitropirydyny

Węglan potasu (4,15 g) i jodek metylu (2,80 ml) dodano do roztworu 6-metylo-2-nitro-3-hydroksypirydyny (4,63 g) w DMF (120 ml) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 14 godzin. Mieszaninę reakcyjną rozdzielono między octan etylu i wodę. Warstwę organiczną przemyto nasyconą solanką i osuszono nad bezwodnym siarczanem sodu. Rozpuszczalnik oddestylowano pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość rekrystalizowano z octanu etylu/heksanu z wytworzeniem związku tytułowego (3,94 g), jako igłowych kryształów.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,54 (3H, s), 3,95 (3H, s), 7,37 (1H, d, J = 8,8 Hz), 7,44 (1H, d, J = 8,8 Hz).

IR (KBr): 1541, 1489, 1381, 1308, 1289 cm^-1.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 10

Wytwarzanie 2-amino-3-metoksy-6-metylopirydyny

Do roztworu 3-metoksy-6-metylo-2-nitropirydyny (3,85 g) w etanolu (91,6 ml) dodano 10% pallad na węglu (50% wilgotności, 0,96 g) i mieszaninę mieszano w atmosferze wodoru przez 2 godziny. Katalizator odsączono i przesącz zatężono do suchej masy. Pozostałość rekrystalizowano z octanu etylu/heksanu z wytworzeniem związku tytułowego (2,89 g).

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,32 (3H, s), 3,81 (3H, s), 4,61 (2H, s), 6,44 (1H, d, J = 8,4 Hz), 6,81 (1H, d, J = 8,4 Hz).

IR (KBr): 1624, 1576, 1480, 1439, 1258 cm^-1.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 11

Wytwarzanie 2-amino-3-hydroksy-6-metylopirydyny

HO

H_ZN

Me

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 10 z zastosowaniem 6-metylo-2-nitro-3-hydroksypirydyny (4,63 g) dała związek tytułowy (2,81 g) w postaci krystalicznego proszku.

¹H-NMR (DMSO-d6) δ: 2,14 (3H, s), 5,29 (2H, s), 6,20 (1H, d, J = 7,5 Hz), 6,70 (1H, d, J = 7,5 Hz), 9,09 (1H, s).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 12

Wytwarzanie 3-metoksy-2-nitropirydyny

PL 214 756 B1

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczymi 9 z zastosowaniem 2-nitro-3-hydroksypirydyny (7,0 g), węglanu potasu (6,91 g) i jodku metyIu (4,67 ml) dała związek tytułowy (7,5 g) w postaci krystaIicznego proszku.

¹H-MMR (CDCI3) δ: 3,99 (3H, s), 7, 54-7, 56 (2H, m), 8,09-8,12 (1H, m).

IR (KBr): 1601, 1537, 1530, 1422, 1364, 1275 cm^-1.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 13

Wytwarzanie 2-amino-3-metoksypirydyny

HO h₂n

Me

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 10 z zastosowaniem 3-metoksy-2-nitropirydyny (7,5 g) dała związek tytułowy (5,42 g) w postaci krystaIicznego proszku.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 3,84 (3H, s), 4,65 (2H, brs), 6,62 (1H, d, J = 5,0 Hz, 7,6 Hz), 6,90 (1H, dd, J = 1,4 Hz, 7,6 Hz), 7,66 (1H, dd, J = 1,4 Hz, 5,0 Hz).

IR (KBr): 3443, 3142, 1634, 1601, 1570, 1483, 1460, 1441 cm^-1.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 14

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difIuorobenzyIo)-5-((metyIoamino)metyIo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynyIo)-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo)fenyIo)-N'-metoksymocznika

Do roztworu związku otrzymanego w przykładzie 1 (1,59 g, 2,38 mmoI) w etanoIu (40 mI) dodano 1N kwas soIny (7 mI) i 10% pallad na węglu (50% wilgotności, 0,63 g) i mieszaninę mieszano energicznie w atmosferze wodoru przez 20 godzin. Katalizator usunięto, a przesącz zobojętniono 1N roztworem wodorotlenku sodu. Rozpuszczalnik oddestylowano. Pozostałość rozdzielono między octan etylu i wodę i warstwę organiczną przemyto nasyconą solanką i osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu. RozpuszczaInik oddestyIowano, a otrzymany proszek przemyto eterem dietyIowym z wytworzeniem związku tytułowego (980 mg, 71%) w postaci bladożółtego proszku.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 2,34 (3H, s), 3,78 (2H, s), 3,82 (2H, s), 5,38 (2 H, brs), 6,92 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,2-7,8 (9H, m), 7,92 (1H, dt, J = 1,8 Hz, 7,6 Hz), 8,72 (1H, d, J = 4,8 Hz).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 15

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difIuorobenzyIo)-5-((metyIoamino)metyIo)-2,4-diokso-3-fenyIo-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo)fenyIo)-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 14 z zastosowaniem 5-(N-benzylo-N-metyloaminometylo)-1-(2,6-difluorobenzylo)-6-[4-(3-metoksyureido)fenylo]-3-fenylotieno[2,3-d]-pirymidyno-2,4-(1H,3H)dionu (6,68 g, 10 mmol) dała związek tytułowy (5,52 g, 96%) w postaci białego proszku.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,35 (3H, s), 3,76 (2H, s), 3,82 (3H, s), 5,37 (2 H, s), 6,92 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,25-7,7 (12H, m).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 16

Wytwarzanie N-(4-(5-chlorometylo-1-(2,6-difluorobenzylo)-1,2,3,4-tetrahydro-2,4-diokso-3-fenylotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Do roztworu N-(4-(5-((benzylo(metylo)amino)metylo)-1-(2,6-difluorobenzylo)-1,2,3,4-tetrahydro-2,4-diokso-3-fenylotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika (7,7 g, 11,53 mmol) w THF (200 ml), który ochłodzono za pomocą łaźni suchy lód-aceton dodano chloromrówczan α-choloroetylu (1,7 ml, 11,64 mmol). Temperaturę mieszaniny podniesiono do temperatury pokojowej i mieszaninę mieszano przez 2,5 godziny. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i ekstrahowano chloroformem. Warstwę organiczną przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono chromatograficznie z zastosowaniem żelu krzemionkowego (eluent: octan etylu/chloroform; od 1/4 do 1/3) i rekrystalizowano z chloroformu/eteru dietylowego, dzięki temu otrzymano związek tytułowy (5,66 g, 84%) w postaci białych kryształów.

¹H NMR (CDCl3) δ 3,83 (3H, s), 4,84 (2H, s), 5,27 (2H, s), 5,37 (2H, s), 6,92 (2H, t, J = 7,8 Hz), 7,23-7,35 (4H, m), 7,41-7,66 (8H, m).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 17

Wytwarzanie N-(4-(5-chlorometylo-1-(2,6-difluorobenzylo)-3-(5-fluoropirydyn-2-ylo)-1,2,3,4-tetrahydro-2,4-dioksotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie dodatkowym 1 z zastosowaniem kwasu 4-(N-benzylo-N-metyloaminometylo)-2-(N-(2,6-difluorobenzylo)-N-etoksykarbonyloamino1-5-(4-(3-metoksyureido)-fenylo)tiofeno-3-karboksylowego (10,0 g, 15,65 mmol) i 2-amino-5-fIuoropirydyny (3,51 g, 31,30 mmol) dała N-(4-(5-((benzylo(metylo)amino)metylo)-1-(2,6-difluorobenzylo)-3-(5-fluoropirydyn-2-yIo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo-N'-metoksymocznik (3,39 g, 32%) w postaci

PL 214 756 B1 białego ciała stałego. Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 16 z zastosowaniem związku (1,0 g, 1,46 mmol) dała związek tytułowy (560 mg, 64%) w postaci białego ciała stałego.

¹H NMR (CDCl3) δ 3,83 (1H, s), 4,79 (2H, br), 5,34 (2H, br), 6,93 (2H, t, J = 8,0 Hz), 7,14 (1H, s), 7,29-7,40 (2H, m), 7,50-7,65 (5H, m), 8,51 (1H, d, J = 3,0 Hz).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 18

Wytwarzanie N-(4-(5-chlorometylo-1-(2,6-difluorobenzylo)-1,2,3,4-tetrahydro-2,4-diokso-3-(pirydyn-2-ylo)tieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 16 z zastosowaniem związku (500 mg, 0,75 mmol) otrzymanego w przykładzie 1 dała związek tytułowy (270 mg, 62%) w postaci białego ciała stałego.

¹H NMR (DMSO-d6) δ 3,63 (3H, s), 4,85 (2H, s), 5,10-5,24 (2H, br), 7,13 (2H, t, J = 8,3 Hz), 7,41-7,54 (4H, m), 7,78 (2H, d, J = 8,4 Hz), 8,01 (1H, t, J = 8,0 Hz), 8,30 (1H, s), 8,59-8,61 (1H, m), 9,14 (1H, s), 9,66 (1H, s)

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 19

Wytwarzanie N-(2-metoksy-1-metyloetylo)-N-metyloaminy

Mieszaninę roztworu metoksyacetonu (2,92 g, 33,14 mmol) i metyloaminy w 2,0M THF (100 ml, 200,0 mmol) i roztworu kwasu octowego (0,5 ml) w THF (100 ml) mieszano oziębiając na lodzie przez 30 minut. Do mieszaniny dodano triacetoksyborowodorek sodu (14,05 g, 66,28 mmol) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 dni. Do mieszaniny reakcyjnej dodano kolejno nasycony wodny roztwór wodorowęglanu sodu (100 ml), octan etylu (100 ml) i chlorek benzyloksykarbonylu (8,48 g, 49,71 mmol) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 5 godzin. Mieszaninę reakcyjną rozdzielono między nasycony wodny roztwór wodorowęglanu sodu i octan etylu. Warstwę octanu etylu przemyto nasyconą solanką i osuszono nad siarczanem magnezu, i oddestylowano rozpuszczalnik. Pozostałość oczyszczono chromatograficznie z żelem krzemionkowym (eluent: octan etylu/heksan; od 6/1 do 4/1) z wytworzeniem bezbarwnej cieczy (4,24 g, 34%). Zmieszany roztwór bezbarwnej cieczy (0,94 g, 3,96 mmol) i 10% palladu na węglu (94 mg) w etanolu (10 ml) mieszano w temperaturze pokoi owej w atmosferze wodoru przez 2 godziny i poddano filtracji. Przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem z wytworzeniem związku tytułowego (220 mg, 54%) jako bladożółtej cieczy.

¹H NMR (CDCl3) δ 1,15 (3H, d, J = 6,6 Hz), 2,50 (3H, s), 2,90-2,99 (1H, m), 3,29-3,44 (5H, m).

PL 214 756 B1

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 20

Wytwarzanie N-(4-(5-(((1R)-1-fenyloetylo(metylo)amino)metylo)-1-(2,6-difluorobenzylo)-1,2,3,4-tetrahydro-2,4-diokso-3-fenylotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Roztwór związku (100 mg, 0,17 mmoI) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 16, (R)-(+)-N-α-dimetylobenzyloaminy (28 mg, 0,21 mmol) i N-etylodiizopropyloaminy (29 mg, 0,22 mmol) w DMF (200 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 godziny. Mieszaninę reakcyjną rozcieńczono nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono chromatograficznie z żelem krzemionkowym (eluent: z octanu etylu/chloroformu (2/3) do chloroformu/metanolu (20/1) i rekrystalizowano z chloroformu/eteru dietylowego z wytworzeniem związku tytułowego (53 mg, 50%) w postaci białych kryształów.

¹H NMR (CDCl3) δ 1,25 (3H, d, J = 6,6 Hz), 1,89 (3H, s), 3,82 (3H, s), 3,82-3,87 (1H, m), 3,91 (2H, d, J = 4,5 Hz), 5,35 (2H, s), 6,91 (2H, t, J = 8,3 Hz), 7,14-7,30 (9H, m), 7,43-7,61 (8H, m).

t.t. 192-193°C.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 21

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(metylo-(1-pirydyn-2-yloetylo)amino)metylo)-1,2,-3,4-tetrahydro-2,4-diokso-3-fenylotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Roztwór 2-etylopirydyny (10,0 g, 93,34 mmol), N-bromosukcynoimidu (17,44 g, 98,00 mmol) i azobisizobutyronitrylu (1,53 g, 9,33 mmol) w czterochlorku węgla (300 ml) mieszano w 90°C przez 1 godzinę. Po ochłodzeniu, mieszaninę reakcyjną poddano filtracji. Przesącz przemyto nasyconym wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i nasyconym wodnym roztworem chlorku sodu, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono. Pozostałość oczyszczono chromatograficznie z żelem krzemionkowym z wytworzeniem bromku (15,68 g, 90%) jako bladożółtej cieczy. Podobna reakcja jak opisano w przykładzie dodatkowym 2 z zastosowaniem związku (160 mg, 0,26 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 15 i powyższego bromku (62 mg, 0,33 mmol) otrzymanego powyżej dała związek tytułowy (133 mg, 75%) w postaci białych kryształów.

¹H NMR (CDCl3) δ 1,30 (3H, d, J = 6,9 Hz), 1,92 (3H, s), 3,80 (3H, s), 4,00 (2H, s), 4,04 (1H, q, J = 6,6 Hz), 5,35 (2H, s), 6,91 (2H, t, J = 8,0 Hz), 7,02-7,06 (1H, m), 7,24-7,30 (4H, m), 7,40-7,54 (8H, m), 7,65 (1H, s), 8,44 (1H, d, J= 5,7 Hz).

t.t. 146-148°C.

Związek tytułowy (40 mg) optycznie rozdzielono stosując preparatywną HPLC z zastosowaniem CHIRALPAK AD (50 mmI. D. x 500 mmL), w którym fazę ruchomą stanowił heksan/2-propanol (= 3/2), z wytworzeniem 19 mg izomeru optycznego mającego czas retencji 25 minut (99,9% ee) i 19 mg innego izomeru mającego czas retencji 29 minut (99,0% ee) stosując w analizie CHIRALPAK AD (4,6 mmI. D. x 250 mmL), przy czym oba w postaci białego proszku.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 22

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-((metylo-(1-pirydyn-2-yloetylo)amino)metylo)-1,2,-3,4-tetrahydro-2,4-diokso-3-(pirydyn-2-ylo)tieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 21 z zastosowaniem związku (100 mg, 0,17 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 14 dała związek tytułowy (31 mg, 27%) w postaci białych kryształów.

¹H NMR (CDCl3) δ 1,30 (3H, d, J = 6,9 Hz), 1,92 (3H, s), 3,80 (3H, s), 3,98-4,10 (3H, m), 5,33 (2H, brs), 6,90 (2H, t, J = 8,1 Hz), 7,01-7,06 (1H, m), 7,23-7,42 (5H, m), 7,49-7,56 (4H, m) 7,65 (1H, s), 7,90 (1H, t, J = 7,8 Hz), 8,44 (1H, d, J = 3,9 Hz), 8,68 (1H, d, J = 5,7 Hz).

t.t. 143-144°C.

Związek tytułowy (20 mg) rozdzielono optycznie za pomocą preparatywnej HPLC z zastosowaniem CHIRALPAK AD (50 mmI. D. x 500 mmL), w którym fazę ruchomą stanowił heksan/2-propanol (1/1), z wytworzeniem 10 mg izomeru optycznego mającego czas retencji 23 minuty (99,9% ee) i 11 mg innego izomeru mającego czas retencji 28 minut (99,2% ee) stosując w analizie CHIRALPAK AD (4,6 mmI. D. x 250 mmL), przy czy oba w postaci bezbarwnej olejowej substancji.

PL 214 756 B1

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 23

Wytwarzanie N-{4-(5-(((1R)-1-fenyloetylo)metyloamino}metylo)-1-(2,6-difluorobenzylo)-1,2,3,4-tetrahydro-2,4-diokso-3-pirydyn-2-yItieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 20 z zastosowaniem związku (270 mg, 0,46 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 18 dała związek tytułowy (178 mg, 57%) w postaci białych kryształów.

¹H NMR (CDCl3) δ 1,27 (3H, d, J = 6,8 Hz), 1,91 (3H, s), 2,04-2,15 (2H, m), 2,62-2,71 (2H, m), 3,75-4,00 (4H, m), 5,30 (2H, brs), 6,91 (2H, t, J = 8,1 Hz), 7,13-7,42 (10H, m), 7,54 (2H, d, J = 8,6 Hz), 7,61 (2H, d, J = 8,5 Hz), 7,91 (1H, t, J = 7,7 Hz), 8,70 (1H, d, J = 4,8 Hz).

Analiza elementarna C36H32F2N5O4S · 0,5 H2O:

Obliczono: C, 62,51; H, 4,81; N, 12,15.

Znaleziono: C, 62,34; H, 4,71; N, 12,12.

t.t. 168-170°C.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 24

Wytwarzanie N-(4-(5-(((IR)-1-fenyloetyloamino)metylo)-1-(2,6-difiuorobenzylo)-1,2,3,4-tetrahydro-2,4-diokso-3-(5-fluoropirydyn-2-ylo)tieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 20 z zastosowaniem związku (280 mg, 0,46 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 17 dała związek tytułowy (187 mg, 58%) w postaci białych kryształów.

¹H NMR (CDCl3) δ 1,27 (3H, d, J = 6,6 Hz), 1,90 (3H, s), 3,78-3,99 (5H, m), 5,33 (2H, brs), 6,91 (2H, t, J = 8,1 Hz), 7,12-7,38 (9H, m), 7,51-7,63 (5H, m), 8,52 (1H, d, J = 3,0 Hz).

Analiza elementarna C3SH31F3N6O4S · 0,2 H2O:

Obliczono: C, 61,39; H, 4,49; N, 11,93.

Znaleziono: C, 61,22; H, 4,56; N, 11,96.

t.t. 128-130°C.

PL 214 756 B1

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 25 Wytwarzanie 1-amino-2-metylo-2-propanolu

Do zawiesiny glinowodorku litu (2,85 g, 75 mmol) w eterze dietylowym (120 ml) wkroplono roztwór acetonowej cyjanohydryny (4,73 g, 50 mmol) w eterze dietylowym (30 ml) oziębiając na lodzie. Ciecz reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Do cieczy reakcyjnej wkroplono kolejno wodę (2,85 ml), 1N wodorotlenek sodu (2,85 ml) i wodę (8,55 ml). Ciała nierozpuszczalne odsączono, a przesącz zatężono z wytworzeniem związku tytułowego (1,32 g, 30%) jako bezbarwnej olejowej substancji.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 1,17 (6H, s), 2,60 (2H, s).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 26

Wytwarzanie tert-butylo(3-etoksy-2,2-dimetylopropoksy)dimetylosilanu

Do roztworu 3-{[tert-butylo(dimetylo)sililo]oksy}-2,2-dimetylopropan-1-olu (nr rejestru 117932-70-4) (2,18 g, 10 mmol) w THF (30 ml) dodano trietyloaminę (1,67 ml, 12 mmol) i chlorek metanosulfonylu (0,85 ml, 11 mmol) oziębiając na lodzie. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 30 minut i do cieczy reakcyjnej dodano wodny roztwór wodorowęglanu sodu. Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto solanką, osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem z wytworzeniem związku tytułowego (2,98 g, ilościowo) w postaci bezbarwnej olejowej substancji.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 0,04 (6H, s), 0,89 (9H, s), 0,93 (6H, s), 2,98 (3H, s), 3,34 (9H, s), 4,00 (2H, s).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 27

Wytwarzanie 2-(3-{[tert-butyl(dimetylo)sililo]oksy}-2,2-dimetylopropylo)-1H-izoindol-1,3(2H)-dionu

Do roztworu związku (2,95 g, 10 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 26 w DMF (10 ml) dodano ftalimid potasu (1,85 g, 10 mmol). Ciecz reakcyjną mieszano w 140°C przez 30 godzin i dodano wodę. Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto solanką, osuszono nad bezwodnym siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z żelem krzemionkowym (eluent: octan etylu/heksan = 1/10) z wytworzeniem związku tytułowego (2,79 g, 80%) w postaci bladożółtej olejowej substancji.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 0,01 (6H, s), 0,87 (9H, s), 0,93 (6H, s), 3,39 (2H, s), 3,61 (2H, s), 7,65-7,75 (2H, m), 7,8-7,9 (2H, m).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 28

Wytwarzanie chlorowodorku 3-amino-2,2-dimetylopropan-1-olu

PL 214 756 B1

Mieszaninę związku (1,395 g, 4,0 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 27, stężonego kwasu solnego (10 ml), kwasu octowego (7 ml) i wody (10 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 24 godziny. Ciecz reakcyjną zatężono i dodano wodę. Odsączono wytrącony kwas ftalowy i przesącz zatężono. Pozostałość rekrystalizowano z octanu etylu z wytworzeniem związku tytułowego (257,2 mg, 46%) jako bladopurpurowych kryształów.

¹H-MMR (CDCl3 + CD3OD) δ: 2,91 (2H, brs), 3,38 (6H, brs), 3,52 (2H, brs).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 29

Wytwarzanie [1-({[tert-butylo(dimetylo)sililo]oksy}metylo)cyklopropyIo]metanolu

Do roztworu glinowodorku litu (9,34 g, 246 mmol) w THF (150 ml) wkroplono roztwór dimetylocyklopropano-1,1-dikarboksyianu (25,95 g, 164,1 mmol) w THF (150 ml) oziębiając na lodzie. Roztwór mieszano w 0°C przez 2 godziny i do roztworu powoli kolejno dodano wodę (9,5 ml), 15% roztwór wodny NaOH (9,5 ml) i wodę (30 ml). Ciała nierozpuszczalne odsączono i przesącz zatężono z wytworzeniem cyklopropano-1,1-dimetylometanolu jako bezbarwnej olejowej substancji. Do roztworu powyższej olejowej substancji w 1,2-dimetoksyetanie (150 ml) dodano wodorek sodu (60% olej, 6,56 g, 164 mmol) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę. Do cieczy reakcyjnej wkroplono roztwór tert-butylochlorodimetylosilanu (24,7 g, 164 mmol) w 1,2-dimetoksyetanie (100 ml) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej w ciągu nocy. Ciecz reakcyjną wylano do wody i ekstrahowano dwukrotnie octanem etylu. Warstwę organiczną osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z silikażelem (eluent: octan etylu/heksan 1/151/9 z wytworzeniem związku tytułowego (28,19 g, 79%) w postaci bezbarwnej olejowej substancji.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 0,07 (6H, s), 0,45-0,54 (4H, m), 0,91 (9H, s), 2,35 (1H, brs), 3,56 (2H, s), 3,61 (2H, s).

IR (neat) 3361, 2953, 2356, 1466, 1254, 1033, 1030, 837, 777 cm^-1.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 30

Wytwarzanie tert-butylo{[1-(etoksymetylo)cyklopropylo]metoksy}dimetylosilanu

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 26 z zastosowaniem związku (4,33 g, 20 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 29 dała związek tytułowy (5,71 g, 97%) w postaci bezbarwnej olejowej substancji.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 0,05 (6H, s), 0,55-0,65 (4H, m), 0,89 (9H, s), 3,01 (3H, s), 3,52 (2H, s), 4,17 (2H, s).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 31

Wytwarzanie 2-{[1-({[tert-butylo(dimetylo)sililo]oksy}metylo)cyklopropylo]metylo}-1H-izoindol-1,3-(2H)dionu

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 27 z zastosowaniem związku (5,71 g, 19,39 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 30 dała związek tytułowy (5,02 g, 75%) w postaci bezbarwnej olejowej substancji.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 0,75 (2 H, m), 0,79 (9Η, s), 3,53 (2Η, s), 3,74 (2Η, s), 7,65-7,75 (2H, m), 7,80-7,90 (2H, m).

PL 214 756 B1

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 32

Wytwarzanie 1-[1-({[tert-butylo(dimetylo)sililo]oksy}metylo)cyklopropylo]metanaminy

Do roztworu związku (2,0 g, 5,79 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 31 w etanolu (20 ml) dodano monohydrat hydrazyny (0,42 ml, 8,68 mmol) i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 2 godziny. Ciała nierozpuszczalne odsączono i przesącz zatężono. Pozostałość rozdzielono pomiędzy octan etylu i wodny roztwór 1N wodorotlenku sodu i ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto solanką, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono z wytworzeniem związku tytułowego (1,15 g, 92%) w postaci bladożółtej olejowej substancji.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 0,0-0,1 (6H, m), 0,3-0,4 (4H, m), 0,85 (9H, s), 2,61 (2 H, s), 3,49 (2H, s).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 33

Wytwarzanie N-(4-(5-chlorometylo-1-(2,6-difluorobenzylo)-1,2,3,4-tetrahydro-2,4-diokso-3-(6-metoksy-3-pirydynylo)tieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 16 z zastosowaniem N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-3-(6-metoksy-3-pirydynyIo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika (49,3 mg, 0,074 mmol) dała związek tytułowy (44,1 mg, ilościowo) w postaci białego proszku.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 3,83 (3Η, s), 3,97 (3Η, s), 4,83 (2H, s), 5,37 (2H, s), 6,87 (1H, d, J = 9,0 Hz), 6,94 (2H, t, J = 8,4 Hz), 7,13 (1H, s), 7,25-7,35 (1H, m), 7,5-7,6 (3H, m), 7,52 (2H, d, J = 9,0 Hz), 7,66 (1H, s), 8,1-8,15 (1H, m).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 34

Wytwarzanie N-(4-(5-chlorometylo-1-(2,6-difluorobenzylo)-1,2,3,4-tetrahydro-2,4-diokso-3-(6-metoksy-3-pirydazynylo)tieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 16 z zastosowaniem N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-3-(6-metoksy-3-pirydazynylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika (1,34 g, 2 mmol) dała związek tytułowy (888,5 mg, 71%) w postaci bladożółtego proszku.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 3,33 (3Η, s), 4,13 (3Η, s), 4,7-4,9 (2H, brm), 5,3-5,45 (2H, m), 6,93 (2H, t, J = 8,0 Hz), 7,14 (1H, d, J = 9,0 Hz), 7,16 (1H, s), 7,2-7,4 (1H, m), 7,42 (1H, d, J = 9,0 Hz), 7,52 (2H, d, J = 8,6 Hz), 7,62 (2H, d, J = 3,6 Hz), 7,69 (1H, s).

PL 214 756 B1

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 35

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difIuorobenzyIo)-3-(6-metoksy-3-pirydazynyIo)-5-((metyIoamino)metyIo)-2,4-diokso-1 ,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo)fenyIo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 14 z zastosowaniem związku (320 mg, 0,457 mmol) otrzymanego w przykładzie 20 dała związek tytułowy (138 mg, 50%) w postaci białego proszku.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 2,34 (3H, s), 3,77 (2H, s), 3,82 (3H, s), 4,19 (3H, s), 5,35 (2H, s), 6,92 (2H, t, J = 8,0 Hz), 7,14 (1H, t, J = 9,2 Hz), 7,25-7,5 (5H, m), 7,57 (2H, d, J = 8,6 Hz), 7,64 (1H, s).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 36

Wytwarzanie N-{4-[1-(2,6-difIuorobenzyIo)-3-(6-metoksypirydazyn-3-yIo)-2,4-diokso-5-(piroIidyn-1-yIometyIo)-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo]fenyIo}-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 20 z zastosowaniem związku (110 mg, 0,175 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 34 i piroIidyny (124 mg, 1,75 mmol) dała związek tytułowy (68,1 mg, 60%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 1,5-1,7 (4H, m), 2,35-2,5 (4H, m), 3,82 (3H, s), 3,89 (2H, brs), 4,18 (3H, s),

5,34 (2H, brs), 6,92 (2H, t, J = 8,8 Hz), 7,12 (2H, d, J = 9,2 Hz), 7,2-7,35 (2H, m), 7,41 (1H, d, J = 9,2 Hz), 7,5-7,6 (3H, m), 7,64 (1H, s).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 37

Wytwarzanie N-{4-[1-(2,6-difIuorobenzyIo)-3-(6-metoksypirydazyn-3-yIo)-5-(morfoIin-4-yIometyIo)-2,4-diokso-1 ,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo]fenyIo}-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 20 z zastosowaniem związku (110 mg, 0,175 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 34 i morfoliny (152 mg, 1,75 mmol) dała związek tytułowy (78,0 mg, 67%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCI3) δ: 2,35-2,5 (4Η, m), 3,5-3,55 (4Η, m), 3,76 (2Η, s), 3,83 (3Η, s), 4,19 (3Η, s),

5,35 (2Η, s), 6,93 (2Η, t, J = 8,0 Hz), 7,1-7,2 (2H, m), 7,2-7,3 (1H, m), 7,40 (1H, d, J = 9,0 Hz), 7,5-7,7 (5H, m).

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 38

Wytwarzanie N-(4-(5-((benzylo(2-metoksyetylo)amino)metylo)-1-(2,6-difluorobenzylo)-3-(6-metoksy-3-pirydazynylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksy-mocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 20 z zastosowaniem związku (120 mg, 0,191 mmol) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 34 i N-benzylo-N-(2-metoksyetylo)aminy (316 mg, 1,91 mmol) dała związek tytułowy (105,1 mg, 74%) w postaci białego proszku.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,67 (2H, t, J = 6,2 Hz), 3,18 (3H, s), 3,34 (2H, t, J = 6,2 Hz), 3,65 (2H, s), 3,83 (3H, s), 4,03 (2 H, s), 4,20 (3H, s), 5,32 (2H, brs), 6,92 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,1-7,25 (6H, m), 7,257,35 (2H, m), 7,40 (1H, d, J = 9,0 Hz), 7,55 (2H, d, J = 8,7 Hz), 7,64 (1H, s), 7,75 (2H, d, J = 8,7 Hz).

Analiza elementarna C37H35F2N7OsS · 1,0 H2O:

Obliczono: C, 58,34; H, 4,90; N, 12,87.

Znaleziono: C, 58,51; H, 4,58; N, 12,56.

P r z y k ł a d p r z y g o t o w a w c z y 39

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)amino)metylo)-3-(6-metoksy-3-pirydazynylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie przygotowawczym 14 z zastosowaniem związku (400 mg, 0,538 mmoI) otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 38 dała związek tytułowy (215,9 mg, 61%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,72 (2H, t, J = 5,6 Hz), 3,28 (3H, s), 3,40 (2H, t, J = 5,6 Hz), 3,82 (3H, s), 3,86 (2H, s), 4,19 (3H, s), 5,35 (2H, brs), 6,92 (2H, t, J = 8,4 Hz), 7,14 (2H, d, J = 9,0 Hz), 7,25-7,35 (1H, m), 7,39 (2H, d, J = 9,0 Hz), 7,43 (2H, d, J = 8,8 Hz), 7,56 (2H, d, J = 8,8 Hz), 7,64 (1H, s).

Analiza elementarna C30H29F2N7O6S · 0,5 H2O:

Obliczono: C, 54,38; H, 4,56; N, 14,80.

Znaleziono: C, 54,62; H, 4,39; N, 14,62.

PL 214 756 B1

P r z y k ł a d d o d a t k o w y 1

Wytwarzanie N-(4-(5-((benzylo(metylo)amino)metylo)-1-(2,6-difluorobenzylo)-3-(2-hydroksyetylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-yIo)fenylo)-N'-metoksymocznika

Etylodiizopropyloaminę (0,56 ml, 3,2 mmol) i cyjanofosforan dietylu (0,46 ml, 3 mmol) dodano do roztworu kwasu 4-(N-benzylo-N-metyloaminometylo)-2-[N-(2,6-difluorobenzyIo)-N-etoksykarbonyloamino]-5-[4-(3-metoksyureido)fenylo]tiofeno-3-karboksylowego (1,28 g, 2 mmol) i 2-aminoetanolu (183 mg, 3 mmol) w DMF (12 ml) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 dni. Mieszaninę reakcyjną połączono z wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, ekstrahowano octanem etylu, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z żelem NH-krzemionkowym (Fuji Silysia Chemical) (eluent: octan etylu/metanol = 80/1) z wytworzeniem amidu. Otrzymany amid rozpuszczono w metanolu (20 ml) i dodano metanolan sodu (589 mg, 10,9 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano w 50-60°C przez 3 godziny, zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, zobojętniono 1N kwasem solnym i ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto solanką, osuszono nad siarczanem magnezu i zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej z żelem krzemionkowym (eluent: octan etylu) i rekrystalizowano z dichlorometanu/metanolu/eteru dietylowego z wytworzeniem związku tytułowego (511 mg, 74%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,04 (3H, s), 2,5-2,65 (1H, m), 3,58 (2H, s), 3,83 (3H, s), 3,91 (2H, s), 3,9-4,0 (2H, m), 4,37 (2H, t, J = 5,0 Hz), 5,34 (2H, s), 6,92 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,1-7,4 (7H, m), 7,54 (2H, d, J = 8,6 Hz), 7,66 (2H, d, J = 8,6 Hz), 7,6-7,7 (1H, m).

IR (KBr): 1711, 1649, 1535, 1470, 1323, 1236, 1028, 785 cm^-1.

Analiza elementarna dla C32H31F2N5O5S · 0,5 H2O:

Obliczono: C, 59,62; H, 5,00; N, 10,86.

Znaleziono: C, 59,75; H, 4,81; N, 10,93.

P r z y k ł a d d o d a t k o w y 2

Wytwarzanie N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-((metylo(2-pirydynylometylo)amino)metylo)-2,4-diokso-3-fenylo-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznika

PL 214 756 B1

Podobna reakcja jak opisano w przykładzie 4 z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie przygotowawczym 15 (350 mg, 0,606 mmol) i chlorowodorku 2-chlorometylcpirydyny (149 mg, 0,903 mmol) dała związek tytułowy (297 mg, 73%) w postaci bezbarwnych kryształów.

¹H-NMR (CDCl3) δ: 2,10 (3H, s), 3,71 (2H, s), 3,83 (3H, s), 3,99 (2H, s), 5,36 (2H, s), 6,92 (2H, t, J = 8,2 Hz), 7,0-7,1 (1H, m), 7,15 (1H, s), 7,2-7,35 (4H, m), 7,4-7,65 (9H, m), 8,4-8,5 (1H, m).

IR (KBr): 1715, 1667, 1532, 1472, 735 cm^-1.

Analiza elementarna dla C35H3OF2N6O4S · 0,5 H2O:

Obliczono:	C, 62,03;	H, 4,61;	N, 12,40.
Znaleziono:	C, 62,13;	H, 4,59;	N, 12,47.
t.t. 181-182°C. Preparat 1 W konwencjonalny sposób	wytworzono	tabletkę z zastosowaniem związku otrzymanego

w przykładzie 6 (100 mg), laktozy (165 mg), skrobi kukurydzianej (25 mg), alkoholu poliwinylowego (4 mg) i stearynianu magnezu.

Preparat 2

Związek otrzymany w przykładzie 6 (5 g) rozpuszczono w destylowanej wodzie do iniekcji tak, aby osiągnąć całkowitą objętość 100 ml. Roztwór poddano sterylnej filtracji z zastosowaniem membrany filtracyjnej mającej średnicę 0,22 μm (produkowana przez Sumitomo Electric Industries, Ltd. lub Sartorius K. K.), 2 ml każdego roztworu wylano do sterylnej probówki i liofilizowano w konwencjonalny sposób z wytworzeniem liofilizowanego, nadającego się do wstrzykiwania preparatu.

Preparat 3

W konwencjonalny sposób wytworzono tabletkę z zastosowaniem związku otrzymanego w przykładzie 7 (100 mg), laktozy (165 mg), skrobi kukurydzianej (25 mg), alkoholu poliwinylowego (4 mg) i stearynianu magnezu (1 mg).

Preparat 4

Związek otrzymany w przykładzie 7 (5 g) rozpuszczono w destylowanej wodzie do iniekcji do uzyskania całkowitej objętości 100 ml. Roztwór poddano sterylnej filtracji z zastosowaniem membrany filtracyjnej mającej średnicę 0,22 μm (produkowana przez by Sumitomo Electric Industries, Ltd. lub Sartorius K. K.), 2 ml każdego roztworu wylano do sterylnej probówki i liofilizowano w konwencjonalny sposób z wytworzeniem liofilizowanego nadającego się do wstrzykiwania preparatu.

Preparat 5 (1) Związek otrzymany w przykładzie 6 lub przykładzie 7 5 g (2) laktoza - krystaliczna celuloza (ziarna) 330 g (3) D-mannitol 29 g (4) nisko podstawiona hydroksypropyloceluloza 20 g (5) talk 25 g (6) hydroksypropyloceluloza 50 g (7) aspartam 3 g (8) glicyryzynian dwupotasowy 3 g (9) hydroksypropylometyloceluloza 2910 30 g (10) tlenek tytanu 3,5 g (11) żółty tlenek żelaza 0,5 g (12) lekki bezwodnik kwasu krzemowego 1 g

Powyższe (1), (3), (4), (5), (6), (7) i (8) zawieszono lub rozpuszczono w oczyszczonej wodzie, bardzo drobne cząsteczki (2) powleczono roztworem z wytworzeniem surowych bardzo drobnych ziaren.

Surowe ziarna pokryto (9) do (11) z wytworzeniem pokrytych bardzo drobnych ziaren.

Zmieszano je z (12) z wytworzeniem 1% KM05283 bardzo drobnych ziaren (500 g).

500 mg każdego z drobnych ziaren owinięto oddzielnie.

P r z y k ł a d e k s p e r y m e n t a l n y 1

125 (1) Wytwarzanie ¹²⁵J-Ieuproreliny

Do cylindra zawierającego 10 μl 3 x 10^-4 M wodnego roztworu leuproreliny i 10 μl 0,01 mg/ml

125 laktoperoksydazy dodano 10 μl (37 MBq) roztworu Na J. Po wymieszaniu dodano 10 μl 0,001% H₂O₂ i prowadzono reakcję w temperaturze pokojowej przez 20 minut. Po dodaniu 700 μl 0,05% roztworu TFA reakcję zatrzymano, a następnie oczyszczono za pomocą HPLC w odwróconym układzie

PL 214 756 B1

125 faz. Zastosowane warunki HPLC podano poniżej. ¹²⁵J-leuprorelinę eluowano przy czasie retencji 26 do 27 minut.

Kolumna: TSK żel ODS-80™ (TM oznacza zarejestrowany znak towarowy; to samo oznacza poniżej) CTR (4,6 mm x 10 cm).

Eluenty: rozpuszczalnik A (0,05% TFA), rozpuszczalnik B (40% CH3CN-O,05% TFA)

- 0 minut (100% rozpuszczalnik A;

- 3 minuty (100% rozpuszczalnik A);

- 7 minut (50% rozpuszczalnik A + 50% rozpuszczalnik B);

- 40 minut (100% rozpuszczalnik B).

Temperatura wymywania: temperatura pokojowa.

Szybkość wymywania: 1 ml/min.

(2) Wytwarzanie frakcji błony komórkowej CHO (jajnika chomika chińskiego) zawierającej receptor małpiego GnRH

Komórki CHO z ekspresją małpiego receptora GnRH (10⁹ komórek) zawieszono w soli fizjologicznej buforowanej fosforanami uzupełnionej 5 mM EDTA (PBS-EDTA) i odwirowano przy 100 x g przez 5 minut. Do komórkowych peletek dodano 10 ml buforu do homogenizowania komórek (10 mM NaHCO3, 5 mM EDTA, pH 7,5), a następnie przeprowadzono homogenizację stosując homogenizator Polytron. Po odwirowaniu przy 400 x g przez 15 minut, supernatant przeniesiono do probówki do ultrawirowania i odwirowano przy 100000 x g przez 1 godzinę z wytworzeniem osadów frakcji błony. Osady te zawieszono w 2 ml testowego buforu i odwirowano przy 100000 x g przez 1 godzinę. Frakcję błony odzyskano jako osad, ponownie zawieszono w 20 ml testowego buforu, zamknięto w dozowniku i przechowywano w -80°C, a przed użyciem odmrażano.

(3) Wytwarzanie frakcji błony komórkowej CHO (jajnika chomika chińskiego) zawierającej receptor ludzkiego GnRH

Komórki CHO z ekspresją ludzkiego receptora GnRH (10⁹ komórek) zawieszono w soli fizjologicznej buforowanej fosforanami uzupełnionej 5 mM EDTA (PBS-EDTA) i odwirowano przy 100 x g przez 5 minut. Do komórkowych peletek dodano 10 ml buforu do homogenizowania komórek (10 mM NaHCO3, 5 mM EDTA, pH 7,5), a następnie przeprowadzono homogenizację stosując homogenizator Polytron. Po odwirowaniu przy 400 x g przez 15 minut, supernatant przeniesiono do probówki do ultrawirowania i odwirowano przy 100000 x g przez 1 godzinę z wytworzeniem osadów frakcji błony. Osady te zawieszono w 2 ml testowego buforu i odwirowano przy 100000 x g przez 1 godzinę. Frakcję błony odzyskano jako osady, ponownie zawieszono w 20 ml testowego buforu, zamknięto w dozowniku i przechowywano w -80°C, a przed użyciem odmrażano.

123 (4) Określenie stopnia inhibitowania wiązania ¹²³J-leuproreliny

Małpie i ludzkie frakcje błony wytworzone w powyższych (2) i (3) rozcieńczono testowym buforem z wytworzeniem 200 μg/ml rozcieńczenia i każdy z nich dawkowano w ilości 188 μΐ na probówkę. Do probówki zawierającej frakcję błony komórkowej CHO zawierającej małpie receptory GnRH ulega125 jące ekspresji, dodano 2 μl roztworu 20 mM związku w 60% DMSO i 10 μl 38 nM J-Ieuproreliny. Do probówki zawierającej frakcję błony komórkowej zawierającą ulegające ekspresji ludzkie receptory GnRH dodano 2 μl roztworu 2 mM związku w 60% DMSO i 10 μl 38 nM ¹²³J-Ieuproreliny. W celu określenia wartości maksymalnego wiązania, wytworzono mieszaninę reakcyjną zawierającą 2 μl 60%

125

DMSO i 10 μl 38 nM J-Ieuproreliny. W celu określenia ilości wiązania niespecyficznego, wytworzono mieszaninę reakcyjną zawierającą 2 μl roztworu 100 μΜ leuproreliny w 60% DMSO i 10 μl 38 nM

125 ¹²⁵J-Ieuproreliny.

W przypadku frakcji błony CHO z ulegającymi ekspresji małpimi i ludzkimi receptorami GnRH reakcję prowadzono w 25°C przez 60 minut. Po każdej reakcji mieszaninę reakcyjną zasysano i przesączano przez szklany filtr Whatmana (GF-F) potraktowany polietylenoiminą. Po tej filtracji zmierzono

125 za pomocą licznika γ radioaktywność ¹²⁵J-Ieuproreliny pozostałej na bibule filtracyjnej.

Obliczono ekspresję (TB-SB) / (TB-NSB) x 100 (gdzie SB = radioaktywność z dodanym związkiem, TB = radioaktywność maksymalnego wiązania, MSB = radioaktywność nie specyficznego wiązania) w celu znalezienia stopnia inhibitowania wiązania każdego testowanego związku. Ponadto, stopień inhibitowania określono przez zmianę stężenia testowanej substancji i obliczono stężenie związku, przy którym następuje 50% inhibitowania (wartość IC50) stosując krzywą Hill'a. Wyniki przedstawiono poniżej.

PL 214 756 B1

T a b e l a 1

Badany związek	Wartość IC50 (μΜ)
Małpi	Ludzki
Związek z przykładu nr 6	0,009	0,0002
Związek z przykładu nr 7	0,003	0,0001

Związek według wynalazku ma doskonałą aktywność antagonizującą hormon uwalniający gonadotropinę. Ma także dobrą zdolność do absorpcji przy podawaniu doustnym oraz doskonałą trwałość i farmakokinetykę. Dzięki małej toksyczności jest także bardzo bezpieczny. Zatem, związek według wynalazku można stosować na przykład jako środek profilaktyczny lub leczniczy w chorobach zależnych od hormonów. Konkretnie, jest on skuteczny na przykład jako środek profilaktyczny lub leczniczy w przypadku nowotworów zależnych od hormonów płciowych (na przykład raka prostaty, raka macicy, raka piersi, guza przysadki, itp.), przerostu prostaty, mięśniaka macicy, endometriozy, włókniaka macicy, przedwczesnego pokwitania, braku miesiączki, zespołu przedmiesiączkowego, bolesnego miesiączkowania, zespołu wielojamowego jajnika, zespołu policystycznych jajników, trądziku, łysienia, choroby Alzheimera, itp., jako regulator ciąży (antykoncepcja, itd.), lek na niepłodność lub regulator miesiączki, jako środek zapobiegający lub leczący zespół jelita nadwrażliwego lub jako środek zapobiegający pooperacyjnemu nawrotowi raka zależnego od hormonu płciowego. Jest także skuteczny jako regulator rui u zwierząt, środek poprawiający jakość mięsa jadalnego lub regulator wzrostu zwierząt w dziedzinie hodowli zwierząt i jako promotor tarła ryb w dziedzinie hodowli ryb.

Claims (15)

1. Związek tienopirymidynowy o wzorze:

w którym:

₁

R¹ oznacza C1-4 alkil;

₂

R² oznacza pirydynyl, który może mieć podstawnik wybrany z grupy obejmującej: (1') atom halogenu, (2') grupę hydroksylową, (3') C1-4 alkil i (4') C1-4 alkoksy; imidazolil podstawiony przez C1-4alkil; pirydazynyl, który może mieć podstawnik wybrany z grupy obejmującej: (1') grupę hydroksylową, (2') C1-4alkil i (3') C1-4alkoksy; i pirazynyl;

R³ oznacza C1-4alkil;

R⁴ oznacza: (1) atom wodoru, (2) C1-4alkoksy, (3) fenyl, (4) N-C1-4alkilo-N-C1-4alkilosulfonyloamino, (5) grupę hydroksylową lub (6) pirolidynyl podstawiony przez grupę okso lub C1-4alkilosulfonyI, pijdynyl, który może być podstawiony przez: (1') hydroksy-C1-4 alkil, (2') C1-4 alkoksykarbonyl lub (3') mono-C1-4aIkiIokarbamoiI; imidazolil, który może być podstawiony przez hydroksy-C1-4 alkil; triazolil i tetrazolil;

n oznacza liczbę całkowitą od 1 do 4; lub jego sól.

₁

2. Związek według zastrz. 1, w którym R¹ oznacza metyl.

₃

3. Związek według zastrz. 1, w którym R³ oznacza metyl.

4. Związek według zastrz. 1, w którym R⁴ oznacza C1-4alkoksy.

PL 214 756 B1

5. Związek według zastrz. 1, w którym n oznacza 2.

6. Związek według zastrz. 1, w którym R³ oznacza metyl, R⁴ oznacza atom wodoru, a n wynosi 1.

7. Związek według zastrz. 1, którym jest N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-metoksyetylo)(me-tylo)amino)metylo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynylo)-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznik lub jego sól.

8. Związek według zastrz. 1, którym jest N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-(((2-etoksyetylo)(metylo)amino)metylo)-2,4-diokso-3-(2-pirydynylo)-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznik lub jego sól.

9. Związek według zastrz. 1, którym jest N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-((dimetyloamino)metylo)-3-(6-metoksy-3-pirydazynylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznik lub jego sól.

10. Związek według zastrz. 1, którym jest N-(4-(1-(2,6-difluorobenzylo)-5-((dimetyloamino)me-tylo)3-(6-metoksypirydyn-3-ylo)-2,4-diokso-1,2,3,4-tetrahydrotieno[2,3-d]pirymidyn-6-ylo)fenylo)-N'-metoksymocznik lub jego sól.

11. Kompozycja farmaceutyczna, znamienna tym, że jako substancję czynną zawiera związek określony w zastrz. 1.

12. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca związek określony w zastrz. 1 do zastosowania jako antagonista hormonu uwalniającego gonadotropinę.

13. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca związek określony w zastrz. 1 do zastosowania jako lek do zapobiegania lub leczenia chorób zależnych od hormonów płciowych.

14. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca związek określony w zastrz. 1 do zastosowania jako lek do zapobiegania lub leczenia nowotworu zależnego od hormonów płciowych, przerzutu do kości raka zależnego od hormonów płciowych, przerostu prostaty, mięśniaka macicy, endometriozy, włókniaka macicy, przedwczesnego pokwitania, braku miesiączki, zespołu przedmiesiączkowego, bolesnego miesiączkowania, zespołu wielojamowego jajnika, zespołu policystycznych jajników, trądziku, łysienia, choroby Alzheimera, niepłodności, zespołu jelita nadwrażliwego, łagodnego lub złośliwego nowotworu niezależnego od hormonów i wrażliwego na LH-RH lub uderzeń gorąca; zapobiegania pooperacyjnemu nawrotowi raka zależnego od hormonu płciowego; lub jako regulator reprodukcji; środek antykoncepcyjny i induktor owulacji.

15. Zastosowanie związku określonego w zastrz. 1 do wytwarzania leku antagonizującego hormon uwalniający gonadotropinę do zapobiegania lub leczenia nowotworu zależnego od hormonów płciowych, przerzutu do kości raka zależnego od hormonów płciowych, przerostu prostaty, mięśniaka macicy, endometriozy, włókniaka macicy, przedwczesnego pokwitania, braku miesiączki, zespołu przedmiesiączkowego, bolesnego miesiączkowania, zespołu wielojamowego jajnika, zespołu policystycznych jajników, trądziku, łysienia, choroby Alzheimera, niepłodności, zespołu jelita nadwrażliwego, łagodnego lub złośliwego nowotworu niezależnego od hormonów i wrażliwego na LH-RH lub uderzeń gorąca; zapobiegania pooperacyjnemu nawrotowi raka zależnego od hormonu płciowego; lub jako regulator reprodukcji; środek antykoncepcyjny i induktor owulacji.