PL202840B1 - Związki o aktywności przeciwzakrzepowej, sposób wytwarzania tych związków, kompozycja farmaceutyczna i zastosowanie tych związków - Google Patents

Związki o aktywności przeciwzakrzepowej, sposób wytwarzania tych związków, kompozycja farmaceutyczna i zastosowanie tych związków

Info

Publication number
PL202840B1
PL202840B1 PL355484A PL35548400A PL202840B1 PL 202840 B1 PL202840 B1 PL 202840B1 PL 355484 A PL355484 A PL 355484A PL 35548400 A PL35548400 A PL 35548400A PL 202840 B1 PL202840 B1 PL 202840B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
compound
mmol
formula
compounds
residue
Prior art date
Application number
PL355484A
Other languages
English (en)
Other versions
PL355484A1 (pl
Inventor
Boeckel Constant Adriaan Anton Van
Cornelia Maria Tromp
Tamara Theodora Maria Geertsen
Original Assignee
Organon Nv
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Organon Nv filed Critical Organon Nv
Publication of PL355484A1 publication Critical patent/PL355484A1/pl
Publication of PL202840B1 publication Critical patent/PL202840B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07HSUGARS; DERIVATIVES THEREOF; NUCLEOSIDES; NUCLEOTIDES; NUCLEIC ACIDS
    • C07H3/00Compounds containing only hydrogen atoms and saccharide radicals having only carbon, hydrogen, and oxygen atoms
    • C07H3/06Oligosaccharides, i.e. having three to five saccharide radicals attached to each other by glycosidic linkages
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/70Carbohydrates; Sugars; Derivatives thereof
    • A61K31/7042Compounds having saccharide radicals and heterocyclic rings
    • A61K31/7052Compounds having saccharide radicals and heterocyclic rings having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. nucleosides, nucleotides
    • A61K31/706Compounds having saccharide radicals and heterocyclic rings having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. nucleosides, nucleotides containing six-membered rings with nitrogen as a ring hetero atom
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P7/00Drugs for disorders of the blood or the extracellular fluid
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P7/00Drugs for disorders of the blood or the extracellular fluid
    • A61P7/02Antithrombotic agents; Anticoagulants; Platelet aggregation inhibitors
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07HSUGARS; DERIVATIVES THEREOF; NUCLEOSIDES; NUCLEOTIDES; NUCLEIC ACIDS
    • C07H1/00Processes for the preparation of sugar derivatives
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07HSUGARS; DERIVATIVES THEREOF; NUCLEOSIDES; NUCLEOTIDES; NUCLEIC ACIDS
    • C07H15/00Compounds containing hydrocarbon or substituted hydrocarbon radicals directly attached to hetero atoms of saccharide radicals
    • C07H15/26Acyclic or carbocyclic radicals, substituted by hetero rings
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07KPEPTIDES
    • C07K9/00Peptides having up to 20 amino acids, containing saccharide radicals and having a fully defined sequence; Derivatives thereof
    • C07K9/001Peptides having up to 20 amino acids, containing saccharide radicals and having a fully defined sequence; Derivatives thereof the peptide sequence having less than 12 amino acids and not being part of a ring structure
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K38/00Medicinal preparations containing peptides

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Saccharide Compounds (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku są związki o aktywności przeciwzakrzepowej, sposób wytwarzania tych związków, kompozycja farmaceutyczna i zastosowanie tych związków do wytwarzania leków.
Proteazy serynowe są enzymami, które odgrywają ważną rolę w kaskadzie krzepnięcia krwi. Ważną proteazą serynową jest czynnik Xa, który katalizuje konwersję protrombiny do trombiny. Trombina jest ostatnią proteazą serynową w kaskadzie krzepnięcia. Główną funkcją trombiny jest rozszczepianie fibrynogenu, z wytworzeniem monomerów fibryny, które są sieciowane i tworzą nierozpuszczalny żel. Ponadto, trombina reguluje swe własne wytwarzanie przez aktywowanie czynników V i VIII wcześniejszych w kaskadzie. Ma ona również ważne działanie na poziomie komórkowym, gdzie działa na konkretne receptory powodując agregację płytek, aktywację komórek śródbłonka i proliferację fibroblastów. A zatem, trombina odgrywa główną rolę regulującą w hemostazie i tworzeniu się skrzepliny.
W pracach nad syntetycznymi inhibitorami proteaz serynowych, donoszono ostatnio o syntetycznym koniugacie NAPAP-pentasacharyd o aktywności przeciwzakrzepowej i dwoistym profilu aktywności, zarówno bezpośrednio przeciwko trombinie, jak i przeciwko czynnikowi Xa za pośrednictwem ATIII (ATIII:antytrombina III) (Bioorg. Med. Chem. Lett. 1999, 9(14), 2013-8). Aczkolwiek opisywany związek przeciwzakrzepowy może być interesujący, jednak z uwagi na wysoką zawartość siarczanu w reszcie pentasacharydowej, towarzyszy mu krzyżowa reaktywność HIT i zobojętnienie przez PF4 (Throm. Haem. Suppl. 1997, str. 363, PD 1485).
Stwierdzono obecnie, że związki o wzorze (I) są związkami przeciwzakrzepowymi o doskonałym i korzystnym dwoistym profilu działania. Związki o wzorze (I) mają z farmakologicznego punktu widzenia interesujący półokres trwania, co umożliwia podawanie ich raz dziennie, i prawie nie ulegają zobojętnianiu przez PF4. Ponadto ryzyko krwawienia jest małe. Reasumując, związki o wzorze (I) charakteryzują się atrakcyjną kombinacją własności farmakologicznych.
Wynalazek obejmuje związki przeciwzakrzepowe przedstawione wzorem I:
w którym R niezależ nie oznacza SO3- lub CH3; odstępnik jest przedstawiony wzorem:
*-(CH2CH2O)p-(CH2)2-NH-C(O)-(CH2)n-NH-C(O)-(CH2)m-, w którym koniec oznaczony * jest połączony z resztą pentasacharydową, p = 1-5, n = 1-5, a m oznacza 1 lub 2; ładunek reszty pentasacharydu jest zrównoważony przez dodatnio naładowane przeciwjony;
a łączna liczba grup siarczanowych w reszcie pentasacharydu wynosi 4, 5 lub 6;
lub ich farmaceutycznie dopuszczalne sole lub hydraty lub związki o wzorze I, w którym grupa aminowa w reszcie amidynowej jest chroniona grupą hydroksylową lub (1-6C) alkoksykarbonylową.
PL 202 840 B1
Związki według niniejszego wynalazku są użyteczne do leczenia i zapobiegania chorobom, w których bierze udział trombina i chorobom zwią zanym z trombiną . Obejmują one wiele stanów zakrzepowych i prozakrzepowych, w których aktywuje się kaskada krzepnięcia, i do których należą, ale nie wyłącznie, zakrzepica żył głębokich, zator płucny, zakrzepowe zapalenie żył, zamknięcie tętnic wskutek zakrzepicy lub zatoru, reokluzja tętnic podczas lub po angioplastyce lub na skutek trombolizy, restenoza wskutek uszkodzenia tętnic lub inwazyjnych zabiegów kardiologicznych, pooperacyjna zakrzepica lub zator żylny, ostra lub przewlekła miażdżyca tętnic, udar, zawał serca, nowotwór i przerzuty oraz choroby neurodegeneracyjne. Związki według wynalazku można również stosować jako antykoagulanty w pozaustrojowych obiegach krwi, jakie konieczne są w dializie i chirurgii. Związki według wynalazku można również stosować jako antykoagulanty in vitro.
Związki o wzorze (I) są szczególnie przydatne jako środki przeciwzakrzepowe ze wskazaniami tętniczymi.
Korzystne są związki według wynalazku, w których reszta pentasacharydowa ma wzór:
Dla aktywności przeciwzakrzepowej związków według wynalazku chemiczny charakter odstępnika ma znaczenie drugorzędne. Jednakże, w związkach według wynalazku odstępnik jest elastyczny, co oznacza, że nie zawiera sztywnych elementów, takich jak nienasycone wiązania lub struktury cykliczne. Korzystny odstępnik zawiera co najmniej jeden element -(CH2CH2O)-. Bardziej korzystne odstępniki zawierają trzy elementy -(CH2CH2O)-. Najkorzystniejszym odstępnikiem jest *-(CH2CH2O)3-(CH2)2-NH-C(O)-(CH2)3-NH-C(O)-CH2-, którego koniec oznaczony * jest przyłączony do reszty pentasacharydu.
Korzystnymi związkami o wzorze I są związki o wzorze (la), w którym p oznacza 1-5, n oznacza 1-5, a m oznacza 1 lub 2. Najkorzystniejszy jest związek o wzorze (la), w którym p oznacza 3, n oznacza 3, a m oznacza 1.
Dodatnio naładowane przeciwjony oznaczają H+, Na+, K+, Ca2+ itp. Korzystnie związki o wzorze (I) są w postaci soli sodowej.
Związek według wynalazku o wzorze I, w którym grupa aminowa w reszcie amidynowej jest chroniona grupą hydroksylową lub (1-6C)alkoksykarbonylową stanowi prolek związku o wzorze I.
PL 202 840 B1
Związki według wynalazku mogą występować jako wolna zasada i wówczas można je wyodrębnić z mieszaniny reakcyjnej w postaci farmaceutycznie dopuszczalnej soli. Farmaceutycznie dopuszczalne sole można również otrzymać przez działanie na wolną zasadę o wzorze (I) organicznym lub nieorganicznym kwasem, takim jak kwas solny, kwas bromowodorowy, kwas jodowodorowy, kwas siarkowy, kwas fosforowy, kwas octowy, kwas propionowy, kwas glikolowy, kwas maleinowy, kwas malonowy, kwas metanosulfonowy, kwas fumarowy, kwas bursztynowy, kwas winowy, kwas cytrynowy, kwas benzoesowy, kwas askorbinowy, itp.
Związki według wynalazku zawierają chiralne atomy węgla, a zatem można je otrzymać w postaci czystego enancjomeru lub jako mieszaninę enancjomerów, albo jako mieszaninę zawierającą diastereomery. Sposoby otrzymywania czystych enancjomerów są dobrze znane w technice i obejmują, na przykład, krystalizację soli uzyskanych z optycznie czynnych kwasów i mieszaniny racemicznej, lub chromatografię na chiralnych kolumnach. Dla diastereomerów można stosować kolumny z fazą prostą lub odwróconą.
Związki według wynalazku można wytworzyć najpierw przez aktywowanie grupy karboksylanowej analogu NAPAP o wzorze II, a następnie przez dodanie reszty odstępnika pentasacharydu zawierającej grupę aminową (wzór III), po czym ewentualnie usunięcie grupy ochronnej reszty amidynowej.
Grupę karboksylanową w związkach o wzorze II można aktywować jako mieszany bezwodnik, lub bardziej korzystnie jako aktywowany ester, taki jak N-hydroksysukcynimid, pentafluorofenol lub 1-hydroksybenzotriazol. W etapie sprzęgania, grupy benzamidynowej we wzorze II można nie blokować (R' = R = H) lub można ją chronić, stosując grupę karbaminianową, korzystnie alliloksykarbonyl (R' i/lub R oznacza H2C=CH-CH-C(O)O) lub benzyloksykarbonyl (R' i/lub R oznacza PhCH2-C(O)O). Grupy ochronne alliloksykarbonylową i benzyloksykarbonylową można usunąć w stosunkowo łagodnych warunkach. Grupę alliloksykarbonylową można usunąć stosując Pd w obecności słabego związku nukleofilowego, takiego jak morfolina lub ester malonowy. Grupę benzyloksykarbonylową można usunąć w warunkach takich jak wodór/Pd(C). Alternatywnie, można stosować syntetyczne prekursory benzamidyny, takie jak N-alkoksybenzamidyna lub N-benzyloksybenzamidyna (R' = H, R = alkoksyl lub benzyloksyl. Takie syntetyczne prekursory można przeprowadzić w benzamidynę w warunkach redukujących, takich jak uwodornienie (np. T. Fujii i in., Chem. Pharm. Bull. 39, 301, 1991 i T. Fujii i in., Chem. Pharm. Bull., 42, 1231, 1994).
Według wynalazku sposób wytwarzania związku o wzorze I obejmuje etap, w którym reszta benzamidynowa jest w postaci prekursora i resztę tę stanowi grupa 1,2,4-oksadiazolin-5-onowa (-R'-R = -C(O)O-). Prekursor ten można przeprowadzić w benzamidynę przez uwodornienie (R.E. Bolton i in., Tetrahedron Letters, Vol. 36, nr 25, 1995, str. 4471-4474).
Związki o wzorze II można wytworzyć różnymi sposobami znanymi w technice. Sposób wytwarzania związków o wzorze II, w którym R' = R = H; n oznacza 3, a m oznacza 1, opisano w publikacji EP 0513543. Związki o wzorze II, w których grupa amidynowa jest chroniona, na przykład grupą alliloksykarbonylową lub benzyloksykarbonylową, można wytworzyć ze związków o wzorze IV, w których grupa amidynowa jest chroniona grupą alliloksykarbonylową lub benzyloksykarbonylową, znanymi w technice sposobami sprzęgania fragmentów peptydowych. Karbaminiany o wzorze IV można na przykład wytworzyć z odpowiedniej amidyny (wzór IV, R' = R = H), jak opisano w literaturze, np. w publikacji T. Wellera i in., w J. Med. Chem. 39, 3119, 1996).
PL 202 840 B1
Związki N-alkoksybenzamidynowe i N-benzyloksybenzamidynowe o wzorze II można wytworzyć ze związków o wzorze V (opisanych w EP 0513543) przez działanie na związek cyjanowy O-alkilohydroksyloaminą lub O-benzylo-hydroksyloaminą, a następnie przez usunięcie estru t-butylowego w warunkach kwasowych. Alternatywnie, związki N-alkoksybenzamidynowe i N-benzyloksybenzamidynowe o wzorze II można wytworzyć najpierw przez usunięcie estru tert-butylowego w związku V w warunkach kwasowych, z wytworzeniem związku VI, a następnie przez reakcję otrzymanego cyjanowego związku z O-alkilo-hydroksyloaminą lub O-benzylo-hydroksyloaminą.
Związki o wzorze II, w których -R'-R- = -C(O)O- (grupa 1,2,4-oksadiazolin-5-onowa), można wytworzyć ze związków o wzorze IV, w którym -R'-R- = -C(O)O-, znanymi w technice sposobami sprzęgania fragmentów peptydowych.
Syntezę reszt amino-oligosacharyd-odstępnik o wzorze III prowadzi się na przykład sposobami opisanymi w publikacji EP 0649854. Reszty sacharydowe związków według wynalazku można wytworzyć sposobami znanymi w technice, np. z publikacji WO 99/25720.
Sprzęganie peptydów, które jest etapem opisanego powyżej sposobu wytwarzania związków według wynalazku, prowadzi się sposobami znanymi w technice przez sprzęganie - lub kondensację - fragmentów peptydowych, takimi jak metoda azydkowa, metoda mieszanych bezwodników, metoda aktywowanego estru, lub, korzystnie, metoda karbodiimidowa, zwłaszcza z dodawaniem katalitycznych ilości związków zmniejszających racemizację, takich jak N-hydroksysukcynimid i N-hydroksybenzotriazol. Omówienie znaleźć można w publikacji The Peptides, Analysis, Synthesis, Biology, Vol. 3, E. Gross i J. Meienhofer, wyd. (Academic Press, Nowy Jork, 1981) i M. Bodanszky; Principles of peptide synthesis, Springer-Verlag, 1984.
Obecne w związkach aminowe grupy funkcyjne można chronić w czasie procesu syntezy grupą ochronną dla N, którą jest grupa powszechnie stosowana w chemii peptydów do ochrony grupy α-aminowej, taka jak grupa tert-butyloksykarbonylowa (Boc), grupa benzyloksykarbonylową (Z), grupa 9-fluorenylometyloksykarbonylowa (Fmoc) lub grupa ftaloilowa (Phth). Grupy ochronne usuwa się w różny sposób, w zależności od charakteru tych grup. Zazwyczaj grupy ochronne usuwa się w warunkach kwasowych i w obecności zmiataczy. Przegląd grup ochronnych dla grupy aminowej oraz sposoby usuwania tych grup znaleźć można we wspomnianej wyżej publikacji The Peptides, Analysis, Synthesis, Biology, Vol. 3, a ponadto w publikacji T.W. Greene i P.G.M. Wuts, Protective groups in organic synthesis, John Wiley & Sons, Inc. 1991.
Związki według wynalazku można podawać dojelitowo lub pozajelitowo. Odpowiednia dawka i schemat podawania tych związków i zawierających je kompozycji zależne będą od potrzeb konkretnego pacjenta, któremu ma być podawany lek, zaawansowania lub wymagań związanych z chorobą i oceny lekarza prowadzącego. Podawanie pozajelitowe wymaga zwykle niższych dawek niż inne sposoby podawania, które są bardziej zależne od absorpcji. Jednakże, dziennie dawki dla ludzi korzystnie wynoszą 0,001-100 mg na kg ciężaru ciała, a bardziej korzystnie 0,01-10 mg na kg ciężaru ciała.
Lek wytworzony ze związków według wynalazku zgodnie z zastosowaniem według wynalazku przeznaczony jest do leczenia lub zapobiegania zakrzepicy lub innym chorobom związanym z trombiną. Można go również stosować jako substancję pomocniczą w ostrej terapii przeciwzakrzepowej. W takim przypadku, lek podaje się razem z innym związkiem użytecznym w leczeniu takich stanów chorobowych.
Wynalazek obejmuje również kompozycję farmaceutyczną, zawierającą związek według wynalazku.
PL 202 840 B1
Po zmieszaniu z farmaceutycznie dopuszczalnymi substancjami dodatkowymi, np. jak opisane w standardowym podręczniku Gennaro i in., Remington's Pharmaceutical Sciences (wyd. 18, Mack Publishing Company, 1990, patrz zwłaszcza Część 8: Pharmaceutical Preparations and Their Manufacture), związki można sprasować do stałych postaci użytkowych, takich jak pigułki, tabletki, lub można z nich wytworzyć kapsułki lub czopki. Stosując farmaceutycznie odpowiednie ciecze, związki można również podawać w postaci roztworu, zawiesiny, emulsji, np. jako preparaty do wstrzyknięć, lub w postaci sprayu, np. do stosowania do nosa.
Przy wytwarzaniu postaci użytkowych, np. tabletek, bierze się pod uwagę stosowanie konwencjonalnych dodatków, takich jak wypełniacze, barwniki, polimerowe środki wiążące itp. Zasadniczo można stosować każdą farmaceutycznie dopuszczalną substancję pomocniczą, która nie zakłóca działania związku czynnego.
Odpowiednie nośniki, które mogą być składnikiem kompozycji według wynalazku, obejmują laktozę, skrobię, pochodne celulozy itp., oraz ich mieszaniny, i stosuje się je w odpowiednich ilościach.
Wynalazek zostanie dalej zilustrowany następującymi przykładami.
PRZYKŁAD 1
Stosowano następujące skróty:
Ac = acetyl
Bn = benzyl
DBU = 1,8-diazabicyklo[5.4.0]undec-7-3en
DCC = dicykloheksylokarbodiimid
DMF = N,N-dimetyloformamid
Su = sukcynimidyl
Me = metyl
TBTU = tetrafluoroboran 2-(1H-benzotriazol-1-ilo)-1,1,3,3-tetrametylouroniowy
TEA = trietyloamina
TFA = kwas trifluorooctowy
Z = benzyloksykarbonyl
Numery związków odnoszą się do związków zamieszczonych na schematach 1 do 7.
Związek 3
Do roztworu związku 1 (53,6 g, 143,6 mmola) (R. Roy; W.K.C. Park; Q. Wu; S-N. Wang, Tetrahedron Lett., 1995 36(25), 4377-80) i związku 2 (27,9 g, 89,3 mmola) (S.J. Danishefsky; M.P. DeNinno; G.B. Philips; R.E. Zelle, Tetrahederon, EN, 1986, 42, 11, 2809-2819) w 930 ml DMF podczas mieszania w temperaturze 50°C dodano wodorku sodu (7,7 g 60% dyspersja, 192,2 mmola). Po 1 godzinie mieszaninę reakcyjną oziębiono do temperatury 40°C, rozcieńczono wodą i ekstrahowano trzy razy dichloroetanem. Połączone warstwy organiczne przemyto wodą i zatężono pod próżnią, uzyskując surowy produkt 3 (54 g). TLC: Rf = 0,23, 100% eteru.
Związek 4
Do roztworu związku 3 (89,3 mmola) w 800 ml suchego toluenu i 800 ml bezwodnika kwasowego podczas mieszania w temperaturze -30°C wkroplono oziębiony roztwór 361,5 ml kwasu siarkowego w bezwodniku octowym (16,5 ml stężonego kwasu siarkowego i 345,0 ml bezwodnika octowego). Po 2 godzinach reakcję przerwano dodatkiem 240 ml TEA i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej. Do roztworu dodano wodnego roztworu wodorowęglanu sodu (5%) i warstwę wodną ekstrahowano trzy razy octanem etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto dwa razy wodą i zatężono pod próżnią. Czynność tę powtórzono i otrzymano surowy związek 4 (53 g). TLC: Rf = 0,29, 100% eteru.
Związek 5
Do roztworu związku 4 (89,3 mmola) i etanotiolu (11,1 ml, 150,3 mmola) w 370 ml suchego toluenu podczas mieszania w temperaturze 0°C wkroplono roztwór eteratu BF3 w toluenie (23,9 ml, eterat-BF3 i 190 ml toluenu). Po 16 godzinach mieszania w temperaturze pokojowej mieszaninę reakcyjną wygaszono dodatkiem TEA i wodnego roztworu wodorowęglanu sodu i ekstrahowano trzy razy octanem etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto wodą i zatężono pod próżnią. Surowy produkt oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (toluen/octan etylu = 1/1 do 0/1, obj./obj.), uzyskując związek 5 (21,4 g). TLC: Rf = 0,31, toluen/octan etylu = 4/6, obj./obj.
PL 202 840 B1
Związek 7
Roztwór donora 5 (15,0 g, 30,3 mmola) i akceptora 6 (23,0 g, 30,3 mmola) (WO 99/25720) w ukł adzie suchy eter/dichlorometan (232 ml, 3/1, obj./obj.) mieszano przez 30 minut pod przepł ywem azotu w obecności aktywowanych 4 A sit molekularnych (7,6 g). Następnie w ciągu 75 minut do mieszaniny reakcyjnej w temperaturze -20°C wkroplono roztwór 1,3-dibromo-5,5-dimetylohydantoiny (5,5 g, 19,1 mmola) i kwasu trifluorometanosulfonowego (0,49 ml, 5,6 mmola) w układzie dioksan/dichlorometan (69,8 ml, 1/1, obj./obj.). Po 30 minutach do mieszaniny reakcyjnej dodano TEA (5 ml), po czym całość mieszano przez 10 minut i przesączono. Przesącz przemyto wodnym roztworem tiosiarczanu sodu (10%) i wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (10%) i zatężono pod próżnią. Produkt oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (0 do 5% acetonu w dichlorometanie) i otrzymano związek 7 (19,6 g). TLC: Rf = 0,1, eter/heptan = 8/2, obj./obj.
Związek 8
Do roztworu związku 7 (19,6 g, 16,4 mmola) w układzie suchy toluen/bezwodnik octowy (442 ml, 1/1, obj./obj.) podczas mieszania w temperaturze -26°C wkroplono oziębiony roztwór 131,5 ml kwasu siarkowego w bezwodniku octowym (11,5 ml stężonego kwasu siarkowego i 120 ml bezwodnika octowego). Po 75 minutach w temperaturze -20°C dodano TEA (73,5 ml). Bezwodnik octowy rozłożono przez stopniowe dodawanie 330 ml wody z jednoczesnym utrzymywaniem temperatury w zakresie 25°C-30°C. Mieszaninę mieszano przez 16 godzin, po czym przelano do 800 ml wody i ekstrahowano dwukrotnie toluenem. Połączone warstwy organiczne przemyto wodą i zatężono pod próżnią. Surowy produkt oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (toluen/octan etylu/etanol = 92/2/2, obj./obj./obj.) i otrzymano związek 8 w postaci białej piany (13,2 g). TLC: Rf = 0,29, toluen/etanol = 9/1, obj./obj.
Związek 9
Do roztworu związku 8 (13,2 g, 11,7 mmola) w suchym toluenie (66 ml) w temperaturze 32°C dodano morfoliny (4,1 ml, 46,9 mmola). Całość mieszano w temperaturze 32°C przez 42 godziny, po czym mieszaninę reakcyjną oziębiono do temperatury pokojowej i dodano wodnego roztworu kwasu solnego (17,6 ml, 4N). Mieszaninę rozcieńczono wodą i ekstrahowano dwa razy octanem etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto dwukrotnie wodą, wysuszono nad siarczanem sodu i zatężono pod próżnią, uzyskując związek 9 (12,6 g). TLC: Rf = 0,32, toluen/aceton = 7/3, obj./obj.
Związek 12
Do roztworu związku 9 (12,6 g, 11,6 mmola) w dichlorometanie (114 ml) dodano trichloroacetonitrylu (3,5 ml, 34,9 mmola) i DBU (52,2 gl, 0,35 mmola). Całość mieszano przez 2 godziny, po czym do mieszaniny reakcyjnej dodano aktywowanych 4 A sit molekularnych (24 g) i akceptora 11 (8,8 g, 13,0 mmola) (WO 99/25720) w dichlorometanie (45 ml). Po 30 minutach mieszania w temperaturze pokojowej mieszaninę oziębiono do temperatury -20°C i wkroplono roztwór trifluorometanosulfonianu trimetylosililu (405 gl, 2,1 mmola) w dichlorometanie (100 ml). Całość mieszano przez 30 minut, po czym w temperaturze -20°C dodano wodorowęglanu sodu i mieszaninę reakcyjną przesączono. Przesącz przelano do wodnego roztworu wodorowęglanu sodu i ekstrahowano trzy razy dichlorometanem. Połączone warstwy organiczne przemyto dwa razy wodą i zatężono pod próżnią. Produkt oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (1: SiO2, 0-10% acetonu w eterze; 2: SiO2, toluen/aceton = 85/15 do 80/20, obj./obj.; 3: RP-18: woda/acetonitryl, 2/8 do 0/10, obj./obj.) i otrzymano czysty związek 12 (8,9 g). TLC: Rf = 0,37, toluen/aceton = 7/3, obj./obj.
Związek 14
Zawiesinę związku 12 (8,9 g, 5,1 mmola) i 10% Pd/C (8,9 g) w 312 ml DMF i 45 ml wody mieszano pod ciągłym strumieniem wodoru. Po 4,5 godziny katalizator Pd/C usunięto przez odsączenie. Przesącz zatężono do objętości 400 ml i przez 5,5 godziny traktowano 10% Pd/C (1,5 g) pod strumieniem azotu. Katalizator usunięto przez odsączenie. Do przesączu (900 ml) dodano wodnego roztworu wodorotlenku sodu (32 ml, 4N). Całość mieszano przez 4 godziny w temperaturze pokojowej, po czym mieszaninę zakwaszono do pH = 6,6 dodatkiem 1N kwasu solnego, a następnie zatężono pod próżnią. Surowy produkt odsolono na kolumnie Sephadex G-25, którą eluowano wodą. Odpowiednie frakcje zebrano i liofilizowano, uzyskując związek 14 (4,0 g).
Związek 15
Pentasacharyd 14 (700 mg, 0,61 mmola) rozpuszczono w wodzie (13,2 ml) i DMF (3,3 ml) i potraktowano N-(benzyloksykarbonyloksy)sukcynimidem (224 mg, 0,90 mmola) i N-etylomorfoliną (233 gl, 1,83 mmola). Całość mieszano przez 15 minut, po czym mieszaninę reakcyjną wprowadzono bezpośrednio na kolumnę RP-18, którą eluowano układem woda/acetonitryl 10/0 do 7/3. Odpowiednie
PL 202 840 B1 frakcje zebrano, zatężono do małej objętości i wprowadzono na kolumnę jonowymienną Dowex 50 WX4-H+ w wodzie. Eluat zatężono pod próżnią i otrzymano czysty związek 15 (482 mg).
Związek 16
Do roztworu związku 15 (471 mg, 0,37 mmola) w DMF (4,7 ml) dodano kompleksu tritlenek siarki-pirydyna (1,1 g, 6,6 mmola) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 16 godzin w temperaturze 30°C. Mieszaninę oziębiono do temperatury pokojowej, wkroplono do 10% roztworu wodorowęglanu sodu (16,7 ml, 19,9 mmola) i mieszano przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej. Mieszaninę zatężono do małej objętości i wprowadzono na kolumnę Sephadex G-25, którą eluowano wodą. Odpowiednie frakcje zebrano, zatężono do małej objętości, a następnie przepuszczono przez kolumnę Dowex Na+ HCRW2 eluowaną wodą. Eluat zatężono i ponownie rozpuszczono w 8,3 ml 0,2N kwasu solnego, po czym pozostawiono do odstania przez 16 godzin w temperaturze 4°C. Mieszaninę reakcyjną zobojętniono 8 ml 0,2N roztworu wodorotlenku sodu i odsolono na kolumnie Sephadex G-25, którą eluowano wodą. Odpowiednie frakcje zebrano, zatężono pod próżnią i otrzymano czysty związek 16 (840 mg).
Związek 17
Zawiesinę związku 16 (0,37 mmola) i 10% Pd/C (820 mg) w tert-butanolu (85 ml) i wodzie (79 ml) z kilkoma kroplami kwasu octowego mieszano pod ciągłym strumieniem wodoru. Po 3 godzinach katalizator Pd/C usunięto przez odsączenie, przesącz zatężono i liofilizowano i otrzymano czysty związek 17 (675 mg).
Chlorowodorek estru benzylowego kwasu 4-[[4-[[(1R)-1-[[4-(aminoiminometylo)fenylo]metylo]-2-okso-2-(1-piperydynylo)-etylo]amino]-3-[[(4-metoksy-2,3,6-trimetylofenylo)sulfonylo]-amino]-1,4(S)-dioksobutylo]amino]-butanowego (18)
Do roztworu chlorowodorku kwasu 4-[[(1R)-1-[[4-(aminoiminometylo)fenylo]metylo]-2-okso-2-(1-piperydynylo)etylo]-amino]-3-[[(4-metoksy-2,3,6-trimetylofenylo)sulfonylo]-amino]-4-okso-(3S)-butanowego (2,38 g, 3,96 mmola) (Tetrahedron 51, 12047-12068, 1995) i benzenosulfonianu kwasu benzylo(4-aminomasłowego) (1,52 g, 3,96 mmola) (J. Am. Chem. Soc. 105, 5278-5284, 1983) w DMF (40 ml) w atmosferze azotu dodano N,N-diizopropyloetyloaminy (0,689 ml, 3,96 mmola) i tetrafluoroboranu tetrametylobenzotriazolilouroniowego (1,91 g, 5,94 mmola). pH mieszaniny reakcyjnej utrzymywano na poziomie 6, stosując N,N-diizopropyloetyloaminę. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 4 dni w temperaturze pokojowej, zatężono, rozpuszczono w octanie etylu, przemyto 5% roztworem węglanu sodu i 0,1N kwasem solnym, wysuszono nad siarczanem magnezu i zatężono. Pozostałość rozpuszczono w suchym etanolu (5 ml), wytrącono suchym eterem diizopropylowym, przesączono i otrzymano 2,47 g związku tytułowego 18. Rf = 0,8 octan etylu/pirydyna/kwas octowy/woda = 88/31/18/7, obj./obj./obj./obj.; Widmo mas (ESI+): 777,4 [M+H]+.
Chlorowodorek kwasu 4-[[4-[[(1R)-1-[[4-(aminoiminometylo)-fenylo]metylo]-2-okso-2-(1-piperydynylo)etylo]amino]-3-[[(4-metoksy-2,3,6-trimetylofenylo)sulfonylo]amino]-1,4(S)-dioksobutylo]amino]-butanowego (19)
Zawiesinę związku 18 (2,42 g, 3,11 mmola) i 10% Pd/C (400 mg) w układzie metanol/woda (40 ml, 3/1, obj./obj.) mieszano pod ciągłym strumieniem wodoru. Po 8 godzinach mieszaninę reakcyjną przesączono i przesącz zatężono i odparowano trzy razy z układem metano/toluen (1/10, obj./obj.). Pozostałość rozpuszczono w suchym etanolu (5 ml), wytrącono suchym eterem dietylowym, przesączono i wysuszono. Pozostałość rozpuszczono w wodzie i wprowadzono bezpośrednio na kolumnę do preparatywnej HPLC DeltaPak RP-C18, stosując gradient układu do eluowania 20% A/60% B/20% C do 20% A/14% B/66% C w ciągu 60 minut przy szybkości przepływu 40 ml/min. (A: 0,5M bufor fosforanowy, pH 2,1; B: woda; C: acetonitryl/woda = 6/4). Wydajność: 598 mg. Rf = 26,4 min. (3-10 min.: 20-43% C + 20% A; 10-50 min.: 43-66% C + 20% A), A: bufor fosforanowy, pH 2,1; B: woda, C: acetonitryl/woda = 6/4). Analityczna HPLC Supelcosil LC-18-DB; Widmo mas (ESI+): 687, 2 [M+H]+, (ESI-): 685, 2 [M-H].
Związek 21 ze związku 17 i związku 19
Do roztworu związku 19 (40 mg, 58,3 μmola) w DMF (800 pi) dodano N-hydroksysukcynimidu (9,0 mg, 78,1 μmola), DCC (18,5 mg, 89,7 μmola) i 1-hydroksybenzotriazolu (8,8 mg, 65,1 μmola). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 40 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną przesączono przez dicalite i dicalite przemyto cztery razy DMF (284 pi). Do przesączu dodano 0,1M buforu Na2HPO4 (1936 pi, pH =7,5) i pentasacharydu 17 (94,7 mg, 52,6 μmola). Po mieszaniu przez 30 minut mieszaninę przesączono przez dicalite, zatężono i wprowadzono na kolumnę Sephadex
G-50, którą eluowano układem acetonitryl/woda (1/1, obj./obj.). Odpowiednie frakcje zebrano, zatężoPL 202 840 B1 no i odsolono dwukrotnie na kolumnie chromatograficznej Sephadex G-50 (woda). Odpowiednie frakcje zebrano i liofilizowano, uzyskując koniugat 21 w postaci białej substancji stałej (95,8 mg). Widmo mas (ESI+) = 2469, HPLC: Rt = 8,3 min. (20-80% B w ciągu 15 minut, A = woda/acetonitryl 8/2, B =
2M NaCl/acetonitryl 8/2, obj./obj.), analityczna HPLC MonoQ HR 5.
Związek 22
Roztwór (R)-N-Boc(4-cyjanofenylo)alaniny (25,0 g, 86,1 mmola), piperydyny (21,3 ml, 215,3 mmola) i TBTU (41,5 g, 129,2 mmola) w suchym CH2Cl2 (500 ml) mieszano w temperaturze pokojowej pod przepływem azotu przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną przemyto kolejno 0,2N kwasem solnym, wodą, wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (nasyconym) i wodą. Warstwę organiczną wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono pod próżnią. Produkt rozpuszczono w gorącym octanie etylu (35 ml), wytrącono heptanem (190 ml) i przesączono, uzyskując związek 22. TLC: Rf = 0,58, heptan/octan etylu = 3/7, obj./obj.
Związek 23
Roztwór związku 22 (25,6 g, 71,7 mmola), chlorowodorku hydroksyloaminy (7,1 g, 101,8 mmola) i trietyloaminy (16,8 ml, 120,5 mmola) w absolutnym etanolu (307 ml) mieszano w temperaturze 80°C przez 4 godziny. Po oziębieniu mieszaniny do temperatury pokojowej wytworzyły się kryształy, które odsączono, przemyto etanolem i eterem i wysuszono w eksykatorze, uzyskując związek 23 (24,5 g). TLC: Rf = 0,15, heptan/octan etylu = 3/7, obj./obj.
Związek 24
Roztwór związku 23 (24,5 g, 62,7 mmola) i chloromrówczanu etylu (7,2 ml, 75,3 mmola) w suchej pirydynie (245 ml) mieszano w temperaturze 115°C przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną oziębiono do temperatury pokojowej, przelano do wody (1250 ml) i ekstrahowano trzy razy octanem etylu (500 ml) Połączone ekstrakty organiczne wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono pod próżnią, uzyskując związek 24 (24,3 g). TLC: Rf = 0,42, CH2Cl2/MeOH 95/5, obj./obj.
Związek 25
Roztwór związku 24 (24,3 g, 58,4 mmola) w suchym CH2Cl2 (122 ml) i TFA (122 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny i zatężono pod próżnią w obecności toluenu. Otrzymano związek 25 (37,6 g). TLC: Rf = 0,35, CH2Cl2/MeOH, 8/2, obj./obj.
Związek 26
Zawiesinę H-Asp-(OtBu)-OH (39 g, 206,35 mmola), chlorku 4-metoksy-2,3,6-metylobenzenosulfonylu (62 g, 249,3 mmola) i diizopropyloaminy (89 ml, 635 mmoli) w DMF (950 ml) i wodzie (450 ml) mieszano w temperaturze 0°C przez 3 godziny. Mieszaninę reakcyjną przelano do wody z lodem (5 l) i przemyto dwa razy eterem dietylowym, zakwaszono wodnym roztworem kwasu solnego (4N, 72 ml) i ekstrahowano trzy razy octanem etylu. Połączone warstwy w octanie etylu wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono pod próżnią, uzyskując związek 26 (97,7 g). TLC: Rf = 0,67, CH2Cl2/MeOH, 8/2, obj./obj.
Związek 27
Roztwór związku 25 (33,5 g), związku 26 (24,7 g), TBTU (36,8 g, 114,6 mmola) i diizopropyloaminy (27,2 ml, 194,1 mmola) w suchym DMF (670 ml) mieszano przez 2 godziny i zatężono pod próżnią. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu (750 ml), przemyto wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (5%, 1250 ml) i wodnym roztworem kwasu solnego (0,1N, 1250 ml), wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono pod próżnią, uzyskując związek tytułowy 27 (33,8 g). TLC: Rf = 0,88, CH2Cl2/MeOH, 8/2, obj./obj.
Związek 28
Roztwór związku 27 (33,8 g, 48,3 mmola) w suchym CH2Cl2 (170 ml) i TFA (170 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny i zatężono pod próżnią w obecności toluenu. Otrzymano związek 28 (32,3 g). TLC: Rf = 0,73, CH2Cl2/MeOH, 8/2, obj./obj.
Związek 29
Roztwór związku 28 (32,3 g) H-GABA-OtBu.HCl (9,5 g, 48,4 mmola), TBTU (29,0 g, 90,5 mmola) i diizopropyloaminy (25,2 ml, 179,8 mmola) w suchym DMF (622 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny i zatężono pod próżnią. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu (840 ml), przemyto wodnym roztworem wodorowęglanu sodu (5%, 1400 ml) i wodnym roztworem kwasu solnego (0,1N, 1400 ml), wysuszono nad MgSO4, przesączono i zatężono pod próżnią. Pozostałość rozpuszczono w etanolu (75 ml) i powoli dodano do eteru diizopropylowego (2990 ml), uzyskując związek 29 w postaci białawych kryształów (32,0 g). TLC: Rf = 0,56, CH2Cl2/MeOH, 9/1, obj./obj.
PL 202 840 B1
Związek 30
Roztwór związku 29 (3,0 g, 3,82 mmola) w suchym CH2Cl2 (15 ml) i TFA (15 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny i zatężono pod próżnią w obecności toluenu. Pozostałość oczyszczono na żelu krzemionkowym, stosując CH2Cl2/MeOH (0%-6% MeOH) i otrzymano czysty związek 30 (1,98 g). TLC: Rf = 0,56, CH2Cl2/MeOH, 8/2, obj./obj.
Związek 31
Roztwór związku 30 (900 mg, 1,23 mmola), TBTU (396 mg, 1,23 mmola) i diizopropyloaminy (215 gl, 1,53 mmola) w DMF (45 ml) mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Dodano związku 17 (2,0 g, 1,11 mmola), całość mieszano przez 4 godziny, po czym mieszaninę zatężono pod próżnią i otrzymano związek 31 (4,17 g).
Związek 21 ze związku 31
Zawiesinę związku 31 (4,17 g) i 10% Pd/C (2,8 g) w alkoholu tert-butylowym (28 ml) i wodzie (56 ml) mieszano przez noc pod ciągłym strumieniem wodoru. Katalizator Pd/C usunięto przez odsączenie i przesącz zatężono pod próżnią. Pozostałość rozpuszczono w wodzie i oczyszczono na kolumnie Q-Sepharose. Odpowiednie frakcje zebrano, zatężono i odsolono na kolumnie chromatograficznej Sephadex G-25 (woda). Odpowiednie frakcje zebrano i liofilizowano, uzyskując koniugat 21 w postaci białej substancji stałej (1,74 g).
Schemat 1
OMe OMe
PL 202 840 B1
PL 202 840 B1
PL 202 840 B1
PL 202 840 B1
Schemat 5
O 1'lłlUłiłH
PL 202 840 B1
Schemat 6
PL 202 840 B1
RN
PL 202 840 B1
PRZYKŁAD 2
Aktywności biologiczne związków według wynalazku określono stosując następujące metody badań.
I. Badanie antytrombinowe
Trombina (Czynnik Ila) jest czynnikiem w kaskadzie krzepnięcia.
Aktywność antytrombinową związków według niniejszego wynalazku badano przez spektrofotometryczny pomiar szybkości hydrolizy chromogenicznego substratu s-2238, na który działa trombina. Tę próbę na aktywność antytrombinową w układzie buforowym stosowano do wyznaczenia wartości IC50 badanego związku.
Ośrodek do badań bufor trometamina-NaCl-glikol polietylenowy 6000 (TNP)
Związek porównawczy: 12581 (Kabi)
Nośnik: Bufor TNP
Rozpuszczalność można wspomóc stosując sulfotlenek dimetylu, metanol, etanol, acetonitryl lub alkohol tert-butylowy, które w stężeniach do 2,5% nie wywierają skutków ubocznych na końcową mieszaninę reakcyjną.
Technika:
Reagenty*: 1. Bufor trometamina-NaCl (TN); skład buforu: 6,057 g (50 mmoli) trometaminy (Tris), 5,844 g (100 mmoli) NaCl, woda do 1 l. pH roztworu doprowadzono do wartości 7,4 w temperaturze 37°C stosując HCl (10 mmol.l-1) 2. Bufor TNP: glikol polietylenowy 6000 rozpuszczono w buforze TNP do stężenia 3 g.l-1. 3. Roztwór S-2238: Jedną fiolkę S-2238 (25 mg; Kabi Diagnostica, Szwecja) rozpuszczono w 20 ml buforu TN do stężenia 1,25 mg.l-1 (2 mmol.l-1). 4. Roztwór trombiny: Ludzką trombinę (100 NIH jednostek/fiolkę, Enzyme Res. Lab. Inc., USA) rozpuszczono w buforze TNF, uzyskując 50 NIH jednostek.ml-1 roztworu podstawowego. Bezpośrednio przed użyciem roztwór ten rozcieńczono buforem TNP do stężenia 30,2 NIH jednostek. ml-1 * Wszystkie stosowane składniki mają gatunek analityczny - Do roztworów wodnych stosuje się ultraczystą wodę (o jakości Milli-Q).
Przygotowanie roztworów związku badanego i porównawczego
Związki badany i porównawczy rozpuszczono w wodzie Milli-Q, uzyskując podstawowe stężenia 10-2 mol.l-1. Każde ze stężeń rozcieńczano stopniowo nośnikiem, uzyskując stężenia 10-3, 10-4 i 10-5 mol.l-1. W badaniach stosowano wymienione rozcieńczenia, łącznie z roztworem podstawowym (końcowe stężenia w mieszaninie reakcyjnej: 3·10-4; 10-4; 3·10-5; 10-5; 3·10-6; 10-6 3·10-7 i 10-7 mola.l-1, odpowiednio).
Procedura
W temperaturze pokojowej 0,075 ml i 0,025 ml roztworu związku badanego i związku porównawczego albo nośnika, wprowadzano pipetą naprzemiennie do studzienek płytki do mikromiareczkowania i roztwory te rozcieńczano odpowiednio 0,115 i 0,0165 ml buforu TNP. Do każdej studzienki dodano porcję 0,030 ml roztworu S-2238 i płytkę wstępnie ogrzano i preinkubowano przez wytrząsanie w inkubatorze (Amersham) przez 10 minut w temperaturze 37°C. Po preinkubowaniu zapoczątkowano hydrolizę S-2238 przez dodanie do każdej studzienki 0,030 ml roztworu trombiny. Płytkę inkubowano (wytrząsając przez 30 sekund) w temperaturze 37°C. Absorbancję każdej próbki przy 405 nm mierzono co 2 minuty od 1 minuty po rozpoczęciu inkubacji przez 90 minut, stosując kinetyczny czytnik płytek do mikromiareczkowania (Twinreader plus, Flow Laboratories).
Wszystkie dane zebrano w komputerze osobistym IBM stosując program przetwarzania danych (Biolise). Stężenie dla każdego związku (wyrażone w mol.l-1 mieszaniny reakcyjnej) i absorbancję dla ślepej próby wykreślono w funkcji czasu reakcji w minutach.
Ocena odpowiedzi:
Z wykresu z badania obliczono maksymalną absorbancję dla każdego stężenia końcowego. Wartości IC50 (stężenie końcowe, wyrażone w gmol.l-1, powodujące 50% zahamowania maksymalnej absorbancji dla ślepej próby) obliczono stosując analizę transformacji logarytmicznej, zgodnie z metodą Hafnera i in. (Arzneim.-Forsch./Drug Res. 1977; 27(11): 1871-3).
Aktywność antytrombinową dla związku z przykładu 1: wartość IC50: 17 nM.
II. Test przeciwko czynnikowi Xa
Aktywowany Czynnik X (Xa) jest czynnikiem w kaskadzie krzepnięcia. Aktywność anty-Xa związków według wynalazku oceniono przez spektrofotometryczny pomiar szybkości hydrolizy chromogenicznego substratu s-2222 dla Xa. Badanie aktywności anty-Xa w układzie buforowym stosowano do wyznaczenia wartości IC50 badanego związku.
PL 202 840 B1
Związek porównawczy: pentasacharyd Org 31540
Nośnik: Bufor TNP
Rozpuszczalność można wspomóc stosując sulfotlenek dimetylu, metanol, etanol, acetonitryl lub alkohol tert-butylowy, które w stężeniach do 1% (dla DMSO) i do 2,5% (dla innych rozpuszczalników) nie wywierają skutków ubocznych na końcową mieszaninę reakcyjną.
Technika
Reagenty*. 1. Bufor trometamina-NaCl (TN); skład buforu: 6,11 g (50,4 mmola) trometaminy (Tris), 10,17 g (174 mmole) NaCl, 3 g.l-1 glikolu polietylenowego 6000, woda do 1 l. pH roztworu doprowadzono do wartości 7,4 w temperaturze 37°C stosując HCl (10 mmol.l-1) 3. Roztwór S-2222: Jedną fiolkę S-2222 (25 mg, Chromogenix, Szwecja) rozpuszczono w wodzie, uzyskując stężenie 0,375 mg.ml-1 (0,5 mmola.I-1). 4. Roztwór Xa: Bydlęcy ludzki czynnik Xa (71 nKat.fiolka-1; Chromogenix) rozpuszczono w 10 ml buforu TNP, a następnie rozcieńczono buforem TNP, uzyskując stężenie 0,75 nKat.(1,5 U)ml-1. Rozcieńczenie musi być świeżo przygotowane. 5. Roztwór ATIII: Ludzką ATIII (Chromogenix) rozpuszczono w wodzie, uzyskując stężenie 1 U.ml-1, a następnie roztwór dalej rozcieńczono 3 objętościami buforu TNP do stężenia 0,25 U.ml-1. 6. Roztwór standardowy: roztwór podstawowy 5,7 przeciw-Xa U.ml-1 Org 31540 rozcieńczono w buforze TNP do 0,05 U.ml-1. 7. Próbki do badań: Każdą próbkę rozpuszczono w wodzie i rozcieńczono buforem TNP do stężenie 0,05 nmol.ml-1. Z każdej próbki przygotowano 9 rozcieńczeń (czynnik rozcieńczenia 1,5).
Oznaczenie aktywności wobec Xa
Każdą próbkę do badań (0,05 ml) pipetowano w temperaturze pokojowej do studzienki płytki do mikromiareczkowania. Do każdej próbki dodano roztworu AT-III (0,05 ml) i płytkę wytrząsano w mieszarce Vari. Po 10 minutach od dodania AT-III do każdej studzienki pipetowano porcję roztworu Xa (0,05 ml) i płytkę ponownie wytrząsano. Dokładnie w 2 minuty po dodaniu roztworu Xa do każdej studzienki pipetowano 0,1 ml roztworu S-2222 i płytkę ponownie wytrząsano. Do każdego dodawania stosowano pipetę 12-kanałową. Pozostała ilość Xa katalizuje hydrolizę S-2222, której szybkość mierzono fotometrycznie w temperaturze pokojowej po okresach inkubacji odpowiednio 2 i 22 minuty. Absorbancję dla każdej próbki mierzono przy 405 nm, stosując czytnik Reader Microelisa model 310C (Organon Teknika, Oss, Holandia) i obliczono wzrost absorbancji ^OD). Każdą próbkę badano w dwukrotnym powtórzeniu. Na każde 10 próbek przypadała 1 próba ślepa (0,05 ml buforu TNP).
Krzywa kalibracji
Z porcji standardowego roztworu przygotowano serię rozcieńczeń próbki kalibracyjnej (czynnik rozcieńczenia 1,4 dla próbek Org 31540). Otrzymane standardowe próbki (około 12 próbek) powinny zawierać 0,01 - 0,05 anty-Xa U/ml. W każdym badaniu 0,05 ml każdej z próbek badano trzykrotnie, jak opisano w części „Oznaczanie aktywności wobec Xa”. Krzywą kalibracyjną otrzymano przez wykreślenie linii prostej do log średnia AOD (ślepa) - średnia AOD (próbka standardowa) średnia AOD (próbka standardowa) wobec log anty-Xa
Wartości U/ml określono metodą najmniejszych kwadratów.
Ocena odpowiedzi:
Z krzywej kalibracyjnej oznaczano średnią aktywność anty-Xa w U/ml dla każdej próbki. Aktywność przeciwko czynnikowi Xa związku z przykładu 1: 1012 U^mol.

Claims (8)

  1. Zastrzeżenia patentowe w którym R niezależ nie oznacza SO3- lub CH3; odstępnik jest przedstawiony wzorem:
    *-(CH2CH2O)p-(CH2)2-NH-C(O)-(CH2)n-NH-C(O)-(CH2)m-, w którym koniec oznaczony * jest połączony z resztą pentasacharydową, p = 1-5, n = 1-5, a m oznacza 1 lub 2; ładunek reszty pentasacharydu jest zrównoważony przez dodatnio naładowane przeciwjony; a łączna liczba grup siarczanowych w reszcie pentasacharydu wynosi 4, 5 lub 6;
    lub ich farmaceutycznie dopuszczalne sole lub hydraty lub związki o wzorze I, w którym grupa aminowa w reszcie amidynowej jest chroniona grupą hydroksylową lub (1-6C) alkoksykarbonylową.
  2. 2. Związek według zastrz. 1, w którym reszta pentasacharydowa ma wzór
  3. 3. Związek według zastrz. 1 albo 2, w którym odstępnikiem jest *-(CH2CH2O)3-(CH2)2-NH-C(O)-(CH2)3-NH-C(O)-CH2-, którego koniec oznaczony * jest przyłączony do reszty pentasacharydu.
    PL 202 840 B1
  4. 4. Związek według zastrz. 1 o wzorze la
  5. 5. Sposób wytwarzania związku o wzorze I określonym w zastrz. 1, znamienny tym, że obejmuje etap, w którym reszta benzamidynowa jest w postaci prekursora i resztę tę stanowi grupa 1,2,4-oksadiazolin-5-onowa.
  6. 6. Kompozycja farmaceutyczna, zawierająca substancję czynną oraz farmaceutycznie dopuszczalne substancje pomocnicze, znamienna tym, że jako substancję czynną zawiera związek określony w zastrz. 1-4.
  7. 7. Związek według zastrz. 1 - 4 do stosowania w leczeniu.
  8. 8. Zastosowanie związku określonego w zastrz. 1-4 do wytwarzania leku do leczenia lub zapobiegania zakrzepicy lub innym chorobom związanym z trombiną.
PL355484A 1999-12-07 2000-12-01 Związki o aktywności przeciwzakrzepowej, sposób wytwarzania tych związków, kompozycja farmaceutyczna i zastosowanie tych związków PL202840B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
EP99204172 1999-12-07
PCT/EP2000/012155 WO2001042262A2 (en) 1999-12-07 2000-12-01 Antithrombotic compound

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL355484A1 PL355484A1 (pl) 2004-05-04
PL202840B1 true PL202840B1 (pl) 2009-07-31

Family

ID=8240976

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL355484A PL202840B1 (pl) 1999-12-07 2000-12-01 Związki o aktywności przeciwzakrzepowej, sposób wytwarzania tych związków, kompozycja farmaceutyczna i zastosowanie tych związków

Country Status (23)

Country Link
US (1) US6875755B2 (pl)
EP (1) EP1237897B1 (pl)
JP (1) JP4820517B2 (pl)
KR (1) KR100776607B1 (pl)
CN (1) CN1195767C (pl)
AR (1) AR026726A1 (pl)
AU (1) AU781846B2 (pl)
BR (1) BR0016217A (pl)
CA (1) CA2393042C (pl)
CO (1) CO5251449A1 (pl)
CZ (1) CZ303385B6 (pl)
HK (1) HK1047593A1 (pl)
HU (1) HUP0203471A3 (pl)
IL (2) IL149628A0 (pl)
NO (1) NO323059B1 (pl)
NZ (1) NZ519100A (pl)
PE (1) PE20010935A1 (pl)
PL (1) PL202840B1 (pl)
RU (1) RU2266913C2 (pl)
SK (1) SK287682B6 (pl)
TW (1) TWI289566B (pl)
WO (1) WO2001042262A2 (pl)
ZA (1) ZA200203799B (pl)

Families Citing this family (16)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PT1440077E (pt) * 2001-09-07 2013-06-04 Alchemia Ltd Pentassacáridos de heparina sintéticos
US7208498B2 (en) 2002-07-15 2007-04-24 Merck & Co., Inc. Piperidino pyrimidine dipeptidyl peptidase inhibitors for the treatment of diabetes
DE60315687T2 (de) 2002-10-07 2008-06-05 Merck & Co., Inc. Antidiabetische heterocyclische beta-aminoverbindungen als inhibitoren von dipeptidylpeptidase
EP1562925B1 (en) 2002-11-07 2007-01-03 Merck & Co., Inc. Phenylalanine derivatives as dipeptidyl peptidase inhibitors for the treatment or prevention of diabetes
US7265128B2 (en) 2003-01-17 2007-09-04 Merck & Co., Inc. 3-amino-4-phenylbutanoic acid derivatives as dipeptidyl peptidase inhibitors for the treatment or prevention of diabetes
AU2004210149A1 (en) 2003-01-31 2004-08-19 Merck & Co., Inc. 3-amino-4-phenylbutanoic acid derivatives as dipeptidyl peptidase inhibitors for the treatment or prevention of diabetes
CN1787823A (zh) 2003-05-14 2006-06-14 麦克公司 作为二肽基肽酶抑制剂用于治疗或预防糖尿病的3-氨基-4-苯基丁酸衍生物
CN1798556A (zh) 2003-06-06 2006-07-05 麦克公司 作为治疗或者预防糖尿病的二肽基肽酶抑制剂的稠合吲哚
JP4579239B2 (ja) 2003-06-17 2010-11-10 メルク・シャープ・エンド・ドーム・コーポレイション 糖尿病の治療または予防するためのジペプチジルペプチダーゼ阻害剤としてのシクロヘキシルグリシン誘導体
WO2005011581A2 (en) 2003-07-31 2005-02-10 Merck & Co., Inc. Hexahydrodiazepinones as dipeptidyl peptidase-iv inhibitors for the treatment or prevention of diabetes
EP1574516A1 (en) * 2004-03-05 2005-09-14 Sanofi-Aventis Antithrombotic compound
TW200621794A (en) * 2004-10-06 2006-07-01 Akzo Nobel Nv Pulmonary administration of an antithrombotic compound
TWI403334B (zh) * 2004-12-23 2013-08-01 Merck Sharp & Dohme 包含生物素殘基之抗血栓雙重抑制劑
TWI376234B (en) 2005-02-01 2012-11-11 Msd Oss Bv Conjugates of a polypeptide and an oligosaccharide
HRP20110331T1 (hr) * 2005-10-10 2011-06-30 N.V. Organon Antikoagulantno-antitrombotski dvojni inhibitori, koji sadrže biotinski biljeg
WO2011073408A2 (en) 2009-12-18 2011-06-23 Endotis Pharma Pharmaceutical oral dosage form containing a synthetic oligosaccharide

Family Cites Families (6)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
DE4115468A1 (de) * 1991-05-11 1992-11-12 Behringwerke Ag Amidinophenylalaninderivate, verfahren zu deren herstellung, deren verwendung und diese enthaltende mittel als antikoagulantien
DE4206858A1 (de) * 1992-03-05 1993-09-09 Behringwerke Ag Glycopeptid-derivate, verfahren zu ihrer herstellung und diese verbindungen enthaltende pharmazeutische mittel
FR2704226B1 (fr) * 1993-04-22 1995-07-21 Sanofi Elf 3-desoxy oligosaccharides, leurs procedes de preparation et les compositions pharmaceutiques qui les contiennent.
NZ264340A (en) * 1993-09-01 1995-04-27 Akzo Nobel Nv Bisconjugate comprising two saccharides and a spacer, use in pharmaceutical compositions
IL126893A (en) * 1997-11-19 2003-05-29 Akzo Nobel Nv Sulfated pentasaccharide derivatives and pharmaceutical compositions containing them
SK286755B6 (sk) 1998-06-17 2009-05-07 Universiteit Leiden Antitrombotické zlúčeniny, farmaceutický prostriedok s ich obsahom a ich použitie

Also Published As

Publication number Publication date
EP1237897A2 (en) 2002-09-11
CZ20021958A3 (cs) 2002-08-14
PE20010935A1 (es) 2001-09-20
SK287682B6 (sk) 2011-06-06
NZ519100A (en) 2004-09-24
SK7942002A3 (en) 2002-09-10
AU2003801A (en) 2001-06-18
NO20022689L (no) 2002-06-06
WO2001042262A3 (en) 2001-12-13
CN1195767C (zh) 2005-04-06
JP4820517B2 (ja) 2011-11-24
CA2393042C (en) 2011-06-28
IL149628A (en) 2010-04-29
AU781846B2 (en) 2005-06-16
KR100776607B1 (ko) 2007-11-16
NO20022689D0 (no) 2002-06-06
KR20020070988A (ko) 2002-09-11
TWI289566B (en) 2007-11-11
IL149628A0 (en) 2002-11-10
US6875755B2 (en) 2005-04-05
HK1047593A1 (zh) 2003-02-28
WO2001042262A2 (en) 2001-06-14
JP2003520208A (ja) 2003-07-02
CA2393042A1 (en) 2001-06-14
HUP0203471A3 (en) 2003-03-28
US20030114361A1 (en) 2003-06-19
RU2266913C2 (ru) 2005-12-27
NO323059B1 (no) 2006-12-27
HUP0203471A2 (hu) 2003-02-28
CO5251449A1 (es) 2003-02-28
CN1407989A (zh) 2003-04-02
CZ303385B6 (cs) 2012-08-29
PL355484A1 (pl) 2004-05-04
EP1237897B1 (en) 2015-01-14
ZA200203799B (en) 2003-10-29
BR0016217A (pt) 2002-09-10
AR026726A1 (es) 2003-02-26

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL202840B1 (pl) Związki o aktywności przeciwzakrzepowej, sposób wytwarzania tych związków, kompozycja farmaceutyczna i zastosowanie tych związków
AU756493B2 (en) Antithrombotic compounds
JP4705093B2 (ja) 抗血栓化合物
NZ247043A (en) Anticoagulant n-glycopeptide derivatives
MXPA02005278A (en) Antithrombotic compound
HK1034266B (en) Antithrombotic compounds
HK1101881B (en) Antithrombotic compound

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20131201