PL202226B1 - Nitryl dipeptydowy, jego zastosowanie lecznicze i zawierająca go kompozycja farmaceutyczna - Google Patents

Abstract

Wynalazek dotyczy szeregu zwi azków nale zacy do nitryli dipeptydowych, a tak ze zastosowania tych zwi azków jako leków lub substancji czynnych do wytwarzania leków do selektywnego hamowania dzia lania katepsyny K, w szczególno sci w leczeniu stanu zapalnego, osteoporozy, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zapalenia ko sci i stawów. Ponadto wynalazek dotyczy kompozycji farmaceu- tycznych zawieraj acych zwi azki wed lug wynalazku. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy nitryli dipeptydowych stanowiących inhibitory proteaz cysternowych (w szczególności katepsyny) oraz ich zastosowań farmaceutycznych w leczeniu lub profilaktyce chorób lub stanów, w których bierze udział katepsyna.

Katepsyny cysteinowe, np. katepsyny B, K, L i S stanowią klasę enzymów lizosomowych, które są angażowane w rozmaitych zaburzeniach obejmujących stan zapalny, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie kości i stawów, osteoporozę, nowotwory (zwłaszcza nowotwór inwazyjny i przerzuty nowotworu), chorobę wieńcową, miażdżycę tętnic (łącznie z pęknięciem płytki miażdżycowej i destabilizacją), choroby autoimmunologiczne, choroby oddechowe, choroby infekcyjne i choroby stymulowane immunologicznie (łącznie z odrzuceniem przeszczepu).

Nieoczekiwanie stwierdzono, że pewna grupa nitryli dipeptydowych jest szczególnie użyteczna, gdyż wykazuje własności inhibitorów katepsyny cysteinowej i może być stosowana do leczenia wskazanych powyżej stanów zależnych od katepsyny cysteinowej.

Przedmiotem wynalazku jest nitryl dipeptydowy wybrany spośród: indol-4-ilo-C(O)-Leu-Gly(CN);

[1-(cyjanometylo-karbamoilo)-3-metylo-butylo]amidu kwasu 5-amino-chinolino-2-karboksylowego;

p-acetamidometylobenzoilo-Leu-Gly(CN);

związku o wzorze XI

w którym Rx oznacza grupę o wzorze:

PL 202 226 B1

{1-[(cyjano-dimetylo-metylo)-karbamoilo]cykloheksylo}amidu kwasu indolo-2-karboksylowego; [1-(cyjanometylo-karbamoilo)-2-metylo-butylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego; [1-(1-cyjano-3-metylo-butylokarbarnoilo)-2-metylobutylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

[1-(1-cyjano-3-metylo-butylokarbamoilo)-3-metylo-butylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

{1-[1-cyjano-2-(1H-indol-3-ilo)-etylokarbamoilo]-3-metylo-butylo}amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

[1-(1-cyjano-1-metylo-etylokarbamoilo)-3-metylo-butylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

[1-(1-cyjano-4-fenylo-propylokarbamoilo)-3-metylo-butylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

[1-(1-cyjano-4-fenylo-propylokarbamoilo)-cykloheksylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

[1-(cyjanometylo-karbamoilo)cykloheksylo]amidu kwasu 1H-indolo-5-karboksylowego; N-[1-(cyjanometylo-karbamoilo)-cykloheksylo]-4-imidazol-1-ilometylo-benzamidu; związku o wzorze XII

w którym Rx i Rz mają takie znaczenie jak w tabeli poniżej:

Rx	Rz
1	2
οτ	1 CH z \ CH3 CHa
OT	ot-
CH2 CH, / V Z / N . CHo-CH2 t 1 CHS	H

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2
N ,N		H
CK. OL ’Ha V	H
	γΎΖ	^CK, t ’
	I AZ>	^CH CHj, CK3
	γ^^Ζ^ it 1	Qt“·'
	AZ>
	-O	H
	i\T
Z^ 1 I	‘''γί^Χ	X ^CH ch3 xh3
o	XX	X ^CH ch3 xh3
0 u c	ζχ	''CM,
z ch3	Y] Uk	^CH ch3 xh3
v_	X
	“\ ’ 1 Ν·\ l	XH ch3 Yh3
	ch3

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2
ο z— CZ/	H
	H
	^CH ch3 ^ch3
0 u ch’XX	H
	H
i ch3	H
FXVl	H
ch3	H
CH3 ^c fj CH3 ch3	H

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2
	1 o < / \ ch2 x	Qk Λ - CHj CHj-
ł	p\	.0v ΓΥ C H<
	^0	ch.^' 1
	O—	|< ch,
	^N \	ch.^' 1
	ch3
		z--v ~0v
	γλ^-	ΓΥ C H<
t	| Z '‘N	ch.^' 1
f<z^ 1 κ^>χ	rv	0\^°'CH~
/ — \	_Z/ \\
\\ //	N=y	0\^°'CH~

N-{1-[(cyjano-dimetylo-metylo)-karbamoilo]-3-metylo-butylo}-4-imidazol-1-ilometylobenzamidu; związku o wzorze XIII

N-[1-(cyjanometylo-karbamoilo)-3-metylo-butylo]-4-(2-pirolidyn-1-ylo-etylosulfanylo)benzamidu;

N-[1-(cyjanometylo-karbamoilo)-3-metylo-butylo]-4-(2-pirolidyn-1-ylo-etylosulfonylo)benzamidu;

N-[1-(cyjano-3-metylo-butylokarbamoilo)-3-metylo-butylo]-4-imidazol-1-ilometylobenzamidu;

PL 202 226 B1 związku o wzorze XIV

w którym Rx oznacza grupę o wzorze

estru benzylowego kwasu [1-(2-benzyloksy-1-cyjano-etylokarbamoilo)-3-metylo-butylo]-karbaminowego;

w którym Rz oznacza grupę o wzorze

PL 202 226 B1 cyjanometyloamidu kwasu 2-[2-(4-chloro-fenyloamino)-acetyloamino]-4metylo-pentanowego; związku o wzorze XVI

w którym R* oznacza grupę o wzorze

związku o wzorze XVII

w którym Rx, Ry i Rz mają takie znaczenie jak wskazano w tabeli poniż ej:

PL 202 226 B1

Rx	Ry	Rz
1	2	3
	l		1 CH / \ ch3 ch,	H
			l
			ch3
			, CH. 1 2	, CH. 1 2
	h		CH	CH
			/ \	/ \
			ch3 CH3	ch3 CH3
				ch;
			, CH. 1 z
0-	J/	A	CH / \ ch3 CH3	N-h/
	.N. f <5>		^CH. I 2	ch;
	1		CH	1 ;-\
	< /.· N		/ \ ch3 CH3	N-h/ A
1 \_			, ch2	ch2
	~A	-o	I CH	I CH
		/ \	/ \
		ch3	ch3 CH3	ch3 CH3
			, CH. 1 z	, CH. 1 z
N~	V/		CH / \	CH / \
			ch3 CH3	ch3 CH3
				CH/
			, CH. 1 z
N~	3		CH / \ ch3 CH3
1			, CH.	CH,
’χ^ίΛ,			1 CH	1 CH
		1 j	/ \	/ \
	0¾.	II	CH CH3	CH CH3

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
0 ch3 //		^CH, 1 2		CH, i 2
//	rX;r'\1	CH	/	CH
	I	/ \	\
L*		ch3 CH3	ch3	CH3
		, CH, 1 2		CH, i 2
		CH	/	CH
	1	/ \	\
	i 1	ch3 ch3	ch3	CH3
CK
	4
		, ch2
		I CH		H
	fi	/ \ ch3 CH3
0
ii		, CH,
C.		1 2
ch3 'j	1	CH / \		H
	1	ch3 CH3
		, CH, 1 z
N —	•/Λ	CH		H
»<	/ \
ch3	V™/	ch3 CH3
CK i J
S., /		, CH,		CH, i *
Y'	ii	CH	/	CH
		/ \	\
b;	X ^'CH^	ch3 ch3	ch3	CH3
		'‘CH, 1 z		ch2
N-.	J/ %	CH	/	CH
J'·	/ \	\
ch3	\ — /	CH3 CH3	ch3	ch3
Z^\	.Λf	XCH. | Z
y™	' X	CH		H
n^xch3	/ \
	CH3 CH3
		XCH. 1 z
o__	Jta	CH		H
	/ \
	\ —— z	ch3 CH3

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
CK i J
0 γ Y		XCH. 1 2	YH I *	ł
h		CH	CH
υΎ'		/ \	/ \
	0	CH3 CH3	ch3	ch3
	nn
/=\	n/	XCH. 1 z	YH	ł
N	' J	CH	CH
n Yh3	/ \	/ \
	CHj CH3	ch3	ch3
CH- S 3 c		v
	CH.
		1 CH	H
	I	/ \
	X	ch3 CH3
	ch2
CH3 q		CK,	Yh	>
Jc 1	YY 1	1 z CH	1 CH
CH3 CH3	1 ΥγΥγ	/ \ CH3 CH3	/ \ ch3	ch3
CH3 ,.Ox		^ch2
Y 1	YY 1	I CH	H
CH3 CH3	1 YAs	/ \ CH3 CH3
Λ=Π		K.:- , ,		.O,
Y^n		CH, I 2	nr	ch3
	ΥΥ	CH	-y n
	li	/ \
	Κ/Υ	CH3 CH3	I
		ΥΛ1.		.<K
'γί's		CK t z	nr	ch3
	/7	CH X \	CH„^^
	\ — /	ch3 ch3	[ 2
			S
		XCK	II	1
'γί's		Υγ Yh3	Λ	n
	/7	o CH^	CH, \ *	yJ>
		[	CH, f

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
						Z	A
					,CL	II
γΎ			Ύ	v	ch3	Λ
Ν'-	ta	J				ch2 V *
/		ch2				-o
ch3		[				ch2
						f
						z	A
					,O„	II
Tl	?^ch3 r; O CH,	J ch2	Ύ	X	ch3	Λ CH, \ * -o
		[				ch2
						f
						z	A
					,O„	II
	_/A.	I	Ύ	Y	ch3	Λ CH, \ * -o
\LJZ	\ ........... /	ch2		X
		[				ch2
						f
					,CL		-O,
Y'			Ύ	V	ch3	lif	ch3
Ń—		J	<>	JJ		YJJ
Z		CH„				ch2^^
ch3		I				f
	CH,				,CL		/Ox«„
	oj l'			if	ch3	rY	ch3
ίιϊ	x CH	J		J		TT
	Y	CH„ I				ch2^^ f
,Λ					,CL	>z\	/Ox«„
'Xfil	CH, /-»i_i	1		|f	ch3	Γ T	ch3
M-	1 jf '~r' ł3 c o ch3	ch2 I		J		ChT^ f
r=\	Υ~λ			CH ł	?	A	°'ch3
F V y	N\_^N-CH2		z	CH \
	ch3	ch3	1
	ch2 < / X NH x						-CK
i i .Υγ li T		z	CH ł CH \	?	cp	ch3
ii J		ch3	ch3	1

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
		r~\	'S. CH, 1 £		x°'ch3
	7	~N N-CH,	CH	JL JJ
		v_y \	/ \	chP^
		CH3 CH3	i 2
---			'S. CH, 1 £	I7/	x°'ch3
X /)		< N-CH,	CH
	\-/ \	/ \	ch2^^
		ch3 CH3	ł2
		ΓΛ	'S. CH, 1 £		xc-p
CH,	y	—N N-CH. \_/ \	CH / \	o	F
			ch3 CH3	CH.^ f
			'S. ch2		F P i/F X.
		X *\	ł 2		X F
	z/	-N N-CH,	CH	f II
\\ z		v_y \	/ \
		ch3 CH3	CH, f *
			'S. ch2		F P i/F X.
			ł z	γ	X F
X /)		V_y V	CH / \	-O
		ch3 CH3	CH.^ f *
		l/Λ	'S. CH, ł 2		F P i/F zOF
	N~	CH	f li
		/ \	Λχ
			ch3 CH3	CH.^ f *
			'S.		zO.,
V	JZ	—N N-CH, V_7 \	CH, ł 2 CH	1 i -W. >	ch3
CH3-O			/ \	CH,^^
		ch3 CH3	1
	y—	r~\ M N-CH,	'S. CH, ł 2	A	'°'CHS
		CH	--L, J
/			/ \
ch3			ch3 CH3	T

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
	() CH,		Ά. CH,		F F 1 χΓ C
,Α-s	A / \ NH x		1 2 CH / \	1 1 A A	' *ρ
			CH3 CH3	ch2^^
				!
/=\			Ά. CH,		F F A
W	)~ N N“ \_y	CH,	1 2 CH	zA !	' *F
/ CKpO		/ \	As A
		ch3 CH3	CH, !
	ch2		Ά.		F F 1 χΓ
			CH,		nf
fi?			1 2 CH	zA 1 U	' F
N~~	/A		/ \ ch3 CH3	chAa
	\ ....../			!
	ch2			f	Ά
			ch2		sjA
			1 CH	ch2
N~~	/A		/ \ ch3 CH3	?o CH,
				Ϊ2
					A\
			Ά.	f	I
	il AHs		CH2		\ A7
,..,As	A / \ NH x		I CH / \ ch3 CH3	o ° \ c 5
				Ϊ
			Ά. CH,	AV	Ά
	La		1 2	1
A/		CH / \	chM	'o'CH’
	ch2 x		ch3 CH3
_x\					,CH,
A	1 A		CH, l 2	<A
L		CH	As. s
A	A \		/ \ ch3 CH3	CH, I
					F
	ch2				AF
			ch2		AA
			ł *	Aj	X F
			CH	li
,N ch3			/ \ ch3 CH3	ł

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
/=\ Γ~\ Ρ“Λ\ //—Ν N-CH, ch3 ' ''‘—Z \	CHL 1 2 CH / \ ch3 CH3	1 3 CHZ^ r
	CH, t 2 CH / \ ch3 CH3	Χγ0*3 CHZ^ r
0 - ΧΖχπ 0	0 CH>^ 1 2	H
σ	CH* .ch3 CH 3 1 ch3	H
ο'! <·Ν^	CH* .ch3 CH 3 1 ch3	H
/zS kxJ ζλ CH CH,	CH* .ch3 CH 3 1 ch3	H
Ck	CH* .ch3 CH 3 1 ch3	H
CH, _ / \ (Π Λ	0 CH>^ 1 2	H
X	H fN ChTCz/ \ 2	H

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
	4 //	H
	CH, Ό	H
	CH, Ό	H
	CH, Ό	H
CK	CH3 z c / X CH3 CH3	H
	ch3 Ϊ c / X CH3 CH3	H
	ch3 Ϊ c / X CH3 CH3	H
—0 b	ch3 Ϊ c / X CH3 CH3	H
ch / Vyw/ CH	ch3 o-/ CH, V	H

PL 202 226 B1

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
	P CH, \2	H
“Ό.	CH, Ό	H
°'XK Cl	CH, Ό	H
-CL CH3	CH, Ό	H
C^\	CH, Ό	H
ch3	CH, Ό	H
	CH, Ό	H
CQk	CH, Ό	H
CH, Ck	CH, Ό	H

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
Ck	CH, Ό	H
chAP-	CH, Ό	H
	CH, Ό	H
ch3 lii	CH, Ό	H
F kkk	CH, Ό	H
NO, k	CH, Ό	H
<£k	CH, Ό	H
N III	CH, Ό	H
„C ' ch3	CH, Ό	H

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
ΙΛ— ¢) Ν	CH, Ό	H
υχ Η	CH, Ό	H
Ν ł ch3	CH, Ό	H
w3 CH3	CH, Ό	H
Cl N u CH3 \	CH, Ό	H
o	CH, Ό	Δ *
N 111	CH, Ό	Δ
	CH, Ό	Δ
°X	CH, Ό	Δ

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
^.CHg 0 ók	CH, Ό	Δ
Cl	CH, Ό	Δ
CH, 1 3	CH, Ό	Δ
CH, Ok	CH, Ό	Δ
o Δ'Κ	CH, Ό	Δ
N tu	k ,ch3 CH 3 1 ch3	Δ
p	k ,ch3 CH 3 1 ch3	Δ
Cl	k ,ch3 CH 3 1 ch3	Δ
Cl-^XjZ'	k ,ch3 CH 3 1 ch3	Δ

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
OeHZ	ct r*^ fi	H
0	CH/^ ł 2
ev 0	CHg CH^^ 1 2	H
cv 0	W CH. t 2	H
CH. / s s'	ch3
CH '0	r^fi CH/^	H
0	CHg CH^^ 1 2	Δ
Λ	CHg
x- CH	CH^	H
L AJ	I
Cv ó	ch3 r^ti CH?^ 1	H
CH	ch3 r^ti CH?^ 1	H

PL 202 226 B1 cd. tabeli

CH,

I ch₂

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
CH1 3 / N—(	F^I NH	H
<i'CH5 ch3 3	z^Lj Va/ł 1 g 1
CH1 4 /
N—(		H
<i'CH5 ch3 3	CH, \ 2
a	f
		H
CH,
N—( <i'CH5 ch3 3	ch3 CH/^ 1 2	H
CH1 4 /
N—(		H
<i'CH5 ch3 3	CH, \ 2
CH. 1 3 /
N—(	A	H
<i'CH5 ch3 3

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
CH, 1 3 / N—( Τχ CH3?CH3 ch3 3	1 CHZ	H
ch3 o—Z CH3^ AjT. /c\ CH3 CHa	I CHZ	H
	CC Cl	H
CH3Cj^~	CH2-zs^CI cc Cl	H
Cl	CH2-zs^CI cc Cl	H
CHj~0	CH2-zs^CI cc Cl	H
F >LL <X F 1 F	CH2-zs^CI cc Cl	H
px i r F	CH2-zs^CI cc Cl	H

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
F
jA	CH2		-Cl	H
		pjl	'Cl
N—/
	ch2		-Cl	H
ch.'?'ch3		Ujl	'Cl
ch3 3
o -i
CH,	z
,»Y r'k	CH2	Tkr	-Cl	H
r			'Cl
ch3. j ch3
ch3
Ci
Λ	CH2	T^Tr	-Cl	H
>L
ct \			'Cl
CH, 1 /
N—/ N \\	u		Ϊ
V		\τΓ*υ		H
► ch.'?'ch3		ch2
ch3 3		\
Clv<	CH2	rPr	-Cl	H
			'Cl
-O-	Ćh2 \		-Ci	H
\
0 \	Ćh2		-Ci	H
ΛΛ
o—		iy

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
F. jÓk F F I F	Ćh2 Ί		Cl	H
ęr A F | F F	Ćh2 Ί		Cl	H
F F^ l A'. AA A p 1^ li F 1 F F	Ćh2 Ί		Cl	H
CH, 1 / N ·—f γ CHrf'CH3 CH, 3	Ćh2 Ί		Cl	H
a., 1 Ł / N—< N [ -A CH, l CH3 ch3	Ćh2 Ί		Cl	H
a	Ćh2 Ί	SF	.Cl	H
A TQT	CH 1	fH3 Z>*S o 2		H

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
f'?'f F	fH3 zrs CH, 1	H
		H
CH, i / N—{ i U YT/Yh, ch3 3		H
Q CH. v Y ch3 I ch3 ch3		H
ct		H
Cł-^— Cl	CH, λ f Ci	H

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
CH, i 3 / N—Z V CH3'?'0H, ch3 ·	ćh2 Ί	Z' 'k.	r	H
CH, 1 2 Z N—( / U Nxz CH, f CH, ch3	ćh2 Ί	Z' 'k.	r	H
Cl JJL Cl	ćh2 Ί	Z' 'k.	r	H
ca-o —	ch2 Ί			H
CH, S—X CH3*\\ //——	ch2 Ί		.Cl r	H
z°\^CH3 CH3~c \ z ' CH3CH3	ch2 Ί		.Cl r	H
CH, 1 / N—/ <3 CFV?CH ch3 3	ca		zj ch3	Δ

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
CH, 1 / N—·/ CFV?CH3 ch3 3		H
CH“O —	ĆHz^.CI «„	H
ck 0Η3ΗθΑ™	ĆHz^.CI «„	H
CHa CH, * 3 n 3'C-_x°. CH3 CH3	ĆHz^.CI «„	H
V	ĆHz^.CI «„	H
Cl ^ // ......... Cl	ĆHz^.CI V	H
CH, 1 / N-—( 9 CH3'f'CH3 ch3	Kc.ch3 i ch3	H
ck cka^h-	Kc.ch3 i ch3	H

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
Ν“Ν / ' ch3ch3	CHZ ch3	H
\3 y/*! ch3-,c\#Y ch3	Ćn2 zs γ· NH \\ //	H
CHa w zCH3 \“ //~N ch3-c-YY ch3	NH \\ //	Δ
CH3 CH, i 3 Λ CH3 N-N ó	CHj ch3	H
CH, 1 / M-—( 9 CH3'f'CH3 en.	CH, Λ P Cl	H
V	cc Cl	-CH3
Cl	cc Cl	-CH3

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
ch3
	CHg ' A	a	zCi	-CH3
			sci
CHg ' ,C-^/ux_-CHa CH3	CHg ' A	AY	zCi	-CH3
\		AA	sci
rpf	Ξ
V F pF F	CHg ' A	Cr	zCi sci	-CH3
CH, j 3 /
	CHg ' A	AY	zCi	-CH3
CH3^?'CH3 CHg 3			sci
CHa ;ppr CHg N_N ch2	CHg ' A	AY	zCi	-CH3
d			sci
Ci
A	CHg ' A	PY	zCi	-CH3
		kA	sci
CHg^ / / CHg N_N V CH, / z	1	Az f............		-CH3
A		CI

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3
CH, N—/ Nr CKr?'CH3 CH3 3	CH2 ~|	Δ
(yL ó	ch2	H
(yL ó	ch3 CK2	H
Cl	CH^cxCH3 ! ch3	Δ
ΟΗ,Τ* CW^ / γ / CH3 η-N CH, ó	CH^cxCH3 ! ch3	H
Cl	! ch3	H

N-[2-[3-(metoksykarbonylo)-fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[2-[3-karboksyfenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(difenyloacetylo)-L-fenyloalaminoamidu;

N-[2-[3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(N-morfolinokarbonylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[3-[3-(metoksykarbonylo)fenoksy)-1-cyjanopropylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[2-[5-(metoksykarbonylo)-fur-2-ylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[2-[(3-(metoksykarbonylo)fenylo)tiometoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

PL 202 226 B1

N-[2-[(3-karboksyfenylo)metanosulfinylo]-1(S)-cyjanoetylo-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[4-(3-metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-1(S)-cyjanobutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[4-(3-metoksykarbonylo-fenylo)-1(S)-cyjanobutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

związku o wzorze

w którym R30, R32, X2, -Ar i Z mają takie znaczenie jak wskazano w tabeli poniżej:

R30	R32	Χ2	-Ar	Z
1	2	3	4	5
θυο	CH3 ^-x^cm2	ch3 ch, / V		COOH
OCH3 CH 0 3 -a 1 A AA / AA II 0		CH. CH, / A 'Χ		COOH
CH3CO	CH3	CH, CH, / A		COOH
ca 11 0	GH3 ^X^'Crt2	CH, CH, / A		COOH
ι^Ίι θ A A CA CH AA NAi^ izomer 1	GH3 ^^ch2	CH, CH, / A 'Χ		COOH

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
οχ 6 izomer 2	CH3 ^xX^'ch2	CH, CH,		COOH
1 Π ° CH ό	GH3	CH, CH,		COOH
ch3o^\ c II ο	GH3	CH, CH, /		COOH
ch3o^\ c II ο	GH3	CH, CH,		COOH
ch3 ζ CHC' /—( 'ο V 7	ęx	CH, CH,		COOH
ν-κ 7	GH3	CH, CH,		COOH
ο ,_„ II Or 0	GH3	CH, CH, /		COOH

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
0 II ο	gh3 \	CH. CH, / V Y		COOH
CH^ Ν —\ /— CO ch3	ch3	CH. CH, /V\	^A^	COOH
CO w formie trifluorooctanu	ch3 T\h2	CH. CH, / V Y		COOH
O II S“ TJTT o	gh3	CH. CH, / V Y	^A^_	COOH
0 s'Ot ' o	gh3 \	CH. CH, / V Y		COOH
o 11 C4H9 — — o	ch3	CH. CH, /V\	^A^_	COOH
0 9h3 II ΟγΤ o	ch3 T\h2	CH. CH, / V Y		COOH
o c,h’ 0	gh3 αΑ2	CH. CH, / V Y	^A^_	COOH

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
	0 II s — II 0	CH3 κ/s	‘ch2	CH, CH, / V		COOH
ci μ 1	o II F o	CH3 L; /S	’CHZ	CH. CH, / V		COOH
	0 J i	CH3
F-. Λ V vr Ii I IL -<x	II X s — II o		‘ch2	CH, CH, / V		COOH
	o li	CH3
Cl , y> v i fl A\ SJ Cl	II x S — II o	SSzY	‘CK2	CH, CH, / V		COOH
CH. 1 3 .CH -~- c h 3 -f t L> J-	o II ✓ S — <11 0	CH3 L; /S	’CHZ	CH, CH, / V		COOH
	o II v — <11 o	CH3
x<s 1 >s -O F — C / \ F F	K/S	‘CK2	CH, CH, /VX		COOH
CK _ γί^^γ i	o II s_ II o	ch3 A /L	‘CK2	CH. CH, / vx		COOH
Y o c ii O		CH3 sź-V. K/S	‘CK2 \	CH, CH, / V		COOH

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
CH3(CH2)2C(O)-	ch3	CH, CH, / V		COOH
ο I (rc*°	ch3	CH, CH, / V		COOH
CH3(CH2)2C(O)-	^ch2	CH, CH, / V		COOH
i 0 / \_y x'o	(Χ^ ^ch2	CH, CH, / V		COOH
och3 \ /? CH-C d'	Z\ M ch2 z	CH, CH, / V		COOH
—o 0=0 Z	zvCH3 V xch2	CH, CH, / V		COOH
0 ii a1'	zvCH3 V xch2	CH, CH, / V		COOH
XX 0 X c, ch2 ''	zvCH3 V xch2	CH, CH, / V		COOH
0 CK3 ,1 0	zvCH3 V xch2	CH, CH, / V		COOH

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
CH3(CH2)2O-C(O)-	xch2	CH, CH, / A^		COOH
z Sx_CH2 \\ // 'c^ 0	ę^3 xch2	CH, CH, / A^		COOH
0 l!	i^^ch3 xch2	CH. CH, / AC,		COOH
z°	xch2	CH. CH, / AC,		COOH
CF, \A o A^_cz cf3	ę^CH3 xch2	CH. CH, / Α'χ		COOH
0 H li A/kzC	^ch2	CH. CH, / Α'χ		COOH
O II CH,—S — II o	xCH2	CH. CH, / Α'χ		COOH
CH3(CH2)2C(O)-	^^CKj xch2	CH, CH, / A^		COOH
o II NO, ę Άααα \.	ę^CH3 ^ch2	CH. CH, / Α'χ		COOH

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
0 o 11	^Ch3 xCH2	CH, CH, / YY		COOH
Ο ΖΥ\ Χ/ —C	ca^CHj ^CHZ	CH- CH, / Y		COOH
Ο θ4 0	xCH2	CH. CH, / ΎΥ		COOH
ΥΥ V ΑχΥο'θΗ2	ca^CHj ✓ CHZ	CH. CH, / Y		COOH
0 *ύ CHp-C^^Y-S--- V»	cA^CHj ^CHZ	CH. CH, / Y 'Χ		COOH
0	jX^XCH3 xCH2	CH. CH, / Y 'χ		COOH
C 0	^CHZ	CH- CH, / Y		COOH
CH3OCH2C(O)-	C^r^01^3 xCH2	CH. CH, /YY	χ^	COOH
1 0= S=O	cA^CHs ^CHZ	CH. CH, / Y	^~Y^__	COOH

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
Ν°ζθ ó-1· 0	ργΑ*3 V xch2	CH, CH, /SA		COOH
CH3(CH2)2CO	/ CH, ΑΧ	CH, CH, /SA		COOH
ο 0 C Ο χ	/ CH, ΑΧ	CH, CH, AA		COOH
ΑΑ ° >1 A JA C, CH 1 och3	/ CH, ΑΧ	CH, CH, AA		COOH
CH3(CH2)2C(O)-	ch3 'Ν'^Ν .CH,	CH, CH, AA		COOH
ο 0 C OL	ch3 'Ν'^Ν .CH,	CH, CH, AA		COOH
och3 ΑγΥ / L jj κ ο	ch3 'Ν'^Ν .ch2	CH, CH, AA		COOH
ο ο ίΤ w formie trifluorooctanu	-.CH,	CH, CH, AA		COOH
och3 .CH ΑΑΑ c 11 — ο	-.CH,	CH, CH, AA		COOH

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
CH3(CH2)2C(O)-	A Υ~Ν ^CH,	CH. CH, / vx		COOH
Ν~λ ,γθ ......ρ—C-	CM3-^-O\r^-CH2	CH. CH, /VX		COOH
0 II ογ | |Τ ''οΑ-Υ		CH- CH, /VX		COOH
0 Ν ΐ 0C χ Ν		CH- CH, /VX		COOH
Ο ~ Π -°\ Γ Vjz χ	$	CH- CH, /VX		COOH
κ, ° /z Α Ζ/ 2—θ	$	CH- CH, /VX		COOH
ο ιι .Ο^ΥγΆ ch2 ) ϊ| όΑζ	$	CH. CH, /Aoz\		COOH
0 ,γν, I II Ν	2	CH- CH, /VX		COOH
ΤΑ AA Q \ // CH-C dS	ęrCH’ ^ch2	-(CH2)2-O-		COOH

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
d „ CH-c' d'	(^γΕΗ’ /CH2	-CH2-O-CH2-	xZx	COOH
Q CHC*	ęr ^ch2	-CH2-S-CH2-	Ti	COOH
,P CHC^ <Cx>	ζζ“3 k ^ch2	-(CH2)3-	—n/ Jj	COOH
p CHC^ <Cx>	k ^ch2	-(CH2)3-	TT	COOH
	/ “ \ ch2 V_ZH it	-CH2-O-CH2-	Ti	COOH
CHv\ ^cX li 0	ch3o-XX ch2	-CH2-O-CH2-	Ti	COOH
ci TT ii 0	ch3o-XX ch2	-CH2-O-CH2-	id	COOH

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
Cl Ί			CH,O-r	<3^ |			XX
J		3-^				-CH2-O-CH2-		COOH
Cl		c		^CH
		II
		o
	χθ\, ll		CH-,Ο-τ	<ίΓχ |			XX
	<s X					-CH2-O-CH2-	il	COOH
Cl		C		<χ--	A, r*u	33
		19			Ur^
		0
Cl \	Π		[	3			XX
		k /		X		-CH2-O-CH2-	I Ij	COOH
		c		τ			k>3
		li o	^ch2
CH,	0	U		u	,CK>	-CH2-O-CH2-	X	COOH
		c		Π			k>-x
		II		Μ-^
		o		Γ»
Ci \					CH,
	U	3 /		ιί		-CH2-O-CH2-	r jT	COOH
		c		η			ky
		li
		o
Cl			/ — \		CH,
	1	k„--·	V f	ιί	\	-CH2-O-CH2-	T J	COOH
Cl		C II					33
		II O		(Μ
Cl	xk\ I i		CHj	<ρ	CHg		XX
	k>. X			C*		-CH2-O-CH2-	i	COOH
Cl		c		i			33
		II 0		,ch2
Cl	I i		CHi^/	°\	-CH,		XX
ck		C^	V	jI	Λ	-CH2-O-CH2-		COOH
	II
		0
Ci \	Π		CH-p-r	i			XX
	3J	X li		sS-	ch;	-CH2-O-CH2-	TJ	COOH
		o

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
CH, i	Al			0			AAA
	<X	'··-. /		V		-CH2-O-CH2-	1 I|	COOH
		c		T			AA
		II O		/A
Cl
	A\ i] <s Y		CH, \ A CH	ch3	-CH2-O-CH2-	XX	COOH
Cl		c II 0		i			AA
Cl
	A\ 1			A ^CH,		AAA
Cl	<sA	Ά II 0		YZ	£. Y	-CH2-O-CH2-	AA	COOH
Cl	u				,ch2
	11 As	K.	\\	A lf	s	-CH2-O-CH2-	τ T	COOH
		C				AA
		II o		ΪΓ
ch3
1 CH.			Ci
		Ai			YY
	X	X	Cl	AA	A	-CH2-O-CH2-	U	COOH
		II
		0
CH,
	A		Ci	AA			AAA
j ch3	Ά	AA II	Cl	M AA	sch2	-CH2-O-CH2-	u	COOH
		o
CH,
	A\ 1		Ci	γγ			\aa
	*1 <A	Ά		AA	X.	-CH2-O-CH2-	AJ	COOH
		II	Cl		ch2		X/
		o
Cl	ΆΑ	s A	Ci	Ή		-CH2-O-CH2-	XX	COOH
		c		A A
		II O	Cl	AA	ch2

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
Cl
		Cl	Ύ^ίΑ	li		γγ
	X. ^A		JL	H	-CH2-O-CH2-	1 π	COOH
	C		A/	-a. /		A A
II 0	Cl	AA	ch2		AA
Ja	1	Cl	Ύ^ίΑ			γγ
A/	A/			i	-CH2-O-CH2-	1	COOH
Cl	C		Y .	A		La a^
	II 0	Cl	AA	ch2		AA
CH3
T i	1		A*^	Ii		γγ
AA	^c^ II	Cl	A-.	II ^CHg	-CH2-O-CH2-	XJ	COOH
	O
Cl
yx	%		;a-	li		γγ
a^	^YA II	Cl	A-.	II ^CHg	-CH2-O-CH2-	XJ	COOH
	0
vp			;a-	ii	-CH2-O-CH2-	TA	COOH
s	0	Cl	A-.	^CHg	LY
Cl .
Y	1		A^·	li		γγ
Cl Y-	V II	Cl	A-.	II ^CHg	-CH2-O-CH2-	XJ	COOH
	o
CH3
'A			A*^	li		γγ
ch/A/	L<A II	Cl	A-.	H ^CHg	-CH2-O-CH2-	XJ	COOH
	0
p				-CH,
AA			Άγ i|	2 A		γγ
AA	A /		aa		-CH2-O-CH2-	T i	COOH
	c					V
	li 0		ch3
F				,CH,
			Αγ	2
\AA			Ij			γγ
V	v II O		aa		-CH2-O-CH2-	XJ	COOH
F		CHg

PL 202 226 B1 cd. tabeli

1	2	3	4	5
V	s	Υύ l|	,ch2 Y.			Y
Y/·		γ?γ		-CH2-C(O)-NH-	1	J	COOH
	c				Y/	J
	n 0	ch3
Y	1	Yy 1 l|	,ch2 Y.			Y
V F	il o	Y?Y ch3		-CH2-C(O)-NH-	u	Y	COOH
il		Υγ	,ch2 Y			Y
	II	y-Y		-CH2-C(O)-NH-	Y	Γ	COOH
F	0	CI

W szczególności związek według wynalazku jest przeznaczony do zastosowania jako lek.

Przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie związku według wynalazku do wytwarzania leku do selektywnego hamowania działania katepsyny K. W szczególnie korzystnym przypadku wynalazek dotyczy zastosowania związku według wynalazku do wytwarzania leku do leczenia stanu zapalnego, osteoporozy, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zapalenia kości i stawów.

Ponadto, przedmiotem wynalazku jest kompozycja farmaceutyczna zawierająca związek według wynalazku.

Jak wskazano powyżej nitryle dipeptydowe według wynalazku są podstawione N-terminalnie podstawione, tzn. są to dipeptydy, w których C-terminalną grupę karboksylową dipeptydu zastąpiono grupą nitrylową (-CeN) i w których N-terminalny atom azotu jest podstawiony za pośrednictwem wiązania peptydowego lub pseudopeptydowego.

Farmaceutycznie dopuszczalne sole związków według wynalazku wykazujących własności kwasowe są solami tworzonymi z zasadami, a konkretnie sole z kationami metali alkalicznych i ziem alkalicznych, takie jak sole sodu, litu, potasu, wapnia, magnezu, jak również sole amonowe i amoniowe, takie jak trimetyloamoniowe, dietyloamoniowe i tris(hydroksy-metylo)metyloamoniowe. W przypadkach, gdy w strukturze związku według wynalazku znajduje się grupa zasadowa, taka jak pierścień pirydylowy, do farmaceutycznie dopuszczalnych soli należą sole addycyjne z kwasami, takie jak sole kwasów mineralnych, sole organicznych kwasów karboksylowych i organicznych kwasów sulfonowych, np. kwasu solnego, kwasu metanosulfonowego, kwasu maleinowego, są również możliwe pod warunkiem, że grupa zasadowa, taka jak pirydyl stanowi element struktury.

Działanie związku według wynalazku jako inhibitora katepsyny może być określone in vitro poprzez zmierzenie inhibitowania np. rekombinacyjnych ludzkich katepsyn B, K, L i S. Buforem stosowanym w oznaczeniach katepsyn B, L i S jest 0,1 M bufor fosforanowy o pH 5,8 zawierający EDTA (1,33 mM), DTT (2,7 mM) i Brij (0,03%).

Oznaczenia in vitro przeprowadzono następująco:

(a) dla katepsyny B

Do studzienki mikromiareczkowej dodano 100 mi 20 μM roztworu inhibitora w buforze do oznaczeń, a następnie 50 μl 6,4 M roztworu substratu Z-Arg-Arg-AMC (Peptides International) w buforze do oznaczeń.

Po wymieszaniu, do studzienki dodano 50 μl 0,544 nM roztworu rekombinacyjnej ludzkiej katepsyny B w buforze do oznaczeń, uzyskując końcowe stężenie inhibitora 10 μM. Aktywność enzymu określono mierząc fluorescencję uwolnionej aminometylokumaryny przy 440 nM stosując wzbudzenie 380 nM przez 20 minut. % inhibitowania enzymu określono porównując tą aktywność z aktywnością roztworu nie zawierającego inhibitora. Związki są kolejno poddawane analizie według krzywej dawkareakcja w celu określenia wartości IC50.

PL 202 226 B1 (b) dla katepsyny K

Oznaczenie przeprowadzono w 96-studzienkowych płytkach mikromiareczkowych w temperaturze otoczenia z użyciem rekombinacyjnej ludzkiej katepsyny B. Inhibitowanie katepsyny K oznaczono przy stałym stężeniu enzymu (0,16 nM) i substratu (54 mM Z-Fe-Arg-MCA - Peptide Institute Inc. Osaka, Japonia) w 100 mM buforze fosforanu sodu o pH 7,0, zawierającym 2 mM ditiotreitolu, 20 mM Tween 80 i 1 mM EDTA. Katepsynę K inkubowano wstępnie z inhibitorami przez 30 minut i zainicjowano reakcję dodając substrat. Po 30 min. inkubacji reakcję zatrzymano dodając E-64 (2 mM) i intensywność fluorescencji odczytano za pomocą czytnika płytki przy długościach fali wzbudzenia i emisji, odpowiednio 360 i 460 nm.

(c) dla katepsyny L

Rekombinacyjną ludzką katepsynę L aktywowano przed użyciem w tym oznaczeniu. Do 500 μΐ 501 nM roztworu katepsyny L w 50 mM buforu octanowego o pH 5,0 zawierającego 1 mM EOT A, 3 mM DTT i 150 mM NaCl dodano 10 μl 625 μM roztworu siarczanu dekstranu (przeciętny ciężar cząsteczkowy = 8000) i uzyskany roztwór inkubowano w lodzie przez 30 min. 4 μl tego roztworu następnie rozcieńczono 46 μl buforu do oznaczeń, dostarczając 40 nM roztwór enzymu.

W celu przeprowadzenia oznaczenia, 100 μl 20 μM roztworu inhibitora w buforze do oznaczeń dodano do studzienki mikromiareczkowej. Następnie dodano 50 μl 20 μM roztworu -Fe-Arg-AMC (Peptides International). Po wymieszaniu, 50 μl aktywowanego 40 nM roztworu rekombinacyjnej ludzkiej katepsyny L w buforze do oznaczeń dodano do studzienki, otrzymując końcowe stężenie inhibitora 10 μM. Aktywność enzymu określono mierząc fluorescencję uwolnionej aminometylokumaryny przy 440 nM stosując wzbudzanie 380 nM przez 20 minut. % inhibitowania enzymu określono porównując tą aktywność z aktywnością roztworu nie zawierającego inhibitora. Związki są kolejno poddawane analizie według krzywej dawka-reakcja w celu określenia wartości IC50.

(d) dla katepsyny S

Do studzienki mikromiareczkowej dodano 100 μl 20 μM roztworu inhibitora w buforze do oznaczeń. Następnie dodano 50 μl 700 μM roztworu substratu Z-Val-Val-Arg-AMC (Peptides International). Po wymieszaniu, do studzienki dodano 50 μl 5,2 nM roztworu rekombinacyjnej ludzkiej katepsyny S w buforze do oznaczeń, uzyskując finalne stężenie inhibitora 10 μM. Aktywność enzymu określono mierząc fluorescencję uwolnionej aminometylokumaryny przy 440 nM stosując wzbudzenie 380 nM przez 200 minut. % inhibitowania enzymu określono porównując tą aktywność z aktywnością roztworu nie zawierającego inhibitora. Związki są kolejno poddawane analizie według krzywej dawka-reakcja w celu określenia wartości IC50.

Pod względem ich aktywności jako inhibitorów enzymów katepsyny cysteinowej, związki według wynalazku są szczególnie użyteczne u ssaków jako środki do leczenia i profilaktyki w chorobach i stanach medycznych, w których odgrywają rolę podwyższone poziomy katepsyny. Choroby takie obejmują choroby związane z infekcją organizmami, takie jak pneumocystis carinii, trypsanoma cruzi, trypsanoma brucei, critidia fusiculata, jak również choroby pasożytnicze, takie jak schistosomatoza i malaria, nowotwory (nowotwór inwazyjny i przerzut nowotworu) i inne choroby, takie jak leukodystrofia metachromatyczna, dystrofia mięśni, amytrofia i podobne choroby.

Katepsyna, w szczególności K, jest zaangażowana w choroby wzmożonej utraty kości, a zatem związki według wynalazku mogą być stosowane do leczenia i profilaktyki takich chorób, obejmujących osteoporozę, choroby zapalne, takie jak zapalenie dziąseł i zapalenie ozębnej, chorobę Pageta, hiperkalcemię nowotworową, np. hiperkalcemię indukowaną nowotworem i metaboliczną chorobę kości. Również związki według wynalazku mogą być stosowane do leczenia lub profilaktyki w chorobach wzmożonej degradacji chrząstki i substancji międzykomórkowej obejmujących zapalenie kości i stawów i reumatoidalne zapalenie stawów, jak również w pewnych chorobach nowotworowych związanych z ekspresją wysokich poziomów enzymów proteolitycznych i z degradacją substancji międzykomórkowej.

Związki według wynalazku są również wskazane w zapobieganiu lub leczeniu choroby wieńcowej, miażdżycy tętnic (łącznie z pęknięciem płytki miażdżycowej i destabilizacją), chorób autoimmunizacyjnych, chorób oddechowych i chorób stymulowanych immunologicznie (łącznie z odrzuceniem przeszczepu).

Związki według wynalazku, w szczególności związki selektywnie inhibitujące katepsynę K, są szczególnie wskazane w zapobieganiu lub leczeniu osteoporozy o różnorodnym pochodzeniu (np. młodzieńczej, menopauzalnej, post-menopauzalnej, post-urazowej, spowodowanej podeszłym wiekiem lub przez terapię kortykosteroidową lub bezczynnością).

PL 202 226 B1

Korzystnie działania zostały oszacowane w testach farmakologicznych, in vitro i in vivo, ogólnie znanych w dziedzinie i niniejszym zilustrowanych.

Wyżej podane właściwości są demonstrowane w testach in vitro i in vivo, korzystnie na ssakach, np. szczurach, myszach, psach lub wyizolowanych organach i tkankach, jak również na preparatach enzymatycznych ssaków, zarówno naturalnych, jak i otrzymanych np. poprzez technikę rekombinacji. Związki według wynalazku mogą być stosowane in vitro w postaci roztworów, np. korzystnie roztworów wodnych lub zawiesin oraz in vivo, zarówno dojelitowo lub pozajelitowo, korzystnie doustnie, np. jako zawiesina lub wodny roztwór, lub jako stały preparat kapsułkowy. Dawkowanie in vitro może zmieniać się w zakresie, w zależności od drogi podania, pomiędzy około 0,1 i 100 mg/kg.

Skuteczność przeciwartretyczna związków według wynalazku w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów może być określona z użyciem modeli podobnych do modelu wspomaganego zapalenia stawów u szczura, uprzednio ujawnionego (R. E. Esser, et. aL, J. Rheumatology, 1993, 20, 1176).

Skuteczność związków według wynalazku w leczeniu zapalenia kości i stawów może być określona z użyciem modeli, takich jak lub podobnych do modelu częściowego bocznego wycięcia łąkotki u królika, uprzednio ujawnionego (Colombo, et al.. Art. Rheum., 1993 26, 375-886). Skuteczność związków w modelu może być kwantyfikowana z użyciem metod punktowania histologicznego, uprzednio ujawnionych (O'Byrne, et al., Inflamm. Res., 1995,44, S117-S118).

Skuteczność związków według wynalazku w leczeniu osteoporozy może być określona z użyciem modelu zwierzęcego, takiego jako szczur z wyciętymi jajnikami lub podobne gatunki, w którym związki testowane są podawane zwierzęciu, a obecność markerów resorpcji kości jest mierzona w moczu lub w surowicy.

Związki według wynalazku są otrzymywane poprzez:

(a) przekształcenie amidu o wzorze VI

w którym R, R2, R3, R4 i R5

R oznacza opcjonalnie podstawioną grupę arylową, niższą grupę alkilową, niższą grupę alkenylową, niższą grupę alkinylową lub rodnik heterocykliczny;

R2 i R3 niezależnie oznaczają wodór lub opcjonalnie podstawioną niższą grupę alkilową, cykloalkilową, bicykloalkilową lub niższą grupę alkilową podstawioną grupą arylową, biarylową, cykloalkilową lub bicykloalkilową; lub

R2 i R3 łącznie oznaczają niższą grupę alkilenową, opcjonalnie rozdzieloną przez O, S lub NR6 tak, że tworzą pierścień z atomem węgla, do którego są dołączone, w którym R6 oznacza wodór, niższą grupę alkilową lub niższą grupę alkilową połączoną z grupą arylową; lub zarówno R2 lub R3 są związane przez niższą grupę alkilenową z sąsiednim atomem azot z utworzeniem pierścienia;

R4 i R5 niezależnie oznaczają H lub opcjonalnie podstawioną niższą grupę alkilową, niższą grupę alkilową połączoną z grupą arylową, -C(O)OR7 lub -C(O)NR7R8, gdzie R7 oznacza opcjonalnie podstawioną niższą grupę alkilową, arylową, niższą grupę alkilową połączoną z grupą arylową, grupę cykloalkilową, bicykloalkilową lub rodnik heterocykliczny, zaś R8 oznacza H lub opcjonalnie podstawioną niższą grupę alkilową, arylową, niższą grupę alkilową połączoną z grupą arylową, grupę cykloalkilową, bicykloalkilową lub rodnik heterocykliczny); lub

R4 i R5 łącznie oznaczają niższą grupę alkilenową, opcjonalnie rozdzieloną przez O, S lub NR6 tak, że tworzą pierścień z atomem węgla, do którego są dołączone, w którym R6 oznacza wodór, niższą grupę alkilową lub niższą grupę alkilową połączoną z grupą arylową; lub R4 oznacza H lub opcjonalnie podstawioną niższą grupę alkilową i R5 oznacza podstawnik o wzorze -X2-(Y1)n-(Ar)p-Q-Z, w którym

Y1 oznacza O, S, SO, SO2, N(R6)SO2, N-R6, SO2NR6, CONR6 lub NR6CO; n oznacza zero lub jeden; p oznacza zero lub jeden;

X2 oznacza niższą grupę alkilenową; lub gdy n oznacza zero, X2 oznacza również grupę C2-C7-alkilenową rozdzieloną przez O, S, SO, SO2, NR6, SO2NR6, CONR6 lub NR6CO; w którym

PL 202 226 B1

R6 oznacza wodór, niższą grupę alkilową lub niższą grupę alkilową połączoną z grupą arylową, Ar oznacza arylen;

Z oznacza grupę hydroksylową, acyloksylową, karboksylową, zestryfikowaną grupę karboksylową, amidowaną grupę karboksylową, aminosulfonylową, grupę amidosulfonylową podstawioną niższą grupą alkilową lub niższą grupę alkilową połączoną z grupą arylową, lub grupę sulfonyloaminokarbonylową podstawioną niższą grupą alkilową, lub niższą grupę alkilową połączoną z grupą arylową; lub Z oznacza grupę tetrazolilową, triazolilową lub imidazolilową;

Q oznacza bezpośrednie wiązanie, niższą grupę alkilową, grupę Y1 połączoną z niższą grupą alkilenową lub grupę C2-C7-alkilenową rozdzieloną przez Y1;

X1 oznacza -C(O)-, -C(S)-, -S(O)-, -S(O)2-, -P(O)(OR6)-, przy czym R6 jest zdefiniowane jak powyżej;

y oznacza tlen lub siarkę ;

L oznacza opcjonalnie podstawioną grupę -Het-, -Het-CH2- lub CH2-Het-, w których Het oznacza heteroatom wybrany spoś ród O, N lub S i x oznacza zero lub jeden; a grupa arylową w powyższych definicjach oznacza grupę arylową karbocykliczną lub leterocykliczną, w nitryl o wzorze I

(b) kondensację związku o wzorze VII

w którym R4 i R5 mają znaczenia zdefiniowane powyżej, z kwasem o wzorze VIII

w którym R, R2 i R3 mają znaczenia zdefiniowane powyżej; lub z jego reaktywną pochodną; lub (c) kondensację związku o wzorze la

w którym R2, R3, R4 i R5 mają znaczenia zdefiniowane powyżej, z kwasem odpowiadającym ugrupowaniu R-[L]x-X1- lub jego reaktywną pochodną; w powyższym sposobie, jeśli wymagane, okresowo zabezpieczając jakiekolwiek oddziaływujące grupy reaktywne, a następnie izolując uzyskany związek według wynalazku; i, jeśli żądane, przekształcając jakikolwiek uzyskany związek w inny związek według wynalazku; i/lub, jeśli żądane, przekształcając uzyskany związek w sól lub uzyskaną sól w wolny kwas lub zasadę, lub w inną sól.

PL 202 226 B1

W związkach wyjściowych i półproduktach są stosowane odpowiednie grupy zabezpieczają ce, na przykład takie jak dalej ujawnione w przykładach.

Przekształcenie pierwszorzędowych amidów o wzorze VI w nitryle o wzorze I zgodnie ze sposobem (a) może być przeprowadzone zgodnie ze sposobami dobrze znanymi w dziedzinie dehydratacji pierwszorzędowych amidów do nitryli, np. chlorkiem tionylu w obecności zasady. Korzystny sposób obejmuje działanie chlorkiem oksalilu i pirydyną w DMF w lub poniżej temperatury pokojowej, tak jak zilustrowano w przykładach.

Substraty o wzorze VI mogą być otrzymane poprzez kondensację amidu aminokwasu o wzorze IX nh₂-c-conh₂

I

R_s w którym R4 i R5 mają znaczenie zdefiniowane jak powyżej, z kwasem o wzorze VIII, jeśli konieczne w postaci zabezpieczonej.

Kondensacja może być przeprowadzana zgodnie ze sposobami dobrze znanymi w dziedzinie, np. w reakcji mieszanego bezwodnika lub halogenku kwasowego o wzorze VIII, np. chlorku kwasowego, z amidem aminokwasu o wzorze IX w obojętnym rozpuszczalniku, takim jak chlorek metylenu, w obecnoś ci zasady, takiej jak amina - trietyloamina lub pirdyna.

Acylowanie kwasu o wzorze VIII amidem aminokwasu o wzorze IX może być również przeprowadzone w obecności reagenta kondensującego, takiego jak N-(3-dimetylo-aminopropyol)-N'-etylokarbodiimid, ewentualnie w obecności np. hydroksybenzotriazolu lub 1-hydroksy-7-azabenzotriazolu oraz zasady, takiej jak N-metylomorfolina.

Amidy aminokwasów o wzorze IX są zarówno znane w dziedzinie lub mogą być otrzymane zgodnie z metodyką znana w dziedzinie i niniejszym zilustrowaną.

Mogą być zastosowane alternatywne procedury warunki; na przykład takie, jak ujawnione w przykł adach.

Związki według wynalazku są zarówno otrzymywane w postaci wolnej lub jako ich sole, jeśli są obecne grupy tworzące sól.

Związki kwasowe według wynalazku mogą być przekształcone w sole metali z farmaceutycznie dopuszczalnymi zasadami, np. wodnym wodorotlenkiem metalu alkalicznego, korzystnie w obecności rozpuszczalnika eterowego lub alkoholowego, takiego jak niższy alkanol. Uzyskane sole mogą być przekształcone w wolne związki w wyniku działania kwasów. Sole amoniowe mogą być otrzymane w reakcji z odpowiednią aminą , np. dietyloaminą i tym podobnymi.

Związki według wynalazku mające zasadowe grupy mogą być przekształcone w kwasowe sole addycyjne, zwłaszcza farmaceutycznie dopuszczalne sole. Są one tworzone na przykład z kwasami nieorganicznymi, takimi jak kwasy mineralne, na przykład kwas siarkowy, kwas fosforowy lub halogenowodorowy lub z organicznymi kwasami karboksylowymi, takimi jak kwasy C1-C4-alkanokarboksylowe, które na przykład są nie podstawione lub podstawione przez halogen, jak na przykład kwas octowy, takimi jak nasycone i nienasycone kwasy dikarboksylowe, jak na przykład kwas szczawiowy, bursztynowy, maleinowy lub fumarowy, takimi jak kwasy hydroksykarboksylowe, jak na przykład kwas glikolowy, kwas mlekowy, kwas jabłkowy, kwas winowy lub kwas cytrynowy, takimi jak aminokwasy, jak na przykład kwas asparaginowy lub glutaminowy lub z organicznymi kwasami sulfonowymi, takimi jak kwasy C1-C4-alkilosulfonowe (na przykład kwas metanosulfonowy) lub kwasy arylosulfonowe, które są nie podstawione lub podstawione (na przykład przez halogen).

Korzystne są sole tworzone z kwasem solnym, metanosulfonowym i maleinowym.

W ś wietle bliskiej zależ noś ci pomię dzy wolnymi zwią zkami i zwią zkami w postaci ich soli, jeś li związek jest cytowany gdziekolwiek w niniejszym kontekście, to odpowiadająca mu sól jest również uwzględniania pod warunkiem, że takowa jest możliwa lub właściwa w danych warunkach.

Związki, łącznie z ich solami, mogą być również otrzymane w postaci hydratów lub mogą zawierać inne rozpuszczalniki stosowane do krystalizacji.

Kompozycje farmaceutyczne według wynalazku nadają się do podawania dojelitowego, takiego jak doustne lub doodbytnicze, przezskórnego, miejscowego i pozajelitowego ssakom, łącznie z ludź52

PL 202 226 B1 mi, w celu inhibitowania czynności katepsyny i w celu leczenia zaburzeń związanych z katepsyną, w szczególnoś ci stanu zapalnego, osteoporozy, reumatoidalnego zapalenia stawów i zapalenia koś ci i stawów i zawierają skuteczną ilość farmakologicznie aktywnego zwią zku wedł ug wynalazku, samego lub w połączeniu z jednym lub więcej farmaceutycznie dopuszczalnymi nośnikami.

Bardziej konkretnie kompozycje farmaceutyczne zawierają taka ilość związku według wynalazku, która skutecznie inhibituje katepsynę.

Farmakologicznie aktywne związki według wynalazku są użyteczne w wytwarzaniu kompozycji farmaceutycznych zawierających skuteczną ich ilość w połączeniu lub z domieszką zaróbek lub nośników właściwych do aplikacji dojelitowych lub pozajelitowych.

Korzystne są tabletki i kapsułki żelatynowe zawierające składnik aktywny łącznie z:

a) rozcieńczalnikami, np. laktozą, dekstrozą, sacharozą, mannitolem, sorbitolem, celulozą i/lub glicyną;

b) środkami poślizgowymi, np. krzemionką, talkiem, kwasem stearynowym, jego solą magnezową lub wapniową i/lub poli(glikolem etylenowym); w przypadku tabletek również

c) lepiszczami, np. krzemianem glinowo-magnezowym, pastą skrobiową, żelatyną, tragakantem, metylocelulozą, solą sodową karboksymetyloceluzy i/lub poliwinylopirolidonem; jeśli żądane z

d) środkami dezintegrującymi, np. skrobią, agarem, kwasem alginowym lub jego solą sodową lub mieszaninami musującymi; i/lub

e) absorbentami, środkami barwiącymi, środkami poprawiającymi smak i słodzikami.

Kompozycje iniekcyjne są korzystnie wodnymi izotonicznymi roztworami lub zawiesinami, a czopki są korzystnie przygotowywane z emulsji tł uszczowych lub zawiesin.

Wymienione kompozycje mogą być sterylizowane i/lub zawierać adiuwanty, takie jak środki konserwujące, stabilizujące, zwilżające lub emulgujące, aktywatory rozpuszczania, sole regulujące ciśnienie osmotyczne i/lub bufory. W dodatku mogą one zawierać inne substancje terapeutycznie wartościowe.

Wymienione kompozycje są przygotowywane drogą typowego mieszania, granulowania lub powlekania i zawierają około 0,1 do 75%, korzystnie około 1 do 50% składnika aktywnego.

Tabletki mogą być powlekane filmem lub powlekane dojelitowo za pomocą sposobów znanych w dziedzinie.

Odpowiednie preparaty do aplikowania przezskórnego zawierają skuteczną ilość związku według wynalazku oraz nośnik.

Korzystne nośniki obejmują absorbowalne farmakologicznie dopuszczalne rozpuszczalniki wspomagające wnikanie przez skórę pacjenta. Na przykład urządzenia do podawania przezskórnego mają postać bandażu zawierającego część spodnią, zbiornik zawierający związek, ewentualnie z nośnikami, ewentualnie barierę kontrolującą szybkość w celu dostarczania związku przez skórę pacjenta z zadaną i kontrolowaną szybkoś cią w wydł uż onym okresie czasu i ś rodki mocują ce urzą dzenie do skóry. Szkieletowe preparaty przezskórne również mogą być używane.

Odpowiednie preparaty do aplikowania miejscowego, np. na skórę i do oczu, są korzystnie wodnymi roztworami, maściami, kremami lub żelami dobrze znanymi w dziedzinie.

Mogą one zawierać środki solubilizujące, stabilizujące, środki zwiększające toniczność, bufory i ś rodki konserwujące.

Preparaty farmaceutyczne zawierają związek według wynalazku w ilości, która skutecznie inhibituje katepsynę, sam lub w połączeniu z innym środkiem terapeutycznym.

Przy łączeniu z innym składnikiem aktywnym, związek według wynalazku może być podawany jednocześnie, przed i po innym składniku aktywnym, zarówno oddzielnie tą samą lub różną drogą podania, lub razem w tym samym preparacie farmaceutycznym. Dawkowanie podawanego związku aktywnego zależy od gatunku zwierzęcia ciepłokrwistego (ssaka), wagi ciała, wieku i indywidualnego stanu oraz od drogi podania.

Dawka jednostkowa do podania doustnego ssakowi 50 do 70 kg może zawierać pomiędzy około 5 i 500 mg składnika aktywnego.

Poniższe przykłady przytoczono w celu zilustrowania wynalazku i nie powinny być traktowane jako ograniczenie jego zakresu. Temperatury podano w stopniach Celsjusza. Jeśli nie podano inaczej, wszystkie odparowywania przeprowadzono pod zmniejszonym ciśnieniem, korzystnie pomiędzy około 15 i 100 mm Hg (= 20-133 hPa). Struktury produktów, półproduktów i materiałów wyjściowych potwierdzono standardowymi metodami analitycznymi, np. za pomocą analizy elementarnej i charakterystyk spektralnych (np. MS, IR, NMR). Stosowane skróty są typowymi w dziedzinie.

PL 202 226 B1

Przykłady

P r z y k ł a d I. Otrzymywanie indol-4-ilo-C(O)-Leu-Gly(CN) o wzorze X

A. Fmoc-Leu-Gly(CN).

Ester 9H-fluoren-9-ylometylowy kwasu [1-(cyjanometylokarbamoilo)-3-metylobutylo]-karbaminowego

Fmoc-Leucynę (0,27 mmol) i chlorowodorek aminoacetonitrylu (32,4 mmol) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (300 ml) i ochłodzono w lodzie z solą. Dodano HOBt (32,4 mmol) i WSCD (32,4 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 4-25°C przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika, pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto nasyconym kwaśnym węglanem sodu, 1N kwasem solnym i solanką, wysuszono siarczanem magnezu i rozpuszczalnik odparowano. Chromatografia na żelu krzemionkowym z użyciem n-heksanu/octanu etylu = 1/1 (obj./obj.) dostarczyła produkt z wydajnością 90%. T.t. 173-175°C, Rf = 0,68 (chloroform:metanol:kwas octowy = 90:10:1).

B. H-Leu-Gly(CN).

Cyjanometyloamid kwasu 2-amino-4-metylopentanowego. Fmoc-Leu-Gly(CN) (18 mmol) rozpuszczono w 20% piperydynie w dimetyloformamidzie (36 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 60 min. Po odparowaniu rozpuszczalnika i chromatografii na żelu krzemionkowym z użyciem n-heksanu, n-heksanu/octanu etylu = 1/1 i 10% metanolu w chloroformie, otrzymano produkt z wydajnością 93%. Olej, Rf = 0,73 (n-propanol:woda:octan etylu:amoniak = 5:1:2:1).

C. Indol-5-ilo-C(O)-Leu-Gly(CN).

Kwas indol-5-ilokarboksylowy (1,0 równoważn.) i H-Leu-Gly(CN) (1,2 równoważn.) rozpuszczono w dimetyloformamidzie o ochłodzono w lodzie z solą. Dodano HOBt (1,2 równoważn.) i WSCD (1,2 równoważn.) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 4-25°C przez noc. Po dodaniu octanu etylu do mieszaniny reakcyjnej, warstwę organiczną przemyto nasyconym kwaśnym węglanem sodu, 1N kwasem solnym i solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Chromatografia na żelu krzemionkowym dostarczyła produkt z wydajnością 70%. T.t. 201-204°C. Rf = 0,39 (n-heksan:AcOEt = 1:2).

P r z y k ł a d 2. [1-Cyjanometylokarbamolilo)-3-metylobutylo]amid kwasu 5-aminochinolino-2-karboksylowego

[1-Cyjanometylokarbamolilo)-3-metylobutylo]amid kwasu 5-nitro-chinolino-2-karboksylowego (0,35 mmol) rozpuszczono w tetrahydrofuranie (10 ml) i metanolu (10 ml) w temperaturze pokojowej. Do roztworu dodano wodny Na2S2O4* (7 mmol) i mieszaninę reakcyjną ogrzewano we wrzeniu przez 90 minut. Surowy produkt wyizolowano poprzez sączenie oczyszczono przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem 2% metanolu w chloroformie. Produkt otrzymano z wydajnością 33%. T.t. 190-194°C, Rf = 0,60 (n-heksamoctan etylu = 1:5).

* A. S. Kende, et al., Tetrahedron Lett., 25, 923-926 (1984).

P r z y k ł a d 3. p-Acetamidometylobenzoilo-Leu-Gly(CN) p-Aminometylobenzoilo-Leu-Gly(CN) (patrz poniższy przykład 14) (033 mmol) i kwas octowy (3,3 mmol) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (10 ml) i ochłodzono w łaźni z lodem. Dodano HOBt (0,4 mmol) i WSCD (0,4 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 4-25°C przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika, pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto nasyconym kwaśnym węglanem sodu, 1N kwasem solnym i solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano.

PL 202 226 B1

Do pozostałości dodano eter dietylowy wytrącając osad, który oddzielono przez sączenie i strącono ponownie z octanu etylu eterem dietylowym, dostarczając produkt z wydajnością 32%. T.t. 176-184,5°C, Rf = 0,24 chloroform:metanol = 9:1).

Otrzymano następujące związki o wzorze XI, wskazane poniżej w tablicy 1, powtarzając procedury ujawnione powyżej, z zastosowaniem odpowiednich materiałów wyjściowych.

Η

Rx. „N C '

II ο

c XX CH 'fj θ^ΞΝ

CH.

CH, \2 / ⁴ XI

CH

I

CH,

Przykład nr	Rx	T. t. (°C)	Rf (rozpuszczalnik)
1	2	3	4
4	Η	52-70	0,24 (n-heksan:AcOEt = 1:1)
5	Η /	150-160	0,30 (n-heksan:AcOEt = 1:2)
6	Η	170-194	0,77 (n-heksan:AcOEt = 1:2)
7	CCk	169-184,5	0,43 (n-heksan:AcOEt = 1:1)
8	CCCk	210-235,5	0,39 (n-heksan:AcOEt = 1:1)
9		174,5-176,5	0,48 (n-heksan:AcOEt = 1:2)
10	NOZ JA yA	163-167	0,42 (n-heksan:AcOEt = 1:1)

PL 202 226 B1 cd. tablicy 1

1	2	3	4
11	ο 0	234-242	0,43 (n-heksan:AcOEt = 1:1)
12		156-158,5	0,31 (n-heksan:AcOEt = 1:1)
13		191,5-199	0,45 (n-heksan:AcOEt = 1:1)
14	HzNCH2'HCZd	57-64	0,80 (n-heksan:AcOEt = 1:2)
15	h,nch2 b-		0,31 (chloroform:MeOH = 7:3)
16		89-95	0,61 (n-heksan:AcOEt = 1:2)
17	Ϋ	223-224	0,23 (n-heksan:AcOEt = 1:2)
18	nh2 b-	143-144	0,70 (n-heksan:AcOEt = 1:2)
19			0,33 (n-heksan:AcOEt = 1:1)
20	ΟΌ-		0,47 (n-heksan:AcOEt = 1:1)
21	C'H’ CH. 'ο-?»» CH.'YY	122-126	0,18 (CH2Cl2:MeOH = 9:1)
22	CH, CH, HO / \ / \ Y Ν	olej	0,17 (CH2Cl2/MeOH/NH3 = 9:1)
23	CH. •Ο'Ό.	248-250	0,35 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)

PL 202 226 B1 cd. tablicy 1

1	2	3	4
24	CH, O 'U.	136-138	0,21 (CH2Cl2/MeOH = 95:5)
25	CH, od	225-227	0,10 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)
26	CHZ CH, / z ch’°~ch’ tKa	97-99	0,41 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)
27	CHa o'dr	164-168	0,27 (CH2Cl22/MeOH = 9:1)
28	CH, O'V	114-116	0,16 (CH2Cl2/MeOH = 95:5)
29	CH, o-rr	< 70	0,16 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)
30	CH, CH / X W CH3O-CH2 i [ ij ch3 az	89-91	0,19 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)

P r z y k ł a d 31. {1-[(Cyjanodimetylometylo)karbamoilo]cykloheksylo}amid kwasu indol-2-ilokarboksylowego

A. Kwas Fmoc-1-aminocykloheksanokarboksylowy.

Tytułowy związek otrzymano z kwasu 1-cykloheksanokarboksylowego (7 mmol), Fmoc-Cl (7,7 mmol) i NaOH (14 mmol) w typowy sposób z wydajnością 18%. Rf = 0,17 (n-heksamoctan etylu = 1:2).

B. Amid kwasu Boc-2-aminoizomasłowego.

28% wodny amoniak (66 mmol) dodano do mieszanego bezwodnika (otrzymanego z 22 mmol kwasu Boc-2-aminomasłowego i 2 mmol chloromrówczanu izobutylu według typowej procedury) w -20°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 4-20°C przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika, pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto nasyconym kwaśnym węglanem sodu, 1N kwasem solnym i solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem n-heksanu/octanu etylu = 1/1 i n-heksanu/octanu etylu = 1/2, dostarczając produkt z wydajnością 31 %. T.t. 168-177,5°C, Rf = 0,41 (chloroform:metanol = 9:1).

C. Chlorowodorek amidu kwasu 2-aminomasłowego.

Amid kwasu Boc-2-aminoizomasłowego rozpuszczono w 4N chlorowodorze w dioksanie. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 60 min. Do roztworu dodano eter dietylowy strącając biały osad, który oddzielono przez sączenie z wydajnością 91%. Surowy produkt użyto do następnego sprzęgania bez dalszego oczyszczania. Rf = 028 (n-PrOH:H2O:octan etylu:NH3 = 5:1:2:1).

D. (1-Karbamoilo-1-metyloetylo)amid kwasu Fmoc-1-aminocyklo-heksano-karboksylowego.

Kwas Fmoc-1-aminocykloheksanokarboksylowy (2,2 mmol) i chlorowodorek amidu kwasu

2-aminomasłowego (2,2 mmol) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (30 ml) i ochłodzono w lodzie z solą. Dodano HOBt (2,6 mmol) i WSCD (2,6 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 4-25°C

PL 202 226 B1 przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika, pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto nasyconym kwaśnym węglanem sodu, 1N kwasem solnym i solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem n-heksanu/octanu etylu = 1/4 i n-heksanu/octanu etylu 1/6, dostarczając produkt z wydajnością ilościową. T.t. 177.5-178,5°C, Rf = 0,24 (n-heksan:octan etylu = 1:5).

E. (Cyjanodimetylometylo)amid kwasu Fmoc-1-aminocykloheksanokarboksylowego.

Chlorek tionylu (2,6 mmol) dodano do roztworu (1-karbamoilo-1-metyloetylo)amidu kwasu Fmoc-1-aminocykloheksanokarboksylowego (0,86 mmol) w dimetyloformamidzie (10 ml) w 4°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 4°C przez 2 godz., dodano octan etylu i nasycony roztwór kwaśnego węglanu sodowego i warstwę organiczną przemyto solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem n-heksanu/octanu etylu = 3/1, dostarczając produkt z wydajnością ilościową. Rf = 0,57 (n-heksan:octan etylu = 1:1).

F. (Cyjanodimetylometylo)amid kwasu 1-aminocykloheksanokarboksylowego.

(Cyjanodimetylometylo)amid kwasu Fmoc-1-aminocykloheksanokarboksylowego (2,1 mmol) rozpuszczono w 20% piperydynie w dimetyloformamidzie (6,3 mi). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 60 min. Po odparowaniu rozpuszczalnika, surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem n-heksanu, n-heksanu/octanu etylu = 1/1 i 10% metanolu w chloroformie, otrzymując produkt z wydajnością 31%. Olej, Rf = 0,84 (n-propanol:woda:octan etylu:amoniak = 5:1 :2:1).

G. {1-[(Cyjanodimetylometylo)karbamoilo]cykloheksylo}amid kwasu indolo-2-karboksylowego.

Kwas 2-indolokarboksylowy (0,51 mmol) i (cyjanodimetylometylo)amid kwasu 1-aminocykloheksanokarboksylowego (0,61 mmol) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (15 ml) i ochłodzono w lodzie. Dodano HOBt (0,61 mmol) i WSCD · HCI (0,61 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w 4-25°C przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika, pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto nasyconym kwaśnym węglanem sodu, 1N kwasem solnym i solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem n-heksanu/octanu etylu = 4/1 i n-heksanu/octanu etylu = 2/1, dostarczając produkt z wydajnością 71%. T.t. 200-202°C, Rf = 0,55 (n-heksan:octan etylu =1:1).

P r z y k ł a d 32. Synteza [(1-cyjanometylokarbamoilo)-2-metylobutylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego

A. Cyjanometyloamid kwasu 2-tert-butyloksykarbonyloamino-3-metylopentanowego.

Półhydrat N-tert-butyloksykarbonylo-izoleucyny (3 g, 12,5 mmol), HOBt (3,71 g, 27,5 mmol,

2,2 równoważn.) i chlorowodorek aminoacetonitrylu (1,27 g. 13,7 mmol, 1,1 równoważn.) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (36 mi) i dodano WSCD (2,5 ml, 13,7 mmol, 1,1 równoważn.). Po 1 godzinie mieszania w temperaturze pokojowej dodano 4% roztwór kwaśnego węglanu sodu i mieszaninę ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto kwaśnym węglanem sodu i rozcieńczonym kwasem solnym, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano, dostarczając produkt z wydajnością ilościową. T.t. 125-133,5°C, Rf = 0,44 (frakcja heksanowa:octan etylu =1:1).

B. Chlorowodorek cyjanometyloamidu kwasu 2-amino-3-metylo-pentanowego.

Cyjanometyloamid kwasu 2-tert-butyloksykarbonyloamino-3-metylopentanowego (2 g, 7,4 mmol) rozpuszczono w 4N chlorowodorze w dioksanie (10 ml). Po 10 minutach w temperaturze pokojowej rozpuszczalnik odparowano, dostarczając produkt z wydajnością ilościową. Surowy produkt użyto w następnym etapie bez dodatkowego oczyszczania. Rf (wolna amina) = 0,33 (octan etylu:metanol = 10:1).

C. [(Cyjanometylokarbamoilo)-2-metylobutylo]amid kwasu naftaleno-2-karboksylowego.

Chlorek 2-naftoilu (255 mg, 1,34 mmol, 1,1 równoważn.) dodano do roztworu chlorowodorku cyjanometyloamidu kwasu 2-amino-3-metylopentanowego (250 mg, 1,22 mmol) i trietyloaminy (0,42 ml, 3,04 mmol, 2,5 równoważn.) w 5 ml dichlorometanu. Po 1 godzinie w temperaturze pokojowej dodano 1N kwas solny i mieszaninę reakcyjną ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto nasyconym roztworem kwaśnego węglanu sodu, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Chromatografia na żelu krzemionkowym (heksan/octan etylu 10/1 do 5/1, a następnie octan etylu) dostarczyła produkt z wydajnością 97% (381 mg). T.t. 203,5-207°C, Rf = 0,44 (frakcja heksanowa:octan etylu = 1:1).

PL 202 226 B1

P r z y k ł a d 33. Synteza [1-(1-cyjano-3-metylobutylokarbamoilo)-2metylobutylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego

A. Ester metylowy N-(naftaleno-2-karbonylo)izoleucyny.

Chlorowodorek estru metylowego L-izoleucyny (2,0 g, 11,0 mmol) i trietyloaminę (3,1 ml, 22,0 mmol, 2 równoważn.) rozpuszczono w dichlorometanie (40 mi). Roztwór ochłodzono w łaźni z lodem i dodano chlorek 2-naftoilu (2,1 g, 11,0 mmol, 1 równoważ n.). Mieszaninę reakcyjną pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej, a następnie, po 1 godzinie, dodano 1N kwas solny. Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu, warstwę organiczną przemyto nasyconym roztworem kwaśnego węglanu sodu, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano, dostarczając produkt z wydajnością 98%. Rf = 0,50 (frakcja heksanowa:octan etylu = 2:1).

B. N-(naftaleno-2-karbonylo)izoleucyna.

Ester metylowy N-(naftaleno-2-karbonylo)izoleucyny (3,14 g, 10,5 mmol) mieszano w mieszaninie metanolu (35 mi) i 1N wodnego wodorotlenku sodu (16,8 mi, 1,6 równoważn.). Po 3 godzinach w temperaturze pokojowej mieszaninę ogrzewano przez 1 godzinę w 40°C. Warstwę organiczn ą wysuszono siarczanem magnezu i odparowano, dostarczając produkt z wydajnością ilościową (częściowo zepimeryzowany). Rf = 0,32 (heksan:octan etylu = 1 :2).

C. Chlorowodorek (S)-1-cyjano-3-metylobutyloaminy.

(S)-N-tert-butyloksykarbonylo-1-cyjano-3-metylobutyloaminę (CAS 115654-59-6) (3,7 g, 17,4 mmol) rozpuszczono w 4N chlorowodorze w dioksanie (20 mi). Po 15 minutach w temperaturze pokojowej rozpuszczalnik odparowano, pozostałość rozprowadzono w eterze dietylowym, ciało stałe odsączono i wysuszono w próżni, dostarczając produkt z wydajnością 8,1%. Rf (wolna amina) = 0,34 (heksan:octan etylu = 1:1).

D. [1-(1-Cyjano-3-metylobutylokarbamoilo)-2-metylobutylo]amid kwasu naftaleno-2-karboksylowego.

N-(naftaleno-2-karbonylo)izoleucynę (250 mg, 0,87 mmol), (S)-1-cyjano-3-trietylobutyloaminę (143 mg, 0,96 mmol, 1,1 równoważn.) i HOBt (260 mg, 1,93 mmol, 2,2 równoważn.) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (5 mi) i dodano WSCD (0,17 mi, 0,96 mmol. 1,1 równowa ż n.). Po 1 godzinie mieszania w temperaturze pokojowej dodano 4% roztwór kwaśnego węglanu sodu i mieszaninę ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto kwaśnym węglanem sodu i rozcieńczonym kwasem solnym, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Chromatografia na żelu krzemionkowym (heksan/octan etylu 2/1) dostarczyła produkt z wydajnością 68% (mieszanina epimerów). Rf = 0,43 (frakcja heksanowa:octan etylu = 2:1).

P r z y k ł a d 34. Synteza [1-(1-cyjano-3-metylobutylokarbamoilo)-3-metylobutylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego

A. N-(naftaleno-2-karbonylo)leucyna.

Tytułowy związek otrzymano podobnie jak N-(-naftaleno-2-karbonylo)izoleucynę (patrz powyżej), wychodząc z estru metylowego leucyny. Rf (frakcja heksanowa:octan etylu = 1:1).

B. [1-(1-Cyjano-3-metylobutylokarbamoilo)-3-metylobutylo]amid kwasu naftaleno-2-karboksylowego.

N-(naftaleno-2-karbonylo)izoleucynę (250 mg, 0,88 mmol), (S)-1-cyjano-3-metylobutyloaminę (143 mg, 0,96 mmol, 1,1 równoważn.) i HOBt (260 mg, 1,93 mmol, 2,2 równoważn.) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (5 mi) i dodano WSCD (0,18 mi, 0,97 mmol. 1,1 równowa ż n.). Po 1 godzinie mieszania w temperaturze pokojowej dodano 4% roztwór kwaśnego węglanu sodu i mieszaninę ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto kwaśnym węglanem sodu i rozcieńczonym kwasem solnym, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Chromatografia na żelu krzemionkowym (heksan/octan etylu 2/1) dostarczyła produkt z wydajnością 79% (mieszanina epimerów). Rf = 0,44 (heksamoctan etylu = 2:1).

P r z y k ł a d 35. {1-[1-Cyjano-2-(1H-indol-3-ilo)etylokarbamoilo]-3-metylobutylo}amid kwasu naftaleno-2-karboksylowego

Tytułowy związek otrzymano analogicznie jak związek z przykładu 22. N-(naftaleno-2-karbonylo)leucynę i 1-cyjano-2-(1H-indol-3-ilo)etyloaminę (CAS 169545-97-5) poddano reakcji według tej samej procedury jak dla [1-(1-cyjano-3-metylobutylokarbamoilo)-3-rnetylobutylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego, dostarczając produkt z wydajnością 36% po chromatografii na żelu krzemionkowym (heksan/octan etylu 1/1) (mieszanina epimerów). Rf = 0,59 (heksamoctan etylu = 1:1).

PL 202 226 B1

P r z y k ł a d 36. [1-(1-Cyjano-1-metyloetylokarbamoilo)-3-metylobutylo]amid kwasu naftaleno-2-karboksylowego

A. N-tert-butyloksykarbonylo-1-cyjano-1-metyloetyloamina.

Amid kwasu Boc-2-aminoizomasłowego (4,58 g, 22,6 mmol) i trietyloaminę (7 ml, 50 mmol,

2,2 równoważn.) rozpuszczono w THF (100 mi) i dodano bezwodnik kwasu trifluorooctowego (3,5 ml, 25 mmol, 1,1 równoważn.) w 0°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 1 godzinę. Mieszaninę zatężono i dodano wodę. Warstwę organiczną ekstrahowano octanem etylu, przemyto solanką, wysuszono siarczanem sodu i odparowano. Surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem n-heksanu/octanu etylu = 20/1, 10/1, 5/1 i 1/1, dostarczając produkt z wydajnością 74%. Rf = 0,45 (n-heksan/octan etylu = 3/1).

B. Chlorowodorek 1-cyjano-1-metyloetyloaminy.

N-tert-butyloksykarbonylo-1-cyjano-1-metyloetyloaminę (3,09 g, 16,8 mmol) rozpuszczono w dioksanie (15 ml) i dodano 4N kwas solny w dioksanie (25 mi) w OOC. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 0°C przez 1,5 godziny, a następnie w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę. Mieszaninę zatężono i dodano eter dietylowy. Uzyskany biały osad przemyto eterem etylowym i wysuszono, dostarczając produkt z wydajnością 83%. Surowy produkt użyto do następnego sprzęgania bez dalszego oczyszczania. Rf = 0,66 (n-PrOH/H2O/octan etylu/NH3 = 5/1/2/1).

C. [1-(1-Cyjano-1-metyloetylokarbamoilo)-3-metylobutylo]amid kwasu naftaleno-2-karboksylowego.

N-(naftaleno-2-karbonylo)leucynę (279 mg, 0,98 mmol), chlorowodorek 1-cyjano-1-metyloetyloaminy (137 mg, 1,14 mmol. 1,2 równoważn.) i HOBt (297 mg, 2,20 mmol, 2,2 równoważn.) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (5 mi) i dodano WSCD (0,2 ml, 1,09 mmol, 1,1 równoważn.) w -10°C. Po 1,5 godzinie mieszania w -10°C dodano 5% roztwór kwaśnego węglanu sodu i mieszaninę ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto solanką, wysuszono siarczanem sodu i odparowano. Chromatografia na żelu krzemionkowym (n-heksan/octan etylu = 20/1, 10/1, 5/1, 3/1 i 1/1) dostarczyła produkt z wydajnością 8,7% (mieszanina enancjomerów). Rf = 0,54 (n-heksan:octan etylu = 1/1).

P r z y k ł a d 37. [1-(1-Cyjano-4-fenylopropylokarbamoilo)-3-metylobutylo]amid kwasu naftaleno-2-karboksylowego

A. Amid kwasu Boc-2-amino-4-fenylomasłowego, Boc-Hph- CONH2.

PL 202 226 B1

28% wodny amoniak (34 mmol) dodano do mieszanego bezwodnika (otrzymanego z 16,8 mmol Boc-homofenyloalaniny i 17,0 mmol chloromrówczanu izobutylu, jak zwykle) w -10°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 4,5 godziny. Mieszaninę zatężono, przemyto nasyconym kwaśnym węglanem sodu, 1N kwasem solnym i solanką, wysuszono siarczanem sodu i odparowano, dostarczając produkt z wydajnością ilościową. Surowy produkt uż yto w następnej reakcji bez dalszego oczyszczania. Rf = 0,60 (chloroform/metanol = 10/1).

Następnie związek otrzymano analogicznie jak w etapach A, B i C przykładu 36. Rf = 0,81 (n-heksan:octan etylu = 1/1).

P r z y k ł a d 38. [1-(1-Cyjano-4-fenylopropylokarbamoilo)cykloheksylo]amid kwasu naftaleno-2-karboksylowego

A. ((1-metoksykarbonylo)cykloheksylo]amid kwasu naftaleno-2-karboksylowego.

Chlorowodorek estru metylowego kwasu 1-aminocykloheksanokarboksylowego (1 g, 5,2 mmol) trietyloaminę (1,44 mi, 10,3 mmol, 2 równoważ n.) rozpuszczono w dichlorometanie (15 mi) i dodano chlorek naftoilu (1 g, 5,2 mmol, 1 równoważn.) w 0°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w 25°C przez godziny i dodano 1N kwas solny. Mieszanin ę ekstrahowano octanem etylu, warstwę organiczną przemyto nasyconym roztworem kwaśnego węglanu sodu, wysuszono siarczanem sodu i odparowano. Chromatografia na żelu krzemionkowym (n-heksan/octan etylu = 10/1, 5/1, 3/1 i 1/1) dostarczyła produkt z wydajnością 93%. Rf = 0,30 (n-heksan:octan etylu = 3/1).

B. Kwas N-(2-naftoilo)-1-aminocykloheksanokarboksylowy.

OH

Wychodząc z [(1-metoksykarbonylo)cykloheksylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego, produkt otrzymano analogicznie jak N-(naftaleno-2-karbonylo)izoleucynę z wydajnością ilościową. Użyto go do następnego sprzęgania bez dalszego oczyszczania. Rf = 3,60 (chloroform/metanol = 10/1).

C. [1-(1-Cyjano-4-fenylopropylokarbamoilo)cykloheksylo]amid kwasu naftaleno-2-karboksylowego.

PL 202 226 B1

Kwas N-(naftoilo)-1-aminocykloheksanokarboksylowy (67 mg, 0,22 mmol), chlorowodorek 1-cyjano-3-fenylopropyloaminy (47 mg, 0,24 mmol, 1,1 równoważn.) i HOAt (65 mg, 0,48 mmol, 2,2 równoważn.) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (2 mi) i dodano WSCD (0,044 mi, 0,24 mmol, 1,1 równoważn.) w -10°C. Po całonocnym mieszaniu w 0-25°C, dodano 5% roztwór kwaśnego węglanu sodu i mieszaninę ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto solanką, wysuszono siarczanem sodu i odparowano. Chromatografia na żelu krzemionkowym (chloroform/aceton 200/1 I 100/1) dostarczyła produkt z wydajnością 63%. Rf = 0,73 (chloroform/aceton = 9/1).

P r z y k ł a d 39. [1-(Cyjanometylokarbamoilo)cykloheksylo]amid kwasu 1H-indolo-5-karboksylowego

Cyjanometyloamid kwasu 1-aminocykloheksanokarboksylowego (136 mg, 0,50 mmol), kwas indolo-5-karboksylowy (80 mg, 0,50 mmol, 1,0 równoważn.) i HOBt (74 mg, 0,55 mmol, 1,1 równoważn.) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (5 ml) i dodano WSCD (0,10 ml, 0,55 mmol, 1,1 równoważn.). Po 20 godzinach mieszania w temperaturze pokojowej dodano 4% roztwór kwaśnego węglanu sodu i mieszaninę ekstrahowano octanem etylu. Warstwę organiczną przemyto kwaś nym wę glanem sodu, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Chromatografia na żelu krzemionkowym (frakcja heksanowa/octan etylu 2/1, następnie octan etylu) dostarczyła produkt z wydajnością 20%. Rf = 0,31 (frakcja heksanowa/octan etylu = 3/1).

P r z y k ł a d 40. N-[1-(cyjanometylokarbamoilo)cykloheksylo]-4-imidazol-1-ilometylobenzamid

A. Kwas Boc-1-aminocykloheksanokarboksylowy.

Tytułowy związek otrzymano z kwasu 1-cykloheksanokarboksylowego (140 mmol), BOC2O (154 mmol) i Na2CO3 (140 mmol) w 200 mi dioksanu i 100 mi wody według typowych sposobów. T.t. 157-161°C; Rf = 0,23 (CH2CI2/MeOH = 95:5).

B. (1-(Cyjanometylokarbamoilo)amid kwasu Boc-1-aminocykloheksanokarboksylowego.

Kwas Boc-1-aminocykloheksanokarboksylowy (40 mmol), HOBt (40 mmol) i WSCD (42 mmol) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (75 ml) i mieszano przez 15 minut w temperaturze pokojowej. Chlorowodorek 2-aminoacetonitrylu (40 mmol) i trietyloaminę (40 mmol) zawieszono w DMF (25 ml) i dodano do mieszaniny reakcyjnej, którą mieszano w 25°C przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, 10% kwasem cytrynowym, solanką, kwaśnym węglanem sodu, solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Pozostałość zawieszono w eterze dietylowym, ciało stałe odsączono i wysuszono (próżnia). Otrzymano 7,35 g białego proszku o t.t. 160-162°C, Rf = 0,28 (n-heksan/octan etylu = 1/1).

C. Chlorowodorek (1-(cyjanometylokarbamoilo)amidu kwasu 1-aminocykloheksano-karboksylowego.

HCl w eterze dietylowym (3-4 V, 50 ml) dodano do roztworu (1-(cyjanometylokarbamoilo)amidu kwasu Boc-1-aminocykloheksanokarboksylowego (33 mmol) w THF (50 ml) w temperaturze pokojowej mieszano przez noc. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono w łaźni z lodem do 0-4°C, ciało stałe odsączono i przemyto eterem dietylowym. Białe kryształy wysuszono (próżnia). T.t. 205-209°C, Rf = 0,45 (CH2CI2/MeOH = 9:1).

D. N-[1-(cyjanometylokarbamoilo)cykloheksylo]-4-bromometylo-benzamid.

Kwas 4-bromometylobenzoesowy (2,3 mmol) zawieszono w CH2CI2 i ochłodzono do 0-5°C. Dodano chloraminę (2,3 mmol) i mieszaninę mieszano przez 45 min. w 0-5°C. W niskiej temperaturze dodano chlorowodorek (1-(cyjanometylokarbamoilo)amidu kwasu 1-amino-cykloheksanokarboksylowego (2,3 mmol) i N-etylodiizopropyloaminę (4,6 mmol) w CH2CI2 7 ml). Mieszaninę mieszano przez godziny w 0-5°C w temperaturze pokojowej przez noc. Mieszaninę reakcyjną rozcień czono CH2CI2 (40 ml), przemyto wodą, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Pozostałość zawieszono w eterze dietylowym i cia ł o stał e odsą czono. Surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem ZCb/MeOH = 97:3. Zebrano frakcje zawierające czysty produkt i odparowano. Pozostałość zawieszono w eterze dietylowym i ciało stałe odsączono. Otrzymano biały proszek o t.t. 194-196°C, Rf = 0,38 (CH2Cl2MeOH = 95:5).

E. N-[1-(cyjanometylokarbamoilo)cykloheksylo]-4-imidazol-1-ilometylobenzamid.

N-[1-(cyjanometylokarbamoilo)cykloheksylo]-4-bromometylobenzamid (0,34 mmol) rozpuszczono w THF (2 mi) i dodano sól sodową imidazolu (0,41 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostał o ść ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano Pozostałość zawieszono w eterze dietylowym i ciało stałe odsączono. Surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem CH2Cl2/MeOH = 9:1. Zebrano frakcje zawierające czysty

PL 202 226 B1 produkt i odparowano. Pozostałość zawieszono w eterze dietylowym i ciało stałe odsączono. Otrzymano biały proszek o t.t. 194-196°C, Rf = 0,28 (CH2CI2/MeOH = 9:1).

Powtarzając procedury ujawnione powyżej w przykładzie 40 z zastosowaniem odpowiednich materiałów wyjściowych i warunków reakcyjnych, otrzymano następujące związki o wzorze XII wskazane poniżej w tablicy 2.

Przykład nr	Rx	Rz	T.t. (°C)	Rf (rozpuszczalnik) MS (M + 1)
1	2	3	4	5
41	00	„ CH ' \ ch3 ch3		0,26 (heksany/EtOAc = 3/1)
42	00^	ot·		0,50 (heksany/Et)Ac = 1/1)
43	CH, CH, / ' V λ f N λ CH,0—GH, ł |i CH, V\	H	126-128	0,19 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)
44	ch2	H	162-165	0,27 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)
45	CH cw, /vw CHjO—CH, j 1 Jj CHj	H	147-149	0,24 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)
46	cc^	^CH CK) ''CHj		0,26 (heksany/EtOAc = 3/1)
47	„			0,50 (heksany/EtOAc = 1/1)
48		H		0,31 (heksany/EtOAc = 3/1)
49	θΧλ	''cm, ^CM ch3 \h3

PL 202 226 B1 cd. tablicy 2

1	2	3	4	5
50	kk	„		0,42 (heksan/EtOAc = 2/1)
51	o n / XX X CHg 1 Jj	„		0,42 (heksan/EtOAc = 2/1)
52	/ ch3	„		0,42 (heksan/EtOAc = 2/1)
53	<^ΝΧ-Χ,	H		0,69 (EtOAc)
54		„		0,69 (EtOAc)
55		X CH. 1 2 ZCH X x. ch3 xh3		0,58 (heksan/EtOAc = 1/1)
56	o 11 C /x / XX X CH3 l· Jl	H		0,47 (EtOAc)
57	Ol \A	H		0,72 (EtOAc)
58	/ ch3	„		0,73 (EtOAc)
59		„		0,55 (EtOAc)

PL 202 226 B1 cd. tablicy 2

1	2	3	4	5
60	CH3 9 Υ	„		0,66 (EtOAc)
61	CH, η ✓s. <X3CH3 χΛχ	„		0,67 (EtOAc)
62	I Η θ CH2			0,24 (toluen/aceton 7/3) 436
63	Οχ	Ο'1' ειζνΧ ł	199-201	446
64	CH,	„	184-185	459
65	ΟΧ	„		0,14 (CH2Cl2/MeOH 10/0,2) 445
66	„	ζΧ-°. <Κ*		0,54 (frakcja ropy naftowej wrząca w temperaturze 20-135°C EtOAc 1/1)
67		„	154-155	522

P r z y k ł a d 68. Synteza N-{1-[(cyjanodimetylometylo)karbamoilo]-3-metylobutylo}-4-imidazol-1-ilometylobenzamidu

A. Ester tert-butylowy kwasu {1-[(cyjanodimetylometylo)karbamoilo]-3-metylobutylo}-karbaminowego.

Boc-Leu-OH (62 mmol), HOBt (62 mmol) i WSCD (62 mmol) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (150 mi) i mieszano przez 15 minut w temperaturze pokojowej. Chlorowodorek 2-amino-2-metylopropionamidu (62 mmol) i trietyloaminę (62 mmol) zawieszono w DMF (25 ml) i dodano do mieszaniny reakcyjnej, którą mieszano w 25°C przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, 10% kwasem cytrynowym, solanką, kwaśnym węglanem sodu, solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Pozostałość zawieszono w eterze dietylowym, ciało stałe odsączono i wysuszono (próżnia). Otrzymano 14,78 g białego proszku o tt. 182-184°C, Rf = 0,39 (CH2Cl2/MeOH = 9:1).

B. Ester tert-butylowy kwasu {1-[(cyjanodimetylometylo)karbamoilo]-3-metylobutylo}-karbaminowego.

Ester tert-butylowy kwasu {1-[(cyjanodimetylometylo)karbamoilo]-3-metylobutylo}-karbaminowego (47 mmol) rozpuszczono w THF (150 ml) i ochłodzono do -10°C. Dodano w -10°C bezwodnik kwasu trifluorooctowego (56 mmol) i trietyloaminę (94 mmol) i, mieszając, mieszaninę powoli ogrzano do 0°C w ciągu 2 godzin. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Pozostałość zawieszono

PL 202 226 B1 w eterze dietylowym/pentanie, ciał o stałe odsą czono i wysuszono (próż nia). Otrzymano 9,93 g biał ego proszku o t.t. 166-168°C, Rf = 3,55 (n-heksan:octan etylu T 1:1).

C. (Cyjanodimetylometylo)amid kwasu 2-amino-4-metylopentanowego.

Ester tert-butylowy kwasu {1-[(cyjanodimetylometylo)karbamoilo]-3-metylobutylo}-karbaminowego (19 mmol) rozpuszczono w octanie etylu zawierającym HCI (3-4N, bezwodny) i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem CH2Cl2/MeOH = 9:1. Zebrano frakcje zawierające czysty produkt i odparowano, otrzymano 2,3 g żółtawego oleju, Rf = 0.36 (CH2Cl2/MeOH = 9:1).

D. N-{1-[(cyjanodimetylometylo)karbamoilo]-3-metylobutylo]-4-bromometylobenzamid.

Kwas 4-bromometylobenzoesowy (4,1 mmol), HOBt (4,1 mmol) i WSCD · HCl (4,1 mmol) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (7 ml) i mieszano przez 10 min. Dodano cyjanodimetylometylo)amid kwasu 2-amino-4-metylopentanowego (4,1 mmol) w DMF (3 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, 10% kwasem cytrynowym, solanką, kwaśnym węglanem sodu, solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Surowy produkt zawieszono w eterze dietylowym, ciał o stał e odsą czono i wysuszono (próż nia). Otrzymano biał y proszek o t.t. 185-187°C, Rf = 0,43 (n-heksan/octan etylu= 1:1).

E. N-{1-[(cyjanodimetylometylo)karbamoilo]-3-metylobutylo}-4-imidazol-1-ilometylobenzamid.

N-{1-[(cyjanodimetylometylo)karbamoilo]-3-metylobutylo}-4-bromometylobenzamid (0,18 mmol) rozpuszczono w THF (1 ml) i dodano sól sodową imidazolu (0,41 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Otrzymano olej o Rf = 0,44 (CH2Cl2/MeOH = 9:1).

Powtarzając procedury ujawnione powyżej w przykładzie 68 z zastosowaniem odpowiednich materiałów wyjściowych i warunków reakcyjnych, otrzymano następujące związki o wzorze XIII wskazane poniżej w tablicy 3.

T a b l i c a 3

Przykład nr	Rx	Zakres (%) (etap B)	T. t. (°C)	Rf (rozpuszczalnik)
69	ch^ a3 XX	58	137-157	0,29 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)
70	CH, ch3	51	160-162	0,16 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)
71	CH, ΟΎ	44	186-188	0,23 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)

P r z y k ł a d 72. N-[1-(cyjanometylokarbamoilo)-3-metylobutylo]-4-(2-pirolidyn-1-yloetylosulfanylo)benzamid

A. Kwas 4-(2-chloroetylosulfanylo )benzoesowy.

Kwas 4-merkaptobenzoesowy (65 mmol) i bromo-2-chloroetan (71 mmol) rozpuszczono w acetonie (120 mi) i dodano sproszkowany węglan potasowy (71 mmol). Mieszaninę ogrzano do 40°C i mieszano przez 7 godzin. Po odparowaniu rozpuszczalnika, pozostało ść ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, wysuszono siarczanem sodu i odparowano. Surowy produkt zawieszono w eterze dietylowym, ciało stałe odsączono i wysuszono (próżnia). Otrzymano 7,8 g białego proszku o t.t. 142-144°C, Rf = 0,37 (chlorek metylenu/metanol = 9/1).

PL 202 226 B1

B. 4-(Chloroetylosulfanylo)benzoilo-Leu-Gly(CN).

Kwas 4-(2-chloroetylosulfanylo)benzoesowy (18,5 mmol), HOBt (18,5 mmol) i WSCD · HCl (19,4 mmol) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (50 mi) i mieszano przez 15 minut. Dodano H-Leu-Gly(CN) (18,5 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temp. pokojowej przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą. 10% kwasem cytrynowym, solanką, kwaśnym węglanem sodu, solanką i wysuszono siarczanem magnezu. Po odparowaniu rozpuszczalnika surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem CH2Cl2/MeOH = 95:5. Zebrano frakcje zawierające czysty produkt i odparowano. Produkt zawieszono w eterze dietylowym, ciało stałe odsączono i wysuszono (próżnia). Otrzymano 3,15 g żółtawego proszku o t.t. 108-110°C, Rf = 0,33 (n-heksan:octan etylu =1:1).

C. N-[1-(cyjanometylokarbamoilo)-3-metylobutylo]-4-(2-pirolidyn-1-yloetylosulfanylo)-benzamid.

4-(2-Chloroetylosulfanylo)benzoilo-Leu-Gly(CN) (1,36 mmol) rozpuszczono w DMF (2 ml) i dodano pirolidynę (3 mmol). Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 8 godzin w temperaturze pokojowej, następnie dodano katalityczną ilość jodku potasu i dalej mieszano w 50°C przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Surowy materiał naniesiono na kolumnę z żelem krzemionkowym. Elucja CH2Cl2/MeOH = 93:7 dostarczyła produkt z wydajnością 24%. Rf = 0,12 (CH2Cl2/MeOH = 95:5).

P r z y k ł a d 73. Synteza N-[1-(cyjanometylokarbamoilo)-3-metylobutylo]-4-(2-pirolidyn-1-yloetylosulfonylo)benzamidu

A. Kwas 4-(2-chloroetylosulfonylo)benzoesowy.

Kwas 4-(2-chloroetylosulfanylo)benzoesowy (18,4 mmol) zawieszono w chlorku metylenu (60 ml) i ochłodzono do -10°C. Wkroplono kwas m-chloronadbenzoesowy (38,6 mmol) w chlorku metylenu (60 mi) i mieszaninę mieszano przez e godzin w -10°C. Mieszaninę rozcieńczono chlorkiem metylenu (100 mi), dodano 5% roztwór wodny tiosiarczanu sodu i mieszaninę energicznie mieszano. Mieszaninę poddano ekstrakcji, przemyto wodą i wysuszono siarczanem sodu i odparowano. Surowy produkt przekrystalizowano z octanu etylu, ciało stałe odsączono i wysuszono (próżnia). Otrzymano 2,19 g bladego proszku o t.t. 142-144°C, Rf = 0,37 (CH2Cl2/MeOH = 9:1).

B. 4-(Chloroetylosulfonylo)benzoilo-Leu-Gly(CN).

Kwas 4-(2-chloroetylosulfonylo)benzoesowy (8,8 mmol), HOBt (8,8 mmol) i WSCD · HCl (8,8 mmol) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (25 ml) i mieszano przez 15 minut. Dodano H-Leu-Gly(CN) (18,5 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temp. pokojowej przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, 10% kwasem cytrynowym, solanką, kwaśnym węglanem sodu, solanką i wysuszono siarczanem magnezu. Po odparowaniu rozpuszczalnika surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem CH2Cl2/MeOH = 95:5. Zebrano frakcje zawierające czysty produkt i odparowano. Produkt zawieszono w eterze dietylowym, ciało stałe odsączono i wysuszono (próżnia). Otrzymano 0,3 g białego proszku, Rf = 0,25 (CH2Cl2/MeOH = 95:5).

C. N-[1-(cyjanometylokarbamoilo)-3-metylobutylo]-4-(2-pirolidyn-1-yloetylosulfonylo)-benzamid.

4-(2-Chloroetylosulfonylo)benzoilo-Leu-Gly(CN) (0,4 mmol) rozpuszczono w pirolidynie (1 ml).

Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1,5 godziny w temperaturze pokojowej. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Surowy materiał naniesiono na kolumnę z żelem krzemionkowym. Elucja CH2Cl2/MeOH = 95:5 dostarczyła produkt z wydajnością 43%. Rf = 0,30 (CH2Cl2/MeOH = 95:5).

P r z y k ł a d 74. Synteza N-[1-(1-cyjano-3-metylobutylokarbamoilo)-3-metylobutylo]-4-imidazol-1-ilometylobenzamidu

A. Boc-Leu-Leu-NH2.

Boc-Leu-Leu-OH (Bachem, 43,6 mmol) rozpuszczono w THF (250 ml) i dodano N-metylomorfolinę (43,6 mmol). Mieszaninę ochłodzono do -20°C i wkroplono chloromrówczan izobutylu (43,6 mmol). Mieszaninę mieszano przez 10 min., a następnie dodano 25% wodny roztwór amoniaku (52,3 mmol) w -20°C. Mieszaninę mieszano przez 3 godziny w -20°C do -10°C. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Surowy produkt zawieszono w eterze dietylowym, ciało stałe odsączono i wysuszono (próżnia). Otrzymano 14,2 g białego proszku o tt. 155-156°C, Rf = 0,5 (CH2Cl2/MeOH = 9:1).

B. Boc-Leu-Leu(CN).

Boc-Leu-Leu-NH2 (41 mmol) zawieszono w THF (200 ml) i dodano w -5°C trietyloaminę (83 mmol) oraz bezwodnik kwasu trifluorooctowego (41 mmol). Mieszaninę mieszano przez 2 godziny

PL 202 226 B1 w 5°C. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostało ść ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Otrzymano żółtawy olej o Rf = 0,59 (n-heksan:octan etylu = 2:1), który odbezpieczono bez dalszego oczyszczania (etap C).

C. H-Leu-Leu(CN).

Boc-Leu-Leu(CN) (41 mmol) rozpuszczono w THF (50 ml) i dodano HCl w eterze dietylowym (50 ml 3-4N, bezwodny) w temperaturze pokojowej i mieszaninę mieszano przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość rozpuszczono w metanolu, dodano amoniak w metanolu (40 ml, 3-4N, bezwodny) i odsączono materiał stały. Przesącz odparowano i surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem CH2Cl2/MeOH = 95:5. Zebrano frakcje zawierające czysty produkt i odparowano. Otrzymano 5,07 g żółtawego oleju, Rf = 0,43 (CH2Cl2/MeOH = 9:1).

D. 4-Bromometylobenzoilo-Leu-Leu(CN).

Kwas 4-bromometylobenzoesowy (6,67 mmol). HOBt (6,67 mmol) i WSCD · HCI (7,0 mmol) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (15 ml) i mieszano przez 15 min. Dodano H-Leu-Leu(CN) (6,67 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez 2,5 godziny. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, 10% kwasem cytrynowym, solanką, kwaśnym węglanem sodu, solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Po odparowaniu rozpuszczalnika surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem CH2Cl2/MeOH = 97:3. Zebrano frakcje zawierające czysty produkt i odparowano. Otrzymano 1,74 g żółtawego oleju, Rf = 0,59 (CH2Cl2/MeOH = 95:5).

E. N-[1-(1-cyjano-3-metylobutylokarbamoilo)-3-metylobutylo]-4-imidazol-1-ilometylobenzamid.

Bromometylobenzoilo-Leu-Leu(CN) (1,23 mmol) rozpuszczono w THF (5 ml) i dodano sól sodową imidazolu (1,48 mmol) i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Surowy produkt oczyszczano przez chromatografię na żelu krzemionkowym z użyciem CH2Cl2/MeOH = 95:5. Zebrano frakcje zawierające czysty produkt i odparowano. Produkt zawieszono w eterze dietylowym, ciało stałe odsączono i wysuszono (próż nia). Otrzymano biały proszek o t.t. 100-103°C, Rf = 0,36 (CH2Cl2/MeOH = 9:1).

Powtarzając procedury ujawnione powyżej w przykładzie 74 z zastosowaniem odpowiednich materiałów wyjściowych i warunków reakcyjnych, otrzymano następujące związki o wzorze XIV wskazane poniżej w tablicy 4.

CH, , 3 ,CH _n * CK ^XCH, » i? !

Rx ,N_{X Z}CH

C CH 1)1 ’CS=N

M ^: h o ch, _rw

A^CH*

XIV

CH,

Przykład nr	Rx	Zakres (%) (etap B)	T. t. (°C)	Rf (rozpuszczalnik)
75	/C\2 /C^ X n CHjO-CM. i ) en, AA	45	-	0,17 (CH2Cl2/MeOH = 95:5)
76	CH, ,σ a CH3 x HCl	51	-	0,23 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)
77	CH, G Ά	64		0,31 (CH2Cl2/MeOH = 9:1)

PL 202 226 B1

P r z y k ł a d 78. Ester benzylowy kwasu [1-(2-benzyloksy-1-cyjanoetylokarbamoilo)-3-metylobutylo]karbaminowego

A. Kwas 3-benzyloksy-2-(2-benzyloksykarbonyloamino-4-metylo-pentanoiloamino)-propionowy.

Do zawiesiny 0,975 g H-Ser(OBzl)-OH w 5 ml chlorku metylenu dodano 1,52 ml trimetylochlorosilanu. Po dziesięciu minutach w temperaturze pokojowej dodano 0,98 ml N,N-diizopropyloetyloaminy i 1,81 g estru N-hydroksyiminobursztynowego benzyloksyleucyny. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej i rozcieńczono octanem etylu. Octan etylu przemyto raz nasyconym roztworem NH4CI i raz H2O, następnie wysuszono siarczanem sodu, rozpuszczalnik usunięto i pozostałość krystalizowano z eteru dietylowego.

¹H NMR (CDCI3, ppm): 7,30 (m, 10H), 6,83 (d, 1H), 5,32 (d, 1H), 5,10 (s, 2H), 4,71 (m, 1H), 4,50 (s, 2H), 4,28 (m, 1H), 3,92 (m, 1 H), 3,67 (m, 1H), 1,46-1,79 (m, 3H), 0,92 (d, 6H).

B. Ester benzylowy kwasu [1-(2-benzyloksy-1-karbamoiloetylo-karbamoilo)-3-metylobutylo]-karbaminowego.

Do roztworu 0,980 g kwasu 3-benzyloksy-2-(2-benzyloksykarbonyloamino-4-metylopentanoiloamino)propionowego, 0,25 ml N-metylomorfoliny w 12 ml tetrahydrofuranu wkroplono 0,3 ml chloromrówczanu izobutylu w -15°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w -15°C przez 10 minut, a następnie wkroplono 4 ml wodnego NH3 (25%) w trakcie 5 minut. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez dalsze 15 minut i rozcieńczono octanem etylu. Octan etylu przemyto raz nasyconym roztworem NH4Cl i raz H2O, następnie wysuszono siarczanem sodu, rozpuszczalnik usunięto i pozostałość rozdrobniono z eterem dietylowym.

¹H NMR (CDCI3, ppm): 7,38 (m, 10H), 6,87 (d, 1 H), 6,60 (m (br), 1H), 5,41 (m (br), 1H), 5,12 (d, 1H), 5,08 (s, 2H), 4,50 (d, 2H), 4,20-3,92 (m, 2H), 3,50 (m, 1 H), 1,70-1,41 (m, 3H), 0,90 (d, 6H).

C. Ester benzylowy kwasu [1-(2-benzyloksy-1-cyjanoetylokarbamoilo)-3-metylobutylo]-karbaminowego.

0,3 ml bezwodnika kwasu trifluorooctowego wkroplono do roztworu 0,9 g estru benzylowego kwasu [1-(2-benzyloksy-1-karbamoiloetylo-karbamoilo)-3-metylobutylo]-karbaminowego i 0,6 ml trietyloaminy w 15 ml tetrahydrofuranu w -5°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w -5°C przez 3 godziny, a następnie przez 12 godzin w temperaturze pokojowej. Mieszaninę reakcyjną następnie wylano do wody i warstwę wodną trzykrotnie ekstrahowano octanem etylu. Połączone warstwy organiczne przemyto raz wodą i raz solanką, następnie wysuszono siarczanem sodu, rozpuszczalnik usunięto i pozostałość krystalizowano z eteru dietylowego/heksanu. T.t. 126-127°C.

Następujące związki o wzorze XV, wskazane w poniższej tablicy 5, otrzymano analogicznie jak związek z przykładu 78.

T a b l i c a 5

Przykład nr	Rz	T. t. (°C) MS (M + 1)
1	2	3
79	XCvV°x /θ’ T ch* 0	100-101
80	CHjj	157-158

PL 202 226 B1 cd. tablicy 5

1	2	3
81	\ζ\ T ff ch2 0	157-158
82	χ-CHj,	159-161
83	jQ CR,	106-107
84	li CHs CH,	126-127 424
85	xCMa £jT CH* ''‘‘CM,	144-146 438

P r z y k ł a d 86. Cyjanometyloamid kwasu 2-[2-(4-chlorofenyloamino)acetyloamino]-4-metylopentanowego

Kwas (4-chlorofenyloamino)octowy (0,5 g) i H-Leu-Gly(CN) · HCl (0,55 g) rozpuszczono w dimetyloformamidzie (4 mi), dodano HOBt (0,44 g) i WSCD · HCl (0,54 g) i trietyloaminę (0,37 ml) i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 18 godzin. Po odparowaniu rozpuszczalnika pozostałość ekstrahowano octanem etylu. Ekstrakt przemyto wodą, 10% kwasem cytrynowym, solanką, kwaśnym węglanem sodu, solanką, wysuszono siarczanem magnezu i odparowano. Surowy produkt zawieszono w eterze dietylowym, ciało stałe odsączono i wysuszono (próżnia), otrzymując biały proszek o t.t. 131-134°C.

Powtarzając procedury ujawnione powyżej w przykładzie 86 z zastosowaniem odpowiednich materiałów wyjściowych i warunków reakcyjnych, otrzymano następujące związki o wzorze XVI wskazane poniżej w tablicy 6.

Η

CH Λ i? CH. ΛΤ*2 m U / \ ^{7 ζ} \ Aw r=

R* C

II

O

XVI

CH ch_{2 z}ch, CH CR,

Przykład nr	R*	T. t. (°C)	Rf (rozpuszczalnik)
1	2	3	4
87	cXX H	pianka	0,32 (CH2Cl2/MeOH = 95:5)

PL 202 226 B1 cd. tablicy 6

1	2	3	4
88	jCl H	110-115
89	TT	pianka	0,30 (CH2Cl2/MeOH = 95:5)
90	CH, U.	130-133
91		bezpostaciowy	0,42 (CH2Cl2/MeOH = 95:5)
92		131-133
93	CłYX cTT)'	108-110
94	°τχ	żywica	0,43 (CH2Cl2/MeOH = 95:5)
95	n	77-79
96		olej
97	CH,	żywica	0,53 (CH2Cl2/MeOH = 95:5)
98	CCk	pianka	0,47 (CH2Cl2/MeOH = 95:5)
99		143-146
100		119-121
101	o Κ^Λ0.	żywica	0,26 (CH2Cl2/MeOH = 95:5)
102	kZwAg^·	146-149

Powtarzając procedury ujawnione w powyższych przykładach z zastosowaniem odpowiednich materiałów wyjściowych i warunków reakcyjnych, otrzymano następujące związki o wzorze XVII wskazane poniżej w tablicy 7.

PL 202 226 B1

T a b l i c a 7

Prz. nr	Rx	Ry	Rz	T. t. (°C)	Rf (rozpusz.) MS (M+1)
1	2	3	4	5	6
103	ca	Ih / \ CH, CH, CH,	H	203,5- -207	0,44 (heksany/EtOAc = 1/1)
104	„	A CH. 1 2 ,CH Z \ CH3 CH3	CH, i 2 .CH / \ CH3 CH3
105		„	ch' n-JAc		0,52 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
106		„	„		0,45 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
107	N-T 7—0 CHg	„	*γ, CH, CH / \ ch3 ch3		0,30 (n-heksan/EtOAc = 3/1)
108		„	„		0,40 (n-heksan/EtOAc = 2/1)
109	„	„	CH, N—A X		0,24 (n-heksan/EtOAc = 4/3)
110	°xc	„	Yh, .CH / \ CHg CH3		0,36 (n-heksan/EtOAc = 2/1)

PL 202 226 B1 cd. tablicy 7

1	2	3	4	5	6
111	Ο ch3 // ΧΥΥ z/ γ γ 0 γ 1	„	„		0,17 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
112	CY	„	„		0,27 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
113	Μ Ν~~Υ \	„	H		0,45 (EtOAc)
114	ο ii z^SYY CH3 7 JI	„	„		0,58 (EtOAc)
115	ch3 vy	„	„		0,28 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
116	CH, syX γγ YY Ch2	„	X CK i 2 CH / \ CH, ch3		0,46 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
117	CH, \ —/	„	„		0,41 (n-heksan/EtOAc = 2/1)
118	Z=\ N\ /~N' X VOj	„	H		0,79 (EtOAc)
119		„	„		0,74 (EtOAc)

PL 202 226 B1 cd. tablicy 7

1	2	3	4	5	6
120	CHj '	„	Y ł 2 ΌΗ / \ CH, CH3		0,52 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
121	f=\ ,«*/ u~n'A ™ ch3	„	„		0,60 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
122	ch, I 3 LI	„	H		0,60 (EtOAc)
123	CH, Q .. 'c'' Χί 1 I ch3 ch3 «Κ	„	CH, s * XM / \ ch3 CH,		0,54 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
124	„	„	H		0,26 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
125		„	|^V CH3 CK5^ I		0,41 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
126		„	„		0,43 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
127	„	„	ct/Cj^ \2 CK f 2	151-152	433
128	^N~X~X CH, Y=L	„	„	137-138	447
129	VL '--i'0-C'CHs	„	„		0,65 (toluen/aceton 7/3) 466

PL 202 226 B1 cd. tablicy 7

1	2	3	4	5	6
130	-ΟΌ	„	„	163-165	470
131	ch3	„		214-215	447
132	CH, /KzOj > Υ CH C|AJ CHg	„	„		0,66 (CH2Cl2/CH3OH 10/0,5) 487
133	Υι γ* Υ-ΎΎ,	„	„	176-178	487
134	F—Ć W-CH, \/ ύ/ \2	„	„	106-110	466
135	XX Λ r ΝΗ χ	„	„		0,46 (CH2Cl2/CH3OH 10/0,5) 477
136	/=λ Ł7 ν_/ V	„	„		0,51 (CH2Cl2/CH3OH 10/0,5) 510
137	XX—Ν-ΟΚΌ· Όζ V	„	„		0,26 (CH2Cl2/CH3OH 10/0,5) 491
138	θΧ^ΧΧ^M-CH ,γ Υ_7 \__/ \	„	ά ζΌχ χγ Υ CH^O	121-126	500
139	Ό\ δα f*~(χ Λ—Ν H-CH, Όζ γ ζ V	„	„	141-143	548
140	^N-CHZ	„	„	233-234	529
141		„	„	199-202	471

PL 202 226 B1 cd. tablicy 7

1	2	3	4	5	6
142	ΟΟ 7 Λ—Ν N-CK, V CH~O	„	γ Ύ CH3 f 2	122-126	522
143	/Α CHg	„	„		0,40 (CH2Cl2/CH3OH 10/0,5) 506
144	I Η ch2 / 'κ ς γγ ΝΗ ν	„	F c <3 sź' ^F CA/ r2	131-133	515
145	Γ=\ Γ~\ />—Ν N-CK V# ν_/ ν CH,—O	„	„	114-115	560
146	CH2	„	„	180-182	485
147	„	„	\ 2 -O CH, 1	129-133	447
148	Γ it ch. AA / ę γ^ ΝΗ λ	„	„		0,50 (toluen/EtOH 9/1) 477
149	Οχ	„	XX-<X Y Y CH3 Pa -ch, CH, O 1	145-146	454
150	„	„	X>XXCH3 chY’3 f	152-153	408

PL 202 226 B1 cd. tablicy 7

1	2	3	4	5	6
151	CHf ,N~.γ~A CHj \~-Z	„	ί F > i o F chT-^ y **	210-211	499
152	<K\ />~N N-(M CH, V	„	,CH„ zz γζ J f	148-149	506
153		„	„	236-237	417

Związki z przykładów 1 do 153 są zwykle selektywnymi inhibitorami katepsyny K i na ogół mają IC50 dla inhibitowania ludzkiej katepsyny K od około 100 do około 1 nM lub niższą, np. około 0,5 nM.

Reprezentatywne związki, np. ujawnione w powyższych przykładach zwykle mają IC50 dla inhibitowania katepsyny K w zakresie poniżej 1 do około 100 nM i IC50 dla inhibitowania katepsyny K, które są co najmniej 10 do około 1000 razy mniejsze niż ich IC50 dla inhibitowania katepsyny L i katepsyny S, np. gdy są testowane w oznaczeniach ujawnionych powyżej.

Związki według wynalazku selektywne względem katepsyny K są szczególnie wskazane do zapobiegania lub leczenia osteoporozy o różnorodnym pochodzeniu (np. młodzieńczej, menopauzalnej, postmenopauzalnej, pourazowej, spowodowanej podeszłym wiekiem lub przez terapię kortykosteroidową lub bezczynnością).

Powtarzając procedury ujawnione w powyższych przykładach z zastosowaniem odpowiednich materiałów wyjściowych i warunków reakcyjnych, otrzymano następujące związki o wzorze XVII wskazane poniżej w tablicach 8, 9 i 10.

T a b l i c a 8

Przykład	Rx	Ry	Rz	T.t. (°C)	MS (M+1) Rf (rozp.)
1	2	3	4	5	6
154	cv 0	0 CHY 1	H	169-170	574 (M + 1)
155	Q	CH, < -UH CH 3 i CK5	H		0,80 (n-heksan/EtOAc = 1/1)

PL 202 226 B1 cd. tablicy 8

1	2	3	4	5	6
156	X	CH, < -UH CH 3 i CK5	H		0,63 (n-heksan/EtOAc = 1/2)
157	ο π CH CHz	CH, < -UH CH 3 i CK5	H		0,53 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
158	Α	CH, < .UH CH 3 i CK5	H		0,38 (n-heksan/EtOAc = 1/1)
159	CH, ^Ά	o ChY^ 1 2	H		422,2
160	' ί f Α	H .N ΟηΓ\Χ	H		365,1
161	ζΚ.	ΟΗ,-Υ''' NH O	H		353
162		CH, Ό	H		315,1
163	Ν Α	CH, Ό	H		314,9
164	Ά	CH, Ό	H		304,1
165	/Α Aj	CH3 5 / k. CH, CH,	H		259,1
166	Υ\ W~~	CR, 5 / k. CH, CH,	H		288,1
167	ci	CR, 5 Y^/ / k. CH, CH,	H		322

PL 202 226 B1 cd. tablicy 8

1	2	3	4	5	6
168	— Ο \_, Ο	CH3 5 ^../ / <v CHj CHj	H		318,1
169	ΝΗ' CH	CH, 0Z 3 1 d CH, V	H		378,5
170	τ	P CH, \2	H		313,9
171	CHkX	P CH, \2	H		327,9
172		P CH, \2	H		349,9
173	d Cl	P CH, \2	H		383,7
174	ρΧ X<z Ci	P CH, \2	H		349,8
175	ęk Ο” CK,	P CH, \2	H		343,9
176	0 -	P CH, \2	H		327,9
177	CHj 0 V	P CH,	H		341,9
178	ρΡ-Χ V	Pp hL 0, ·χ	H		315,2
179	zsV^ O	P CH, \2	H		319,9
180	FvZ r * s> Z	P CH, \2	H		332

PL 202 226 B1 cd. tablicy 8

1	2	3	4	5	6
181	Cl 'γί At Η -A	ch2 Ό	H		348,1
182		ch2 Ό	H		381,3
183	-0. CH, Y	ch2 Ό	H		344,0
184		ch2 Ό	H		347,9
185	CH, •X	ch2 Ό	H		344,0
186	CK	ch2 Ό	H		320
187	Y	ch2 Ό	H		370
188	CH, Ck	ch2 Ό	H		328
189	Ok	ch2 Ό	H		313,8
190	ch3 ch3YY	ch2 Ό	H		332
191	Υχ	ch2 Ό	H		322,9

PL 202 226 B1 cd. tablicy 8

1	2	3	4	5	6
192	CH, ά	ch2 Ό	H		381,8
193	F 6	ch2 Ό	H		332
194		ch2 Ό	H		358,8
195		ch2 Ό	H		357,9
196	N Ni	ch2 Ό	H		338,8
197	CHg	ch2 Ό	H		275,9
198	f X—	ch2 Ό	H		397,9
199	<0γ	ch2 Ό	H		352,9
200	V- N » ch3	ch2 Ό	H		316,9
201	CH, A	ch2 Ό	H		392
202	Q Ot ckY\	ch2 Ό	H		360,8

PL 202 226 B1 cd. tablicy 8

1	2	3	4	5	6
203	bY o	ch2 Ό	Δ*		330
204	N (11 C	ch2 Ό	Zb		365
205	F T	ch2 Ό	Zb		358
206		ch2 Ό	Zb		396
207	xch3 dr	ch2 Ό	Δ		370
208	Cł T	ch2 Ό	Δ		374
209	CH, f 3 °'XXx	ch2 Ό	Δ		370
210	CH, O.	ch2 Ό	Δ		354
211	o	ch2 Ό	Δ		345,1
212	N Ht C T	CH? .CH, CH 3 ł CH,	Δ		325
213		CH? .CH, CH 3 ł CH,	Zb		318

PL 202 226 B1 cd. tablicy 8

1	2	3	4	5	6
214	Ci	CH? .CH, CH 3 t CH,	Δ		368
215		CH? .CH, CH 3 t CH,	Δ		307,9

oznacza cyklopropyl, tj. Rz oznacza etylen i tworzy pierścień cyklopropylowy z atomem węgla, do którego jest dołączony

Związki z tablicy 8 są zazwyczaj selektywnymi inhibitorami katepsyny S i zwykle mają IC50 dla inhibitowania katepsyny S w zakresie od około 100 do około 10 nM.

T a b l i c a 9

Przykład	Rx	Ry	Rz	T.t. (°C)	MS (M+1)
1	2	3	4	5	6
216	©«r 0	Cl X CH, 1 2	H	184-185	432
217	0	ęw, ch2 1	H	181-182	412
218	©ch 0	.W ch2	H	188-189	448
219	CH, z 5 f CH ©	ch, ch2 1	H	168-169	364
220	©ch O	ęw, CK2 1	Δ	208-209	438
221	N CH	ęw, CK2 1	H	146-148	413
222	©CK'' O	ęw, CK2 1	H	194-195	483

PL 202 226 B1 cd. tablicy 9

1	2	3	4	5	6
223	3/ '	•XX— CH2 1	H	186-187	418
224	__s ó	•XX— CH2 1	H	176-177	418
225		•χχ— CH2 1	H	174-175	391
226	Γ F Fx Ρ -* Ć χ—\χ ίχΑ	•χχ— CH2 1	H		390
227	_ F Μ F ΥΊι U3	•χχ— CH2 1	H	180-181	440
228	/θχ-ίΧ-Χ CH, 1 ϊΓ * XX	•χχ— CH2 1	H		352
229	χ„- 0	•χχ— CH2 1	H	139-140	562
230	Ock 0	•χχ— CH2 1	CH, 1 ch2	180-181	440
231	σ'	•χχ— CH2 1	/ C^O γ Π,Η 0	151-153	485
232	CH, ’ / Ν-~/ 1 η «γ um3 ί CH. ch3	CH, 1	H	112-114	407

PL 202 226 B1 cd. tablicy 9

1	2	3	4	5	6
233	CHi 4 / N—~Z »3 r CH3 ?'sCH ch3 3	Ks CH, \ 2	H		424,3
234	Cl		H		399,4
235	CH! 3 / N-~Z f CH. ch3 3	CH, ó CHY i	H		382
236	CH, k -Y ch>'F'CH, /'Li 4 w	Ks CH, \ 2	H		468,0
237	CH, i J / N-—Z / U CH3 LcH, fu J		H		394,2
238	CH, 1 / N—Z Ύ chj’F'ch CHg ’	CH, Ύ	H		444,3
239	ch3 0—Z / \ CH, CH,	CH, Ύ	H		444,2
240	V	cę	H		411,9

PL 202 226 B1 cd. tablicy 9

1	2	3	4	5	6
241	cH»Cjk~	A	H		390,1
242	Cl	A	H		445,8
243	CHr-0 X \\ X/	A	H		406,0
244	F 1 F	A	H		461,9
245	P * r F	A	H		443,7
246	F X.	A	H		411,7
247	ch. A ' r CHf? 'CH, CH, ’	A	H		435,8
248	X ’Χ CM, N—·χ Y ? x. CH, j CH, CH,	A	H		511,9
249	Cl αΥ^\	A	H		445,5

PL 202 226 B1 cd. tablicy 9

1	2	3	4	5	6
250	CH, i / N—Z V ΤίΤκ, ch3 3	ki s yd CH,	H		429,4
251		CH, Cl d	H		376
252	/0. •J , >11.1111- llllllf y	CH, Cl d	H		356
253	\ 0	CH, Cl d	H		372
254	Λ d? f F	CH, Cl d	H		427,9
255	f 1 f F	CH, Cl d	H		410
256	3 F 1 F F	CH, Cl d	H		477,9
257	CHj N—< / U N χ U CH3 FvCH3 ch3 3	CH, Cl d	H		402

PL 202 226 B1 cd. tablicy 9

1	2	3	4	5	6
258	γ \\ Ν . Λ r ^C CH, f CH, CH,	c«i Cl LT	H		478
259	C’ ci'^A^s	C«i Cl LT	H		409,9
260	Z °V>X CH, h J	jó CH. 1	H		350 (M - 1)
261	F | F p	jó CH. 1	H	122-124	388 (M - 1)
262	CiO^	™a«F	H		360,0
263	CH. 1 / N~~y t A n . a /•s W f VCH, ch3 3	CH2^^,F	H		385,9
264	Ci CH, V V i . c Z* *' CH, J CH, CH,	ch2^^,f	H		461,9

PL 202 226 B1 cd. tablicy 9

1	2	3	4	5	6
265	Cł 1	CH2yyy-F	H		393,8
266	— Ο!	F	H		411,7
267	ch3 9 υπ3 i CH, ch3 3	CHY/\zF Ύ/Υρ	H		408,0
268	G CH, * / N—/ V -Ύ ch3 / ch3 ch3	chY/\zf Ύ/Υρ	H		408,0
269	Cł _G> G	chY/\zf Ύ/Υρ	H		411,8
270	ciXK °G~	CH2 γτ	H		355,9
271	ch3 ..............	CH2 γτ	H		369,9
272	iV“- ch3.c' \ / CH3CH3	CH2 γτ	H		402

PL 202 226 B1 cd. tablicy 9

1	2	3	4	5	6
273	CH, ’ / N——/ V rw-Y u a f CH, Crtj 3	cm, CH,	Δ		408
274	CH, t / zNX N . i r γ* μ-Ά CA i CH, ch3 3		H		394
275		CH. Λ Ci Ύ	H		421
276	CH, CK7~Y~	CH. Λ Ci Ύ	H		409
277	CH, CH, \ 3 o 3X.-. CH3 Yj \	CH. Λ Ci <X	H		437
278	Cl -- s γ Ύ h Y.	K .CH, c ’ i CH,	H		307,9
279	' p Cl	K .CH, C ’ i CH,	H		341,7
280	CH, i-/ o CH3 F'cM3 ch3	Y .CH, C ’ i CH,	H		333,9
281	CH, γ ΟΗ3-γ>—	Y .CH, C ’ i CH,	H		302,1

PL 202 226 B1 cd. tablicy 9

1	2	3	4	5	6
282	ch3 N —N <dc' / 1 CH3 CH3	εΗζχρ CHj	H	150-151	382
283	CH, w h Tta ch5	Ćh. Z NH d	H		393
284	CH ^CH, \3 N~-m 3 dd ch3	ppNH \\ i)	Δ		433
285	„ CH, CH, i 3 /dr ch3 Ν--χ Th2	i CHj \z\ CHj	H		458,3
286	CH, d V CH3 F'CH, ch3 3	CH, T α	H		450,2
287	“TT	d	-CH3		424,1
288	a~^X~ o	d ^ci	-CH3		457,3
289	ch3 Ch5<)-	d ^ci	-CH3		417,9
290	CH, CH, i ’ n 3;c-^zu, Gh3 CHj \\ /Z	d ^ci	-CH3		449,8

PL 202 226 B1 cd. tablicy 9

291	f | ψ F*	CH>.xA' CK	-CH3		457,8
292	CH, i / N—/ i u nxs cY?Yh3 ch3 3	CH>.xA' CK	-CH3		449,9
293	CH3 CH, t 3 CH3 An	CH>.xA' CK	-CH3		525,9
294	Ci α	CH>.xA' CK	-CH3		457,7
295	CH, CH, i 3 /Ύ CH3 N„N' 'ch2 ó	Cl	-CH3		452,1
296	CH, 1 3 / N A 7 U 0ΗΓ? 'CH3 ch3 3	A XK	Δ		428,2

Związki z tablicy 9 są zazwyczaj selektywnymi inhibitorami katepsyny L, mającymi IC50 dla inhibitowania katepsyny S korzystnie w zakresie od około 100 do około 1 nM.

PL 202 226 B1

T a b l i c a 10

Przykład	Rx	Ry	Rz	T.t. (°C)	MS (M+1)
297	Ol / d		H	181-183	398
298	Ol / d	CH, 0 CK,	H	169-170	912
299	Cf O	3 .CK3 c ł ch3	Δ		333,9
300	ch3 Y cicW un3 N—N V CH, d	3 .ch3 c ł ch3	H		410,1
301	ct V	3 .ch3 c ł ch3	H		434,7

Związki z tablicy 10 są inhibitorami katepsyny L i katepsyny S, mającymi IC50 dla inhibitowania katepsyny L w zakresie od około 100 do około 50 nM i IC50 dla inhibitowania katepsyny S w zakresie od około 50 do około 10 nM.

P r z y k ł a d 302. Synteza N-[2-[(3-(metoksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu

A. O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-seryna.

Do roztworu N-(t-butoksylkarbonylo)-L-seryny (16, 1 g, 78,46 mmol) w DMF (90 ml) w -15°C dodawano wodorek sodu (6,9 g, 60% woleju mineralnym, 172,6 mmol), porcjami przy energicznym mieszaniu, przez 0,5 godziny. Po dodaniu całego wodorku sodu, mieszaninę mieszano przez dalsze 10 minut w 0°C, a następnie w temperaturze pokojowej przez 30 minut. Roztwór ponownie ochłodzono do 0°C i wkroplono roztwór 3-bromometylobenzoesanu metylu (19,77 g, 86,3 mmol) w DMF (90 ml) w trakcie 15 minut. Następnie mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej na 16 godzin. Nastę pnie odparowano DMF (wysoka próżnia, 40°C) i pozostałość rozcieńczono zimną wodą (200 ml) i zakwaszono do pH 4-5 za pomocą 1N HCl. Uzyskaną mieszaninę ekstrahowano EtOAc (4 x 150 ml). Połączone ekstrakty przemyto 0,1N HCl (2 x 300 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano uzyskując żółtawy syrop. Chromatografia (żel krzemionkowy, 5% MeOH/CH2Cl2) dostarczyła O-[[3-(metoksykarbonylo)-fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-serynę jako żółtawy olej.

B. O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-serynoamid.

Roztwór O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-seryny (3,0 g, 8,50 mmol) i N-metylomorfoliny (2,8 ml, 2,58 g, 25,5 mmol) w CH2Cl2 (50 ml) ochłodzono do -10°C i wkroplono chloromrówczan izobutylu (1,1 ml, 1,16 g, 8,5 mmol) w trakcie 10 minut. Po 15 minutach mieszania przez roztwór bąblowano gazowy amoniak z umiarkowanie dużą szybkością w trakcie 15 miPL 202 226 B1 nut. Roztwór następnie ogrzano do temperatury pokojowej w trakcie 30 minut. CH2Cl2 odparowano, a pozostał o ść rozpuszczono w EtOAc (50 ml). Roztwór ten ekstrahowano 1N HCI (2 x 50 ml), nasyconym NaHCO3 (50 ml), wodą (50 ml) i solanką (50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Chromatografia (żel krzemionkowy, 75% EtOAc/heksan) dostarczyła O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-serynoamid jako gęsty olej.

C. O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamid · HCI.

Przez roztwór O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-serynoamidu (2,4 g, 6,82 mmol) w EtOAc (50 ml) w 0°C bąblowano gazowy HCI z umiarkowanie dużą szybkością przez 5 minut, w trakcie czego pojawiał się obfity biały osad. Mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej w trakcie 30 minut, a następnie usunięto EtOAc, dostarczając O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamid · HCl jako białe ciało stałe.

D. 3-Metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanina.

Do roztworu 3-metylo-L-fenyloalaniny (1,8 g, 10,06 mmol) i Na2CO3 (3,2 g, 30,18 mmol) w wodzie (150 ml) dodano roztwór chlorku difenyloacetylu (2,32 g, 10,06 mmol) w THF (150 ml) i uzyskany roztwór mieszano energicznie w temperaturze pokojowej przez noc. Następnie THF odparowano, a warstwę wodną rozcień czono 6% wodnym Na2CO3 (100 ml) i przemyto Et2O (3 x 150 ml). Warstwę wodną następnie zakwaszono do pH 1 za pomocą stężonego HCI i uzyskaną zawiesinę ekstrahowano EtOAc (3 x 100 ml). Następnie fazę organiczną przemyto wodą (2 x 100 ml) i solanką (1 x 100 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano dostarczając 3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninę jako białe ciało stałe.

E. N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalan i 10]-O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamid.

Do roztworu 3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaniny (1,0 g, 2,68 mmol) i O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamidu · HCl (0,774 g, 2,68 mmol), hydratu 1-hydroksybenzotriazolu (0,452 g,< 2,95 mmol) i N-metylomorfoliny (1,18 mi, 1,085 g, 10,72 mmol) w CH2CI2 (50 mi) dodano 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimid HCI (0,771, 4,02 mmol) w jednej porcji i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Następnie roztwór przemyto 1N HCI (100 mi), nasyconym wodnym NaHCO3 (1 x 50 ml), wodą (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Stałą pozostałość rozdrobniono z gorącym metanolem, dostarczając N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamid jako białe ciało stałe.

F. N-[2-[(3-(metoksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid.

Chlorek oksalilu (0,057 ml, 0,084 g, 0,66 mmol) wkroplono do DMF (10 ml) i uzyskany roztwór ochłodzono do 0°C. Po sklarowaniu roztworu dodano pirydynę (0,11 ml, 0,10 g, 1,31 mmol), a następnie N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-O-[[3-(metoksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamid (0,20 g, 0,329 mmol) w jednej porcji. Żółty roztwór reakcyjny mieszano w 0°C przez 1,5 godziny, a następnie rozcieńczono go EtOAc (50 ml) i przemyto nasyconym NaHCO3 (1 x 50 ml), nasyconym roztworem LiCl (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 80% tOAc/heksan) dostarczając N-[2-[(3-(metoksykarbonylo)fenylo)metoksy]1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid jako białe ciało stałe, mające następującą strukturę:

Ph

CO₂Me

PL 202 226 B1

P r z y k ł a d 303. Synteza N-[2-[(3-karboksyfenylo)metoksy]-1 (S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu

Roztwór N-[2-[(3-(metoksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu (0,34 g, 0,58 mmol) w pinakolonie (20 ml) odgazowano bąblując azot przez 10 minut. Następnie dodano jodek litu (0,78 g, 5,80 mmol) i roztwór ogrzewano we wrzeniu w ciemności przez 24 godziny, a następnie ochłodzono do temperatury pokojowej, rozcieńczono octanem etylu (50 ml) i przemyto 5% wodnym tiosiarczanem sodu (2 x 50 ml), wodą (1 x 50 ml) i solanką (1 x 50 ml). Warstwę organiczną wysuszono MgSO4, odparowano, a pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 3% MeOH/CH2Cl2/0,05% kwas octowy) dostarczając przezroczyste szkliwo, które krystalizowano z mieszaniny EtOAc/heksan (1:50), dostarczając N-[2-[(3-karboksyfenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid jako białe ciało stałe, t.t. 160-162°C.

P r z y k ł a d 304. N-[2-[(3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(N-morfolinokarbonylo)-L-fenyloalaninoamid

A. 3-Metylo-N-(t-butoksykarbonylo)-L-fenyloalanina.

Do zawiesiny 3-metylo-L-fenyloalaniny (2,7 g, 15 mmol) w 85 ml 10% trietyloaminy/metanolu dodano diwęglan di-t-butylu (6,5 g, 30 mmol) i roztwór ogrzewano we wrzeniu przez 2,5 godziny. Po ochłodzeniu odparowano metanol i trietyloaminę, a pozostałość rozcieńczono Et2O (250 ml) i ekstrahowano nasyconym Na2CO3 (2 x 75 ml). Połączone warstwy wodne ponownie przemyto Et2O (250 ml), a następnie zakwaszono stęż HCI do pH = 2-3. Uzyskaną mieszaninę ekstrahowano EtOAc (3 x 75 ml) przemyto wodą oraz solanką, wysuszono MgSO4 i odparowano dostarczając 3-metylo-N-(t-butoksykarbonylo)-L-fenyloalaninę jako klarowny olej.

B. 3-(Chlorometylo)benzoesan allilu.

Roztwór kwasu 3-(chlorometylo)benzoesowego (50,0 g, 0,293 mol), węglanu potasu (48,61 g, 0,352 mol) i bromku allilu (50,7 ml, 0,586 mol) w acetonie (500 ml) ogrzewano we wrzeniu przez godziny, a następnie roztwór ochłodzono do temperaturze pokojowej i przesączono przez celit. Przesącz odparowano, a pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 5% EtO Ac/heksan), dostarczając 3-(chlorometylo)benzoesan allilu jako klarowny olej.

C. 3-(Jodometylo)benzoesan allilu.

Roztwór 3-(chlorometylo)benzoesanu allilu (54,5 g, 0,259 mol) i jodku sodu (46,56 g, 0,311 mol) w acetonie (500 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 6,5 godziny, a następnie mieszaninę przesączono. Przesącz odparowano, a pozostałość rozpuszczono w eterze dietylowym (500 ml), przemyto wodą (1 x 200 ml), 5% roztworem siarczynu sodu (1 x 200 ml) i solanką (1 x 200 ml), wysuszono siarczanem magnezu i odparowano, dostarczając 3-(jodometylo)benzoesan allilu jako białe ciało stale, które natychmiast zużyto.

D. O-[[3-(alliloksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-seryna.

Wodorek sodu (19,4 g, 60% dyspersja woleju mineralnym, 484,4 mmol) przemyto suchą frakcją heksanową w celu usunięcia oleju mineralnego, a następnie zawieszono w bezwodnym DMF (330 ml). Do tej zawiesiny wkroplono roztwór N-(t-butoksykarbonylo)-L-seryny (45,2 g, 220,2 mmol) w DMF (10 ml) w 0°C przy energicznym mieszaniu. Mieszaninę mieszano przez dalsze 5 minut w 0°C, a następnie w temperaturze pokojowej przez 30 minut. Roztwór ponownie ochłodzono do 0°C i wkroplono roztwór 3-jodometylobenzoesanu allilu (66,6 g, 220,2 mmol) w DMF (110 ml) w trakcie 15 minut. Następnie mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej na 30 g minut. Mieszaninę reakcyjną wylano do wody z lodem (2,2 I) i zakwaszono do pH = 2 za pomocą 1N HCI (270 ml). Mieszaninę ekstrahowano eterem (1 x 500 ml, następnie 3 x 300 ml), połączone ekstrakty przemyto wodą (5 x 300 ml), wysuszono (MgSO4) i odparowano pod próżnią dostarczając O-[[3-(alliloksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-serynę jako żółtawy olej, który w tej postaci użyto w następnym etapie.

E. O-[[3-(alliloksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-serynoamid.

Roztwór O-[[3-(alilloksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-seryny (79,2 g, 209 mmol) i N-metylomorfoliny (68,9 ml, 63,4 g, 627 mmol) w CH2Cl2 (800 ml) ochłodzono do -10°C i wkroplono chloromrówczan izobutylu (32,5 ml, 34,2 g, 251 mmol) w trakcie 10 minut. Po 15 minutach mieszania przez roztwór bąblowano gazowy amoniak z umiarkowanie dużą szybkością w trakcie 15 minut w -10°C. Roztwór następnie ogrzano do temperatury pokojowej w trakcie 30 minut. Mieszaninę reakcyjną ochłodzono do 0°C i dodano 1N HCI (800 ml). Fazę organiczną przemyto 1N HCI (2 x 700 ml), nasyconym NaHCO3 (700 ml), wysuszono (MgSO4) i odparowano pod próżnią, dostarczając O-[[3PL 202 226 B1

-(alliloksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-serynoamid jako gęsty olej, który w tej postaci użyto w następnym etapie.

F. O-[[3-(alliloksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamid · HCI.

Przez roztwór O-[[3-(alliloksykarbonylo)fenylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-serynoamidu (269 g, 182,5 mmol) w EtOAc (1000 ml) w 0°C powoli bąblowano gazowy HCI przez 1 godzinę, w trakcie czego pojawiał się biały osad. Mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej w trakcie 30 minut, a następnie usunięto EtOAc przez odparowanie. Uzyskaną pozostałość rozdrabniano z eterem (500 ml), mieszając energicznie przez 30 minut. Osad oddzielono sącząc pod próżnią, przemyto eterem (2 x 100 ml), a następnie suszono na powietrzu, dostarczając O-[[3-(alliloksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamid · HCl jako sypkie białe ciało stałe.

G. N-[3-metylo-N-(t-butoksykarbonylo)-L-fenyloalanilo]-O-[[3-(alliloksykarbonylo)-fenylo]metylo]-L-serynoamid.

Do roztworu O-[[3-(alliloksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamidu · HCl (2,92 g, 10,46 mmol), 3-metylo-N-(t-butoksykarbonylo)-L-fenyloalaniny (3,29 g, 10,46 mmol), 1-hydroksybenzotriazolu (1,92 g, 12,55 mmol) i N-metylomorfoliny (4,6 ml, 4,23 g, 41,84 nmol) w CH2Cl2 (120 ml) dodano 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimid · HCl 3,01,15,69 mmol) w jednej porcji. Roztwór mieszano przez 16 godzin, następnie przemyto 1N HCI (100 ml), nasyconym wodnym NaHCO3 (1 x 50 ml), wodą (1 x 50 ml) i solanką (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Stałą pozostałość rozdrobniono z gorącym metanolem, dostarczając N-[3-metylo-N-(t-butoksykarbonylo)-L-fenyloalanilo]-O-[[3-(alliloksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamid jako białe ciało stałe.

H. N-[2-[(3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(t-butoksykarbonylo)-L-fenyloalaninoamid.

Chlorek oksalilu (1,79 ml, 2,6 g, 20,48 mmol) wkroplono do DMF (30 ml) i uzyskany roztwór ochłodzono do 0°C. Po sklarowaniu roztworu dodano pirydynę (3,31 ml, 3,24 g, 40,96 mmol), a następnie N-[3-metylo-N-(t-butoksykarbonylo)-L-fenyloalanilo]-O-[[3-(alliloksykarbonylo)fenylo]metylo]-L-serynoamid (5,52 g, 10,24 mmol) w jednej porcji. Żółty roztwór reakcyjny mieszano w 0°C przez 1,5 godziny, a następnie rozcieńczonogo EtOAc (50 ml) i przemyto nasyconym NaHCO3 (1 x 50 ml), nasyconym roztworem LiCl (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 40% EtOAc/heksan) dostarczając N-[2-[(3-(alilloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(t-butoksykarbonylo)-L-fenyloalaninoamid jako białe ciało stałe.

I. N-[2-[(3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-L-fenyloalaninoamid.

Roztwór N-[2-[(3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(t-butoksykarbonylo)-L-fenyloalaninoamidu (3,18 g, 6,10 mmol) w 96% kwasie mrówkowym (40 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 5,5 godziny. Kwas mrówkowy odparowano (wysoka próżnia, 25°C), a pozostałość rozprowadzono w wodzie (50 ml) i zaalkalizowano nasyconym NaHCO3 (100 ml). Uzyskaną mieszaninę ekstrahowano EtOAc (3 x 50 ml), a następnie przemyto wodą (2 x 100 ml) i solanką (1 x 100 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano dostarczając N-[2-[(3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-L-fenyloalaninoamid jako klarowny gęsty olej.

J. N-[2-[(3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(N-morfolinokarbonylo)-L-fenyloalaninoamid.

Do roztworu N-[2-[(3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-L-fenyloalaninoamidu · HCl (0,29 g, 0.69 mmol) i N-metylomorfoliny (0,23 ml, 0,12 g, 2,07 mmol) w CH2CI2 (10 ml) dodano chlorek morfolinokarbonylu (0,21 g, 0,23 ml, 2,05 mmol) w jednej porcji i roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Roztwór następnie rozcieńczono dodatkowym CH2CI2 (40 ml) i przemyto 1N HCI (50 ml), nasyconym wodnym NaHCO3 (1 x 50 ml), wodą (1 x 50 ml) i solanką (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 80% EtOAc/heksan) dostarczając N-[2-[(3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(N-morfolinokarbonylo)-L-fenyloalaninoamid jako klarowny olej.

Odpowiadający związek 3-karboksyfenylometoksylowy otrzymano następująco.

Do roztworu N-[2-[(3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(N-morfolinokarbonylo)-L-fenyloalaninoamidu (patrz przykład 3, 0,2 g, 0,375 mmol) w bezwodnym THF (20 ml) dodano N-metylomorfolinę (0,327 ml, 0,326 g, 3,75 mmol), a następnie Pd(PPh3)4 (0,043 g, 0,0375 mmol). Roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny, a następnie odparowano THF. Pozostałość rozprowadzono w EtOAc (100 ml) i przemyto 1N HCI (100 ml), nasyconym wodnym roztworem NaHCO3 (1 x 50 ml), wodą (1 x 50 ml) i solanką (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość chromatografowano żel krzemionkowy, 3% MeOH/CH2Cl2/0,05% kwas octowy) dostar96

PL 202 226 B1 czając przezroczyste szkliwo, które krystalizowano z mieszaniny EtOAc/heksan (1:50), dostarczając

N-[2-[(3-karboksyfenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(N-morfolinokarbonylo)-L-fenyloalaninoamid jako białe ciało stałe, t.t. 100°C (rozkład).

P r z y k ł a d 305. Synteza N-[3-(3-(metoksykarbonylo)fenoksy)-1-cyjanopropylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu

A. 3-(2-Bromoetoksy)benzoesan metylu.

Roztwór 3-hydroksybenzoesanu metylu (5,0 g, 32,86 mmol), 1,2-dibromoetanu (1,3 ml, 131,44 mmol) i węglanu potasu (5,45 g, 39,43 mmol) w DMF (100 ml) ogrzewano we wrzeniu przez 16 godzin, a następnie roztwór ochłodzono, zatężono pod próżnią i chromatografowano, dostarczając 3-(2-bromoetoksy)benzoesan metylu jako żółty olej.

B. 3-(2-Jodoetoksy)benzoesan metylu.

Roztwór 3-(2-bromoetoksy)benzoesanu metylu (2,4 g, 9,26 mmol) i jodku sodu (2,78 g, 18,52 mmol) w acetonie (50 ml) ogrzewano we wrzeniu przez 2 godziny. Uzyskaną nieszaninę następnie przesączono i zatężono. Przesącz rozcieńczono EtOAc (100 ml), przemyto 5% roztworem Na2SO3 (50 ml), wodą (2 x 50 ml) i solanką (50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano, dostarczając 3-(2-jodoetoksy)benzoesan metylu jako żółty olej, który natychmiast zużyto.

C. 2-(Difenylometylenoamino)-4-[(3-metoksykarbonylo)fenoksy]butyronitryl.

Do roztworu heksametylodisililoamidku sodu (8,82 ml 1,0 M roztworu, 8,82 mmol) w 90 ml THF w -78°C dodano strzykawką roztwór N-(difenylometyleno)aminoacetonitrylu (1,90 g, 8,65 mmol) w THF (30 ml). Po 30 minutach mieszania w -78°C, do roztworu reakcyjnego dodano strzykawką roztwór 3-(2-jodoetoksy)benzoesanu metylu (2,7 g, 8,82 mmol) w THF (20 ml). Następnie roztwór ogrzano do temperatury pokojowej i pozostawiono, mieszając, na 3 godziny. Następnie mieszaninę zadano nasyconym NH4Cl (50 ml) i warstwę wodną ekstrahowano EtOAc (3 x 50 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto wodą (1 x 50 ml) i solanką (1 x 50 ml), i poddano chromatografii (żel krzemionkowy, 12,5% EtOAc/heksan), dostarczając 2-(difenylometylenoamino)-4-[(3-metoksykarbonylo)fenoksy]-butyronitryl jako klarowny olej.

D. 2-Amino-4-[(3-metoksykarbonylo)fenoksy]butyronitryl.

2-(Difenylometylenoamino)-4-[(3-metoksykarbonylo)fenoksy]butyronitryl (3,7 g, 6,78 mmol) mieszano energicznie przez 16 godzin z dwufazową mieszaniną 1N HCI (7,5 ml) i Et2O (90 ml). Warstwę eterową oddzielono, a warstwę wodną przemyto Et2O (3 x 50 ml), zaalkalizowano do pH 8 za pomocą 1N NaOH i ekstrahowano EtOAc (3 x 50 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto następnie solanką (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano, dostarczając 2-amino-4-[(3-metoksy-karbonylo)fenoksy]butyronitryl jako klarowny olej.

E. N-[3-(3-(metoksykarbonylo)fenoksy)-1-cyjanopropylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid.

Do roztworu 2-amino-4-[(3-metoksykarbonylo)fenoksy]butyronitrylu (0,5 g, 2,13 mmol), 3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaniny (patrz przykład 1, 0,80 g, 2,13 mmol) i diizopropyloetyloaminy (1,1 ml, 6,39 mmol) w CH2CI2 dodano heksafluorofosforan benzotriazol-1-iloksy-tris(pirolidyno)fosfoniowy (PyBop, 1,22 g, 2,34 mmol) w jednej porcji. Po 1,5 godziny mieszania dodano kolejną porcję PyBop (0,61 g, 1,2 mmol) i roztwór nieszano przez noc. Mieszaninę reakcyjną przemyto 1N HCI (50 ml), nasyconym wodnym NaHCO3 (1 x 50 ml), wodą (1 x 50 ml) i solanką (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 50% EtOAc/heksan), dostarczając N-[3-(3-(metoksykarbonylo)fenoksy)-1-cyjanopropylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid jako białe ciało stałe, t.t. 152-153°C.

Odpowiadający związek karboksyfenoksylowy otrzymano następująco.

Do roztworu N-[3-(3-(metoksykarbonylo)fenoksy)-1-cyjanopropylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu (0,16 g, 0,272 mmol) w THF (3 ml) dodano roztwór LiOH · H2O (22 mg, 0,544 mmol) w wodzie (1,5 ml). Reakcję mieszano przez 1 godzinę, a następnie odparowano THF. Pozostałość zakwaszono 1N HCI i ekstrahowano EtOAc (3 x 30 ml). Warstwę wodną przemyto solanką (30 ml), wysuszono MgSO4, odparowano i chromatografowano (5% MeOH, 0,05% AcOH, CH2Cl2), dostarczając N-[3-(3-karboksyfenoksy)-1-cyjanopropylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid jako białe ciało stałe, t.t. 169-170°C.

PL 202 226 B1

P r z y k ł a d 306. Synteza N-[2-[(5-(metoksykarbonylo)fur-2-ylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu

A. 5-(Bromometylo)-2-furanonian.

Do roztworu 5-metylofurfuralu (5,0 g, 45,5 mmol) w CH2CI2 (100 ml) dodano sproszkowany N-bromosukcynoimid (17,8 g, 100 mmol) i roztwór poddano naświetlaniu lampą słoneczną. Po 15 minutach roztwór zaczął intensywnie wrzeć, co trwało do 2-3 minut. Po kolejnych 10 minutach ciemna mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej i dodano MeOH (30 ml). Po 10 minutach roztwór odparowano, a pozostałość rozcieńczono Et2O i przemyto nasyconym NaHCO3 (50 ml), wodą (50 ml) i solanką (50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 15% EtOAc/heksan) dostarczając 5-(bromometylo)-2-furanonian metylu jako żółtawy olej.

B. O-[[(5-metoksykarbonylo)fur-2-ylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-seryna.

Do roztworu N-(t-butoksykarbonylo)-L-seryny (2,5 g, 12,3 mmol) w DMF (50 ml) w -15°C dodawano wodorek sodu (1,22 g, 60% woleju mineralnym, 30,7 mmol), porcjami przy energicznym mieszaniu, przez 0,5 godziny. Po dodaniu całego wodorku sodu. mieszaninę mieszano przez dalsze 10 minut w 0°C, a następnie w temperaturze pokojowej przez 30 minut. Roztwór ponownie ochłodzono do 0°C i wkroplono roztwór 5-(bromometylo)-2-furanonianu metylu (2,5 g, 12,3 mmol) w DMF (10 ml) w trakcie 2 minut. Następnie mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej na 16 godzin, a pozostałość zadano 10% NaH2PO4 (100 ml) i zakwaszono do pH 3 1N HCI. Do roztworu dodano 10% HCI (30 ml) i uzyskaną mieszaninę ekstrahowano EtOAc (3 x 50 ml). Połączone ekstrakty przemyto solanką (50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano dostarczając żółtawy syrop. Pozostałość tą rozprowadzono w Et2O (50 ml) i ekstrahowano nasyconym NaHCO3 (2 x 50 ml). Warstwę wodną zakwaszono stężonym HCI i ekstrahowano Et2O (2 x 50 ml), wysuszono (MgSO4) i odparowano. Chromatografia (żel krzemionkowy, 5% MeOH/CH2CI2) dostarczyła O-[[(5-metoksykarbonylo)fur-2-ylo]metylo]-N-(t-butoksykarbonylo)-L-serynę jako żółtawy olej.

C. O-[[( 5-metoksykarbonylo)fur-2-ylo]metylo]-Na-(t-butoksykarbonylo)-L-serynoamid.

Roztwór O-[[(5-metoksykarbonylo)fur-2-ylo]metylo]-N-(t-butoksy-karbonylo)-L-seryny (0,70 g,

2,1 mmol) i N-metylomorfoliny (0,46 ml, 4,2 mmol) w CH2CI2 (50 ml) ochłodzono do -10°C i wkroplono chloromrówczan izobutylu (0,27 ml, 2,1 mmol) w trakcie 10 minut. Po 15 minutach mieszania przez roztwór bąblowano gazowy amoniak z umiarkowanie dużą szybkością w trakcie 15 minut. Roztwór następnie ogrzano do temperatury pokojowej w trakcie 30 minut. CH2CI2 odparowano, a pozostałość rozpuszczono w EtOAc (50 ml). Roztwór ten ekstrahowano 1N HCI (2 x 50 ml), nasyconym NaHCO3 (50 ml), wodą (50 ml) i solanką (50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano, dostarczając O-[[(5metoksykarbonylo)fur-2-ylo]metylo]-Na-(t-butoksykarbonylo)-L-serynoamid jako brązowawe ciało stałe.

D. O-[[(5-metoksykarbonylo)fur-2-ylo]metylo]-L-serynoamid · HCl.

Przez roztwór O-[[(5-metoksykarbonylo)fur-2-ylo]metylo]-Na-(t-butoksykarbonylo)-L-serynoamidu (0,52 g, 1,58 mmol) w EtOAc (50 ml) w 0°C bąblowano gazowy HCI z umiarkowanie dużą szybkością przez 1 minutę, w trakcie czego pojawiał się obfity biały osad. Mieszaninę mieszano w 0°C przez 10 minut, a następnie usunięto octan etylu, dostarczając O-[[(5-metoksykarbonylo)fur-2-ylo]metylo]-L-serynoamid · HCI jako żółtawe ciało stałe.

E. N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-O-[[5-(metoksykarbonylo)fur-2-ylo]metylo]-L-serynoamid.

Do roztworu 3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaniny (0,40 g, 1,5 mmol), O-[(5-metoksykarbonylo)-fur-2ylo]metylo]-L-serynoamidu · HCl (0,54 g, 1,5 mmol), hydratu 1-hydroksybenzotriazolu (0,2 g, 1,5 mmol) i N-metylomorfoliny (0,66 ml, 6,0 mmol) w CH2CI2 (30 ml) dodano 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimid · HCl (0,43 g, 2,3 mmol) w jednej porcji i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Następnie roztwór przemyto 1N HCI (100 ml), nasyconym wodnym roztworem NaHCO3 (1 x 50 ml), wodą (1 x 50 ml) i solanką (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Stałą pozostałość rozdrabniano z eterem, dostarczając N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-O-[[5-(metoksykarbonylo)fur-2-ylo]metylo]-L-serynoamid jako jasnożółte ciało stałe.

F. N-[2-[(5-(metoksykarbonylo)fur-2-ylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid.

Chlorek oksalilu (0,046 ml, 0,36 mmol) wkroplono do DMF (5 ml) i uzyskany roztwór ochłodzono do 0°C. Po sklarowaniu roztworu dodano pirydynę (0,032 ml, 0,40 mmol), a następnie N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-O-[[5-(metoksykarbonylo)-fur-2-ylo]metylo]-L-serynoamid (0,20 g, 0,33 mmol) w jednej porcji. Żółty roztwór reakcyjny mieszano w 0°C przez 1,5 godziny, a następnie

PL 202 226 B1 rozcieńczono go EtOAc (50 ml) i przemyto nasyconym NaHCO3 (1 x 50 ml), nasyconym roztworem LiCl (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 40% EtOAc/heksan) dostarczając N-[2-[(5-(metoksykarbonylo)fur-2-ylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na (2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid jako białe ciało stałe.

P r z y k ł a d 307. Synteza N-[2-[(3-(metoksykarbonylo)fenylo)tiometoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2 2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu

A. N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-S-trytylo-L-cysteinoamid.

Do roztworu 3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaniny (patrz przykład 302, 1,0 g, 2,68 mmol), hydratu 1-hydroksybenzotriazolu (0,41 g, 2,68 mmol) i N-metylomorfoliny 0,74 ml, 6,69 mmol) w CH2CI2 (80 ml) dodano 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimid · HCl (0,77 g, 4,02 mmol) w jednej porcji. Po 30 minutach mieszania w temperaturze pokojowej, dodano do roztworu w jednej porcji S-trytylo-L-cysteinoamid 0,97 g, 2,68 mmol) i roztwór mieszano przez 16 godzin. Roztwór odparowano, a pozostałość podzielono między wodę (80 ml) i octan etylu (80 ml). Warstwę wodną przemyto EtOAc (2 x 10 ml), a połączone warstwy organiczne przemyto następnie 1N HCI (100 ml), nasyconym modnym NaHCO3 (1 x 50 ml), wodą (1 x 50 ml) i solanką (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość rozdrabniano z Et2O/heksanem dostarczając N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-S-trytylo-L-cysteinoamid jako białe ciało stałe.

B. N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-L-cysteinoamid.

Do roztworu N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-S-trytylo-L-cysteinoamidu (0,68 g, 0,95 mmol) w CH2CI2 (20 ml) dodano trietylosilan (0,30 ml, 1,9 mmol) w jednej porcji, a następnie wkroplono kwas trifluorooctowy (10 ml). Żółty roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, a następnie rozpuszczalnik odparowano, pozostałość zawieszono w wodzie (30 ml), przesączono, zebrany osad przemyto wodą i eterem (każdorazowo po 100 ml) i wysuszono w próżni, dostarczając N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-L-cysteinoamid jako białe ciało stałe.

C. N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-S-[[3-(metoksykarbonylo)-fenylo]metylo]-L-cysteinoamid.

Roztwór N-[3-metylo-N-(2,2-ditenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-L-cysteinoamidu (0,72 g, 1,51 mmol), 3-(bromometylo)benzoesanu metylu (0,35 g, 1,51 mmol) i iizopropyloetyloaminy (0,27 ml, 1,53 mmol) mieszano w temperaturze pokojowej przez noc. Rozpuszczalnik odparowano, a pozostałość zadano 1N HCI (50 ml) i przesączono, oddzielając białe ciało stałe, które przemyto wodą i Et2O (każdorazowo po 100 ml). Po wysuszeniu w próżni uzyskano N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-S-[[3-(metoksykarbonylo)-fenylo]metylo]-L-cysteinoamid jako białe ciało stałe.

D. N-[2-[(3-(metoksykarbonylo)fenylo)tiometoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid.

Chlorek oksalilu (0,29 ml, 2,90 mmol) wkroplono do DMF (20 ml) i uzyskany roztwór ochłodzono do 0°C. Po sklarowaniu roztworu dodano pirydynę (0,54 ml, 5,8 mmol), a następnie N-[3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalanilo]-S-[[3-(metoksykarbonylo)-fenylo]metylo]-L-cysteinoamid (0,90 g, 1,51 mmol) w jednej porcji. Żółty roztwór reakcyjny mieszano w 0°C przez 1,5 godziny, a następnie rozcieńczono go EtOAc (50 ml) i przemyto nasyconym NaHCO3 (1 x 50 ml), nasyconym roztworem LiCl (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 33% EtOAc/heksan) dostarczając N-[2-[(3-(metoksykarbonylo)fenylo)tiometoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid jako białe ciało stałe.

P r z y k ł a d 308. N-[2-[(3-karboksyfenylo)metanosulfinylo]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid

Do roztworu N-[2-[(3-karboksyfenylo)tlometoksy]-1 (S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu (89 mg, 0,15 mmol) w acetonie (5 ml) dodano roztwór mononadsiarczanu potasu (Oxone^®, 0,11 g, 0,18 mmol) w wodzie (5 ml) w 0°C i roztwór mieszano w 0°C przez 40 minut. Dodano 5% NaHSO4 (10 ml) i przesączono mętną zawiesinę. Ciało stałe przemyto wodą (50 ml), wysuszono w próżni, a następnie przekrystalizowano (CH2CI2, Et2O), dostarczając produkt - N-[2-[(3-karboksyfenylo)-metanosulfinylo]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid jako białe ciało stałe, t.t. 170-171°C.

P r z y k ł a d 309. N-[4-(3-(metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-1(S)-cyjanobutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid

A. (S)-5-hydroksy-2-(t-butoksykarbonyloamino)pentanonian t-butylu.

Do roztworu estru t-butylowego kwasu N-(t-butoksykarbonylo)-Lglutaminowego (6,0 g, 19,78 mmol) i trietyloaminy (2,83 ml, 20.27 mmol) w THF w -10°C wkroplono strzykawką chloromrówczan

PL 202 226 B1 etylu (1,94 ml, 20,27 mmol) i roztwór mieszano w -10°C przez 30 minut. Roztwór przesączono celem usunięcia osadu i przesącz dodano do roztworu NaBH4 (2,3 g, 60,86 mmol) w THF (40 ml) i wodzie (50 ml). Roztwór ten mieszano przez 4 godziny, a następnie roztwór zakwaszono 1N HCI do pH = 5 i odparowano THF. Wodną pozostałość ekstrahowano EtOAc (3 x 200 ml), a warstwy organiczne przemyto 1N NaOH (2 x 300 ml), wodą (300 ml) i solanką (300 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Chromatografia (żel krzemionkowy, 20% EtOAc/heksan) dostarczyła (S)-5-hydroksy-2-(t-butoksykarbonyloamino)-pentanonian t-butylu jako gęsty olej.

B. (S)-5-jodo-2-(t-butoksykarbonyloamino)pentanonian t-butylu.

Do roztworu (S)-5-hydroksy-2-(t-butoksykarbonyloamino)pentanonianu t-butylu (5,79 g, 20,0 mmol), trifenylofosfiny (8,13 g, 31,0 mmol) i imidazolu (2,04 g, 30,0 mmol) w CH2Cl2 (200 ml) w temperaturze pokojowej dodawano porcjami jod (6,35 g, 25,0 mmol) przez 30 minut. Mieszaninę następnie mieszano 16 godzin w temperaturze pokojowej. Do roztworu dodano metanol (20 ml) i całość mieszano przez dalszą 1 godzinę. Rozpuszczalnik odparowano, a pozostałość oczyszczano przez chromatografię (żel krzemionkowy, 33% EtOAc/heksan), dostarczając (S)-5-jodo-2-(t-butoksykarbonyloamino)pentanonian t-butylu jako klarowny olej.

C. Ester N-hydroksyiminobursztynowy 3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaniny.

Do roztworu 3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaniny (patrz przykład 1, 10,93 g, 2,5 mmol) w dioksanie (50 ml) w 0°C dodano N-hydroksyimid bursztynowy (0,29 g, 2,5 mmol) w jednej porcji, a następnie wkroplono roztwór DCC (0,52 g, 2,5 mmol) w dioksanie (10 ml) w trakcie 10 minut. Mętną mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej w ciągu nocy, a następnie ochłodzono ponownie do 0°C i przesączono. Przesącz odparowano dostarczając ester N-hydroksyiminobursztynowy 3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaniny jako białe ciało stałe.

D. (S)-5-(3-metoksykarbonyI0-1H-pirazol-1-ilo)-2-(t-butoksykarbonyloamino)-pentanonian t-butylu.

Do roztworu 1 H-pirazolo-3-karboksylanu metylu (Synth. Comm., 25, 1995, 761) (0,98 g, 7,74 mmol) w DMF (20 ml) w 0°C dodano porcjami NaH (60% dyspersja, 0,31 g, 7,74 mmol) w trakcie 10 minut. Po kolejnych 10 minutach mieszania, dodano roztwór (S)-5-jodo-2-(t-butoksykarbonyloamino)pentanonianu t-butylu (2,78 g, 9,29 mmol) w DMF (20 ml) w trakcie 2 minut i roztwór ogrzano do temperatury pokojowej na 16 godzin. Rozpuszczalnik odparowano (wysoka próżnia), pozostałość zadano wodą (50 ml) i warstwę wodną ekstrahowano EtOAc (3 x 80 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto wodą (2 x 200 ml) i solanką (100 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Chromatografia (żel krzemionkowy, 25% EtOAc/heksan) dostarczyła dwa produkty regioizomeryczne w proporcji 2:1. Produkt uboczny, który jak wykazano jest oczekiwanym produktem, (S)-5-(3-metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo-amino)pentanonianem t-butylu, wyizolowano jako gęsty klarowny olej.

E. Kwas (S)-5-(3-metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-2-aminopentanowy · HCl.

Przez roztwór (S)-5-(3-metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-2-(t-butoksykarbonylo-amino)pentanonianu t-butylu (0,84 g, 0,21 mmol) w CH2Cl2 (20 ml) w 0°C bąblowano gazowy HCI przez 30 minut. Po zakończeniu roztwór ogrzano do temperatury pokojowej w trakcie 30 minut. Po odparowaniu rozpuszczalnika uzyskano kwas (S)-5-(3-metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-2-aminopentanowy · HCl jako szaro-białe ciało stałe.

F. N-[4-(3-(metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-1(S)-karboksybutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid.

Do roztworu kwasu (S)-5-(3-metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-2-aminopentanowego · HCl (0,67 g, 2,13 mmol) w 10 ml wody dodano roztwór NaHCO3 (0,72 g, 8,53 mmol) w wodzie (10 ml). Po zaniku pienienia się wkroplono roztwór estru N-hydroksyiminobursztynowego 3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaniny (0,67 g, 2,13 mmol) w 20 ml dioksanu w trakcie 10 minut i roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Następnie odparowano rozpuszczalnik, a pozostałość rozcieńczono wodą (50 ml) i doprowadzono do pH = 4 za pomocą 1N HCI. Warstwę wodną ekstrahowano EtOAc (3 x 80 ml) i połączone ekstrakty przemyto solanką (2 x 100 ml), wysuszono MgSO4, odparowano i rozdrabniano z Et2O, dostarczając N-[4-(3-(metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-1(S)-karboksybutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid, który natychmiast przerabiano dalej.

G. N-[4-(3-(metoksykarbonylo-1 H-pirazol-1 -ilo)-1(S)-(aminokarbonylo)butylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid.

Roztwór N-[4-(3-(metoksykarbonylo-1 H-pirazol-1-ilo)-1(S)-karboksybutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu (0,3 g, 0,5 mmol) i N-metylomorfoliny (0,17 ml, 1,5 mmol) w CH2CI2 (50 ml) ochłodzono do -10°C i wkroplono chloromrówczan izobutylu (0,065 ml, 0,5 mmol)

100

PL 202 226 B1 w trakcie 10 minut. Po 15 minutach mieszania przez roztwór bąblowano gazowy amoniak z umiarkowanie dużą szybkością w trakcie 15 minut. Roztwór następnie ogrzano do temperatury pokojowej w trakcie 30 minut. CH2CI2 odparowano, a pozostałość zadano wodą (30 ml). Zawiesinę doprowadzono do pH = 7 1N HCI i przesączono. Ciało stałe przemyto wodą (50 ml) i wysuszono w próżni, dostarczając N-[4-(3-metoksykarbonylo-1 H-pirazol-1 -ilo)-1(S)-(aminokarbonylo)butylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid.

H. N-[4-(3-(metoksykarbonylo-1H-pirazoł-1-ilo)-1(S)-cyjanobutylo]-3-metylo-Na-(2,2-dIifenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid.

Chlorek oksalilu (0,082 ml, 0,94 mmol) wkroplono do DMF (20 ml) i uzyskany roztwór ochłodzono do 0°C. Po sklarowaniu roztworu dodano pirydynę (0,15 ml, 1,88 mmol), a następnie N-[4-(3-(metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-1(S)-(aminokarbonylo)butylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenylo-acetylo)-L-fenyloalaninoamid (0,28 g, 0,47 mmol) w jednej porcji. Żółty roztwór reakcyjny mieszano w 0°C przez

1.5 godziny, a następnie rozcieńczono go EtOAc (50 ml) i przemyto nasyconym NaHCO3 (1 x 50 ml), nasyconym HCI (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 66% EtOAc/heksan) dostarczając N-[4-(3-(metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-1(S)-cyjanobutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid jako białe ciało stałe.

P r z y k ł a d 310. N-[4-(3-(metoksykarbonylofenylo)-1(S)-cyjanobutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid

A. N-(t-butoksykarbonylo)-(S)-propargiloglicynoamid.

Do roztworu N-(t-butoksykarbonylo)-(S)-propargiloglicyny (2,44 g, 11,45 mmol) w CH2CI2 (50 ml) dodano N-metylomorfolinę (3,78 ml, 34,4 mmol) w jednej porcji. Roztwór następnie ochłodzono do -10°C i wkroplono chloromrówczan izobutylu w trakcie 5 minut. Po 15 minutach mieszania gazowy amoniak bąblowano przez mieszaninę reakcyjną z umiarkowanie dużą szybkością przez 15 minut. Uzyskaną mleczną zawiesinę ogrzano następnie do temperatury pokojowej w trakcie 2 godzin i mieszaninę przemyto 1N HCI (2 x 25 ml), wodnym NaHCO3 (25 ml) i solanką (25 ml), a następnie wysuszono MgSO4. Po odparowaniu rozpuszczalnika, a następnie chromatografii (żel krzemionkowy, 65% EtOAc/heksan), otrzymano N-(t-butoksykarbonylo)-(S)-propargiloglicynoamid jak klarowny olej.

B. Amid kwasu (S)-2-(t-butoksykarbonyloamino)-5-(3-karbometoksyfenylo)-4-pentynowego.

Roztwór N-(t-butoksykarbonylo)-(S)-propargiloglicynoamidu (1,15 g, 5,33 mmol), 3-bromobenzoesanu metylu (1,15 g, 5,33 mmol) i Cu (I) I (0,041 g, 0,214 mmol) w trietyloaminie (25 ml) odtleniono przepuszczając N2 przez 2-3 minuty. Następnie dodano dichlorek bis(trifenylofosfino)palladu (0,075 g, 0,11 mmol) w jednej porcji i mieszaninę ogrzewano we wrzeniu przez 3 godziny, po czym rozpuszczalnik odparowano. Pozostałość rozprowadzono n EtOAc (10 ml), a następnie przemyto 1N HCI (40 ml) i solanką (30 ml), a następnie wysuszono MgSO4. Pozostałość chromatografowano (żel krzemionkowy, 80% EtOAc/heksan) dostarczając amid kwasu (S)-2-(t-butoksykarbonyloamino)-5-(3-karbometoksyfenylo)-4-pentynowego jako jasnożółte ciało stałe.

C. (S)-2-(t-butoksykarbonyloamino)-4-(3-karbometoksyfenylo)pentanoamid.

Do roztworu amidu kwasu (S)-2-(t-butoksykarbonyloamino)-5-(3-karbometoksyfenylo)-4-pentynowego (1,11 g, 3,22 mmol) w etanolu/THF 1:1 (50 ml) dodano 10% Pd/C (0,5 g) i mieszaninę uwodorniano pod 1 atm. przez 1,5 godziny. Mieszaninę przesączono przez celit i odparowano, dostarczając (S)-2-(t-butoksykarbonyloamino)-4-(3-karbometoksyfenylo)pentanoamid jako klarowny olej.

E. (S)-2-amino-4-(3-karbometoksyfenylo)pentanoamid · HCI

Przez roztwór (S)-2-(t-butoksykarbonyloamino)-5-(3-karbometoksyfenylo)pentanoamidu (1,22 g,

3.5 mmol) w EtOAc (75 mmol) w 0°C bąblowano HCI z umiarkowanie dużą szybkością przez 5 minut. Następnie roztwór ogrzano do temperatury pokojowej w trakcie 30 minut. Odparowanie rozpuszczalnika dostarczyło (S)-2-amino-4-(3-karbometoksyfenylo)-pentanoamid · HCl jako jasnożółte ciało stałe.

F. N-[4-(3-(metoksykarbonylofenylo)-1(S)-(aminokarbonylo)butylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid.

Do roztworu (S)-2-amino-5-(3-karbometoksyfenylo)pentanoamidu · HCl (0,30 g, 0,80 mmol), 3-metylo-N-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaniny (0,23 g, 0,80 mmol), hydratu 1-hydroksybenzotriazolu (0,135 g, 0,89 mmol) i N-metylomorfoliny (0,35 ml, 3,2 mmol) w CH2CI2 (25 ml) dodano 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimid · HCl (0,23 g, 1,2 mmol) w jednej porcji i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 16 godzin. Roztwór następnie przemyto 1N HCI (100 ml), nasyconym wodnym NaHCO3 (1 x 50 ml), wodą (1 x 50 ml) i solanką (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Stałą pozostałość rozdrabniano z eterem dostarczając białe ciało stałe.

PL 202 226 B1

101

G. N-[4-(3-(metoksykarbonylofenylo)-1(S)-cyjanobutylo]-3-metylo-Na-(2,2-iifenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid.

Chlorek oksalilu (0,12 ml, 1,39 mmol) wkroplono do DMF (10 ml) i uzyskany roztwór ochłodzono do 0°C. Po sklarowaniu roztworu dodano pirydynę (0,22 ml, 2,78 mmol), a następnie N-[4-(3-(metoksykarbonylofenylo)-1(S)-(aminokarbonylo)butylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid (0,42 g, 0,70 mmol) w jednej porcji. Żółty roztwór reakcyjny mieszano w 0°C przez 1,5 godziny, a następnie rozcieńczono go EtOAc (50 ml) i przemyto nasyconym roztworem NaHCO3 (1 x 50 ml), nasyconym roztworem LiCl (1 x 50 ml), wysuszono MgSO4 i odparowano. Pozostałość chromatografowano dostarczając N-[4-(3-metoksykarbonylofenylo)-1(S)-cyjanobutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamid jako żółte ciało stałe.

Powtarzając procedury ujawnione w powyższych przykładach 302 do 310 z zastosowaniem odpowiednich materiałów wyjściowych i warunków reakcyjnych, otrzymano następujące związki o wzorze XVIII wskazane poniżej w tablicy 11.

T a b l i c a 11 R '*32

R^NH-C“CONH-C-C = N —Ar ~Z

Przykład	R30	R32	X2	-Ar	Z	T.t. (°C)	MS (M+1)
1	2	3	4	5	6	7	8
311	O^N-CO	ch3 gyCHi γ	CH, CH, / Y z		COOH	100 rozkład
312	OCH3 γοΑ il O	„	„	„	„	142-145
313	CH3CO	„	„	„	„	171-172
314	A x ,Α. χ v c H 0	„	„	„	„	173-175
315	A θ AA -θχ Ύ CH i h 1 izomer 1	„	„	„	„	120 rozkład

102

PL 202 226 B1 cd. tablicy 11

1	2	3	4	5	6	7	8
316	LA A Y/ CH yZ izomer 2	„	„	„	„	90 rozkład
317	.N. ϋ c xn-CHcY Λ N\X	„	„	„	„		578
318	CHjOY ΥΧ’ο'' ii o	„	„	„	„	139-141
319	ΟΗ,Ο-ζΓΧ^ h o	„	„	„	„	153-155
320	Y / CH-C / o 0	„	„	„	„	129-131
321	ł>J ·—-v Ύό \ y-“c \~/ \	„	„	„	„	170-172
322	0 _ y	„	„	„	„		522
323	0 cM’XZXf~~ ó	„	„	„	„		536
324	ch3 \X~XcO CHS	„	„	„	„		529
325	rCZ/*™co sól z TFA	„	„	„	„		601

PL 202 226 B1

103 cd. tablicy 11

1	2	3	4	5	6	7	8
326	□ fł kGG o	„	„	„	„		572
327	o Br—Zz y-s— 0	„	„	„	„		600 602
328	o II CĄ-jJ™ 0	„	„	„	„		536
329	0 p II πΤΤ YY o	„	„	„	„
330	0 *Άτ o	„	„	„	„		564
331	0 F II o	„	„	„	„		540
332	o II Gfll 0	„	„	„	„		566
333	o u Fx^xzS~ YYii o	„	„	„	„		540
334	o II Oś Λ z-S — II Y J o Ci v	„	„	„	„		590
335	?Hs i - CH 5 — ch3 'f γ (I 9γΤ o	„	„	„	„		564

104

PL 202 226 B1 cd. tablicy 11

1	2	3	4	5	6	7	8
336	0 ιι -s- S- -Αυ o F-C^^ F F	„	„	„	„		590
337	0 CH, s u s	„	„	„	„		536
338	,N A o c— u 0	„	„	„	„		540
339	CH3(CH2)2C(O)-	och3 xAA AjA CH2	„	„	„		468
340	o dfo	„	„	„	„		496
341	CH3(CH2)2C(O)-	a N X Jł .ch2	„	„	„		439
342	o ! CT'°	„	„	„	„		467
343	OCH, \ ° \ y CH C dSx	5 / X < N ŁJ CH, f 1	„	„	„		523
344	0 ę* u	.CH, Η Ίι .CH,	„	„	„		520
345	o 1! ΑγΑ M	„	„	„	„		520

PL 202 226 B1

105 cd. tablicy 11

1	2	3	4	5	6	7	8
346	αΥ ο ί 11 L A -C. CH2 '	„	„	„	„		501
347	_ ο Α π ίΐ	„	„	„	„		500
348	CH3(CH2)2C(O)-	„	„	„	„		454
349	/sv^CH? \\ ί( 'C''' 0	„	„	„	„		506
350	ο ii 1/ x	„	„	„	„		476
351	o /Γ~λ Z/ Ci-ę 7~G V/ x	„	„	„	„		520
352	CF, X o Αγ A-l \ CF,	„	„	„	„		622
353	jY ° 1 H A JA A-.	„	„	„	„		502
354	0 II CH.-S— II 0	„	„	„	„		460
355	CH3(CH2)2C(O)-	„	„	„	„		452
356	o II NO, c CT	„	„	„	„		531
357	O o A* NOp^A \-C d x	„	„	„	„		521
358	O θΓΑ_<Υ	„	„	„	„		564 566

106

PL 202 226 B1 cd. tablicy 11

1	2	3	4	5	6	7	8
359	Ο z—\ π Cki— ο	„	„	„	„		522
360	ιΥι °γ AAo-CH2	„	„	„	„		516
361	ο 9 η <s ” —— CHp-C^zix-S-'^ t/3	„	„	„	„		586
362	/z°	„	„	„	„		558
363	Ο-χΥ 0	„	„	„	„		516
364	CH3(CH2)2C(O)-	„	„	„	„		454
365	0= ś-o 3 γ' 3	„	„	„	„		572
366	.. θ o	„	„	„	„		567
367	CH3(CH2)2C(O)-	/ ch2 ck	„	„	„		477
368	0 n o r f Y \ \ /	„	„	„	„		505
369	33 o l XX —-*X < C .. CH X 1 och3	„	„	„	„		555
370	CH3(CH2)2C(O)-	ch3 1 *—~ j -CH,	„	„	„		442

PL 202 226 B1

107 cd. tablicy 11

1	2	3	4	5	6	7	8
371	Ο ο cr-	„	„	„	„		470
372	ÓCHg AzCH2 / ΓΗ Τ X Z u ο	„	„	„	„		520
373	0 ,Ο Γ Cj χ	$ „CHj	„	„	„		473
374	och3 Z\zCH i li 'εΧ XX ο	„	„	„	„		523
375	CH3(CH2)2C(O)-	„	„	„	„		445
376	Ν-χ ρ X/ c\	ο / CH3—z V.CHj	„	„	„		477
377	ο Η τ-Χζ	„	„	„	„		520
378	0 Ν /! Χ Ν	„	„	„	„		528
379	0 Ρχ Γ Ν. \\ // χ	Q ZCHZ	„	„	„		469
380	Ν-\ Ζ/° C~/~ C\	„	„	„	„		479
381	Ο II ,ΟγΓγΎ cm, jTjJ	„	„	„	„		522

108

PL 202 226 B1 cd. tablicy 11

1	2	3	4	5	6	7	8
382	0 M » /k/Ac, ar N	„	„	„	„		530
383	CH-θζ dSx	SCH2	-(CH2)2-O-	„	„	169-170
384	„	„	-CH2-O- OH2-	x°x YZ	„	115 rozkład
385	„	„	-CH2-S- OH2-	χτ	„	145-146
386	„	„	-(CH2)3	NY —n I \^J	„	145-146
387	„	„	„	TT	„	132
388	o	/A 7^2 WY tr	-CH2-O- OH2-	„	„		567
389	CH ts Js X yy c « 0	cąo-rYY	„	„	„		516
390	Cl Λ Y Π o	„	„	„	„		577
391	c,\s As Js / ci ^y c ii 0	„	„	„	„		571

PL 202 226 B1

109 cd. tablicy 11

1	2	3	4	5	6	7	8
392	Cł C Η ο	„	„	„	„		537
393	CI Λ Ά 11 ο	Q /CHg	„	„	„		512
394	CHw\ L. JL / \zxcz η o	Ok hT	„	„	„		525
395	CI\A\ U .A -X 1) 0	„	„	„	„		545
396	CIXX\ Jy A x Cl c ii O	„	„	„	„		579
397		ch3 CK3 .CH, * /CHg	„	„	„		508
398	CiXXX a JL / Cf c II 0	CH>x°>A \\ 1/ \	„	„	„		544,9
399	CI\/\ L, JL x II 0	ch3o-AA A xP ' CH,	„	„	„		537
400	CHW\ -Js, X Ά -*c II o	CHa' -CH X / 3 CH 1	„	„	„		490

110

PL 202 226 B1 cd. tablicy 11

1	2	3	4	5	6	7	8
401	Αχ .χΑ» χα ~ c 11 0	0Η3· ch3 γ / 3 CH 1	„	„	„		492
402	„	ZSYxx-CH2 %jT χ	„	„	„		547,5
403	Ci\Y A JA x* u 0	hl	„	„	„		543 (M-1)
404	CH, CH, \<i\ Y x-X X Y M o	αΎ\ .Αχ Α χ- οι ch2	„	„	„		582,8
405	ghOy ’ 11 o	„	„	„	„		567,2
406	CV\ A A 11 O	„	„	„	„		553,1
407	Χ/Υ/ li 0	„	„	„	„		573,9
408	a\/\ •Αχ χΑχ / Cl -'Δ c II Ο	„	„	„	„		609,6
409	Αχ χχΑ. χ·*’ α c 1) ο	Αχ Α χ- α ch2	„	„	„		540
410	0Ηΐγγ, A JA δ γγ 1! ο	„	„	„	„		520,3

PL 202 226 B1

111 cd. tablicy 11

1	2	3	4	5	6	7	8
411	αχχχ 3> x3 X II 0	„	„	„	„		540,1
412		„	„	„	„		571
413	Cl Αχ JA Cl Χχ c II o	„	„	„	„		573,9
414	cą li o	„	„	„	„		534
415	3/\< II o	(AfCH^ CHg	„	„	„	161-162
416	F\-x xx Xx X c F 0	„	„	„	„	145-146	500 (M+-1)
417	αΆ\ 3 χ3 X χ^χ χχ II 0	kvCH<. 3x Cl	-CH2-C(O)NH-	„	„		553,4
418	F\XX 3x3 χ Y c F O	„	„		„	126-128
419	φΐ.οχ F Ó	„	„		„	159-162

112

PL 202 226 B1

Związki z przykładów 302 do 419 są selektywnymi inhibitorami katepsyny B, mającymi IC50 dla inhibitowania katepsyny B w oznaczeniu in vitro katepsyny B ujawnionym powyżej, które zwykle znajdują się w zakresie od około 5 nM do około 1000 nM.

Dla zilustrowania wynalazku, IC50 w oznaczeniu in vitro katepsyny B wynosi około 5 nM dla związku z przykładu 303.

Uwzględniając właściwości selektywnego lub szerokiego inhibitowania katepsyny L, S i/lub B, związki według wynalazku ujawnione powyżej w przykładach 154 do 419 mogą być stosowane w leczeniu lub profilaktyce chorób lub stanów medycznych, w których pośredniczy katepsyna L, S lub B; na przykład uprzednio ujawnionych.

P r z y k ł a d 420. Otrzymywanie 1000 kapsułek, z których każda zawiera 25 mg związku według wynalazku, z użyciem następujących składników:

związek według wynalazku 25,00 g laktoza 192,00 g skrobia modyfikowana 80,00 g stearynian magnezu 3,00 g

Sposób postępowania: wszystkie proszki przepuszczono przez sito o otworach 0,6 mm. Następnie substancje leczniczą umieszczono w odpowiednim mieszalniku i zmieszano najpierw ze stearynianem magnezu, następnie z laktozą i skrobia, aż do uzyskania homogeniczności. Każdą z kapsułek żelatynowych nr 2 napełniono 300 mg wymienionej mieszaniny z użyciem maszyny do napełniania kapsułek.

Claims (5)

1. Nitryl dipeptydowy wybrany spośród:

indol-4-ilo-C(O)-Leu-Gly(CN);

[1-(cyjanometylo-karbamoilo)-3-metylo-butylo]amidu kwasu karboksylowego;

p-acetamidometylobenzoilo-Leu-Gly(CN);

związku o wzorze XI ο

w którym Rx oznacza grupę o wzorze:

PL 202 226 B1

113 {1-[(cyjano-dimetylo-metylo)-karbamoilo]cykloheksylo}amidu kwasu indolo-2-karboksylowego; [1-(cyjanometylo-karbamoilo)-2-metylo-butylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego; [1-(1-cyjano-3-metylo-butylokarbarnoilo)-2-metylobutylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

[1-(1-cyjano-3-metylo-butylokarbamoilo)-3-metylo-butylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

{1-[1-cyjano-2-(1H-indol-3-ilo)-etylokarbamoilo]-3-metylo-butylo}amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

[1-(1-cyjano-1-metylo-etylokarbamoilo)-3-metylo-butylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

[1-(1-cyjano-4-fenylo-propylokarbamoilo)-3-metylo-butylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

[1-(1-cyjano-4-fenylo-propylokarbamoilo)-cykloheksylo]amidu kwasu naftaleno-2-karboksylowego;

[1-(cyjanometylo-karbamoilo)cykloheksylo]amidu kwasu 1H-indolo-5-karboksylowego; N-[1-(cyjanometylo-karbamoilo)-cykloheksylo]-4-imidazol-1-ilometylo-benzamidu;

114

PL 202 226 B1 związku o wzorze XII w którym Rx i Rz mają takie znaczenie jak w tabeli poniż ej:

Rx Rz 1 2 TA γ-Τ i i \T „CH Z \ CH₃ ch₃ TA 1 1 Qr“- xZ> κτ CH /' ch₃o-ck₂ a CM, N . p A ch₃ U\ H ja yy \=J XJJ H GH /^K CH₃O—GHj ? AT ch₃ AT H TA A t * AtT 1 Χ-Τ ^CH CH^ ^CH_a TA ζ'Ύ—Ζ'' l I Ο-Γ' AtT Χ-Τ A H hT TA I I TY T 0 AT\ CH, >CH ‘χ.. ch₃ ch₃

PL 202 226 B1

115 cd. tabeli 1 2 α XX ^CH ch₃ ^ch₃ 0 u Λ CH₃ ^CH ch₃ ^ch₃ ο Ν·\ / ch₃ ^CH ch₃ ^ch₃ ο ΥΥ H kkk ο H C· \ ν_ ο Ν'^\ ^CH ch₃ ^ch₃ 0 u Λ CH₃ ρΧχ kzK H \\_ X H rX'd

116

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 / ch₃ H H ^CHa H CH₃ Ω ζ·. C X Ί i 1 ^ch3 ch₃ H 0 Jk ^/O\ ^^ CH₂ \ Ol λ - CH, Ch,·- ccy JY°'^CH- Y ” ch₃ OT°'^CH· Y JY°'^CH- ch.LA 1 QCX Υχ £Y

PL 202 226 B1

117

N-{1-[(cyjano-dimetylo-metylo)-karbamoilo]-3-metylo-butylo} -4-imidazol-1-ilometylobenzamidu; związku o wzorze XIII w którym Rx oznacza grupę o wzorze

N-[1-(cyjanometylo-karbamoilo)-3-metylo-butylo]-4-(2-pirolidyn-1-ylo-etylosulfanylo)benzamidu; N-[1-(cyjanometylo-karbamoilo)-3-metylo-butylo]-4-(2-pirolidyn-1-ylo-etylosulfonylo)benzamidu; N-[1-(cyjano-3-metylo-butylokarbamoilo)-3-metylo-butylo]-4-imidazol-1-ilometylobenzamidu; związku o wzorze XIV w którym Rx oznacza grupę o wzorze estru benzylowego kwasu [1-(2-benzyloksy-1-cyjano-etylokarbamoilo)-3-metylo-butylo]-karbaminowego;

związku o wzorze XV

118

PL 202 226 B1 w którym Rz oznacza grupę o wzorze cyjanometyloamidu kwasu 2-[2-(4-chloro-fenyloamino)-acetyloamino]-4metylo-pentanowego; związku o wzorze XVI w którym R* oznacza grupę o wzorze

PL 202 226 B1

119 związku o wzorze XVII w którym Rx, Ry i Rz mają takie znaczenie jak wskazano w tabeli poniż ej:

Rx Ry Rz 1 2 3 AA· 1 A J CH / \ ch₃ CH₇ H /AG i ch₃ s. ,, Ύ,.

''yy A CH. 1 ² CH. 1 ² 1 CH CH kx zAA X \ r \ ch₃ CH₃ ch₃ CH₃ ch;

-AA ch₂ / f 3J .> I CH fA\ ch₃ CH₃ N-A \ <-A _v ^No < \h. 1 ² ch;

1 CH ks A y N J ./ \ ch₃ CH₃ NA \ i ch₂ ch₂ x\ -0 I CH i CH X \ ch₃ ch₃ CH₃ Ch₃ CH₃ Ύ^- \ CH. 1 ^z CH. 1 ^z t M-AZ CH CH |: / \ / \ J ch₃ CH₃ ch₃ CH₃ ch;

y\ ch₂ Γ YJ I CH ą \..........

/ \ S CH, νΧΛ

120

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 A CH. 1 ² CH / \ CHg CH₃ CH. 1 ² CH / \ CH₃ CH₃ o ch₃ // S. xx // Ύιϊ o i ll \h, I ² CH / \ ch₃ CH₃ \h, I ² CH / \ ch₃ ch₃ \h, I ² CH / \ CH₃ CH₃ \h, 1 ² CH ch₃ CH₃ ch; γ'Χ' \ ńJo \h. I ² CH / \ ch₃ CH₃ H 0 H C. XX Y<X X ^CH3 T Jl \h. 1 ² CH / \ CH₃ CH₃ H n-A 3 ch₃ \A \h. I ² CH / \ ch₃ CH₃ H CH, 1 ³ s_x 3- Ja. CHg \h. 1 ² CH / \ ch₃ CH₃ \h. 1 ² CH / \ ch₃ CH₃ Ν-γ~\ ch₃ w \h, 1 ² CH ch₃ CH₃ \h, 1 ² CH / \ ch₃ ch₃ /=\ -^Nx’ Ao \A ^N ch₃ \h. 1 ² CH / \ CH₃ ch₃ H \h. 1 ² CH / \ ch₃ CH₃ H

PL 202 226 B1

121 cd. tabeli 1 2 3 CHi ^J °\ 'Τη, 1 ² '‘CH I * ł h CH CH ζ \ z \ T<z\ 0 ^CH3 CH₃ ch₃ ch₃ kkk V 'Τη, 1 ^ζ '‘CH ł ^N ' J CH CH ⁿ Th₃ ζ \ z \ ^CH3 CH₃ ch₃ ch₃ CH, i ³ c V I CH H I z \ ks, XX Z ^CH3 CH₃ ch₂ CH₃ q V CH >

Je Z*^ 1 d\ 1 I ^z CH 1 CH ^CH3 CH₃ 1 A>Z\ z \ ^CH3 CH₃ Z \ ch₃ ch₃ ^CH3 ,„O_x X-k .C Z*^ 1 d\ 1 i CH H ^CH3 CH₃ 1 A>Z\ z \ ^CH3 CH₃ /0 .Cd CH, I ² nr ch₃ CH -k> k 1 z \ CHd Τζ\ ^CH3 CH₃ I \_Λ1. Z\ . .Cd Ti-^s CHt ^z f :T ch₃ // CH z \ -XX CH„^Z \ — / ch₃ ch₃ [ ² Z V II Ti-^s XV CH₃ Λ X /7 O pV CH, \ * \z I CH, f

122

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 Z II γ ch₃ A N~- γΑ J CK V * / ch₂ Xz -O ch₃ 1 ch₂ f z A ,O„ II 1 XX Y^cK a; o CH, J ch₂ <z A X ch₃ A CH, \ * -O 1 ch₂ f z A ,O„ II 1 _o I Cz Ϊ ch₃ A CH, \ * -O \LJZ \ ........... / ch₂ A A 1 ch₂ f n γ ch₃ ΓΗ ch₃ N— J JJ Υ Z CH„ Xz ch₂^^ ch₃ 1 f CH, n _ZO. ₍ oj A lf ch₃ flf ch₃ ίιϊ ^x CH J J Y γ Cl Ćh, CH„ 1 A ch₂^^ f ,_Λ n zO. ₍ '^Xfil CH, /-»i_i 1 |f ch₃ Γ T ch₃ AA 1 jf '~^r' ^ł3 c o ch₃ ch₂ 1 X chY^ f f=\ Λ~λ CH ł ? A °'ch₃ ^F v y N\_^N-CH₂ z' CH \ οΥ> ch₃ ch₃ 1 Ad ch, < / X NH ^x „Cd i i fi T z' CH ł CH \ ? A ch₃ II J ch₃ ch₃ 1

PL 202 226 B1

123 cd. tabeli 1 2 3 Γ~\ Ά CH, 1 ^£ Ar ^O'CHg ^FT\ 7 ~N N-CH, CH JL JJ v_y \ / \ chA^ CH₃ CHg i ² --- Ά CH, 1 ^£ Tr ^O'CHg X /) < N-CH, CH L> .J \-/ \ / \ CH₂^^ CHg CHg ł² ΓΛ Ά CH, 1 ^£ A o-6 CH, y —N N-CH. \_/ \ CH / \ 0 F CHg CHg CK f Ά ch₂ A. F P i/^F -C.

X Ά i ² Ad ^X F Ύ\ γ -N N-CH, CH f II \\ z v_y \ / \ AA CHg CHg CH,^ f Ά ch₂ ^F P i/^F -C.

i ^{2 X} F X /) V_y V CH / \ 0 CHg CHg CK Ax f * γ\ Ά CH, i ² TY ^F P i/^F zd_F N- CH f li / \ A T CHg CHg CH,^ f * z~\ Ά .0^ V jZ —N N-CH, A \ CH, i ² CH A\ 1 i A A CHg CH₃~-O / \ Cht^A CHg CHg 1 Y >— r~\ M N-CH, Ά CH, i ² fKf '°'CH_S CH γ γ / ch₃ CHg CHg T

124

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 (1 CH, 'χ CH, F p 1 χ^Γ C „•A Λ / \ ΝΗ ^χ 1 ² „CH Ζ \ 1 Η Z ^p CH₃ CH₃ ch₂^^ ! /=\ 'χ CH, F p c^x w )~ Ν Ν“ \_7 CH, 1 ² „CH zAY 1 Z *p / CKpO Z \ Ax JJ ch₃ CH₃ CH₂^a ! CHjT 'χ F p 1 χ^Γ CH, nf ζί' 1 ² „CH zAY 1 U Z p Ν- Τα Z \ ch₃ CH₃ chTT \ ...... / ! CHjT f aa ch₂ ζί' 1 „CH ch₂ ΧΖΖ Ν- Τα Z \ ch₃ CH₃ ?o CH, Ϊ ² Άχ ζί- 'χ f I Η Α^η2 CH₂ ,Τύ Αχ / \ ΝΗ ^χ I „CH Z \ ch₃ CH₃ . o ° \ c 5 χΖζ Ϊ Υ 'χ CH, Zy '%h₃ k Λ 1 ² 1 „CH Z \ ckAA 'o'^CH’ ch₂ ^χ ch₃ CH₃ γ ^z ζ*-χ .CH, ΧΊ 1 Λ CH, l ² Τ' L „CH Ax s Α Αη_? \ Z \ ch₃ CH₃ CH, Az' I F ch₂ ‘‘•/-'U 1/ ch₂ ł * T rr ^X F „CH li ,Ν ch₃ -ΤΑ Z \ ch₃ CH₃ ł

PL 202 226 B1

125 cd. tabeli 1 2 3 /=\ Γ~\ Ρ“Λ\ //—Ν N-CH, ch₃ / \ γ CH, 1 ² CH / \ ch₃ CH₃ χΧΥ χ-CH- i ιΑ ³ chY' r γ CH, ł ² CH / \ ch₃ CH₃ υλ cho r 0 X Υχ^ΟΗ 0 0 CHA 1 ² H ο ^CH* .ch₃ CH ³ 1 ch₃ H θγ Υγ ^CH* .ch₃ CH ³ 1 ch₃ H /zS ζλ CH \ γ CH, ^CH* .ch₃ CH ³ 1 ch₃ H Ck ^CH* .ch₃ CH ³ 1 ch₃ H CH, η γ f /χ 0 CHA 1 ² H Ύ H f^N οη?\=/ \² H

126

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 ^CHz A^NH 4 // H CH, Ό H CH, Ό H cc CH, Ό H CK CH₃ z χ_Λ^· c / X CH₃ ^CH3 H ch₃ Ϊ Χ_Λ^· c / X CH₃ ^CH3 H ch₃ Ϊ c / X CH₃ ^CH3 H —₀ b ch₃ Ϊ c / X CH₃ ^CH3 H (X ^CH / Yy Y CH ch₃ o-/ CH, V H

PL 202 226 B1

127

128

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 P CH, \² H X CH, Ό H °'XK Cl CH, Ό H -CL _ ^ch3 YjL CH, Ό H C—A CH, Ό H ch₃ CH, Ό H CH, Ό H Oók CH, Ό H CH, o CH, Ό H

PL 202 226 B1

129 cd. tabeli 1 2 3 Ck CH, Ό H chA/y CH, Ό H o A k/Νγ CH, Ό H ęw₃ Ili CH, Ό H F fYY CH, Ό H NO, k CH, Ό H <*K CH, Ό H N III ύ*γ CH, Ό H ,c ' ch₃ CH, Ό H

130

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 ΙΛ— ¢) ^Ν CH, Ό H ©Ck Η CH, Ό H γ Ν · ł ch₃ CH, Ό H w₃ CH₃ CH, Ό H Cl ^N u -kxk CHj Y· CH, Ό H Y o CH, Ό Δ _* N III CH, Ό Δ ^A^y CH, Ό Δ ^k CH, Ό Δ

PL 202 226 B1

131 cd. tabeli 1 2 3 ^.CHg 0 ók CH, Ό Δ Cl CH, Ό Δ CH, 1 ³ er AA CH, Ό Δ CH, Ok CH, Ό Δ A <«s CH, Ό Δ N tu Ιγ^Υ Ϋ .ch₃ CH ³ i ch₃ Δ p Ϋ .ch₃ CH ³ i ch₃ Δ Cl ^α^ύγ Ϋ ,ch₃ CH ³ i ch₃ Δ ^GI'^xkjA Ϋ ,ch₃ CH ³ i ch₃ Δ

132

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 Ct i* il H 0 CHO^ 1 ² ev 0 CHg CH^^ 1 ² H cv 0 w CH. t ² H CH. / s x ch₃ CH '0 r^fi CHY H 0 CHg CH^^ 1 ² Δ N Λ CHg 3x3 X>X CHX H L Aj I Cv ó ch₃ zTs ChY^ 1 H f A 1 /Y 3/ CH x*5< ch₃ zTs ChY^ 1 H

PL 202 226 B1

133 cd. tabeli

CH,

I ch₂

134

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 CH, 1 ³ / N—( n/J) /ks NH H ^CH3fCH₃ CH₃ ³ I·/· i j. 1 CH. 1 ⁴ / N—( n/J) H ^CH3fCH₃ CH₃ ³ CH, \ ² a f H CH, N—( n/J) ^CH3fCH₃ CHg ³ ch₃ { H CH. 1 ⁴ / N—( n/J) H ^CH3fCH₃ CHg ³ CH, \ ² CH, 1 ³ / N—( n/J) A H ^CH3fCH₃ CHg ³

PL 202 226 B1

135 cd. tabeli 1 2 3 CH, 1 ³ / N—( Ν,Α) ^CH3?ch ch₃ ³ 1 CH_Z H ch₃ o—Z ^CH3X Υ/Υ /^c\ CH₃ CH_a I CH_Z H Y cc Cl H ^CH3Cj^~ cc Cl H Cl cc Cl H CHj~0 cc Cl H F aL ok F 1 F cc Cl H -A p^x i r _F cc Cl H

136

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 F jA CH, yAt z Cl H AT ei ?^Ηί / Ν—/ ν Α Ύ ch₂ τΆγ z ci H ^ch.'?'ch₃ AA ci ch₃ ³ ϋ Al Χζ _CH A ν CH₂ Ύτ z ci H r ci Z?X ch₃. j ch₃ ch₃ Ci Λ CH₂ yTy z ci H A<s >A Cl \ ci CH, ¹ / **Ά N—/ N A u 5 V \τΓ*υ H ► ^ch.'?'ch₃ ch₂ ch₃ ³ \ ^ciyT CH₂ TG z Cl H AJ ci -o- Ćh₂ \ Ar „Ci H AA \ 0 \ Ćh₂ „Ci H Z=\ Υγγ o— AA

PL 202 226 B1

137 cd. tabeli 1 2 3 ^p'_CA\ zL· F F I F Ćh₂ Ί Cl H ęr A F | F F Ćh₂ Ί Cl H F Y i AA A f li F 1 F F Ćh₂ Ί Cl H CH, ¹ / N ·—f γ ^CHrf'CH₃ CH, ³ Ćh₂ Ί Cl H a... 1 ^Ł / N—< ^N [ γ CH, l CH, CHj Ćh₂ Ί Cl H a Ćh₂ Ί .Cl H ^Cli n© CH 1 f^H3 o 2 H

138

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 fLS F f^H3 zrs CH, 1 H H CH, i / N—-{ i U ^CYf'CH₃ ch₃ ³ H Q CH. v Y z<< ch₃ I ch₃ ch₃ H σ H Cł-^— Cl CH, _{λ f} Ci H

PL 202 226 B1

139 cd. tabeli 1 2 3 CH, i ³ / N~~Z V θΤ'ΟΗ, CHg ch₂ Ί Z A r H CH, 1 ² Z N—( / U ^NV CH, f CH, ch₃ ch₂ Ί Z A r H Cl JJL Cl ch₂ Ί Z A r H ca-o °kd⁵— ch₂ Ί c H ca y_ ch₃*\\ //—— ch₂ Ί .Cl r H /°v^CH₃ CH₃~c \ z ' CH₃CH₃ ch₂ Ί .Cl r H CH, ¹ / n'3 ^CnfCH ch₃ ³ ca (T zj ch₃ Δ

140

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 CH, ¹ / ^CFV?CH ch₃ ³ H CH“O — Ćh₂ -x-C! X H ^cp 0Η₃ΗθΥ™ Ćh₂ -x-C! X H CH_a CH,' ³ _o ³'C^z°x--CH₃ ch₃ \__7 Ćh₂ -x-C! X H X Ćh₂ -x-C! X H Cl ***~^ϊ Z^......... Cl Ćh₂ -x-C! X H CH, ¹ / N-—( 9 ^chX'ch₃ ch₃ 3^ i ch₃ H CK 3^ i ch₃ H

PL 202 226 B1

141 cd. tabeli 1 2 3 Ύ⁰¹· N-N / ' ch₃c^h3 CH_Z ch₃ H \³ y/*! CK^C\#Y CH_S Ćn₂ zs A NH \\ // H CH_{a w} z^CH3 \³ //'-N ch₃-c-\A ch₃ NH \\ // Δ ^CH3 CH, i ³ _Λ ^CH3 N-N ó CKj ch₃ H CK, ¹ / M-—( 9 Y'CH₃ CHj CH, _Λ P Cl H Ύ Cl -CH3 Cl Cl -CH3

142

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 CK CH, ' A a _zCi -CH3 ^sci _Λ CK CHg ' ³;cx/Ych. ^CH3 lf CH, ' A <Y _zCi -CH3 \ AA ^sci rpd Ξ V F pF F CH, ' A et _zCi ^sci -CH3 CK j ³ / 9 CH, ' A <Y _zCi -CH3 ^cY?'ch₃ CHg ³ AA ^sci CH_a <S ;KPr CHg _N__N ch₂ CH, ' A <Y _zCi -CH3 AA d ^sci Ci CH, ' A _zCi -CH3 σ'^Α. LA ^sci CHg^ C^A / K / CHg _N__N V CH, i ^z A O* f............ -CH3 9 CI

PL 202 226 B1

143 cd. tabeli 1 2 3 CH, ' / N—Z ^Nr «Αχ CH₃ ³ CH₂ ~| xr Δ (aL ajAch ó ch₂ H (aL ajAch ó ch₃ AA /yz ch₂ H Cl ^CHk_c.CH₃ ! ch₃ Δ ch₃Y Υ-αΎ-' / Y ^CH3 Μ-N CH, d ^CHk_c.CH₃ ! ch₃ H Cl C)J^Xa ^CHk_c.CH₃ ! ch₃ H

N-[2-[3-(metoksy-karbonylo)-fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[2-[3-karboksyfenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(difenyloacetylo)-L-fenyloalaminoamidu;

N-[2-[3-(alliloksykarbonylo)fenylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(N-morfolinokarbonylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[3-[3-(metoksykarbonylo)fenoksy)-1-cyjanopropylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[2-[5-(metoksykarbonylo)-fur-2-ylo)metoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[2-[(3-(metoksykarbonylo)fenylo)tiometoksy]-1(S)-cyjanoetylo]-3-metylo-Na-(2,2difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

144

PL 202 226 B1

N-[2-[(3-karboksyfenylo)metanosulfinylo]-1(S)-cyjanoetylo-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[4-(3-metoksykarbonylo-1H-pirazol-1-ilo)-1(S)-cyjanobutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

N-[4-(3-metoksykarbonylo-fenylo)-1(S)-cyjanobutylo]-3-metylo-Na-(2,2-difenyloacetylo)-L-fenyloalaninoamidu;

związku o wzorze w którym R30, R32, X2, -Ar i Z mają takie znaczenie jak wskazano w tabeli poniżej:

R30 R32 X2 -Ar Z 1 2 3 4 5 cT>co CH₃ ^-^x^cm₂ Y CH₃ CH, / V © COOH OCH₃ CH 0 xA ³ Ύ Y XX AY χ' YA ^_Qx II 0 Y CH, CH, / Δ © COOH CH3CO CH₃ Y CH₃ CH, / V © COOH Y 11 0 GH₃ Y CH₃ CH, / V © COOH rAi θ Y> JA Y a©x. izomer 1 GH₃ Y CH₃ CH, / Δ © COOH

PL 202 226 B1

145 cd. tabeli 1 2 3 4 5 Od ó izomer 2 GH₃ pn_cri2 CH, CH, /00 COOH id ° _CH ó ^N\jd' GH₃ pncrt₂ CH, CH, /00 COOH d Ad c II o GH₃ nZ^_Cn₂ CH, CH, /00 ^~0^_ COOH cH₃cyrx. PAd c II o GH₃ zZ-_Crt2 CH, CH, /00 COOH ch_{3 z} CH<p /-( X V 7 CT Z^CH₂ CH, CH, /00 COOH /d 7 Ty \ GH₃ nz^cn_z CH, CH, /00 COOH o ,_„ II dr 0 GH₃ CH, CH, /00 ^~0^_ COOH

146

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 4 5 0 II o gh₃ CH. CH, / V Y COOH N —\ /— CO ch₃ ch₃ X CH. CH, /Yb COOH CO w formie trifluorooctanu ch₃ ^T^ch₂ X CH- CH, / V Y COOH O II YTAT o gh₃ X CH- CH, / V Y COOH 0 ^s'Ot ' o gh₃ X CH- CH, / V Y X COOH o II C₄H₉ — — o ch₃ X CH. CH, /Yb COOH 0 9^h3 II ΟγΤ o ch₃ ^T^ch₂ X CH- CH, / V Y COOH o ^C3H,_\=9y 0 gh₃ X CH- CH, / V Y COOH

PL 202 226 B1

147 cd. tabeli 1 2 3 4 5 0 II s — II 0 CH₃ XX X| ‘ch₂ X CH. CH, / A 7 COOH ci r A μ Τ γ A o II ιΓ o CH₃ AA A/\ ’CH_Z X CH. CH, / Ά 7 COOH 0 J i CH₃ K _-X st Yr Ii I γ A II X s — II o K I A/x ‘ch₂ \ CH, CH, / A COOH o li CH₃ Cl xx , γζ γ 1 fl A\ SJ Cl II χ S — II o A* y» A/A ‘CK₂ X CH, CH, / A 7 COOH CH. 1 ³ .CH c h ₃ aj o II , S — <11 0 CH₃ iAY» A/\ ’CK₂ X CH. CH, / A 7 COOH o II _ZS- <11 o CH₃ rx* 1 F —C / \ F F A* y» A/A ‘CK₂ X CH, CH, /AA COOH ^CH3 _ Ya Y i A o II s_ II o CH₃ k i A /A ‘CK₂ X CH, CH, / AA COOH AA A o c // o CH₃ k i A/A ‘CK₂ X CH, CH, / A COOH

148

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 4 5 CH3(CH2)2C(O)- ch₃ X CH, CH, / V z ^~~9— COOH ο I (r^c*° ch₃ X CH, CH, / V z ^~~9— COOH CH3(CH2)2C(O)- ^ch₂ CH, CH, / V z ^~~9— COOH i \_y ^x'o ^ch₂ CH, CH, / V z ^~~9— COOH OCHg \ /? CH-C O ' Zk M CHg / CH, CH, / V z ^~~9— COOH 0=0 Z ęr -CHg CH, CH, / V z ^~~9— COOH 0 łl a¹' ęr -CHg CH, CH, / V z ^~~9— COOH o 3 Jx C, CHg '' ęr -CHg CH, CH, / V z ^~~9— COOH 0 CH₃ ,| Y ęr -CHg CH, CH, / V z ^~~9— COOH

PL 202 226 B1

149 cd. tabeli 1 2 3 4 5 CH3(CH2)2O-C(O)- _xch₂ CH, CH, /Ad COOH /γγ \\ // ΐΥ 0 ę^₃ x^CH2 CH, CH, /Ad COOH 0 l! CT ^^/CH_{3 x}ch₂ CH, CH, /Ad COOH /° ci-J/Y ¢/ ^_{3 x}ch₂ CH, CH, /Ad COOH CF, A o <Y— c cf₃ ę^^CH3 _xch₂ CH, CH, /Ad COOH LAi o H li zć. x^CH2 CH, CH, /Ad COOH O II CH,—S — II o |ΧΑ^^0Η3 x^CH2 CH, CH, /Ad COOH CH3(CH2)2C(O)- ^^/CH₃ x^CH2 CH, CH, /Ad COOH o IJ NO, ę Aaaa \. ę^^CH3 X^CH2 CH, CH, /Ad COOH

150

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 4 5 0 o ¹¹ Aj ^χ ^_Ch₃ x^CH2 CH, CH/©/© COOH ο ζυ\ ^χ/ —C ©©^^CH:' x^CHZ CH, CH- / J © COOH Ο θ-4 0 |A^x^CH3 x^CH2 CH. CH- /©/© COOH η© °*<© Lx©_o.ch₂ cj^^CHj x^CHZ CH, CH/ ©/ © COOH ⁰ *ύ CH.O-C-A A-S'-- V» ©©^^CHj x^CHZ CH. CH- / J © COOH 0 Α |A^A^CH3 x^CH2 CH, CH/ ©^z © COOH C 0 ©^©^CHł x^CHZ CH- CH- / ©^z © COOH CH3OCH2C(O)- C^r^⁰¹^³ x^CH2 CH. CH- /Y© COOH 1 0= S=O ©^©^CHł x^CH2 CH, CH/ ©^z © COOH

PL 202 226 B1

151 cd. tabeli 1 2 3 4 5 ν°₂₀ d-¹· 0 /dY V z^CH2 ch₃ ch, /JA ^Ady— COOH CH3(CH2)2CO / CH, ΥΧ ch₃ ch, /JA COOH ο ⁰ C Ο ^χ / CH, ΥΧ ch₃ ch, /JA ^Ady— COOH ° Υ AA c. CH 1 och₃ / CH, ΥΧ ch₃ ch, /JA COOH CH3(CH2)2C(O)- ch₃ 'W^N ch₃ ch, /JA COOH ο ⁰ C Ο ^χ ch₃ 'W^N ✓ CH_Z ch₃ ch, /JA COOH och₃ J-γΥ / U ch₃ 'W^N ch₃ ch, /JA COOH Ο ο ΑΚ w formie trifloorooctanu 0 zCH₂ ch₃ ch, /JA COOH och₃ χ ιΥ Δ. c Ο γ u — ο 0 zCH₂ ch₃ ch, /JA COOH

152

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 4 5 CH3(CH2)2C(O)- A Y~N ^CH, CH. CH, / TA COOH Ν~λ -Τθ ......ρ—c< ^cm3-^°^ch₂ CH. CH, /TA COOH 0 II CH_a | |Τ 'oTT ^'pjT¹^² CH. CH, /TA COOH 0 Ν i Οζ χ^χ Ν CH. CH, /TA COOH Ο Α γ AJZ ^χ 2 CH. CH, /TA COOH κ, ° /z Α ^Ζ/ 2—θ 2 CH. CH, /TA COOH Ο II „Odr/T ch₂ ) ι| ό ΑΧ 2 CH. CH, /ΫΤ COOH 0 /-d Αχ i Ιι Ν 2 CH. CH, /TA COOH V AA ₀ \ f, CH-C dS ęr^CH’ z^CH; -(CH2)2-O- COOH

PL 202 226 B1

153 cd. tabeli 1 2 3 4 5 γ „ CH-C⁷ O ' ęA’ /CH₂ -CH2-O-CH2- COOH Q CH-J ęr ^ch₂ -CH2-S-CH2- xr COOH TA ,p ChX ^<VA^> X A? -(CH2)3- _ζΝ-γ —^n/ Jj COOH p chX ^<Ca^> Ζχ /^Chb ęr ΧΥ -(CH2)3- xr COOH / “ \ ch₂ A iY -CH2-O-CH2- xr COOH ^CHv\ xA_c ^z II 0 ch₃o-TA A> /I CH₂ -CH2-O-CH2- ΥΓ COOH CS ΥΥ il 0 ch₃o-TA „T. ch₂ -CH2-O-CH2- bY COOH

154

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 4 5 Cl ki CH,O-r | YY J a, χ X. -CH2-O-CH2- 3y COOH Cl c ^CH II o ZY ll CH,O-r <Ay 1 YY X Χ_ΛΧ -CH2-O-CH2- ιί COOH Cl C Αχ* A X r*u 33 19 Ur^ Yx 0 Cl X Π [ A γγ 3> 3 A χ A -CH2-O-CH2- 1 Ij COOH X/ C T A3 tl o _Zk CH, 0 Y A // u ,ck> -CH2-O-CH2- ΎΥ COOH Xk c U YZ II A2x^ o Ρ» Cl \ YA ck A ZY Y U L X A Z U X -CH2-O-CH2- r jT COOH c i] x A II o Cl ZY /—\ CK A ZY Y 1 k> x A„x V f li X -CH2-O-CH2- T J COOH Cl C II 33 II O (N Cl kY I i CHj JK CHg <X > A Y C* -CH2-O-CH2- i COOH Cl C 1 33 II 0 X ,CH_Z Cl xZA I i CHg. °\ ^CH, γγ ck XX c''' V Λ -CH2-O-CH2- 3y COOH II 0 Ci X Π CH,O—r i YY 3J y li Χχ ck -CH2-O-CH2- TJ COOH o

PL 202 226 B1

155 cd. tabeli 1 2 3 4 5 CHg i γ 0 γγγγ AxY X V -CH2-O-CH2- 1 Ι| COOH aa C T γγ Η ο γγ Cl Y, ll Ά A χ X CH, CH ch₃ -CH2-O-CH2- γγ COOH Cl C II 0 1 Υυ Cl γγ 1 Y.CH, ΥΥΥ Cl όυ Υ^χ II 0 o £. -CH2-O-CH2- ΥΥ COOH Ci u ,CH₂ γγγΑ 11 <Y a^ X. X V γ if X -CH2-O-CH2- τ τ COOH c ΥΥ II ο rc CH, 1 -N CH- C! Yi ΆΟΡ T Υ Cl XY Ύη₂ -CH2-O-CH2- Υυ COOH II 0 CH, Y α xYY γγγγ J CHg YY ΥΥ η Cl Η YY Υη₂ -CH2-O-CH2- υ COOH ο CH, γγ 1 Ci Ότι γΥΑΑ *1 <A A^ ^ΧΥ χγ X. f -CH2-O-CH2- χγ COOH II Cl ch₂ ο Ci Η ύυ Υ Τ’ Ci Ή -CH2-O-CH2- γγ COOH C γ Υ A Υ XX Υ II Ο Cl χχ ch₂ Αχ

156

PL 202 226 B1 cd. tabeli 1 2 3 4 5 Cl \A Cl γΑ YY Λχ z X. l l| -CH2-O-CH2- 1 ii COOH CI^A c Az X '' A d II 0 Cl A/ ch₂ AA a 1 Cl γΑ il YY ^,zA z Oz i -CH2-O-CH2- 1 COOH Cl ^/ c As z A A> Y II 0 Cl AA ch₂ \z ^CH3 /z lX i 1 pA· Ii YY A/ A⁷ II Cl A?/ II ^ck -CH2-O-CH2- XX COOH o Cl zs Y % pA li YY Αχ II Cl A?/ II ^ck -CH2-O-CH2- XX COOH 0 XX ζίΑ il -CH2-O-CH2- ΥΧ COOH s 0 Cl A?/ ^ck AA Cl . A 1 ζίΑ 11 YY Cl Az il Cl A?/ II ^ck -CH2-O-CH2- XX COOH o ^CH3 z^ νίζ ζίΑ 11 YY cnjA/ II Cl A?/ H ^ck -CH2-O-CH2- XX COOH 0 p ,CH, Άγ i| 2 YY Az/ A z' dz -CH2-O-CH2- T ij COOH C u 0 ch₃ F ,CH, Άγ 2 ΥΊ ij YY V aa II o d/ -CH2-O-CH2- XX COOH F ch₃

PL 202 226 B1

157 cd. tabeli 1 2 3 4 5 V S Υγ Ο ,ch₂ Υ ΥΌ γ γ. Ά γ γ> -CH2-C(O)-NH- 1 J COOH C Οα } η 0 ch₃ 1 Υύ ί Ι| ,ch₂ Υ υυ V F γ·^ ίΙ ο ch₃ -CH2-C(O)-NH- υ COOH ΥΥ 11 ,ch₂ Υ ΥΌ γ Υ.Χ- Ύ II ΥγΧ -CH2-C(O)-NH- η Γ COOH F 0 CI

2. Związek określony w zastrzeżeniu 1 do zastosowania jako lek.

3. Zastosowanie związku określonego w zastrz. 1 do wytwarzania leku do selektywnego hamowania działania katepsyny K.

4. Zastosowanie według zastrz. 3, znamienne tym, że wytwarza się lek do leczenia stanu zapalnego, osteoporozy, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zapalenia kości i stawów.

5. Kompozycja farmaceutyczna, znamienna tym, że zawiera związek określony w zastrz. 1.