PL200330B1 - Wyrób chłonny - Google Patents

Abstract

Przedmiot wynalazku dotyczy wyrobu ch lonnego zawieraj acego przepuszczaj aca p lyny warstw e osla- niaj aca (402), warstw e nieprzepuszczaln a dla p lynu i element ch lonny (406), zamkni ety pomi edzy nimi, a tak ze warstw e (403) przenosz ac a p lyny, umiesz- czon a pomi edzy przepuszczaj ac a p lyny warstw a os laniaj aca (402) i elementem ch lonnym (406). Prze- puszczaj aca p lyny warstwa os laniaj aca (402) jest po- wi azana wzorem odr ebnych wi aza n do warstwy (403) przenosz acej p lyny, przy czym obie te warstwy zawie- raj a co najmniej jeden sk ladnik termoplastyczny, a wi azania pomi edzy nimi s a wykonane termicznie. Wyrób ch lonny charakteryzuje si e tym, ze warstwa przenosz aca p lyny zawiera 40-65% wagowych funk- cjonalnych w lókien tworz acych siatk e, pozostaj acych bez naruszenia po po laczeniu ze sob a przepuszczaj a- cej p lyny warstwy os laniaj acej (402) i warstwy (403) przenosz acej p lyny i które maj a g esto sc liniow a w lók- na w zakresie od 6 denier do 12 denier oraz 35-60% wagowych w lókien termoplastycznych zawieraj acych zgrzewalny sk ladnik i maj acych g esto sc liniow a co najmniej 3 denier. PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wyrób chłonny, w szczególności zawierający co najmniej jeden składnik termoplastyczny do wiązania warstw.

Znane są wyroby chłonne zawierające przepuszczającą płyny warstwę powłoki, warstwę nieprzepuszczalną dla płynu oraz element chłonny zamknięty pomiędzy przepuszczającą płyny warstwą osłaniającą i warstwą nieprzepuszczalną, a także warstwę przenoszącą ciecz umieszczoną pomiędzy warstwą przepuszczającą płyny i elementem chłonnym, w których warstwę osłaniającą związano wzorem odrębnych wiązań z warstwą przenoszącą ciecz, przy czym przepuszczalna warstwa osłaniająca oraz warstwa przenosząca ciecz zawierają co najmniej jeden składnik termoplastyczny, a wiązania pomiędzy warstwą powłoki oraz warstwą przenoszącą ciecz wytwarza się termicznie.

Przemakalna lub przepuszczająca płyny warstwa powierzchniowa na wyrobie chłonnym, na przykład pielusze, podpasce, itp. musi gwałtownie przenosić płyn do elementu chłonnego umieszczonego od wewnątrz warstwy powierzchniowej. Ponadto, pożądane jest, aby warstwa powierzchniowa pozostawała sucha w dotyku względem skóry na ciele użytkownika po wchłonięciu cieczy przez wyrób, a także, aby ciecz po przejściu do elementu chłonnego była powstrzymywana przed wypływaniem z wyrobu.

W celu uzyskania warstwy powierzchniowej o wysokiej przemakalnoś ci lub przepuszczalnoś ci, dużej suchości powierzchni po zwilżeniu oraz zdolności zapobiegania powtórnemu zwilżaniu zaproponowano zastosowanie warstw powierzchniowych zawierających termicznie wiązane laminaty górnej warstwy odbierającej ciecz i dolnej warstwy przenoszącej płyn i izolującej. Takie laminaty warstwy powierzchniowej opisano w dokumentach patentowych nr SE 9801038-2, nr EP 0,685,214 i w publikacji zgłoszenia międzynarodowego nr WO 97/02133.

W przypadku znanych laminatów warstw powierzchniowych nie było możliwe jednoczesne uzyskanie dobrej zgrzewalności warstw materiału, wysokiej suchości powierzchni w laminacie i dobrego przenoszenia cieczy pomiędzy laminatem warstwy powierzchniowej i połączonym z nią elementem chłonnym.

Przyczyną, dla której przenoszenie cieczy pomiędzy warstwą powierzchniową i elementem chłonnym było mniejsze niż oczekiwano jest to, że gdy warstwy materiału łączy się w procesie laminacji następuje zgniatanie materiału w obszarach wiązania, co tworzy sprasowane obszary wiązania z umieszczonymi pomiędzy nimi niezwiązanymi obszarami poduszkowymi. Przy umieszczeniu laminatu warstwy powierzchniowej na elemencie chłonnym tylko poduszkowe obszary pomiędzy wiązaniami będą pozostawać w bezpośrednim zetknięciu z elementem chłonnym, natomiast w miejscach wiązania powstaną szczeliny pomiędzy powierzchnią laminatu i elementem chłonnym. Oznacza to pogorszenie przenoszenia cieczy wokół obszarów wiązania w porównaniu z obszarami poduszkowymi laminatu warstwy powierzchniowej, które pozostają w bezpośrednim kontakcie z elementem chłonnym. Występuje zatem duże ryzyko, że płyn napotykając taki laminat warstwy powierzchniowej nie będzie przedostawać się do elementu chłonnego, lecz pozostanie we włóknistej strukturze i wokół obszarów wiązania. Nawet jeśli ciecz przedostaje się pomiędzy warstwą laminatu i elementem chłonnym, przechodzenie w miejscach wiązania będzie na tyle powolne, że laminat warstwy powierzchniowej pozostanie mokry przez długi czas, a w najgorszym przypadku nie będzie osaczony z cieczy zanim następna porcja cieczy spotka się z wyrobem chłonnym.

Wyrób chłonny zawierający przepuszczającą płyny warstwę osłaniającą, warstwę nieprzepuszczalną dla płynu i element chłonny, zamknięty pomiędzy przepuszczającą płyny warstwą osłaniającą oraz warstwą nieprzepuszczalną dla płynu, a także warstwę przenoszącą płyny, umieszczoną pomiędzy przepuszczającą płyny warstwą osłaniającą i elementem chłonnym, przy czym przepuszczająca płyny warstwa osłaniająca jest powiązana wzorem odrębnych wiązań do warstwy przenoszącej płyny, zaś obie warstwy, przepuszczająca płyny warstwa osłaniająca oraz warstwa przenosząca płyny, zawierają co najmniej jeden składnik termoplastyczny, a wiązania pomiędzy przepuszczającą płyny warstwą osłonową i warstwą przenoszącą płyny są wykonane termicznie, według wynalazku charakteryzuje się tym, że warstwa przenosząca płyny zawiera 40-65% wagowych funkcjonalnych włókien tworzących siatkę, pozostających bez naruszenia po połączeniu ze sobą przepuszczającej płyny warstwy osłaniającej i warstwy przenoszącej płyny i które mają gęstość liniową włókna w zakresie od 6 denier do 12 denier oraz 35-60% wagowych włókien termoplastycznych zawierających zgrzewalny składnik i mających gęstość liniową co najmniej 3 denier.

PL 200 330 B1

Korzystnie, warstwa przenosząca płyny zawiera dwa różne rodzaje włókien termoplastycznych, z których pierwszy jest zgrzewalny i stanowi 25-35% wagowych warstwy przenoszącej płyny, a drugi rodzaj włókien służy jako włókna wiążące i stanowi 25-35% wagowych warstwy przenoszącej płyny, gęstość liniowa włókien pierwszego rodzaju wynosi co najmniej 3 denier, a gęstość linowa włókien drugiego typu wynosi co najmniej 4 denier.

Korzystnie, włókna w warstwie przenoszącej płyny są w postaci jednorodnej mieszaniny.

Korzystnie, warstwa przenosząca płyny posiada pierwszą częściową warstwę przenoszącą płyny zawierającą funkcjonalne włókna tworzące siatkę oraz drugą częściową warstwę spodnią zawierającą zgrzewalne włókna termoplastyczne.

Korzystnie, nienaruszone funkcjonalne włókna tworzące siatkę są włóknami pustymi w środku.

Korzystnie, nienaruszone funkcjonalne włókna tworzące siatkę są włóknami pełnymi.

Korzystnie, nienaruszone funkcjonalne włókna tworzące siatkę są włóknami spiralnymi.

Korzystnie, włókna termoplastyczne zawierają włókna dwuskładnikowe.

Korzystnie, dwuskładnikowe włókna posiadają polietylenową osłonę i polipropylenowy rdzeń.

Korzystnie, pierwszy rodzaj włókien termoplastycznych stanowią włókna dwuskładnikowe posiadające polipropylenową osłonę i poliestrowy rdzeń.

Korzystnie, drugi rodzaj włókien termoplastycznych stanowią włókna dwuskładnikowe posiadające polipropylenową lub ko-poliestrową osłonę i poliestrowy rdzeń.

Korzystnie, wiązania posiadają górną powierzchnię zwróconą do ciała użytkownika podczas stosowania wyrobu chłonnego i która to górna powierzchnia jest zgłębiona o odległość d2 w stosunku do tej powierzchni przepuszczającej płyny warstwy osłaniającej, która jest odwrócona od warstwy przenoszącej płyny, przy czym odległość d2 korzystnie wynosi co najmniej 60% połączonej grubości laminatu warstwy powierzchniowej.

Zaleta rozwiązania według wynalazku polega na zapewnieniu wyrobu chłonnego posiadającego warstwę powierzchniową zawierającą laminat o dużej przepuszczalności cieczy, dużej suchości powierzchni i zdolności powstrzymania wstecznego przemakania (zwilżania).

Inną zaletą wynalazku jest zapewnienie laminatu warstwy powierzchniowej zawierającego warstwę przenoszącą płyny o poprawionej zgrzewalności.

Korzystne skutki wynalazku uzyskano dzięki wyrobowi chłonnemu, w którym warstwa przenosząca płyny zawiera 40-65% wagowych włókien tworzących siatkę, które pozostają zasadniczo nienaruszone po wiązaniu warstwy osłaniającej i warstwy przenoszącej ciecz, o gęstości liniowej włókien w zakresie 6-12 denier oraz 35-60% wagowych włókien termoplastycznych, zawierających zgrzewalny składnik o gęstości liniowej włókien co najmniej 3 denier.

Wykazano, że skład warstwy przenoszącej płyny jest istotny dla wyników wiązania oraz zachowania się wykonanego na gotowo laminatu warstwy powierzchniowej. Jedną z trudności jest wytworzenie zgrzewalnej warstwy przenoszącej płyny, wykazującej wysoką suchość powierzchni, gdy tworzy ona część, jako składnik, laminatu warstwy powierzchniowej. W tym kontekście wykazano znaczenie występowania małej zawartości cienkich włókien w poduszkowych regionach między wiązaniami. Cienkie włókna sprzyjają wytwarzaniu gęstej struktury włókien kapilarnych, która powstrzymuje ciecz zamiast przenoszenia jej poprzez warstwę przenoszącą do wewnętrznej struktury chłonnej.

Istotne jest zatem, aby warstwa przenosząca płyny zawierała wystarczającą ilość zgrzewalnych włókien, umożliwiających termiczne wiązanie z warstwą osłaniającą. Ponadto istotnym jest, aby proporcja cienkich włókien nie była na tyle wysoka, aby zatrzymywać ciecz w strukturze włóknistej, wytwarzając wrażenie rozmoczenia i niewygody po zwilżeniu.

Włókna w warstwie przenoszącej płyny powinny spełniać trzy podstawowe funkcje. W związku z tym warstwa przenosząca płyny musi zawierać:

1) Włókna funkcjonalne, tworzące siatkę zapewniające przyjmowanie cieczy przez laminat warstwy powierzchniowej. Włókna funkcjonalne nie ulegają zasadniczej zmianie w procesie produkcyjnym, nawet po zgrzewaniu, klejeniu bądź prasowaniu. Włókna funkcjonalne są sprężyste, co daje pewną grubość i objętość warstwy watolinowej i przeciwdziała powstawaniu gęstej kapilarności. Odpowiednimi włóknami funkcjonalnymi mogą być włókna puste, włókna spiralne lub włókna pełne. Jeśli zastosowano włókna spiralne, stopień ich skręcenia nie może być zbyt duży, gdyż powodowałoby to gęstą kapilarność. Gęstość liniowa/grubość tych włókien powinna wynosić od 6-12 denier.

Odpowiednimi materiałami są poliester lub inne włókna, które nie ulegają zgrzewaniu w temperaturach łączenia warstwy przenoszącej płyny z przepuszczającą płyny warstwą osłaniającą. Włókna funkcjonalne muszą również wytrzymywać termiczne wiązanie włóknistej gazy podczas produkcji war4

PL 200 330 B1 stwy przenoszącej płyny przed jej zgrzaniem z przepuszczającą płyny warstwą osłaniającą. Oznacza to, że są to włókna termoplastyczne, bądź też temperatura ich topnienia przekracza temperaturę zgrzewania i termicznego łączenia.

2) Włókna zgrzewalne służą do łączenia włókien watolinowych z warstwą osłaniającą. Włókna zgrzewalne muszą dawać wyraźne zgrzeiny. Jako włókna zgrzewalne mogą być zastosowane przykładowo włókna dwuskładnikowe posiadające zewnętrzną osłonę polipropylenową i poliestrowy rdzeń oraz mające gęstości liniowe włókien około 3 denier.

3) Włókna wiązania, służące do termicznego wiązania włókien gazy włóknistej z watoliną. Mogą być tym samym typem włókien co włókna zgrzewalne. Włókna wiązania dogodnie zawierają materiał termoplastyczny lub są włóknami dwuskładnikowymi z umieszczonym wewnątrz składnikiem termoplastycznym. Włóknami wiązania mogą być przykładowo włókna posiadające osłonę kopoliestrową i poliestrowy rdzeń, gdzie osłona ma niższą temperaturę topnienia niż rdzeń. Jeśli watolina jest łączona poprzez mierzwienie, włókna wiązania nie będą potrzebne.

Z punktu widzenia funkcjonalnoś ci pewne zalety wynikają z doboru tego samego typu wł ókien zgrzewalnych i włókien wiązania. Po pierwsze, prostsze będzie wytwarzanie watoliny zawierającej tylko dwa składniki, po drugie, wykazano, że dwuskładnikowa watolina jest bardziej sucha w dotyku niż watolina trójskładnikowa. Wynika to przypuszczalnie z faktu, że w systemie trójskładnikowym powstają bardziej zagęszczone kapilary niż w systemie dwuskładnikowym. Wykazano, że równie dobrze pracującym włóknem wiązania i zgrzewalnym jest włókno dwuskładnikowe, posiadające polietylenową osłonę i polipropylenowy rdzeń, o gęstości liniowej włókna powyżej 3 denier.

Wytworzenie włókien jednocześnie pracujących jako włókna wiązania i włókna zgrzewalne okazało się utrudnione. Z tego powodu wspomniane funkcje rozdziela się na wiązanie i zgrzewanie, co prowadzi do wytworzenia trójskładnikowej watoliny.

W celu zwię kszenia suchoś ci watoliny zastosowanej w warstwie przenoszą cej pł yny dogodne jest wykorzystanie w trójskładnikowym systemie stosunkowo grubych włókien wiązania i/lub włókien zgrzewalnych. Wykazano, że dobre wyniki pod względem suchości uzyskuje się dla grubości włókien 4-6 denier.

Innym sposobem uzyskania dobrej zgrzewalności bez potrzeby uciekania się do systemu trójskładnikowego jest umieszczenie włókien zgrzewalnych w oddzielnej warstwie zgrzewania. Częściowa warstwa zawierająca te włókna i ewentualnie włókna wiązania jest w tym przypadku laminowana z warstwą częściową zawierającą zasadniczo tylko włókna zgrzewania. Warstwą zgrzewania może być warstwa zawierająca całkowicie lub przeważającej części włókna polipropylenowe.

Suchość powierzchni jest subiektywną właściwością materiału powierzchniowego. Pomiary ilościowe przykładowo powtórnego zwilżenia i pozostałości cieczy/płynu w materiale powierzchni nie stanowią zatem miarodajnej informacji o postrzeganiu materiału podczas użytkowania.

Dla ustalenia wilgotności w dotyku powierzchni materiału wykonuje się badanie na zasadach odczuciowych, z zastosowaniem panelu testowego. Panel taki zawiera przynajmniej dziesięć próbek testowych.

Dla uniknięcia niezgodności istotnym jest, aby testowanie odbywało się w spokojnym i harmonijnym środowisku, z możliwie małą ilością bodźców zewnętrznych.

Przedmiot badania prezentuje się każdorazowo jako dwie próbki i przeprowadza się ocenę poprzez równoczesne dotykanie obu próbek, z oznaczeniem próbki o największej wilgotności lub próbki najchłodniejszej.

Można przeprowadzić porównanie próbek dla tego samego materiału powierzchni, lecz z dodaniem różnych ilości cieczy, a także próbek, do których ciecz wprowadzono co najmniej dwukrotnie. Możliwe jest również porównanie suchości dla różnych rodzajów materiału powierzchni. Próbki szereguje się poprzez porównanie liczby typowań z oceną większej wilgotności niż dla próbki pozostałej.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia termicznie związany laminat materiału powierzchniowego, fig. 2 - laminat warstwy powierzchniowej według wynalazku, w przekroju, fig. 3 - podpaskę posiadającą laminat warstwy powierzchniowej według wynalazku, w rzucie z góry, fig. 4 - podpaskę według fig. 3, w przekroju V-V, zaś pos. I - znany ze stanu techniki laminat warstwy powierzchniowej, w przekroju.

Laminat warstwy powierzchniowej pokazany na fig. 1 zawiera przepuszczającą płyny warstwę osłaniającą 2 wyrobów chłonnych, warstwę 3 przenoszącą płyny oraz warstwę spodnią 4.

Warstwę osłaniającą wykonuje się z dowolnego materiału konwencjonalnie używanego jako zewnętrzną warstwą przemakalną lub przepuszczającą płyny w wyrobach chłonnych. Warstwę osłaPL 200 330 B1 niającą 2 można zatem wykonać z perforowanej folii z tworzywa sztucznego, materiału siatkowego z tworzywa sztucznego lub tkaniny lub warstwy włókninowej. Warstwa osłaniająca korzystnie zawiera termoplastyczny składnik, na przykład polietylen, poliester lub polipropylen. Termoplastyczny składnik stanowi korzystnie przynajmniej 30% wagowych warstwy osłaniającej 2, ponieważ gdy obie warstwy, warstwa osłaniająca 2 i warstwa przenosząca płyny 3 zawierają materiał termoplastyczny, ułatwione będzie wiązanie warstwy osłaniającej 2 i leżącej pod spodem warstwy 3 przenoszącej płyny. Warstwa osłaniająca wykonana z materiału włókninowego może dodatkowo zawierać włókna naturalne, jak na przykład celulozę lub bawełnę, bądź też nietermoplastyczne włókna syntetyczne, na przykład poliuretan, nylon lub regenerowaną celulozę.

Warstwa 3 przenosząca płyny jest włókninową warstwą watolinową i tworzy przekładkę pomiędzy warstwą osłaniającą 2 i warstwą leżącą poniżej, czyli warstwą spodnią 4 według fig. 1. Gdy laminat warstwy powierzchniowej 1 zastosowano jako przemakalną lub przepuszczającą płyny warstwę zewnętrzną na wyrobie chłonnym, tworząca odstęp pojemność warstwy przenoszącej ciecz pomaga utrzymać ciecz wchłoniętą w integralny element chłonny do wyrobu w odległości od ciała użytkownika i zapobiega wypływaniu wchłoniętej cieczy poza element chłonny. Warstwa 3 przenosząca płyny posiada ponadto pojemność maskującą ciecz wchłoniętą przez element chłonny. Dzięki temu, że włókninowa warstwa watolinowa jest miękka, tworząca objętość i sprężysta, stwarza również komfort dla użytkownika.

Warstwa spodnia jest warstwą stabilizującą, zastosowaną dla zwiększenia wytrzymałości na rozciąganie warstwy 3 przenoszącej płyny. Warstwa stabilizująca może być przydatna gdy warstwa 3 przenosząca płyny jest warstwą igłowanej watoliny. Odpowiednie warstwy spodnie są różnymi rodzajami materiałów włókninowych. Innym przykładem materiału włókninowego dobrze pracującym jako warstwa spodnia w igłowanych warstwach watolinowych jest włóknina czesankowa wykonana z polipropylenowych włókien.

Warstwa spodnia 4 nie jest konieczna zgodnie z wynalazkiem, i może być pominięta. Gdy warstwa 3 przenosząca płyny jest warstwą watolinowa o wystarczającej i nieodłącznej wytrzymałości na rozciąganie, możliwą do wykorzystania w procesie produkcyjnym, w oczywisty sposób nie występuje potrzeba stosowania warstwy spodniej.

Laminat warstwy powierzchniowej 1 posiada ponadto liczne odrębne zgrzeiny punktowe lub miejsca termicznego wiązania 5, tworzące studzienkowe wgłębienia na tej powierzchni laminatu warstwy powierzchniowej 1, na której umieszcza się warstwę osłaniającą 2.

W korzystnym przykładzie wykonania warstwa przenosząca płyny zawiera 40-65% wagowych włókien tworzących siatkę, które pozostają zasadniczo nienaruszone po wiązaniu warstwy osłaniającej i warstwy przenoszącej ciecz, o gęstości liniowej włókien w zakresie 6-12 denier oraz 35-60% wagowych włókien termoplastycznych, zawierających zgrzewalny składnik o gęstości liniowej włókien co najmniej 3 denier.

Na fig. 2 pokazano w przekroju zgrzeinę tworzącą wiązanie 5 w laminacie warstwy powierzchniowej 1 zgodnie z wynalazkiem według fig. 1, gdzie laminat warstwy powierzchniowej umieszczono na warstwie chłonnej 6. W zgrzeinie tworzącej wiązanie 5 warstw materiału, warstwę osłaniającą 2, warstwę przenoszącą płyny 3 i warstwę spodnią 4 integralne z laminatem warstwy powierzchniowej sprasowano ze sobą w stopniu malejącym w kierunku od zgrzeiny. Warstwa 3 przenosząca płyny tworzy gradient porowatości wokół zgrzein tworzących wiązania 5, którego minimum występuje obok każdej zgrzeiny i wzrasta do wartości maksymalnej odpowiednio do wielkości porów w tych częściach warstwy 3 przenoszącej płyny, gdzie nie występują zgrzeiny tworzące wiązania 5. Górna powierzchnia 7 zgrzeiny, tj. powierzchnia, która podczas użytkowania jest zwrócona w kierunku użytkownika, jest zagłębiona w odległości d2 od powierzchni 8 przemakalnej lub przepuszczającej płyny warstwy osłaniającej 2, odwróconej od warstwy 3 przenoszącej płyny. Dzięki temu, że skład włókien w warstwie przenoszą cej ciecz umoż liwia bardzo dobrą zgrzewalność, nie występuje luz pomiędzy laminatem warstwy powierzchniowej 1 i leżącą pod spodem warstwą chłonną 6. Oznacza to bardzo dobre przenoszenie cieczy pomiędzy laminatem warstwy powierzchniowej 1 i warstwą chłonną oraz suchą, wygodną powierzchnię nawet po zwilżeniu wyrobu chłonnego zaopatrzonego w laminat warstwy powierzchniowej 1 według wynalazku.

Ponieważ odległość d2 wprowadza większy podział połączonej grubości laminatu warstwy powierzchniowej 1 niż uprzednio było możliwe do uzyskania przy zgrzewaniu ze sobą warstwy 3 przenoszącej płyny z przemakalną warstwą osłaniającą 2, uzyskano tu bardziej wyraźny gradient wokół zgrzein tworzących wiązania 5, i tym samym poprawiono transport cieczy poprzez laminat warstwy

PL 200 330 B1 powierzchniowej 1. Dla laminatu warstwy powierzchniowej według wynalazku odległość d2 korzystnie wynosi co najmniej 60%, a idealnie co najmniej 75% połączonej (łącznej) grubości laminatu warstwy powierzchniowej. W pewnych przypadkach zgrzeiny mogą posiadać ciągłe otwory lub perforacje, co oznacza że odległość d2 stanowi 100% połączonej (łącznej) grubości warstwy powierzchniowej laminatu.

Jak wspomniano uprzednio, możliwe jest rozdzielenie elementów składowych w warstwie 3 przenoszącej płyny w taki sposób, aby zgrzewalne włókna znalazły się w oddzielnej warstwie. Alternatywnie, na fig. 2 pokazano przykład, w którym zgrzewalne włókna termoplastyczne umieszczono w warstwie spodniej 4, która w tym przypadku tworzy warstwę zgrzewania. Warstwa 3 przenosząca płyny może tu być utworzona przykładowo z igłowanej watoliny lub watoliny wiązanej innym sposobem odpowiednim dla tego celu. Przy zgrzewaniu przemakalnej warstwy osłaniającej 2 i warstwy 3 przenoszącej płyny wiązanie uzyskuje się poprzez stopienie włókien w warstwie zgrzewania.

Zgodnie z korzystnym przykładem wykonania wynalazku termoplastyczne włókna obejmują dwa różne rodzaje włókien, z których pierwszy zapewnia zgrzewalność i stanowi 25-35% wagowych warstwy przenoszącej płyny, a drugi jest włóknem wiążącym i stanowi 25-35% wagowych warstwy przenoszącej ciecz. Grubość/gęstość liniowa włókien pierwszego rodzaju wynosi przynajmniej 3 denier, a drugiego rodzaju przynajmniej 4 denier.

Włókna w warstwie przenoszącej płyny mogą występować w postaci zasadniczo jednorodnej mieszaniny.

Alternatywnie, zgrzewalne włókna termoplastyczne mogą tworzyć część warstwy przenoszącej płyny. W tym przypadku warstwa przenosząca płyny posiada pierwszą warstwę częściową zawierającą włókna tworzące siatkę i drugą warstwę częściową lub warstwę spodnią 4 zawierającą termoplastyczne włókna zgrzewalne.

Włókna tworzące siatkę mogą być włóknami pustymi, pełnymi lub spiralnymi. Nadmierna spiralność stwarza ryzyko wytworzenia zbyt wielkiej ilości kapilar w warstwie przenoszącej płyny, co wywiera szkodliwy wpływ na suchość warstwy, w związku z czym powinno się tego unikać.

Tworzące część warstwy przenoszącej termoplastyczne włókna mogą obejmować włókna dwuskładnikowe.

Podpaska pokazana na fig. 3 i 4 zawiera laminat przemakalnego materiału powierzchniowego lub warstwy powierzchniowej 401 umieszczony na stronie podpaski 400 skierowanej do ciała podczas użycia, nieprzemakalną warstwę powłoki 413 na stronie podpaski odwrotnej lub zwróconej od ciała podczas użycia i element chłonny 406 zamknięty pomiędzy laminatem i warstwą powłoki 413.

Laminat materiału powierzchniowego 401 zawiera przemakalną warstwę powłoki w postaci przepuszczającej płyny warstwy osłaniającej 402 oraz warstwę 403 przenoszącą płyny, związane ze sobą w licznych zgrzeinach punktowych tworzących wiązania 405.

Nieprzemakalna warstwa powłoki 413 może tradycyjnie zawierać nieprzemakalną folię z tworzywa sztucznego, warstwę włókninową pokrytą materiałem powstrzymującym ciecz lub warstwę innego elastycznego materiału wykazującego zdolność powstrzymywania penetracji cieczy. Korzystne będzie, jeśli nieprzemakalna warstwa powłoki 413 będzie wykazywać zdolność przepuszczania gazów, tzn. umożliwi przepływ pary wodnej. Nieprzemakalna warstwa powłoki 413 i laminat materiału powierzchniowego 401 wystają w płaszczyźnie poza element chłonny 406 i otaczają go na całym obwodzie. Laminat materiału powierzchniowego 401 i nieprzemakalna warstwa powłoki 413 łączą się wzajemnie na wystających sekcjach 415 w wyniku zastosowania środków klejowych lub zgrzewania termicznego bądź ultradźwiękowego.

Według fig. 4 warstwa 403 przenosząca płyny występuje jedynie na powierzchni elementu chłonnego 406, natomiast przemakalna warstwa osłaniająca 402 wystaje do połączenia krawędziowego w sekcjach 415. Nie jest to konieczne w przypadku obecnego wynalazku, gdzie warstwa 403 przenosząca płyny może wystawać w tej płaszczyźnie na równi z przepuszczającą płyny warstwą osłaniającą 402. Alternatywnie, warstwa 403 przenosząca płyny może występować tylko w podłużnej centralnej sekcji elementu chłonnego 406.

Dzięki korzystnemu składowi włókien w warstwie 403 przenoszącej płyny warstwa ta oraz przepuszczająca płyny warstwa osłaniającą 402 mogą być zgrzewane ze sobą w taki sposób, aby powierzchnia utworzonego laminatu warstwy powierzchniowej 1, opierająca się o element chłonny 406, była zasadniczo gładka. Oznacza to, że występuje bezpośredni kontakt pomiędzy laminatem warstwy powierzchniowej 1 i elementem chłonnym 406 na całych leżących na sobie powierzchniach, przez co

PL 200 330 B1 ciecz może być transportowana z przemakalnej lub przepuszczającej płyny warstwy osłaniającej 402 do elementu chłonnego bez utrudnienia przez odstępy w punktach wiązania 405.

Można tu zastosować dowolny rodzaj elementu chłonnego 406, odpowiedni dla takiego przeznaczenia.

Przykładami zwykle stosowanych materiałów są:

roztworzony pył celulozowy, warstwy bibuły, wysoce chłonne polimery, chłonne materiały piankowe, chłonne materiały włókninowe, itp.

Spotyka się również mieszaniny materiałów i korpusy chłonne wykonane z warstw różnego rodzaju materiałów oraz o różnych właściwościach.

Określenie „wysoce chłonne polimery oznacza w tym kontekście polimery występujące w postaci włókien, cząstek, płatków, granulek itp., wykazujące zdolność wchłaniania płynów ustrojowych równoważną wielokrotności ich własnego ciężaru w stanie suchym, z wytwarzaniem żelu zawierającego ciecz.

Na zewnątrz nieprzemakalnej warstwy powłoki 413 umieszczono człon mocowania 416 w postaci podłużnego obszaru samoprzylepnego kleju. Przed użyciem człon mocowania 416 jest dogodnie zakryty odłączaną warstwą ochronną (nie pokazano) papieru powleczonego środkiem zdzieralnym, folii z tworzywa sztucznego, itp.

Zamiast pokazanego kleju w postaci podłużnego obszaru klejowego mogą być oczywiście zastosowane inne wzory, na przykład poprzeczne pasma, punkty, całkowite pokrycie, itp. Alternatywnie, można zastosować inne rodzaje członów mocowania, jak przykładowo, powierzchnie haczykowopętelkowe, zatrzaski, opaski, specjalne wiązania, itp.

Podpaska 400 pokazanego typu jest głównie przeznaczona dla osób o stosunkowo łagodnych upławach, w związku z czym ma wielkość wygodnie mieszczącą się wewnątrz zwykłej bielizny. Człon mocowania 416 służy do utrzymywania podpaski podczas użycia, na miejscu wewnątrz bielizny.

Można zastosować inne rodzaje zgrzewania niż pokazane zgrzewanie punktowe. Mogą to być linie ciągłe lub przerywane, na przykład okręgi, trójkąty, kwiaty, itp.

Szczególnie korzystne wzory zgrzewów opisano w szwedzkim zgłoszeniu patentowym nr SE 9801038-2.

Pomimo że laminat warstwy powierzchniowej według wynalazku w przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 3 i 4 zastosowano jako przemakalną warstwę powłoki, nie stanowi to ograniczenia dla wynalazku. Laminat materiału powierzchniowego według wynalazku może być zatem zastosowany we wszystkich rodzajach wyrobów przeznaczonych do wchłaniania płynów ustrojowych. Przykładami takich wyrobów są: pieluchy dla dorosłych i dzieci, zabezpieczenia prześcieradeł i siedzeń, ręczniki sanitarne, wkładki i bandaże chłonne.

Dla porównania na rysunku pos. I pokazano znany laminat warstwy powierzchniowej 200 w przekroju poprzecznym. Podobnie jak laminat warstwy powierzchniowej 1 przedstawiony na fig. 1 według wynalazku, porównywany laminat 200 zawiera przemakalną warstwę osłaniającą 202, warstwę 203 przenosząca ciecz i warstwę spodnią 204. Laminat warstwy powierzchniowej 200 umieszczono na warstwie 206 materiału chłonnego przeznaczonego do wchłaniania cieczy przechodzącej poprzez laminat warstwy powierzchniowej 200.

W przekroju znanego laminatu warstwy powierzchniowej 200 przedstawiono zgrzeinę 205. Zgrzeinę 205 umieszczono w odległości d2 od powierzchni przepuszczającej płyny przemakalnej warstwy osłaniającej 202 odwróconej od warstwy 203 przenoszącej ciecz, i w odległości d3 od warstwy chłonnej 206. Oznacza to, że ciecz gromadząca się we wgłębieniach w miejscu zgrzeiny 205 może pozostawać w warstwie 203 przenoszącej ciecz, ponieważ odstęp d3 pomiędzy zgrzeinami 205 i warstwą chłonną 206 tworzy przeszkodę dla przepływu cieczy.

Claims (12)

1. Wyrób chłonny zawierający przepuszczającą płyny warstwę osłaniającą, warstwę nieprzepuszczalną dla płynu i element chłonny, zamknięty pomiędzy przepuszczającą płyny warstwą osłaniającą oraz warstwą nieprzepuszczalną dla płynu, a także warstwę przenoszącą płyny, umieszczoną pomiędzy przepuszczającą płyny warstwą osłaniającą i elementem chłonnym, przy czym przepuszczająca płyny warstwa osłaniająca jest powiązana wzorem odrębnych wiązań do warstwy przenoszącej płyny, zaś obie warstwy, przepuszczająca płyny warstwa osłaniająca oraz warstwa przenosząca

PL 200 330 B1 płyny, zawierają co najmniej jeden składnik termoplastyczny, a wiązania pomiędzy przepuszczającą płyny warstwą osłaniającą i warstwą przenoszącą płyny są wykonane termicznie, znamienny tym, że warstwa (403) przenosząca płyny zawiera 40-65% wagowych funkcjonalnych włókien tworzących siatkę, pozostających bez naruszenia po połączeniu ze sobą przepuszczającej płyny warstwy osłaniającej (402) i warstwy (403) przenoszącej płyny i które mają gęstość liniową włókna w zakresie od 6 denier do 12 denier oraz 35-60% wagowych włókien termoplastycznych zawierających zgrzewalny składnik i mających gęstość liniową co najmniej 3 denier.

2. Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwa (403) przenosząca płyny zawiera dwa różne rodzaje włókien termoplastycznych, z których pierwszy jest zgrzewalny i stanowi 25-35% wagowych warstwy (403) przenoszącej płyny, a drugi rodzaj włókien służy jako włókna wiążące i stanowi 25-35% wagowych warstwy (403) przenoszącej płyny, gęstość liniowa włókien pierwszego rodzaju wynosi co najmniej 3 denier, a gęstość linowa włókien drugiego typu wynosi co najmniej 4 denier.

3. Wyrób chłonny według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że włókna w warstwie (403) przenoszącej płyny są w postaci jednorodnej mieszaniny.

4. Wyrób chłonny według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że warstwa (403) przenosząca płyny posiada pierwszą częściową warstwę (3) przenoszącą płyny zawierającą funkcjonalne włókna tworzące siatkę oraz drugą częściową warstwę spodnią (4) zawierającą zgrzewalne włókna termoplastyczne.

5. Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, że nienaruszone funkcjonalne włókna tworzące siatkę są włóknami pustymi w środku.

6. Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, że tworzące siatkę nienaruszone funkcjonalne włókna tworzące siatkę są włóknami pełnymi.

7. Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, że nienaruszone funkcjonalne włókna tworzące siatkę są włóknami spiralnymi.

8. Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, że włókna termoplastyczne zawierają włókna dwuskładnikowe.

9. Wyrób chłonny według zastrz. 8, znamienny tym, że dwuskładnikowe włókna posiadają polietylenową osłonę i polipropylenowy rdzeń.

10. Wyrób chłonny według zastrz. 2, znamienny tym, że pierwszy rodzaj włókien termoplastycznych stanowią włókna dwuskładnikowe posiadające polipropylenową osłonę i poliestrowy rdzeń.

11. Wyrób chłonny według zastrz. 2, znamienny tym, że drugi rodzaj włókien termoplastycznych stanowią włókna dwuskładnikowe posiadające polipropylenową lub ko-poliestrową osłonę i poliestrowy rdzeń.

12. Wyrób chłonny według zastrz. 1, znamienny tym, że wiązania (405) posiadają górną powierzchnię (7) zwróconą do ciała użytkownika podczas stosowania wyrobu chłonnego i która to górna powierzchnia (7) jest zgłębiona o odległość d2 w stosunku do tej powierzchni (8) przepuszczającej płyny warstwy osłaniającej (2), która jest odwrócona od warstwy (3) przenoszącej płyny, przy czym odległość d2 korzystnie wynosi co najmniej 60% połączonej grubości laminatu warstwy powierzchniowej.