PL199596B1 - Panel podłogowy - Google Patents

Abstract

Panel pod logowy, którego górna powierzch- nia jest zaopatrzona w ok ladzin e dekoracyjn a, natomiast dolna powierzchnia przylega do pod- k ladu budowlanego, zaopatrzony na swych przeciwleg lych obrze zach przynajmniej w jeden wpust i w jedno umieszczone bezpo srednio obok niego pióro, przy czym wpust usytuowany na jednym panelu obrze za stanowi negatywowe odwzorowanie pióra usytuowanego na jego przeciwnym obrze zu, charakteryzuje si e tym ze jest wyposa zony w rdze n z tworzywa drewnia- nego, na którego ka zdym obrze zu (15, 16) jest utworzony, stanowi acy wspóln a ca lo sc z rdze- niem, jeden wpust (4, 8) i jedno pióro (3, 7), przy czym p laskie dna (5, 9) obydwu wpustów (4, 8) s a nachylone pod takim samym k atem a wzgl e- dem górnej powierzchni (13) panela. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest panel podłogowy, którego górna powierzchnia jest zaopatrzona w okładzinę dekoracyjną , natomiast dolna powierzchnia przylega do podkładu budowlanego. Panel jest zaopatrzony na swych przeciwległych obrzeżach przynajmniej w jeden spust i w jedno, umieszczone bezpośrednio obok niego, pióro, przy czym wpust panela, usytuowany na jednym jego obrzeżu, stanowi negatywowe odwzorowanie pióra usytuowanego na jego przeciwnym obrzeżu.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE-3343601 znana jest rozbieralna wykł adzina podłogi parkietu tanecznego, składająca się z połączonych ze sobą swymi obrzeżami płyt drewnianych, wiórowych albo im podobnych. Wykładzina podpierająca i położony na niej właściwy parkiet taneczny są układane na okres organizowania odpowiedniej imprezy, a następnie są rozbierane i skł adowane do czasu nastę pnej imprezy. Pł yty wykł adziny podpierają cej są uł o ż one w rzędach, przy czym krawędzie ich obrzeży leżące wzdłuż jednej linii są zaopatrzone w przyklejone do płyt kształtowniki, łączące ze sobą dwa sąsiednie rzędy płyt. Płyty składają się z kilku sklejonych ze sobą warstw i są zaopatrzone na swych krawędziach we wpusty, w których są wklejone wystające, płaskie, lecz zaopatrzone w ząbkowaną powierzchnię, występy kształtowników. Przeciwna strona tych kształtowników jest zaopatrzona w kształtowe, podłużne występy i zagłębienia o takim przekroju, że kształtowniki sąsiednich płyt zazębiają się ze sobą, umożliwiając uzyskanie gładkiej powierzchni płyt. Na tej powierzchni jest ściśle ułożona właściwa okładzina dekoracyjna parkietu tanecznego. Cienka okładzina dekoracyjna jest przed przymocowaniem do płyt na dużym obszarze powierzchni luźna i przy niewprawnej manipulacji może zostać uszkodzona, powodując jej bezużyteczność.

Niedogodnością tego rozwiązania jest zarówno wysoki koszt, związany z oddzielnym wytwarzaniem kształtowników i wklejaniem ich w obrzeża panela, jak i szczeliny, powstające między łączonymi panelami i będące wynikiem niedokładności wykonania samych, złożonych przynajmniej z trzech części, paneli.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 198 51 200 znane są panele podłogowe wyposażone w złącze zatrzaskowe typu pióro-wpust, usytuowane na przeciwległ ych, podł u żnych oraz ewentualnie poprzecznych, łączonych ze sobą, obrzeżach paneli. Pióra oraz wpusty są zaopatrzone w występy, oraz zagłębienia, tworzące połączenie zatrzaskowe, uniemożliwiające rozłączenie paneli w kierunku przeciwnym do ich łączenia.

Panele są wykonane z tworzywa drewnianego, zwłaszcza z płyt pilśniowych o średniej gęstości (MDF) lub dużej gęstości (HDF), przy czym ich górna powierzchnia jest pokryta okładziną dekoracyjną. Łączone panele muszą być na swej górnej powierzchni w miejscach łączenia całkowicie szczelne, celem uniemożliwienia dostawania się pod panele wilgoci powodującej pęcznienie podłogi. Z tego powodu elementy złączne paneli mają taki kształt, aby panele były połączone ze sobą z naprężeniem wstępnym, a w obszarze górnej powierzchni silnie do siebie dociśnięte.

Panele łączy się krawędziami podłużnymi i poprzecznymi, ale najpierw wykonuje się połączenie układanego panelu z panelami wcześniej ułożonymi, wzdłuż ich podłużnej krawędzi. Łączony panel musi zostać następnie przesunięty wzdłuż swej krawędzi podłużnej, celem wykonania połączenia na krawędzi poprzecznej. Ze względu na naprężenie wstępne złącza typu piórowpust, przesuwanie względem siebie połączonych już paneli może być dokonane tylko z użyciem dużej siły, zwykle z pomocą uderzeń młotka. Powstaje jednak wówczas niebezpieczeństwo uszkodzenia kształtowej krawędzi panela. Jeżeli przesunięcie jest dokonywane na większą odległość, to elementy połączenia wycierają się i powstaje szczelina, przez którą pod panele może wnikać wilgoć.

Ze szwajcarskiego opisu patentowego nr CH 684 544 znany jest panel podłogowy, przeznaczony zwłaszcza dla podłóg o dużym obciążeniu, zaopatrzony na krawędziach w jeden wpust i jeden występ, przy czym występ stanowi negatywne odwzorowanie wpustu przeciwnego obrzeża panela. Łączenia paneli dokonuje się przez wciśnięcie występu w odpowiedni wpust.

Z niemieckiego opisu patentowego nr 198 54 475 znane są panele podł ogowe laminatowe, zaopatrzone w połączenie typu pióro-wpust o takim kształcie, że panele łączy się przez ich kątowe przemieszczenie względne. Pióro jest umieszczone w środkowej części długości krawędzi panela. Z obu stron pióra są usytuowane, na długości panela, wpusty, skierowane do rdzenia płyty. Panele podłogowe laminatowe mają grubość około 6 mm do 10 mm, wobec czego pióro jest odpowiednio cienkie, bowiem usytuowane po obydwu stronach wpusty jeszcze dodatkowo go

PL 199 596 B1 osłabiają. Podczas układania podłogi zdarza się, że pióro niezauważalnie łamie się i panele nie zostają właściwie połączone. Na górnej powierzchni podłogi powstają wówczas widoczne szczeliny obniżające jej estetykę, oraz umożliwiające wnikanie w nią wilgoci.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji panela podłogowego, który wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas rozwiązań paneli podłogowych.

Cel ten zrealizowano w konstrukcji panela podłogowego według wynalazku, który charakteryzuje się tym, że jest wyposażony w rdzeń z tworzywa drewnianego, na którego każdym obrzeżu jest utworzony, stanowiący wspólną całość z rdzeniem, jeden wpust i jedno pióro, przy czym płaskie dna obydwu wpustów są korzystnie nachylone pod takim samym kątem względem górnej powierzchni panela.

Ścianka pióra, skierowana w stronę wpustu, jest korzystnie prostopadła do dna wpustu.

Kąt (α) panela korzystnie wynosi 30° do 50°.

Kąt (α) panela korzystnie wynosi 45°.

Pióro jednego obrzeża panela jest korzystnie skierowane w stronę jego dolnej powierzchni, natomiast pióro przeciwległego obrzeża panela jest korzystnie skierowane w stronę jego górnej powierzchni.

Pióro panela, skierowane w stronę jego górnej powierzchni, korzystnie wystaje ponad umowną płaszczyznę, przeprowadzoną przez dno wpustu i przez nachyloną powierzchnię obrzeża panela.

Krawędzie pióra skierowanego w stronę jego dolnej powierzchni są korzystnie zaokrąglone.

Wpust na jednym obrzeżu panela jest korzystnie otwarty w kierunku jego dolnej powierzchni, natomiast wpust na przeciwległym obrzeżu panela jest korzystnie otwarty w kierunku jego górnej powierzchni.

Boczna krawędź wpustu panela, usytuowana bliżej jego górnej powierzchni, otwartego w kierunku górnej powierzchni panela, jest korzystnie zaokrąglona.

Promienie zaokrąglenia pióra i wpustu korzystnie są takie same.

Dna obydwu wpustów korzystnie są do siebie równoległe.

Wpust otwarty w kierunku górnej powierzchni panela, jest korzystnie zaopatrzony w podcięcie.

Badania eksploatacyjne panela podłogowego według wynalazku wykazały, że jego wytwarzanie jest tańsze, niż paneli znanych ze stanu techniki, zaś jego składanie jest stosunkowo łatwe i zapewnia uzyskanie szczelnej podłogi, pozbawionej szczelin, które umożliwiłyby dopływ wilgoci do jej wnętrza. Równocześnie jednorodny materiał rdzenia oraz złącza wpust-pióro stwarza odporność panela na odkształcenia, występujące w wyniku różnic temperatury lub wilgotności, w złączach paneli znanych ze stanu techniki.

Panel podłogowy według wynalazku jest uwidoczniony w przykładowym rozwiązaniu konstrukcyjnym na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia panel podłogowy, w przekroju poprzecznym, fig. 2 - złącze dwóch paneli, w przekroju poprzecznym, fig. 3 - dwa panele, w dalszym etapie ich mocowania ze sobą, w przekroju poprzecznym, a fig. 4 - dwa panele, w początkowym momencie ich mocowania ze sobą, w przekroju poprzecznym.

Panele podłogowe 1, 2 są zaopatrzone w rdzeń z tworzywa drewnianego, przy czym ich górna powierzchnia 13 jest zaopatrzona w okładzinę dekoracyjną 11. Na bocznych obrzeżach 15, 16 panel podłogowy 1, 2 jest zaopatrzony w pióro 3, 7, oraz we wpust 4, 8, który przylega bezpośrednio do pióra 3, 7, mając z nim wspólną ściankę 4a, 8a.

Dna 5, 9 obydwu wpustów są usytuowane względem górnej powierzchni 13, pod kątem α, wynoszącym około 45°.

Ścianka 8a wpustu 8, otwartego w stronę górnej powierzchni 13 panela jest usytuowana prostopadle względem dna 9 tego wpustu 8, zaś przeciwległa do niej ścianka jest zaopatrzona w podcięcie 10, utworzone przez zaokrąglenie krawędzi dna wpustu o promieniu r1. Pióro 3, łączone z wpustem 8 w trakcie montażu podłogi i usytuowane na przeciwległym obrzeżu panela, jest na swych krawędziach zaokrąglone promieniem r2, przy czym promienie r1 i r2 są takie same. Przeciwległa względem wpustu 4 część ścianki 3a pióra 3, stanowi negatywowe odwzorowanie podcięcia 10, dzięki czemu w dwóch połączonych ze sobą panelach podłogowych 1, 2 pióro 3 zatrzaskuje się z wpustem 8 po wejściu odpowiedniej części ścianki 3a w podcięcie 10.

Dna 5, 9 wpustów 4, 8 są do siebie równoległe i nachylone względem górnej powierzchni 13 pod kątem α. Pod takim samym kątem α są nachylone zewnętrzne powierzchnie piór 3 i 7, przy czym powierzchnia pióra 7 zmienia swoje nachylenie w kierunku dolnej powierzchni 14 panela, kończąc się nachyloną powierzchnią 12, stanowiącą umowne przedłużenie dna 9 wpustu 8 i nachyloną pod tym

PL 199 596 B1 samym kątem α. Na swej przeciwległej strome panele podłogowe 1, 2 są zaopatrzone na swej dolnej powierzchni 14 w nachyloną powierzchnię 17, którą panel podłogowy opiera się na nachylonej powierzchni 12 panela podłogowego 1, po ich wzajemnym połączeniu ze sobą.

Jak to uwidacznia fig. 2, po połączeniu ze sobą paneli podłogowych 1, 2, zaokrąglenie krawędzi pióra 3, powoduje powstanie komory 18, pełniącej funkcję kieszeni dla gromadzenia pyłu. Również między prostopadle względem powierzchni 13 usytuowaną ścianką 6 wpustu 4, oraz prostopadłą do tej powierzchni 13 boczną ścianką 7a pióra 7, tworzy się komora 19, uniemożliwiająca powstawanie naprężeń w złączu paneli podłogowych.

Claims (12)

1. Panel podł ogowy, którego górna powierzchnia jest zaopatrzona w okładzinę dekoracyjną, natomiast dolna powierzchnia przylega do podkładu budowlanego, zaopatrzony na swych przeciwległych obrzeżach przynajmniej w jeden spust i w jedno umieszczone bezpośrednio obok niego pióro, przy czym wpust usytuowany na jednym panelu obrzeża stanowi negatywowe odwzorowanie pióra usytuowanego na jego przeciwnym obrzeżu, znamienny tym, że jest wyposażony w rdzeń z tworzywa drewnianego, na którego każdym obrzeż u (15), (16) jest utworzony, stanowiący wspólną całość z rdzeniem, jeden wpust (4), (8) jedno pióro (3), (7), przy czym płaskie dna (5), (9) obydwu wpustów (4), (8) są nachylone pod takim samym kątem (α) względem górnej powierzchni (13) panela.

2. Panel według zastrz. 1, znamienny tym, ż e skierowana w stronę wpustu (4), (8) ścianka (4a), (8a) pióra (3), (7) jest prostopadła do dna (5), (9) wpustu (4), (8).

3. Panel wedł ug zastrz. 1, znamienny tym, ż e ką t (α ) wynosi 30° do 50°.

4. Panel wedł ug zastrz. 3, znamienny tym, ż e ką t (α ) wynosi 45°.

5. Panel według zastrz. 1, znamienny tym, ż e pióro (3) jednego obrzeża (16) panela (1) jest skierowane w stronę jego dolnej powierzchni (14), natomiast pióro (7) przeciwległego obrzeża (15) panela (1) jest skierowane w stronę jego górnej powierzchni (13).

6. Panel wedł ug zastrz. 5, znamienny tym, ż e pióro (7), skierowane w stronę górnej powierzchni (13) panela, wystaje ponad umowną płaszczyznę, przeprowadzoną przez dno (9) wpustu (8) i przez nachyloną powierzchnię (12) obrzeż a (15) panela (1).

7. Panel według zastrz. 6, znamienny tym, że krawędzie pióra (3), skierowanego w stronę jego dolnej powierzchni (14) są zaokrąglone.

8. Panel wedł ug zastrz. 6, znamienny tym, ż e wpust (4) na jednym obrzeż u (16) panela (1) jest otwarty w kierunku jego dolnej powierzchni (14), natomiast wpust (8) na przeciwległym obrzeżu (15) panela (1) jest otwarty w kierunku jego górnej powierzchni (13).

9. Panel wedł ug zastrz. 8, znamienny tym, ż e usytuowana bliż ej górnej powierzchni (13) panela (1) boczna krawędź wpustu (8), otwartego w kierunku górnej powierzchni panela, jest zaokrąglona.

10. Panel według zastrz. 7 albo 9, znamienny tym, że promienie zaokrąglenia (r1), (r2) pióra (3) i wpustu (8) są takie same.

11. Panel według zastrz. 1, znamienny tym, że dna obydwu wpustów (4), (8) są do siebie równoległe.

12. Panel według zastrz. 8, znamienny tym, że wpust (8), otwarty w kierunku górnej powierzchni (13) panela, jest zaopatrzony w podcięcie (10).