PL190835B1 - Zawiasa do okien lub drzwi - Google Patents

Abstract

1. Zawiasa do okien lub drzwi z zamocowa- nym na skrzydle drzwi lub okna skrzydelkiem zawiasy, które za pomoca tulei osiowej obejmu- je wokól os zawiasy podtrzymywana obsada lozyskowa, z elementami regulacyjnymi do przestawiania skrzydelek zawiasy na skrzydle i z obejmujacym elementy regulacyjne kolpa- kiem pokrywajacym, który po stronie skrzydelka zawiasy jest zamocowany zatrzaskowo na jego oddalonym od osi, zewnetrznym koncu, zna- mienna tym, ze kolpak pokrywajacy (20) jest na swoim bliskim osi koncu zahaczony z tuleja osiowa (53) zawiasy tworzac poprzeczne pola- czenie ksztaltowe. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zawiasa do okien lub drzwi, z zamocowanym na skrzydle drzwi lub okna skrzydełkiem zawiasy, które za pomocą tulei osiowej obejmuje wokół oś zawiasy podtrzymywaną obsadą łożyskową, z elementami regulacyjnymi do przestawiania skrzydełek zawiasy na skrzydle i z obejmującym elementy regulacyjne kołpakiem pokrywającym, który po stronie skrzydełka zawiasy jest zamocowany zatrzaskowo na jego oddalonym od osi, zewnętrznym końcu.

Zawiasa drzwiowa mająca większość z wymienionych cech znana jest z niemieckiego opisu patentowego nr DE-OS 35 46 253. Kołpak pokrywający utrudnia dostęp do elementu regulacyjnego. Jego zatrzask od strony skrzydełek zawiasy jest skonstruowany tak, że zaczepia o płytkę zaciskową, za pomocą której zakleszczane jest płaskie skrzydełko zawiasy poprzez uruchamianie środka mocującego sprzężonego ze skrzydłem drzwi. Płytka zaciskowa ma tylko niewielką długość w porównaniu z całym skrzydełkiem zawiasy. Wskutek tego połączenie zatrzaskowe ma niewielką stabilność.

Z opisu niemieckiego wzoru użytkowego nr 297 18 528 znana jest zawiasa drzwiowa, która ma jedno skrzydełko, z którego wystają wzajemnie równolegle żebra boczne, obejmujące oś łożyska zamocowaną w obsadzie łożyskowej. Stosowany jest kołpak pokrywający, który obejmuje element regulacyjny do przestawiania skrzydełka zawiasy po skrzydle. Kołpak pokrywający jest na obu końcach uformowany w kształcie litery U i obejmuje jednym końcem oś łożyska, przy czym skrzydełko zawiasy może być objęte z tyłu w obszarze obsady łożyskowej. Na zewnętrznym, oddalonym od osi końcu kołpak jest zamocowany zatrzaskowo. Jakkolwiek kołpak obejmujący oś łożyskową dla stabilizowania zawiasy rozpięty jest między żebrami bocznymi skrzydełka zawiasy, to uzyskiwane odprowadzanie obciążenia pozostawia wiele do życzenia.

W europejskim opisie patentowym nr EP 0 698 712 A1 ukazana jest inna zawiasa z kołpakiem pokrywającym. Kołpak pokrywający jest tu na swym oddalonym od osi końcu połączony zatrzaskowo ze skrzydełkiem zawiasy, zaś jego bliski osi koniec zachodzi pod występ części zawiasy i jest za pomocą śruby dociskany do tego występu. Także tu odprowadzenie obciążenia nie jest optymalne.

Celem wynalazku jest takie udoskonalenie zawiasy okiennej lub drzwiowej o wspomnianych na wstępie cechach, aby w obszarze osi łożyskowej osiągnąć lepsze odprowadzanie obciążenia przez skrzydełko zawiasy, również w przypadku, kiedy kołpak pokrywający jest zamocowany zatrzaskowo po stronie skrzydełka zawiasy.

Zawiasa do okien lub drzwi, z zamocowanym na skrzydle drzwi lub okna skrzydełkiem zawiasy, które za pomocą tulei osiowej obejmuje wokół oś zawiasy podtrzymywaną obsadą łożyskową, z elementami regulacyjnymi do przestawiania skrzydełek zawiasy na skrzydle i z obejmującym elementy regulacyjne kołpakiem pokrywającym, który po stronie skrzydełka zawiasy jest zamocowany zatrzaskowo na jego oddalonym od osi, zewnętrznym końcu, według wynalazku charakteryzuje się tym, że kołpak pokrywający jest na swoim bliskim osi końcu zahaczony z tuleją osiową zawiasy tworząc poprzeczne połączenie kształtowe.

Korzystnie, tuleja osiowa ma ukształtowany pierwszy próg hakowy, który zahaczony jest z drugim progiem hakowym kołpaka pokrywającego.

Korzystnie, pierwszy próg hakowy tulei osiowej mą kształt litery L i podchwycony jest przez drugi próg hakowy kołpaka pokrywającego o kształcie litery U.

Korzystnie, pierwszy próg hakowy tulei osiowej umieszczony jest na skrzydełku zawiasy, między jego tuleją osiową a elementami regulacyjnymi.

Korzystnie, tuleja osiowa i jej pierwszy próg hakowy wykonane są jednolicie jako jedna część.

Korzystnie, tuleja osiowa stanowi jedną część z progami bocznymi skrzydełka zawiasy, od której odchodzą one wzajemnie równolegle.

Korzystnie, każdy z progów bocznych skrzydełka zawiasy ma odsadzenie, na którym podparta jest odpowiednia dopasowana krawędź kołpaka pokrywającego.

Korzystnie, skrzydełko zawiasy ma zaokrąglony swój oddalony od osi, zewnętrzny koniec, a jego progi boczne znajdują się poza zaokrągleniem, przy czym kołpak pokrywający ma oddalony od osi, zewnętrzny koniec tak ukształtowany, że jego kształt jest dopasowany do zaokrąglenia zewnętrznego końca skrzydełka.

Korzystnie, kołpak pokrywający ma obrzeże wystające prostopadle do skrzydełka zawiasy, które na oddalonym od osi, zewnętrznym końcu skrzydełka zawiasy jest zamocowane zatrzaskowo na całym zaokrągleniu.

Korzystnie, progi boczne skrzydełka zawiasy zachodzą za obrzeże kołpaka pokrywającego.

PL 190 835 B1

Dla wynalazku jest istotne to, że do mocowania kołpaka pokrywającego na skrzydełku zawiasy stosuje się poprzeczne kształtowe połączenie hakowe. Poprzeczne kształtowe połączenie hakowe z tuleją osiową gwarantuje wymaganą stabilność, co umożliwia wykonanie tulei osiowej jako odpowiadającej warunkom obciążenia, na przykład jako wystarczająco masywnej.

W wyniku tego wymagane stabilne przenoszenie obciążenia skrzydełka zawiasy w obszarze osi łożyskowej zależy tylko od dostatecznie stabilnego ukształtowania tulei osiowej. Kombinacja zahaczenia kołpaka pokrywającego na jego jednym końcu i połączenia zatrzaskowego na drugim końcu gwarantuje proste połączenie konstrukcyjne kołpaka pokrywającego ze skrzydełkiem zawiasy, bez pogorszenia niezawodności połączenia. Nie jest konieczne stosowanie dodatkowej części zabezpieczającej. Połączenie zatrzaskowe może być w specjalnych przypadkach ukształtowane tak, żeby ponowne zdjęcie kołpaka pokrywającego powodowało jego zniszczenie. Należy przy tym także spełnić wszelkie wymagania odnośnie do zabezpieczenia w przypadku drzwi otwieranych na zewnątrz.

Jeżeli tego rodzaju zabezpieczenie kołpaka pokrywającego nie jest niezbędne, można połączenie zatrzaskowe wykonać również jako rozłączne lub zamiast połączenia zatrzaskowego zastosować rozłączne połączenie kołpaka pokrywającego ze skrzydełkiem zawiasy, na jego zewnętrznym, odległym od osi końcu.

W postaci wynalazku, w której tuleja osiowa ma ukształtowany próg hakowy, który zazębiony jest z progiem hakowym kołpaka pokrywającego, kształt progów hakowych dopasowany jest do kształtu tulei osiowej i do kształtu kołpaka pokrywającego. Tuleja osiowa jest elementem rozmieszczonym wzdłużnie, a kołpak pokrywający ma jedną krawędź, tak że w obu przypadkach wytwarzanie progów hakowych jest proste i mało pracochłonne.

W przypadku ukształtowania zawiasy, przy którym próg hakowy tulei osiowej ma kształt litery L i podchwycony jest przez próg hakowy kołpaka pokrywającego o kształcie litery U, szczególnie korzystne jest, gdy kształt L tulei osiowej i kształt U kołpaka pokrywającego są takie, że umożliwiają wzajemne ich zahaczenie, co z jednej strony pozwala osiągnąć pożądane poprzeczne połączenie kształtowe, a z drugiej strony jednak również to, że powierzchnia zewnętrzna kołpaka pokrywającego odpowiada otaczającym obszarom zawiasy skrzydła bądź jej tulei osiowej itd.

Gdy próg hakowy tulei osiowej umieszczony jest na skrzydełku zawiasy między jej tuleją osiową a elementami regulacyjnymi, wówczas miejsce połączenia znajduje się blisko osi łożyskowej, tak że kołpak pokrywający pokrywa największą możliwą przestrzeń powyżej skrzydełka zawiasy, przy czym w przestrzeni tej znajdują się elementy regulacyjne. Unika się jednocześnie obejmowania osi łożyskowej, tak ze kołpak pokrywający może być wykonany jako nieskomplikowany, bądź stosunkowo krótki. Sprzyja to również jego stabilności.

Dzięki temu, że tuleja osiowa i jej próg hakowy wykonane są jednolicie jako stanowiące jedną część, ułatwione jest wytwarzanie zawias skrzydłowych. Progi hakowe na tulei osiowej można z łatwością uformować przy wytwarzaniu na przykład metodą odlewania wtryskowego, i przy tym spełniać wymagania odnośnie do wytrzymałości tulei.

Dzięki temu, że progi boczne, wystające równolegle ze skrzydełka zawiasy, stanowią jedną część z tuleją osiową i są w razie potrzeby masywne, stabilizują one zawiasę skrzydła. Wzajemnie równoległe występy tulei osiowej wyznaczają przestrzeń mieszczącą elementy regulacyjne i zamykaną kołpakiem pokrywającym.

Gdy każdy z progów bocznych skrzydełka zawiasy ma odsadzenie, na którym podparta jest dopasowana krawędź kołpaka pokrywającego, wówczas uzyskuje się stosunkowo dokładnie dopasowane osadzenie kołpaka pokrywającego między tymi progami. Odsadzenia progów bocznych zapobiegają przesuwaniu się kołpaka pokrywającego w kierunku skrzydełka zawiasy, w wyniku którego ich zahaczenie z tuleją osiową mogłoby wyjść ze stanu sprzęgnięcia. Stabilne osadzenie kołpaka pokrywającego przeciwdziała również próbom włamania, zwłaszcza przy zawiasach znajdujących się po stronie zewnętrznej drzwi lub okna.

Przez zaokrąglenie oddalonego od osi zewnętrznego końca skrzydełka zawiasy i odpowiednie dopasowanie ukształtowania oddalonego od osi, zewnętrznego końca kołpaka pokrywającego osiąga się przede wszystkim przyjemnie wyglądające ukształtowanie zawiasy skrzydła. Ponadto kołpak pokrywający jest nakładany dla utworzenia przestrzeni, w której umieszczone są elementy regulacyjne. Odpowiednie powiększenie nie stwarza dzięki temu problemów, ponieważ kołpak pokrywający może być bardzo stabilnie zestawiany konstrukcyjnie ze zwykle stosowanymi częściami zawiasy skrzydła.

Prostopadle względem skrzydełek zawiasy wystające obrzeże kołpaka pokrywającego zapewnia, oprócz przyjemnego wyglądu, optymalizację przestrzeni dla elementów regulacyjnych przy rów4

PL 190 835 B1 nocześnie niezawodnym osadzeniu kołpaka pokrywającego za pomocą połączenia zatrzaskowego obrzeża kołpaka na całym zaokrągleniu zawiasy.

Dzięki zachodzeniu progów bocznych skrzydełka zawiasy za obrzeże kołpaka skrzydełka zawiasy uzyskuje się dodatkową stabilizację i zabezpieczenie zawiasy skrzydła przed próbami włamania. Progi boczne zamykają boczne połączenie między kołpakiem zamykającym a progami bocznymi zawiasy skrzydła, przy czym tworzą one specjalne powierzchnie przylegania.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia konstrukcję drzwi w obszarze zawiasy drzwiowej, w przekroju, fig. 2 - zawiasę drzwiową według fig. 1, przy częściowym usunięciu przedstawionego kołpaka pokrywającego, w widoku, fig. 3 - zawiasę skrzydła bez kołpaka pokrywającego, w schematycznym widoku perspektywicznym, fig. 4 - kołpak pokrywający należący do zawiasy skrzydła według fig. 3, w schematycznym widoku perspektywicznym, fig. 5 - odmienny przykład ukształtowania zawiasy skrzydła w części oddalonej od osi, w widoku perspektywicznym, fig. 6 - kołpak zamykający należący do zawiasy skrzydła z fig. 5, w widoku perspektywicznym, a fig. 7 - kołpak zamykający z fig. 6, w przekroju.

Przedstawiona na fig. 1 i fig. 2 zawiasa 10 do drzwi jest zamocowana z jednej strony na skrzydle 11, a z drugiej strony na stałej ramie 27. Obie ramy wykonane są na przykład z tworzywa sztucznego i są zaopatrzone w centralnej pustej komorze 35 lub 36 w kształtownik wzmacniający 37 lub 38. Skrzydło 11 przy jego otwieraniu odchyla się w kierunku wskazywanym przez strzałkę 39. W tym celu zawiasa 10 ma odpowiednią konstrukcję przegubową.

Zawiasa 10 zawiera zamocowaną na stałe na ramie 27 obsadę łożyskową 28, która w znany sposób zaopatrzona jest w oś łożyskową 15, która według fig. 2 jest usytuowana pionowo, równolegle do płaszczyzny ramy lub drzwi, i która umożliwia przegubowe umieszczenie na jej górnym końcu dalszej, oprócz obsady łożyskowej 28, części łożyskowej mocowanej na skrzydle 11. Główną częścią składową tej drugiej części łożyskowej, mianowicie części skrzydłowej zawiasy, jest skrzydełko 12 zawiasy, które zamocowane jest bezpośrednio na zewnętrznej powierzchni 11' ramy skrzydłowej. Zamocowanie skrzydełka 12 zawiasy odbywa się za pomocą płytki zaciskowej 17, która ze swojej strony zamocowana jest na powierzchni wsporczej 12' skrzydełka 12 zawiasy.

Płytka zaciskowa 17 nie jest przestawna w płaszczyźnie ramy, jak na to wskazuje kołek wpuszczany 40, który jest jednym końcem osadzony na stałe w płytce zaciskowej 17, a drugim sprzęgnięty jest z otworem w ramie skrzydła 11. Płytka zaciskowa 17 ma elementy mocujące 18 w postaci przedstawionych na fig. 1 śrub mocujących 41, które przechodzą przez podłużne otwory mocujące 42 w skrzydełku 12 zawiasy i mogą być dokręcone na tyle mocno, że płytka zaciskowa 17 skrzydełka 12 zawiasy będzie poprzez docisk unieruchomiona na skrzydle 11. W każdym podłużnym otworze mocującym 42 znajduje się kilka elementów mocujących 18, w postaci śrub mocujących, jak to pokazano na fig. 2. Wskutek tego skrzydełko 12 zawiasy można przestawiać w jego kierunku wzdłużnym po zluzowaniu śrub mocujących 41. Tego rodzaju przestawianie służy do tego, aby można było wykonać potrzebną regulację poziomą w płaszczyźnie ramy skrzydła 11 względem ramy 27.

Do nastawiania skrzydełka 12 zawiasy służą elementy regulacyjne 19 w postaci jednej śruby regulacyjnej 43 i jednej nakrętki regulacyjnej 44. Oba te elementy znajdują się częściowo we wgłębieniach skrzydełka 12 zawiasy, a częściowo we wgłębieniach płytki zaciskowej 17, tak że obie te ostatnio wymienione części leżą płasko na sobie. Śruba regulacyjna 43 zazębiona jest łbem 43' z wgłębieniem 45 w skrzydełku 12 zawiasy, a nakrętka regulacyjna 44 jest ustalona we wgłębieniu 45 w płytce zaciskowej 17. Łeb 43' śruby regulacyjnej 3 zaopatrzony jest w, nie przedstawione, wgłębienie z wewnętrznym wielokątem, z którym można sprzęgać klucz do regulacji. Obracanie, wskutek ustalenia nakrętki regulacyjnej 44 w płytce zaciskowej 17, prowadzi do tego, że łeb 43' śruby przesuwa skrzydełko I2 zawiasy między płytką zaciskową 17 a skrzydłem 11. Aby to przesuwanie za pomocą nakrętki regulacyjnej 44 nie było utrudniane, skrzydełko 12 zawiasy według fig. 1 zaopatrzone jest we wzdłużną szczelinę 47.

Na fig. 3 i fig. 4 przedstawione jest w widoku perspektywicznym skrzydełko 12 zawiasy. Skrzydełko 12 zawiasy jest tu uproszczone, a więc bez opisanego w odniesieniu do fig. l ukształtowania, związanego z elementami regulacyjnymi 19. Na fig. 3 widoczne są progi boczne 13, które odchodzą wzajemnie równolegle od skrzydełka zawiasy, w tę samą stronę. Odchodzące od krawędzi wzdłużnych skrzydełka 12 zawiasy progi boczne 13 są dłuższe od wspomnianych krawędzi wzdłużnych, a na ich końcach 13' jest umieszczona tuleja osiowa 53, której otwór wewnętrzny 54 służy do wkładania weń, za pomocą panewki łożyskującej 22, przedstawionej na fig. 1 osi łożyskowej 15.

PL 190 835 B1

Wewnątrz panewki łożyskującej 22 umieszczona jest mimośrodowo oś łożyskowa 15. Jeżeli zmienia się położenie kątowe panewki łożyskującej 22 względem tulei osiowej 53, to zmienia się odpowiednio położenie osi łożyskowej 15, a zwłaszcza prostopadle względem ramy 27. Przez ustawienie położeń kątowych panewki łożyskującej 22 można odpowiednio do tego osiągnąć dokładną regulację prostopadle względem ramy 27, mianowicie regulację docisku skrzydła 11. Dla osiągnięcia różnych położeń nastawczych obraca się panewkę łożyskującą 22. Do zapewnienia różnych ustawień kątowych służą pokazane na fig. 1 trójkątne wybrania 50, które doprowadza się do pokrycia z, na przykład półkolistymi, nie przedstawionymi rozszerzeniami tulei osiowej 53. We wspólny przekrój obszaru powstałego przez takie rozszerzenie i wybranie 50 wprowadza się nie przedstawioną część blokującą, która może być na przykład częścią składową przedstawionego schematycznie na fig. 2 kołpaka osiowego 51.

Tuleja osiowa 53 jest po swojej stronie zwróconej ku elementom regulacyjnym 19 zaopatrzona w pierwszy próg hakowy 55. Pierwszy próg hakowy 55 ma kształt litery L z dłuższym ramieniem odstającym w zasadzie promieniowo i krótszym ramieniem zwróconym w stronę skrzydła 11, które ustawione jest w zasadzie stycznie względem zewnętrznego obwodu tulei osiowej 53. Pierwszy próg hakowy 55 służy do hakowego zaczepienia kołpaka pokrywającego 20. Kołpak pokrywający 20 jest, na swojej wąskiej krawędzi zwróconej ku tulei osiowej 53, zaopatrzony w drugi próg hakowy 56. Drugi próg hakowy 56 kołpaka pokrywającego 20 jest ukształtowany w postaci litery U i zachodzi pod pierwszy próg hakowy 55 tulei osiowej 53, co pokazano na fig. 1.

Progi boczne 13 są wykonane jako jednolite i stanowiące jedną część z tuleją osiową 53. Otrzymuje się w ten sposób bardzo stabilne ukształtowanie, które również wytrzymuje bardzo duże obciążenia promieniowe. W przypadkach koniecznych można przy tym skrzydełko 12 zawiasy wykonać również jako połączone jednolicie z tuleją osiową 53, przy czym należy wówczas dobrać odpowiednie środki do kształtowania pierwszego progu hakowego 55.

Oddalony od osi, zewnętrzny koniec 20' kołpaka pokrywającego ma kształt litery U. Na odgięciu tworzącym dno 52 kształtu litery U znajduje się, mające postać drugiego odgięcia ramię 31, które zachodzi za skrzydełko 12 zawiasy. W dnie 52 kształtu litery U znajduje się, zgodnie z fig. 1, otwór, który zamknięty jest zatyczką 53'. Po usunięciu tej zatyczki 53' dostępny staje się łeb 43' śruby regulacyjnej 43, który daje się obracać bez zdejmowania kołpaka pokrywającego 20 poprzez włożenie klucza trzpieniowego do wewnętrznego, nie przedstawionego, gniazda wielokątnego.

Zachodzące za skrzydełko 12 zawiasy ramię 31 zaopatrzone jest w żebro zatrzaskowe 31', które zaczepia o odpowiednio usytuowany karb zatrzaskowy znajdujący się w tylnej stronie skrzydełka 12 zawiasy i służy do dodatkowego zakotwienia kołpaka pokrywającego 20. Połączenie zatrzaskowe jest, przy odpowiednim ukształtowaniu żeber zatrzaskowych, praktycznie nie do rozdzielenia, tak że kołpak pokrywający 20 jako całość nie daje żadnego punktu wyjściowego dla rozpięcia tego połączenia zatrzaskowego albo zaczepienia hakowego z progami hakowymi 55, 56. Jest tak zwłaszcza dlatego, że powierzchnie zewnętrzne kołpaka pokrywającego 20 według fig. l leżą w jednej płaszczyźnie z powierzchnią zewnętrzną progu hakowego 55, jak również z krawędziami po widocznej stronie progu bocznego 13, tak że otrzymuje się jedną gładką powierzchnię, którą nie daje możliwości zaczepienia narzędziem do włamania.

Aby uniemożliwić przesunięcie kołpaka pokrywającego 20 w kierunku do skrzydełka 2 zawiasy progi boczne 13 są ukształtowane tak, że mają odsadzenia 33, dopasowane do kołpaka pokrywającego 20. Odsadzenia 33 są w części środkowej na tyle wysokie, że odpowiadają one w przybliżeniu grubości ścianki kołpaka. W wyniku tego kołpak pokrywający 20 jest podparty w kierunku prostopadłym. W obszarze progu hakowego 56 kołpaka pokrywającego 20 i zewnętrznego końca 20' kołpaka znajdują się odpowiednio dopasowane odsadzenia 33, tak że otrzymuje się swobodną przestrzeń potrzebną do wstawienia kołpaka pokrywającego 20.

Na fig. 5 przedstawiono specjalne ukształtowanie odległego od osi, zewnętrznego końca 12 skrzydełka 12 zawiasy, które w tym przypadku zaopatrzone jest w zaokrąglenie 57. W obszarze tego zaokrąglenia 57 nie występują progi boczne 13, które poza tym zaokrągleniem 57 znajdują się na skrzydełku 12 zawiasy. Również te progi boczne są zaopatrzone w odsadzenia 33 w celu umożliwienia podparcia w pionie kołpaka pokrywającego 20. Kołpak pokrywający 20 jest pod względem kształtu zarysu zewnętrznego podobny do skrzydełka 12 zawiasy, to jest zaopatrzony jest również w zaokrąglenie w obszarze jego oddalonego od osi, zewnętrznego końca 20'. Przed to zaokrąglenie wystaje obrzeże 58 kołpaka, pionowo, aż do skrzydełka 12 zawiasy. Obrzeże 58 kołpaka rozciąga się między końcami progów bocznych 13 wokół całego zaokrąglenia 57 i jest połączone zatrzaskowo z zewnętrz6

PL 190 835 B1 nym końcem 12 skrzydełka 12 zawiasy. Fig. 7 wskazuje, że zewnętrzny koniec 20' dla tego połączenia zatrzaskowego ma żebro zatrzaskowe 59, które znajduje się na obwodzie dolnej krawędzi obrzeża 58 kołpaka i wskutek tego może sprzęgać się ze spodnią stroną oddalonego od osi zewnętrznego końca 12 skrzydełka 12 zawiasy.

Progi boczne 13 na swoich końcach od strony obrzeża kołpaka mają tylne progi zaczepowe 60, które zachodzą od wewnątrz za obrzeże 58 kołpaka. Osiąga się dzięki temu lepsze zamknięcie wnętrza zawiasy skrzydła wraz z odpowiednią stabilizacją kołpaka pokrywającego 20 przez tylne progi zaczepowe 60.

Claims (10)

1. Zawiasa do okien lub drzwi z zamocowanym na skrzydle drzwi lub okna skrzydełkiem zawiasy, które za pomocą tulei osiowej obejmuje wokół oś zawiasy podtrzymywaną obsadą łożyskową, z elementami regulacyjnymi do przestawiania skrzydełek zawiasy na skrzydle i z obejmującym elementy regulacyjne kołpakiem pokrywającym, który po stronie skrzydełka zawiasy jest zamocowany zatrzaskowo na jego oddalonym od osi, zewnętrznym końcu, znamienna tym, że kołpak pokrywający (20) jest na swoim bliskim osi końcu zahaczony z tuleją osiową (53) zawiasy tworząc poprzeczne połączenie kształtowe.

2. Zawiasawedługzastrz. 1, tym. że tuleja osiowa(53) ma ukształtowany pierwszy próg hakowy (55), który zahaczony jest z drugim progiem hakowym (56) kołpaka pokrywającego (20).

3. Zawiasa według zas^z. 1, znamiennatym, że pierwszypróghakowy(55) tuu^i osiowee ¢53) ma kształt litery L i podchwycony jest przez drugi próg hakowy (56) kołpaka pokrywającego (20) o kształcie litery U.

4. Zawiasa według zastrz. 2 albo 3, znamienna tym, że pierwszy próg hakowy (55) tutei osiowej (53) umieszczony jest na skrzydełku (12) zawiasy, między jego tuleją osiową (53) a elementami regulacyjnymi (19).

5. Zawiasa według zas^z. 2, znamienna tym, że tuleja osiowa(53) i jej pierwszy próg hakowy (55) wykonane są jednolicie jako jedna część.

6. Zawiasa według zastrz. 1albo 2, znamienna tym, że tuleja osiowa (53) stanowi jedną część z progami bocznymi (13) skrzydełka (12) zawiasy, od której odchodzą one wzajemnie równolegle.

7. Z^\^i^^^ według zasttz. 6, znamienna tym. że każdy z progów bocznych (13) skrzydeeka (12) zawiasy ma odsadzenie (33), na którym podparta jest odpowiednia dopasowana krawędź kołpaka pokrywającego (20).

8. według 1, znamienna tym, że skrzydeeko (12) zawiasy ma zaokrąglony swój oddalony od osi, zewnętrzny koniec (12), a jego progi boczne (13) znajdują się poza zaokrągleniem (57), przy czym kołpak pokrywający (20) ma oddalony od osi, zewnętrzny koniec (20') ukształtowany tak, że jego kształt jest dopasowany do zaokrąglenia (57) zewnętrznego końca (12) skrzydełka (12).

9. Zawiasa według zassz. 1 albo 8, znamienna t^m, że kołpak poknywający (20) ma obrzeże (58) wystające prostopadle do skrzydełka (12) zawiasy, które na oddalonym od osi, zewnętrznym końcu (12) skrzydełka (12) zawiasy jest zamocowane zatrzaskowo na całym zaokrągleniu.

10. Zawiasa według zas^z. 1, znamienna tym, że pi^<^(^i boczne (133 skrzydeeka (12) zawiasy zachodzą za obrzeże (58) kołpaka pokrywającego (20).