PL188657B1

PL188657B1 - Sposób wytwarzania składanych płyt pilśniowych

Info

Publication number: PL188657B1
Application number: PL99331231A
Authority: PL
Inventors: Martin Bode
Original assignee: Kronospan Ag
Priority date: 1998-02-06
Filing date: 1999-02-04
Publication date: 2005-03-31
Also published as: FR2774621B1; DE19804787A1; DE19804787C2; FR2774621A1; IT1307758B1; PL331231A1; ITMI990225A1

Abstract

1. Sposób wytwarzania skladanych plyt pilsniowych, majacych co najmniej jedna po- wierzchnie widoczna i zawierajacych co naj- mniej dwie czesci, polaczone ze soba co naj- mniej odcinkowo wzdluz krawedzi laczacej za pomoca elementu laczacego, znamienny tym, ze dzieli sie plyte pilsniowa za pomoca ciecia na co najmniej dwie czesci (2a, 2b), nastepnie uklada sie jedna na drugiej obie czesci (2a, 2b) plyty pilsniowej tak, ze ich powierzchnie wi- doczne (4) sa zwrócone ku sobie, ustawia sie czesci (2a, 2b) plyty pilsniowej dokladnie zbieznie wzgledem siebie, co najmniej wzdluz krawedzi laczacych (8a, 8b), na których umieszcza sie element laczacy (16), unieru- chamia sie rozlacznie obie czesci (2a, 2b) plyty pilsniowej, nastepnie obrabia sie krawedz la- czaca (8a, 8b) na kazdej z czesci (2a, 2b) plyty pilsniowej, i na zakonczenie naklada sie i ewentualnie utwardza element laczacy (16). Fig 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania składanych płyt pilśniowych, mających co najmniej jedną powierzchnię widoczną. Do płyt pilśniowych zaliczają się wszystkie płyty, wytwarzane przy użyciu włókien lignocelulozowych, na przykład płyty pilśniowe twarde lub płyty pilśniowe średniej gęstości (MDF). Takie płyty są używane na przykład jako tylne ścianki szaf.

Tylne ścianki szaf wykonywano przez długi czas z pojedynczych płyt pilśniowych, łączonych ze sobą i mocowanych za pomocą oddzielnych elementów łączących. Aby zminima188 657 lizować manipulowanie pojedynczymi częściami, od pewnego czasu szukano rozwiązań, umożliwiających wytwarzanie rozkładanych tylnych ścianek szaf, które możną montować bez elementów pomocniczych.

Znane sposoby ciągłego wytwarzania połączonych ze sobą elementów płytowych są opisane na przykład w niemieckich patentach 838 361 (Dichmann) i 44 18 274 (BHF). Wspólną cechę obu sposobów stanowi to, ze można je włączyć w ciągłe procesy produkcyjne. Jest to warunek niezbędny, aby móc oferować ten produkt seryjny bez zbędnych manipulacji po minimalnych cenach.

W niemieckim opisie patentowym nr DE-PS 838 361 zaproponowano, aby płytę, z której mają być wykonane łączone ze sobą części płyty pilśniowej, zaopatrzyć najpierw w rowki, które następnie pokrywa się elementem łączącym. Na zakończenie dno rowka wyfrezowuje się z drugiej strony i pojedyncze, łączone ze sobą części płyty są umieszczone na elemencie łączącym. Sposób ten nie nadaje się do wytwarzania tylnych ścianek mebli, ponieważ nie można go stosować do płyty z co najmniej jedną powierzchnią widoczną, jako że w trakcie tego sposobu obrabia się obie powierzchnie płyty.

W niemieckim opisie patentowym nr DE-PS 44 18 274 opisany jest sposób, nadający się do wytwarzania składanych tylnych ścianek mebli, a zatem wytwarzania płyt pilśniowych z co najmniej jedną powierzchnią widoczną. Również w tym sposobie, który zawiera operacje znane z DE-PS 838 361, frezuje się najpierw rowek, następnie umieszcza się element łączący i na zakończenie poprzez obróbkę widocznej powierzchni przecina się dno rowka. Następnie części płyty, połączone elementem łączącym, składa się tak, że powierzchnie widoczne są zwrócone ku sobie. Realizacja tego sposobu wymaga bardzo dużych nakładów. Bardzo trudne jest takie przeprowadzenie obróbki płyty pilśniowej na powierzchni widocznej, bez uszkodzenia rowka z elementem łączącym, aby nie doszło do uszkodzeń widocznej powierzchni płyty pilśniowej lub elementu łączącego. Składanie części płyt pilśniowych po umieszczeniu na nich elementu łączącego i frezowanie drugiego rowka powoduje często uszkodzenia elementu łączącego.

Celem wynalazku jest zaproponowanie prostego i taniego sposobu ciągłego wytwarzania składanych płyt pilśniowych.

Sposób wytwarzania składanych płyt pilśniowych, mających co najmniej jedną powierzchnię widoczną i zawierających co najmniej dwie części, połączone ze sobą co najmniej odcinkowo wzdłuż krawędzi łączącej za pomocą elementu łączącego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że dzieli się płytę pilśniową za pomocą cięcia na co najmniej dwie części, następnie układa się jedną na drugiej obie części płyty pilśniowej tak, że ich powierzchnie widoczne są zwrócone ku sobie, ustawia się części płyty pilśniowej dokładnie zbieżnie względem siebie, co najmniej wzdłuz krawędzi łączących, na których umieszcza się element łączący, unieruchamia się rozłącznie obie części płyty pilśniowej, następnie obrabia się krawędź łączącą na każdej z części płyty pilśniowej, i na zakończenie nakłada się i ewentualnie utwardza element łączący.

Korzystnie jako element łączący stosuje się klej syntetyczny, zwłaszcza klej topliwy na bazie poliuretanu, lub taśmę, powleczoną ewentualnie klejem.

Korzystnie krawędzie łączące profiluje się względnie zukosowuje się podczas obróbki.

Korzystnie obrabia się płyty pilśniowe twarde lub płyty pilśniowe średniej gęstości.

Korzystnie stosuje się elementy do unieruchamiania ustawionych części płyty pilśniowej, elementy do obróbki krawędzi, na których umieszcza się element łączący, oraz elementy do nakładania elementu łączącego, zaś łączone części płyty pilśniowej prowadzi się w sposób ciągły przez te elementy, obrabiając krawędzie łączące i umieszczając element łączący na krawędziach co najmniej dwóch części płyty pilśniowej.

Korzystnie stosuje się elementy do obróbki krawędzi, na których umieszcza się element łączący, oraz elementy do nakładania elementu łączącego, które prowadzi się względem ustawionych i unieruchomionych części płyty pilśniowej, obrabiając krawędzie łączące i umieszczając element łączący na krawędziach co najmniej dwóch części płyty pilśniowej.

Korzystnie części płyty pilśniowej układa się powierzchniami widocznymi tak, że powstałe wskutek cięcia krawędzie łączące stanowią krawędzie zewnętrzne.

188 657

Korzystnie w trakcie lub po obróbce krawędzi łączących i nałożeniu elementu łączącego obrabia się pozostałe krawędzie części płyty pilśniowej, albo obrabia się powierzchnię części płyty pilśniowej.

Produktem wyjściowym dla wytwarzania składanych płyt pilśniowych jest co najmniej jednostronnie powlekana lub ulepszona w inny sposób wytwarzana ciągłym sposobem, płyta pilśniowa. Powierzchnia pokryta przykładowo lakierem lub papierem dekoracyjnym jest poniżej nazywana powierzchnią widoczną. Druga - najczęściej niepowlekana - powierzchnia płyty pilśniowej jest poniżej nazywana powierzchnią sitową.

Wyjściową płytę pilśniową, z której ma być wykonana składana płyta pilśniowa, dzieli się najpierw cięciem na co najmniej dwie części. Cięcie można prowadzić zarówno od powierzchni widocznej, jak też od powierzchni sitowej. Dwie części płyty pilśniowej układa się następnie na sobie za pomocą odpowiednich urządzeń odwracających, na przykład za pomocą gwiazdy odwracającej lub układu dźwigniowego. Widoczne powierzchnie części płyty pilśniowej są przy tym zwrócone ku sobie.

Ten etap całkowitego rozdzielania pojedynczych wyjściowych płyt pilśniowych i następującego po nim odwracania części płyt jest nowy i wyjątkowo nieoczekiwany w odniesieniu do dalszego przetwarzania płyt pilśniowych w części mebli. W stosowanych dotychczas rozwiązaniach unikano tego etapu, ponieważ odwracanie i ustawianie części płyt wydawało się specjalistom kłopotliwą i skomplikowaną operacją pośrednią, wymagającą jednocześnie wiele miejsca. Dotychczas uważano za korzystne prowadzenie obróbki w miarę możliwości w sposób nieprzerwany w jednej płaszczyźnie, na ciągłych lub połączonych w łańcuch urządzeniach transportowych oraz składanie części płyt dopiero po zamocowaniu elementu łączącego. Każda przerwa w ciągłym transporcie lub konieczność manipulowania płytami były uznawane za czynnik, zmniejszający wydajność instalacji produkcyjnej.

Podczas prób jednak bardzo korzystne okazało się zastąpienie ciągłego wytwarzania składanych płyt pilśniowych kolejnością etapów sposobu według wynalazku. Cięcie, za pomocą którego dzieli się wyjściowe płyty pilśniowe na dwie części, można wykonać przy użyciu łatwo regulowanej piły. Nie jest konieczne precyzyjne ustawianie głębokości cięcia, jak to miało miejsce w przypadku rowka. Jeżeli cięcie prowadzi się od powierzchni widocznej, wówczas skutecznie zapobiega się uszkodzeniu tej powierzchni na krawędzi cięcia, ponieważ piła wychodzi na sitowej powierzchni płyty pilśniowej, w związku z czym ewentualne pęknięcia w obszarze krawędzi, powstałej wskutek cięcia, znajdują się na powierzchni sitowej. Szczególną zaletę tego sposobu stanowi fakt, że wykonuje się proste krawędzie, które nie wymagają dalszej obróbki. Krawędzie te, nazywane poniżej krawędziami zewnętrznymi, przylegają po odwróceniu do ogranicznika. Zewnętrzne krawędzie wyjściowych płyt pilśniowych, nazywane poniżej krawędziami łączącymi, można w ramach sposobu według wynalazku poddać takiej obróbce, ze nie tylko możliwe jest umieszczenie elementu łączącego, ale ponadto gotowe części płyt mają dokładnie zadane wymiary.

Odwracanie części płyt można przeprowadzać za pomocą najprostszych środków, jako ze dają się one swobodnie przemieszczać i są łatwe do manipulowania. W przeciwieństwie do tego składanie płyt w ramach sposobu znanego ze stanu techniki musi się odbywać ze szczególną starannością, a zatem przy użyciu dokładnie ustawionych maszyn, aby zapobiec wzajemnemu przesunięciu płyt, które mogłoby powodować uszkodzenie elementu łączącego.

Części płyt pilśniowych są wówczas ułożone dokładnie jedna na drugiej, co umożliwia ich połączenie wzdłuz krawędzi łączącej. Ustawianie części płyt odbywa się za pomocą prostych ograniczników, względem których ustawia się co najmniej dwie części płyt za pomocą urządzeń transportowych. Jak juz wspomniano, części płyt ustawia się tak, by ich powstałe wskutek cięcia, krawędzie zewnętrzne przylegały do ograniczników. Krawędzie, leżące na zewnątrz w wyjściowych płytach pilśniowych, zwane krawędziami łączącymi, są dzięki takiemu ustawieniu dostępne dla innych urządzeń obrabiających. Ustawione zbieżnie względem siebie części płyt pilśniowych unieruchamia się następnie w sposób rozłączny, dzięki czemu w czasie następnych operacji zachowane zostaje ich określone wzajemne położenie. Korzystne jest, jeżeli po ustawieniu części płyt pilśniowych unieruchamia się za pomocą urządzeń zaciskowych. Odpowiednie urządzenia zaciskowe stanowią przykładowo sprężyście osadzone pary rolek, które wywierają nacisk na leżące jedna na drugiej części płyt pilśniowych.

188 657

Następnie obrabia się części płyty pilśniowej wzdłuz krawędzi łączącej. W najprostszym przypadku krawędź łącząca jest zukosowana od powierzchni sitowej do powierzchni widocznej, aby uzyskać dobrą powierzchnię przylegania elementu łączącego. Można jednak również wyprofilować krawędź łączącą, na przykład wówczas, gdy element łączący ma być zakończony w jednej płaszczyźnie z powierzchnią sitową. Korzystna tutaj jest możliwość ciągłej kontroli optycznej poszczególnych operacji oraz łatwość dokonywania dopasowywań i zmian ustawienia, ponieważ niezbędne urządzenia obrabiające są usytuowane z boku, a zatem łatwo dostępne. W opisanym powyżej sposobie według stanu techniki płytę pilśniową obrabiano poprzecznie do kierunku transportu na całej szerokości linii transportowej względnie w środku linii transportowej, zaś frezy i urządzenia do nanoszenia kleju i temu podobnych musiały być umieszczone zarówno po stronie powierzchni widocznej, jak też po stronie powierzchni sitowej. W sposobie według wynalazku wszystkie urządzenia obrabiające znajdują się z boku linii transportowej, jako ze obrabia się jedynie krawędzie łączące części płyt pilśniowych, ponieważ krawędzie zewnętrzne są juz całkowicie obrobione. Szczególna zaleta sposobu według wynalazku polega na tym, że następujące kolejno obrabianie równoległych krawędzi pojedynczych, przyporządkowanych sobie wzajemnie części płyt pilśniowych pozwala na precyzyjne i wymagające minimalnych nakładów zachowanie zadanych wymiarów i kątów.

Ewentualnie krawędź łączącą przygotowuje się dodatkowo po obróbce do nałożenia elementu łączącego, na przykład poprzez uszczelnienie lub naniesienie jednego ze składników kleju.

Na zakończenie nakłada się element łączący. Jako element łączący nanosi się w najprostszym przypadku klej, korzystnie klej syntetyczny na bazie poliuretanu. Tego typu kleje są dostępne w postaci klejów topliwych, na przykład kleju poliuretanowego o lepkości od 22.500 ± 7.500 mPas w 120°C i temperaturze stosowania od 120 do 140°C. Jako element łączący możnąjednak również zastosować pokrytą klejem taśmę, na przykład taśmę tkaninową lub foliową.

Zależnie od tego, jaki klej się zastosuje, części płyt pilśniowych pozostają unieruchomione jedynie do chwili utwardzenia kleju. Jeżeli jest to konieczne, części płyt pilśniowych, co najmniej w obszarze zaopatrzonej w element łączący krawędzi łączącej, przechodzą przez urządzenie do utwardzania kleju.

Po umieszczeniu i ewentualnym utwardzeniu elementu łączącego zwalnia się urządzenie unieruchamiające i składana płyta pilśniowa jest teraz bezpośrednio, a zatem bez konieczności dokonywania dodatkowych manipulacji, gotowa do wysyłki. Korzystny okazał się przy tym fakt, że powierzchnia widoczna jest od początku obróbki chroniona przed uszkodzeniami lub zanieczyszczeniami. W sposobie według wynalazku wykluczone jest bowiem ściekanie kleju, osiadanie kurzu lub uszkodzenia, spowodowane na powierzchni widocznej przez piły lub frezy.

Zależnie od wykonania instalacji produkcyjnych urządzenia do realizacji sposobu są albo zamocowane na stałe, albo ruchome, w związku z czym części płyt pilśniowych obrabia się albo w ruchu, albo w położeniu spoczynkowym (impulsowo). Ze względu na wyższą wydajność ciągłego procesu wytwarzania przy użyciu linii transportowych urządzenia do realizacji sposobu, urządzenia zaciskowe, piły lub frezy do obróbki krawędzi łączącej oraz urządzenia do nakładania elementu łączącego są korzystnie zamocowane na stałe, zaś części płyt przemieszcza się wzdłuż urządzeń. Korzystnie może się jednak okazać rozwiązanie, w którym urządzenia do realizacji sposobu i części płyt pilśniowych poruszają się w przeciwnym lub tym samym kierunku.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia dwie części płyty pilśniowej po rozdzieleniu, w widoku perspektywicznym, fig. 2 - dwie, leżące jedna na drugiej i jednakowo ustawione, części płyty pilśniowej w widoku perspektywicznym, fig. 3a - dwie, obrobione na krawędzi łączącej, części płyty pilśniowej w widoku perspektywicznym, fig. 3b - dwie, obrobione na krawędzi łączącej, części płyty pilśniowej w widoku perspektywicznym, fig. 4 - dwie, połączone składalnie za pomocą elementu łączącego, części płyty pilśniowej w widoku perspektywicznym, fig. 5 - dwie, połączone za pomocą kleju syntetycznego, części płyty pilśniowej w stanie złozonym, w widoku z boku, fig. 6 - dwie, połączone za pomocą kleju syntetycznego, części płyty pilśniowej w stanie złozonym, w widoku z boku, fig. 6a - dwie, połączone za pomocą kleju syntetyczne6

188 657 go, części płyty pilśniowej z fig. 6 w stanie rozłożonym, w widoku z boku, fig. 7 - dwie, połączone za pomocą naklejonej taśmy tkaninowej, części płyty pilśniowej, w widoku z boku.

Ciągłe wytwarzanie składanych płyt pilśniowych, stosowanych zwłaszcza jako tylne ścianki mebli, następuje w ogólności bezpośrednio po wytwarzaniu nie mającej końca wstęgi płyt pilśniowych. Co najmniej jednostronnie powlekaną płytą pilśniowa bez końca ma szerokość, równą co najmniej maksymalnej szerokości tylnych ścianek mebli, i grubość od 1,5 do 8 mm. Płytę pilśniowa bez końca przycina się za pomocą pił na długość wymaganą dla tylnych ścianek mebli. Przyciętą do odpowiedniej długości płytę pilśniową należy teraz w razie potrzeby przyciąć na odpowiednią szerokość. Aby, zwłaszcza w przypadku mebli, oferowanych w postaci płaskich pakietów do samodzielnego montażu, osiągnąć poręczne wymiary transportowe, płyta pilśniowa może mieć często szerokość, odpowiadającą jedynie połowie szerokości elementu meblowego. Dlatego też musi ona być składana. Sposób wytwarzania takich składanych płyt pilśniowych musi jako sposób ciągły umożliwiać prostą i tanią produkcję dużych ilości sztuk.

Na figurze 1 ukazane są części 2a, 2b płyty pilśniowej twardej o grubości około 3,5 mm, pokryte na powierzchni widocznej 4 papierem dekoracyjnym. Powierzchnia sitowa jest nieobrobioną i niepowlekana. Części 2a, 2b mają po rozdzieleniu lezące naprzeciw siebie krawędzie zewnętrzne 10, 12. Krawędzie zewnętrzne 10, 12 są po cięciu czyste i wzajemnie równoległe. Równolegle do krawędzi zewnętrznych 10, 12, jednak na odwrotnych względem siebie końcach części 2a, 2b, biegną krawędzie łączące 8a, 8b, które w wyjściowej płycie pilśniowej są położone na zewnątrz. Określenie „krawędzie łączące” oznacza, że części 2a, 2b płyty można połączyć ze sobą uchylnie względnie składalnie za pomocą umieszczonego w obszarze tych krawędzi łączących 8a, 8b, elementu łączącego 16. Krawędzie łączące 8a, 8b mają nierówności i nie są jeszcze przygotowane do umieszczenia elementu łączącego 16.

Obie części 2a, 2b składa się, jak zaznaczono na fig. 1 strzałką P i jak przedstawiono na fig. 2, za pomocą odpowiednich, nie ukazanych urządzeń odwracających, zwracając je powierzchniami widocznymi 4 ku sobie. Jako urządzenia odwracające można stosować na przykład gwiazdy odwracające lub prostych układów dźwigniowych względnie nożycowych. Urządzenia odwracające mogą być proste, jako że nie jest tu potrzebna wysoka precyzja.

Po odwróceniu krawędzie łączące 8a, 8b umieszczone są jedna nad drugą. Części 2a, 2b płyty pilśniowej są wówczas tak ustawione, że krawędzie łączące leżą dokładnie jedna nad drugą. Do ustawiania wystarczają proste ograniczniki, do których przylegają krawędzie zewnętrzne 10, 12. Ustawione dokładnie jedną nad drugą części 2a, 2b unieruchamia się za pomocą rozłącznych urządzeń zaciskowych, korzystnie par rolek zaciskowych 14 (kierunek docisku: strzałka F na fig. 2), usytuowanych odpowiednio nad i pod obiema częściami 2a, 2b. Do tego celu nadają się jednak również sprężyny, walce dociskowe lub temu podobne. Urządzenie zaciskowe może być również połączone z elementem transportowym do transportu części 2a, 2b, na przykład parą przenośników taśmowych z walcami dociskowymi.

Tak unieruchomione części 2a, 2b obrabia się teraz w obszarze krawędzi łączących 8a, 8b, aby uzyskać odpowiednią powierzchnię przylegania i mocowania dla elementu łączącego 16. Obróbkę prowadzi się korzystnie za pomocą frezów lub pił. W najprostszym przypadku krawędzie łączące 8a, 8b zukosowuje się, jak pokazano na fig. 3a, wskutek czego części 2a, 2b uzyskują w przybliżeniu klinowy profil. Jeżeli sam element łączący 16 ma pewną grubość materiału, powodującą po zamontowaniu jego wystawanie poza powierzchnię sitową 6, wówczas w drodze obróbki krawędzi łączących 8a, 8b można również uzyskać schodkowy profil, ukazany, na fig. 3b. Dla specjalnych zastosowań można również ukształtować wklęsłe lub wypukłe krawędzie łączące 8a, 8b.

Po obrobieniu krawędzi łączących 8a, 8b mocuje się element łączący 16. Element łączący 16 stanowi korzystnie, jak pokazano na fig. 5 do 6, topliwy klej syntetyczny, korzystnie klej poliuretanowy. Odpowiednim klejem jest na przykład Jowatherm® Reaktant (producent: Lobers und Frank GmbH & Co. KG, Detmold).

Klej nanosi się za pomocą odpowiednio ukształtowanej (tutaj nie przedstawionej) dyszy, której kształt sprawia, ze klej jest nanoszony na całą obrabianą krawędź łączącą 8a, 8b oraz że zachowany jest zadany profil elementu łączącego 16. Przykłady takich zadanych profili są ukazane na fig. 5 od 6. Profile są przy tym tak dobrane, że stabilizują części 2a, 2b płyty

188 657 pilśniowej w stanie rozłożonym, wypełniając wolną przestrzeń, powstałą wskutek obróbki krawędzi łączących 8a, 8b (patrz fig. 6a). Urządzenie do nanoszenia kleju jest w danym przypadku umieszczone bezpośrednio przed urządzeniem do utwardzania kleju, na przykład urządzeniem chłodzącym lub urządzeniem ultrafioletowym. Środek ten sprawia, ze właśnie wówczas, gdy ma być zachowany zadany profil, klej jest utrwalany w zadanym kształcie bezpośrednio po nałożeniu.

Na figurze 7 ukazane są części 2a, 2b płyty, zaopatrzone w profilowane krawędzie łączące 8a, 8b. Krawędzie łączące 8a, 8b zawierają odsądzenie 18a, 18b i skos 20a, 20b. Zaletą tego profilu jest to, że zastosowana tutaj taśma klejąca z tkaniny, pomimo grubości materiału nie wystaje po nałożeniu poza powierzchnie sitowe 6a, 6b części 2a, 2b płyty. Jest to korzystne zwłaszcza przy układaniu w stosy składanych płyt pilśniowych, ponieważ powstaje z nich całkowicie płaski stos.

W innym, jednak szczególnie korzystnym przykładzie mi wykonania sposobu według wynalazku krawędzie zewnętrzne 10, 12 części 2a, 2b płyty pilśniowej służą jako krawędzie łączące, w związku z czym krawędzie utworzone wskutek cięcia stają się zewnętrznymi krawędziami składanej płyty pilśniowej. Takie postępowanie ma tę zaletę, że powstające wskutek cięcia, dokładnie równoległe krawędzie stanowią odpowiednie zakończenie składanej płyty pilśniowej, natomiast krawędzie zewnętrzne 10, 12 nie wymagają żadnej dodatkowej obróbki. Jeżeli zatem krawędzie zewnętrzne 10, 12 zostaną wykorzystane jako krawędzie łączące, wówczas obróbka krawędzi łączących eliminuje jedną operację roboczą, ponieważ zbędne jest wygładzanie zewnętrznych krawędzi składanej płyty pilśniowej. Ze względu na wyjątkowy nacisk ekonomiczny, któremu podlegają omawiane produkty, uzyskuje się dzięki temu znaczną korzyść finansową.

Oczywiste jest, że opisane powyżej usytuowanie elementów do obróbki części płyt pilśniowych i elementów do mocowania elementu łączącego i ewentualnie do jego utwardzania, z boku linii produkcyjnej względnie z boku płyty również przyczynia się do obniżenia kosztów w porównaniu do centralnego usytuowania powyzszych elementów nad płytą pilśniową. Wspomniane urządzenia są łatwiejsze do kontroli i regulacji, ponadto łatwiejsze jest prawidłowe ustawienie elementu łączącego, co można wykonać bezpośrednio po jego nałożeniu. Jeżeli miałoby dojść do niepożądanych odchyłek, wówczas odpowiednie urządzenia można bez zwłoki ustawić od nowa.

W sposobie według stanu techniki odstęp czasowy pomiędzy kontrolą sposobu i produktu, która następuje dopiero przy składaniu połączonych ze sobą części płyty, jest znacznie większy, podobnie jak udział odpadów. Ponadto istnieje ryzyko, że uszkodzenia, powstające wskutek błędnego manipulowania składanymi płytami pilśniowymi przy nadmiernym obciążeniu elementów łączących, zostaną uznane za nieprawidłową pracę wspomnianych wyżej urządzeń. Skutkiem tego są niepotrzebne korekty, pociągające za sobą wytwarzanie następnych ilości odpadów. Oczywiste jest sposób według wynalazku jest tańszy, prostszy i bardziej niezawodny w eksploatacji niz sposoby znane ze stanu techniki.

188 657

^203

•20b

188 657

_Departan«nt

Nakład 50 egz·

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania składanych płyt pilśniowych, mających co najmniej jedną powierzchnię widoczną i zawierających co najmniej dwie części, połączone ze sobą co najmniej odcinkowo wzdłuż krawędzi łączącej za pomocą elementu łączącego, znamienny tym, że dzieli się płytę pilśniową za pomocą cięcia na co najmniej dwie części (2a, 2b), następnie układa się jedną na drugiej obie części (2a, 2b) płyty pilśniowej tak, że ich powierzchnie widoczne (4) są zwrócone ku sobie, ustawia się części (2a, 2b) płyty pilśniowej dokładnie zbieżnie względem siebie, co najmniej wzdłuż krawędzi łączących (8a, 8b), na których umieszcza się element łączący (16), unieruchamia się rozłącznie obie części (2a, 2b) pł)4y pilśniowej, następnie obrabia się krawędź łączącą (8a, 8b) na każdej z części (2a, 2b) płyty pilśniowej, i na zakończenie nakłada się i ewentualnie utwardza element łączący (16).
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako element łączący (16) stosuje się klej syntetyczny, zwłaszcza klej topliwy na bazie poliuretanu.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako element łączący (16) stosuje się taśmę, powleczoną ewentualnie klejem.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że krawędzie łączące (8a, 8b) profiluje się podczas obróbki.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ze krawędzie łączące (8a, 8b) zukosowuje się podczas obróbki.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że obrabia się płyty pilśniowe twarde lub płyty pilśniowe średniej gęstości.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się elementy do unieruchamiania ustawionych części (2a, 2b) płyty pilśniowej, elementy do obróbki krawędzi (8a, 8b), na których umieszcza się element łączący (16), oraz elementy do nakładania elementu łączącego (16), zaś łączone części (2a, 2b) płyty pilśniowej prowadzi się w sposób ciągły przez te elementy, obrabiając krawędzie łączące (8a, 8b) i umieszczając element łączący (16) na krawędziach (8a, 8b) co najmniej dwóch części (2a, 2b) płyty pilśniowej.
8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się elementy do obróbki krawędzi (8a, 8b), na których umieszcza się element łączący (16) oraz elementy do nakładania elementu łączącego (16), które prowadzi się względem ustawionych i unieruchomionych części (2a, 2b) płyty pilśniowej, obrabiając krawędzie łączące (8a, 8b) i umieszczając element łączący (16) na krawędziach (8a, 8b) co najmniej dwóch części (2a, 2b) płyty pilśniowej.
9. Sposób według zastrz. 1 albo 7, albo 8, znamienny tym, że części (2a, 2b) płyty pilśniowej układa się powierzchniami widocznymi (4) tak, że powstałe wskutek cięcia krawędzie łączące (8a, 8b) stanowią krawędzie zewnętrzne (10,12).
10. Sposób według zastrz. 1 albo 7, albo 8, znamienny tym, że w trakcie lub po obróbce krawędzi łączących (8a, 8b) i nałożeniu elementu łączącego (16) obrabia się pozostałe krawędzie (10, 12) części (2a, 2b) płyty pilśniowej, albo obrabia się powierzchnię części (2a, 2b) płyty pilśniowej.