PL185634B1

PL185634B1 - Sposób ciągłej granulacji na sucho sadzy proszkowej

Info

Publication number: PL185634B1
Application number: PL97320498A
Authority: PL
Inventors: Conny Vogler; Karl Vogel; Jan Kopietz
Original assignee: Degussa
Priority date: 1996-06-11
Filing date: 1997-06-11
Publication date: 2003-06-30
Also published as: AU712127B2; MX9704297A; HUP9701029A1; TR199700488A3; PT814133E; JPH1060301A; MY132461A; EP0814133A1; HRP970317B1; US6231624B1; EG21101A; ZA975142B; DE59701081D1; DE19623198A1; KR980002167A; TR199700488A2; CN1171418A; HU220108B; PL320498A1; EP0814133B1

Abstract

1. Sposób ciaglej granulacji na sucho sadzy proszkowej, znamienny tym, ze gra- nulowanie przeprowadza sie w granulato rze, w którego bebnowym stojanie obraca sie umieszczony osiowo walek z kolcami, których konce obracaja sie z maksymalna predkoscia obwodowa, wynoszaca od 1 do 6 m/s, transportujac sadze proszkowa i jed- noczesnie ja granulujac, a sredni czas prze- bywania sadzy w granulatorze ustala sie miedzy 20 a 600 sekund. PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób ciągłej granulacji na sucho sadzy proszkowej.

Przy przeróbce sadzy przemysłowych stosuje się korzystnie produkty zgranulowane, które często są określane jako granulat sadzy, sadza perełkowa albo sadza peletkowana.

Pojedyncze granulki sadzy albo perełki sadzy mają postać kulki. W zależności od przypadku zastosowania korzystne są średnie średnice perełek d50 między 0,125 a 2,0 mm. Perełki sadzy o średnicach poniżej 0,125 mm traktuje się jako udział drobnoziarnisty i przeważnie są niepożądane. W przypadku zastosowania zgranulowanej sadzy jako napełniacza w mieszankach gumowych i jako pigmentu dla tworzyw sztucznych albo farb, chodzi w istocie o łatwe utworzenie zawiesin zgranulowanej sadzy. Ponieważ twardość perełek, a tym samym również twardość dyspergująca, w danym sposobie granulowania, jak wskazują doświadczenia, zależy od średnicy perełek sadzy, to dąży się do uzyskania perełek o możliwie wąskiej krzywej rozdziału wielkości perełek. Pożądany jest rozdział wielkości perełek o stosunku 08:0020 mniejszym niż 9.

Obecnie do granulacji sadzy stosuje się w skali wielkoprzemysłowej dwa różne sposoby, a mianowicie granulację na mokro w maszynie do perełkowania z przyłączoną, suszarką oraz granulację na sucho w bębnie do perełkowania. Oba sposoby mają wyraźnie zróżnicowane parametry przebiegu procesu, które są ściśle związane z procesami fizycznymi w przypadku prowadzenia aglomeracji i z uzyskanymi właściwościami peletek.

Do granulacji na mokro, jako maszyny do perełkowania stosuje się granulatory z wałkiem wyposażonym w kolce. Alternatywnie w maszynach do perełkowania używa się również określeń granulator i granulator z wałkiem z kolcami. Granulatory z wałkiem z kolcami skła185 634 dają się z umieszczonego w położeniu poziomym, nieruchomego bębna (określanego dalej jako stojan), w którym obraca się wałek z kolcami.

W przypadku kolców chodzi o kołki, mające określoną średnicę i określoną długość, które są umieszczone na wałku z osiowym przestawieniem względem siebie, wzdłuż jednej albo szeregu linii śrubowych. Kolce są ustawione promieniowo. Ich długość jest tak dobrana, ze odstęp końców kolców od wewnętrznej ścianki stojana wynosi zazwyczaj 2 do 10 mm.

Pomiędzy osią wałka z kolcami a ściankami stojana znajduje się komora, w której przeprowadza się granulację. W komorze sadzę transportuje się od wlotu na jednym końcu stojana do wylotu na drugim końcu stojana poprzez obracający się wałek z kolcami. Przy tym następuje aglomerowanie w wyniku obtaczania się sadzy na nieruchomych ściankach stojana. Czas przebywania sadzy w granulatorze można przedłużyć przez umieszczenie tarczy spiętrzającej na wylocie lub przez podniesienie wylotu względem wlotu. Typowe maszyny do perełkowania mają długość od 1 do 3,5 m i średnicę między 200 a 760 mm.

W maszynie do perełkowania sproszkowaną sadzę przemysłową miesza się intensywnie z wodą, ewentualnie z dodatkiem środka wiążącego. W zależności od gatunku sadzy, przy zawartości wody między 40 a 60% wag., w odniesieniu do całkowitego ciężaru, otrzymuje się peletki sadzy w postaci kulek. Następnie wilgotne peletki suszy się w dalszym etapie sposobu, co jest znane z opisów DE 1,264,412; US 3,607,086; US 3,787,161 i US 4,222,727.

W przypadku granulacji na mokro, aglomerowanie następuje przez utworzenie między cząsteczkami sadzy mostków cieczowych i sił włoskowatości. Wielkość sił włoskowatości umożliwia stosunkowo wysokie prędkości obwodowe od 10 do 20 m/s na końcach kolców, co powoduje intensywne przemieszanie i następującą potem granulację.

Konieczny czas przebywania w ceiu prawidłowego ukształtowania peletek sadzy, w przypadku granulacji na mokro, wynosi w zakresie niewielu sekund, zazwyczaj poniżej 20 sekund. Przez umieszczenie tarczy spiętrzającej lub podniesienie wylotu względem wlotu można przedłużyć czas przebywania do zakresu kilku minut.

Uzyskana twardość perełek peletek sadzy, otrzymanych przez granulację na mokro, bez zastosowania środków wiążących, wynosi w zakresie między 0,1 do 0,3N przy średnicach peletek między 1,4 a 1,7 mm. Średnia wielkość perełek (wartość d50) w przypadku granulacji na mokro może zmieniać się przez odpowiednie nastawienie parametrów sposobu granulacji w zakresie między 0,2 a 2,0 mm.

Do granulacji na sucho stosuje się bębny do perełkowania, które składają się z również umieszczonej poziomo, obracającej się rury. Przestrzeń wewnętrzna rury stanowi komorę, w której przeprowadza się granulację. Proszkową sadzę przemysłową zagęszcza się wstępnie według opisu DE 38 32 404 i poddaje się granulacji w bębnie do perełkowania przez odtaczanie jej na obracających się ściankach rury. Odpowiedzialne za granulację na sucho siły Van-Der-Waalsa i siły elektrostatyczne są znacznie mniejsze od sił włoskowatości, działających podczas granulacji na mokro. Prędkość obwodowa bębna do perełkowania wynosi tylko 1 do 2 m/s. W przypadku wyższych prędkości obwodowych ruch obtaczania ustaje pod wpływem wysokich sił odśrodkowych. Ponadto oddziaływanie sił na tworzące się peletki jest tak duże, że natychmiast ulegają one zniszczeniu. Uzyskana twardość peletek leży zazwyczaj poniżej 0,1N, przy średnicach peletek 1,4 do 1,7 mm. Średnia wielkość perełek (wartość d_5()) w przypadku tradycyjnej granulacji na sucho leży zazwyczaj w zakresie między 0,125 a 0,8 mm.

Z powodu niskich sił Van-Der-Waalsa na wstępie procesu granulacji konieczne jest dodanie do sadzy modyfikatora w postaci wstępnie peletkowanej sadzy. Przed rozpoczęciem procesu, modyfikator wprowadza się do bębna do perełkowania i podczas pracy bębna doprowadza się ciągle w ilości 1-30% wag. w odniesieniu do ilości sadzy' proszkowej. Modyfikator służy do tego, aby ciągle były udostępnione w wystarczającej ilości zarodki potrzebne do aglomeracji. Z powodu braku dodatku modyfikatora może dojść do ustania granulacji na sucho lub do rozpadu peletki.

Typowy czas przebywania sadzy w bębnie do perełkowania na sucho wynosi 1 do 4 godz. W celu zapewnienia dostatecznej przepustowości sadzy (w kg/h) bębny do perełkowania na sucho muszą być znacznie większe od maszyn do perełkowania do granulacji na mokro. W produkcji stosuje się bębny do perełkowania na sucho o średnicy 2 m i długości 18 m.

185 634

Pojemność takich bębnów wynosi kilka ton. Natomiast pojemność maszyn do perełkowania wynosi tylko kilka kilogramów.

Zarówno przy granulacji na mokro, jak i przy granulacji na sucho można stosować dodatki w celu zwiększenia twardości perełek i/albo do polepszenia zdolności tworzenia zawiesiny.

Sadze zgranulowane na mokro z powodu większej twardości perełek wykazują również większą twardość dyspersyjną niż sadze zgranulowane na mokro. Dlatego też stosuje się je głównie w przemyśle gumowym. W masach kauczukowych o wysokiej lepkości zgranulowane na mokro sadze dobrze tworzą zawiesiny. Duża twardość ich perełek umożliwia łatwy transport w pneumatycznych urządzeniach transportowych.

Sadze zgranulowane na sucho stosuje się głównie jako pigmenty w lakierach, farbach drukarskich i tworzywach sztucznych. W tych przypadkach stosuje się jednak również duże ilości sadzy proszkowej, która podczas manipulacji może spowodować duże zanieczyszczenie pyłem miejsca pracy. To zanieczyszczenie pyłem można zmniejszyć jedynie dzięki użyciu sadzy zgranulowanej. Należy oczekiwać, że w przyszłości wzrośnie popyt na sadze zgranulowane. Z powodu wielkości urządzeń wymaga to jednak znacznych inwestycji ze strony producentów sadzy.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie sposobu granulacji sadzy, który umożliwiałby granulację na sucho przy tej samej przepustowości, co w znanych bębnach do perełkowania na sucho, przeprowadzaną w znacznie mniejszych instalacjach albo zwiększałby przepustowość istniejących instalacji i dostarczałby granulat sadzy, który odznaczałby się wąską krzywą rozdziału średnicy perełek, dobrym tworzeniem zawiesiny i możliwie niewielkim udziałem drobnoziarnistym (średnica perełek <0,125 mm).

Zadanie to zostało rozwiązane dzięki temu, że granulowanie przeprowadza się w granulatorze, w którego bębnowym stojanie obraca się umieszczony osiowo wałek z kolcami, których końce obracają się z maksymalną prędkością obwodową wynoszącą od 1 do 6 m/s, transportując sadzę proszkową i jednocześnie ją granulując, a średni czas przebywania sadzy w granulatorze ustala się między 20 a 600 sekund.

Korzystnie stosuje się kolce, których odstęp od ścianki stojana wynosi od 0,5 do 3 mm, a osiowe przestawienie między sąsiednimi kolcami jest mniejsze od ich średnicy i, że kolce umieszczone są na wałku wzdłuż co najmniej dwóch linii śrubowych.

’ Według wynalazku podczas granulowania utrzymuje się stojan w stałej temperaturze w zakresie między 50 a 150°C, korzystnie między 80 a 120°C.

Korzystnie stojan i kolce wzbudza się do drgań w zakresie częstotliwości od 50 do 300 Hz.

Zgodnie z wynalazkiem czas przebywania w granulatorze reguluje się przez podniesienie wylotu względem wlotu, przy czym kąt między osią wzdłużną granulatom a linią poziomu ustala się na wartość między 0° a 20°.

W innym wykonaniu sposobu do sadzy proszkowej domieszkuje się jako modyfikator do 50% wag., korzystnie 5-30% wag. sadzy zgranulowanej, a sadzę proszkową przed granulowaniem wstępnie zagęszcza się do gęstości ubicia od 150 do 300 g/l.

Korzystnie granulację przeprowadza się w granulatorze umieszczonym przed bębnem do perełkowania na sucho.

Okazało się jednak, że również w granulatorach z wałkami z kolcami możliwe jest również perlenie sadzy na sucho. Według wynalazku, prędkość obwodowa końców kolców musi być w tym celu zmniejszona do wartości między 1 a 6 m/s, a czas przebywania sadzy w granulatorze można zwiększyć względem granulacji na mokro do 20-600 sekund. W tych warunkach, bez dodatku wody, otrzymuje się stabilny granulat sadzy.

Czasy przebywania sadzy w granulatorze są znacznie krótsze niż w tradycyjnym sposobie perełkowania na sucho. Przepustowość ilościowa m granulatora jest równa ilorazowi pojemności mf granulatora i średniego czasu przebywania t m = mft.

Przepustowość ilościowa granulatora przy porównywalnej wielkości komory perlenia jest znacznie większa niż przepustowość ilościowa bębna do perełkowania lub przy jednakowej przepustowości ilościowej, potrzebna komora perlenia w granulatorze jest znacznie

185 634 mniejsza niż w bębnie do perełkowania. Przyczyną tego jest znacznie krótszy czas przebywania materiału perełek w granulatorze. Nieoczekiwane jest to, że w granulatorze pomimo krótkich czasów przebywania można przeprowadzić granulowanie sadzy na sucho. Granulacja na sucho jest możliwa dzięki doborowi warunków pracy, to znaczy czasu przebywania i prędkości obwodowej końców kolców, które to warunki nie są zwykłe dla normalnej pracy granulatora przy granulacji na mokro.

Istotna zaleta nowego sposobu polega na fakcie, że żądaną wydajność produkcyjną suchych sadzy zgranulowanych można teraz uzyskać za pomocą znacznie mniejszych nakładów. Zakresy zmian dla prędkości obwodowych końców kolców i średnich czasów przebywania służą do dopasowania właściwości granulatu do wymaganych charakterystyk produktu, przy zastosowaniu granulatorów o różnej wielkości. Przez zmianę wielkości granulatora można otrzymywać wydajność granulacji powyżej 2000 Kg/h, przy zachowaniu wymaganych właściwości granulatu.

Sadzę proszkową doprowadza się do wlotu granulatora zazwyczaj za pomocą przenośnika ślimakowego. Dlatego też przepustowość sadzy lub przepustowość ilościowa granulatora jest równa przenoszonej porcji przenośnika ślimakowego i może być nastawiona w średnich granicach. Stan napełnienia i czas przebywania można przedłużyć przez proste podniesienie wylotu względem wlotu. Powstający przy tym kąt między osią granulatora a linią poziomu może być zmniejszony w granicach od 0° do 20°.

Na stan napełnienia i czas przebywania ma ponadto wpływ prędkość obrotowa wałka z kolcami. Przy jednakowym doprowadzaniu sadzy, przy wzrastającej prędkości obrotowej zmniejsza się proporcjonalnie stan napełnienia i czas przebywania.

Korzystnie czasy przebywania sadzy w sposobie według wynalazku leżą w zakresie między 20 a 190 sekund. Poniżej 20 sekund proces aglomeracji nie następuje jeszcze w dostatecznej mierze i dlatego granulat wykazuje jeszcze duży udział drobnoziarnisty, powyżej 20%. Czasy przebywania powyżej 600 sekund są zazwyczaj jeszcze możliwe jedynie przy mało interesujących z technicznego punktu widzenia niewielkich przepustowościach sadzy.

Mniejsza pojemność granulatora w porównaniu do bębna do perełkowania o tej samej przepustowości jest korzystna, ponieważ w przypadku zakłócenia granulacji, jedynie odpowiednio niewielkie ilości sadzy, muszą być usunięte.

Podczas granulacji może dojść do niepożądanego osadzania się sadzy na wewnętrznych ściankach stojana. Osady te powodują niebezpieczeństwo odrywania się poszczególnych osadów od ścianek i zanieczyszczania żądanego, jednorodnie zdyspergowanego granulatu sadzy przez bardziej zestalone, a tym samym gorzej zdyspergowane osady sadzy. W krańcowym przypadku może to doprowadzić do przerwania granulacji. Dlatego też grubość osadów sadzy na ściance stojana powinna być możliwie niewielka lub powinna być całkowicie wyeliminowana. Do tego celu stosuje się różne środki.

Grubość osadów sadzy można przykładowo zminimalizować w ten sposób, że długość kolców zostaje tak dobrana, iż odstęp w świetle między końcami kolców a ścianką stojana wynosi tylko 0,5 do 3 mm, a osiowe przestawienie między sąsiednimi kolcami jest mniejsze od ich średnicy, dzięki czemu powstaje bezstykowe przykrycie kolców wzdłuż osi wałka tak, że kolce mogą być umieszczone na wałku również w dwóch lub szeregu liniach śrubowych.

Ponadto końce kolców nie muszą być ostre lub skośnie przycięte, jak jest to znane z tradycyjnej granulacji na mokro. Powierzchnie końcy kolców mogą być natomiast utworzone przez płaskie powierzchnie, które są skierowane prostopadle do długości kolców. Dzięki temu grubość ewentualnych osadów sadzy może być niewielka.

Jako dalszy czynnik eliminujący lub spowalniający osadzanie się sadzy na ściance stojana służy temperatura stojana wynosząca między 50° a 150°C, korzystnie między 80° a 120°C. Dalszym korzystnym czynnikiem jest możliwość wzbudzenia do drgań stojana i kolców za pomocą urządzenia wibracyjnego. Przy tym częstotliwość i amplituda drgań są tak dopasowane, ze osady sadzy są minimalne. Jako korzystne, przy stosowanym do doświadczeń granulatorze pilotowym, okazały się częstotliwości między 50 a 300 Hz.

Za pomocą sposobu według wynalazku można zasadniczo przeprowadzić granulację na sucho wszystkich typów sadzy. Okazało się, że sadze o małej powierzchni właściwej i niskiej

185 634 strukturze bardzo dobrze nadają się do granulacji. Sadze o dużej powierzchni właściwej i niskiej strukturze są dobrze granulowane. Natomiast sadze o dużej powierzchni właściwej i niskiej strukturze oraz sadze o niewielkiej powierzchni właściwej i wysokiej strukturze z trudem ulegają granulacji. Dlatego przy rozpoczęciu aglomeracji celowe jest domieszanie do sadzy proszkowej granulatu sadzy jako zarodków aglomeracji, określane poniżej jako modyfikator. Korzystnie stosuje się granulat tych samych typów sadzy, jakie mają podlegać granulacji. Zależnie od właściwości granulowania sadzy można do niej domieszać do 50% wag. granulatu. Korzystnie do sadzy proszkowej dodaje się granulat sadzy w ilości 5-15% wag. W przypadku typów sadzy łatwo ulegających granulacji, można zaniechać dodawania granulatu lub też zakończyć dodawanie tuż po rozpoczęciu granulacji.

Dalsze polepszenie granulowania można uzyskać dzięki temu, że sadzę proszkową przed doprowadzeniem jej do granulatora zagęszcza się do gęstości w zakresie między 150 a 300 g/l. Wstępne zagęszczenie można przeprowadzić w znany sposób na przykład za pomocą próżniowych walców filtrujących.

Sposób według wynalazku nie jest ograniczony do określonej wielkości granulatora z wałkami z kolcami. Jeżeli zdolność produkcyjna ma być zwiększona przez zwiększenie granulatora, wówczas muszą być dopasowane parametry sposobu: prędkość obwodowa kolców i średni czas przebywania w granulatorze w ramach podanych zakresów, aby również przy zastosowaniu większego układu otrzymać granulat sadzy o w przybliżeniu tych samych właściwościach, jakie uzyskuje się w mniejszym granulatorze. W przykładach zastosowano granulator pilotowy o wewnętrznej średnicy stojana 20 cm. Granulator ten ma pojemność około 60 Kg/h. Natomiast do zastosowań wielkoprzemysłowych konieczne są pojemności do 2000 Kg/h i powyżej. Dla takich pojemności, wewnętrzna średnica stojana musi być zwiększona do około 700-800 mm.

Mimo, że za pomocą opisanego sposobu otrzymuje się w dużym stopniu jednorodny i wysokowartościowy granulat, który nadaje się do stosowania bez dalszej obróbki wtórnej, to w korzystnej postaci wykonania wynalazku przewidziano zastosowanie granulacji na sucho według wynalazku jako wstępnej granulacji do tradycyjnych sposobów perlenia na sucho w bębnie do perełkowania na sucho. Przez włączenie na wstępie granulatora z wałkiem z kolcami przed bębnem do perełkowania na sucho można zwiększyć jego pojemność o współczynnik 1,5 do 2,5.

Przedmiot wynalazku jest objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia granulator z wałkiem z kolcami do przeprowadzenia sposobu według wynalazku, fig. 2 - schemat przebiegu strumieni przy przeprowadzaniu sposobu według wynalazku, a fig. 3 - granulator wyposażony w bęben do perełkowania na sucho.

Sposób granulacji na sucho według wynalazku przeprowadza się w granulatorze z wałkiem z kolcami. Budowę takiego granulatora przedstawiono schematycznie na fig. 1. Granulator składa się z umieszczonej w poziomie, nieruchomej rury 1 - stojana, oraz umieszczonego w nim osiowo, obrotowego wałka 2, ze spiralnie umieszczonymi kolcami 3. Pomiędzy wałkiem 2 a stojanem 1 znajduje się komora perlenia granulatora. Sadzę proszkową doprowadza się do granulatora na wlocie 5. W obszarze wlotu 5, na wałku 2 znajduje się przenośnik ślimakowy 6, który transportuje sadzę proszkową w kierunku osiowym do wylotu 7. Stojan 1 jest wykonany jako dwuścienny i zawiera ciecz 8, umożliwiającą podgrzanie ścianek do temperatury. Wzdłuż stojana 1 na jego stronie górnej, znajdują się otwory przelotowe, przez które są wprowadzane dysze rozpylające 9 dla doprowadzania dodatków.

Na fig. 2 jest przedstawiony schemat strumieni przy granulacji na sucho. W celu ustalenia czasu przebywania, oś granulatora 10 może być nachylana względem poziomu o kąt nachylenia od 0° do 20°. Sadza proszkowa 11 i ewentualnie modyfikator 13 są doprowadzane z zasobników 12 i 14 do wlotu 15 granulatora 10. Żądaną temperaturę stojana 1 ustawia się za pomocą termostatów 16.

Na fig. 3 przed granulatorem, zastosowanym jako granulator wstępny, jest usytuowany bęben do perełkowania 17.

185 634

Przykład 1

Za pomocą granulatora według fig. 1 granulowano według schematu przebiegu strumieni według fig. 2 różne typy sadzy. Zastosowany, również i we wszystkich następnych przykładach, granulator pilotowy miał długość 120 cm i wewnętrzną średnicę stojana 20 cm. Temperaturę granulatora pilotowego, to znaczy stojana 1 ustawiono we wszystkich przykładach wykonania na 100°C. Właściwości sadzy granulowanych na sucho według wynalazku porównano z właściwościami sadzy tych samych typów, granulowanych na sucho w sposób tradycyjny w bębnie do perełkowania o średnicy 2,4 m i długości 18 m w ramach dziennej produkcji. Bęben do perełkowania, przykładowo dla sadzy 2 (patrz tabela 11 posiada przepustowość sadzy 1 t/h przy średnim czasie przebywania 2,5 h. Pojemność tego bębna wynosi tym samym 2,5 t.

Za pomocą granulatora pilotowego uzyskano przepustowość sadzy do 60 Kg/h. Natomiast bęben do perełkowania tej samej wielkości jest w stanie zgranulować na sucho maksymalnie 20 Kg/h. Właściwości sadzy proszkowych są zestawione w tabeli 1.

Tabela 1

Dane analityczne zastosowanych sadzy proszkowych (specyfikacje)

	BET [m2/g]	DBP [ml/100g]	24M4 DBP [ml/ł03g]	Gęstość proszku ubitego [g/l]
niezagęszczona	zagęszczona
Sadza 1	265	12/	105	120	220
Sadza 2	120	106	81	ł40	190
Sadza 4	80	106	80	160	240
Sadza 4	80	72	65	/08	/60
Sadza 5	45	46	44	260	450
Sadza 6	30	52	46	172	260
Sadza 7	200	48	40	140	400

Dane analityczne sadzy proszkowych określono według następujących norm:

BET DIN 61 132

Liczbajodowa: DIN 55 558/ASTM D--510

Absorpcja DBP: DIN 55 66VASTM 0-2411

24M4 DBP: ASTM D--443

Gęstość na jednostkę objętości DIN 54 134

Dodatkowo ustalono według następujących norm twardość całkowitą perełek, twardość jednostkową perełek, udziały drobnoziarniste, ścieranie, gęstość nasypową i rozdział wielkości perełek.

Twardość całkowita perełek: ASTM 0-1134

Twardość jednostkowa perełek: DEN 55 663/ASTM D-3411

Udziały drobnoziarniste/ścieranie: DIN 53 583

Gęstość nasypowa: DIN 53 6600ASTM D-UD

Rozdział wielkości perełek: ASTM D-l Hł

Twardość jednostkową perełek określono, odbiegając od wymagań norm DIN, również na mniejszych perełkach o średnicy 0,5 mm albo 0,7 mm. Jest to konieczne, ponieważ materiał zawiera perełki o wielkości 1,4 mm często w zbyt małych ilościach.

Do charakterystyki rozdzielenia wielkości perełek w poniższych tabelach podane są wielkości d^ i d^o/dpjo Wartości te zostały określone z krzywych sumarycznych przelotów określonych według /SSTM D-1511. Przy tym d^ oznacza teoretyczną średnicę sita dla 50% przelotu. Oznaczenie d^o i d20 odnosi się odpowiednio do zawartości sita. Stosunek d₈0d2o jest miara dla zakresu rozdziału krzywej rozdziału krzywej rozdziału wielkości perełek.

185 634

Przykład 2

Badano wpływ czasu przebywania na własności granulacji sadzy 2, która wykazuje średnie własności granulacji.

W tym celu przy stałej przepustowości sadzy przez zmianę kąta nachylenia osi granulatom względem poziomu nastawiono średni czas przebywania. Średni czas przebywania ustalono ze stosunki objętości i przepustowości sadzy, a przy każdym kącie nachylenia rozważano ilość napełnienia dostosowaną do pracy stacjonarnej. Warunki nastawienia i dane analityczne zgranulowanej sadzy są zestawione w tabeli 3.

£ _O §

&

O ił

O

Ż'

-§ •o

-O £

ź (N

C3 <L>

«3

Sadza 2 1	G OJ P Q) CQ	_r ® (Ώ °O ID CM H 2 ,-C r-C ^N Η N ' ° ' ^H ° ω H ^V o O ™
1 Granulator	~ O CM o © O 22 CM 2 O O (N O O m co *-ł η h co ΖΣ V c\i ^1-1 o °
Sadza 1	1 Bęben	™ tn cn t— ' £2 •'rcoo ⁰⁰ - o cn m g; ^1-1 - 'mm N H ^ul O
O -P ni Γ—1 3 G Π3 O	to in „ tr _ o r- o - - o m· cm ^c cx> m σ. r; cm to κ o t~~ cm o - ' o -- - m rMr-erH [~- CM rM Ό 2 V . OCMCM CM r-t O
	r_. >—< :? ©w © o o f-. . r—. t? mm 5 i Η H # # Z Z 5 \ 5 £ g £ g 2; “ “ - - £ ©
	Przepustowość sadzy Modyfikator Granulator: -prędkość obrotowa -prędkość obwodowa -nachylenie Danć analityczne: Liczbć jodowa DBP 24M4DBP Udziać drobnoziarnisty: 2 mm Ścieranie Twardość całkowitć perełek Twardość jednostkoaa perełek: 0,ć mm Rozdziać perełek: ^d50 ^deo/^d20 Gęstość nasypowa

185 634

Sadza 5 1	Bęben	n i ~ „ g Ρ ρ p ΰ” ; s ’ j
Granulator \|	o cm □ mm ¹⁰ oo 3· m o ,-t ° -q· o-o · ' - - 09 o - - o m o 5 O v-9 _o- 00910
Sadza 4	Bęben	osi -9 m OJ co r-9 £ co - - - - .; o - o 5 £ S 2 - ^v j o -
Granulator	= . s ™ ł s p s ” o-' s ^$ n s m m >-9 r9 2 - o ⁰⁹
Sadza 3	Bęben	m m -r> £j m ^v m oj o - Γ 04 00 LO , 1 *- -q CO Ob CO _θ o
Granulator	„ 09 ,_n _ o 09 o σ> Ον-! bjotn ° «3- o-o o 5? 09 -C9o ¹ - m O tn -9 ^>-9 ⁰⁰ - o ^{1-1 cx\|} co o

cn cn

ciąg dalszy tabeli 2

ε

Λί

04

0)

γΉ

..

φ

>1

Ρ

-Ρ

φ

C0

Ω

05

>,

σί

ο3

Ή

Φ

5

N

3

£

Ο

T3

0

Ο

,.

Ρ

-Ρ

Λί

··

οί

(0

-Ρ

Ό

φ

0J

-Η

-Ρ

λ;

co

0

£

Ή

C0

φ

3

μ

Ν

ο

Ο

ε

rp

Ο

o

Λ

Ω

υ

οί

0

£

ε

φ

Ω

'(0

0

Ο

0)

>1

5

£

rM

τ3

Ρ

>1

o

p

..

-Η

-Ρ

0

Ω

ιΰ

φ

LO

φ

C0

5

o

Μ

Ό

£

Ή

Ό

0

ϋ

'ΓΟ

**

Ω

03

o

-P

Ο

'C0

'(0

D

r-Η

Ο

Ρ

0)

ο

£

40

ni

-Ρ

0

Ο

‘—1

03

m

Ό

Η

Ο

-5Ζ

γΜ

4J

CO

Λί

ίϋ

Λί

>,

£

Ω

£

ΊΠ

'C0

03

□

-Η

1—ί

Ό

Τ3

χ:

05

OJ

Ω

r*d

03

Ο

φ

•Η

ο

ΧΟ

Ch

•4-1

0

α>

υ

-Q

Ω

03

Ρ

Ό

γΜ

Ν

C9

Ο

<D

>1

£

Μ

Π3

Φ

Ν

Η

ω

Μ

Ρ

φ

Ό

Τ3

Ρ

N

T3

(0

Ω

ο.

£

ϋ

Ω

2

Γ4

•Η

π)

03

Ρ

Ν

C0

$4

Ο

Μ

0J

•Η

CQ

’ζΓ

Τ5

υ

3

φ

Ο <η

οο

α>

CU

2

Ο

1

Ω

04

Ω

Ώ

Ε-ι

Η

Ω

Ω Ό

Ό

ϋ

185 634

O

CO

O

CM

		CM
o	CM o
o	< O	<A
co	CO »-ł	CM
		CM

CO *<r

O

CM

O

CM

		M⁴
O	CM o	k»
O	k. O	O
co	CO	co
		CM

ΓO

CM

O CM o O O CO CO tn ο

co

CM

	•^r
k*.
00	ςρ
«Μ⁴

CM

CM O r-ł CO <A o 00 t-ł ^3⁴ co o co o

CM kD CO O kO kD co uo

CM kO •^P

kD	00 uo	UO co	CM
LO	o	k.	UO
CM	o	o		'φ

r* kD	'śT CM	i—1	ΚΓ CM	kD CA	O	uo co
CA	uo	U0	ł^-1		O	o

CO O cn uo kD

CM

CM *^r ko o uo <30

			Γ-		rn		-3⁴
	O	CM o			kD	3	uo
^J⁴	o	k. O	CM	CO	7“ **	k. UO	O	k.
	co	CO	O i—1		<-K ” 'M⁴	»—1	O	o

tn tn e

cn o

o tn o

o

CM *3* i—ł CO χ cn

CM CO tn <υ &

cn ’Λ

T3 $

>1

N

Ό

CO

Ό 'cn o

o

P

W

Cb

CD

N

P

O-i

05 Z 5 O O P Ό

O p

X o

0?

N υ

>1

P

Ή oj

O

Ό >1

P

OT •H

P

Π3

-H

N

O

XI o

(U <-M (U

P

Φ

Cu m

P •H

Z o

Λί rM υ

oj 5 o Λί P co o 3 χ uo p Q) - (1) -rn CA £L

Ό X

P

o

'CO

0)

i~4

O

P

0)

05

P

0

t—ł

Π5

•m

CU

Ό

-P

Ό

··

rM

Λ!

05

>!

Ai

>1

3

CQ

3

'OT

'C0

05

-H

1-1

T3

X

χ:

05

Q

rM

05

O

0

ω

-H

P

3

O

a>

υ

X

05

P

Ό

c-M

N

>,

3

P

05

Φ

N

Ή

c

<D

P

a)

X

τ)

05

Cb

CU

c

3

U

CU

S

N

S

H

(0

05

P

N

o

P

05

-H

(X

«ςΤ

X

υ

3

5

<D

O

s

O

ί

1

Q

CM

O

CM

Ό0

E->

H

X*

c£

<0

O a

>1

CO 'U 'CO

O

P

CO a>

o

185 634 o

o

Γ

o

vo

o

Ν’

o

Ν’

CN

cn ι-

r-

co

LT)

LO

o

Ο

co

T-l

t—

CN r~H

co cn

r-

CN

V

o

CN

CO

N

Ό co co o r- o LD - o co co ~ uo rfj’

CO CM i—I cn - - o co co V en cn co CO o

Tabela 3. Granulacja na sucho sadzy 2 przy zróżnicowanych czasach przebywania co o r-LT) Lf) co co o

r-

σ\	cn	Ν’	CM	LD CN	Ν’ Lf> o	ΟΊ	CM
CD ł—1 t—1	cn	co t-H	’V	O O	K co	Γ- CM

O Γιο «. co co

Γ^r

CM

	n X.	Ν’	CM	m CM	IO co	LO
i “	o CM	i—1	A	o o	o	00

Γ·

CN

	—,	,—
ją	ją	1
\		Ć
Cn	cn	Ή
24	24	ε
—	¹—¹	ι_ι

tn cn

Cn \

Cn ε

Cn o

O I-—I i—1 I 1 I 1 i—I ó\P cAP JS IS tP

>1			3	3
N			3	3
Ό			O	O			··
3			P	Ό		3	0)
10			0	O		Ή	3
			o	3		3	N
'O			23	23		3	U
'10			O	O	O	3
O	3				•r-\|	ą-i	P
5	O	3	Ό	Ό	3	23	-3
O	P	0	'OT	'10	<D	CD	i—1
P	(U	P	O	O	t—1	N	3
10	24	(0	24	24	>1	3	3
3	T“l	1—t	Ό	Ό	ją	O.	3
O)	1+-J	3	<D	(D	O
(D	>1	3	O	O	3	cn	3
N	Ό	3	O.	O	3	3	3
3	O	o				N	3
Cti	S	o	1	1	1	O	Q

•H CQ Ό O U Ω d όί

185 634

Przykład 3

W celu ustalenia optymalnego dodatku zgranulowanej sadzy jako modyfikatora zastosowano sadzę 2. Ilość modyfikatora zmieniano od 10 do 50%. Warunki nastawienia i dane analityczne są zestawione w tabeli 4. Przy wzrastającej ilości modyfikatora, udział drobnoziarnisty i ścieranie początkowo zmniejszają się i przy ilości modyfikatora 30% osiągają minimum, a następnie wzrastają. Rozdział wielkości perełek wyraźnie zawęża się w przypadku większej ilości modyfikatora. Gęstość nasypowa nieznacznie wzrasta. Na twardość perełek nie ma wpływu ilość modyfikatora.

Optymalny dodatek modyfikatora zależy od granulowanego gatunku sadzy. Musi być on określany oddzielnie dla każdego gatunku sadzy.

o o oj o OJ o o - o η η h

CO

X. <£> 00 γ-Ί O CJ rd τ-)

	lO rd O	£ co	<£> CO
ⁿ V CJ ^v	O	o	OJ

			Lf)		^3*
O	OJ 0			>o T	OJ rd	CO Lf)
O CO	O CO rd	CJ OJ rd	3* 1 0 rd	r Fi	O V O	'U* O rd OJ

Od o

o

Z3

C/5 co c

O OJ -ST rd

O OJ o o - o CO CO rd

O OJ o o -O ro ro h co m «-4 oj i cj o

T~4 I”¹1 co rd O 1 OJ rd

OJ

V

OJ v

LQ «-1 o o

*3* r~ł o

o

LD

CO

OJ

CO rd OJ ». CO

O OJ OJ

O OJ o o o

CO Π0 rd co

LD OJ I—I CO O

CJ O t - O - OJ

Μ H LC) 2?. V - rd OJ CJ rd O

OcJ ł-i

O a

£ &

Ί8

E

Λ <D

Λ & X» λ: Λί

G ♦H £

σ» σ» o o

Γo σ» >t

N

X en o

ho o

o

P co

G α

0)

N p

CU

P

O

P r~i

Ud >1

X

O

S

03 5 3 O O P X O O P Z XI x O O Φ • · 'id

P X X G O HO HO Φ -P O O rH 03 Λ! 34 >i r-ι χ χ x: 3 <d α> υ G P P 03 03 O4 G P

O I I 1

O) c

N υ o3 > 3 P O •rd χ rd O 03 Ό

G Cu

03 CO x a

Q) N <3* g υ cu 2 oi h ca j¹O G Q N

CJ >1

P

V)

H

G

P «d

N

O

G

X

O

P <1> X rd G dd oJ 03 p H O) N -H x o O HZ)

Λί (U

Λί dd 0) Φ dd P φ φ P Cb Φ

O, 03 3

O

W Φ O O dd Λί G Φ cd X P 03 Φ Φ U ·η Ót

X X dd

HO HO 03

OOP X X N

P P X flj ffl N

3 O £

Η H CC X

X x^w

O

Cb co

C

X

HO

O

-P

CO

Q>

O

185 634

Przykład 4

W dalszej serii doświadczeń granulowano sadzę 2 za pomocą wałka z kolcami o różnej prędkości obrotowej, to znaczy z różnymi prędkościami końcówek kolców. Prędkość obrotowa ulegała zmianie od 150 min'¹ do 500 min'¹. Warunki nastawienia i dane analityczne zestawiono w tabeli 5. Przy wzrastającej prędkości obrotowej, udział drobnoziarnisty i ścieranie początkowo zmniejszają się, przy prędkości 400 min⁴ osiągaaą minimum, a następnie wzrastają. Przy prędkości 500 min⁴ następuje już znaczne uszkodzenie perełek. Powyższe dotyczy także zakresu rozdzielenia wielkości perełek (dgo/d20).

O CO o o - O lO lO r-ł lo ro „.

χ LO Ol rd l·/ O LO

OJ O 1 .X χ ° *- CO

Ol rd σι v < X? OJ rd o °

OJ i

o _c u

□ (Si

C £

σ3

O

N σ3 <0

-O o

-S

2?

P.

O

-P

C3

H χ: χ:

tn tn Λί λ:

N

Ό co

Ό ^xC0 o

O

4-J

CO

Π

Φ

N

Sd

CU μ

o

-P

Π3

H

Ud >1

O

O CO o LO x O ςρ rd

O OJ O o X o

ΚΓ rd

O Γ o ιΟ χ O CO CO rd

O Γ o lO χ O OJ OJ rd

O LO o LO χ O

LO

CO Oj

2

O O <0

4-J 73 -H

O O C μ 5 (0

X Xł 5

O O Φ >

·· -H X μ Ό Ό G Φ

O 'co το (U n

4-J O O rd P

Π3 Λί > O rd ό ό χ: o α) α> υ co c μ μ ro n oj Ch (X c υ μ

O i i i i

LO

X 3*

OJ O I OJ rd

LO to

OJ lO I OJ o

LO LO

Ol CO I Ol O i—I rd

LO χ

OJ O l OJ rd

CO χ «śT rd O I OJ rd rd tn tn o o o o rd i—I (U c

N υ nj >1 5 4-J O rd Ό i—I O Π5 7—i

C CU fO f0 CQ O Q φ N ’ϊΓ C O CU s π3 -μ C0 Q p Q M

ST

LO x rd 00 CO

LO OJ rd o V X o sr OJ rd o V X o

OJ rd

O

LO

Ol CO

Ol

V

LO ł—I o

o dP dP 2 Z

OJ
>1 4-J CO -rd c μ <ΰ -Η Μ Ο C XI ο μ	φ
73	-rd
rd	C Π3
Π3	μ
Ή	φ
Ν	Ή
73	υ
ο	ΤΏ

λ:

OJ

7Ż rd Φ Φ rd μ Φ Φ μ O.

Φ

O d 2 m O 4-J 2Ż .. -H 4-J 5 <0 Φ

O O rd G Φ rd ό μ

Φ φ φ U f-7 O 'U Ό rd 'C0 'C0 Φ O O -H Ό Ό N μ μ χ) Π3 (0 N

OJ

LO

LO o

LO

Ol

LO co

OJ *3*

X OJ rd OJ

OJ

CO

Ol lO o

OJ

LO co x lO

CO OJ tn o

OJ o

co ro

O

O co f0

O 'U

TO

O

4-J

CO

Q>

O

185 634

Przykład 5

W dalszej serii doświadczeń badano wpływ przepustowości sadzy na własności granulowania sadzy 2. Przepustowość sadzy zmieniano od 10 do 60 Kg/h. Warunki nastawienia i dane analityczne zestawiono w tabeli 6. Udział drobnoziarnisty waha się niezależnie od przepustowości między 1,4 a 4,2%. Wraz ze wzrostem przepustowości nieznacznie zmniejsza się ścieranie.

O CN LO rd

O CN o O - O co ro rd

LO

CN O CN rd

LD CN CO

O CN CN

O O LO r-ł

O CN o O O CO ΓΟ rd kO •s kO CN O I CN rd lO

LO cn co rd CN

O CN O O ». O CO CO rd co rd O I CN rd rd CN CO

O CN CN o

C o

CZ5 «5

C

C £

o.

K?

o £

S

IZ>

PDC3

C

E

N kO

Λ cp σ» λ:

O CN o O < O

CO CO H

O CN O O < O CO CO r-ł

O CN o O -o CO CO r-ł

id N Ό (0 to Ό '10	<0 (0 3 3 O O +) Ό O O M 3 Λ XI 0 O
o m 3 o o 4_) (U CO 3 H ϋ φ > N Ό m s Cu 2	d dj Ό O 'CO dO P O O φ Λί P Ρ Ό Ό G Φ a> C d d Φ CU CU d O l 1

Φ -H G Φ «—I >1 x: o Π3 C

*. LO

CO O I CN rd cn l CN O

CN \ CN co

CN O CN rd

CP CP O O o o i—I i—I

Φ

G

N ϋ

>ι 5 P O d 0 >—I O Φ -ro G Φ

Φ

G

Φ

O p

N ϋ 0j rd £fl ł-1 Q

Oj

CQ

Q

CN

P (0 rd

G d Φ H N O C P O d Ό ·, G rd

Φ d -<d 0)

N

Ό ϋ O dZ)

CO rd

O

CO

LO

Γ- kO K CO rd CN

O O

CN CN

Γrd

O

CO O

LO

O CN CN

CP

Λί

Φ

Λ! rd

Φ Φ rd d φ Φ d CU Φ

CU Φ 5 O Λί P (0 O c Ό Φ

Φ

P

Ή

O rd nj

O

Φ

H Ό •n Oj '(0 dO O O Ό Ό d d

Ό rd Φ rd

N

Ό

N o S CC Ό '0 <0

O a

w

Φ

G

Ό d0

O

P

CO o

185 634

Przykład 6

Granulator został zastosowany jako granulator wstępny, umieszczony przed tradycyjnym bębnem do perełkowania według fig. 3 dla granulowania sadzy 6. Bębny do perełkowania miały średnicę 0,6 m i długość 4,0 m, a bęben do perełkowania granulatora ma pojemność 30-50 Kg/h sadzy. Dzięki granulatorowi wstępnemu można było zwiększyć pojemność w przybliżeniu o współczynnik 2. Przepustowość zwiększano etapami, wynoszącymi 20 kg/h, przy etapie wyjściowym 10 kg/h. Okazało się, że gdy bęben do perełkowania ładowano bezpośrednio sadzą proszkową, to do przepustowości 30 Kg/h możliwe było zgranulowanie, a przy 50 kg/h nastąpiło uszkodzenie perełek. Za pomocą granulatora wstępnego można było uzyskać przepustowość 70 Kg/h. Do granulowania wstępnego sadzy 6, granulator pracował analogicznie do przykładu 1 przy przepustowości sadzy 40 kg/h i ilości modyfikatora 11 kg/h. Prędkość obrotowa wałka z kolcami wynosiła 350 min¹. Warunki nastawienia bębna perełkowego i dane analityczne zgranulowanych sadzy są zestawione w tabelach 7 i 8.

o

UD

O co co o *

CO CU CPi uf) · XI a o. o. P P P ε 'S, .2 S § £

O £

O

O?

£ <L> -CK O o Ł P O £

P

P cd £.2 o

4=

O <Λ

G §

Ό

O

W

C/3

cc <u

P cd

O co o

co

UO

ΓO CO lf) i—I co co lf) CO O o

r-~

CO ko rcm o

co

CO V£> UD κ cn r-ι Γ·

U) i—I

co

Γo o

C4 o

rχΡ Kr p

tn

Λί

CP o o .

C\J <#> 2 Z

CP ‘35

Γ~ o

>1

N

P

Φ

σ)

G <υ

O ad

P >1

P w

P

G

.. Ki φ 3

P 'W

O

P w

ck φ

N

Kl

CU

Φ P Kł O Φ

Cu P 'tO

O o Ρ ad P G Φ Φ Ki P CK ω i o co o >1 5 G

PO P Ρ P O i—I O Ki <t5 -m P

C fC Φ P P Φ φ N H

G O O-ι N Φ P CO P Q P Q G>

Φ r-4

G

Ki

Φ r-ł

O '{f)

P

Φ ad p Φ φ p Ki Φ Φ Kt CK Φ (X 05

O p ad ·· ρ p ad 5 ω φ OOP ad c Φ p p ki φ φ φ O n CK

Ρ Ρ P '0) 'W Π3

OOP ρ ρ N

Κι Κι P

Φ φ N

5 O S

Η Η (X P

O <x>

O

CK >.

ω f0

G

P 'to o

P σι

Q>

O p

cd £

-§ a

ad ω

o

CK *£ <D

N $

£ ’£ o

CK

185 634 o

ro co cn cm CA LO

	CM
3		uo	iP	co
M⁴	o	k.	k	CM
kD	k.	o	CM
	o

o

LO o

co kD O ca uo

CO	M⁴ - r-	LO o	•^i⁴	t—1	o co
CM	CM	o	o	PO

Tabela 8. Zmiana przepustowości przy granulacji na sucho w bębnie do perełkowania Materiał wyjściowy: granulat wstępny; sadza 6; gęstość nasypowa granulatu wstępnego: 373 g/l o

co o

co co rkD O CA UO

sr	o	Γ uo	kD	co	kD
k.	»k oo	o		k	uo
t—1	uo	o	o	CM	'CT

o co co co k. k CM kD CM rP CA UO

CO ko co o CM o

LO

CM

CO

	r—ł
X	»—1 ł	tn
	fi
tn	-P	tn
Ad	g_	£
•—’

tn o

o

Ad φ

jz

rfi

CM

OJ

rfi

fi

OJ

fi

a

fO

-P

OJ

*P

CO

a

(0

>·,

3

ffl

-P

3

N

Φ

3

(0

O

χ

O

·.

P

-P

JZ

··

Φ

0

+J

Φ

φ

-P

4->

Ad

Φ

co

Ad

o

3

•P

3

OT

Φ

3

rP

fi

N

O

rP

O

OJ

X!

υ

<fl

O

JZ

fi

Φ

a

'CO

fi

O

>1

3

rfi

Ό

P

o

0)

x

0

X

ffl

OJ

Φ

(0

5

a

'U

*P

Ό

O

υ

•1—»

Cb

Φ

o

-tn

1-1

O

P

OJ

3

jj

o

Φ

•n

X

-P

Ό

rP

w

Ό

jz

3

fi

'OT

X

3

Ό

Φ

(0

rp

rfl

o

O

•P

o

'C0

Cb

c

OJ

Λ

CO

fi

Ό

N

o

Θ

OJ

fi

0)

N

•P

OJ

fi

X

N

Λ

a

3

υ

CU

M

•H

(U

(0

tsł

o o

co

P

0>

-P

co

X

υ

3

0

if) OD

a>

CU

PQ

1

Q

fil

Q

X

'W

E-t

TJ TJ

o

185 634 ^l8s 634

..1

Fi ^pereł^

9.

185 634 σ

Fig, 3

185 634

Sadza proszkowa

Fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób ciągłej granulacji na sucho sadzy proszkowej, znamienny tym, że granulowanie przeprowadza się w granulatorze, w którego bębnowym stojanie obraca się umieszczony osiowo wałek z kolcami, których końce obracają się z maksymalną prędkością obwodową, wynoszącą od 1 do 6 m/s, transportując sadzę proszkową i jednocześnie ją granulując, a średni czas przebywania sadzy w granulatorze ustala się między 20 a 600 sekund.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się kolce, których odstęp od ścianki stojana wynosi od 0,5 do 3 mm, a osiowe przestawienie między sąsiednimi kolcami jest mniejsze od ich średnicy.
3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, ze stosuje się kolce umieszczone na wałku wzdłuż co najmniej dwóch linii śrubowych.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że podczas granulowania utrzymuje się stojan w stałej temperaturze w zakresie między 50, a 150°C, korzystnie między 80, a 120°C.
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że stojan i kolce wzbudza się do drgań w zakresie częstotliwości od 50 do 300 Hz.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że czas przebywania w granulatorze reguluje się przez podniesienie wylotu względem wlotu, przy czym kąt między osią wzdłużną granulatora, a linią poziomu ustala się na wartość między 0° a 20°.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że do sadzy proszkowej domieszkuje się jako modyfikator do 50% wag., korzystnie 5-30% wag. sadzy zgranulowanej.
8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że sadzę proszkową przed granulowaniem wstępnie zagęszcza się do gęstości ubicia od 150 do 300 g/l.
9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że granulację przeprowadza się w granulatorze umieszczonym przed bębnem do perełkowania na sucho.