PL183486B1 - Sposób i system dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta - Google Patents

Abstract

1 . Sposób dystrybucji paliwa z identyfikacja klienta, za pomoca fal radiowych, w którym obciaza sie klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji na jednym z wielu dystrybutorów rozmieszczonych w obszarze dys- trybucyjnym, przy czym kazdy z dystrybutorów wymaga aktywacji przez klienta dla inicjacji transakcji, której wynikiem jest sprzedaz, znamienny tym, ze wytwarza sie zbiór niezaleznych pól elektromagnetycznych o okreslo- nym obszarze dzialania sasiadujacym z dystrybutorem przyporzadkowanym kazdemu z tych pól elektromagne- tycznych, przy czym pole elektromagnetyczne odpowia- dajace okreslonemu dystrybutorowi i operacyjny zasieg tego pola elektromagnetycznego nie naklada sie na opera- cyjny zasieg kazdego z pozostalych pól operacyjnych, przyporzadkowanych pozostalym dystrybutorom, spraw- dza sie czy transponder zawierajacy dane identyfikacyjne klienta odpowiadajace konkretnemu rachunkowi klienta dla obciazenia kosztami realizowanej przez klienta trans- akcji, znajduje sie w operacyjnym zasiegu jednego z pól elektromagnetycznych, po czym przeprowadza sie przypi- sanie odebranych przez czytnik, a przechowywanych przez transponder danych identyfikacyjnych klienta, do dystrybutora odpowiadajacego polu elektromagnetyczne- mu w którym znajduje sie transponder, nastepnie spraw- dza sie czy dystrybutor zostal aktywowany przez klienta po stwierdzeniu faktu, iz transponder znajduje sie,............ Fig. 1 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i system dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, z wykorzystaniem dystrybutorów.

Technologia radiowa identyfikacji klienta odbywa się automatycznie i wymaga niewielkiej, lub wręcz żadnej interakcji ze strony klienta. Rozwiązania tego rodzaju są stosowane zwłaszcza w środowisku stacji obsługi, gdzie klienci dokonujący zakupu paliwa do samochodu, zamawiają umycie samochodu lub inne produkty, jak pożywienie, napoje lub inne towary dostępne w sklepie na tej samej posesji lub przez okienko dostępne przy przejeździe.

Zazwyczaj, gdy klient zamawia paliwo na stacji obsługi, to dokonuje opłaty w formie gotówki czy też przy wykorzystaniu karty kredytowej/debetowej, u pracownika stacji, przed lub po zatankowaniu samochodu. Pracownik stacji steruje aktywacją dystrybutora umożliwiając tankowanie. Jeżeli opłata musi być wniesiona przed rozpoczęciem tankowania, pracownik aktywuje przełącznik, zazwyczaj znajdujący się w pobliżu kasy, dla odblokowania dystrybutora, umożliwiając rozpoczęcie tankowania. Gdy tankowanie zostaje zakończone i dysza dystrybutora zostaje ponownie umieszczona w swoim gnieździe, pracownik ręcznie zeruje dystrybutor przez ponowną aktywację przełącznika znajdującego się na kasie.

Przykładem znanego systemu sterowania stacją obsługi, który łączy w sobie sterowanie dystrybutora oraz kasy, jest system sterujący Wayne Plus/2 firmy Wayne Division, Dresser Industries, Inc. Of Austin, Texas. System Wayne Plus/2 zawiera komputer główny lub sterownik stanowiska oraz terminal w punkcie sprzedaży, poprzez który system komunikuje się z pracownikiem stacji.

Komputer główny systemu Wayne Plus/2 wyposażony jest w mikroprocesor oraz kartę sterownika pompy, która to karta jest elektrycznie połączona z wieloma dystrybutorami na stacji, wprowadzając sterownie pracą pomp. Karta sterownika pompy włącza i wyłącza dystrybutor, steruje wielkością przepływu, oraz nadzoruje ilość przetoczonego paliwa. Komputer nadzorczy wyposażony jest także w pamięć, porty komunikacyjne oraz kartę transmisji szeregowej SIO, która może być połączona z komputerową siecią autoryzującą klientów.

Terminal w punkcie sprzedaży, znany także pod nazwą System Sterownia Sprzedażą Wayne Plus, zawiera czytnik kart, służący do odczytywania i identyfikacji kart kredytowych/debetowych, klawiaturę używaną przez pracownika oraz wyświetlacz. Pracownik może wykorzystać terminal do przyjęcia opłaty oraz do sterowania aktywacji dystrybutorów. Jeśli klient wybrał formę płatności w postaci karty kredytowej/debetowej, pracownik przesuwa kartę przez czytnik kart, a informacje o karcie kredytowej/debetowej są przesyłane do oddalonej komputerowej sieci autoryzacji dla weryfikacji i zaksięgowania.

Wiele stacji obsługi wyposażonych jest jednak w czytniki kart kredytowych/debetowych znajdujące się na dystrybutorach obsługiwanych bezpośrednio przez klientów. Przykładem systemu stacji obsługi, który łączy sterowanie dystrybutorem, sterowanie kasą oraz obsługę kart kredytowych/debetowych, która odbywa się przy dystrybutorze jest system Wayne Plus/3™ firmy Wayne Division, Dresser Industries, Inc. Of Austin, Texas. System Wayne Plus/3 jest podobny do systemu Wayne Plus/2 już opisanego, jednakże komputer główny lub sterownik stanowiska został przystosowany do współdziałania z dystrybutorami wyposażonymi w terminale aktywowane przez klienta CAT, elektronicznie połączone z komputerem nadzorczym.

Każdy z aktywowanych przez klientów terminali posiada czytnik kart, wyświetlacz, który prezentuje klientowi komunikaty, klawiaturę wykorzystywaną przez klienta do określenia formy wniesienia płatności oraz wyboru związanego z zatankowaniem samochodu, drukarkę służącą do drukowania rachunków oraz indywidualne dla każdej z dysz dystrybutora wyświetlacze ceny. Przykładami dystrybutorów wyposażonych w takie aktywowane przez klienta

183 486 terminale CAT są dystrybutory Vista firmy Wayne Division, Dresser Industries, Inc. Of Austin, Texas.

Komputer nadzorczy systemu Wayne Plus/3 wyposażony jest w program, nazywany także programem podstawowym, sterujący i współpracujący z terminalami CAT. Przed rozpoczęciem przez klienta tankowania samochodu, klient wykorzystuje klawiaturę terminalu CAT do wyboru sposobu wniesienia opłaty, na przykład gotówką, kartą kredytową/debetową. Jeśli klient wybrał formę wniesienia opłaty wykorzystującą kartę kredytową/debetową, wkłada kartę kredytową^/debetową do czytnika kart terminalu CAT. Klient czeka następnie na pojawienie się komunikatu informującego, że może rozpocząć tankowanie. Terminal CAT przekazuje informacje o karcie kredytowej/debetowej do komputera głównego, który z kolei przekazuje informacje o karcie kredytowej/debetowej do oddalonej komputerowej sieci autoryzującej, w celu weryfikacji i zaksięgowania.

W opisie patentowym nr US 5 340 969 opisano sposób i urządzenie umożliwiające lub odmawiające wykonania transakcji sprzedaży paliwa dokonywanej przy pomocy kart kredytowych.

W obu opisanych systemach wymagana jest interakcja ze strony klienta (w celu dokonania opłaty) czy to z pracownikiem stacji, czy też z aktywowanym przez klienta terminalem CAT znajdującym się przy dystrybutorze.

W opisie patentowym nr US 5 072 380 przedstawiono system automatycznego rozpoznawania samochodu oraz obciążania rachunku klienta, który to system może być wykorzystany w środowisku stacji obsługi. System automatycznie rozpoznaje samochód, wiąże dane dotyczące zamówionych produktów i usług z samochodem.

System przedstawiony w opisie patentowym nr US 5 072 380 zawiera antenę wbudowaną w podłoże w pobliżu pompy dystrybutora paliwa. Antena jest połączona ze sterownikiem umieszczonym w obudowie znajdującej się w pobliżu anteny. Sterownik steruje wyjściowym sygnałem radiowym wysyłanym przez antenę oraz może wykryć radiowy sygnał wejściowy. Antena jest stale zasilona, przez co tworzy w obszarze tankowania pole elektromagnetyczne o określonej częstotliwości radiowej.

System opisany w dokumencie US 5 072 380 ponadto zawiera przymocowany do samochodu emiter (lub kartę). Karta zawiera cewkę dla częstotliwości radiowych oraz zintegrowany z nią obwód elektryczny. Gdy karta znajduje się w polu elektromagnetycznym, pole elektromagnetyczne zasila kartę. Aktywowana w ten sposób karta emituje zakodowany impulsowy sygnał elektromagnetyczny. Sterownik odbiera sygnał i przekształca go w strumień bitów danych. Komputer odbiera strumień bitów danych od sterownika i z kolei wykorzystuje te dane do wyświetlenia informacji na wyświetlaczu dystrybutora, do sterowania dystrybutorem oraz do przeprowadzenia transakcji finansowej.

Niedogodnością rozwiązania według patentu US 5 072 380 jest fakt, iż antena która emituje pole elektromagnetyczne, jest wbudowana w podłoże w pobliżu dystrybutora. Instalacja takiej anteny (lub anten w sytuacji gdy na stacji znajduje się większa liczba dystrybutorów) jest kosztowna i powoduje zagrożenie pożarowe ze strony wycieków paliwa lub przecieków ze zbiorników paliwa typowo umieszczonych pod ziemią, w pobliżu dystrybutorów. Ponadto, w przypadku gdy zainstalowano wiele dystrybutorów, a co za tym idzie wiele anten oraz wiele sterowników, system w niewystarczający sposób zabezpiecza przed jednoczesną aktywacją karty samochodu przez więcej niż jedną antenę oraz przed jednoczesnym wykryciem przez więcej niż jeden sterownik, co może mieć miejsce gdy anteny są umieszczone blisko siebie, a przez to zakłócają się wzajemnie. Ponadto, system nie wyklucza sytuacji, w której wykryta zostaje nieodpowiednia karta samochodu nie przeznaczona do transakcji związanych z tankowaniem samochodu.

Wiele ze stacji obsługi wprowadza niezależne tankowanie z obu stron dystrybutora i/lub posiada kilka znajdujących się w niewielkiej odległości od siebie rzędów dystrybutorów. W takim ustawieniu dystrybutorów i systemie z rozwiązania według patentu US 5 072 380, karta samochodu, który zatrzymał się pomiędzy antenami może być wykryta przez niewłaściwy kontroler, to znaczy niezwiązany z dystrybutorem z którego tankowane jest do samochodu

183 486 paliwo, lub może być rozpoznany przez sterownik w sposób niewłaściwy, to znaczy gdy samochód zatrzymał się w pobliżu dystrybutora, ale nie pobiera z niego paliwa.

Istnieją także inne systemy automatycznej identyfikacji, które wykorzystują technologię radiową. Na przykład, Texas Instrument Incorporated of Dallas, Texas, sprzedaje kilka systemów identyfikacji radiowej, takich jak produkty z linii TIRIS™ (Texas Instruments Registration and Identyfication System). Linia produktów TIRIS™ obejmuje pracujące na częstotliwości radiowej transpondery (tylko do odczytu jak i do odczytu/zapisu) zarówno nisko jak i wysoko częstotliwościowe, które mogą być przymocowane lub wbudowane w obiekty jak i użytku ręcznego. Czytniki, poprzez anteny, wysyłają do transponderów fale o częstotliwości radiowej, a transpondery nadają przechowywane przez siebie dane do czytnika w celu przetworzenia. Proponowane zastosowanie linii produktów TIRIS™ obejmuje system automatycznego dostępu do miejsca parkingowego obejmujący bariery wjazdowe i wyjazdowe, system uniemożliwiający kradzież samochodu (gdy transponder jest umieszczony w kluczykach samochodu, a moduł nadajnika-odbiomika znajduje się w pobliżu stacyjki rozruchowej), oraz system tankowania paliwa (gdzie transponder jest umieszczony pod zbiornikiem paliwa samochodu, a nadajnik-odbiomik umieszczony jest w dyszy dystrybucyjnej). Jednak zastosowanie systemu do dystrybucji paliwa, nie jest korzystne, ponieważ konserwacja, naprawa lub wymiana nadajnika-odbiomika umieszczonego w dyszy dystrybucyjnej może sprawiać problemy obsługowe, ponadto rozmieszczenie nadajnika-odbiomika oraz transpondera może powodować zagrożenie pożarowe.

Zastosowanie wspomnianej technologii radiowej identyfikacji klienta RF-CID w środowisku stacji obsługi, wiąże się ze wspomnianymi problemami. W dużych stacjach obsługi z wieloma wysepkami dwustronnych dystrybutorów oraz o dużym natężeniu mchu, istnieje możliwość niezamierzonego przesłuchu, to znaczy odczytu z transpondera identyfikującego klienta przymocowanego do samochodu przez niewłaściwą antenę/czytnik. Przesłuch może powodować błędne obciążenie klienta kosztami usługi, której nigdy nie odebrał. Dotychczas dostępne na rynku czytniki mogą być fizycznie łączone lub sterowne w inny sposób tak, aby zsynchronizować przesyłane impulsy, system i strategia skutecznego synchronizowania wielu czytników w środowisku stacji obsługi mająca na celu ograniczenie jeśli nie wyeliminowanie przesłuchów, nie została jeszcze opracowana. Problem implementacji strategii synchronizacji, uprzednio zdefiniowany, jest bardziej skomplikowany gdy czytniki wypadają z synchronizacji podczas detekcji transponderów.

Oprócz przesłuchów transponderów, inne aspekty procesu identyfikacji klienta są dalekie od ideału, gdy w środowisku stacji obsługi wykorzystywana jest technologia radiowej identyfikacji klientów. Jak już wspomniano, system rozpoznawania samochodu przedstawiony w opisie patentowym nr US 5 072 380, oprócz wprowadzenia niepraktycznego układu antena/sterownik, wykorzystuje sposób identyfikacji, który rozpoczyna aktywację rachunku gdy stwierdzi iż samochód zatrzymał się w pobliżu anteny, po takim stwierdzeniu blokuje wszystkie pozostałe anteny (i odpowiadające im sterowniki dystrybutorów) uniemożliwiając im odczytanie tego samego transpondera. Powyższe rozwiązanie może być przydatne w wyidealizowanym modelu stacji obsługi o przewidywalnym wzorze przepływu samochodów, ten sposób aktywacji nie jest pewny w przypadku stacji o wielu wysepkach z dwustronnymi dystrybutorami i może powodować niewłaściwą lub kłopotliwą aktywację klientów.

Istnieje więc potrzeba opracowania systemu radiowej identyfikacji klienta RF-CID dla stacji obsługi, który w sposób niezawodny i dokładny obciąża klientów za zamówione usługi lub produkty w środowisku posiadającym wiele dystrybutorów i/lub stanowisk sprzedaży.

Sposób dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, w którym obciąża się klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji na jednym z wielu dystrybutorów rozmieszczonych w obszarze dystrybucyjnym, przy czym każdy z dystrybutorów wymaga aktywacji przez klienta dla inicjacji transakcji, której wynikiem jest sprzedaż, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wytwarza się zbiór niezależnych pól elektromagnetycznych o określonym obszarze działania sąsiadującym z dystrybutorem przyporządkowanym każdemu z tych pól elektromagnetycznych, przy czym pole elektromagnetyczne odpowiadające określonemu dystrybutorowi i operacyjny zasięg tego pola elektromagnetycznego nie

183 486 nakłada się na operacyjny zasięg każdego z pozostałych pól operacyjnych, przyporządkowanych pozostałym dystrybutorom, sprawdza się czy transponder zawierający dane identyfikacyjne klienta odpowiadające konkretnemu rachunkowi klienta dla obciążenia kosztami realizowanej przez klienta transakcji, znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, po czym przeprowadza się przypisanie odebranych przez czytnik, a przechowywanych przez transponder danych identyfikacyjnych klienta, do dystrybutora odpowiadającego polu elektromagnetycznemu w którym znajduje się transponder, następnie sprawdza się czy dystrybutor został aktywowany przez klienta po stwierdzeniu faktu, iż transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, przy czym jeśli przeprowadzono sprawdzenie stwierdzające iż aktywacja dystrybutora nastąpiła po wcześniejszym stwierdzeniu iż transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, wtedy i tylko wtedy przypisuje się dane identyfikacyjne odebrane przez czytnik do transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor, tak więc wydaje się zgodę na przeprowadzenie transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor, przy czym obciąża się kosztami transakcji rachunek klienta odpowiadającego danym identyfikacyjnym.

Korzystnym jest, że po stwierdzeniu iż transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, a przed zezwoleniem na dokonanie transakcji na aktywowanym dystrybutorze, sprawdza się czy rachunek klienta odpowiadający danym identyfikacyjnym klienta jest ważny i posiada autoryzację umożliwiającą obciążenie kosztami transakcji tylko ważnego rachunku klienta.

Korzystnym jest, że podczas sprawdzania ważności rachunku klienta uzyskuje się dostęp do odległej sieci komputerowej dla weryfikacji rachunku, ewentualnie uzyskuje się dostęp do lokalnego pliku w celu weryfikacji rachunku.

Korzystnym jest, że sprawdzanie ważności rachunku klienta przeprowadza się po aktywacji dystrybutora, ewentualnie przed aktywacją dystrybutora.

Korzystnym jest, że jako dystrybutor stosuje się dystrybutor paliwa i stosuje się transponder montowany w pojazdach.

W odmiennym rozwiązaniu według wynalazku sposób dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, w którym obciąża się klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji na jednym z wielu dystrybutorów rozmieszczonych w obszarze dystrybucyjnym, przy czym każdy z dystrybutorów wymaga aktywacji przez klienta dla inicjacji transakcji, której wynikiem jest sprzedaż, tworzy się zbiór niezależnych pól elektromagnetycznych o określonym obszarze działania sąsiadującym z dystrybutorem przyporządkowanym każdemu z tych pól elektromagnetycznych, przy czym pole elektromagnetyczne przyporządkowane określonemu dystrybutorowi i operacyjny zasięg tego pola elektromagnetycznego nie nakłada się na operacyjny zasięg każdego z pozostałych pól operacyjnych, przyporządkowanych pozostałym dystrybutorom, charakteryzuje się tym, że sprawdza się czy transponder zawierający dane identyfikacyjne klienta odpowiadające konkretnemu rachunkowi klienta dla obciążenia kosztami realizowanej przez klienta transakcji, znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, po czym przeprowadza się przypisanie odebranych przez czytnik, a przechowywanych przez transponder danych identyfikacyjnych klienta do dystrybutora odpowiadającego polu elektromagnetycznemu w którym znajduje się transponder, przy czym po stwierdzeniu że transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu pola elektromagnetycznego, wprowadza się sygnalizację obecności w zasięgu sygnalizującą klientowi obecność transpondera w polu elektromagnetycznym, następnie sprawdza się czy dystrybutor został aktywowany przez klienta po stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, natomiast po stwierdzeniu że aktywacja dystrybutora nastąpiła po wcześniejszym stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, przypisuje się dane identyfikacyjne odebrane przez czytnik do transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor, przy czym wydaje się zgodę na przeprowadzenie transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor oraz obciąża się kosztami transakcji rachunek klienta odpowiadający danym identyfikacyjnym.

Korzystnym jest, że przy przeprowadzaniu transakcji realizowanej za pomocą dystrybutora nie obciążą się klienta zgodnie z danymi identyfikującymi klienta odebranymi z trans

183 486 pondera po przekroczeniu wcześniej określonego limitu czasowego przed aktywowaniem dystrybutora, po stwierdzeniu obecności transpondera w zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych.

Korzystnym jest, że po stwierdzeniu obecności, transpondera w zasięgu operacyjnym jednego z pól elektromagnetycznych, a przed aktywacją dystrybutora, umożliwia się klientowi wybór alternatywnego sposobu wniesienia opłaty w procesie transakcji, który nie wymaga wykorzystania danych identyfikacyjnych klienta otrzymanych z transpondera, realizuje się transakcję za pomocą dystrybutora tak, aby nie obciążać rachunku klienta zgodnie z danymi identyfikacyjnymi klienta odebranymi z transpondera po wybraniu przez klienta alternatywnego sposobu wnoszenia opłaty przed aktywacją dystrybutora oraz uniemożliwia się klientowi wybór jednego z alternatywnych sposobów wniesienia opłaty po aktywacji dystrybutora.

Korzystnym jest, że przy przeprowadzaniu transakcji realizowanej za pomocą dystrybutora nie obciążą się klienta zgodnie z danymi identyfikującymi klienta otrzymanymi z transpondera, jeśli transponder nie znajduje się w operacyjnym zasięgu pola elektromagnetycznego przez określony okres czasu przed aktywacją dystrybutora przez klienta.

Korzystnym jest, że przy przeprowadzaniu transakcji realizowanej za pomocą dystrybutora nie obciążą się klienta zgodnie z danymi identyfikującymi klienta otrzymanymi z transpondera, jeśli transponder nie znajduje się już w operacyjnym zasięgu pola elektromagnetycznego odpowiadającego dystrybutorowi po wcześniejszej aktywacji dystrybutora, a przed zakończeniem transakcji.

Korzystnym jest, że rezygnuje się z przekazania klientowi sygnalizacji obecności w zasięgu, jeśli dane identyfikacyjne klienta z transpondera były uprzednio wykorzystywane do realizacji transakcji na dystrybutorze w określonym okresie czasu następującym bezpośrednio po stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych.

Korzystnym jest, że po stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, wykonuje się za pomocą dystrybutora żądane przez klienta funkcje, w odpowiedzi na dane identyfikacyjne klienta odebrane przez czytnik.

Korzystnym jest, że stosuje się transponder montowany w pojazdach, a jako dystrybutor stosuje się dystrybutor paliwa, ewentualnie stosuje się transponder ręczny obsługiwany przez klienta.

Korzystnym jest, że dezaktywuje się sygnalizację obecności klienta w zasięgu po zakończeniu transakcji.

Korzystnym jest, że po stwierdzeniu obecność transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, wyświetla się klientowi na dystrybutorze sygnalizację o rozpoczęciu transakcji.

Korzystnym jest, że stosuje się dystrybutor paliwa mający dyszę, a aktywację dystrybutora przeprowadza się przez podniesienie dyszy, ewentualnie stosuje się dystrybutor paliwa mający dźwignię dyszy, a aktywację dystrybutora przeprowadza się przez podniesienie dźwigni dyszy, ewentualnie stosuje się dystrybutor mający przełącznik wyboru, a aktywację dystrybutora przeprowadza się przez przełączenie tego przełącznika.

Korzystnym jest, że przed zezwoleniem na dokonanie transakcji za pomocą aktywowanego dystrybutora, sprawdza się czy rachunek klienta odpowiadający danym identyfikacyjnym klienta jest ważny i posiada autoryzację umożliwiającą obciążenie kosztami transakcji tylko ważnego rachunku klienta.

Korzystnym jest, że stosuje się transponder do odczytu i zapisu, tak że dane transpondera identyfikujące klienta zawierają informacje o poprzednich transakcjach uaktualnianych na bieżąco.

W odmiennym rozwiązaniu według wynalazku sposób dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, w którym obciążą się klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji na jednym ze zbioru dystrybutorów paliwa znajdujących się w obszarze dystrybucji paliwa do którego wjeżdżają pojazdy i zatrzymują się dla zatankowania paliwa z jednego z dystrybutorów paliwa, przy czym każdy z dystrybutorów paliwa wymaga aktywacji przez klienta dla zainicjowania transakcji polegającej na sprzedaży, w którym to sposobie

183 486 emituje się sygnały radiowe za pomocą zespołu pierwszych anten tak, że zbiór pierwszych niezależnych pól elektromagnetycznych o uprzednio określonym operacyjnym zasięgu tworzy się w sąsiedztwie dystrybutorów paliwa, przy czym każde z pierwszych pól elektromagnetycznych jest przyporządkowane jednemu dystrybutorowi, a operacyjny zasięg tego pierwszego pola elektromagnetycznego nie nakłada się na operacyjny zasięg każdego z pozostałych pierwszych pól elektromagnetycznych, odpowiadającego innemu dystrybutorowi, charakteryzuje się tym, że sprawdza się czy transponder zamontowany w pojeździe zawierający dane identyfikacyjne klienta odpowiadające konkretnemu rachunkowi klienta obciążanemu kosztami realizowanej przez klienta transakcji, znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pierwszych pól elektromagnetycznych, po czym przeprowadza się przypisanie odebranych przez czytnik, a przechowywanych przez transponder zamontowany w pojeździe danych identyfikacyjnych klienta, do dystrybutora odpowiadającego polu elektromagnetycznemu w którym znajduje się transponder zamontowany w pojeździe, a po stwierdzeniu że transponder zamontowany w pojeździe znajduje się w operacyjnym zasięgu pierwszego pola elektromagnetycznego, wprowadza się sygnalizację obecności w zasięgu sygnalizującej klientowi, że zamontowany w pojeździe transponder znajduje się w polu elektromagnetycznym, następnie sprawdza się czy dystrybutor został aktywowany przez klienta po stwierdzeniu faktu, iż zamontowany w pojeździe transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pierwszych pól elektromagnetycznych, a po przeprowadzonym sprawdzeniu stwierdzającym iż aktywacja dystrybutora nastąpiła po wcześniejszym stwierdzeniu iż transponder zamontowany w pojeździe znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, przeprowadza się przypisanie danych identyfikacyjnych odebranych przez czytnik z zamontowanego w pojeździe transpondera, z transakcją realizowaną przez aktywowany dystrybutor i wydaj e się zgodę na przeprowadzenie transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor zgodnie z danymi identyfikacyjnymi klienta.

Korzystnym jest, że dodatkowo emituje się sygnały radiowe za pomocą zespołu drugich anten, przy czym tworzy się zbiór drugich niezależnych pól elektromagnetycznych o uprzednio określonym operacyjnym zasięgu, w sąsiedztwie dystrybutorów paliwa, przy czym każde z drugich pól elektromagnetycznych jest przyporządkowane jednemu dystrybutorowi, a operacyjny zasięg każdego drugiego pola elektromagnetycznego nie nakłada się na operacyjny zasięg każdego z pozostałych drugich pól elektromagnetycznych, odpowiadającego innemu dystrybutorowi, przy czym drugie pola elektromagnetyczne posiadają niewielki zasięg operacyjny w stosunku do zasięgu operacyjnego pierwszych pól elektromagnetycznych, następnie sprawdza się czy transponder ręczny zawierający dane identyfikacyjne klienta odpowiadające konkretnemu rachunkowi klienta obciążanemu kosztami realizowanej przez klienta transakcji, znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z drugich pól elektromagnetycznych, po czym przeprowadza się przypisanie odebranych przez czytnik, a przechowywanych przez transponder ręczny danych identyfikacyjnych klienta, do dystrybutora odpowiadającego polu elektromagnetycznemu w którym znajduje się transponder ręczny, a po stwierdzeniu że transponder ręczny znajduje się w operacyjnym zasięgu drugiego pola elektromagnetycznego, sprawdza się czy dystrybutor został aktywowany przez klienta po stwierdzeniu że transponder ręczny znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z drugich pól elektromagnetycznych aktywnego dystrybutora, ponadto po stwierdzeniu że transponder ręczny znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z drugich pól elektromagnetycznych, sprawdza się czy dystrybutor paliwa odpowiadający polu elektromagnetycznemu w którym znalazł się transponder ręczny, został przez klienta aktywowany, przy czym po stwierdzeniu że transponder ręczny znajduje się w zasięgu operacyjnym jednego z drugich pól elektromagnetycznych, stwierdza się że nastąpiła aktywacja odpowiadającego polu elektromagnetycznemu dystrybutora paliwa, przypisanie danych identyfikacyjnych klienta odebranych przez czytnik z transpondera ręcznego z transakcją realizowaną na aktywnym dystrybutorze, przy czym wydaje się zgodę na przeprowadzenie transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor zgodnie z danymi identyfikacyjnymi klienta pochodzącymi z transpondera ręcznego, a po stwierdzeniu iż transponder zamontowany w pojeździe znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pierwszych pól elektromagnetycznych, oraz jeśli przed aktywacją odpowiadającego temu polu elektromagnetycznemu

183 486 dystrybutora paliwa stwierdzono iż transponder ręczny znajduje się w operacyjnym zasięgu drugiego pola elektromagnetycznego odpowiadającego temu samemu dystrybutorowi paliwa, wtedy rezygnuje się z wykorzystania danych identyfikacyjnych klienta pochodzących z transpondera zamontowanego w pojeździe tak, że w procesie realizacji transakcji sprzedaży na tym dystrybutorze paliwa wykorzystuje się dane identyfikacyjne klienta pochodzące z transpondera ręcznego.

Korzystnym jest, że stosuje się dystrybutor paliwa z dyszą, a aktywację dystrybutora paliwa przeprowadza się przez podniesienie dyszy, ewentualnie stosuje się dystrybutor paliwa z dźwignią dyszy, a aktywację dystrybutora paliwa przeprowadza się przez podniesienie dźwigni dyszy.

Korzystnym jest, że przynajmniej jako jedną antenę stosuje się antenę ręczną umieszczoną przed zamontowanym w pojeździe transponderem znajdującym się w zasięgu dystrybutora.

Korzystnym jest, że stosuje się pojazd z przymocowanym montowanym w pojazdach transponderem, zawierający komputer pokładowy, a transponder jest połączony z komputerem pokładowym dla odczytania informacji diagnostycznych pojazdu i przesłania ich z transpondera do jednej z pierwszych anten.

Korzystnym jest, że obszar dystrybucji paliwa obejmuje budynek stacji obsługi, a przynajmniej jedna z trzecich anten jest przyporządkowana do czytnika umieszczonego wewnątrz budynku stacji obsługi, przy czym dodatkowo emituje się sygnały radiowe z trzeciej anteny i wytwarza się pole elektromagnetyczne o określonym zasięgu operacyjnym wewnątrz budynku stacji obsługi dla współpracy z transponderem ręcznym i realizacji transakcji wewnątrz budynku stacji obsługi.

Korzystnym jest, że obszar dystrybucji obejmuje myjnię samochodową czytnik przypisany do tej myjni samochodowej oraz przynajmniej jedną drugą antenę przypisaną do czytnika myjni samochodowej, przy czym emituje się sygnały radiowe z drugiej anteny i wytwarza się pole elektromagnetyczne o określonym zasięgu operacyjnym i do wykorzystania transpondera w realizacji transakcji w myjni samochodowej.

System dystrybucji paliwa z identyfikacją klientą za pomocą fal radiowych, dla obciążenia klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji na jednym z wielu dystrybutorów rozmieszczonych w obszarze dystrybucyjnym, przy czym każdy z dystrybutorów jest aktywowany przez klienta dla inicjacji transakcji której wynikiem jest sprzedaż, zaopatrzony w środki wytwarzające zbiór niezależnych pól elektromagnetycznych o określonym obszarze działania sąsiadującym z określonym dystrybutorem, przy czym pole elektromagnetyczne przyporządkowane dystrybutorowi i operacyjny zasięg tego pola elektromagnetycznego nie nakłada się na operacyjny zasięg innego pola operacyjnego odpowiadającego innemu dystrybutorowi, według wynalazku charakteryzuje się tym, że jest zaopatrzony w środki sprawdzania czy transponder zawierający dane identyfikacyjne klienta odpowiadające konkretnemu rachunkowi klienta obciążanemu kosztami realizowanej przez klienta transakcji, znajdzie się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych oraz dostosowane do odbierania danych identyfikacyjnych klienta zawartych w transponderze, w środki dostarczające sygnał sygnalizacji obecności w zasięgu, wskazujący klientowi obecność transpondera w operacyjnym zasięgu pola elektromagnetycznego, w środki sprawdzające czy dystrybutor został aktywowany przez klienta po stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, w środki przypisujące dane identyfikacyjne klienta odebrane w transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor, wtedy i tylko wtedy, kiedy przeprowadzono sprawdzenie stwierdzające iż aktywacja dystrybutora nastąpiła po wcześniejszym stwierdzeniu że transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych.

Korzystnym jest, że dystrybutor jest dystrybutorem paliwa mającym dyszę, a aktywację dystrybutora oznacza podniesienie dyszy, ewentualnie dystrybutor jest dystrybutorem paliwa mającym dźwignię dyszy, a aktywację dystrybutora oznacza podniesienie dźwigni dyszy.

Korzystnym jest, że system dodatkowo jest zaopatrzony w środki pozwalające, przed zezwoleniem na dokonanie transakcji na aktywowanym dystrybutorze, na stwierdzenie czy

183 486 rachunek klienta odpowiadający danym identyfikacyjnym klienta jest ważny i posiada autoryzację umożliwiającą obciążenie kosztami transakcji tylko ważnego rachunku klienta.

W odmiennym rozwiązaniu według wynalazku system dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, dla obciążenia klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji, przy wykorzystaniu danych identyfikacyjnych klienta zawartych w transponderze, zawierający zespół dystrybutorów, z których każdy dystrybutor ma przyporządkowaną przynajmniej jedną strefę dystrybucyjną w której klient przeprowadza transakcję tankowania, zespół anten, z których każda antena jest przypisana do przyporządkowanej strefy dystrybucyjnej i posiada określony zasięg operacyjny w przyporządkowanej do niej strefie dystrybucyjnej, przynajmniej jeden czytnik połączony z antenami dostosowany do emitowania sygnałów radiowych poprzez anteny w ich obszarach operacyjnych, oraz dostosowany do odbierania poprzez anteny danych identyfikacyjnych klienta pochodzących z transpondera, gdy transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednej z anten, charakteryzuje się tym, że jest zaopatrzony w środki sterowania anten emitujących sygnały radiowe unikając odbioru danych identyfikacyjnych klienta z transpondera znajdującego się w zasięgu operacyjnym przypisanym do jednej ze stref dystrybucyjnych i odbioru przez anteny przypisane do innego z obszarów dystrybucyjnych oraz w środki przetwarzania sygnałów połączone z przynajmniej jednym czytnikiem oraz dystrybutorami, przyporządkowujące dane identyfikacyjne klienta odebrane w obszarze dystrybucyjnym z transakcją przeprowadzaną na przyporządkowanym dystrybutorze.

Korzystnym jest, że zespół anten zawiera pierwszą grupę anten skierowaną w kierunku pierwszym, oraz drugą grupę anten skierowaną w kierunku drugim, a środki sterujące sygnałami radiowymi obejmują środki synchronizujące emisję sygnałów radiowych poprzez, pierwszy zespół, tak że ich emisja następuje w innym czasie w stosunku do emisji sygnałów radiowych poprzez drugi zespół anten.

Korzystnym jest, że środki sterowania sygnałów radiowych są zaopatrzone w środki zabezpieczania przed nałożeniem się obszaru operacyjnego jednej anteny, na obszar operacyjny każdej z pozostałych anten.

Korzystnym jest, że przynajmniej jedna z anten jest skierowana w pierwszym kierunku i przynajmniej jedna z anten jest skierowana w drugim kierunku, a ponadto środki sterujące sygnałami radiowymi są zaopatrzone w środki synchronizacji sygnałów radiowych, tak że emitowane sygnały radiowe poprzez pierwsze anteny są oddzielone pomiędzy emisjami czasem synchronizacji, a anteny skierowane w pierwszym kierunku emitują sygnały radiowe podczas trwania czasu synchronizacji emisji sygnałów radiowych emitowanych przez anteny skierowane w drugim kierunku.

Korzystnym jest, że przynajmniej jeden czytnik jest czytnikiem nadrzędnym mającym procesor oraz przynajmniej jeden kanał poprzez który połączony jest z jedną z anten, oraz przynajmniej jeden czytnik podrzędny mający procesor oraz przynajmniej jeden kanał poprzez który połączony jest z jedną z pozostałych anten, a środki sterowania sygnałem radiowym są zaopatrzone w linię sygnału synchronizacji łączącą procesory czytnika podrzędnego i nadrzędnego, sygnał synchronizacji zmieniający się pomiędzy pierwszym a drugim stanem, wygenerowany przez procesor czytnika nadrzędnego na linii sygnału synchronizacji, tak że gdy sygnał sygnalizacji znajduje się w pierwszym stanie, czytnik nadrzędny nakazuje emisję sygnałów radiowych poprzez antenę połączoną ze swoim co najmniej jednym kanałem, a procesorowi czytnika podrzędnego nakazuje emisję sygnału radiowego poprzez antenę połączoną z jego przynajmniej jednym kanałem, przez co realizuje synchronizację emisji sygnałów radiowych przez anteny połączone z kanałami odpowiednich czytników.

Korzystnym jest, że każdy z czytników zawiera przynajmniej pierwszy i drugi kanał, a każdy z nich ma dołączoną antenę, przy czym sygnał synchronizacji zawiera impuls o zmiennej długości, długość tego impulsu wskazuje na konkretny kanał z przynajmniej pierwszego i drugiego kanału, w taki więc sposób impuls o zmiennej długości sygnału synchronizacji wskazuje procesorom czytników nadrzędnego i podrzędnego, emisję sygnału radiowego poprzez anteny połączone z tym samym jednym z przynajmniej pierwszego lub drugiego kanału, w tym samym czasie, przez co synchronizując emisje radiowe realizowane przez anteny połączone z tymi samymi kanałami z przynajmniej pierwszego i drugiego kanału.

183 486

W odmiennym rozwiązaniu według wynalazku system dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta za pomocą fal radiowych, dla obciążenia klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji, zaopatrzony w transponder zawierający dane identyfikacyjne klienta, dystrybutor dostępny z przynajmniej dwóch stron oraz strefę dystrybucyjną przypisaną do każdej z tych stron, w której przy pomocy dystrybutora klient przeprowadza transakcję tankowania, zespół anten, z których każda antena jest przyporządkowana strefie dystrybucyjnej dystrybutora, oraz ma określony obszar operacyjny w odpowiednim obszarze dystrybucyjnym, przy czym obszary operacyjne nie nakładają się na siebie, charakteryzuje się tym, że jest zaopatrzony w sygnalizator informujący klienta o obecności w zasięgu, przypisany do dystrybutora i reagujący w sytuacji gdy transponder znajduje się w zasięgu operacyjnym jednej ze stref dystrybucyjnych dystrybutora, oraz przynajmniej w jeden czytnik połączony z antenami, emitujący sygnały radiowe poprzez anteny w każdym z obszarów operacyjnych i odbierających poprzez anteny, dane identyfikacyjne klienta z transpondera, gdy transponder znajduje się w obszarze operacyjnym jednej z anten, jak również w środki przetwarzania sygnałów połączone z przynajmniej jednym czytnikiem oraz dystrybutorem, dla przyporządkowania danych identyfikacyjnych klienta odebranych w obszarze dystrybucyjnym z transakcją przeprowadzaną na przypisanym dystrybutorze, podczas trwania transakcji realizowanej za pomocą dystrybutorą z obciążeniem kosztami klienta, zgodnie z danymi identyfikacyjnymi klienta.

Korzystnym jest, że anteny wystają na zewnątrz po przeciwnych stronach dystrybutora oraz są ułożone w stosunku do dystrybutora w taki sposób iż każda z anten generuje pole elektromagnetyczne skierowane w dół i na zewnątrz w stosunku do dystrybutora skierowanego w stronę przypisanego mu obszaru dystrybucyjnego, a druga strona anteny generuje pole elektromagnetyczne w górę i na zewnątrz w stosunku do drugiej strony dystrybutora.

Korzystnym jest, że anteny wystają na zewnątrz po przeciwnych stronach dystrybutora tak, że płaszczyzna anteny jest prostopadła do ścian dystrybutora.

Korzystnym jest, że zasięg operacyjny anteny wynosi około 15-203 cm (6-84 cali) głębokości, mierząc od odpowiedniej ściany dystrybutora.

Korzystnym jest, że anteny są antenami bliskiego zasięgu zamontowanymi do dystrybutora współpracującego z transponderem ręcznym.

Korzystnym jest, że zasięg transpondera anteny bliskiego zasięgu wynosi 7 do 15 cm (3 do 6 cali).

Korzystnym jest, że zespół anten obejmuje antenę dalekiego zasięgu zamontowaną na dystrybutorze, przeznaczoną do wykorzystania wraz z transponderem zamontowanym w pojeździe oraz antenę bliskiego zasięgu zamontowaną na dystrybutorze, przeznaczoną do wykorzystania wraz z transponderem ręcznym.

W odmiennym rozwiązaniu według wynalazku system dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, dla obciążenia klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji, charakteryzuje się tym, że jest zaopatrzony w zespół transponderów zawierających dane identyfikacyjne klienta, przy czym zespół transponderów zawiera przynajmniej jeden transponder zamontowany w pojeździe i przynajmniej jeden transponder ręczny, dystrybutor posiadający przynajmniej jeden przypisany obszar dystrybucyjny, w którym klient za pomocą dystrybutora przeprowadza transakcję tankowania, zespół anten obejmujący przynajmniej jedną antenę dalekiego zasięgu posiadającą określoną strefę operacyjną dalekiego zasięgu w obszarze dystrybucyjnym, oraz przynajmniej jedną antenę bliskiego zasięgu posiadającą określoną strefę operacyjną w obrębie strefy dystrybucyjnej dystrybutora, przy czym antena dalekiego zasięgu zamontowana na dystrybutorze, przeznaczona jest do wykorzystania wraz z transponderem zamontowanym w pojeździe, a antena bliskiego zasięgu zamontowana na dystrybutorze, przeznaczona jest do wykorzystania wraz z transponderem ręcznym, przynajmniej jeden czytnik połączony operacyjnie z antenami, emitujący sygnały radiowe poprzez antenę dalekiego zasięgu w określonym dalekim obszarze operacyjnym w obszarze dystrybucyjnym, oraz poprzez anteny bliskiego zasięgu w określonym obszarze operacyjnym w obszarze dystrybucyjnym, oraz odbierających dane identyfikacyjne klienta odpowiednio poprzez anteny dalekiego zasięgu lub anteny bliskiego zasięgu z transpondera zamontowanego w pojeździe lub transpondera ręcznego, gdy transponder zamontowany w pojeździe lub transpon

183 486 der ręczny znajdują się w określonym obszarze operacyjnym anteny dalekiego zasięgu lub anteny bliskiego zasięgu, w obszarze dystrybucyjnym, a ponadto jest zaopatrzony w urządzenie przetwarzań dla danych połączone z przynajmniej jednym czytnikiem oraz dystrybutorem, łączące dane identyfikacyjne klienta odebrane w obszarze dystrybucyjnym z transakcją przeprowadzaną na przypisanym dystrybutorze, podczas trwania transakcji realizowanej przy wykorzystaniu dystrybutora jej kosztami obciążany jest klient zgodnie z danymi identyfikacyjnymi klienta, przy czym urządzenia przetwarzania danych pracują tak, że rezygnują z wykorzystania transpondera zamontowanego w pojeździe przy obciążaniu klienta kosztami transakcji, natomiast umożliwiają wykorzystanie transpondera ręcznego przy obciążeniu klienta kosztami transakcji, gdy oba transpondery, zamontowany w pojeździe oraz ręczny, znajdą się w określonych, odpowiednio dalekim obszarze operacyjnym i bliskim obszarze operacyjnym, w strefie dystrybucyjnej.

Korzystnym jest, że system dodatkowo zawiera sygnalizator obecności w zasięgu przypisany do dystrybutora oraz wskazujący obecność transpondera zamontowanego w pojeździe lub transpondera ręcznego w określonym obszarze operacyjnym anteny dalekiego zasięgu lub anteny bliskiego zasięgu, w obszarze dystrybucyjnym.

Korzystnym jest, że w przypadku gdy zarówno transponder zamontowany w pojeździe jak i transponder ręczny znajdują się w wewnątrz strefy dystrybucyjnej, urządzenia przetwarzania danych są wysterowane do rezygnacji z wykorzystania transpondera zamontowanego w pojeździe przy obciążaniu klienta kosztami transakcji i do wykorzystania transpondera ręcznego przy obciążeniu klienta kosztami transakcji.

Korzystnym jest, że określony daleki zasięg operacyjny obejmuje odległość umożliwiającą zatankowanie pojazdu, mierząc od dystrybutora.

Korzystnym jest, że określony bliski zasięg operacyjny obejmuje miejsce w obrębie kilkunastu centymetrów (kilku cali) od anteny bliskiego zasięgu w którym może zostać umieszczony przez klienta transponder ręczny.

Sposób i system dystrybucyjny według wynalazku, wykorzystują możliwości radiowej identyfikacji klienta w środowisku stacji obsługi i zapewniają dokładne obciążenia klienta kosztami dokonanego zamówienia.

Rozwiązania według wynalazku przezwyciężają problemy stanu techniki przez wprowadzenie niezawodnego, bezpiecznego, przyjaznego dla klienta systemu identyfikacji, który zapewnia automatyczną identyfikację usługi i produkty zamówione przez klienta na stacji obsługi oraz obciążenie rachunku klienta wszystkimi dokonanymi przez klienta transakcjami. System według wynalazku łatwo integruje się z istniejącymi systemami stacji obsługi, wprowadzając globalną identyfikację klienta, rozliczanie transakcji, stan rachunku oraz sterowanie dystrybutorami.

Wraz z systemem identyfikacji klienta według wynalazku, klient wyposażony zostaje w bardziej elastyczny w sposobie wykorzystania, transponder zarówno dalekiego zasięgu montowany w samochodach i/lub bliskiego zasięgu transponder ręczny do automatycznej identyfikacji klienta oraz rozliczania transakcji. Klient ma możliwość sterowania ręcznego transakcją eliminując funkcję transpondera i możliwość wybrania bardziej tradycyjnej formy płatności. Oba typy transponderów zawierają dane identyfikujące klienta, które są emitowane w odpowiedzi na sygnały o określonej częstotliwości radiowej.

System może zawierać anteny dalekiego zasięgu, które są zamontowane na szczycie dystrybutorów paliwa oraz anteny bliskiego zasięgu, które są zamontowane po bokach dystrybutorów paliwa. Czytniki zabudowane wewnątrz dystrybutorów wysyłają impulsy o częstotliwości radiowej do anten, które z kolei przekształcają impulsy energetyczne w zmiany pola elektromagnetycznego. Anteny są umieszczone optymalnie tak, aby zmiany pola elektromagnetycznego obejmowały określony obszar w pobliżu dystrybutora. Częstotliwość, moc oraz konstrukcja anteny, są tak dobrane, aby zapewnić odpowiedni obszar odbioru oraz wyeliminować sygnały odbite, które występują dla częstotliwości UHF. Obszary są tak dobrane, iż nie występuje lub występuje niewielkie nałożenie się pól elektromagnetycznych, które mogą zostać wytworzone przez sąsiadujące lub znajdujące się w pobliżu dystrybutory. W przypadku anten dalekiego zasięgu, pole elektromagnetyczne może pokryć obszar, który rozciąga się

183 486 w promieniu około 1,5 m od dystrybutora, podczas gdy w przypadku anten bliskiego zasięgu, pole elektromagnetyczne może rozciągać się w promieniu kilkunastu cm od dystrybutora.

Anteny przechwytują także dane identyfikacyjne klienta wysyłane przez transpondery. W szczególności jeśli zamontowany w pojeździe transponder znajdzie się w obszarze pola elektromagnetycznego generowanego przez antenę dalekiego zasięgu, transponder zmontowany w pojeździe zostanie aktywowany i prześlę swój kod identyfikacyjny klienta CID. Antena dalekiego zasięgu przechwyci kod identyfikacyjny klienta i prześle ten kod do połączonego z nią czytnika w celu zdekodowania i przetworzenia. Podobnie, jeśli transponder ręczny znajdzie się w polu elektromagnetycznym wytworzonym przez antenę bliskiego zasięgu, na przykład wtedy gdy pomacha transponderem przed anteną bliskiego zasięgu, transponder ręczny zostanie aktywowany i prześle swój kod indentyfikacyjny klienta CID. Antena bliskiego zasięgu przechwyci kod identyfikacyjny klienta i prześle ten kod to połączonego z nią czytnika w celu zdekodowania i przetworzenia.

W celu dalszego zmniejszenia potencjalnych zakłóceń pomiędzy sąsiednimi antenami, lub znajdującymi się w sąsiedztwie dystrybutorami, system według wynalazku koordynuje wysyłaniem impulsów fal z różnych czytników. Zasadniczo, czytniki wysyłają impulsy w odpowiedniej kolejności, tak że impulsy wysyłane są jednocześnie tylko przez anteny skierowane w tę samą stronę. Oczywiście możliwa jest inna koordynacja czasowa impulsów oraz inna konfiguracja anten, eliminująca zakłócenia pochodzące ze znajdujących się w pobliżu dystrybutorów. System wykorzystuje impulsy synchronizujące oraz taktowanie sygnałów w celu koordynacji transmisji impulsów energetycznych przez różne anteny systemu.

System według wynalazku ponadto wprowadza alarm identyfikacyjny, mający za zadanie poinformowanie klienta, iż transponder został wykryty i klient ma możliwość rozpoczęcia tankowania. Alarm może przyjąć postać lampy umieszczonej na dystrybutorze która jest włączona lub wyłączona w odpowiedzi na odpowiednie stany sterujące, takie jak wykrycie lub nie wykrycie transpondera przez stosowną antenę, podniesienie lub odłożenie dyszy dystrybucyjnej, wybór alternatywnego sposobu wniesienia opłaty (na przykład, przy pomocy karty kredytowej/debetowej lub gotówki), ostatnia detekcja i użycie transpondera na stacji obsługi, potwierdzenie zdolności kredytowej, lub odmowa kredytu.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że integruje się on łatwo z interfejsem istniejącego wyposażenia stacji obsługi, a ponadto udostępnia klientowi łatwość wyboru sposobu wniesienia opłaty, nie wykluczając opcji dostępnych w istniejących systemach wnoszenia opłat. System według wynalazku może być łatwo i bez problemów zainstalowany na stacji obsługi.

Przedmiot wynalazku zostanie objaśniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie widok z góry stacji obsługi wyposażonej w system identyfikacji klienta według wynalazku, fig. 2 jest wykresem przedstawiającym przebieg napięcia na kondensatorze transpondera w czasie, dla transpondera wykorzystanego w systemie przedstawionym na fig. 1, fig. 3A przedstawia perspektywiczny widok na tył pojazdu, prezentujący umiejscowienie transpondera zabudowanego na pojeździe, wykorzystanego w systemie przedstawionym na fig. 1, fig. 3B przedstawia kartę ręcznego transpondera oraz transpondera przystosowanego do mocowania wraz z kluczykami samochodu, wykorzystanego w systemie przedstawionym na fig. 1, fig. 4A - widok z boku dystrybutora wykorzystanego w systemie przedstawionym na fig. 1, fig. 4B - widok z tyłu dystrybutora z fig. 4A, fig. 5A widok z boku kolejnego przykładu wykonania dystrybutora wykorzystanego w systemie przedstawionym na fig. 1, fig. 5B - widok z tyłu dystrybutora z fig. 5 A, fig. 6A i 6B są schematami blokowymi przedstawiającymi elementy dystrybutora połączone z komputerem nadzorczym wykorzystane w systemie przedstawionym na fig. 1, fig. 7 jest schematem blokowym okablowania stanowiska biegnącego pomiędzy czytnikami, a komputerem nadzorczym systemu przedstawionego na fig. 1, fig. 8 przedstawia schematyczną reprezentację środowiska stacji obsługi, oraz znajdującego się na niej układu dystrybutorów, ilustrującą strategię synchronizacji czytników systemu przedstawionego na fig. 1, fig. 9A - 9C przedstawiają wykresy sygnałów komunikacyjnych na linii synchronizującej pomiędzy czytnikami nadrzędnymi i podrzędnymi wykorzystanymi w systemie przedstawionym na fig. 1, fig. 10A i 10B przedstawiają

183 486 szczegółowe wykresy komunikacji do i z czytnika nadrzędnego systemu przedstawionego na fig. 1, fig. 11A - 111 oraz fig. 12 przedstawiają schematy blokowe programu, ilustrujące pracę systemu przedstawionego na fig. 1, fig. 13 przedstawia schemat blokowy ilustrujący główne zadania oprogramowania, oraz podsystemów zaangażowanych w obsługę transakcji obejmującej identyfikację klienta CID systemu przedstawionego na fig. 1, fig. 14 - schemat blokowy ilustrujący przepływ danych związanego z zadaniami czytnika transpondera systemu przedstawionego na fig. 1, fig. 15 - schemat blokowy interfejsu funkcji Zwrot Zmiany Stanu systemu przedstawionego na fig. 1, fig. 16 - schemat blokowy ilustrujący Obsługę Żądania Autoryzacji i Odpowiedzi Na Żądanie Autoryzacji systemu przedstawionego na fig. 1, a fig. 17A 17N oraz 17Q przedstawiają schematy blokowe programu ilustrujące zadania związane z podstawową identyfikacją klienta w systemie przedstawionym na fig. 1.

Na fig. 1 odnośnik 10 odpowiada systemowi identyfikacji klienta CID wykorzystującemu cechy prezentowanego wynalazku. System 10 elektronicznie identyfikuje klienta, dokonuje autoryzacji transakcji obejmującej zakup usług i dóbr przez klienta oraz konsekwentnie obciąża rachunek klienta za zakupione usługi. W tym przykładzie wykonania system 10 identyfikuje, autoryzuje i obciąża klienta za usługi dostępne na stacji obsługi. Ogólnie, system 10 umożliwia klientowi podjechanie do dystrybutora paliwa i natychmiastowe rozpoczęcie tankowania paliwa, bez konieczności wchodzenia do budynku stacji obsługi w celu wniesienia opłaty za paliwo, czy też konieczność wkładania karty kredytowej do czytnika znajdującego się w dystrybutorze. Jak to zostanie wyjaśnione, system 10 może ponadto być wykorzystany do sprzedaży innych usług dostępnych na stacji obsługi, takich jak mycie samochodu lub też dokonywania płatności wewnątrz znajdującego się na stacji sklepu.

Obecnie podany zostanie przegląd systemu. W przykładzie wykonania z fig. 1, system 10 jest zastosowany w środowisku stacji obsługi obejmującym dwie wysepki obsługowe 12, a każda z nich posiada dwa dystrybutory lub pompy paliwa 14. Liczba wysepek i pomp, jak i ich wielkość i wzajemne rozmieszczenie mogą zmieniać się wraz z wymaganiami stawianymi przez środowisko. Linie komunikacyjne i synchronizujące, opisane poniżej szczegółowo, łączą dystrybutory 14 z komputerem nadzorczym 16, służącym do sterowania pracą dystrybutorów. Ponadto stanowisko 18, reprezentujące myjnię samochodową, punkt sprzedaży gastronomicznej, stanowisko kasowe lub inny punkt sprzedaży, jest także połączone z komputerem 13. Każdy z dystrybutorów 14 obsługuje obszar dystrybucyjny po każdej z przeciwnych stron dystrybutora, każda z nich posiada przynajmniej jedną dyszę dystrybucyjną (nie przedstawione), oraz aktywowany przez klienta terminal CAT, przedstawiony na fig. 4A i 5A, a służący do przeprowadzania tradycyjnych funkcji związanych z tankowaniem paliwa, jak i funkcji szczegółowo opisanych poniżej. Komputer 16 może być podłączony do sieci (nie przedstawiona) w celu wykonania funkcji obejmujących, ale nie ograniczonych do weryfikacji rachunku klienta.

Czytniki 20 radiowo identyfikujące klienta RF-CID, są umieszczone w każdym z dystrybutorów 12 oraz wewnątrz stanowiska 18 (nie przedstawione), do każdego czytnika 20 podłączone są zamontowane na dystrybutorze 14, cztery anteny: dwie anteny dalekiego zasięgu 22A, 22B zamontowane na szczycie dystrybutora 14, po jego przeciwnych stronach, służące do wykrywania zamontowanych w pojazdach transponderów 23 klienta, oraz dwie anteny bliskiego zasięgu 24A, 24B umieszczone wewnątrz głowicy dystrybutora 14, jedna po każdej ze stron dystrybutora, służące do wykrywania ręcznych transponderów 25 klienta. Tak jak to zostanie opisane szczegółowo, każdy z czytników 20 wykorzystuje cztery anteny 22A, 22B, 24A, 24B każdego z dystrybutorów 14, wysyłając impulsy energetyczne do anten, odczytując dane identyfikacyjne klienta (CID) odebrane przez anteny z transponderów, na przykład 23 lub 25, oraz wysyła dane do komputera nadzorczego 16. Na przykład, zakładając, iż pojazd 28, który wjechał do strefy dystrybucyjnej przed jednym z dystrybutorów 14, posiada zamontowany transponder 23, antena dalekiego zasięgu 22B, (tak jak to pokazano na fig. 1), na dystrybutorze 14 najbliższym pojazdowi, odczyta dane identyfikujące klienta zawarte w transponderze.

Transpondery 23, 24 są znacznikami pracującymi w zakresie częstotliwości radiowych (znaczniki RFID), które mogą być zarówno montowane na samochodach klientów lub być

183 486 elementami niezależnymi trzymanymi w ręku, przyczepionymi do kluczyków samochodowych lub posiadać kształt karty kredytowej. Transpondery 23, 25 zawierają dane identyfikacyjne klienta CID, które są przesyłane w odpowiedzi na odebrane fale o częstotliwości radiowca RF, to znaczy impuls energetyczny, o wcześniej określonej częstotliwości. Fala o częstotliwości radiowej jest wysyłana przez czytnik 20 umieszczony w jednym lub kilku dystrybutorach 14. Anteny 22A, 22B, 24 A, 24B zamontowane na dystrybutorach 14, odbierają przesyłane dane i przekazują je do czytników 20 w celu zdekodowania i dalszego przesłania do komputera nadzorującego 16 lub także do sieci, gdzie dane mogąbyć zweryfikowane, a klient obciążony kosztami paliwa po zakończeniu tankowania lub innym zakupie.

Odpowiednie transpondery 23, 25 anteny 22A, 22B, 24A, 24B, oraz czytniki 20 wykorzystywane w systemie 10 są znane i dostępne.

W jednym z korzystnych przykładów wykonania wynalazku, czytniki są czytnikami nisko-częstotliwościowymi, które wysyłają cykliczne impulsy energetyczne o częstotliwości około 134.2 kHz do anten 22A, 22B, 24A, 24B oraz odbierają sygnały o częstotliwości około 900 MHz. Inne parametry są także odpowiednio dobrane. Altematjwnie, czytnikiem może być także czytnik wysoko-częstotliwościowy. Anteny dalekiego zasięgu są korzystnie antenami bramowymi takimi jak znane anteny G03, G02, G01. Anteny dalekiego zasięgu mogą być także specyficznymi antenami, które są wygięte stosownie do wyglądu dystrybutora 14. Anteny bliskiego zasięgu są korzystnie antenami złożonymi z prętów ferrytowych, lub alternatywnie mogą być zbudowane z obwodów drukowanych zawierających cewkę o odpowiedniej indukcyjności.

Czytniki 20 wysyłają cykliczne nisko-częstotliwościowe impulsy energetyczne o częstotliwości około 134.2 kHz do anten 22A, 22B, 24A, 24B. Anteny 22A, 22B, 24A, 24B z kolei kierują pole elektromagnetyczne wytworzone przez impulsy energetyczne do określonych obszarów sąsiadujących z dystrybutorem. Impuls energetyczny trwa około 50 milisekund (ms) i może zostać wygenerowany co 90 ms do 140 ms. Gdy transponder 23, 25 zostaje wprowadzony w obszar oddziaływania pola elektromagnetycznego, energia odbierana jest za pośrednictwem anteny (nie przedstawiona) przez transponder i przechowywana w małym kondensatorze (także nie przedstawiony). Gdy impuls energetyczny się skończy, transponder 23, 25 przesyła dane identyfikujące klienta wykorzystując energię zgromadzoną w kondensatorze. Anteny 22A, 22B, 24A, 24B zamontowane na dystrybutorze 14 odbierają dane wysyłane przez transponder 23 lub 25 i przesyłają je do komputera nadzorczego 16 lub sieci, gdzie dane te mogą zostać zweryfikowane, a klient obciążony kosztami paliwa po zakończeniu tankowania lub innego zakupu.

Na fig. 2 graficznie zilustrowano pracę transpondera 23 lub 25 współpracującego z czytnikiem 20. W odpowiedzi na wysłany przez czytnik 20 impuls energetyczny (typowo trwający około 50 ms), transponder 23 lub 25 (jeśli znajdują się w zasięgu) zostanie naładowany, co ilustruje wzrost napięcia na jego kondensatorze (nie pokazany). Gdy zostanie naładowany, transponder 23 lub 25 emituje sygnał odpowiedzi (trwający około 20 ms) przesyłając w ten sposób przechowywane dane identyfikacyjne klienta, do czytnika 20. Do czytnika przesyłane są 128 bity, które odbierane są przez antenę (na przykład jedną z anten 22A, 22B, 24A, 24B), gdzie następnie są dekodowane. Gdy dane zostaną przesłane, transponder 23 lub 25 kontynuuje cykl rozładowywania kondensatora zerując transponder, sprawiając iż jest on gotowy do następnego cyklu odczytu. Okres pomiędzy impulsami transmisji znany jest jako czas synchronizacji i trwa około 20 ms, i zależy od określonych kryteriów. Kolejny impuls energetyczny może zostać wysłany około 20 ms do 50 ms, po zakończeniu przez transponder 23 łub 25 transmisji danych. Tak jak to opisano poniżej, czas synchronizacji pomiędzy impulsami wykorzystany jest do koordynacji transmisji impulsów energetycznych pomiędzy różnymi antenami 22A, 22B, 24A, 24B systemu 10.

Według jednego z przykładów wykonania wynalazku, korzystnie jest przesyłać impulsy energetyczne o niskiej częstotliwości, ładując kondensator w transponderze 23 lub 25. Transpondery są tak zaprojektowane, aby emitować sygnały odpowiedzi o wysokiej częstotliwości, w niższym paśmie UHF.

183 486

Odnosząc się do fig. 1, zrozumiałym jest, iż ilustracja ta nie jest przedstawiona w skali. Na typowej stacji obsługi, szerokość dystrybutora 34 wynosi około 48 cali. Ponadto, odległość pomiędzy dystrybutorami 14, na pojedynczej wysepce wynosi około 3,6 do 6 metrów, a odległość pomiędzy znajdującymi się naprzeciwko siebie dystrybutorami 14, na sąsiednich wysepkach 12 wynosi około 8 metrów. Każdy z dystrybutorów paliwa 14 posiada dwa oddzielne obszary dystrybucyjne, po jednej z każdej ze stron dystrybutora 14, gdzie umieszczone są dysze dystrybucyjne oraz rejestratory. Tak jak wskazano powyżej, każdy z obszarów dystrybucyjnych posiada także aktywowany przez klienta terminal CAT, którego klient używa w celu dokonania wyboru dotyczącego na przykład, sposobu wniesienia opłaty, oraz na którym klient odczytuje prezentowane mu komunikaty. Kolejne możliwe rozwiązanie systemu 10 zawiera środowiska z większą niż dwa liczbą wysepek obsługowych, nie koniecznie równoległych względem siebie, lub rozwiązania w których wysepki tworzą krąg z wewnętrznymi i zewnętrznymi rzędami lub wysepkami.

Odnośnie fig. 3A, zamontowany w pojeździe transponder 23 może być zamocowany na tylniej szybie 28 pojazdu 26, korzystnie po tej stronie pojazdu po której znajduje się wlew paliwa 30. Na fig. 3A, zamontowany w pojeździe transponder 23 umieszczony jest około pięciu cm od górnej 32 i bocznej 34 krawędzi tylnej szyby. Montowany w pojeździe transponder 23 może być umieszczony na szybie 28 przy pomocy przylepnej wkładki VELCRO®. Jedna z wkładek jest przyklejana do transpondera 23, a druga jest przyklejana do wewnętrznej powierzchni szyby 28 pojazdu. Mimo iż montowany w pojeździe transponder 23 został przedstawiony jako umieszczony na tylniej szybie 28 pojazdu 26, inne umiejscowienie transpondera może być odpowiednie, na przykład boczna szyba, a jest to uzależnione od konfiguracji anten dalekiego zasięgu 22A, 22B. Ponadto, mogą zostać wykorzystane inne sposoby przymocowania transpondera 23 do pojazdu.

Na fig. 3B przedstawiono dwie odmiany ręcznego transpondera 25, którym klient może pomachać przed jedną z anten bliskiego zasięgu 24A, 24B zamontowanych po przeciwnych stronach dystrybutora 14. Transponder ręczny 25 może być jednostką 25 A przymocowywaną do kluczyków lub łańcuszka lub jednostką 25B o kształcie karty kredytowej, lub posiadać inny odpowiedni kształt przystosowany do użycia ręcznego. Odmiany kształtu i rozmiarów transpondera 25 są odpowiednio dobrane.

Figury 4A i 4B ilustrują rozmieszczenie zamontowanych anten 22A, 22B, 24A, 24B na dystrybutorze 14. Dwie anteny dalekiego zasięgu, lub przeznaczone do pracy z transponderem zamontowanym w pojeździe, 22A, 22B są korzystnie zamontowane na szczycie 36 dystrybutora 14. Każda z anten dalekiego zasięgu 22A lub 22B wystaje poza każdą ze ścian 38A lub 38B dystrybutora 14 tak, że płaszczyzna anteny jest zasadniczo prostopadła do ściany 38A lub 38B dystiybutora 14. Anteny 22A, 22B nadają w taki sam sposób po każdej ze stron anteny, prostopadle do płaszczyzny anteny. Anteny 22A, 22B dlatego też są umieszczone w taki sposób, aby pole elektromagnetyczne generowane z jednej strony anteny, było kierowane w stronę obszaru dystrybucyjnego dla samochodu znajdującego się po właściwej stronie dystrybutora 14, a pole elektromagnetyczne powstające po drugiej stronie anteny, jest kierowane w górę i na zewnątrz w stosunku do drugiej strony dystrybutora 14, tak jak to pokazano.

Lokalizacja na szczycie 36 dystrybutora zapewnia optymalną pracę przy odczytywaniu transponderów 23 zabudowanych na pojazdach. Umiejscowienie i orientacja anten 22A, 22B dalekiego zasięgu, eliminuje ponadto problemy związane z odczytywaniem transponderów 23 zamontowanych na pojazdach znajdujących się po przeciwnej stronie dystrybutora 14. Ponadto, wraz z takim umiejscowieniem i orientacją, emitowane fale radiowe mają mniejszą szansę osiągnięcia stref dystrybucyjnych sąsiednich wysepek obsługowych 12.

Anteny bliskiego zasięgu, lub anteny 24A, 24B współpracujące z transponderami ręcznymi przymocowanymi do kluczyków, czy też w kształcie karty kredytowej, są korzystnie zamontowane wewnątrz głowicy dystrybutora 14, za odpowiednimi światłami 45A, 45B sygnalizującymi autoryzację. Światła sygnalizujące autoryzację 45A, 45B informują klienta, że posiada on lub ona autoryzację i może rozpocząć tankowanie. Każda z anten bliskiego zasięgu 24A lub 24B jest umieszczona po każdej ze stron 34A lub 34B, odpowiednio dystrybutora 14 tak jak to pokazuje fig. 4B. Anteny 24A, 24B są także umieszczone w pobliżu przeciwnych

183 486 krańców 46 dystrybutora 14 tak, jak to pokazuje fig. 4A. Takie rozmieszczenie anten 24A, 24B pomaga zapobiec odczytaniu transponderów znajdujących się po przeciwnej stronie dystrybutora 14. W kolejnym przykładzie wykonania, światła 45A, 45B sygnalizujące autoryzację, mogąbyć umieszczone poza dystrybutorem 12 lub w innym miejscu na dystrybutorze.

Figura 4A ponadto przedstawia umieszczony na dystrybutorze 12, aktywowany przez klienta terminal CAT. Terminal aktywowany przez klienta, obejmuje wyświetlacz 50 na którym prezentowane są klientowi komunikaty, oraz klawiaturę 55, którą klient może wykorzystać w celu dokonania wielu różnych opisanych poniżej wyborów.

Figury 5A i 5B ilustrują drugi z możliwych sposobów rozmieszczenia anten na dystrybutorach. W tym przykładzie wykonania, anteny dalekiego zasięgu 22A', 22B' są zamontowane na szczycie dystrybutora 14' i wystają poza ściany 3 8A', 38B' dystrybutora 14', ponadto skierowane są pod kątem do góry tak jak to pokazano na fig. 5B. Pola elektromagnetyczne są skierowane w z jednej strony anteny w kierunku odpowiedniego obszaru dystrybucyjnego, oraz w górę na zewnątrz w stosunku do drugiej strony dystrybutora. Anteny bliskiego zasięgu 24A', 24B' tego przykładu wykonania, są rozmieszczone w podobny sposób co anteny bliskiego zasięgu pierwszego przykładu wykonania.

Transpondery 23 lub 25 mogą być wkładkami RFID niskoczęstotliwościowymi tylko do odczytu R/O zawierającymi 64 bitowy kod identyfikacyjny klienta, i są znane oraz dostępne na rynku. Na przykład mocowany w samochodzie transponder, może być transponderem z serii transponderów dla pojazdów i pojemników, a transpondery bliskiego zasięgu mogą być niskoczęstotliwościowymi transponderami z dostępnej w Texas Instruments serii transponderów w formie naklejek i kart.

Alternatywnie, transpondery 23, 25 mogą być wkładkami RFID niskoczęstotliwościowymi z możliwością zapisu R/W o różnych zakresach dostępnej pamięci. Transpondery z możliwością zapisu dostępne są w Texas Instruments Incorporated. Jednym z typów transponderów z możliwością zapisu jest transponder z możliwością kontroli autentyczności. Transponder taki odbiera 40 bitowy kod wzywający do ujawnienia tożsamości z czytnika 20. Każdy z transponderów zawiera wbudowany unikalny algorytm, transponder odbiera 40 bitowy kod przetwarza go przy zastosowaniu unikalnego algorytmu i zwraca czytnikowi 20, 24 bitową odpowiedź. Tak więc czytnik 20 otrzymuje numer transpondera, oraz 24 bitową odpowiedź. Czytnik 20 następnie przesyła do komputera nadzorczego 16 numer transpondera, kod wzywający do ujawnienia tożsamości, oraz otrzymaną odpowiedź transpondera. Komputer nadzorczy 16 wyszukuje następnie w tablicy numer transpondera identyfikuje algorytm odpowiadający temu transponderowi i wykonuje ten algorytm dla 40 bitowego kodu wzywającego do ujawnienia tożsamości, w wyniku otrzymuje 24 bitową odpowiedź, następnie porównuje ją z odpowiedzią otrzymaną z transpondera. Jeśli odpowiedzi są zgodne transponder jest autentyczny.

Kody identyfikacyjne klienta CID w transponderach z możliwością zapisu mogą być zmieniane, ponadto możliwe jest dodawanie danych w innych celach, na przykład komercyjnych lub bezpieczeństwa. Na przykład, liczba transakcji tankowania dokonanych przy użyciu zamontowanego w samochodzie transpondera, na danej stacji obsługi w ciągu dnia może być rejestrowana i zapisywana w transponderze 23, 25. Informacja ta może zostać wykorzystana do różnych celów włączając dzienne ograniczenie liczby tankowań, w których wykorzystuje się transponder. Ponadto, w transponderze mogą zostać zapisane informacje o osobistych preferencjach klienta związanych z dokonywaniem zakupów. Podobnie, transponder może być podłączony przy wykorzystaniu odpowiedniego interfejsu z mikroprocesorem, takim jak pokładowy komputer pojazdu tak, iż we współpracy z systemem 10, informacje z komputera pokładowego mogą zostać zapisane do transpondera, a następnie przedstawione klientowi podczas tankowania (na przykład, obliczenia związane ze zużyciem paliwa, odległość przejechana od ostatniego tankowania, stan silnika i im podobne).

Aktualny zasięg odczytu lub odległość antena/transponder zależy od takich czynników jak wielkość i typ transpondera, wielkość i typ anteny, wzajemnej orientacji transponder/antena, oraz zakłóceń elektromagnetycznych. Zastosowanie kombinacji antena dalekiego zasięgu 22A lub 22B zamocowana na szczycie dystrybutora 14, oraz zamocowany w samo

183 486 chodzie transponder 23 korzystnie zapewnia zasięg odczytu wynoszący około dwóch metrów, mierząc od bocznej ściany dystrybutora 14. Natomiast kombinacja antena bliskiego zasięgu 24A, 24B umieszczona wewnątrz głowicy dystrybutora 14, oraz transponder 25 klienta w formie umożliwiającej noszenie wraz z kluczykami od samochodu, lub w formie karty kredytowej, korzystnie zapewnia zasięg odczytu wynoszący dziesięć do piętnastu centymetrów.

Tabela 1 przedstawia korzystny zasięg odczytu dla zestawów zamontowanych w pojeździć transponder/antena, oraz zestawu transponder w formie umożliwiającej noszenie wraz z kluczykami/karty kredytowej/antena jednego z przykładów wykonania wynalazku.

Tabela 1

Typ Transpondera	Zasięg Odczytu8
	Na stanowisku	Poza stanowiskiem
Zamontowany w pojeździe	Głębokośćb: Minimalna: 60 cali Optymalna: 84 cali Szerokość 42 do 60 cali Wysokość0: 39 do 60 cali	18 cali
W formie karty kredytowej/umożliwiaj ącej noszenie wraz z kluczykami	Powierzchnia skośna od 4 do 6 calid	Odczyt nie dozwolony

^a Mierząc od powierzchni skośnej.

^b Mierząc prostopadle w stosunku do ściany dystrybutora.

⁰ Miesząc od podstawy dystrybutora.

^d Mierząc prostopadle w stosunku do ściany dystrybutora.

Figura 6A jest schematem blokowym przedstawiającym sprzętowe szczegóły dystrybutora 14 stosowanego w systemie 10. Dwie anteny dalekiego zasięgu 22A, 22B, każda oznaczona jako antena szczytowa dystrybutora, zamontowane są na szczycie 36 (fig. 4A) dystrybutora 14, w strefie bezpiecznej 57. Zespół łączący anteny 60 ciągnie się przez górną część dystrybutora 58 oraz część hydrauliczną dystrybutora 59, do bezpiecznej strefy głównej dystrybutora 61, łącząc anteny dalekiego zasięgu 22A, 22B z multiplekserem MUX 62. Multiplekser 62 jest zabudowany w bezpiecznej strefie głowicy dystrybutora 61 wraz z czytnikiem 20. Bezpieczna strefa głowicy dystrybutora 61 jest oddzielona od części hydraulicznej 59, przegrodą paroszczelną 64.

Ponadto w bezpiecznej strefie głowicy dystrybutora 61, podłączone do multipleksera 62, znajdują się anteny bliskiego zasięgu 24A, 24B, każda oznaczona jako antena bliskiego zasięgu. Multiplekser 62 steruje transmisją impulsów energetycznych do anten 22A, 22B, 24A, 24B. Linia synchronizacji SYNC 66 doprowadza komendy koordynujące do multipleksera 62 umożliwiające wysyłanie impulsów energetycznych. Linia 68 częstotliwości radiowych RF doprowadza nisko częstotliwościowe impulsy energetyczne o modulacji częstotliwościowej, które są przesyłane do anten 22 A, 22B, 24 A, 24B.

Multiplekser 62, oraz czytnik 20 połączone są z lampami sygnalizującymi autoryzację 45 A, 45B sterując aktywacją tych lamp. Czytnik 20 jest połączony z komputerem nadzorczym 16 (fig. 1) poprzez linię komunikacyjną COMM 72, oraz z innymi czytnikami poprzez linię synchronizacji SYNC 74. Umieszczone wewnątrz dystrybutora 14 źródło energii 76 zapewnia energię czytnikowi 20, multiplekserowi 62 oraz lampom sygnalizującym autoryzację 45A, 45B. Źródło zasilania 76 jest także połączone z zewnętrznym źródłem zasilania poprzez linię zasilającą 78. Główny kanał przewodów oznaczony jako ASSY, prowadzi i zabezpiecza linię komunikacyjną 72, linię synchronizującą 74, linię zasilania 78, które są doprowadzone do głównej skrzynki łączącej 82 połączonej ze źródłem energii oraz komputerem nadzorczym 16.

183 486

Figura 6B jest schematyczną ilustracją przedstawiającą przepływ sygnałów pomiędzy komputerem nadzorczym 16, dystrybutorem 14 i antenami 22A, 22B, 24A, 24B połączonymi z multiplekserem 62. Każdy z czytników 20 zawiera mikroprocesor (nie przedstawiony), oraz instrukcje programu (to jest oprogramowania, nie przedstawione) powodujące generowanie impulsów energetycznych przesyłanych następnie do anten 22A, 22B, 24A, 24B poprzez kanały multipleksera 62, które łączą anteny z czytnikiem. Aby czytniki 20 były poprawnie zsynchronizowane, z powodów które zostaną przedstawione poniżej, wszystkie czytniki 20 w systemie 10, muszą być przełączane przez kanały multipleksera 62, aktywując anteny 22A, 22B, 24A, 24B z nim połączone według ściśle określonej, skoordynowanej sekwencji. Na przykład w opisywanym przykładzie wykonania wynalazku, każdy czytnik 20 zawiera multiplekser 62, z czterema kanałami którego każdy kanał 1-4 jest połączony z inną anteną 1-4 (na przykład antenami 22A, 22B, 24A, 24B). Praca synchroniczną jak to wyjaśnione zostanie poniżej, wymaga aby wszystkie czytniki 20 generowały impulsy ładujące na kanale 1 w tej samej chwili, na kanale 2 w tej samej chwili, na kanale 3 w tej samej chwili, oraz na kanale 4 w tej samej chwili. Jeśli jeden z czytników wygeneruje impuls ładujący na kanale 1 podczas, gdy inny czytnik 20 wygeneruje impuls ładujący na kanale 3, lub jeśli każdy czytnik 20 będzie pracował w taki sposób, iż generował będzie impulsy na dowolnym z kanałów niezależnie od innych czytników, wtedy czytniki będą pracowały bez synchronizacji. Aby utrzymać wszystkie czytniki 20 w synchronizacji, linia synchronizująca 74 (fig. 6A i 7) połączona ze wszystkimi czytnikami 20 instruuje multipleksery 62, w każdym z czytników (poprzez linię synchronizacji 66), kiedy należy wygenerować impuls ładujący i na którym z kanałów go wygenerować.

Figura 6B ponadto ilustruje komunikację pomiędzy terminalem płatniczym, obwodem sterownika pompy 15, a komputerem nadzorczym 16. Terminal płatniczy może być terminalem aktywowanym przez klienta CAT, obwód sterownika pompy odpowiada na instrukcje z komputera nadzorczego 16, oraz terminalu płatniczego dotyczące dystrybucji paliwa z dystrybutora 14. Terminal płatniczy, oraz obwód sterownika pompy są konstrukcjami typowymi i dlatego nie będą tu omawiane szczegółowo.

Figura 7 przedstawia ponadto okablowanie systemu 10, przedstawiając połączenia linii komunikacyjnej 72, oraz linii synchronizującej 74 pomiędzy kilkoma czytnikami 20. Sygnały koordynujące służące synchronizacji transmisji impulsów energetycznych wysyłanych przez czytniki 20 (oznaczone numerami 1, 2, 3 i N) przenoszone są przez linię synchronizującą 74. Koordynacja transmisji impulsów energetycznych wysyłanych z wielu czytników 20 jest szczegółowo omówiona poniżej. Pod uwagę brana jest dowolna liczba czytników 20. Mimo iż nie zostanie to przedstawione, zrozumiałym jest, iż każdy czytnik 20 zawiera moduł radiowy oraz moduł sterujący. Moduł radiowy generuje impulsy energetyczne, oraz odbiera dane wysyłane przez transpondery 23, 25. Moduł sterujący posiada mikroprocesor, który dekoduje i przetwarza dane otrzymane z transponderą oraz komunikuje się z komputerem nadzorczym 16.

Korzystnie czytniki są połączone siecią RS-485 w sposób zapewniający synchronizację cyklu nadawanie/odbiór. Połączenie to sprawia, iż na wszystkich stanowiskach dystrybutorów 14 są aktywowane te same anteny, minimalizując wzajemne zakłócenia, tak jak to opisano poniżej. Mimo iż nie jest to pokazane, pomiędzy komputerem nadzorczym 16, a czytnikami 20 umieszczone są konwertery RS232-485.

Synchronizacja czytników opisana zostanie na podstawie fig. 8-10, które przedstawiają szczegóły dotyczące synchronizacji czytników 20 w systemie 10, pozwalającej uniknąć przesłuchów pomiędzy transponderami 23, które mogłyby powodować błędne obciążenie rachunku klienta za usługi, których nie otrzymał.

Na fig. 8, przedstawiony jest uproszczony schemat blokowy systemu 10, na którym dystrybutory 14 oznaczone są jako pompy 1-4 wraz z odpowiadającymi im czytnikami 20-1 do 20-4, każdy wyposażony w anteny A i B umieszczone po przeciwnych stronach pompy. Aby zilustrować problem przesłuchów, czytniki w pompach 1 i 3 są rozsynchronizowane ilustrując potencjalny przesłuch spowodowany przez transponder X, który został naładowany przez jeden z czytników gdy transponder X znajduje się pomiędzy pompami. Dla kontrastu

183 486 czytniki w pompach 2 i 4 są zsynchronizowane przez co rozwiązany został problem przesłuchu dla transpondera Y znajdującego się pomiędzy pompami.

Pompy 1 i 3 wysyłają impulsy energetyczne odpowiednio przez anteny B i A powodując iż możliwa jest sytuacja gdy jeden z nich lub oba spowodują naładowanie transpondera X, nawet jeśli transponder X znajduje się bliżej pompy 1. Każda z anten B i A emitująca impulsy energetyczne wytwarza pole energetyczne ciągnące się od anteny, a reprezentowane na rysunku liniami. Pole energetyczne utworzone przed każdą z anten obejmuje obszar pola bliskiego oraz obszar pola odległego, oraz strefę przejściową pomiędzy nimi (nie przedstawiona). Nie ma wyraźnej granicy pomiędzy tymi trzema obszarami, tak więc przyjęto pewne umowne granice dla każdego z tych obszarów, bazując na sposobie w jaki rozprzestrzenia się energia wraz ze wzrostem odległości od anteny. W przykładzie wykonania, obszar pola bliskiego ciągnie się zasadniczo od anteny do odległości równej λϋ²/Αλ=Α/2λ gdzie D = średnica anteny, A = powierzchnia otworu anteny, a λ= długość fali. Odległość określająca obszar pola odległego równa jest około pięciu długościom przypadającym obszarowi pola bliskiego i występuje w odległości zgrubnie określonej jako 2D/22. Strefa pośrednia znajduje się pomiędzy nimi. Tak jak to pokazano na fig. 8, istnieje możliwość nakładania się stref pośrednich lub obszarów pola dalekiego anten B i A pomp 1 i 3 gdy anteny jednocześnie emitują impulsy energetyczne.

Patrząc na impulsy energetyczne emitowane z pomp 1 i 3, jest bardziej prawdopodobne, iż transponder X zostanie naładowany przez antenę B na pompie 1, ponieważ transponder znajduje się stosunkowo daleko od pompy 3; jednakże, może być także naładowany przez nakładające się impulsy energetyczne wysyłane z obu pomp 1 i 3, nawet w sytuacji gdy transponder znajduje się zbyt daleko od każdej z pomp, aby być naładowanym wyłącznie przez antenę B lub antenę A. Sytuacja taka może wystąpić gdy energia w nakładających się strefach przejściowych lub polach odległych emitowanych przez anteny, przez fakt ich nałożenia ulega wzmocnieniu i jest wystarczająco wysoka. Gdy impuls energetyczny kończy się, jeśli transponder X odebrał wystarczającą ilość energii zacznie on w odpowiedzi emitować swoje dane. Mimo iż pompa 3 znajduje się najbliżej transpondera X, możliwe jest iż pompa 3 również odbierze odpowiedź, co spowoduje przesłuch. Może zaistnieć jeszcze gorsza sytuacja jeśli na linii centralnej pomiędzy pompą 1, a pompą 2 znajdują się dwa transpondery, a pompy 1 i 3 odbiorą odpowiedzi od złych transponderów, spowoduje to obciążenie klienta za usługi jakie pobrał inny klient.

Pompy 2 i 4 wysyłają impulsy energetyczne odpowiednio ze swoich anten B i A. Transponder Y znajduje się zbyt daleko, aby został naładowany energią pola wytworzonego jedynie przez pompę 4; nie zostanie on naładowany przez pompę 2, aż do chwili gdy impuls energetyczny emitowany przez pompę 2 nie zostanie skierowany w stronę transpondera. Transponder Y będzie naładowany tylko wtedy, gdy otrzyma impuls energetyczny pochodzący z anteny B na pompie 2 (która to będzie z kolei jedyną anteną, która odbierze jego odpowiedź). Taki zsynchronizowany system wprowadza lepszą separację i większą pewność, iż odpowiednia odpowiedź pochodzi z właściwego transpondera 23.

Tak więc synchronizacja systemu 10 uzyskana jest gdy czytniki 20 kolejno wysyłają impulsy energetyczne w taki sposób, iż wszystkie anteny skierowane w tę samą stronę (na przykład wszystkie anteny skierowane na północ lub skierowane na południe, lub skierowane na wschód, lub skierowane na zachód; wysyłają impuls w tym samym czasie, a wszystkie anteny skierowane w inną stronę w tym czasie nie wysyłają impulsów. Synchronizacja ta jest realizowana przez czytniki 20 wysyłające impulsy z anten skierowanych w jedną stronę (na przykład anten A), podczas trwania okresu synchronizacji (patrz fig. 2) cyklu nadawczoodbiorczego anten skierowanych w inną stronę (na przykład anten B).

Można zastosować inne rozwiązania synchronizujące, zależne od ilości pomp, oraz ich wzajemnych relacji. W jednym z przykładów wykonania wynalazku, synchronizacja nie jest konieczna w stosunku do wszystkich anten, a jedynie dla przypadku anten obsługujących strefy dystrybucyjne, które znajdują się naprzeciwko siebie, i gdzie pola energetyczne znajdujące się przed antenami mogą się na siebie nakładać.

183 486

Odnośnie fig. 1 strategia synchronizacji, która zapobiega nakładaniu się na siebie pól energetycznych pochodzących od różnych anten polega na tym, iż impulsy będą generowane przez każdy z czytników 20 do anten 22A w tej samej chwili, następnie do wszystkich anten 24A w tej samej chwili, następnie do wszystkich anten 22B w tej samej chwili, następnie do wszystkich anten 24B w tej samej chwili. To kolejne zasilanie zestawów anten podczas okresu synchronizacji (lub zaraz po nim) występuje zaraz po cyklu transmisji danych z transponderów naładowanych przez poprzedni zestaw anten. W strategii właśnie opisanej, anteny współpracujące z transponderami 23 zamontowanymi w pojazdach, oraz transponderami ręcznymi 25, występują w cyklu naprzemiennie, a impulsy występują jednocześnie jedynie po jednej stronie każdej z wysepek 12, tak więc pojazd znajdujący się pomiędzy wysepkami nie jest obiektem odbierającym impulsy wysyłane z przeciwnych kierunków tworzących nakładające się pola energetyczne. W takim przypadku, każda antena A (antena 22A lub 24A) (skierowane na zachód, patrząc na rysunek) wysyła impuls w czasie synchronizacji cyklu nadawczo-odbiorczego, poprzednio emitujących impulsy anten B (anten 22B i 24B) (skierowanych na wschód, patrząc na rysunek), i odwrotnie. Tworzy to następującą sekwencję zasilania anten: 22A, 24A, 22B, 24B. Sekwencja alternatywna obejmuje: 22A, 22B, 24A, 24B. Dowolna inna sekwencja jest dopuszczalna pod warunkiem że anteny A i anteny B nie emitują impulsów jednocześnie w tym samym cyklu.

Odnośnie fig. 9A-9C oraz fig. 6A, 6B i 7 omówionych uprzednio, przedstawione zostanie teraz szczegółowo działanie czytnika 20 w odniesieniu do implementacji jednej lub kilku wspomnianych powyżej strategii synchronizacji.

Tak jak to wskazano uprzednio na fig. 6B, każdy z czytników zawiera mikroprocesor (nie przedstawiony), oraz zestaw instrukcji programu (to jest oprogramowanie, nie przedstawione) powodujące generowanie impulsów energetycznych przez anteny 22A, 24A, 22B, 24B poprzez kanały multipleksera 62, które łączą każdą z anten z czytnikiem. Na przykład, czytnik Texas Instruments TIRIS™ Serii 2000, dostępny jest wraz ze standardowym oprogramowaniem znanym jako oprogramowanie S2000. Oprogramowania S2000 obejmuje instrukcje sterujące emisją impulsów energetycznych, odbierające i przetwarzające dane otrzymane z transponderów 23, 25 oraz umożliwiające komunikację z komputerem nadzorczym, oprogramowanie to może być łatwo przystosowane do obsługi czterech anten 22A, 22B, 24A, 24B.

Aby nastąpiła poprawna synchronizacja wszystkich czytników 20 w systemie (fig. 7) muszą one być zmieniane synchronicznie przez kanały multipleksera 62. Operacja synchronizacji wymaga, aby wszystkie czytniki 20 generowały impulsy ładujące na kanale 1 w tym samym czasie, następnie na kanale 2 w tym samym czasie, następnie na kanale 3 w tym samym czasie, oraz na kanale 4 w tym samym czasie. Zrozumiałe jest, iż konkretna strategia synchronizacji może zostać określona po stwierdzeniu która z anten 22A, 22B, 24A, 24B jest połączona z którym kanałem 1-4. Linia synchronizująca 74 łącząca każdy z czytników 20 pozwala określić multiplekserowi 62 w każdym z czytników (poprzez linię 66) kiedy wygenerować impuls ładujący, oraz na którym kanale go wygenerować zachowując synchronizację.

Figury 7 i 9A przedstawiają w jaki sposób czytnik 20 jest informowany poprzez linię 74, kiedy ma generować odpowiednio zsynchronizowane cykle ładowanie/odczyt. Jeden z czytników 20 jest oznaczony jako czytnik nadrzędny, a pozostałe są traktowane jak czytniki podrzędne. Czytnik nadrzędny 20 generuje impulsy synchronizacji (reprezentowane przez przebieg synchronizujący 900) na linii synchronizacji 74, które są odwrotnością jego cyklu ładowanie/odczyt (reprezentowanego przez przebieg 902, gdzie sygnał wysoki odpowiada ładowaniu, a sygnał niski odczytowi). Czytniki podrzędne 20 wykorzystują impulsy synchronizacji do generacji ich własnych cykli ładowanie/odczyt (reprezentowanych przez przebieg czasowy czytnika podrzędnego 903). Zakładając, iż impuls ładujący ma stałą długość 50 ms, a odczyt transpondera trwa około 20-25 ms, nie powinno być żadnego powodu do jego zmiany. Jednakże jak to pokazuje linia przebiegu czasowego 904 czytnika podrzędnego, może nastąpić opóźnienie spowodowane obróbką komunikatu zachodzącą w czytniku podrzędnym 20. Ma to niekorzystny efekt zmiany przebiegu sterującego czytnika podrzędnego 20, powodujący wydłużenie okresu, w którym przebieg ten pozostaje w stanie niskim. Tak więc synchronizacja może zostać niepomyślnie zakłócona, w zależności od obciążenia poszczególnych czytni

183 486 ków 20, powodującego iż czytnik wypada z cyklu ładowanie/odczyt jeśli niezdolny jest do zakończenia przetwarzania danych w czasie umożliwiającym mu przechwycenie sygnału synchronizującego.

Figura 9B ilustruje efekt czasowego wypadnięcia czytnika podrzędnego 20 z synchronizacji w stosunku do czytnika nadrzędnego 20 (linia nadrzędna 902) w związku z opóźnieniem wywołanym przetwarzaniem komunikatu przez czytnik podrzędny. Gdy przetwarzanie komunikatu w czytniku podrzędnym 20 zostaje zakończone, czytnik podrzędny synchronizuje się ponownie zgodnie z sygnałem synchronizacji (przebieg synchronizujący 900), jednakże czytnik podrzędny pozostaje bez synchronizacji anteny ponieważ czytnik nadrzędny 20 rozpoczął ładowanie przez antenę na innym kanale (na przykład, czytnik nadrzędny rozpoczął ładowanie przez antenę na kanale 0, podczas gdy czytnik podrzędny wykonuje ładowanie przez antenę na kanale 4). Tak więc kanały multipleksera 62 przez które odbywa się cykl ładowania na wszystkich czytnikach 20 nie są już w tym samym czasie kanałami o tych samych numerach.

Figura 9C przedstawia rozwiązanie, które poprawia synchronizację czytnika podrzędnego 20 gdy ten wypada z synchronizacji w wyniku przetwarzania komunikatu. Rozwiązanie 'wykorzystuje linię synchronizacji 74 do komunikowania się jednokierunkowego z czytnikami podrzędnymi 20, przekazując im informacje, który kanał (to jest którą antenę) mają wykorzystać w następnym cyklu ładowania. Alternatywnie, linia komunikacyjna 72, mogłaby być wykorzystana przez komputer nadzorczy 16 do poinformowania czytników 20, którego kanału należy teraz użyć. Wadą tego drugiego rozwiązania jest jednak fakt, iż w niektórych implementacjach czas obliczeniowy komputera nadzorczego 16 jest wykorzystywany do ważniejszych zadań.

Tak jak to pokazano na fig. 9C, wykorzystanie linii synchronizacji 74 do przekazywania informacji o numerze kanału jaki ma zostać użyty, do każdego z czytników podrzędnych 20 jest wykonane przez zakodowanie numeru kanału w sygnale linii synchronizującej. W ten sposób procesory we wszystkich czytnikach wiedzą, którą antenę wykorzystać w cyklu ładowania nawet jeśli opuściły cykl ładowania. Tak jak to pokazuje przebieg synchronizujący 900, impuls o zmiennej długości 908 wskazuje czytnikom podrzędnym 20, który kanał wykorzystać w cyklu odczytu. Sygnały linii synchronizującej zawierają trwający 200 mikrosekund bit startu 906, oraz występujący zaraz po nim impuls 908 o zmiennej długości. Długość impulsu 908 określa, który kanał multipleksera 62 należy wykorzystać. Impuls o długości około 1-100 mikrosekund wskazuje na użycie kanału 1,101-200 mikrosekund kanału 2, i tak dalej.

Aż do chwili wykrycia bitu startu 906, w czytnikach 20 przerwania są włączone. W tym momencie przerwania szeregowe są wyłączane i pozostają wyłączone, aż do chwili zakończenia pomiaru czasu trwania impulsu 908 o zmiennej długości synchronizującego multiplekser, kiedy to włączane są ponownie. Przerwania są wyłączone maksymalnie przez 600 mikrosekund. Czytnik 20 nie utraci żadnych przychodzących danych transmisji szeregowej ponieważ jeden znak nie może zostać odebrany w całości w czasie 600 mikrosekund. Każdy znak który został w całości odebrany gdy przerwania zostały wyłączone zostaje przeniesiony do rejestru wewnętrznego, a następny znak częściowo odebrany znajduje się w rejestrze przesuwnym.

Należy zauważyć, zaufanie pokładane w części sprzętowej iż zdoła ona przenieść do bufora znaki, umożliwiając czytnikowi na uniknięcie przesterowania uniwersalnego asynchronicznego odbiornika nadajnika (UART), który jak wyjaśnione zostanie poniżej bardziej szczegółowo, jest wbudowany w oprogramowania czytnika wykonane według prezentowanego -wynalazku.

Powyżej opisana synchronizacja czytników wywodzi się z podstawowego założenia, iż wszystkie czytniki oczekują aż linia synchronizująca zmieni stan na niski. Czytniki podrzędne, jednakże muszą być zdolne do rozróżnienia pomiędzy stanem niskim poprzedzającym impuls 908 sterujący multiplekserem, a stanem niskim nakazującym wykonanie cyklu ładowania 910 (impuls energetyczny). Realizowane jest to poprzez pomiar czasu trwania stanu niskiego oraz wykorzystanie informacji, iż jeśli trwa on dłużej niż 200 mikrosekund to czytnik znajduje się w środku impulsu ładującego. W przypadku gdy przebieg synchronizujący 900 jest w stanie wysokim, nie ma wątpliwości, iż czytnik podrzędny powinien dalej czekać na zmianę stanu z wysokiego na niski.

183 486

W przypadku gdy przebieg synchronizujący jest w stanie niskim, tak jak w czasie trwania bitu startu 906, można określić czy stan niski poprzedza impuls 908 sterujący multiplekserem, czy też jest to impuls ładujący 910 poprzez pomiar czasu w jakim przebieg synchronizujący pozostaje w stanie niskim. Jeśli linia synchronizująca pozostaje w stanie niskim dłużej niż 200 μβ (± 10%), wtedy nie jest to stan poprzedzający impuls sterujący multiplekserem, ale cykl lądowania 910, w którym to przypadku przerwania są ponownie włączane, a oczekiwanie na bit startu ponownie rozpoczęte.

Należy także zauważyć, iż procedury przetwarzające napisane w taki sposób, że przetwarzanie komunikatów nie zachodzi w sposób powodujący niepożądane spowolnienie czytnika nadrzędnego 20. Spowolnianie czytnika 20 jest ograniczone, aż do chwili gdy spowolnieniu ulegnie cały system czytnika 20.

Pseudokod procedury przechowywanej i wykonywanej w czytniku podrzędnym 20, który realizuje synchronizację kanałów multipleksera 62, przy wykorzystaniu linii, synchronizacji 62 zostanie opisany poniżej.

Pseudokod Procedury Synchronizacji (Czytnik Podrzędny)

Start:

Start zegara

Gdy linia synchronizacji jest w stanie wysokim

Czekaj

Jeśli zegar wyłączy się, przejdź do Start //sprawdzenie czy jest to okres 200 ps stanu //niskiego Jeśli nie, nie jesteśmy zsynchronizowani

Start zegara

Gdy linia synchronizacji jest w stanie niskim

Czekaj

Jeśli zegar wyłączony wtedy przejdź do Start

U ok. Jesteśmy zsynchronizowani. Zmierzyć czas // trwania impulsu określającego numer kanału // Multipleksera

Wyłącz przerwania

Strat zegara

Gdy linia synchronizacji jest w stanie wysokim

Czekaj

Włącz przerwania

Jeśli Zegar równy zero przejdź do Start

Jeśli Zegar większy niż 310 ms

Wybierz antenę - 3

Jeśli Zegar większy niż 210 ms

Wybierz antenę - 2

Jeśli Zegar większy niż 110 ms

Wybierz antenę - 1

Jeśli Zegar większy niż 10 ms

Wybierz antenę - 0

Pseudokod procedury synchronizacji (czytnik Nadrzędny)

Start // spraw aby linia synchronizacji była // w stanie wysokim przez odpowiednio długi // czas tak, aby czytnik podrzędny mógł to // zauważyć wymuś stan wysoki na linii synchronizacji ustaw zegar na 15 ms gdy zegar odmierza czas czekaj // wymuś stan niski na 200 ps tak, aby sterownik

183 486

H podrzędny wiedział że jest to początek czasu

U synchronizacji multipleksera wymuś stan niski linii synchronizacji wyłącz przerwania pętla trwająca ok. 200 ps

U zbuduj impuls o zmiennym czasie trwania wymuś stan wysoki na linii synchronizacji jeśli numer anteny = = 0 pętla trwająca 75 ps jeśli numer_anteny = = 1 pętla trwająca 175 ps jeśli numer_anteny = = 2 pętla trwająca 275 ps jeśli numer_anteny = = 3 pętla trwająca 375 ps włącz przerwania wymuś stan niski na linii synchronizacji (wszystkie czytniki powinny rozpocząć w tym momencie swój cykl ładowanie/odczyt) Koniec pseudokodu procedury synchronizacji

U kod ten powinien być wywoływany po odczytaniu

U informacji z transpondera oraz po włączeniu

II przerwania obsługującego transmisję szeregową

Koniec synchronizacji multipleksera:

Wymuś stan wysoki linii synchronizacji

W tym momencie należy odnieść się do Przykładu A, zawierającego protokół czytnika 20, który może zostać wykorzystany w przykładzie wykonania systemu 10, przy implementacji powyższych funkcji synchronizacji.

Komunikacja z komputerem nadrzędnym opisana zostanie w nawiązaniu do fig. 7. Komunikacja wykorzystująca linię komunikacyjną 72 pomiędzy czytnikami 20, a komputerem nadzorczym 16 w prezentowanym przykładzie wynalazku jest ograniczona, ponieważ czytniki nie są w stanie komunikować się w sposób pewny z komputerem nadzorczym podczas cyklu odczytu, to jest wtedy gdy czytniki odbierają informacje od transponderów 23, 25. Problem ten związany jest, po części z brakiem odpowiednich zasobów sprzętowych w dostępnych czytnikach 20, korzystnie czytnikach TIRTS™ Serii 2000, dostępnych w Texas Instruments Incorporated w ramach linii, produktów TIRIS™.

Na przykład czytnik 20 TIRIS™ Serii 2000 nie posiada uniwersalnego asynchronicznego nadajnika odbiornika UART służącego transmisji/odbioru danych transpondera. Obecne oprogramowanie czytników TIRIS™ Serii 2000 umożliwia 100% komunikację z komputerem nadzorczym (wraz z przypadkowym obsługiwaniem odczytów transpondera) lub 100% obsługę odczytu transpondera (bez możliwości wyskakiwania i obsługi komunikacji z komputerem nadzorczym) ale nie umożliwia 100% komunikacji z komputerem nadzorczym i 100% obsługę odczytu transpondera, tak więc prezentowany przykład wykonania wynalazku wprowadza UART do oprogramowania czytnika (nie przedstawione), które jest przechowywane i wykonywane w czytniku 20. Oprogramowanie obsługuje komunikację pomiędzy komputerem nadzorczym 16, a czytnikiem 20 tylko wtedy gdy czytnik 20 wykonuje cykl ładowania. Na fig. 2 przedstawiony został cykl ładowania (impuls energetyczny) trwający około 50 ms, oraz cykl odczytu (transfer danych) trwający około 20 ms. W czasie trwania impulsu ładującego, procesor (nie przedstawiony) znajdujący się w czytniku, ma możliwość obsługi komunikacji odbywającej się za pośrednictwem linii komunikacyjnej 72, czekając, aż zegar (nie przedstawiony) odmierzy 50 ms. Następnie czytnik gdy czytnik 20 zakończy cykl ładowania transponderów 23, 25, przystąpi do próby odczytania informacji z transponderów. Aby to uczynić, przerwania obsługujące komunikację szeregową muszą zostać wyłączone na przynajmniej 20-25 ms. Zegar, wbudowany sprzętowo nie jest zakłócany przez przerwania związane z transmisją szeregową. Jednakże, nie był by to dobry moment na nawiązanie komunikacji z komputerem

183 486 nadzorczym 16, ponieważ odczyt transpondera lub komunikacja z komputerem nadzorczym została by przechwycona przez przerwanie obsługujące komunikację z komputerem nadzorczym.

Według prezentowanego wynalazku, oprogramowanie znajdujące się wewnątrz czytnika 20 realizuje funkcje UART, przez wykorzystanie linii synchronizacji 74, do zapewnienia sytuacji iż komputer nadzorczy 16, nie rozpocznie komunikacji z czytnikiem 20 gdy czytnik odczytuje dane z transpondera, a przerwania są wyłączone. W szczególności, funkcja UART jest realizowana przez zezwolenie na komunikację komputera nadzorczego 16, z czytnikiem 20 poprzez linię komunikacyjną 72, tylko wtedy gdy na linii synchronizacji 74 występuje stan niski, oraz dostosowanie logiki linii synchronizacji w taki sposób, iż stan niski, linii synchronizacji był pewnym wskaźnikiem występowania cyklu ładowania. Gdy stan linii 74 zmienia się z wysokiego na niski (patrz fig. 9 A gdzie przebieg sygnału 900 na linii synchronizacji zmienia się ze stanu wysokiego 1 na stan niski 2), rozpoczyna się dla czytnika cykl ładowania. Linia synchronizacji pozostaje w stanie niskim podczas ładowania, a oprogramowanie według prezentowanego wynalazku powoduje zmianę stanu linii synchronizacji ze stanu niskiego w wysoki po zakończeniu cyklu ładowania (patrz, fig. 9A gdzie przebieg sygnału 900 na linii synchronizacji zmienia się ze stanu niskiego 3 na stan wysoki 4). Tak więc linia synchronizacji znajduje się w stanie niskim tylko wtedy gdy występuje cykl ładowania. Przez stosowanie zasady, iż komputer nadzorczy 16 może się komunikować poprzez linię komunikacyjną 72 z czytnikami 20 tylko i wyłącznie wtedy gdy linia synchronizacji 74 znajduje się w stanie niskim, zapewniona zostaje sytuacja, iż nigdy nie wystąpi problem związany z wysyłaniem informacji podczas cyklu odczytu gdy przerwania są wyłączone.

W komputerze nadzorczym 16 linia zezwolenie na transmisję CTS (clear-to-send CTS nie przedstawiona) w porcie RS-232 steruje przepływem danych do i z czytnika 20 zależnie od stanu linii wysokiego lub niskiego. Linia synchronizacji 74 jest więc połączona z linią CTS poprzez konwerter RS-485/RS-232 uniemożliwiając wysłanie przez komputer nadzorczy 16 danych w chwili gdy czytnik 20 nie jest w stanie ich przetworzyć.

Przykład B opisuje protokół transmisji pomiędzy oprogramowaniem znajdującym się w czytnikach 20, a komputerem nadzorczym 16, w przykładzie wykonania w którym komputerem jest Wayne Division, Dresser Industries, Inc of Austin, Texas oprogramowanie czytnika jest zmodyfikowaną wersją oprogramowania czytnika TIRIS™ S2000 dostępnego w Texas Instruments Incorporated.

Figury 10A i 10B są diagramami 1002 i 1004 przedstawiającymi koordynację komunikacji pomiędzy komputerem nadzorczym 16, a czytnikami 20 dla przypadku typowej komunikacji do i z czytnikiem, który pracuje z oprogramowaniem czytnika według prezentowanego wynalazku. Figura 10A, diagram 1002 prezentuje koordynację przebiegów dla przypadku gdy w zasięgu wszystkich anten czytnika 22A, 22B, 24A, 24B nie znajduje się żaden z transponderów 23 lub 25. Figura 10B, diagram 1004 prezentuje koordynację przebiegów dla czytnika 20 z transponderami 23 lub 25 w zasięgu wszystkich czterech anten 22A, 22B, 24A, 24B. Figury 10A i 10B przedstawiają więc odpowiednio najmniejsze i największe z możliwych obciążeń czytnika 20 systemu 10.

Na obu diagramach 1002, 1004 sygnał RCV 1006 przedstawia przebieg odzwierciedlający transmisję danych odebranych przez czytnik 20 z komputera nadzorczego 16. Sygnał ΧΜΤ 1008 przedstawia sygnał odzwierciedlający dane przesyłane poprzez linię synchronizacji 74, która utrzymuje wszystkie czytniki 20 oraz komputer nadzorczy 16 w synchronizacji. Jest on także związany z komputerem wskazując, kiedy może on bezpiecznie wysyłać dane do każdego z czytników 20. Sygnał REF 1012 przedstawia sygnał generowany przez oprogramowanie czytnika 20 do celów testowych i kontrolnych. Punkty odniesienia od A do I ilustrują zdarzenia w sygnałach czasowych i zostały naniesione, aby objaśnić zamieszczone diagramy. Wszystkie diagramy, fig. 10A i fig. 10B zostały wygenerowane przez Analizator stanów Logicznych firmy Tektronics Prism.

Na fig. 10A diagram 1002 (ilustrujący przypadek czytnika 20 bez transponderów 23 lub 25 w swoim zasięgu) został wygenerowany przy wykorzystaniu polecenia wprowadź bufor anteny o zmiennej długości, opisanego poniżej w załączniku C.

183 486

Synchronizacja multipleksera oraz ładowanie transpondera dotyczy sygnału synchronizacji 1010 pomiędzy punktami A i D. Przed ustawieniem linii synchronizacji 74 w stan niski, czytnik nadrzędny (fig. 7) generuje impuls 908 synchronizujący multiplekser (fig. 9C), który mówi czytnikom podrzędnym (to jest ich procesorom), której anteny użyć podczas ładowania. Gdy ten impuls się zakończy, linia 74 zmienia stan na niski i wszystkie czytniki 20 generują impuls ładujący poprzez odpowiednią antenę, aż do chwili gdy czytnik nadrzędny 20 nie zmieni stanu linii 74 na wysoki.

Procesor każdego z czytników 20 sprawdza linię 74 w poszukiwaniu impulsów synchronizujących multiplekser, które informują wszystkie procesory czytników 20, którego kanału multipleksera (to jest anteny) użyć w następnym cyklu ładowanie-odczyt.

Procesor każdego z czytników podrzędnych 20 sprawdza linię synchronizacji 74 w oczekiwaniu na ładowanie (przejście ze stanu wysokiego w niski). Mierzy on następnie czas trwania tego impulsu (impulsu startowego), który powinien zawierać się w przedziale około 200 ps (dlatego nie pojawia się na diagramie 1002). Natychmiast po tym zdarzeniu, wyłącza przerwania tak, aby czytnik 20 mógł określić czas trwania następującego po nim stanu niskiego (75 ps do 374 ps). W ten sposób określa którą antenę należy wykorzystać (impuls trwający 0-99 ps wskazuje na antenę 1, impuls trwający 100-199 ps wskazuje antenę 2 i tak dalej, tak jak to zostało wyjaśnione w nawiązaniu do fig. 9C).

Gdy określono numer właściwej anteny, jest ona włączana, oraz wywoływana jest funkcja należąca do oprogramowania czytnika TIRIS™, która rozpoczyna ładowanie transpondera 23 lub 25. Zasadniczo zawiera ona ustawianie flag zewnętrznych umożliwiających analogowej części czytnika 20 rozpoczęcie transmisji. Funkcja ta jest zamknięta pętlą dopóki zegar nie zakończy odmierzania określonego czasu.

Transmisja komputera nadzorczego dotyczy sygnału RCV 1006 pomiędzy punktami B i C. Ilustruje on podwójną naturę linii synchronizacji 74. Gdy procesor czytnika 20 w zasadzie nic nie robi w czasie pomiędzy punktami A i D linia synchronizacji 74 wskazuje komputerowi nadzorczemu 16, iż może on przesyłać dane do czytnika 20, tak jak to pokazuje sygnał odbierany pomiędzy punktami B i C. W tym czasie czytnik wykonuje kod funkcji oprogramowania czytnika TIRIS™ - sekwencja_zapisu(), i nie jest zdolny do przetworzenia jakichkolwiek komunikatów odebranych z komputera nadzorczego, aż do punktu E.

Rozpoczęcie odczytu transpondera dotyczy sygnału SYNC 1010 w punkcie D. Zarówno czytniki nadrzędne jak i czytniki podrzędne 20 opuszczają funkcję: sekwencja_zapisu 0, po około 50-52 milisekundach. W punkcie D czytnik nadrzędny 20 wymusza stan wysoki na linii synchronizacji 74 uniemożliwiając komputerowi nadzorczemu 20 przesyłanie jakichkolwiek innych danych. Może wystąpić przypadek gdy znak został już załadowany do rejestru przesuwnego UART komputera nadzorczego 36 i jest już za późno na zatrzymanie transmisji. Aby uniknąć utraty tego znaku, czytnik nadrzędny 20 wymusza stan wysoki na linii synchronizacji 74 o 5 milisekund wcześniej. Daje to czytnikowi 20 wystarczająco dużo czasu na przechwycenie znaku wysłanego przez komputer nadzorczy 20. Po upływie pięciu milisekund wyłączane są przerwania od transmisji szeregowej i wywoływana jest kolejna funkcja oprogramowania czytnika TIRIS™ odczytującą transponder 23, 25, co powoduje zastosowanie programowej funkcji UART, tak jak to już opisano.

Odczyt transpondera dotyczy sygnału REF 1012 pomiędzy punktami D i E. Odczyt transpondera 23, 25 przez czytnik 20 trwa około 20-23ms, przy czym przedział DE obejmuje wspomniane 5 milisekundowe opóźnienie. W tym przedziale czasu wszystkie przerwania są wyłączone i nie może odbywać się jakakolwiek komunikacja z jak do komputera 20.

Rozpoczęcie przetwarzania komunikatu dotyczy sygnału REF 1012 w punkcie E. W tym momencie czytnik 20 ma możliwość przetworzenia komunikatu jaki odebrał w przedziale BC z komputera nadzorczego 16. W tym przykładzie wykonania wynalazku mija 77.6086550 ms od chwili gdy komputer nadzorczy 16 rozpoczął nadawanie, do chwili gdy czytnik 20 może rozpocząć przetwarzanie komunikatu.

Przetwarzanie komunikatu dotyczy sygnału 1012 pomiędzy punktami E i F. Podczas przetwarzania komunikatu czytnik 20 określa żądania komputera 20, reaguje w zależności od

183 486 żądań, oraz buduje bufor wymagany przy odpowiedzi. Przetwarzanie zależy od typu komunikatu jak i od rozmiaru komunikatu.

Rozpoczęcie przesyłania odpowiedzi dotyczy sygnału ΧΜΤ 1008 w punkcie F, w którym czytnik 20 rozpoczyna transmisję danych do komputera nadzorczego 16.

Zakończenie przetwarzania dotyczy sygnału REF 1012 pomiędzy punktami F i G. Jest to czas jaki jest potrzebny do zakończenia wszystkich niezbędnych czynności mających na celu zachowanie pakietu w wyjściowym buforze portu szeregowego.

Przesyłanie odpowiedzi przez czytnik dotyczy sygnału 1008 pomiędzy punktami F i H. Dane umieszczone w kolejce wyjściowej są wysyłane, przy wykorzystaniu przerwania od portu szeregowego, z czytnika 20 do komputera nadzorczego 16. Czytnik 20, przeciwnie do komputera nadzorczego 16, nie jest ograniczony przez zasadę transmituj tylko wtedy gdy linia synchronizacji jest w stanie wysokim i może transmitować dane w dowolnym momencie. Sytuacja taka jest korzystna ponieważ komunikat w najgorszym przypadku, tak jak to przedstawia diagram 1004 poniżej, trwa około 47.9 ms, a czas ładowania wynosi około 51.5 ms. Pozostawia to około 3.6 ms, co jest czasem o wiele za krótkim dla komputera nadzorczego 16 na przesłanie następnego żądania (idealnie jedna odpowiedź i jedno żądanie w cyklu). Im więcej bajtów czytnik 20 przesyła w czasie gdy linia synchronizacji jest w stanie niskim, tym mniej musi wysłać w czasie gdy linia synchronizacji znajduje się w stanie wysokim 74. Umożliwia to komputerowi nadzorczemu 16 efektywniejszą komunikację z czytnikiem 20.

Punkt G jest punktem w którym czytnik 20 zakończył komunikat odpowiedzi i jest gotów do oczekiwania na następny impuls synchronizujący, sterujący multiplekserem. Punkt H oznacza zakończenie odpowiedzi czytnika 20. Punkt I oznacza początek następnego impulsu synchronizującego, sterującego multiplekserem.

Na fig. 10B, znajduje się diagram 1004 (ilustrujący przypadek w którym czytnik 20 ma lokalizowane w zasięgu wszystkich anten transpondery 23, 25), który został wygenerowany przy wykorzystaniu polecenia wprowadź bufor anteny o zmiennej długości, opisanego poniżej w przykładzie C).

Opis diagramu 1004 jest zasadniczo taki sam jak dla opisanego powyżej diagramu 1002, z różnicami w czasie występowania zdarzeń, które zostaną omówione w odniesieniu do fig. 10H. W punkcie odniesienia E, czytnik 20 otrzymuje do przetworzenia komunikat, który odebrał od komputera nadzorczego 16 w przedziale BC. W tym przykładzie, czas pomiędzy punktem B, a punktem E wynosi 79.109765 ms. W punkcie odniesienia H, oznaczony jest moment rozpoczęcia następnego impulsu synchronizującego, sterującego multiplekserem. Przedstawiona koordynacja wymaga od czytnika 20 wykrycia bitu startu danych synchronizujących sterujących multiplekserem podczas wysyłania danych do komputera nadzorczego 16. Sytuacja taka sprawią że procedura obsługująca wyjście szeregowe musi być szybsza niż czas trwania bitu startu synchronizującego sterującego multiplekserem, ponadto impuls synchronizujący, sterujący multiplekserem, musi być wystarczająco krótki, aby nie zakłócić ogólnych zależności czasowych.

Punkt I oznacza koniec odpowiedzi czytnika 20. Gdy czytnik 20 rozpoczyna transmisję około 21.3 ms zanim linia synchronizacji zmieni stan na wysoki (sygnał SYNC 1010), komputer nadzorczy 16 ma wystarczająco dużo czasu (20-25 ms), aby wysłać, kolejne żądanie. Średni czas żądania wynosi około 8-12 ms (w zależności od liczby zawartych w nim znaków DLE), tak więc jest bardzo dużo czasu.

Dalsze szczegóły dotyczące komunikacji pomiędzy komputerem 16, a czytnikami 20 zawarte są w dokumentacji dostępnej w Texas Instruments Incorporated dla ich linii produktów TIRIS™, na przykład TIRIS: Series 200 Reader System Reference Manuał, Texas Instruments, (#RI-ACC-DO1A), która to zostaje włączona tu przez odniesienie.

Załącznik C jest opisem konkretnych funkcji oraz rozszerzeń dokonanych w oprogramowaniu czytnika 20, a dotyczących konkretnej realizacji systemu 10 zgodnej z prezentowanym wynalazkiem.

Objaśnione zostanie obecnie działanie systemu oraz interfejs użytkownika. Na wstępie podany zostanie przegląd systemu. Część ta jest przeglądem działania interfejsu użytkownika

183 486 systemu identyfikacji klienta CID. Szczegółowy opis działania systemu jest przedstawiony w odniesieniu do fig. 11A-11I, 12-16 oraz 17A-17N oraz 17Q. Zrozumiałam jest iż działanie systemu 10 jest sterowane przez instrukcje programu wykonywane przez komputer nadzorczy 16, oraz przez oprogramowanie czytnika 20 opisane uprzednio. System 10 jest zintegrowany z odpowiednim systemem dystrybucji paliwa, w tym przykładzie wykonania, może to być system Wayne Plus/2 lub Wayne Plus/3 dostępny w Wayne Division, Dresser Industries, Inc. of Austin, Texas jednakże można wziąć pod uwagę inne systemy dystrybucji oraz oprogramowanie. System 10 może być na przykład zintegrowany z systemem sterowania Nucleus dostępnym w Wayne Division, Dresser Industries, Inc. Wspomniane powyżej dostępne inteligentne systemy dystrybucyjne jak i inne systemy układy dystrybucyjne, we współpracy z systemem 10 identyfikacji klienta CID według prezentowanego wynalazku, integrują sterowanie pompą kasą obsługę kart oraz identyfikację klientą oraz systemy obsługi pracujące w środowisku stacji obsługi.

Gdy klient wjeżdża na stację obsługi, a transponder 23, 25 zostaje wykryty przez dystrybutor paliwa 14, odpowiednia lampa sygnalizująca autoryzację 45A, 45B lub inny wskaźnik sygnalizujący obecność w zasięgu, jak to zostanie poniżej opisane, zostaje włączony informując klienta, iż transponder znajduje się w zasięgu i możliwy jest odczyt. Po aktywacji dystrybutorą na przykład przez podniesienie dyszy dystrybutora lub dźwigni lub przez rozpoczęcie tankowanią system 10 wysyła żądanie autoryzacji zawierające dane identyfikacyjne klienta zawarte w transponderze, do sieci komputerowej. Przed rozpoczęciem tankowanią klient może przycisnąć klawisz anuluj na aktywowanym przez klienta terminalu CAT lub wybrać inny sposób wniesienia opłaty w celu wyeliminowania kodu identyfikacyjnego klienta CID zawartego w transponderze z wykorzystania przy regulowaniu opłaty za transakcję.

Jeśli transponder jest odczytywany po raz pierwszy przez dystrybutor, którego dysza została już podniesiona, dystrybutor nie będzie miał autoryzacji do wykorzystania kodu identyfikacyjnego klienta zawartego w transponderze do dokonania sprzedaży. Na przykład, jeśli pierwszy klient podniesie dyszę dystrybutorą a następnie zostanie odczytany transponder drugiego klienta przez czytnik pompy, sprzedaż nie zostanie zaliczona na rachunek określony przez CID transpondera drugiego klienta.

Obecnie przedstawiony zostanie przegląd scenariusza dla transpondera zamontowanego na oknie. Gdy klient z transponderem 23 zamontowanym w pojeździe przejeżdża obok dystrybutora 14, dane identyfikacyjne klienta CID zawarte w transponderze są odczytywane przez antenę dalekiego zasięgu 22A lub 22B, która jest skierowana w stronę pojazdu. Po odczytaniu danych identyfikujących klientą zostaje zapalona lampa sygnalizująca autoryzację znajdująca się po stronie bliższej pojazdowi, a odpowiednia antena dalekiego zasięgu zostaje włączona. Jeśli klient zdecyduje się przejechać obok dystrybutora bez tankowanią lampa pozostanie zapaloną aż do chwili gdy zamontowany w pojeździe transponder 23 opuści zasięg odczytu dla danego dystrybutora. Lampa 45 A łub 45B korzystnie wyłączana jest po zaprogramowanej wcześniej ilości pustych odczytów, dokonanych po tym jak transponder 23 opuścił zasięg odczytu dla danego dystrybutora. Tak więc, gdy pojazd mija dystrybutor odpowiednia lampa sygnalizująca autoryzację zostaje zapalona gdy samochód jest w zasięgu odczytu i zostaje wyłączona gdy samochód opuszcza zasięg odczytu.

Jeśli klient wybierze jako formę wniesienia opłaty wykorzystanie transpondera 23 zamontowanego w pojeździe, klient może sprawdzić czy lampa sygnalizująca autoryzację 45A lub 45B została włączona gdy samochód zatrzymał się przy dystrybutorze. Gdy klient podnosi dyszę dystrybutora (lub rozpoczyna tankowanie), dystrybutor otrzymuje autoryzację i żądanie autoryzacji rachunku określonego przez kod identyfikacyjny klienta CID zostaje wysłane przez komputer nadzorczy 16 do sieci komputerowej w celu obciążenia rachunku. Lampy sygnalizujące autoryzację 45A i 45B korzystnie pozostają włączone w czasie trwania transakcji. Gdy klient odkłada dyszę, sprzedaż zostaje zakończona przez komputer nadzorczy 16, rachunek może zostać wydrukowany na aktywowanym przez klienta terminalu CAT. Po zakończeniu sprzedaży lampa sygnalizująca autoryzację 45A lub 45B zostaje wyłączona i pozostaje wyłączona tak długo jak długo możliwy jest ciągły odczyt transpondera przez antenę. Pusty odczyt transpondera (lub określona wcześniej liczba pustych odczytów) występujący po

183 486 zakończeniu sprzedaży zeruje system pozwalając, aby odczyt kolejnego transpondera włączył lampę sygnalizującą autoryzację. Alternatywnie lampa sygnalizująca autoryzację 45A lub 45B pozostaje włączona po zakończeniu transakcji, aż do chwili gdy pojazd klienta opuści zasięg odczytu.

Gdy sprzedaż lub transakcja dokonywana przy wykorzystaniu dystrybutora i zamontowanego na pojeździe transpondera 23, jest zakończona, zamontowany na pojeździe transponder 23 korzystanie nie może być wykorzystany na innym dystrybutorze przez określony okres czasu. Zrozumiałym jest, jednakże iż zamontowany w pojeździe transponder 23 może być wykorzystany w tym samym czasie na więcej niż jednym dystrybutorze, sprzedaż nie zostaje zakończona na jednym dystrybutorze, aż do chwili gdy transponder 23 nie zostanie użyty na następnym dystrybutorze. Ponadto, zrozumiałym jest, iż system może zostać zaprogramowany tak, że mimo tego iż zamontowany w samochodzie transponder był ostatnio użyty do zakończenia sprzedaży przy dystrybutorze, to zamontowany w pojeździe transponder może być ciągle wykorzystany do zakupu innej usługi, na przykład mycia samochodu, lub zakupów w znajdującym się na stacji sklepie.

Obecnie podany zostanie przegląd scenariusza dla transpondera ręcznego. Jeśli klient posiada transponder ręczny 25, taki jak transponder w kształcie karty kredytowej lub przystosowany do noszenia wraz z kluczykami, musi on zostać umieszczony przed anteną bliskiego zasięgu 24A, 24B przez pomachanie transponderem przed anteną bliskiego zasięgu znajdującą się przy lampie sygnalizującej autoryzację (patrz, fig. 4A i 5A). Antena bliskiego zasięgu 24A, 24B odczytuje dane identyfikacyjne klienta CID z transpondera i odpowiednia lampa sygnalizująca autoryzację zostaje włączona.

W chwili podniesienia dyszy (lub rozpoczęcia tankowania) do sieci komputerowej, przez komputer nadzorczy 16 wysyłane jest żądanie autoryzacji rachunku określonego przez kod identyfikacyjny klienta. Gdy klient odkłada dyszę, lampa sygnalizująca autoryzację zostaje wyłączona, sprzedaż zostaje zakończona, a rachunek może zostać wydrukowany na aktywowanym przez klienta terminalu CAT. Korzystnie, transpondery ręczne 25 mogą pracować z więcej niż jednym aktywowanym przez klienta terminalem (CAT) (niezależnie od tego czy przy dystrybutorze, myjni samochodowej, lub też w sklepie znajdującym się na terenie stacji). Innymi słowy, transpondery ręczne 25 mogą pracować z konkretnym terminalem CAT nawet wtedy gdy są aktualnie używane jako środek płatniczy w transakcji dokonywanej przy wykorzystaniu innego terminalu CAT.

Objaśnione zostanie obecnie działanie lampy sygnalizującej autoryzację. Gdy przez dystrybutor 14 odczytany zostaje kod identyfikujący klienta CID, a operacja tankowania nie została jeszcze rozpoczęta, lampa sygnalizująca autoryzację 45 A, 45B zostaje włączona.

Gdy dane identyfikacyjne klienta z transpondera 23 zamontowanego w przejeżdżającym pojeździe, zostaną odczytane przez dystrybutor 14, lampa sygnalizująca autoryzację 45 A, 45B znajdująca się na dystrybutorze zostaje włączona i pozostaje włączona tak długo jak transponder pozostaje w zasięgu odczytu. Gdy pojazd przejeżdża obok pierwszego dystrybutora i wjeżdża w zakres odczytu drugiego dystrybutora, dane identyfikacyjne klienta odczytywane są przez drugi dystrybutor, a lampa drugiego dystrybutora sygnalizująca autoryzację zostaje włączona.

Dla transakcji dokonywanych przy wykorzystaniu transponderów 23 montowanych w pojazdach, lampa 45A, 45B sygnalizująca autoryzację zostaje wyłączona z chwilą odłożenia dyszy po zakończeniu transakcji, lub alternatywnie pozostaje włączona do chwili opuszczenia przez transponder zasięgu odczytu. Gdy wykorzystywany jest transponder ręczny 25, lampa sygnalizująca autoryzację zostaje wyłączona w chwili odłożenia dyszy po zakończeniu transakcji.

Jeśli klient rezygnuje z transakcji wykorzystującej kod identyfikacyjny klienta i wybiera inny sposób wniesienia opłaty, lampa 45 A, 45B zostanie wyłączona.

Po zakończeniu tankowania i odłożeniu dyszy, system 10 może zostać zaprogramowany tak, aby uniemożliwić włączenie lampy sygnalizującej autoryzację, na pozostałych dystrybutorach (lub alternatywnie, gdziekolwiek indziej) na stacji obsługi przez określony okres czasu, wywołanego przez transponder 23, 25 który został wykorzystany w ostatnio zakończonej

183 486 transakcji zawiązanej z tankowaniem pojazdu. Tak więc pojazd może opuścić stację nie włączając więcej żadnych lamp sygnalizujących autoryzację.

W alternatywnym rozwiązaniu klient przejmuje kontrolę nad sposobem wniesienia opłaty. Klient może zrezygnować z wykorzystania transponderów 23, 25 przy dokonywaniu transakcji przez naciśnięcie przycisku Anuluj, znajdującego się na terminalu aktywowanym przez klienta CAT umieszczonym na dystrybutorze 14, który nie został jeszcze aktywowany, na przykład przez podniesienie dyszy, lub gdy nie rozpoczęło się jeszcze tankowanie paliwa. Na terminalu CAT znajdującym się na dystrybutorze 14, po przyciśnięciu klawisza Anuluj pojawia się zapytanie Czy Anulować wykorzystanie systemu CID? (T/N). Klient może wtedy potwierdzić rezygnację z transakcji wykorzystującej CID przez naciśnięcie klawisza Tak, znajdującego się na terminalu CAT. Jeśli w tym momencie wybrany zostanie klawisz Nie, sprzedaż będzie kontynuowana jako transakcja wykorzystująca CID, to jest transakcja w której w celu obciążenia klienta kosztami wykorzystany zostanie kod identyfikacyjny klienta CID. Klient może także zrezygnować z transakcji CID przed rozpoczęciem tankowania przez włożenie banknotu lub karty kredytowej lub przez wybór innego typu wniesienia opłaty takiego jak gotówka. Gdy klient rezygnuje z transakcji CTD, lampa 45A, 45B zostaje wyłączona.

Gdy transakcja lub sprzedaż wykorzystująca kod CID znajduje się w stadium tankowania, na dystrybutorze 14 nie można wybrać innej metody wniesienia opłaty ani też anulować transakcji CID.

Gdy wystąpiła odmowa autoryzacji, to jest kod CID został wysłany do sieci komputerowej, a sieć komputerowa zwróciła sygnał wskazujący iż klientowi odmówiono autoryzacji na wykorzystanie systemu 10, to jest kodu CID jako sposobu wnoszenia opłaty, transakcja jest traktowana jak odmowa sprzedaży bez autoryzacji. Dystrybutor 14 zostaje zatrzymany, a klient jest informowany, iż w celu wniesienia opłaty musi skontaktować się z pracownikiem stacji. Jeśli przy transakcji wykorzystywany jest transponder 23 montowany w pojeździe, lampa sygnalizująca autoryzację zostaje wyłączona i pozostąje wyłączona, aż do chwili odłożenia dyszy. Podobna sytuacja ma miejsce gdy odpowiedź autoryzująca dotycząca sprzedaży wykorzystującej kod CID, z sieci komputerowej nie zostanie odebrana w określonym czasie (na przykład 60 sekund) transakcja jest traktowana jak odmowa sprzedaży bez autoryzacji.

Jeśli sieć komputerowa nie pracuje, w chwili gdy klient podnosi dyszę dystrybutora 14, którego lampa sygnalizująca autoryzację jest włączona, dystrybutor nie rozpocznie pracy. Natomiast, wyświetlacz Terminala CAT poinformuje klienta, iż sieć komputerowa nie pracuje i poprosi klienta o anulowanie transakcji CID przed wyborem innego sposobu wniesienia opłaty. Klient kończy tankowanie, ale sprzedaż nie może być opłacona przez system CID w związku z problemem z siecią komputerową, sprzedaż CID jest traktowana jako nieopłacona transakcja wykorzystująca CAT i może zostać zarejestrowana i odnotowana dla celów kontrolnych.

Obecnie omówione zostaną elementy blokowe programów opisujące pracę systemu identyfikacji klienta CID oraz interfejs użytkownika. Na fig. 11 A-l II oraz fig. 12 przedstawione są schematy blokowe ilustrujące procesy jakie zachodzą gdy odpowiednio, klient wykorzystuje system 10 w scenariuszu transponder 23 zamontowany w pojeździe, oraz scenariuszu transponder 25.

Figury 13-16 są schematami blokowymi ilustrującymi powiązania pomiędzy zadaniami i podsystemami zaangażowanymi w obsługę transakcji klienta.

Figury 17A-17N oraz 17Q są schematami blokowymi opisującymi procesy prowadzone przez oprogramowanie podstawowe CID, to jest procedury programu napisane w celu wykonania funkcji dotyczących identyfikacji klienta.

Scenariusz dla transpondera zamontowanego w pojeździe objaśniono w związku z fig. 11A i 11B. Figury 11A i 11B przedstawiają schemat blokowy 1100 ilustrujący pracę systemu 10 w scenariuszu wykorzystującym transponder 23 zamontowany w pojeździe. W etapie 1104 pojazd zbliża się do pompy, to znaczy obszaru dystrybucji, znajdującego się na stacji obsługi. W etapie 1106 określone zostaje czy transponder 23 znajduje się w zasięgu pompy. Tak jak to poprzednio opisano w odniesieniu do fig. 1 do 8, określenie takie obejmuje odebranie przez czytnik 20 danych z zamontowanego w pojeździe transpondera 23, po wcześniejszym nała183 486 dowaniu transpondera poprzez antenę 22A lub 22B. Jeśli zbliżający się pojazd nie posiada zamontowanego transpondera 23, to w zasięgu nie ma montowanego w pojeździe transpondera 23, wtedy system 10 wykonuje tradycyjną procedurę obsługi klienta 1110, w której wniesienie opłaty odbywa się bez wykorzystania kodu CID. W tradycyjnej procedurze obsługi klienta, klient dokonuje opłaty przy wykorzystaniu tradycyjnych sposobów, takich jak włożenie karty kredytowej/debetowej do aktywowanego przez klienta terminalu CAT lub wniesienie opłaty bezpośrednio pracownikowi stacji. W tradycyjnej procedurze obsługi klienta, terminal CAT może wyświetlać polecenia dotyczące sposobu wnoszenia opłaty, takie jak włóż kartę kredytową/debetową lub zapłać pracownikowi stacji, poprzedzające instrukcje dotyczące tankowania takie jak podnieś dyszę.

Jeśli zamontowany w pojeździe transponder 23 znajduje się w zasięgu, wtedy w etapie 1108, system 10 CID, określa czy wykryty CIP został ostatnio użyty (na przykład w ciągu ostatnich pięciu do dziesięciu (5-10) minut) w celu finalizacji sprzedaży na innym dystrybutorze na stacji obsługi. Jeśli tak, wtedy system 10 domyślnie przechodzi do procedury tradycyjnej obsługi klienta, tak jak to wskazano w etapie 1110, a odpowiednia lampa sygnalizująca autoryzację nie zostanie zapalona (patrz etap 1112, poniżej). Klient jest zobligowany do wyboru innego sposobu wniesienia opłaty, a transakcja zostanie zrealizowana bez wykorzystania kodu CID. Pomaga to uniknąć oszustw, oraz zapobiega powstawaniu nieprzyjemnego odczucia, którego w innym przypadku mógł doznać klient odjeżdżający spod dystrybutora po zatankowaniu, widząc jak każdy mijany dystrybutor zapala lampy sygnalizujące autoryzację. Klient ma wystarczająco dużo czasu po zatankowaniu na opuszczenie obszaru obsługi co pozwala uniknąć aktywacji lamp sygnalizujących autoryzację na pozostałych dystrybutorach. Jako opcja, powyższe domyślne przejście do tradycyjnego trybu obsługa klienta może zostać wyeliminowane, gdy nie włączanie się lamp sygnalizujących na kolejnych mijanych dystrybutorach nie jest traktowane jako uciążliwa niedogodność.

W etapie 1108 jeśli transponder 23 nie został ostatnio wykorzystany do dokonania sprzedaży, wtedy w etapie 1112 na dystrybutorze zostaje uruchomiana sygnalizacja - klient w zasięgu. W tym przykładzie wykonania, gdy transponder 23 znajduje się w obszarze dystrybucyjnym, włączona zostaje lampa 45A, 45B zapewniając taką sygnalizację. Lampa 45A, 45B może znajdować się w dowolnym, odpowiednim miejscu na.lub w pobliżu dystrybutora 14. W tym przykładzie wykonania sygnalizatorem jest lampa 45A, 45B, należy zauważyć iż sygnalizacja taka może być zapewniona przez słyszalny dźwięk (na przykład muzykę, ton lub głos), ruch mechaniczny, lub prezentację multimedialną lub video, lub dowolną ich kombinację lub inną czynność, która może zostać zauważona przez klienta.

Po włączeniu lampy sygnalizacyjnej 45A, 45B w zasięgu, system następnie określa czy transponder 23 zamontowany w pojeździe nie opuścił zasięgu odczytu, co może się zdarzyć gdy pojazd tylko przejeżdża obok dystrybutora. W etapie 1113, system sprawdza czy zamontowany w pojeździe transponder 23 ciągle jest w zasięgu odczytu. Jeśli tak wtedy w etapie 1114 (opisanym szczegółowo w dalszej części) system sprawdza, czy transponder 23 pozostaje w zasięgu odczytu przez wystarczająco długi wcześniej określony okres czasu. Jeśli, jednak, zamontowany w pojeździe transponder 23 nie znajduje się już w zasięgu odczytu, wtedy w etapie 1115 system sprawdza czy wystąpiła wcześniej określona liczba (N) odczytów pustych, to jest odczytów w których nie wylóyto transponderów. Jeśli tak wskazuje to, iż pojazd przejechał, a sygnalizator w zasięgu według etapu 1116 zostaje wyłączony. System 10 powraca do stanu domyślnego określonego w etapie 1110. Zrozumiałym jest iż jeśli klient następnie klient podjedzie, a transponder znajdzie się w zasięgu innego dystrybutora, to lampa 45 A, 45B dla kolejnego dystrybutora zostanie włączona. Ponadto zrozumiałym jest iż sygnalizacja w zasięgu wprowadzona w etapie 1112 nie oznacza przypisania klienta (to jest numeru rachunku) do dystrybutora w celu sfinalizowania sprzedaży. Pozwala to uniknąć potencjalnych oszustw lub przypadkowego obciążenia klienta gdy transponder znalazł się w zasięgu dystrybutora. Jeśli w etapie 1115 nie wystąpi wcześniej określona liczba pustych odczytów może to oznaczać, iż pojazd ciągle znajduje się w zasięgu dystrybutora, i system powraca ponownie do etapu 1113 sprawdzając odczyty transpondera.

183 486

Tak jak już wspomniano, w etapie 1114 dokonywane jest sprawdzenie czy transponder 23 znajduje się w zasięgu dystrybutora przez wystarczająco długi okres czasu. Jeśli nie, system sprawdza w etapie 1115 czy wystąpiła odpowiednia liczba pustych odczytów. Jeśli transponder pozostaje poza zasięgiem, sygnalizator w zasięgu, zostanie wyłączony w etapie 1116, a system przejdzie do procedury tradycyjnej obsługi klienta realizowanej w etapie 1110. Jeśli zamontowany w pojeździe transponder 23 znajduje się w zasięgu przez wystarczająco długi okres czasu (na przykład około 4 sekund) wtedy w etapie 1118 aktywowany przez klienta terminal dystrybutora umożliwia kontynuację sprzedaży przez zaprezentowanie komunikatu mówiącego klientowi, iż może podnieść rękojeść dystrybucyjną i rozpocząć tankowanie, lub dokonać wyboru alternatywnego sposobu wniesienia opłaty (włóż kartę) lub anulować proponowaną transakcję (Anuluj). Powodem dla jakiego wprowadzono opóźnienie czasowe w etapie 1114 przed rozpoczęciem transakcji jest danie klientowi odpowiednio dużo czasu na opuszczenie pojazdu w celu obsługi dystrybutora, unika się w ten sposób celowej lub przypadkowej aktywacji dystrybutora przez osobę inną niż klient.

W etapie 1122 dokonywane jest sprawdzenie czy został wyczerpany limit czasowy. Jeśli upłynęło zbyt wiele czasu od chwili wjazdu pojazdu w zasięg dystrybutora, a klient nie rozpoczął transakcji, to jest klient nie podniósł dyszy lub nic rozpoczął tankowania, wskaźnik w zasięgu zostaje wyłączony (etap 1116), a system przechodzi do domyślnej tradycyjnej procedury obsługi klienta (etap 1110). Limit czasowy w etapie 1112 może zawierać się w przedziale, na przykład od kilku sekund do minuty lub dwóch. Celem wprowadzenia limitu czasowego w etapie 1112 jest uniknięcie celowego lub przypadkowego wykorzystania danych klienta, gdy ten opuszcza pojazd (na przykład, aby wejść do budynku stacji obsługi) lub w jakikolwiek inny sposób nie jest zainteresowany dokonaniem transakcji. Opcjonalnie, limit czasowy etapu 1112 może zostać pominięty.

Jeśli w etapie 1112 limit czasowy nie zostanie przekroczony, wtedy w etapie 1124 dokonywane jest sprawdzenie czy klient dokonał aktywacji pompy. W etapie 1124 klient może aktywować pompę przez podniesienie dyszy dystrybucyjnej dystrybutora 14, oraz przez kombinację podniesienia dyszy i rozpoczęcia tankowania. W dystrybutorze 14, który nie jest wyposażony w czujnik podniesienia dyszy, aktywacja pompy może zostać dokonana przy wykorzystaniu innych technik, takich jak, podniesienie dźwigni pompy, opuszczenie elementu, lub być może nastąpić przez przyciśnięcie przycisku wyboru gatunku paliwa uruchamiającego pompę. Dla celów prezentowanego opisu, każda z wyżej wymienionych technik lub dowolna ich kombinacja, lub też dowolna inna technika uruchamiająca pompę, uważana jest za aktywację pompy.

Jeśli w etapie 1124 stwierdzono, iż dystrybutor 14 nie został aktywowany, wtedy system sprawdza w etapie 1125 czy nie została wybrana opcja rezygnacji z wykorzystania kodu CID. Rezygnacja może nastąpić gdy klient anuluje transakcję lub wybierze inną formę płatności, na przykład przy wykorzystaniu karty kredytowej. Jeśli nie wystąpiła rezygnacja z wykorzystania kodu CID, proces powraca do etapu 1122 gdzie system ponownie sprawdza czy nie wystąpiło przekroczenie limitu czasowego. Jeśli wystąpiła rezygnacja z wykorzystania kodu CIDS, system przechodzi do procedury tradycyjnej obsługi klienta, typu zależnego od decyzji klienta która spowodowała rezygnacje z wykorzystania kodu CID. Szczegóły dotyczące sprawdzania czy wystąpiła rezygnacja, w chwili gdy pompa nie jest jeszcze aktywowana przedyskutowane są szczegółowo w odniesieniu do fig. 11C. Alternatywnie, sprawdzenie określające czy wystąpiła rezygnacja może być dokonane przed etapem 1122 sprawdzającym przekroczenie limitu czasowego; jednakże obróbka sygnałów jest tak szybka, iż limit czasowy etapu 1122 nie zostanie przekroczony gdy system najpierw wykona etap 1122. Konsekwentnie, każde kolejne sprawdzenie dotyczące przekroczenia limitu czasowego w etapie 1122 będzie poprzedzone sprawdzeniem czy nie wystąpiła rezygnacja z wykorzystania kodu CID (etap 1125).

Jeśli w etapie 1124, stwierdzono iż pompa 14 została aktywowana, wtedy w etapie 1126 dokonywane jest sprawdzenie czy transponder 23, wcześniej określony jako znajdujący się w zasięgu pompy ciągle pozostaje w jej zasięgu. W celu zmniejszenia efektu jaki mogą powodować nieoczekiwane sygnały wyłapywane przez anteny, oraz aby potwierdzić iż ten sam kod CID został wykryty przed jak i po aktywacji pompy, system CID 10 korzystnie porównuje

183 486 próbki odczytów dokonanych przed aktywacją pompy z próbkami odczytów dokonanych po aktywacji pompy. System CID sprawdza czy odczyty dokonane przed jak i po aktywacji pompy są takie same lub prawie takie same. Na przykład, system CID może wybrać pięć odczytów dokonanych przed aktywacją pompy, oraz pięć odczytów dokonanych po aktywacji pompy. Jeśli wszystkie odczyty, dwa lub trzy z pięciu odczytów dokonane przed aktywacją pompy, pasują do wszystkich, dwóch lub trzech odczytów dokonanych po aktywacji pompy, kod CID zostaje uznany za sprawdzony. Jeśli zachodzi taka potrzeba możliwe jest dokonanie większej liczby odczytów. Na przykład, dziesięć odczytów przed aktywacją mogło by być porównywane z dziesięcioma odczytami dokonanymi po aktywacji. Sprawdzenie można zaakceptować jeśli pięć z odczytów dokonanych przed podniesieniem dyszy pasuje do pięciu odczytów dokonanych po podniesieniu dyszy.

Celem powyższego sprawdzenia dokonanego w etapie 1126 jest upewnienie się iż pojazd klienta jest tym pojazdem, który będzie tankowany. Unika się w ten sposób potencjalnego zagrożenia iż pompa została aktywowana celowo lub przypadkowo przez osobę stojącą w pobliżu pompy, podczas gdy pojazd przejeżdżał obok, w czasie krótkiego czasu przebywania transpondera 23 w zasięgu pompy. Należy zauważyć, iż w niektórych przykładach wykonania etap 1126 jest opcjonalny, gdy etap 1114 został już wykorzystany do określenia, czy transponder znajduje się w zasięgu przez wystarczająco długi czas. Należy zauważyć, iż oba etapy 1126, oraz 1114 mogą zostać wykonane, oraz to iż jeśli jeden z nich został wykonany drugi może nie być potrzebny. Oba etapy w tym sensie są opcjonalne, w zależności od wymaganego od systemu 10 stopnia zabezpieczenia klienta.

Jeśli w etapie 1126 ten sam transponder 23 nie jest ciągle w zasięgu, wtedy w etapie 1116 sygnalizator w zasięgu zostaje wyłączony w etapie 1110 pompa przechodzi do domyślnego tradycyjnego trybu obsługi klienta. Jeśli ciągle znajduje się w zasięgu, wtedy w etapie 1128 dane z transpondera 23 (na przykład informację o rachunku klienta) powiązane zostąją z dystrybutorem tak, aby umożliwić sprzedaż (na przykład tankowanie lub inną usługę). Powiązanie pompa/transponder 23 w etapie 1128 wystąpi tylko wtedy gdy pompa została aktywowana w etapie 1124.

W etapie 1130 dokonywana jest autoryzacja danych transpondera (na przykład informacji o rachunku klienta). Na przykład, komputer nadzorczy 16 w połączeniu z siecią komputerową wykorzystywany jest do określenia czy na numer rachunku klienta można dokonywać zamówień. Alternatywnie komputer nadzorczy 16 może przeglądać dane zgromadzone w przechowywanym lokalnie pliku negatywnym złych rachunków i udzielić autoryzacji rachunku klienta jeśli ten nie odpowiada któremuś z numerów złych rachunków. Proces autoryzacji etapu 1130 może zostać przeprowadzony przed jak i po etapie 1128 przypisania transpondera 23 do pompy. W niektórych przykładach wykonania, proces przypisania, jest jedynym wymaganiem, nie potrzebny jest żaden dodatkowy proces autoryzacji. Autoryzacja może obejmować tytko rozpoznawanie, iż identyfikator klienta jest ważnym identyfikatorem lub że składa się z odpowiedniej liczby znaków. Jednakże w większości aplikacji systemu 10, potrzebna jest pewnego rodzaju baza danych dotycząca autoryzacji kredytowej.

W innych przykładach wykonania, etap autoryzacji 1130 może zostać przeprowadzony w chwili gdy transponder 23 znajdzie się w zasięgu dowolnego z dystrybutorów lub innego czytnika (być może nawet przy wjeździe na teren stacji obsługi). Jednakże, sprzedaż nie zostanie umożliwiona (etap 1132) dopóki dystrybutor nie zostanie aktywowany w etapie 1124. Etap autoryzacji 1128 może także obejmować sprawdzenie limitu czasu (proszę nie mylić z limitem czasu omówionym w odniesieniu do etapu 1122). Przekroczenie limitu czasu występuje gdy kod CID został wysłany do komputera 16 lub sieci komputerowej w celu autoryzacji, lecz nie otrzymano potwierdzenia lub odmowy autoryzacji po upływie określonego okresu czasu. Figura 11E, opisany szczegółowo w dalszej części, ilustruje w jaki sposób może zostać zrealizowana obsługa zdarzeń odmowa autoryzacji lub przekroczenie limitu czasowego, gdy te wystąpią przed lub po tankowaniu lub przed lub po podniesieniu dyszy.

W etapie 1132 wydane zostaje pozwolenie na rozpoczęcie sprzedaży, po którym, na przykład klient może przy dystrybutorze zatankować paliwo, oraz pobrać inne towary

183 486 (na przykład jedzenie) lub usługi (na przykład umyć samochód), które zostaną zaliczone na poczet rachunku klienta który został zidentyfikowany na podstawie danych transpondera 23.

W etapie 1134, dokonywane jest zakończenie transakcji sprzedaży wykorzystującej dane identyfikacyjne klienta CID. Figura 11C przedstawia szczegółowe etapy wykonywane przy finalizacji transakcji CID. Odnośnie fig. 11C, podczas gdy klient tankuje paliwo, aktywowany przez klienta terminal wskazuje, że pompa jest włączona (etap 1140), ponadto system 10 wykonuje pewne charakterystyczne dla konkretnego klienta operacje. Na przykład system może zaproponować (przez wyświetlenie komunikatu na terminalu CAT) klientowi umycie samochodu jeśli stwierdził, iż klient zatankował samochód określoną liczbę razy. Lub system może przypomnieć klientowi, iż pora na umycie samochodu gdy ten określi, iż co pewną określoną liczbę tankowań będzie potrzebował umyć samochód. Inne czynności dotyczące klienta mogą obejmować zaproponowanie konkretnego artykułu spożywczego lub napoju. Informacje specyficzne dla klienta mogą być zawarte w bazie danych, która uzupełniana jest regularnie, oraz która znajduje się lub ma do niej dostęp komputer nadzorczy 16. Lub też informacje mogą być zawarte w danych przesyłanych z transpondera klienta 23, 25. Jeśli transponder jest transponderem z możliwością zapisu (R/W), wtedy komputer nadzorczy może okresowo uzupełniać informacje zawarte w transponderze klienta na podstawie jego preferencji.

W etapie 1142 system sprawdza czy klient ma autoryzację na wykorzystanie kodu CID w celu wniesienia opłaty lub czy nie wystąpił błąd przekroczenia limitu czasu. Etap 1142 może zostać włączony gdy etap autoryzacji 1130 (fig. 1 IB) został pomięty przed etapem wydaniem zgody na transakcję etap 1132 (fig. 11B). Należy zauważyć iż etap autoryzacji może zostać włączony zarówno przed jak i po etapie wydania zgody na transakcję 1132 (fig. 1 IB) lub w obu tych miejscach. Jeśli w etapie 1144 (fig. 11C) autoryzacji zostanie wydana odmowa autoryzacji lub wystąpi przekroczenie limitu czasu, uruchomiona zostaje wtedy procedura obsługi zilustrowana na fig. 11E.

Podczas tankowania, system ponownie sprawdza w etapie 1146, czy nie wystąpiła rezygnacja z wykorzystania systemu CID. Figura 11F, który jest omówiony w dalszej części, ilustruje szczegółowo sprawdzanie czy wystąpiła rezygnacja z wykorzystania systemu CID w trakcie tankowania. Jeśli nie wystąpiło żądanie rezygnacji z wykorzystania systemu CID wtedy w etapie 1148, system sprawdza czy dysza została odłożona do gniazda. Jeśli dysza nie została odłożona do gniazda, system kontynuuje sprawdzanie czy nie wystąpiła odmowa autoryzacji lub nie wystąpiło przekroczenie limitu czasowego (jeśli etap 1142 został włączony), oraz czy nie wystąpiła rezygnacja z wykorzystania systemu CID.

Gdy dysza została odłożona wskazując, iż tankowanie się zakończyło, system CID sprawdza w etapie 1150 czy sieć komputerowa nie jest uszkodzona, to jest komputer nadzorczy 16 ma dostęp do sieci. Figura 11G ilustruje szczegółowo scenariusz służący określeniu czy sieć komputerowa pracuje. Należy zrozumieć, iż sieć komputerowa może zostać sprawdzona kilkakrotnie w czasie trwania transakcji z klientem. Na przykład, sieć może zostać sprawdzana przed i po rozpoczęciu tankowania. Odnośnie fig. 11C, jeśli sieć komputerowa nie pracuje, transakcja jest realizowana jak niezapłacona sprzedaż wykorzystująca terminal CAT (etap 1152), a informacje dotyczące sprzedaży mogą być przechowywane w pamięci komputera nadzorczego 16, w celu ich późniejszego przesłania do sieci komputerowej, gdy sieć ta będzie już pracować. Jeśli sieć nie pracuje, lampa sygnalizująca autoryzację lub inny sygnalizator obecności w zasięgu dystrybutora są wyłączane w etapie 1154. Sprzedaż jest finalizowana wraz ze wszystkimi specyficznymi dla klienta czynnościami wykonywanymi przez system, takimi jak wyświetlanie zapytania o wydruk rachunku, w etapie 1156.

Scenariusz dla stosowania transpondera ręcznego objaśniono w nawiązaniu do fig. 12, która przedstawia schemat blokowy 1200 ilustrujący pracę systemu 10 w scenariuszu, który obejmuje transponder ręczny 25. Transponder 25 może być wykorzystany nawet w sytuacjach gdy klient z transponderem 23 zamontowanym w pojeździe podjechał do dystrybutora, gdzie transponder ręczny może zostać wykorzystany do zmiany lub rezygnacji z transakcji wykorzystującej transponder 23. Sytuacja taka może wystąpić, na przykład, gdy klient życzy sobie obciążyć kosztami sprzedaży dokonanej przy pomocy dystrybutora rachunek inny niż ten przypisany transponderowi 23 zamontowanemu w pojeździe.

183 486

Odnośnie fig. 12, w etapie 1204 klient zbliża się do pompy, to jest obszaru dystrybucyjnego, na obszarze stacji obsługi. W etapie 1206 dokonywane jest sprawdzenie czy transponder ręczny 25 znajduje się w zasięgu pompy. Tak jak to poprzednio opisano odnośnie fig. 1 i 8, sprawdzenie takie wykorzystuje czytnik 20 odbierający dane z transpondera 25 po naładowaniu transpondera poprzez anteny 24A lub 24B. Aby być w zasięgu, typowo klient musi umieścić transponder 25 w pobliżu dystrybutora 14 lub w innym do tego celu przeznaczonym miejscu w pobliżu anteny 24A lub 24B. Jeśli zbliżający się klient nie przedstawił transpondera ręcznego 25, wtedy system domyślnie przechodzi do tradycyjnej procedury obsługi klienta w etapie 1221. Należy zauważyć iż jeśli wykryty został zamontowany w pojeździe transponder, wtedy zachodzi proces opisany odnośnie fig. 11A i 1 IB. W etapie 1206 jeśli transponder ręczny 25 znajduje się w zasięgu, wtedy na dystrybutorze w etapie 1212 zostaje uruchomiana sygnalizacja klient w zasięgu. W tym przykładzie wykonania, gdy transponder 25 znajduje się w zasięgu dystrybucyjnym pompy, lampa sygnalizująca autoryzację 45A, 45B zostaje włączona spełniając rolę sygnalizatora. Lampa 45A, 45B może znajdować się w dowolnej stosownej lokalizacji na lub w pobliżu dystrybutora 14. W tym przykładzie wykonania, znajduje się ona w tym sam miejscu co antena 24A lub 24B, w którym klient prezentuje transponder 25. Jeśli zachodzi taka potrzeba mogą zostać wprowadzone oddzielne sygnalizatory w zasięgu, dla transponderów ręcznych jak i zamontowanych w pojazdach. Gdy sygnalizacja zostaje uaktywniona, jeśli sygnalizacja ma formę na przykład lampy, po odsunięciu transpondera 25 od lampy pozostaje ona włączona, aż do chwili wystąpienia przekroczenia limitu czasu, tak jak to opisano poniżej.

Gdy wystąpi sygnalizacja w zasięgu, jako odpowiedź pompy na prezentację przez klienta transpondera 25 w jej zasięgu, jeśli klient zbliży się do kolejnej pompy tak, iż transponder znajdzie się w jej zasięgu, taka sygnalizacja pojawi się również na tej drugiej pompie, a kolejna aktywacja i sprzedaż jest dozwolona i może zostać zrealizowana, tak jak to zostanie wyjaśnione poniżej, przy obu stanowiskach. W tym przykładzie wykonania, gdy wystąpią współbieżnie dwie sygnalizacje oraz aktywacje wykorzystujące ten sam transponder ręczny 25, uruchomiona zostaje sygnalizacja informująca pracownika stacji o takim zdarzeniu, tak więc jeśli wykorzystanie transpondera 25 na dwóch stanowiskach wystąpiło w sposób niezamierzony lub miało charakter nadużycia, transakcja taka może zostać anulowana.

Należy zauważyć, iż oprócz zastosowanego w tym przykładzie wykonania sygnalizatora w postaci lampy 45A, 45B, sygnalizacja taka może być zapewniona przez słyszalny dźwięk (na przykład muzykę, ton lub głos), ruch mechaniczny, lub prezentację multimedialną lub video, lub dowolną ich kombinację lub inną czynność która może zostać zauważona przez klienta.

W etapie 1218 aktywowany przez klienta terminal pompy umożliwia kontynuację sprzedaży przez wyświetlenie klientowi komunikatu, iż można podnieść dyszę dystrybutora i rozpocząć tankowanie, lub informującego o alternatywnej możliwości wybrania innej formy dokonania płatności (na przykład włóż kartę) lub anulowania transakcji przez (na przykład anuluj). W etapie 1222, dokonywane jest sprawdzenie czy upłynął limit czasowy. Jeśli od chwili i w której transponder 25 znalazł się w zabiegu upłynęło zbyt wiele czasu bez reakcji klienta związanej z chęcią zawarcia transakcji, wtedy sygnalizator w zasięgu zostaje wyłączony (etap 1219), a system domyślnie przechodzi do trybu tradycyjnej obsługi klienta (etap 1221). Opóźnienie czasowe w etapie 1222 może wahać się od kilku sekund do minuty lub dwóch. Celem wprowadzenia limitu czasowego w etapie 1222 jest uniknięcie celowego lub przypadkowego wykorzystania danych klienta gdy ten opuszcza pojazd (na przykład, aby wejść do budynku stacji obsługi) lub w jakikolwiek inny sposób nie jest zainteresowany dokonaniem transakcji. Opcjonalnie, limit czasowy etapu 1222 może zostać pominięty.

Jeśli w etapie 1222 limit czasowy nie zostanie przekroczony, wtedy w etapie 1224 dokonywane jest sprawdzenie, czy klient dokonał aktywacji pompy. W etapie 1224 klient może aktywować pompę przez podniesienie dyszy dystrybucyjnej dystrybutora 14, oraz przez kombinację podniesienia dyszy i rozpoczęcia tankowania. W dystrybutorze 14 który nie jest wyposażony w czujnik podniesienia dyszy, aktywacja pompy może zostać dokonana przy wykorzystaniu innych technik, takich jak, podniesienie dźwigni pompy, opuszczenie elementu, lub być

183 486 może przez przyciśnięcie przycisku wyboru gatunku paliwa uruchamiającego pompę. Dla celów prezentowanego opisu, każda z wyżej wymienionych technik lub dowolna ich kombinacja, lub też dowolna inna technika uruchamiająca pompę, uważana jest za aktywację pompy.

Jeśli stwierdzono iż dystrybutor 14 nie został aktywowany, v»tedy system sprawdza w etapie 1225 czy nie została wybrana opcja rezygnacji z wykorzystania kodu CID. Rezygnacja może nastąpić gdy klient anuluje transakcję lub wybierze inną formę płatności, na przykład przy wykorzystaniu karty kredytowej. Jeśli nie wystąpiła rezygnacja z wykorzystania kodu CID, proces powraca do kroku 1222 gdzie system ponownie sprawdza czy nie wystąpiło przekroczenie limitu czasowego. Jeśli wystąpiła rezygnacja z wykorzystania kodu CID, system przechodzi do procedury tradycyjnej obsługi klienta, typu zależnego od decyzji klienta która spowodowała rezygnację z wykorzystania kodu CID. Szczegóły dotyczące sprawdzania czy wystąpiła rezygnacja, w chwili gdy pompa nie jest jeszcze aktywowana przedyskutowane są szczegółowo w odniesieniu do fig. 11C.

Gdy w etapie 1224 pompa została aktywowana, wtedy w etapie 1228 dane z transpondera 25 (na przykład informacje dotyczące rachunku klienta) zostają powiązane z dystrybutorem w taki sposób, aby sprzedaż (na przykład tankowanie lub inną usługę). Powiązanie pompa/transponder 25 w kroku 1228 wystąpi tylko wtedy, gdy pompa została aktywowana w kroku 1226.

W etapie 1230 dokonywana jest autoryzacja danych transpondera (na przykład informacji dotyczących rachunku klienta), oraz przeprowadzane jest sprawdzenie limitu czasowego. Figura 11E ilustruje w jaki sposób obsłużone może zostać zdarzenie polegające na odmowie autoryzacji lub przekroczeniu limitu czasowego. W etapie 1232 wydane zostaje pozwolenie na dokonanie sprzedaży, a w etapie 1234 sprzedaż jest finalizowana przy wykorzystaniu danych CID klienta. Figura 11C ilustruje szczegółowo etapy jakie są realizowane w celu sfinalizowania transakcji CID. Powyższe etapy 1230-1234 są realizowane odpowiednio w taki sam sposób jak etapy 1130-1134, opisane uprzednio. Należy zauważyć iż jeśli klient rezygnuje z transakcji CID i wybiera inny sposób wniesienia opłaty, lampa sygnalizacyjna 45A lub 45B zostanie wyłączona.

Sprawdzenie czy nie wystąpiła rezygnacja z transakcji CTD gdy pompa nie jest aktywna, objaśniono w związku z fig. 11D. Figura 11D opisuje proces jaki zachodzi gdy system 10 sprawdza czy wystąpiła rezygnacja z transakcji CID w chwili, gdy pompa nie jest jeszcze aktywna. Proces ten wykorzystywany jest gdy wykryty został transponder ręczny 25 lub transponder zamontowany w pojeździe 23. Tak jak to omówiono powyżej, rezygnacja z transakcji CID może wystąpić gdy klient wybiera inny sposób wniesienia opłaty niż wykorzystanie kodu CID lub klient gdy klient zdecydował się anulować transakcję.

Początkowo system CID sprawdza czy nie rozpoczęło się tankowanie przez stwierdzenie czy dysza dystrybutora została podniesiona z gniazda i czy rozpoczęło się właściwe tankowanie (etapy 1160 i 1162). Jeśli dysza została podniesiona i tankowanie się rozpoczęło, wtedy system sprawdza czy wystąpiła rezygnacja z transakcji CID, gdy rozpoczęło się tankowanie w etapie 1164. Figura HF opisuje proces sprawdzania czy wystąpiła rezygnacja z transakcji CID gdy rozpoczęło się tankowanie.

Jeśli dysza nie została podniesiona i/lub nie rozpoczęło się tankowanie, wtedy system CID sprawdza czy klient:

(1) anulował transakcje uderzając w klawisz Anuluj na terminalu aktywowanym przez klienta (CAT) (etap 1162), (2) włożył kartę kredytową/debetową w terminal CAT w celu wniesienia opłaty (etap 1168), lub (3) wybrał inną metodę wniesienia opłaty (taką jak - gotówka) (1170). Jeśli tak, sygnalizator w zasięgu zostaje wyłączony (etap 1174), wyświetlacz terminala CAT zmienia się prezentując napis Włóż kartę lub podnieś dyszę, lub temu podobny komunikat (etap 1174), a transakcja jest wykonywana wykorzystując tradycyjny tryb obsługi klienta, to jest bez wykorzystania kodu CID (etap 1176).

Należy zauważyć iż jeśli klient naciska przycisk Anuluj, ma on lub ona możliwość cofnięcia tego polecenia. Po wyborze klawisza Anuluj, wyświetlacz zaprezentuje T/N

183 486 (etap 1178). Jeśli klient wybierze N odpowiadające Nie, Terminal CAT wyświetli komunikat podobny do następującego Dysza, Anuluj, Karta (etap 1180), a transakcja będzie kontynuowana jako transakcja CID (etap 1182). Podobnie, jeśli nie włożono karty (etap 1168) lub nie wybrano innego sposobu wniesienia opłaty (etap 1170), wtedy transakcja jest kontynuowana jako transakcja CID (etap 1184). W etapach 1182 i 1184, jeśli transponder jest transponderem 23 montowanym w pojeździe, proces biegnie dalej poczynając od etapu 1222 z fig. 11C sprawdzającego limit czasowy. Jeśli transponder jest transponderem ręcznym 25, wtedy proces biegnie dalej od etapu 1222 sprawdzania limitu czasowego z fig. 12.

Sprawdzenie czy wystąpiła rezygnacja z transakcji CID gdy pompa została aktywowana objaśnione jest w związku z fig. 11F. Figura 11F opisuje proces, który jest realizowany gdy system CID sprawdza czy wystąpiła próba rezygnacji z transakcji CID po rozpoczęciu tankowania. System CID sprawdza czy rozpoczęło się tankowanie (etap 1190). Jeśli tankowanie się nie rozpoczęło, wtedy system w etapie 1191 sprawdza czy wystąpiła rezygnacja z transakcji CID gdy tankowanie się jeszcze nie rozpoczęło. Figura 11D, opisany powyżej, opisuje proces który występuje gdy przeprowadzane jest sprawdzanie, czy wystąpiła rezygnacja z transakcji CID przed rozpoczęciem tankowania.

Jeśli tankowanie się rozpoczęło, system CID sprawdza czy na terminalu aktywowanym przez klienta (CAT) został naciśnięty klawisz Anuluj (etap 1192). Jeśli tak, pompa dystrybutora jest zatrzymywana (etap 1194), a klient jest informowany iż powinien odłożyć dyszę i zapłacić pracownikowi wewnątrz budynku stacji obsługi (etap 1195). System następnie kontynuuje finalizację sprzedaży (etap 1196) przez sprawdzenie sieci (etap 1150 na fig. 11C). Jeśli w etapie 1192, klawisz Anuluj nie został naciśnięty system CID sprawdza czy do terminalu CAT została włożona karta kredytowa/debetowa (etap 1193) lub czy na terminalu CAT nie został naciśnięty klawisz oznaczający inny sposób wniesienia opłaty (etap 1197). Jeśli tak, wyświetlacz na terminalu CAT zaprezentuje komunikat na przykład, rezygnacja z transakcji CID nie może zostać zrealizowane, mówiący iż karta kredytowa/debetowa nie może zostać zaakceptowana (etap 1198). Proces następnie kontynuuje przetwarzanie transakcji sprzedaży, aż do chwili jej sfinalizowania w etapie 1199 przez sprawdzanie czy dysza została odłożona (etap 1148, fig. 11C). Jeśli karta kredytowa/debetowa nie została włożona, a inny sposób wniesienia opłaty nie został wybrany, komunikat w etapu 1198 nie zostaje wyświetlony, ale system kontynuuje proces sprzedaży, aż do chwili jej sfinalizowania w etapie 1199.

Odmowę autoryzacji lub przekroczenie limitu czasowego objaśniono w nawiązaniu do fig. 11E. Figura 11E opisuje proces, który jest realizowany gdy wystąpiła odmowa autoryzacji klienta lub wystąpiło przekroczenie limitu czasowego związane z awarią sieci, poprzez którą dostarczane jest potwierdzenie autoryzacji klienta lub wystąpiła odmowa wykorzystania kodu CID. Jeśli tankowanie się już rozpoczęło (etap 2210), wtedy system 10 zatrzymuje pompę przetaczającą paliwo (etap 2212) i informuje klienta, aby ten odłożył dyszę i uiścił opłatę u pracownika stacji w budynku stacji (etap 2214). Jeśli tankowanie się jeszcze nie rozpoczęło (etap 2210), wtedy system CID 10 sprawdza czy podniesiona została dysza (2216).

Jeśli dysza nie została jeszcze podniesiona, wtedy proces CID jest kontynuowany (etap 2217), wraz z etapem limitu czasowego 1122, fig. 11B, jeśli w procesie bierze udział transponder zamontowany w pojeździe lub bez etapu limitu czasowego 1122, fig. 11C jeśli w procesie uczestniczy transponder ręczny. Kolejną możliwość autoryzacji wykorzystania kodu CID (na przykład w przypadku gdy wystąpiło przekroczenie limitu czasowego) jest wprowadzenie etapu 1130, fig. 11 A, oraz etapu 1230, fig. 12. Jeśli dysza została podniesiona, klient jest informowany poprzez wyświetlacz terminalu CAT, iż wystąpiła odmowa autoryzacji CID i wymagany jest wybór innego sposobu wniesienia opłaty (etap 2218). Transakcja jest następnie realizowana w trybie tradycyjnej obsługi klienta, to jest bez wykorzystania kodu CID przy regulowaniu opłaty (etap 2220).

Praca lampy sygnalizującej autoryzację (sygnalizator w zasięgu) objaśniono w związku z fig. 11H oraz 1II. Figury 11H i 111 ilustrują ogólnie sposób pracy lamp 45A, 45B (lub innego sygnalizatora w zasięgu) dystrybutora 14. Na fig. 11H i 111, nie przedstawiono wszystkich zdarzeń powodujących włączenie lub wyłączenie sygnalizatora obecności w zasięgu. Zrozumiałe jest, iż w tym miejscu mogą zostać zamieszczone inne figury, oraz inny opis przedsta

183 486 wiąjący dodatkowe lub zmodyfikowane scenariusze aktywacji i dezaktywacji sygnalizatora obecności w zasięgu. Odnośnie fig. 11H i 111, system CID 10 w etapie 2230, w sposób ciągły dokonuje odczytów mających na celu stwierdzenie czy transponder 23, 25 znajduje się w zasięgu. Jeśli w zasięgu znajduje się transponder 23 zamontowany w pojeździe, system CID 10 w etapie 2232 sprawdzi czy wykryty kod CID był ostatnio użyty przy innym dystrybutorze na terenie stacji. Etap 2232 jest podobny do etapu 1108 z fig. 11 A. Jeśli tak, transakcja jest wykonywana w taki sposób jak gdyby w zasięgu nie było transpondera, a sprzedaż odbywa się w trybie tradycyjnej obsługi klienta w etapie 2234. Tak jak to opisano uprzednio w odniesieniu do fig. 11A i 1 IB, w etapie 2232, system CID 10 sprawdza czy na którymkolwiek z dystrybutorów na stacji, sfinalizowana została ostatnio jakakolwiek transakcja wykorzystująca kod CID z transpondera zamontowanego w pojeździe, to jest czy została sfinalizowana w ciągu ostatnich pięciu do dziesięciu (5-10) minut, wtedy system CID nie włączy sygnalizatora obecności w zasięgu, a dystrybutor nie będzie działał dopóki nie zostanie wybrana inna forma wniesienia opłaty. Tak jak później wspomniano, pomaga to uniknąć nadużyć dając klientowi po zatankowaniu wystarczająco dużo czasu na opuszczenie obszaru obsługowego bez aktywacji lamp sygnalizujących autoryzację na pozostałych dystrybutorach znajdujących się w obszarze obsługowym. Proszę zauważyć iż jeżeli w etapie 2230 wykryty został transponder ręczny, wtedy system 10 w etapie 2232 nie sprawdza czy został on ostatnio wykorzystany.

Jeśli wykryty kod CID nie był ostatnio wykorzystywany przy którymkolwiek z dystrybutorów lub wykryty kod CID pochodzi z transpondera ręcznego 25, wtedy system CID włącza sygnalizator w obecności w zasięgu w etapie 2236. Gdy sygnalizator obecności w zasięgu 45A, 45B jest włączony, system CID 10 sprawdza w etapach 2237, 2239 i 2241 czy transponder jest ciągle w zasięgu odczytu i czy nie wystąpiło przekroczenie limitu czasu. Etapy te (2237, 2239 i 2241) są podobne do odpowiednio do etapów 1113, 1114 i 1115 z fig. 11 A.

W etapie 2238, system sprawdza czy na terminalu CAT naciśnięty został klawisz Anuluj. Jeśli tak, system następnie sprawdza w etapie 2240 czy rozpoczęło się tankowanie, a jeśli tankowanie się rozpoczęło system sprawdza czy wystąpiła rezygnacja z transakcji CID w etapie 2243 (patrz fig. 11F). Jeśli klawisz Anuluj został naciśnięty, a tankowanie się nie rozpoczęło wtedy w etapie 2244, sygnalizator obecności w zasięgu zostaje wyłączony.

Jeśli klawisz Anuluj nie został aktywowany w etapie 2238, system CID 10 sprawdza w etapie 2243 czy nastąpiło przekroczenie limitu czasowego, a jeśli nie, sprawdza w etapie 2245 czy rozpoczęło się tankowanie. Etapy 2234 i 2245 są podobne odpowiednio do etapów 1122 i 1124 z fig. 1 IB, a opis etapów 1122 i 1124 odpowiednio można zastosować do etapów 2243 i 2245. Proszę zauważyć, że jeśli w etapie 2243, przekroczony zostaje limit czasowy, sygnalizator obecności w zasięgu jest wyłączany w etapie 2244.

Po wyłączeniu sygnalizatora obecności w zasięgu, system CID kontynuuje w etapie 2248, sprawdzanie czy wykryty transponder CID ciągle znajduje się w zasięgu odczytu. Sygnalizator obecności w zasięgu pozostaje wyłączony tak długo jak długo transponder jest odczytywany przez antenę dystrybutora. W ten sposób sygnalizator obecności w zasięgu 45A, 45B jest utrzymywany w stanie wyłączonym po zakończeniu transakcji lecz zanim klient nie odjedzie od dystrybutora. Gdy transponder CID znajdzie się poza zasięgiem odczytu, to jest anteną odbiera tzw. puste odczyty transpondera, system jest zasadniczo zerowany, a lampa sygnalizująca autoryzację zostanie ponownie włączona w odpowiedzi na odczyt kolejnego transpondera. Jednakże tak jak to opisano powyżej, lampa sygnalizująca autoryzację nie zostanie włączona przed upływem pięciu do dziesięciu minut (5-10) po zakończeniu sprzedaży.

Scenariusz gdy sieć komputerowa nie pracuje, przedstawiono w związku z fig. 1 IG. Figura ta opisuje proces wykonywany jeśli wystąpiła awaria sieci komputerowej. Po odczytaniu transpondera zamontowanego w pojeździe 23 lub transpondera ręcznego 25 (w etapie 2250) i włączeniu lampy sygnalizującej autoryzację (etap 2252), system CID 10 sprawdza czy sieć komputerowa pracuje poprawnie (etap 2254), w celu określenia czy możliwa jest weryfikacja kodu CID klienta i/lub przesłanie innych informacji umożliwiających finałizację transakcji, z komputera nadzorczego do sieci komputerowej w celu przetworzenia. Jeśli sieć komputerowa nie pracuje, klient informowany jest o awarii sieci i proszony jest o kontakt z kasjerem

183 486 (etap 2256), a lampa sygnalizująca autoryzację 45A, 45B (sygnalizator obecności w zasięgu) jest wyłączana (etap 2258).

Jeśli sieć komputerowa nie pracuje, system CID następnie sprawdza czy rozpoczęło się już tankowanie (etap 2260). Jeśli tankowanie się nie rozpoczęło, a sieć komputerowa jest dostępna i działa, wtedy system kontynuuje proces transakcji jako transakcję CID. Gdy tankowanie się rozpoczęło, system CID w sposób ciągły sprawdza czy sieć komputerowa pracuje (etap 2262). Jeśli w którymkolwiek momencie tankowania wystąpi awaria sieci lub przestanie być dostępna, transakcja zostanie zrealizowana jako niezapłacona transakcja CAT (etap 2264), a informacje dotyczące sprzedaży zostaną przechowane w celu późniejszego przesłania do sieci. Jeśli podczas tankowania nie wystąpią żadne błędy sieci, wtedy transakcja będzie zrealizowana jako transakcja CID.

Obecnie przedstawione zostaną podsystemy i zadania programowe. Poniżej zamieszczony został opis specyficznych zadań realizowanych przez oprogramowanie oraz podsystemy systemu CID, wykorzystanych w przykładzie wykonania. Należy wziąć pod uwagę inne rozwiązania.

Podany zostanie obecnie przegląd podsystemów i zadań programowych. Figura 13 jest schematem blokowym 1300 przedstawiającym powiązania pomiędzy głównymi zadaniami oprogramowaniem a podsystemami zaangażowanymi w obsługę transakcji CID. Zadania programowe i podsystemy niezbędne do przeprowadzenia identyfikacji klienta (CID) należą zasadniczo do następujących obszarów:

A. Odczytanie numerów CID transpondera 23, 24. Operacja wykonywana jest przez zadanie 1302 niskiego-poziomu w czytniku transpondera.

B. Obsługa CID, uzyskanie autoryzacji, włączanie lamp sygnalizujących autoryzację (lub innych sygnalizatorów obecności w zasięgu), etc. Operacje te wykonywane są przez procedurę 1304 oprogramowania podstawowego CID.

C. Obsługa informacji CID dotyczących sprzedaży przez, na przykład, dokonywanie zmian w kodzie CPS bazowej i aplikacyjny platformy usług dostępnych klientowi; proszę zauważyć, iż kod bazowy i aplikacyjny CPS dotyczy oprogramowania stacji obsługi i steruje pompami przetaczającymi paliwo i obsługuje transakcje inne niż CID.

D. Obsługa żądań autoryzacji CID, zwracana jest autoryzacja i przekroczenie limitu czasowego. Operacja jest wykonywana przez sieciowy moduł komunikacyjny 1306 aplikacji CID, który pozostaje w połączeniu z zewnętrzną siecią komputerową 1308.

E. Przetwarzanie transakcji sprzedaży zewnętrznej 1310, to jest czynności klienta dokonywanych przy dystrybutorze 14, takich jak odczyt nowego kodu CID, włożenie do aktywowanego przez klienta terminalu CAT karty kredytowej/debetowej, przyciśnięcie przez klienta klawisza Anuluj, klawiatury innej formy opłaty, podniesienie lub odłożenie dyszy, oraz zakończeniem transakcji sprzedaży.

F. Obsługa poleceń wprowadzanych przez ekrany programujące 1312. Poprzez ekrany programujące (przedyskutowane szczegółowo w przykładzie D) pracownik stacji obsługi (lub inna autoryzowana osoba) udostępniona zostaje możliwość, na przykład włączenia lub wyłączenia funkcji CID dla poszczególnych dystrybutorów 14 lub dla całej stacji obsługi; włączenia lub wyłączenia poszczególnych czytników; przypisania anten do poszczególnych terminali CAT, oraz przeprowadzenia diagnostyki systemu CID.

Zadanie czytnika transpondera objaśnione zostanie na podstawie fig. 14. Figura ta jest schematem blokowym 1400 który szczegółowo ilustruje przepływ danych i poleceń pomiędzy Zadaniem czytnika transpondera 1302, oraz procedurą 1304 podstawowego oprogramowania CID. Zadanie czytnika transpondera 1302 kolejno wysyła sygnały poleceń do czytników 20 transponderów w celu włączenia lub wyłączenia czytników 20 (to jest ich aktywacji), oraz przesyła polecenia sterujące lampą sygnalizującą autoryzację z oprogramowania podstawowego CID 1304 do czytników 20. Zadanie 1302 czytników transpondera, ponadto odbiera numery CID odebrane przez wszystkie anteny na stacji serwisowej. Na terenie typowej stacji serwisowej może znajdować się osiem (8) czytników 20 systemu, a każdy czytnik może obsługiwać cztery (4) anteny. W konsekwencji w typowym systemie, może znajdować się do trzydziestu dwóch (32) anten.

183 486

Po odebraniu numerów CID, zadanie czytnika transponderów wpisuje dane zawierające numery transponderów CID do tablicy przedstawionej przez tabelę 2 zamieszczoną poniżej. Tabel zawiera numery CID lub wartości odpowiadające wszystkim antenom. Anteny pogrupowane są w pary anteny wysokoenergetyczne (dalekiego zasięgu)oraz anteny niskoenergetyczne (bliskiego zasięgu). Pierwsza para anten wprowadza pierwsze dwie wartości do macierzy CID, jedną dla anteny wysokoenergetycznej i jedną dla anteny niskoenergetycznej. Wartości CID mogą być ośmio (8) bajtowe, tak więc dla czytnika 20 wystąpią dwie (2) pary ośmio (8) bajtowych wartości. Proszę zauważyć kolumny dotyczące czytnika i anteny w tabeli 2 przedstawionej poniżej zostały tam umieszczone tylko ze względów opisowych.

Tabela 2

Czytnik

Antena

Tabela 2 przedstawia strukturę danych zadania czytnika transpondera.

Zazwyczaj czytnik w tym przykładzie wykonania zdolny jest do obsługi dwóch par anten (na przykład, anten 22A, 22B, 24A, 24B). Oznacza to iż każdy czytnik 20 udostępnia trzydzieści dwa bajty danych CID, lub jak to wspomniano powyżej wartości dwóch (2) par ośmiu (8) bajtów. Gdy przy pomocy anteny nie odczytano żadnego numeru transpondera, w tablicy w polu odpowiadającym temu numerowi jako numer transpondera umieszczana jest wartość zero. Gdy numery transponderów zostały odczytane dla wszystkich anten, wysyłany jest sygnał oprogramowania podstawowego CID 1304, aby to przetworzyło nowe numery transponderów. Sygnał ten ma formę pakietu poleceń wysyłanych do skrzynki odbiorczej 1402 oprogramowania podstawowego CID. W pakiecie poleceń mogą zostać wysłane numery CID, ale równie dobrze może zostać wysłany wskaźnik na te numery.

Sterowanie lampą sygnalizującą autoryzację realizowane jest przez wyższą warstwę oprogramowania niż zadanie czytnika transpondera 20 i przesyłane jest do zadania czytnika transpondera 1302 jako polecenie włączenia łub wyłączenia poszczególnej lampy.

Oprogramowanie podstawowe CID objaśniono w związku z fig. 15 i 16. Odnośnie fig. 15il6, oprogramowanie podstawowe CID 1304 otrzymuje polecenia w swojej skrzynce odbiorczej 1402. Polecenia te obejmują:

1) Przetwórz czekające numery CID (dane) z zadania 1302 czytnika transpondera.

2) Włącz lub wyłącz lampę transpondera (lampa sygnalizująca autoryzację).

3) Rezygnacja z wykorzystania CID przy dystrybutorze (wystawiono przez oprogramowanie Bazowe CPS 1502 lub kod aplikacji 1504).

4) Zatrzaśnij wykorzystanie CID przy dystrybutorze (z oprogramowania Bazowego CPS 1502 przy podniesieniu dyszy).

5) Obsługa autoryzacji CID (odpowiedź autoryzująca) zwracana przez sieć komputerową 1308 poprzez interfejs sieciowy aplikacji (łub moduł komunikacyjny) 1306.

6) Zakończ sprzedaż przy wykorzystaniu CID (z oprogramowania bazowego CPS 1502 lub kodu aplikacji 1504 generowane przy zakończeniu sprzedaży).

183 486

7) Zwróć do dystrybutora status wykorzystywanego CID (z oprogramowania Bazowego CPS lub kodu aplikacji)

8) Zwróć informacje weryfikacyjne CID (z kodu generującego raporty oprogramowania Bazowego CPS)

Oprogramowania podstawowe 1304 odbiera polecenia przetworzenia nowo przesłanych z pomp lub dystrybutorów 14, numerów CID wysłane przez zadanie czytnika transpondera 1302. Podczas przetwarzania, oprogramowanie podstawowe CID 1304 przypisuje dane zebrane przez anteny do poszczególnych pomp 14 w celu określenia który kod CID został użyty przy konkretnej pompie. Każda para anten dostarcza dwie wartości CID (jedna dla anteny). Tak jak to opisano powyżej szczegółowo, oprogramowanie podstawowe CID 1304 wykorzystuje nie zerową wartość CID jeśli odczytu dokonała tylko jedna z pary anten. Ta niezerowa wartość CID jest wykorzystana dla pompy która jest przypisana do pary anten. Oprogramowanie podstawowe CID 1304 ma możliwość określenia czy wartość CID przyszła z transpondera zamontowanego w pojeździć 23, czy też transpondera 25 ręcznego przez stwierdzenie przez, którą antenę transponder został odczytany. Na przykład, jeśli transponder został odczytany przez nisko-poziomową antenę 24A, 24B, transponder jest uważany za transponder ręczny 25. Jeśli CID został odczytany przez antenę wysoko-poziomową 22A, 22B jest uważany za transponder 23 zamontowany w pojeździe.

Jeśli para CID dla obu anten jest nie zerowa, to jest wtedy gdy wysoko-poziomowa antena 22A, 22B pompy 14 odczyta transponder 23 zamontowany w pojeździe, a niskopoziomowa antena 24A, 24B tej samej pompy 14 odczyta transponder ręczny 25, odczyt nisko-poziomowy ma wyższy priorytet i on jest wykorzystywany przez oprogramowanie podstawowe CID 1304. W ten sposób, transponder ręczny 25 ma możliwość przejęcia kontroli nad pracą systemu mimo obecności transpondera 23 zamontowanego w pojeździe przy pompie 14, transakcja jest zaliczana na rachunek określony przez transponder ręczny 25. Wielkość takiego przejęcia kontroli została przedyskutowana szczegółowo poniżej w odniesieniu do fig. 17M.

Oprogramowanie podstawowe 1304 utrzymuje dwie struktury danych w formie list. Jedna lista, w formie przedstawionej poniżej w tabeli 3, udostępnia status pompy 14, oraz zawiera następujące informacje dotyczące każdej z pomp: (a) typ transpondera który został wykryty przez dystrybutor - zamontowany w pojeździe (okienny) 23 lub ręczny 25; b) indeks do listy CID (druga lista danych (tabela 4) utrzymywana przez oprogramowanie podstawowe CID 1304); (c) czy wystąpiła rezygnacja z wykorzystania CID w transakcji dla konkretnej pompy i czy nastąpiło wymuszone wyłączenie lampy sygnalizującej autoryzację; (d) czy wystąpił zwrot zmiany statusu; oraz (e) poprzedni status.

Tabela 3

Numer Pompy	Typ Transpondera (Okienny lub Ręczny)	Indeks na liście CID	Rezygnacja z CID/Wymuszone wyłączenie lampy	Powrót dla zmiany stanu Maska Zmiany	Stan poprzedni
1
2

Tabela 3 przedstawia strukturę danych pompy w formie listy.

Drugą listą utrzymywaną przez oprogramowanie podstawowe CID jest, kolejna struktura danych dla numerów CID, które są przetwarzane przez system, wygląda tak jak to pokazuje tabela 4 zamieszczona poniżej. Lista ta zawiera dla każdego numeru CID następujące informacje:

(a) typ transpondera z którego pochodzi numer CID - zamontowany w pojeździe (okienny) 23 lub ręczny 25;

(b) która pompa 14 odczytała ten numer CID;

(c) która pompa 14 wykorzystuje ten numer CID;

(d) status autoryzacji CID;

(e) informacje o rachunku;

183 486 (f) czas usunięcia; oraz (f) skrzynka nadawcza do której zostaną przesłane informacje. Różne funkcje zmieniają lub wykorzystują te dwie struktury danych (tabela 3 i tabela 4) na różne sposoby.

Tabela 4

CID#	Typ: Okienny/ Ręczny	Odczytany przez pompę#	Wykorzystywany przez pompę#	Status autoryzacji	Informacje o rachunku	Czas usunięcia	Skrzynka do której zostaną przesłane informacje o transakcji

Tabela 4 przedstawia strukturę danych CID w formie listy.

Figura 17A-17N oraz 17Q są schematami blokowymi opisującymi oprogramowanie podstawowe oraz różne polecenia przez nie obsługiwane. Figura 17A opisuje ogólny proces przetwarzania poleceń oprogramowania podstawowego CID. Oprogramowanie podstawowe CID w sposób ciągły sprawdza (etap 1702) czy w skrzynce odbiorczej poleceń CID (CID Cmd Mbx) 1402 znajdują się polecenia. Jeśli, nie znajdują się tam żadne polecenia, oprogramowanie podstawowe wykonuje procedurę czyszczenie listy CID (etap 1704; patrz schemat blokowy 17001 z fig. 171) w wyniku działania której Struktura danych CID w formie listy (tabela 4) zostaje wyczyszczona z numerów już nie odczytywanych przez pompy lub nie wykorzystywanych przez pompy po nadejściu czasu usunięcia dla konkretnego CID. Po zakończeniu procedury czyszczenia listy CID, oprogramowanie podstawowe CID ponownie sprawdza skrzynkę odbiorczą poleceń CID 1402 w poszukiwaniu poleceń (etap 1702 z fig. 17A).

Na schemacie blokowym 1700A, jeśli w skrzynce odbiorczej 1402 znajduje się polecenie oprogramowanie podstawowe CID sprawdza czy skrzynka odbiorcza zawiera dane CID pochodzące zadania 1302 czytnika transpondera (etap 1705). Jeśli tak, oprogramowanie podstawowe CID przetwarza dane CID przy wykorzystaniu procedury Obsługa Danych CID w etapie 1706 Skrzynka 276. Schemat blokowy 1700D Obsługa Danych CID z fig. 17D i 17E opisuje szczegółowo w jaki sposób dane te są przetwarzane.

Odnośnie fig. 17D i 17E, obsługa danych CID, obejmuje, pośród innych rzeczy, uaktualnienie struktury danych pompy w formie listy (tabela 3, powyżej) oraz struktury danych CID w formie listy (tabela 4, powyżej) bazującego na danych CID otrzymanych z zadania 1302 czytnika transpondera. W etapie 1800 z fig. 17A, oprogramowanie podstawowe CID przypisuje dane z anteny do pomp 14. Schemat blokowy 1700M z fig. 17M opisuje szczegółowo proces w którym oprogramowanie podstawowe CID obsługuje przypisywanie danych otrzymanych z anteny do pomp. Odnośnie fig. 17M, system sprawdza wszystkie dane otrzymane z anten i porównuje pary anten z odpowiednimi numerami pomp lub numerami czytników niezależnych (w etapach 1802 i 1804). Następnie dla każdej pary odczytów z anten (jednego odczytu wysoko-energetycznego i jednego odczytu nisko-energetycznego na parę), system sprawdza czy numer CID jest różny od zera (oznacza to że przynajmniej jeden transponder został odczytany) (etap 1806). Jeśli każdy z odczytów jest równy zero, to jest antena nie wykryła transpondera, wtedy system ustawia nowy CID dla pompy równy zero (0) (etap 1808).

Jeśli przynajmniej jeden z CID jest niezerowy wtedy w etapie 1810, oprogramowanie podstawowe CID sprawdza czy oba odczyty CID dla tej pompy są niezerowe. Jeśli oba odczyty CID dla tej pompy są niezerowe, to jest antena wysokiej mocy wykryła transponder zamontowany w pojeździe 23, a antena niskiej mocy wykryła transponder ręczny 25, wtedy dane otrzymane przez antenę niskiej mocy mają większy priorytet, a przez to nowy numer CID dla

183 486 pompy jest ustawiany na niezerowy numer CID odpowiadający transponderawi ręcznemu (etap 1812). Jeśli sytuacja wykorzystania kodu transpondera ręcznego 25 jest pożądana, wtedy alternatywnie system może wygenerować kod błędu i ustawić nowy CID dla tej pompy na zero (0) (Skrzynka 406).

Jeśli w etapie 1810, oba odczyty CID nie sąniezerowe wtedy w etapie 1814 nowy CID dla tej pompy jest ustawiany jako niezerowy numer CID, typ CID jest ustawiany w zależności od tego która z anten odczytała nowy niezerowy CID, pochodzący z transpondera zamontowanego w oknie lub pochodzący z transpondera ręcznego.

Powracając do schematu blokowego 1700D z fig. 17D, 17E po przypisaniu odczytanych przez antenę danych do pompy (etap 1800), rozpoczynają się indywidualne procesy dotyczące anten (etapy 1750, 1752). Jeśli w etapie 1754 wartość CID dla anteny jest pusta (zero), a pompa nie ma przypisanego numeru CID, oprogramowanie podstawowe usuwa znacznik i wymusza wyłączenie lampy sygnalizującej autoryzację na tej pompie, tak aby przyszłe odczyty CID mogły włączyć lampę sygnalizującą autoryzację (etap 1756). Niezależnie od tego czy nastąpiło wymuszone usunięcie znacznika, oprogramowanie podstawowe CID w etapie 1758 następnie porównuje aktualny odczyt CID z poprzednim odczytem CID. Jeśli nie stwierdzi żadnej różnicy, to jest aktualny odczyt CID jest taki sam jak poprzedni odczyt CID, wtedy oprogramowanie CID nie robi nic (etap 1760).

Jeśli aktualny odczyt CID różni się od poprzedniego odczytu CID (etap 1762), wtedy system ponownie sprawdza w etapie 1764 czy aktualny odczyt CID jest pusty. Jeśli nie, wtedy w etapach 1820 i 1711 system wykonuje odpowiednio procedurę obsługi nowego niezerowego odczytu CID dla tej pompy oraz obsługę powrotu dla zmiany stanu Procedura obsługi nowych nie-zerowych odczytów CID jest przedstawiona szczegółowo na schemacie blokowym 1700C z fig. 17C. Procedury te są opisane szczegółowo w dalszej części tego dokumentu.

Jeśli w etapie 1764, fig. 17E aktualny CID jest pusty, w etapie 1766 system sprawdza czy poprzedni CID pochodził z transpondera 23 montowanego w oknie (montowanego w pojeździe). Jeśli nie, system nie robi nic w etapie 1768, oznacza to iż poprzedni CID pochodził z transpondera ręcznego 25. Jeśli poprzedni CID pochodził z transpondera 23 montowanego w pojeździe, oprogramowanie podstawowe CID wykonuje etapy (etapy 1770, 1772, 1711, 1774, 1776 i 1778) w celu uaktualnienia Struktury danych pompy (Tablica 3) oraz struktury danych CID (Tablica 4) w celu odłączenia numeru CID od pompy (etap 1774), oraz zerwania połączenia pomiędzy pompą, a jakimkolwiek numerem CID (etap 1778). W etapie 1776 zamontowany w pojeździe transponder 23, przez wcześniej określony przedział czasu, nie włączy lampy sygnalizującej autoryzację gdy pojazd mija inne pompy.

Odnośnie fig. 17F, 17G zostaną opisane etapy realizowane przez oprogramowanie CID obsługujące niezerowe odczyty CID dla pomp (etap 1820 z fig. 17E). Po pierwsze, oprogramowanie podstawowe CID sprawdza w etapie 1821 czy nowy CID znajduje się na aktywnej liście CID (tabela 4). Jeśli nie, nowy CID jest dodawany do listy w etapie 1822, a dla nowego CID wysyłane jest do sieci komputerowej żądanie autoryzacji (etap 1823). Lampa sygnalizująca autoryzację znajdująca się na pompie pozostaje włączona (etap 1824), a system następnie sprawdza czy poprzednio do pompy był przypisany inny CID (etap 1825). Jeśli tak, i poprzedni (stary) CID pochodził z transpondera ręcznego 25, to wtedy stary CID pochodzący z transpondera ręcznego zostaje usunięty z tabel (etapy 1826 i 1827). Jeśli tak, ale poprzedni CID nie pochodził z transpondera ręcznego 25, to jest pochodził z transpondera 23 montowanego w pojeździe, wtedy w etapach 1828 i 1830, stary wpis CID dla kolumny Odczytany przez Pompę# w tabeli 4 jest czyszczony (ustawiany na zero (0)) i odpowiednio ustawiany jest czas usunięcia starego CID z tabeli. Następnie w etapach 1831 i 1832 ustawiany jest indeks CID przypisany pompie (tabela 3), i odpowiednio jako zapis w kolumnie Odczytano Przez Pompę# (tabela 4) ustawiany jest numer obecnej pompy. W etapie 1834 kończy się przetwarzanie nowego niezerowego numeru CID.

Jeśli w etapie 1821, nowy niezerowy CID znajduje się już na liście aktywnych CID, oprogramowanie podstawowe CID sprawdza czy nowy nie zerowy CID jest wykorzystywany przez inną pompę (etapy 1836-1842). Jeśli nowy CID pochodzi z ręcznego transpondera 25 i jest aktualnie wykorzystywany przez inną pompę (etapy 1837, 1838 i 1839), wtedy nowy

183 486

CID jest dodawany do listy aktywnych CID w etapie 1822. W ten sposób, transponder ręczny 25, może być wykorzystany przez więcej niż jedną pompę jednocześnie. Jeśli nowy CID pochodzi z ręcznego transpondera 25 i nie jest obecnie wykorzystywany przez inną pompę (etapy 1837, 1838 i 1839), wtedy w etapie 1840, wykorzystywany jest istniejący wpis CID znajdujący się w tablicy w tabeli, to jest nie dokonuje się nowego wpisu.

Jeśli nowy CID pochodzi z transpondera 23 zamontowanego w pojeździe, który to kod nie jest wykorzystywany przez inną pompę (etapy 1837, 1840), wtedy w etapie 1840, wykorzystywany jest istniejący wpis CID znajdujący się w tabeli, to jest nie dokonuje się nowego wpisu. Jeśli jednakże, nowy CID pochodzi z transpondera 23 zamontowanego w pojeździe, który to kod jest wykorzystywany przez inną pompę (etapy 1837, 1840, 1842), wtedy wystawiany jest znacznik oznaczający wymuszone wyłączenie lampy sygnalizującej, tak iż nowy odczyt CID nie spowoduje włączenia lampy sygnalizującej autoryzację. W związku z tym, zamontowany w pojeździe transponder nie może zostać wykorzystany na więcej niż jednej pompie jednocześnie. Przetwarzanie kończy się następnie w etapie 1834.

Inne polecenia obsługiwane przez oprogramowanie podstawowe CID są opisane w dalszej części dokumentu.

Obecnie objaśniony zostanie interfejs oprogramowania podstawowego CID/obsługi sprzedaży.

Obsługa sprzedaży zewnętrznej, to jest sytuacji gdy klient nie odwiedza kasjera lub pracownika stacji w celu wniesienia opłaty, ale uiszcza opłatę przy pomocy dystrybutora 14 przy wykorzystaniu terminalu CAT lub kodu CID, wymaga interfejsu użytkownika na wielu etapach procesu sprzedaży, tak jak to opisano poniżej. Poszczególne etapy obejmują:

1. Nowy CID jest po raz pierwszy odczytany przez pompę lub po raz pierwszy nie można go odczytać (zmiana na CID równy zero).

2. Włożenie banknotu, włożenie karty lub przyciśnięcie klawisza Sposób Wniesienia Opłaty.

3. Podniesienie dyszy.

4. Uzyskanie autoryzacji, odmowa autoryzacji lub przekroczenie limitu czasowego.

5. Zakończenie sprzedaży/anuluj

W każdym z wyżej wymienionych przypadków kod bazowy CPS 1502 informuje oprogramowanie podstawowe 1304 lub oprogramowanie podstawowe 1304 informuje kod bazowy CPS 1502 o fakcie wystąpienia zdarzenia lub wykonania etapu. Oba programy, kod bazowy CPS i oprogramowanie podstawowe CID obsługują te zdarzenia.

Sytuację gdy pompa po raz pierwszy odczytała numer CID, objaśniono w nawiązaniu do fig. 17A. Gdy numer CID jest po raz pierwszy odczytany przez pompę, oprogramowanie podstawowe CID 1304 sprawdza czy nie wystąpiło żądanie powrotu dla zmiany stanu CID dla tej pompy (patrz etap 1708 i etap procedury 1710 z fig. 17A, oraz schemat blokowy Obsługa żądania powrotu dla zmiany stanu na fig. 17B). Jeśli tak, oprogramowanie podstawowe CID przesyła powiadomienie do bazowego kodu CPS informujące o odczytaniu nowego CID. Kod bazowy CPS informuje kod aplikacji, który może wykonać określone funkcje takie jak zmiana na wyświetlaczu CAT odzwierciedlająca fakt odczytania nowego kodu CID przez pompę.

Podobnie, jeśli zamontowany w pojeździe transponder 23 CID znajdzie się poza zasięgiem odczytu pompy. Oprogramowanie podstawowe CID poinformuje oprogramowanie bazowe CPS iż CID nie jest już dłużej odczytywany przez pompę (jeśli dla danej pompy wystąpiło żądanie powrotu dla zmiany stanu). Umożliwia to aplikacji zmianę na wyświetlaczu CAT na stan wyjściowy (stan brak odczytywanego CID), lub przeprowadzenia jakichkolwiek niezbędnych innych czynności.

Interfejs zwrot zmiany stanu oprogramowania podstawowego CID, wykorzystuje do obsługi poleceń i informowania o zmianie stanu, skrzynki nadawczo odbiorcze. Oprogramowanie bazowe CPS wysyła żądanie zwrotu zmiany stanu do oprogramowania podstawowego poprzez skrzynkę poleceń oprogramowania podstawowego CID. Oprogramowania podstawowe przetwarza żądania i przedstawia odczyty CID na terminalu CAT. Gdy odczytany zostaje nowy CID, zwraca ono zmianę stanu do odpowiadającej żądającej procedurze, skrzynki

183 486

State mbx, fig. 15 jest schematem blokowym 1500 ilustrującym interfejs zwracający zmiany stanu.

Włożenie banknotu, włożenie karty lub przyciśnięcie klawisza Sposób Wniesienia Opłaty.

Gdy banknot zostaje włożony do urządzenia przyjmującego banknoty, karta zostaje włożona do terminalu CAT, lub na terminalu CAT został przyciśnięty klawisz Sposób Wniesienia opłaty, kod bazowy CPS 1502 przejmuje obsługę zdarzeń w swój normalny sposób. Kod CPS ponadto wywołuje nową procedurę override_cid_At_Pump().

Format wywołania jest następujący: override-cid-at-pump(pump-num, &status);

Procedura ta przesyła polecenie override_cid_at_pump do skrzynki poleceń CID (patrz etap 1712 i procedury etapu 1714 z fig. 17A, oraz schemat blokowy 1700H Obsługa Rezygnacji z transakcji CID z fig. 17H). Odnośnie fig. 17H, jeśli pompa nie została jeszcze aktywowana, wtedy lampa sygnalizująca autoryzację zostaje wyłączona, a CID nie może zostać wykorzystany do dokonania transakcji dla tego stanowiska (etapy 1850, oraz 1852). Jeśli pompa została już uaktywniona, próba rezygnacji jest ignorowana, a na terminalu CAT zostaje wyświetlony komunikat odzwierciedlający fakt iż rezygnacja na tym etapie z transakcji CID jest niemożliwa (etapy 1850, 1854). W etapie 1856, procedura rezygnacji zostaje zakończona.

Obecnie objaśniony zostanie etap podniesienia dyszy. Gdy podniesiona została dysza pompy 14, jeśli pompa nie posiada autoryzacji lub trwa proces autoryzacji, i jeśli pompa 14 nie ma sygnałów odmawiających autoryzację, kod bazowy CPS 1502 wywołuje nową procedurę latch-cid-at-pump().

Wywołanie ma postać: latch_cid_at_pump(pump-num, &status)

Procedura ta wysyła polecenie latch_cid_at_pump do skrzynki poleceń CID (patrz etap 1716 i procedura 1718 z fig. 17A oraz schemat blokowy 1700K Obsługa Zatrzaskiwania CID dla pompy z fig. 17K). Odnośnie do fig. 17K, gdy wykonywany, polecenie sprawdza czy pompa odczytała CID, i czy może on zostać wykorzystany w celu zrealizowania nowej sprzedaży. W szczególności w etapie 1902, system sprawdza czy pompa ma przypisany indeks CID. Jeśli nie, wtedy sprzedaż nie będzie transakcją z wykorzystaniem CID (etap 1904), a znacznik oznaczający wymuszone wyłączenie lampy zostaje ustawiony w pozycji Prawda, to jest lampa pompy zostaje wyłączona (jeśli już nie została wyłączona) (etap 1906).

Jeśli pompa posiada przypisany w etapie 1902 indeks CID, wtedy system sprawdza czy jest już wystawiony znacznik wymuszonego wyłączenia lampy, to jest ustawiony na wyłączenie lampy (etap 1908). Jeśli tak, wtedy w etapie 1910, CID nie może zostać wykorzystany do realizacji sprzedaży. Jeśli lampa nie jest wyłączona, wtedy CID może zostać wykorzystany do realizacji transakcji sprzedaży, a CID jest przypisany do transakcji realizowanej przez daną pompę (etap 1912). Zwracany jest także status wskazujący czy dokonana sprzedaż jest transakcją CID. W etapie 1914, tabela 4 jest uaktualniana odzwierciedlając fakt iż CID jest wykorzystywany przez pompę. W etapach 1916, 1918 i 1920, określona zostaje skrzynka odpowiedzi autoryzujących, oprogramowanie podstawowe CID przesyła odpowiedzi autoryzujące lub informacje o przekroczeniu limitu czasowego do skrzynek odpowiednich zadań, co odpowiada sposobowi pracy systemu z transakcjami przed ich autoryzacją.

Tak jak to omówiono powyżej, w celu osłabienia efektu występowania sygnałów przypadkowych które mogą być wychwytywane przez anteny, oraz w celu sprawdzenia czy ten sam kod CID został wykryty przed jak i po podniesieniu dyszy, system CID korzystnie porównuje próbki odczytów wykonanych przed podniesieniem dyszy z próbkami odczytów wykonanymi po podniesieniu dyszy. System CID sprawdza czy odczyty przed i po podniesieniu dyszy są takie same lub prawie takie same. Na przykład, system CID dokonuje pięciu odczytów przed podniesieniem dyszy i pięć odczytów po podniesieniu dyszy. Jeśli wszystkie, dwa lub trzy z pięciu odczytów wykonane przed podniesieniem pasują do wszystkich, dwóch lub trzech z pięciu odczytów dokonanych po podniesieniu, wtedy kod CID zostaje pozytywnie sprawdzony. Jeśli zachodzi taka potrzeba można dokonać większej liczby odczytów. Na przy

183 486 kład dziesięć odczytów wykonanych przed podniesieniem może być porównane z dziesięcioma odczytami wykonanymi po podniesieniu. Akceptowalny wynik porównania występuje gdy pięć odczytów dokonanych przed podniesieniem pasuje do pięciu odczytów dokonanych po podniesieniu.

Etap zakończenie sprzedaży/anuluj następuje gdy transakcja sprzedaży zostaje anulowana lub zakończona, kod bazowy CPS 1502 wywołuje nową procedurę end-cid-at-pump(). Format wywołania jest następujący:

end_cid_at_pump(pump_num, &status);

Procedura ta wysyła polecenie end_cid_at_pump do skrzynki poleceń CID (patrz etap 1720 oraz procedury 1722 z fig. 17A oraz schemat blokowy 1700L Obsługa end_cid_at_pump z fig. 17L). Polecenie to przekazuje do oprogramowania podstawowego CID) informacje, iż dla pompy zakończyła się sprzedaż. Odnośnie fig. 17L, oprogramowanie podstawowe sprawdza w etapie 1930 czy CID w tablicy CID jest przypisany do pompy, a jeśli tak rozpoczyna operację usuwania CID w etapach 1932, 1934, 1936, 1938 i 1940. CID nie jest usuwany natychmiastowo, ponieważ system musi utrzymywać CID i status jego wykorzystania przy dokonywaniu transakcji sprzedaży. Z uwagi na fakt, iż gdy transponder 23 zamontowany w pojeździe wykorzystany w sprzedaży dokonanej na stanowisku, nie włącza przez określony czas, lamp sygnalizujących autoryzację na pozostałych pompach, gdy pojazd z zamontowanym transponderem mija pozostałe stanowiska.

Obecnie zostanie objaśniony interfejs oprogramowania podstawowego CID/Komunikacji z Siecią Komputerową. Oprogramowanie podstawowe CID 1302 komunikuje się z odpowiednim kodem aplikacji obsługującym komunikację z siecią komputerową w celu wysłania żądania autoryzacji do odpowiedniej sieci, oraz odebrania odpowiedzi z tejże sieci.

Żądanie autoryzacji CID następuje gdy nowy CID jest po raz pierwszy odczytany przy pomocy anteny. Generowane jest dla tego CID żądanie autoryzacji. Nowa procedura, authorize cidO, współpracuje z istniejącym kodem obsługującym sieć komputerową w celu wygenerowania żądania autoryzacji które ma zostać wysłane do sieci.

Format wywołania jest następujący:

Authorize-cid(cid_number, cid_index, returm-mbx, &status)

Gdzie cid_index jest sposobem identyfikacji zwróconej odpowiedzi dotyczącej CID którego autoryzacja została zażądana. Procedura jest wywoływana przez oprogramowanie podstawowe CID i nie obejmuje wysyłania żadnych poleceń do skrzynki poleceń oprogramowania podstawowego CID.

Żądanie autoryzacji zawierają raczej numer CID niż numer karty kredytowej oraz przypisane do niej informacje. Procedura ta jest wymagana przez każdą aplikację, jednak poszczególne interfejsy sieciowe mogą się między sobą różnić.

Uzyskanie autoryzacji, odmowa autoryzacji lub przekroczenie limitu czasowego następuje gdy uzyskaliśmy autoryzację CID lub odmowę jego autoryzacji, lub wystąpiło przekroczenie limitu czasowego. Oprogramowanie podstawowe CID odbiera wówczas odpowiedź pochodzącą z kodu komunikacji z siecią (patrz etap 1724 i procedura etapu 1726 z fig. 17A oraz schemat blokowy 1700J Odpowiedź Autoryzująca z fig. 17J). Figura 16 jest specjalnym schematem blokowym przedstawiającym żądanie autoryzacji oraz obsługę odpowiedzi na to żądanie. Procedura decode_cid_auth_replay() jest wywoływana przez specyficzny dla projektu kod komunikacji z siecią. Procedura obsługuje dekodowanie odpowiedzi uzyskanej z sieci do formatu który może zostać zaakceptowany przez moduł aplikacji obsługujący autoryzację. Zwraca on zdekodowaną odpowiedź autoryzującą do oprogramowania podstawowego CID.

Format wywołania:

decode_cid_auth_relay(parametry jakie muszą zostać określone);

Procedura ta jest wywoływana przez kod aplikacji zajmujący się komunikacją z siecią. Procedura generuje polecenie (process_cid_auth_replay) przesyłając je do skrzynki poleceń oprogramowania podstawowego CID w celu przetworzenia i możliwego przesłania dalej rozkodowanej odpowiedzi autoryzującej.

183 486

Gdy rozkodowana odpowiedź autoryzująca jest odbierana przez oprogramowanie podstawowe CID, sprawdza ono najpierw, w etapie 1940, czy CID znajduje się na liście CID (jest używany). Jeśli nie, autoryzacja CID lub przekroczenie limitu czasowego jest wyrzucane w etapie 1943. Jeśli tak, oprogramowanie podstawowe CID przechowuje wskaźnik na odpowiedź autoryzującą w strukturze CID, i zmienia status autoryzacji dla tego CID (etap 1942). Jeśli CID jest aktualnie wykorzystywany przez pompę, oraz skrzynka rozsyłająca jest aktywna (etap 1944), oprogramowanie podstawowe CID przesyła odpowiedź autoryzującą CID do skrzynki rozsyłającej (etap 1946). Proszę zauważyć, iż w etapie 1946, jeśli uzyskano autoryzację. Aplikacja/kod bazowy CPS będzie kopiował informacje dotyczące obciążenia rachunku w celu sfinalizowania transakcji sprzedaży. Jeśli wystąpiła odmowa autoryzacji lub nastąpiło przekroczenie limitu czasowego. Aplikacja/kod bazowy CPS zakończy sprzedaż i zatrzyma pompę. Jeśli w etapie 1944 nie ustawiono skrzynki rozsyłającej dla danego CID, wtedy w etapie 1948 informacje o autoryzacji jest zachowywana w celu późniejszego rozesłania w przypadku gdyby CID był by później wykorzystywany przez pompę.

Odpowiedź autoryzująca po przesłaniu do właściwej skrzynki jest obsługiwana przez specyficzny kod aplikacji, który przetwarza odpowiedź autoryzującą. Jeśli uzyskano autoryzację, aplikacja może kontynuować sprzedaż, jeśli nastąpiła odmowa autoryzacji lub nastąpiło przekroczenie limitu czasowego, aplikacja może zatrzymać sprzedaż dla danej pompy.

Proszę zauważyć iż fig. 17N i 17Q przedstawiają schemat blokowy 1700N Początek Zadania Autoryzacja CID 1950. Etapy 1750N, 1752N, 1754N, 1756N, 1758N, 1760N, 1762N, 1764Q, 1766Q, 1768Q, 1770Q, 1772Q, 1774Q, 1776Q, 1778Q oraz 1820Q są podobne do etapów 1750, 1752, 1754, 1756, 1758, 1760, 1762, 1764, 1766, 1768, 1770, 1772, 1774, 1776, 1778 oraz 1820 ze schematu blokowego 1700D z fig. 17D i 17E. Schemat blokowy 1700N posiada dodany etap 1952 sprawdzania czy pompa jest aktualnie używana. Jeśli tak, w etapie 1954, jakikolwiek CID odczytany przez pompy aktualnie używaną jest ignorowany.

W ramach różnych opcji zamieszczono poniżej różnorodne opisy rozszerzeń lub zmian jakie mogą zostać dokonane w systemie CID. Jednocześnie można wprowadzić jedną lub większą liczbę tych zmian.

Opisane zostanie zastosowanie rozwiązania według wynalazku w myjni samochodowej. Dla stacji obsługi wyposażonej w zautomatyzowaną myjnię samochodową przy wjeździe do myjni może znajdować się niezależny czytnik wyposażony w antenę dalekiego zasięgu wykrywającą transpondery zamontowane w pojazdach, oraz antenę bliskiego zasięgu wykrywającą transpondery ręczne. Klienci mogą wykorzystać w celu wniesienia opłaty za skorzystanie z myjni, zarówno transponder zamontowany w pojeździe jak i transponder ręczny, lub mogą uzyskać autoryzację do skorzystania z myjni za darmo jeśli stacja obsługi oferuje taką darmową usługę po zatankowaniu paliwa.

W sieci komputerowej mogą znajdować się informacje o preferencjach klienta związanych z myciem samochodu (takie jak tylko mycie, woskowanie, suszenie, i tym podobne) tak więc klient nie musi wprowadzać tych informacji przed rozpoczęciem mycia samochodu, ale może rozpocząć mycie samochodu z chwilą wydania autoryzacji. Preferencje mogą zostać wyświetlone na aktywowanym przez klienta terminalu (CAT) umieszczonym na niezależnym czytniku i w razie potrzeby mogą być zmieniane przez przyciśnięcie odpowiednich klawiszy na terminalu CAT.

Gdy stacja obsługi wprowadziła usługę obejmującą darmowe mycie samochodu i klient spełnia kryteria pozwalające na otrzymanie darmowego mycia samochodu, terminal CAT wyświetla klientowi komunikat mówiący iż klient ma prawo do skorzystania z darmowego mycia samochodu. Klient ma oczywiście możliwość dodania innych opcji związanych z myciem samochodu (takich jak woskowanie lub suszenie), które mogą nie być włączone w oferowane darmowe mycie samochodu. Kosztami usług dodatkowych obciążony może zostać określony przez transponder rachunek klienta.

Jako opcja, stacja obsługi może być wyposażona w anteny ręczne lub anteny na wysięgniku znajdującym się na wysepce dystrybucyjnej stacji obsługi. Antena ręczna może być

183 486 umieszczona przed zamontowanym w pojeździe transponderem przez, na przykład pracownika stacji, który zajmuje się dystrybucją paliwa na wysepce obsługowej.

Jako opcja, anteny czytnika mogą być umieszczone na dyszy dystrybucyjnej, a transponder klienta może znajdować się we wlocie lub przewodzie doprowadzającym zbiornika paliwa. Gdy dysza dystrybucyjna jest włożona do wlotu zbiornika paliwa, antena umieszczona na dyszy może wykryć umieszczony w pobliżu zbiornika paliwa transponder.

Zastosowany może być również numer identyfikacyjny PIN. Jako opcja, system CID może zostać zaprogramowany w taki sposób aby wyświetlić żądanie wprowadzenia przy pomocy terminalu CAT osobistego numeru identyfikacyjnego PIN. PIN może być innym numerem niż numer CID i może zostać wykorzystany do korekty odczytanego numeru CID lub do weryfikacji odczytanego z transpondera numeru CID.W odpowiedzi na żądanie wprowadzenia numeru PIN, klient wykorzystuje klawiaturę terminalu CAT do wprowadzenia numeru PIN.

Jeśli wnoszenie opłaty odbywa się wewnątrz budynku stacji obsługi, czytnik transponderów ręcznych zostaje umieszczony wewnątrz budynku stacji obsługi w celu umożliwienia dokonania zakupu innych produktów takich jak żywność, dodatki samochodowe, lub czasopisma które mogą być oferowane na stacji obsługi. Na przykład wiele stacji obsługi może posiadać na swoim terenie sklep który ma w swojej ofercie wiele różnych artykułów. Czytnik mógł by zostać umieszczony w pobliżu stanowiska kontrolnego. Klient może umieścić transponder ręczny w pobliżu czytnika w celu wniesienia opłaty za zakupione towary.

Z zastosowaniem rozwiązania według wynalazku można przewidywać nagrody i rozpoznawanie klienta. Sieć komputerowa zapisuje wszystkie dokonywane przez klienta zakupy oraz jego preferencje dotyczące zakupów, może także przydzielać nagrody za dokonane zakupy. Gdy transponder zostanie odczytany, terminal CAT może wyświetlić komunikat wskazujący iż klient ma prawo do odebrania nagrody takiej jak umycie samochodu.

Sieć może także utrzymywać profil klienta i udostępniać dostosowane pod jego kontem preferencji usługi. Profil może obejmować takie informacje o kliencie jak: nazwisko klienta, jego adres, numer telefonu, datę urodzenia, kod bezpieczeństwa; oraz informacje o sposobie wnoszenia opłaty takie jak: podstawowy sposób wnoszenia opłaty (numer karty, data ważności karty, typ karty) oraz alternatywny sposób wnoszenia opłaty (numer karty, data ważności karty, typ karty); informacje dotyczące preferencji klienta takie jak: żądanie wystawienia rachunku przez CAT, język (Angielski, Hiszpański), preferencje związane z myciem samochodu; oraz informacje dotyczące innych zakupów takie jak: zamawiane produkty, daty zamówień, ilość i wielkość zamówień. Przykład usługi dostosowanej na podstawie profilu klienta obejmuje automatyczny wydruk rachunku przez terminal CAT. Klient może otrzymać pełną usługę w zakresie tankowania, to jest paliwo zostanie zatankowane przez pracownika stacji. Klient tylko podjeżdża do dystrybutora, umożliwia odczytanie transpondera zamontowanego w pojeździe (lub transpondera ręcznego) przez antenę dystrybutora, a wysyła się sygnał informujący pracownika stacji, aby ten rozpoczął tankowanie paliwa.

Profil klienta może zostać zbudowany na podstawie kwestionariusza wypełnionego przez klienta i wprowadzonego do sieci, lub na podstawie wcześniej dokonanych transakcji.

Rozwiązanie według wynalazku można stosować również przy diagnostyce samochodu. Wiele pojazdów posiada wbudowany komputer, który rejestruje dane diagnostyczne pojazdu. Na przykład, komputer rejestruje poziom wody w chłodnicy, poziom oleju, oraz przebieg samochodu. Transponder CID może zostać połączony z komputerem samochodu w celu odczytania informacji diagnostycznych i przesłania tych informacji do anteny znajdującej się na stacji obsługi. Terminal CAT znajdujący się w dystrybutorze na stacji obsługi może wtedy wyświetlić klientowi informacje bazujące na danych diagnostycznych takie jak: wymagana wymiana oleju.

Pracownik stacji obsługi może przejąć kontrolę nad dystrybutorem w sytuacji gdy podejrzewane jest nielegalne wykorzystanie transpondera. Na przykład, pracownik stacji może zatrzymać przetaczanie paliwa dla dystrybutora jeśli podejrzewa iż użytkownik czekał przy dystrybutorze wyłącznie na chwilę w której obok dystrybutora przejeżdżał pojazd z zamonto

183 486 wanym transponderem i właśnie wtedy uaktywnił znajdującą się na tym dystrybutorze lampę sygnalizującą autoryzację.

Dalszy opis systemu oparto na przedstawionym przykładzie D, który stanowi dalszy opis systemu CID 10 zaimplementowanego w dostępnym na rynku systemie dystrybucji paliwa takim jak Wayne Plus/2, Wayne Plus/3 lub systemie dystrybucji paliwa Nucleus dostępnych w Wayne Division, Dresser Industries, Inc. of Austin, Texas. Przykład D ilustruje konkretne zmiany jakie zostały poczynione w sposobie sterowania systemu dystrybucji paliwa mające na celu włączenie cech systemu 10, zdalnego radiowego identyfikowania klienta RF-CID obejmując zmiany jakie należało poczynić w ekranach sterujących będących częścią komputera sterującego 16, zapisywania informacji w sieci komputerowej, oraz sporządzaniu rejestrów i raportów. Mimo iż został tu przedstawiony i opisany ilustracyjny przykład wykonania wynalazku, w powyższym opracowaniu, w konkretnych przypadkach, niektóre elementy wynalazku zostaną zastosowane samodzielnie bez wykorzystania innych jego elementów. Na przykład, dowolny typ dostępnego systemu dystrybucji paliwa według wynalazku może zostać zmodyfikowany, przystosowany lub zastąpiony w taki sposób aby zawierał system 10. Do systemu może zostać włączona dowolna liczba pomp, wysepek, anten, stref dystrybucyjnych i kiosków. Określone elementy mogą zostać zmodyfikowane w taki sposób, aby spełniać konkretne potrzeby różnych przedsiębiorstw będących właścicielami stacji obsługi. Aspekty dotyczące operacyjnej pracy systemu mogą zostać wykorzystane lub nie. Podczas gdy system został omówiony jako system wykorzystywany do sprzedaży paliwa, zrozumiałym jest iż system może być także wykorzystany w małych sklepach, barach szybkiej obsługi, myjniach samochodowych i tym podobnych obiektach. Na przykład, system może zostać zastosowany przy okienku podjazdowym w barze szybkiej obsługi lub przy ladzie sklepowej. Tak więc należy zauważyć iż załączone zastrzeżenia patentowe są skonstruowane w sposób szeroki i zawierający się w zakresie wynalazku.

Przykład A.

Przykład ten dotyczy protokołu komunikacji czytnika podrzędnego. Kanał informacyjny tu opisywany bazuje na zależności nadrzędny/podrzędny w której jednostka nadrzędna CPS wysyła dane lub polecenia do jednostek podrzędnych CPT. Jednostki podrzędne odpowiednio odpowiadają w zależności od zapoczątkowanej przez jednostkę nadrzędną transmisji. Niezależnie od okoliczności jednostka podrzędna nie może zainicjować komunikacji. Komunikacja jest zrealizowana w standardzie pól-dupleks, a protokół transmisji jest przezroczysty i zorientowany bajtowo. Protokół umożliwia zmianę długości komunikatów.

Stosowane są różne formaty danych. Przy stosowaniu komunikacji asynchronicznej 9600 bit/s 1 bit startu bitów danych Bez bitu parzystości 1 bit stopu

Przedstawiona zostanie możliwa realizacja sprzętowa kanału komunikacyjnego. Kanał komunikacyjny jest 2 przewodowym, wielogałęziowym, połączeniem wykonanym w standardzie RS-485.

Kontrola poprawności realizowana jest przez wykorzystanie algorytmu CRC-16 dla całej transmisji. Kontrola parzystości na poziomie bitowym nie jest wymagana gdy stosowany jest algorytm CRC-16 dla wszystkich przesyłanych danych.

Tryb transmisji powinien obejmować format pól-dupleks, transmisję asynchroniczną, wraz z bitami start-stop.

Wielkość buforu nadawczo odbiorczego w urządzeniach nadrzędnych jak i urządzeniach podrzędnych jest zmienna i zależna od konkretnego zastosowania. Jednakże, maksymalna wielkość buforu wynosi 251 bitów, obejmujący protokół sterujący oraz dodatkowe bajty DLE. (Dodane bajty DLE są wykorzystywane aby uzyskać przezroczystość danych, tak jak to wyjaśniono w części Przezroczystość Kodu.)

Jeśli chodzi o protokół transmisji, to struktura protokołu zawiera bajt synchronizujący za którym znajduje się bajt określający urządzenie podrzędne, opcjonalne pole danych, bit

183 486 stopu oraz dwa bajty CRC. Mapa bitowa protokołu transmisji oraz opis poszczególnych bitów wygląda następująco.

SYNC / ADDR / Bajty Danych (251 max) / SF / CRC1 / CRC2

Bajt synchronizacji (FE hex).

Bajt synchronizacji SYNC wskazuje jednostce odbierającej, iż rozpoczyna się blok transmisyjny. Wskazuje także, iż następny przesyłany bajt zawiera adres urządzenia podrzędnego.

Bajt Adresowy (00 do FF hex).

Bajt adresowy zawiera adres urządzenia podrzędnego.

Bajt SF (FD hex).

Bajt SF (znacznik stopu) wskazuje koniec części sterującej i części danych. SF wskazuje także iż następne dwa bajty zawierają sumy kontrolne CRC transmisji.

Bajty CRC1 i CRC2.

CRC1 jest mniej znaczącym bajtem sumy kontrolnej CRC-16. CRC1 i CRC2 są obliczane na podstawie następujących bajtów: SYNC, ADDR, (DATA, wyłączając dodatkowe bajty DLE), SF. Urządzenie nadrzędne przesyła komunikat zgodny z powyższym protokołem. Urządzenie podrzędne do którego ten komunikat był adresowany odpowiada wykorzystując ten sam protokół.

Gdy urządzenie nadrzędne lub podrzędne otrzymało ostatnie adresowane do niego dane, czeka co najmniej przez 5 ms przed wyłączeniem swojego nadajnika. Daje to czas nadawcy na wyłączenie swojego nadajnika i włączenie swojego odbiornika.

Jeśli urządzenie podrzędne wykryje błąd transmisji, to nie odpowiada.

Przezroczystość kodu dla danych ośmiobitowych osiągana jest poprzez wstawienie DLE bajt wyjścia dla danych. Bajt znaku DLE ma wartość OFCH. Należy zauważyć, iż nie jest to wartość kodu ASCII. Znak DLE jest wstawiany przed konkretną sekwencją danych użytych w protokole, w celu wyjaśnienia znaczenia tej sekwencji. Wstawione znaki DLE nie są włączane do obliczenia CRC-16. Zasady wstawiania DLE są następujące:

DLE jest umieszczany przed każdym bajtem transmisji, którego wartość jest równa wartości SYNC, oprócz rzeczywistego SYNC. Obejmuje to ADDR oraz wszystkie bajty danych, CRC1 i CRC2.

DLE jest umieszczany przed każdym bajtem transmisji którego wartość jest równa SF z wyjątkiem rzeczywistego SF. Obejmuje to każdy bajt, włączając ADDR, wszystkie bajty danych, CRC1 i CRC2.

DLE jest umieszczany przed każdym bajtem transmisji którego wartość jest równa DLE. Co umożliwia przesłanie wartości DLE do odbiornika. Obejmuje to każdy bajt, włączając ADDR, wszystkie bajty danych, CRC1 i CRC2.

Przykład B.

Przykład ten dotyczy protokołu komunikacji pomiędzy komputerem nadzorczym i czytnikami. Oprogramowanie czytników aplikacji TIRIS™ S2000 dostępne w Texas Instruments Incorporated obejmuje Funkcje Bramki w której przerwania od portu szeregowego są wyłączane tuż przed wykonaniem procedury Odczyt Transpondera. Oprogramowanie czytnika TIRTS™ S2000 synchronizuje czytniki przez ustawienie linii synchronizacji w stan niski. Oprogramowanie czytnika S2000 jest zmodyfikowane według prezentowanego wynalazku tak, że przy zakończeniu cyklu ładowania linia synchronizacji jest zawsze ustawiana w stan wysoki, tak więc w trakcie trwania cyklu ładowania linia synchronizacji znajduje się w stanie niskim.

Oryginalne oprogramowanie czytników TIRIS™ wyposażone jest w funkcję nazwaną przekroczenie międzyznakowego limitu czasowego - jeśli minął czas przeznaczony dla trzech znaków, czytnik 20 może sytuację zakwalifikować jako żądanie niepoprawne i kontynuować pracę. Mimo iż istnieje możliwość programowej zmiany tego czasu, jest to rozwiązanie niestandardowe i zbyt sztywne. Sztywność ta posiada skutki uboczne polegające na wymuszaniu na komputerze nadzorczym 16 wykorzystywania zewnętrznych sygnałów koordynujących, a nie na odwrót.

183 486

Idea wspólnej komunikacji wymaga by komputer nadzorczy 16 przesyłał dane tylko w czasie trwania impulsu ładującego. Jeśli wykorzystywana by była funkcja przekroczenie międzyznakowego limitu czasowego, możliwa jest sytuacja iż komunikat zostałby podzielony pomiędzy czas trwania dwóch kolejnych impulsów ładujących (co zauważono w czasie prób). Powoduje to iż czytnik TIRIS™ 20 sądzi iż otrzymał tylko część komunikatu (która jest odrzucana). Z uwagi na fakt, iż koordynacja czasowa przy transmisji jest tak istotna, to jeśli czytnik TIRIS™ 20 odbierze jeden znak, czeka aż wysłany zostanie cały komunikat, czekając w pętli aż do chwili upłynięcia określonego limitu czasowego.

W celu umożliwienia ponownego wykorzystania istniejącej biblioteki komunikacyjnej oprogramowania komputera nadzorczego Wayne, protokół poziomu podstawowego został ponownie zdefiniowany dostosowując się do protokołu wykorzystywanego przez CPT lub jednostkę podrzędną (patrz zamieszczony powyżej Przykład A), który znany jest także jako Protokół CAT. Ponieważ protokół ten jest ogólnie zdefiniowany przez sposób formatowania danych, został ściślej zdefiniowany w celu wykorzystania wraz z czytnikiem 20. Protokół ten różni się od protokołu magistrali wykorzystywanego przez czytnik TIRIS™ S2000, który jest również znany jako Protokół magistrali TIRIS™ dostępny w Texas Instruments Incorporated (patrz TIRIS™ Bus Protocol (TBP), Rozdział 7 w TIRIS: Senes 2000 Reader System Reference Manuał, Texas Instruments (#RI-ACC-D01A), który to dokument zostaje włączony tu przez odniesienie), w następujący sposób:

Start Nagłówka został zmieniony z 0x01 na 0xFE

Koniec wiadomości został zmieniony z 0x04 na 0xFD

CRC została zmieniona z CRC-CCITT na CRC-16 (inicjalizowane do 0xFFFF).

Wszystkie odpowiedzi pochodzące z czytników zawierają, jako pierwszy bajt danych, kod polecenia jakie zainicjowało daną odpowiedź.

Wszystkie polecenia wysyłane do czytnika posiadają następujący format:

Bajt	Bajt	Bajt	Bajt	Bajt	Bajt	Bajt	Bajt	Bajt
0	1	2	3	4	5 ...	długość	długość	długość
						+5	+6	+7
Start nagłówka	Przeznaczenie	Źródło	Polecenie	Długość	Dane	Koniec komunikatu	LSB CRC	MSB CRC

Bajt Opis

Start nagłówka - zawsze 0xFE

Przeznaczenie - do którego czytnika skierowana jest wiadomość

Źródło - adres komputera nadzorczego (zawsze 0x00)

Polecenie - polecenie które czytnik powinien wykonać

Długość - długość strumienia danych (może być 0)

Dane - dane które mają zostać przesłane (jeśli jakiekolwiek mają zostać przesłane)

Długość + 5 Koniec komunikatu - zawsze 0xFD

Długość + 6 CRC - bardziej znaczący bajt sumy kontrolnej

Długość + 7 CRC - mniej znaczący bajt sumy kontrolnej

183 486

Odpowiedź czytnika ma następujący format:

Bajt	Bajt	Bajt	Bajt	Bajt	Bajt	Bajt	Bajt	Bajt
0	1	2	3	4	5 ...	długość	długość	długość
						+5	+6	+7
Start nagłówka	Przeznaczenie	Źródło	Kod Odpowiedzi	Długość	Dane	Koniec komunikatu	LSB CRC	MSB CRC

Bajt Opis

Start nagłówka - zawsze OxFE

Przeznaczenie - adres komputera nadzorczego (zawsze 0x00)

Źródło - z którego czytnika pochodzi odpowiedź

Kod odpowiedzi - opisany na stronie 7-8 dokumentu TIRIS™ BUS Protocol

Długość - długość strumienia danych (nigdy mniej niż 1)

Dane - odpowiedź. Pierwszy bajt jest zawsze poleceniem które zainicjowało wysłanie odpowiedzi

Długość + 5 Koniec komunikatu - zawsze 0xFD

Długość + 6 CRC - bardziej znaczący bajt sumy kontrolnej

Długość + 7 CRC - mniej znaczący bajt sumy kontrolnej

Aby umożliwić przezroczystość danych, protokół CPT stosuje specjalne kody nazwane Bajtem Wyjścia Dla Danych. DLE jest wykorzystywany przed każdym znakiem który z jakiś powodów ma wartość 0xFE (Start Nagłówka), 0xFD (koniec Komunikatu) lub 0xFC (DLE). Wstawienie DLE przed którymkolwiek z tych trzech znaków informuje oprogramowanie odbierające komunikat iż należy traktować następny znak jak dane, a nie jak Start Nagłówka, Koniec komunikatu lub jako kolejny DLE.

Przykładowo przedstawiony zostanie strumień danych:

22 FC FE FC FD 22 FD

Dane

Dane

DLE

Dane

DLE

Dane

Dane

Koniec

Komunikatu

Należy zauważyć, iż znaki DLE nie są objęte obliczaniem sumy kontrolnej CRC. CRC jest obliczana z pakietu danych przed umieszczeniem w nim znaków DLE. Tak więc umieszczenie znaków DLE jest najzupełniej poprawne z punktu widzenia obliczania sumy kontrolnej.

Przykład C.

Przykład ten dotyczy rozszerzenia oprogramowania czytnika. Oprogramowanie czytnika TIRIS™ zostało zmodyfikowane według prezentowanego wynalazku przez dodanie funkcji, synchronizacji anten, oraz modyfikacji protokołu transmisji czytnik-komputer nadzorczy tak, aby stał się on bardziej niezawodny. Rozszerzenia dokonane w oprogramowaniu czytnika są

183 486 ukierunkowane na zwiększenie funkcjonalności bez zmniejszania funkcjonalności jaka istnieje w aktualnie dostępnym oprogramowaniu czytników TIRIS™ Rozszerzenia obejmują, nowe kody poleceń dla Protokołu Magistrali TIRIS™ (patrz Załącznik b), sterowanie multiplekserem antenowym, dodanie buforu skanującego anteny, wykorzystanie istniejących przełączników znajdujących się na panelu sterowania, do ustawiania adresu jednostki, oraz wprowadzenie nowego schematu komunikacji. Rozszerzenia mogą być zaimplementowane przez dodanie kodów poleceń do Protokołu Magistrali TIRIS™, określonych Jako Grupa Poleceń nr 3 (96 do 127), które zostały zarezerwowane przez Texas Instruments specjalnie dla użytkownika. Przez dodanie poleceń w tym obszarze, unikamy potencjalnych konfliktów z funkcjami oprogramowania TIRIS™.

Zadaniem zastosowanego bufora skanującego jest umożliwienie komputerowi nadzorczemu odszukanie wszystkich czterech anten jednocześnie, a nie pojedynczo. Część tego zadania jest realizowana przez przełączenie systemu w tryb bramki.

Tryb bramki wskazuje iż system będzie powtarzał cykle lądowania tak, iż każdy odczytany kod identyfikacyjny transpondera ustawiony zostanie w kolejce czytnika w celu późniejszego przetworzenia. Operacja ta została zmodyfikowana tak, iż dane są przechowywane w buforze skanującym wykorzystującym poniższy algorytm:

Ustaw multiplekser czytnika na odczyt anteny N Naładuj transponder (wyślij impuls energetyczny) Odczytaj transponder

Jeśli odebrano kod identyfikacyjny transpondera Przechowaj transponder w buforze (N)

W przeciwnym przypadku, jeśli bufor(N) zawiera kod identyfikacyjny i jeśli nie został on jeszcze odczytany przez komputer nadzorczy

Nie rób nic.

W przeciwnym przypadku

Wyczyść bufor(N)

Następnie jeśli bufor skanujący jest odczytywany, ustawiane są znaczniki wskazujące iż wszystkie cztery anteny zostały odczytane. Uaktywnia to mechanizm zatrzaskujący w wyniku działania, którego odczyt transpondera pozostaje w buforze skanującym, aż do chwili odczytania przez komputer nadzorczy (pozwala to uniknąć wielu pomyłek polegających na opuszczeniu przez komputer nadzorczy odczytu transpondera spowodowanych tym iż odczyt dokonywany przez komputer nadzorczy odbywał się podczas cyklu antenowego).

Poszerzony program zawiera kody poleceń. Jest to najbardziej widoczna część poszerzonego oprogramowania i zawiera następujące polecenia:

0x40 (dziesiętnie 64) 0x62 (dziesiętnie 98) 0x64 (dziesiętnie 100) 0x65 (dziesiętnie 101) 0x66 (dziesiętnie 102) 0x67 (dziesiętnie 103)

0x68 (dziesiętnie 104)

Zwraca kod identyfikacyjny Wayne CID i TIRIS™

Zwraca blokowy wynik skanowania anten

Bramkowy Impuls Energetyczny

Zwraca Historię Odczytów

Zwraca blokowy, o zmiennej długości wynik skanowania anten

Dane testowe, echo

Włącz/Wyłącz Lampę Dystrybutora

Podaj Wersję.

Kod Polecenia: 0x40 (96) tylko tryb natychmiastowy

Dane wysłane: Brak

Dane Zwrócone: Wskazanie błędu lub poprawnej pracy. Praca poprawna jest sygnalizowana przez zwrócenie ciągu odpowiadającego numerowi wersji (bajty 0 - 24). Błąd jest sygnalizowany przez standardową Odpowiedź na Błąd.

Opis: Uzyskujemy następującą modyfikację istniejącego polecenia Podaj Wersję:

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24

WaynE CID x.xx TIRIS x.xx

183 486

Podaj Bufor skanujący Anteny.

Kod Polecenia: 0x62 (98) tylko tryb natychmiastowy

Dane wysłane: Brak

Dane Zwrócone: Zwracanych jest 36 bajtów, 9 bajtów na antenę (1 bajt stanu i 8 bajtów kodu identyfikacyjnego transpondera). Błąd jest sygnalizowany przez standardową Odpowiedź na

Błąd.

Opis: Reprezentuje ostatnio odczytany kod transpondera. Jeśli nie odczytano żadnego kodu transpondera, wtedy zwracany jest ciąg 0x0000000000000000. Funkcja ta zwraca następującą strukturę:

typedet struct TranspondrID

Byte Status;

Byte TransponderID[8];

}TransponderID;

TransponderlD Return Transponders[4];

Zwrócony status będzie jednym z poniżej przedstawionych:

Odpowiedź Ważna	Odpowiedź Nieważna
RO-TRP	(0x00)	NOREAD	(0x40)
RWTRP	(0x01)	NIEPEŁNY	(0x41)
MPTCOTRPJJ	(0x02)2	MPTRERRSPCDATA	(0x46)2
MPTCOTRPL	(0x03)2	MPTRERRSTATUS	(0x47)2

Uwaga: Wszystkie bajty statusu są ustawiane na NO-READ po wykonaniu tego polecenia.

Podaj bufor skanujący o zmiennej długości, anteny.

Kod Polecenia: 0x66 (102) tylko tryb natychmiastowy Dane wysłane: Brak

Dane Zwrócone: Zwracany jest blok danych o zmiennej długości zawierający od jednego (brak transponderów) do 37 bajtów (wszystkie transpondery); jeden bajt wskazuje dane odpowiadające której antenie zostają zwrócone wraz 9 bajtami przypadającymi na antenę (1 bajt statusu, oraz 8 bajtów kodu identyfikacyjnego transpondera). Błąd jest sygnalizowany przez standardową Odpowiedź na Błąd.

Opis: Jest to wersja funkcji Podaj bufor skanujący anteny, o zmiennej długości przesyłanego bloku danych. Została ona zaprojektowana w oparciu o założenie, iż przez większość czasu w zasięgu dystrybutora nie będzie znajdował się żaden transponder. Nawet w normalnym przypadku, aktywne są dwa transpondery (jeden po każdej ze stron pompy). Użytkownik tej funkcji pozwolił czytnikowi zmarnować mniej czasu na obliczaniu sumy kontrolnej CRC z pustych pakietów. Funkcja ta zwraca następującą strukturę.

Struct Packetlnfo

Byte ActiveAntenna; //bit 0 = = antena 1 i tak dalej.

Struct //0-4 tego typu

[

Byte Status;

Byte transponderID[8];

]Antenna;

} TransponderlD;

Zwrócony status będzie jednym z poniższych:

Odpowiedzi Ważne:

KO-TRP (0x00)

RWTRP (0x01)

183 486

MPTCOTRPU (0x02)²

MPTCOTRPL (0x03)²

Przykład (wydobyte pakiety główne):

00 41...ff

00 41...ff

00 41...ff 00 41...ff

00 41...ff 00 41...ff brak odczytów odczyt - antena 1 odczyt - antena 3 odczyt - anteny 2 i 3 odczyt - anteny 1 i 4

Uwaga: Wszystkie bajty Statusu w buforze skanowania są ustawiane na NO-READ po wykonaniu tego polecenia.

Bramkowy Impuls Energetyczny.

Kod Polecenia: 0x64 (100) tylko tryb natychmiastowy

Dane wysłane: Bajt 0: 0x00 wyłącza Impuls Energetyczny 0x01 włącza Impuls Energetyczny

Dane Zwrócone: Normalna praca jest sygnalizowana przez standardowy komunikat Zakończono obsługę

Polecenia. Błąd jest sygnalizowany standardową Odpowiedzią na Błąd.

Opis: Funkcja ta umożliwia Komputerowi nadzorczemu uniemożliwienie czytnikowi wyemitowanie Impulsu Energetycznego, mimo iż pracuje on normalnie. Z bufora skanującego anteny dla tego czytnika zostaną usunięte wszystkie wartości.

Włączenie Impulsu Energetycznego pozwala czytnikowi kontynuować pracę z kolejną anteną (tą samą z którą współpracują wszystkie pozostałe czytniki).

Uwaga: Gdy Impuls Energetyczny jest wyłączony czerwona dioda LED nie będzie migać.

Podaj Historię Odczytów.

Kod Polecenia: 0x65 (101) tylko tryb natychmiastowy

Dane wysłane: Brak

Dane Zwrócone: W sytuacji poprawnej odpowiedzi, zwracanych jest 80 bajtów w postaci 20 cztero bajtowych unsigned inte-ger. Błąd jest sygnalizowany standardową Odpowiedzią na Błąd.

Opis: Funkcja ta pozwala komputerowi nadzorczemu odczytanie historii dotyczącej poprawnych i/lub błędnych prób odczytania przez czytnik kodów transponderów. Funkcja zwraca dane w następującym formacie:

Struci unsigned long TotalReads;

unsigned long TotalSuccess;

unsigned long TotalErrNotRead;

unsigned long TotalErrlncomplete;

unsigned long TotalErrOther;

} RetumedStruct[4];

Procedura ta zeruje wszystkie powyższe sumy zaraz po przesłaniu ich do komputera nadzorczego.

Dane Testowe - Echo.

Kod Polecenia: 0x67 (103) tylko tryb natychmiastowy

Dane wysłane: Do 200 bajtów danych testowych.

Dane Zwrócone: W sytuacji poprawnej odpowiedzi, dane testowe zwracane są poprawnie. Błąd jest sygnalizowany standardową Odpowiedzią na Błąd.

Opis: Funkcja ta jest przeznaczona do potwierdzenia poprawności komunikacji z czytnikiem, przez umożliwienie użytkownikowi wysłania do czytnika dowolnych danych. Czytnik powinien zwrócić ten sam ciąg znaków jaki został wysłany.

183 486

Na przykład aby przetestować DLE znajdujący się w CRC, wysyłamy jeden znak OxFE do czytnika 1.

Komputer nadzorczy	Start	Dst	Src	Cmd	Len	Dane	Koniec	CRC
Wysyła	FE	01	00	67	01	FC FE	FD	4B CA
Odbiera	FE	00	01	00	02	67 FC FE	FD	FC FE 94

Uwaga: Należy zauważyć, iż DLE nie są wliczone w długość ciągu danych. Włącz/Wyłącz Lampę Dystrybutora.

Kod Polecenia: 0x68 (104) tylko tryb natychmiastowy

Dane wysłane: Bajt 0 - numer lampy (1 lub 2)

Bajt 1 - tryb pracy lampy (0 - wyłączona, 1 - włączona, 2 - miga)

Dane Zwrócone: Normalna praca jest sygnalizowana przez standardowy komunikat Zakończono obsługę Polecenia. Błąd jest sygnalizowany standardową Odpowiedzią na Błąd.

Opis: Funkcja ta jest przeznaczona do sterowania pracą lamp, które są umieszczone po każdej ze stron dystrybutora (lampy sygnalizujące autoryzację lub dystrybutor gotowy do pracy). Polecenie to umożliwia użytkownikowi wskazanie która lampa powinna być włączona, a która wyłączona lub ustawiona w tryb migaj bez zmiany stanu pracy pozostałych lamp. Funkcja ta powoduje iż lampy mogą przejść z dowolnego stanu pracy w dowolny inny stan pracy. Na przykład, lampa może przejść z trybu włączona na wyłączona, włączona na migająca, wyłączona na włączona, wyłączona na migającą migająca na włączoną i migająca na wyłączona.

Struktura Bufora Skanującego.

Podczas skanowania anten, kod identyfikacyjny każdego odnalezionego transpondera będzie przechowywany w ośmiobajtowym buforze odpowiadającym antenie. Obecnie anteny są zdefiniowane jak to przedstawiono poniżej:

Antena 1: duża antena po stronie 1

Antena 2: mała antena po stronie 1 Antena 3: duża antena po stronie 2 Antena 4: mała antena po stronie 2

Dane są przechowywane w strukturze podobnej do przedstawionej poniżej: typedef struct TransponderlD unsigned char Status; //status anteny unsigned char ID[8]; //kod identyfikujący //transpondera } TransponderlD;

TransponderlD ScanBuffer[4]; //cztery anteny

Adresowanie przy pomocy przełącznika.

Wymagane jest, aby oprogramowanie konfigurujące port komunikacyjny TIRIS™ ustawiło adres portu (wraz z innymi jego parametrami). Gdy technicy muszą wymienić podzespoły systemu szybko i przy minimalnej liczbie czynności instalacyjnych, powstaje problem ustawienia odpowiedniego adresu, do tego celu postanowiono wykorzystać znajdujący się na panelu sterującym TIRIS™ przełącznik DIP. Cztery jego przełączniki pozwalają ustawić 16 unikalnych adresów. Czytniki będą posiadać adresy w przedziale od 0x01 do 0x10 (1-16). Czytnik nadrzędny, w szczególności, będzie posiadał adres 1 (0x01) co może być zrealizowane przez ustawienie przełączników DIP czytnika nadrzędnego o numerach 1, 2 ,3 i 4 w pozycje odpowiednio ON, OFF, OFF, OFF. Podobnie przełączniki DIP czytnika podrzędnego o adresie 15 (0x0F) wszystkie będą ustawione w pozycji ON, a przełączniki DIP czytnika podrzędnego o adresie 16 (0x10) wszystkie będą ustawione w pozycji OFF. Niezależnie od tego w jaki sposób ustawione będą przełączniki DIP, czytniki nigdy nie będą miały adresu równego 0x00 (adres komputera nadzorczego).

183 486

Ponadto, konfiguracja parametrów transmisji jest stała i wynosi: 9600 bit/s, 8 bitów danych, 1 bit stopu, bez bitu parzystości, Protokół Magistrali TIRIS™, synchronizacja Multipleksera.

Dostrajanie anten jest ważne dla pozbawionego błędów odbioru danych transpondera. Najprostszą metodą strojenia jest odłączenie linii multipleksera (ST35) wychodzącej z czytnika. Multiplekser domyślnie przejdzie do anteny nr 1.

W rozwiązaniu według wynalazku stosowana jest wtyczka testująca CID. Lampa sygnalizująca weryfikację jest normalnie sterowana przez oprogramowanie komputera nadzorczego, który wydaje polecenie czytnikowi. W niektórych przypadkach korzystnie jest, aby czytnik włączył lampę samodzielnie gdy wykryje on działający transponder. Realizowane to jest przy pomocy wtyczki testującej. Wtyczka ta składa się z cztero nóżkowej wtyczki typu Phoenix, wraz z przewodem łączącym nóżki 1 i 4. Gdy wtyczka ta jest włożona w gniazdo ST33 (RES/INP) czytnik jest zerowany (czy to przez impuls cyklu energetycznego czy to przez naciśnięcie przyciski SI), oprogramowanie CID włączy odpowiednią lampę gdy zobaczy transponder.

Przykład D.

W przykładzie tym objaśniono dodatkowe elementy systemu, wraz ze szczegółowym opisem sytemu. Wprowadza się zmiany w ekranach programujących. Aby system CID mógł pracować w środowisku stacji obsługi, muszą zostać dodane określone ekrany programujące. Dodany i opisany poniżej został ekran opcji, który umożliwia włączenie lub wyłączenie funkcji CID dla całej stacji. Oprogramowana jest także możliwość włączenia, lub wyłączenia poszczególnego czytnika. Ponadto, jeśli stacja jest skonfigurowana pod kątem CID, oprogramowane jest także przypisywanie anten poszczególnym terminalom CAT. Podany jest także ekran diagnostyczny, prezentujący status każdego z czytników i odpowiadających mu anten.

Dla opcji dostępy do wspomnianych ekranów mogąbyć zrealizowane przez Plus/3 Menu Opcje w systemie Menu programowego dystrybutora Wayne Plus.

Ekran opcji zawierał będzie ekran Opcje Stacji, ekran Aktywacja Czytnika, ekran Przypisanie Anten do CAT, ekran Diagnostyka. Każdy z tych ekranów zostanie opisany poniżej. Ekrany Aktywacja Czytnika, Przypisanie Anten do CAT, oraz Diagnostyka nie będą widoczne jeśli stacja nie jest skonfigurowana do pracy z CID.

Ekran Opcji, tak jak to pokazuje tabela D-l poniżej, zawiera informacje niezbędne do uruchomienia systemy CID dla danej stacji:

SpeedPass uruchomiony na stacji...............TAK

Tabela D-l: Ekran Opcje Stacji.

Ekran ten umożliwia włączenie lub wyłączenie opcji CID na całej stacji. Pozwala to na wyłączenie opcji CID w przypadku gdy stacja nie będzie pracowała wykorzystując CID. SpeedPass jest komercyjną nazwą systemu 10. Jeśli SpeedPass uruchomiony na stacji, jest ustawiony na NIE, ekrany Aktywacja Czytnika, Przypisanie Anten do CAT, oraz Diagnostyka nie będą widoczne na Ekranie Opcji.

Przy pomocy menu Ekran Aktywacja Czytnika, możliwe jest włączenie lub wyłączenie czytnika. Jeśli czytnik jest wyłączony, 4 anteny przypisane do tego czytnika nie będą wykorzystywane. Ekran Aktywacja Czytnika jest przedstawiony w poniższej tabeli D-2:

Czytnik 1 SpeedPass...............Włączony

Czytnik 2 SpeedPass...............Włączony

Czytnik 3 SpeedPass...............Wyłączony

Czytnik 4 SpeedPass...............Włączony

Tabela D-2 Ekran Aktywacji Czytnika.

Wyłączenie czytnika na pojedynczym dystrybutorze może być konieczne jeśli konkretny czytnik jest uszkodzony.

Menu Ekran Przypisanie Anten do CAT jest przedstawione w poniższej tabeli D-3.

Tabela D-3: Ekran Przypisanie Anten do CAT.

Czyt .-Ant.: CAT Czyt.-Ant.: CAT Czyt.-Ant.: CAT Czyt.-Ant.: CAT Czyt.-Ant.: CAT Czyt.-Aut.: CAT

183 486

1-1/2:1 4-1/2:7

1-3/4:2 4-3/4:8

2-1/2:3

2-3/4:4

3-1/2:5

3-3/4:0

Ekran Przypisanie Anten do CAT wskazuje która antena jest umieszczona przy którym CAT. Na jeden CAT przypadają dwie anteny. Anteny o numerach nieparzystych są antenami dalekiego zasięgu, która odczytuje transpondery zamontowane w pojeździe. Anteny o numerach parzystych są antenami bliskiego zasięgu, które odczytują transpondery ręczne.

Jeśli numer terminalu CAT jest równy 0, oznacza to iż anteny nie są fizycznie połączone z CAT i są ignorowane. Na przykład tego typu czytnikiem jest jednostronny CAT którego czytnik połączony jest tylko z 2 antenami.

Ekran Diagnostyka udostępnia status CID odczytanych przez anteny. Ekran ten służ}' jako pomoc w procesie usuwania błędów. Przykład tego ekranu prezentuje tabela D-4 zamieszczona poniżej.

Tabela D-4: Ekran Diagnostyka.

Diagnostyka SpeedPass

Czyt.-Ant.	Nr CID transpondera samochodowego	Nr CID transpondera ręcznego
1-1/2	1234567890123456789	0000000000000000000
1-34	0000000000000000000	1234567890123456789
2-1/2	3456789012345678901	0000000000000000000
2-3/4	4567890123456789012	2345678901234567890
3-1/2	0000000000000000000	0000000000000000000
3-3/4	0000000000000000000	0000000000000000000
Odśwież

W rozwiązaniu według wynalazku możliwe jest menu Sieciowy Rekord Zmian. Przy żądaniu autoryzacji CID, na taśmie magnetycznej zostanie zapisany rekord autoryzacji bazujący na wcześniej odczytanym przez czytnik 20 numerze ICID.

Przy odpowiedzi autoryzującej, sieć przesyła numer rachunku znajdujący się wraz z następującymi polami w rekordzie odpowiedzi:

• Pole 5, typ rekordu zawiera A wskazując na transakcję CID.

» Pole 8 (nowe pole), numer rachunku - 19 bajtów numeru rachunku, wraz z wypełnieniem • Pole 9 (nowe pole), datą ważności - 4 bajty Pole 10 (nowe pole), wskaźnik wydruku rachunku - 1 bajt β Pole 11 (nowe pole), wskaźnik zapytania o mycie Samochodu-1 bajt • Pole 12 (nowe pole), wskaźnik języka -1 bajt • Pole 13 (nowe pole), wskaźnik premii - 1 bajt • Pole 14 (nowe pole), wskaźnik preferencji - 1 bajt • Pole 15 (nowe pole), dane dotyczące preferencji - 40 bajtów.

Wskaźnik wydruku rachunku (pole 10) określa czy rachunek zostanie automatycznie wydrukowany czy też klient zostanie zapytany czy chce aby wydrukowano rachunek. Jeśli pole to w odpowiedzi autoryzującej zawiera T, rachunek zostanie wydrukowany automatycznie. Jeśli pole to w odpowiedzi autoryzującej zawiera N Zostanie poinformowany Naciśnij T aby wydrukować rachunek.

Zapytanie o mycie samochodu, wskaźnik określający język, oraz wskaźnik oznaczający premię (pola odpowiednio 11, 12 i 13) zostaną zaimplementowane w przyszłych wersjach systemu.

183 486

Wskaźnik preferencji (pole 14) wskazuje czy pole zawierające dane o preferencjach zawiera jakieś dane czy nie. Pierwsze 33 bajty pola danych o preferencjach (pole 15) zostanie przedstawione na znajdującej się wewnątrz budynku konsoli w oknie komunikatów dystrybutora.

Jeśli chodzi o sprzedaż CID, to w celu zakończenia sprzedaży przy wykorzystaniu CID, trzydziesta siódma pozycja zapisu magnetycznego będzie zawierała znacznik C taki jak przy wpisie ręcznym.

Raporty i Rejestry autoryzacji będą zmieniać się wraz z każdą transakcją wykorzystującą CID włączając numer CID. Raportami, które będą się zmieniać są Przed Autoryzujący Raport Nie Wykorzystania Terminalu CAT, oraz Raport Konfiguracji Sprzętowej. Proponowane zmiany opisane zostały poniżej. Transakcje nie wykorzystujące CID będą rejestrowane w taki sam sposób jak dotychczas, bez zmian w rejestrach lub Raporcie Nie Wykorzystania Terminalu CAT.

Rejestr autoryzacji będzie się zmieniał przy każdym wykorzystaniu CID, wskazując iż nastąpiła transakcja CID. Numer CID zostanie dodany do rejestru poniżej pola zawierającego numeru rachunku. Przykład rejestru autoryzacji CID jest przedstawiony w tabeli D-5. Proponowane zmiany zostały zaznaczone drukiem wytłuszczonym. Jeśli transakcja jest w fazie Przed Autoryzacją (to jest pole Przed Autoryzacją na karcie kontrolnej jest ustawione na T) tytuł rejestru autoryzacji będzie następujący SP Przed Autoryzacją.

Tabela D-5: Rejestr Autoryzacji

051695 14:30:36 SP Przed Autoryzacją

Rachunek # 805 086 000 91 906 Ważny do 0697

SP # ICD 1234 5678 9012 3456 7890

Adres # 1 TID # 01 Suma $ 10.00

Komunikat nadzorczy: OK. Pompa Nr 05000

Występuje również odmowa autoryzacji/przekroczenie limitu czasowego. Jeśli klient podniósł dyszę pompy Visa lub uniósł dźwignię pompy typu innego niż Visa, a odpowiedź autoryzująca jaka nadeszła z sieci jest odpowiedzią odmowną transakcja jest traktowana jak Odmowa autoryzacji, przedstawiona w tabeli D-6.

Tabela D-6: Raport - Odmowa Przed Autoryzacji CAT bez wykorzystania SpeedPass Stacja

Odbiorca Raportu: Donna

Raport Odmowy Przed Autoryzacji X

Godzina rozpoczęcia rejestracji:

12:00:00 Wtorek 09 Maja 95

Rachunek #002929

05/17/95 06:05:18 Pompa#01

Rachunek 805 086 000 91 906

Ważny do 0597

SUPER kategoria #02 Suma $11.78

X0006el0stl 04:25:00 Środa 24 maja 95

Raport dmowy autoryzacji obejmuje numer CID tak jak to zaznaczono wytłuszczeniem w tabeli D-7.

Tabela D-7: Zmodyfikowany Raport - Odmowa Przed Autoryzacji CAT bez wykorzystania Speed Pass

Odbiorca Raportu: Donna

Raport Odmowy Przed Autoryzacji X

Godzina rozpoczęcia rejestracji:

12:00:00 Wtorek 09 Maja 95

Rachunek #002929

05/17/95 06:05:18 Pompa#01

Rachunek 805 086 000 91 906

Ważny do 0597

SP 31 CID 1234 5678 9012 3456 7890

183 486

SUPER kategoria#02 Suma $11.78 X0006el0stl 04:25:00 Środa 24 maja 95

Jeśli klient podniósł dyszę (pompa Visa) lub uniósł dźwignię (pompa typu innego niż Visa) a sieć przestała działać przed odebraniem odpowiedzi autoryzującej, transakcja będzie traktowana jak Odmowa Przed Autoryzacji CAT (raport przedstawiony został w tabeli D-8). Numer rachunku, oraz data ważności zostaną wypełnione zerami, wskazując iż nastąpiło przekroczenie limitu czasowego przed otrzymaniem odpowiedzi autoryzującej (to jest w tym momencie niedostępne są żadne informacje dotyczące rachunku).

Tabela D-7 : Raport - Odmowa Przed Autoryzacji CAT z wykorzystaniem SpeedPass bez Odpowiedzi Autoryzującej.

Stacja

Odbiorca Raportu: Donna

Raport Odmowy Przed Autoryzacji X

Godzina rozpoczęcia rejestracji:

12:00:00 Wtorek 09 Maja 95

Rachunek #002929

05/17/95 06:05:18 Pompa#01

Rachunek 000 000 000 00 000

Ważny do 0000

SP 31 CID 1234 5678 9012 3456 7890

SUPER kategoria#02 Suma $11.78

X0006el0stl 04:25:00 Środa 24 maja 95

Raport konfiguracji sprzętowej będzie się zmieniał odzwierciedlając informacje o wersji czytników CID. Przykładowy raport przedstawiony jest w tabeli D-9.

Tabela D-9: Zmodyfikowany Raport Konfiguracji Sprzętowej wykorzystującej SpeedPass.

Stacja

Odbiorca raportu: Donna H/W Raport Konfiguracji POS CPU:

Wayne Plus/2 Release 2.10e

Data: 23 Marca, 1995 • o •

Pompa 1:

Typ: Produkt 3

Wersja: 15

Pompa 2:

Typ: Produkt 3

Wersja: 15

Czytnik SpeedPass 1:

Wersja: 1.23

X000E04S01Tl 08:00:00 Pon. 1 Stycznia 95

Obecnie przedstawione zostaną zmiany w wyświetlanych przez CAT komunikatach. Jeśli lampa CID jest włączona, na wyświetlaczu CAT widnieje zapytanie Rozpocznij Tankowanie lub Anuluj SpeedPass wskazując iż CID został odczytany przez CAT, a dysza nie została jeszcze podniesiona lub dźwignia nie została uniesiona. Klient może przycisnąć klawisz Anuluj aby zrezygnować ze sposobu wniesienia opłaty wykorzystującego CID. CAT wyświetli wówczas kolejne zapytanie Anulować wykorzystanie SpeedPass? (T/N). Jeśli naciśnięte zostanie klawisz Tak, lampa CID zostanie wyłączona a terminal CAT wyświetli normalne zapytanie stanu oczekiwania (na przykład Włóż kartę lub Rozpocznij tankowanie). Jeśli przyciśnięty został klawisz NIE, terminal CAT zaprezentuje ponownie zapytanie Rozpocznij

183 486 tankowanie lub Anuluj SpeedPass) a scenariusz będzie kontynuowany tak jakby opcja Anuluj nigdy nie została wybrana (to jest jako transakcja CID).

Tabela D-10 zamieszczona poniżej obejmuje zapytania, które zostaną, wykorzystane gdy CID zostanie odczytany.

Tabela D-10: Zmiany zapytań stosowanych w terminalu CAT.

Tryb w jakim pracuje stacja	Obecne Zapytania*	Nowe Zapytania1
Opłata z dołu	Włóż kartę lub Rozpocznij tankowanie	Rozpocznij tankowanie lub Anuluj SpeedPass
Opłata z dołu/Awaria Sieci	Najpierw Zatankuj następnie Zapłać wewnątrz Budynku Stacji	Awaria Sieci Naciśnij Anuluj
Opłata z dołu w/BAC	Włóż kartę/gotówkę lub Podnieś Dyszę	Rozpocznij tankowanie lub Anuluj SpeedPass
Opłata z dołu w/BAC/Awaria Sieci	Najpierw Zatankuj następnie zapłać wewnątrz Budynku Stacji	Awaria Sieci Naciśnij Anuluj
Opłata z góry	Włóż kartę lub zapłać kasjerowi	Rozpocznij tankowanie lub anuluj SpeedPass
Opłata z góry/Awaria Sieci	Zapłać kasjerowi przed tankowaniem	Awaria Sieci Naciśnij Anuluj
Opłata z góry w/BAC	Włóż kartę/gotówkę lub zapłać kasjerowi	Rozpocznij tankowanie lub Anuluj SpeedPass
Opłata z góry w/BAC/Awaria Sieci	Włóż kartę/gotówkę lub zapłać kasjerowi	Awaria Sieci Naciśnij Anuluj
Pełna Obsługa'	Karta, Dysza lub Dostosuj 0.00	Karta, Dysza lub Dostosuj 0.00
Pełna Obsługa/Awaria Sieci'	Podnieś Dyszę lub Dostosuj 0.00	Podnieś Dyszę lub Dostosuj 0.00
Pełna Obsługa w/BAC1	Karta, Gotówka, Dysza lub Dostosuj 0.00	Karta, Gotówka, Dysza lub Dostosuj 0.00
Pełna Obsługa w/BAC'/Awaria Sieci1	Gotówka, Dysza lub Dostosuj 0.00	Gotówka, Dysza lub Dostosuj 0.00
Bez Nadzoru	Włóż kartę	Rozpocznij Tankowanie lub Anuluj SpeedPass
Bez Nadzoru w/BAC	Włóż kartę lub Gotówkę	Rozpocznij Tankowanie lub Anuluj SpeedPass
Bez Nadzoru w/BAC, Awaria Sieci	Włóż kartę	Rozpocznij Tankowanie lub Anuluj SpeedPass

* Zapytanie trybu jałowego ¹ Zapytania, które będą wykorzystane stacja będzie skonfigurowana do pracy z CID a transponder zostanie odczytany przez terminal CAT.

¹ Zapytania stanu jałowego w trybie pełnej obsługi nie ulegną zmianie.

Możliwe są funkcje dodatkowe, na przykład wielokrotne wykorzystanie transpondera. Transponder może zostać wykorzystany na więcej niż jednym stanowisku jednocześnie. Zaimplementowany system ostrzegawczy informuje kasjera iż transponder aktualnie wykorzystywany przy prowadzeniu sprzedaży wykorzystującej CID na jednym stanowisku zainicjował transakcję wykorzystującą ten sam kod CID przy innym stanowisku. W chwili podniesienia dyszy dystrybutora typu Visa lub uniesienia dźwigni na dystrybutorze innego niż Visa, typu, na wyświetlaczu POS ukazuje się komunikat informacyjny iż nastąpiło drugie wykorzystanie CID. Wymagane jest, aby kasjer potwierdził otrzymanie takiego komunikatu. Klient nie jest powstrzymywany w jakikolwiek sposób przez wykorzystaniem transpondera w scenariuszu Wielokrotne Wykorzystanie Transpondera. Jeśli kasjer nie chce, aby klient wykorzystał transponder w taki właśnie w sposób, wtedy kasjer musi zatrzymać dystrybutor lub poinformować klienta.

183 486

Komunikat prezentowany na znajdującym się wewnątrz budynku stacji wyświetlaczu ma następującą postać CID na terminalu CAT#X jest wykorzystywany na CAT#Y. Kasjer naciska klawisz potwierdzenia. Ponadto zanotowany zostaje w rejestrze błędów komunikat CID wykorzystywany na innym CAT.

Inną możliwością jest wskaźnik premii. Odpowiedź autoryzująca otrzymana z komputera nadzorczego zawiera pole wskaźnik premii. Jeśli pole to zawiera T, wtedy lampa CID zacznie migać aż do chwili zakończenia sprzedaży. Jeśli pole to zawiera N, wtedy lampa CID pozostanie włączona sygnalizując iż został odczytany CID. Gdy lampa znajduje się w trybie pracy Migaj, lampa nie sygnalizuje już faktu iż transponder CID znajduje się w zasięgu odczytu; jeśli dysza zostanie podniesiona na pompie typu Visa, lub uniesiona zostanie dźwignia na pompie innego niż Visa typu, wtedy lampa jest wyłączana w trybie Migaj, a sprzedaż jest kontynuowana jak transakcja CID.

W przedmiotowym rozwiązaniu występuje próg określający odczyt pusty. Ekran opcji stacji został zmodyfikowany tak, aby obejmować programowo ustawiany próg określający odczyt pusty, tak jak to pokazuje tabela D-ll. Pole to jest pomocne przy eliminacji fałszywych odczytów CID. Puste odczyty mogą wystąpić w chwili gdy CID znalazł się poza zasięgiem odczytu. Opcja ta umożliwia zaprogramowanie liczby kolejnych pustych odczytów które będą oznaczać iż rzeczywiście CID znajduje się poza zasięgiem odczytu. Lampa CID odpowiadająca transponderowi montowanemu w pojeździe, nie zostanie wyłączona aż do chwili osiągnięcia progu pustych odczytów.

Tabela D-ll: zmodyfikowany ekran Opcje Stacji.

Opcje Stacji wykorzystującej SpeedPass

SpeedPass uruchomiony na stacji...............TAK

Liczba pustych odczytów CID wskazująca iż w transponder nie jest już w zasięgu odczytu...5

Objaśniona zostanie praca lampy CID, gdy wystąpiła odmowa Autoryzacji dla transpondera zamontowanego w pojeździe. Dla zamontowanych w pojedzie transponderów CID, lampa CID zostanie wyłączona za każdym razem gdy z komputera nadzorczego odebrana zostanie odmowa autoryzacji. Lampa nie będzie włączona ponownie po odłożeniu dyszy na stanowisku na którym odczytano dany CID.

Ponadto, możliwe są różnorodne funkcje dodatkowe. Następujące elementy mogą być zaimplementowane w systemie:

wykorzystanie preferencji dotyczących mycia samochodu, wykorzystanie transponderów wewnątrz budynku stacji, wyłączenie myjni samochodowej, wyświetlanie komunikatu o premii na terminalu CAT w czasie tankowania, umieszczenie na wyświetlaczu konsoli migającej litery P oznaczającej preferencje klienta, wykorzystanie wskaźnika stosowanego języka, sygnalizacja niewypłacalności klienta.

183 486

183 486

NAPICIE «Α ΚΟΝ,ρΕΝύΑΤΟ· RSSETRANS?ONJ>ERA

Η-------]-------*1* । *1 ~20ms ms 20 ms

183 486

Fig. 4A

Fig. 4B

Fig. 5B

Fig. 5A

183 486

183 486

Fig. 6B

SYNCHKoNIZRCJl 74

183 486

183 486

SYNCHRONIZACJO ---	ł 1
2© 1
nHvK<*£VNy ——	Ί_____p
PODRZĘDNY	1
	~i______I
PonRZEDNY	1 1
~ | |

900

J _______I	i ł
s	1 1		902
T________I I______	1_________________1	1
	1		903
I_________________I I____________	J 1________1	l

904

SYNCHRONIZACJA

1 l 1 1 Fig. 9A	1_________1 L
1 1 1----1 1----Γ 1—	j.....1______1

900

ANTENA 2 I ANTENA 3 ANTENA 4 (ANTENA o ANTENA 1 / y y iy y 902

KADRZępNY

ANTENA 2 i AntenA j

PODRZĘDNY i ANTENA 4 ANTErfA q V / 904

900

Fig. 9C

Fig. 9B

BTT dNAKTO

906

908!

ms IMPULS ENeRGE' tyczny ftADOWAΝΙΕ TRANSPONDERA) ms

ODCZYT transpondera i^^^iSYNCHRoN IZA 00

IHPULS WYSOKI O ZMIENNEJ JILUGObCI

910

-----(-------H 600 ps ΗΑΧ

POCZĄTEK | IMPULSU ŁA' I jującEGO

183 486

Fig. 10 A

i— 40.374200 ms

1002

-i—2.619820 ms i—8.480055 ms τ—28.754395 ms

1—4.090715 ms ]— 1.853945 ms {—8.457805 ms **—6.588823 ms

1004

Fig.	10B I 1 1 1 1 1	, 1006 * / mns?
II II		F—11 1 rńm	r '
a—Al_j	u-'	iii	1 I k
II II			G i 1010
il It II y_	Ί	1 1 1 1 1 1 1 1 1 1,1 r	I \ ; 1012 1 1 m CC4477
II [4		III ’ 1 1 1	j uz»44 / □ ms 1 Cl 47/ΗΑΠ me
ΙΪ		i 1 1	• οι.%/^υου ms l i - CO ΊΡΓΠΟτ me
II		1 1 1	1 - o ojannc me
*11* II		III ' 1 1 1	i z.?4ouu3 ms । .. a mr.
“Fi II	*	1 1 1 1 1 1	i 0.3040oz ms 1 70 04144 7 me
II II		III , ,111	I - 7H CQ7CQ
u 1 |		- III -1 LJ____	। ju.oojos ms i 7 χςτηοα me
11 | |		Ί Γι	। /.nOJusO ms 1 C 7OCO7C me
II		_ ιΊ Γ	j o.zyoy/o ms
1 1		1 1 I	1 ' IJ.U4uuJ ms 1
1 1 1 1		1 1 1 1 I ι	*ι ΖοΛυοϋϋο ms 1

183 486

Fig. 11A /SCENARIUSZ DLA TUANSEON DERA ZANOmOUANeGO u X.__ Po^eiDziE

1100

1104

PU)A2D ZBUŻA Slg JX) POMPY

1106

TAK

TAK

1112

NIE pokaz kuemtowi w-nauZRCję OfcECNOba W ZASlgGU

OSTATNIO wykorzystywany

PRZEZ INNE

TRftN&PoriDER

JEST WZACJEGU

1108 pompy

NIE

1113

TAK nie

TAK w/swietl: podnieS wsię _t ANULUJ LU 6 WŁÓŻ KARTę

W i EON 10 DŁUGI

CZAS

CZY

TAnNSPONDE 3E&T U ZASIĘGU

1114

GO ΡΡΛΕΖ^Οηρο1118

J?O

FIG. 118

NIE T

1115 czy

PIŁO N

NIE

ODczyrow pu&ty

TAK

JO FIG. 11B

JO

FIG. 1T8

183 486

Z FIG. 11A

SYGtrAUZATOR OeE£NOU< UZAtntączoM ^1116

1100

Fig. 11B ♦ pOHYbLNE PRZET &C1E JWTRRpyCflNEJ PROcejjUΛΫ 080EUGI KUENTO

1110

183 486

Fig. 11C

183 486

1170 X ^<WYWAriO Wx ΧύΐδΖ OKREiLAJficy \SPOŁOP> NNIECIBffli optAry

TAK

NIE

KONTYNUUJ PRZETWARZANIE j)ća operacji Cip tETAP 4422 ₍FIG. 41 & UJ& ETAP 4222, FIG-12)

1184

1160

CSprAWOZEnie czy rtnsr^ pite RezyGNflgazTWKYs; < POHPA NIE AKOYNCffl

NIE

NIE

NIE czy

WŁOŻONO

KARTĘ

EA PODNIESlONft czy

TAK

PRZYCIŚNIĘTY

WIS

ANULU]

PYSZA ZOSTA1162^TftK

ROZPOCZĘŁO SlĘ TANKOWANIE

1168

1164 nie 1166

TAK

SPRAWDZANIE czy NASTĄPIŁA REZY6M.Z TRANSAKCJI PODCZAS TRNKOWffNIĄ klYŁftcZ SYGNALIZATOR OEEClYObCI U ZA *>ΐξ&υ

ÓPKZEDAŻNIE JE&T OUŁTRAN&AKCja CLD ΞΣΣΞΣΖ tak'

WYŚWIETL STftRY Ker honikat (młóz KARTĘ ług Podnieś DYSZĘ Luft wy&łERZ KARTĘ KREDYTOWĄ/ peę>ETow% np

KONTYNUUJ JRAPyOfcSŁUfrl KUENTft

172 /X ¹¹⁷⁸ ✓<ίγδυΐΕ11Λ<Γ z^RNUUJWFIĆ SRZEK ofiż z kjyiLORzysr . \CID CT/N)

KONTYNUUJ TAKO SPRZEDAŻ ZUyKORZYSTANIEM cp ’’

WYŚWIETL: ' JJY5ZA ANULUJ) KARTA ^u

KONTfNUUA PRZETWARZANIE DLA OPCRACJI CID (ETAT 4422_tFI&. 14 & LUb ETA? 4222 FI&.12) ’

Fig. 11D

1182

183 486

2220

2264

183 486

1194

ZATRZYMAJ PoKPg

POINFORMUJ KLIENTA

BUDYNKU

Kontynuuj ZAtoAczgNie SPRZEDAŻY (ETftP

4450 (H&.44C)

1196

Nie <5PRANfiŁENlE TĄ-PIeA REZYfrNF < GdW POMPA JEST

1190

NIE

ANULUJ

TAK

NIE

TAK

1197

NE sprawdzenie¹ czy

NASTfJpitA REZyfrNACJA ŁTRANSAKCJI £PY PONPA NIE JEST ĄKiTlM

CZY

UŁOŻONO

KARTĘ

CZY wNiEsietnA

CZY

Rozrocząto s\ą TANKOWANIE

TAK

1192

1193

Y&RnNO

KLAN. ORREiL

KONTYNUUJ ZAKOŃCZENIE SPRZEpAŻy

Fig. 11F

1191

WYbWlETL lNFORHfiQ| ZE WTYH MOMENCIE^ NIE HOŁNA ZREZY6XTRANSAKCJI (KARTA Nie Noze^t zAAkCEtT )

1198

183 486 'PRflca SY&NfiUZfiTOi OfeECNOSCt w Zft5lg&u

2230 JC

S/czy^^.

^χ-ΤΚΑΝδΡΟΝΡΕΚ^^ NIE RAJCUJE SIE WZA- '>~^L— ^\3l^GO JJANYCU^**^

TflK

Opczrruj ciąGLC &Dt C-U) JEST OftECMY UZASIg&U

2231

NIE

TAK

JJY6ZA z

Nfl

JUŻ PODNIEŚ 10'

FIG. 111

2232 </czy 6YKoe»nwi WYKORZYSTYWANY PRZEZ ΙΝ(Υ% ^FOHpę

TAK

NIE

2236^1 Wfcącz tY&tfAuzATOR O»ECłyołci W ZA&lgeo

KONTYNUUl sprzeda z tak jfttfty cu> nie byt u zasiągu (tka cycyjNY &ίΰ60€> avnu}(A Kj-IŁ<VTR~) ^-2234

2237

Niiś

ZAGlg

PRZEZ orypokłlEpNIP JJfcU&l CZAS

TAK

D

ANSPONDE ^WIDUJE SiE Wiń’

2241 nie

4)0 FIG. 111

2239

NIE

TPK czy

YOTfiPlkO N OryczynSuJ

PUSTYCH kjyzficz Sygnalizator. o^ecnoSc w zAsigou

183 486

FIG. UH

183 486

183 486

1400 czytniki

TRAIYSRJNPEHÓW

WtQ£Z/WOQtt czytnik, STEROWANIE

LRMPQ

M UMER cip

1302

NUMERY Cl_p ODCZYTANE przez αμτενυ₍ stany czytn. TRANSRjNPERR θΐΕΛΟίΟΠίε

INFORMACJE SoTiClKONFIGURACJI ANTEN

1402

Fig. 14 numery tran stonde rów ODCZYTANYCH przez anteny transpondera

OPRO&RRNO'

WANIĘ POnCTA

GID

PO5TRb( czrrMKfl

ODCZYTANY PRZEZ ANTENE

ZAPANlt

CZYTNIKA

DANYCH cip

NUMER ANTENY antena numery anten , ANTENY_/ PRZYPISYWANIE DO TERNlffflU CAT

1304

NUMERY CIJ) ODCZYTANE przez ANTENY,STANY CZYTNIKA TRANSPONDERA

183 486

1304

1600

183 486

1700Α

1702

1712

1716

1304 -\/OPRO&RflNOMANl£\ \POD&TAWQWE J

NIE

NIE

TOK

TAK

NIE

TOK

NIE

TAK

NK

TOK

1720

NIE oczekuj Ą NA ‘ PRZE-nJ.

PfTRZA6WQĆ Cip OLA

POMPY

POWRÓT

ZHIANY stanu

ONAC en<J_cC<i--USe

YK.ON

OUŁrridt— Uol-ot

- pump

NIE

OD

AUTORYZąję:

polecenie podstawowe CID

ZNAJDUJE Olg W 5 CE POLECEŃ

CIO

TftK 1705

ZPANE CIO

ODCZYTANE PRZ

ZADANIE CZYTNIKA TRANS.

TAK

OfeOEUGA DANYCH CID

1708

1724

OBSEDGA ZlłDANlfl ZWROTU ZHIANY STANU

ObOEU&R odpowiedzi Autoryzującej oóatu&e REZTCU. ZTROU SAKCJI WYKORZYSTA CIO

OB&tUGA ZffTRZAóKiUANlft cip DLA ROHPy

ObatUGA end-aot

-use-oi— puz^p ^1718 ^-1722 czyszczenie usty

CID

P-1704

Fig. 1 7A

183 486

1710

I zflpióz srARy stan POMPy,ORftZ usrfthl zwrot zhiany stanu RUR fON?y

1700B

Fig. 17B

1700C

1711

ζηιην/ srftFig. 17C

183 486

1706

JX) FIG. 17E

FIG. 17E

183 486

FIG. 170

FIG. 17D

183 486

1700F

1822

DODAJ wouy cip po U5TY AKTYWNYCH cip

NIE /ΌβΟΕΟΟΑ NOWEGO WIE pO-Ay-1820 SIEGO ODCZYTU Cip , OLA ) < POMPY J

•tak

1821

INNYCH cip

Cip ŁWAJDU

JE Się NA LIFCIE A

1838

TAK

TRRN5P0NDE.R Ręczny

1839

NIE

UZVJ ICTNIEJFICE SO

CZY

Cip JEST

ODCZYTYWRCiY p

INNA Pomp

1836

SPRRUDŻ czynie 1E3T wykorzystywany frłEZ. inN/Ł TOHPE nie nie

AWklJ ZADANIE autoryzrcji DLA Cip 00 SIECI xqg23

LAP1PA SyfrN. AUTORYZACJA pozosrąp OLR TEJ POH.kKĄ

1824 /^DLA TEJ POHPy^ \WYK0 RZPSIYM Al*y >JNNY Cip r ΐ

TAK.

1825

NIE

ItóUŃ STARY CID WHODZęcyZ TRANSPON. Rgcz. ZTRbucy

J)0 FIG. 17G χ 1837 ^<TRflNSP0M. JEtf\ iwWSION. ZAHONTO\wanym w pcneiLz· ozie tak

1841 ^CZY\> /CIP JEST Q£tt^. 'iywANy luł wykO^ sRZYSlYWANy PRZEZ. \jNNQ fOHPg

TAKT

CIP POCH. Z TRAMPOMnn ZNai SlEWTUft ^z •''Hnorur*·

CID.ZMHJ. ^WT«BL^_{1840 w} ρθ,ξ^Ε

I ODCZyr. PRZEZ Tił pomP

1842 jest opcz/r. lub wyićoiz. PRZEZ IIYN4: POHPg

TAK £

UD

1826

NIE

CZ.Y

STARY

POCHODZIE ZTRfIN

RĘCZNEGO

1827

DO FIG. 17G

1844^

USTAŃ FMASę wyhuszoHE UNrąCZENlC LAMPY óYfrN. AUTORYZACJE J>1A TEJ fOHPy UNItHOTU INH OdCZyTOH CQ) WTOCZENIE lampy o¥<wRuz<{]ącej AUTORYZACję

ZAPYTAJ RFU KACJg CZY wtączYŹ łrhp£

1846

DO FIG. 17G

183 486

-Z FIG. 17F

FIG. 17F

wyczyść$ΓΛΚ£

WPlSYCEP _n pRaa

PPMPĘ' hM Nit (0) _______1_______ USTAW ZNACZNIK 46Y USUNĄĆ SWE CIO Z TABLICY

1831

USTUl (WEkS CID ml· PISUJĄCY ίΡΜ?ξ NA MfiŚCIHY WPIS M LIŚCIE (/sfaw wpis w ueucy UD fi>j£zrwii pęaez (PUPĘ* bLĄTil PoMPj

1832 ----------1834

Fig. 17G

Joniec PR^iWWfi U NOWEGO NIE PUSTO </D OhCLF-P^^

1714

Ϊ700Η ί/ΕΤ%Μ 7KAA/5 Z ÓdV__UwiOuO BAh/lMOT, PObMNO kAfS^-F

NIE

1850

ΜΡΛ JEST

WLWST

Zl&WWJ ijyuOtANIE U)e^. ^KoMMWi NA WlNMiJ CAT

1854

Si^ObU OPŁATY

1852

USTAW IWiCZMlc HYW/6ZOWE6C HALAMY S/GN. aW«YZAC7< ΜΙ, (JO ΙΝΕΑ^ΙΑ CtHpĘ SiGU. iW- I WIEf40iLlNiA ν/ω&ΥΛΆί/ΐΕ CID PISY SPflżfctAŻY DU TEJ pohpy

1856-^⁰^¹^

Fig. 17H

183 486

Fig. 171

1704 1700|

JŁA KĄŻiEóo CtJb ΜΐΒ(Ζ1Α^6θ5ΐξΐ^

Cifr

Rzysr. P&K /W

WM Z UST/ h/p(S DOT. CID

183 486

1940

TAK

ΜΕ

CID JEST KA

UŚCIE

1700J

1943 er/sr/MANY

1/SFAłJ ST^AWRa.

mnr ^1942

ODRZUĆ AWPRYZAClŁ CID U/B NYKONW PKX£ i(/K£ PR=mZAM4 /JMiU

1944

NIE

1946

TAK prześlij atop/z^

M 0W0NI&KICH -3UA&

STAHK7U

JZA CLD

SKcryNKA pazsy£Aj

1948

ZAPtSZ IHE 0 AUTORZACH M RśtyiEf^fs? p«eswn« gdy cm BEOZIE tóżMiJ iWOWsrfa/M PRZK POHPŁ

1930

1722

1700L

NIG

POMW Wr PSlF

P/JAW OD

1932

TAK cii) POCHO

O&StUSA cLusejaĄp

DZI Z TRANSfONIE

PECZNĘGO ,_Λ„ . USUŃ WPIS CID NWJćy 1934 i

USUŃ przypisany io im 1936^ ?Y W&S OD

SPRZEJbU ULA TEJ POMPY

1938

Cip 1 WIE ustań ćlp^ <i WyiiOffitys,rywy przez ρομ^^ο

OSTAŃ ZNACZNIK WWSKNEfo ME. LAftP/S^SH- Mit#· 4

1942 («StUG-l ase.oF <

183 486

1718

1700K

- - 1904

SpiddDJ^i βεζ NYKOtaySTAMA CLP ¹⁹⁰⁸ )Xi$rAWiOfn\ χ-wAaa/iic wwoKt syew\Α(σοβγ/. dla^z \JET KHP^

Inie tał

1910

Ute MOittA Utyć

CLb hi TUWSAMCJI

USTAW AAMANHĆ WyWSIONtóo HYL·. Mtn SWf- WToKWkCIĘ JLA HXt\ Mt 1

1906

1912 ΉΟΐβ KOiA/A MO imsTM X TRANSAKCJI _1rt5jl USTAŃ POLE CID _eWYkD ¹⁹¹⁴ taysiyw/ν PŁiei iCHi^ bU HSWtAhJlA ŚE GD 1&Γ WOOtfSl. PRZEt I ΡΟΗΡξ.

USTAW SWT/htói fiozs/· 1916-^faW^ dla odwago «KUCJI ?1UEZ KTÓRĄ HA 8/Ć PttEgtAMAr DO StiWA/KI PG^PtSA^ R7MPIE

1918

TAK

BRAWO

AUToRY

ΚίΕ

PC&ŚLtf OD^ISSS moR#. do smyató 1920 fózsyW4ęa >WiEC PROCEDURY* A/(ES(£WiEDySiy

Fig. 17K

183 486

1800

1700Μ

DU PAR AUTCN (4 WYSOKO-EMFR6&YGIMt I 4

TYCZNA PAR* NA CtyMU

ιν/ε

TAIć

WUElNe

ANTENY X P TUAiUAPBZYPtSZ PARY ΧΜΙΕΝ inni DO HUH£RiJ POMPY ¹ o⁰*-'· (MOŻE KYiTĘPOblAC NSZALEŻNA PAPAWIEN) __ l/SW/ tiOHY db i)lAiCWPY NA WRCKY fiu MEC CU). I/SIAW Typ CU) NA POGHC®#cy Z TRAfiSPONDEM ZAKONT. UPOUEJStie LM P£QNE60_} ZALEŻ' NIE 0])1ΐ6θ ΚΐόΜ*

OPCZYWA TRASP

1814

1806 kiE

TAK

1810

TAIĆ

WE CU) t&sio

CZYTANY PKkZ yWE PRZEZ

L/STAW NOMY cii) DLA iwpy M NiEZEWdl NR. CID 0b?0N· FRANT

1808

NWY CU) bLA POMPY Nfc ZEW (0)

PONEESoNl RĘCtl^iJ.

TYP CU) I^PoCWoiSA-^-ian

Fig. 17M

183 486

1700Ν

1950

Fig. 1 7 N

1752N

CŻEKAl AŻ MC-u C© JQW ouczYWiE na waysrac-H w

fiGElWARZArT Hvfi)RM 3W/ <

— . I.

KoUiEC P<ru fbMfy

1952

TM ^^dMPA JEST NtWW™, l&WORUJ ODCĄ CU) MA 1DMPIE gEDACEi w yiyi

1754N

MlE

U·

CU) JKF\ POST/ ΛΡ3ΜΪΧ WE M PRK/PzSANEiO \£CJj)

Taż.

1760N

T-M.

CP JEST WH

IM. PjPSL OpCtyTAW KIŁ HÓ3 KlC

LO FIG. 170

NIE . . I_________________

Ust/Aź .ZtółCZMlć A/yNlA Siouaso WYŁ. LAMPY S%M. AWoRyZACI^ DU TEJ IOMW (uMOi' l-lKtAiĄC ?WSiłW ODOYTOM cu> A/tAWfγ/Ε Μ*<Ργ syśrti awu :

1756N χίΛΝΥ CD jESb\ Ml SA-M JAK. p^i2^ (A) dYiAKI

Kił

1758N

GID .ZMIENIŁ SIE Ν’ SÓW KU DO lOPfUEDkiC» OSCL/T-

1762N

FIG. 17Q

183 486

Z FIG. 17N

R1

17720

RJMPA Nie ODO/ ϊϋΐε iwi eto t τΚΑΜδΡ. ŹAMONTWAMEgo ycpoZ FIG. 17N

17660

17640

NIE

JAK

ME

TAK

17700

CIP JEST

WEDM Cl

TE*

UGT/ (WSTY

CID DLA POMPY) feCHCtWI^ XTRAA6“ POMDEfiA WtOtfrOH· Ha POJ£ż

Lt „CID CD ν-fWAlM

18200

D65ŁU6Ą NbitfGO Ot ttyw CU) ma pompy

17680

JSW1 WLEtfClD

OKZYTWAW

POKP^f llAJFEiio (0) OfitĄClAJifC

CID ot POMPY Χ-17740

MEitóg NIC, BC KML&DlJiO OD ' ęzwWy c(D POGHinaj-t z IRAA/S1OWB&

USTAH νοίέ '

PU TB&O C/J)

17760 l/SlAW Ι16©£ CID DLA

Rw/ja uiYKM?'

JUZERtóW KtycZENiA /WST?|»r NV JbPi-i PA 7

Fig. 17Q

183 486

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 6,00 zł.

Claims (54)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, w którym obciąża się klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji na jednym z wielu dystrybutorów rozmieszczonych w obszarze dystrybucyjnym, przy czym każdy z dystrybutorów wymaga aktywacji przez klienta dla inicjacji transakcji, której wynikiem jest sprzedaż, znamienny tym, że wytwarza się zbiór niezależnych pól elektromagnetycznych o określonym obszarze działania sąsiadującym z dystrybutorem przyporządkowanym każdemu z tych pól elektromagnetycznych, przy czym pole elektromagnetyczne odpowiadające określonemu dystrybutorowi i operacyjny zasięg tego pola elektromagnetycznego nie nakłada się na operacyjny zasięg każdego z pozostałych pól operacyjnych, przyporządkowanych pozostałym dystrybutorom, sprawdza się czy transponder zawierający dane identyfikacyjne klienta odpowiadające konkretnemu rachunkowi klienta dla obciążenia kosztami realizowanej przez klienta transakcji, znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, po czym przeprowadza się przypisanie odebranych przez czytnik, a przechowywanych przez transponder danych identyfikacyjnych klienta, do dystrybutora odpowiadającego polu elektromagnetycznemu w którym znajduje się transponder, następnie sprawdza się czy dystrybutor został aktywowany przez klienta po stwierdzeniu faktu, iż transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, przy czym jeśli przeprowadzono sprawdzenie stwierdzające iż aktywacja dystrybutora nastąpiła po wcześniejszym stwierdzeniu iż transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, wtedy i tylko wtedy przypisuje się dane identyfikacyjne odebrane przez czytnik do transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor, tak więc wydaje się zgodę na przeprowadzenie transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor, przy czym obciąża się kosztami transakcji rachunek klienta odpowiadającego danym identyfikacyjnym.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że po stwierdzeniu iż transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, a przed zezwoleniem na dokonanie transakcji na aktywowanym dystrybutorze, sprawdza się czy rachunek klienta odpowiadający danym identyfikacyjnym klienta jest ważny i posiada autoryzację umożliwiającą obciążenie kosztami transakcji tylko ważnego rachunku klienta.
3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że podczas sprawdzania ważności rachunku klienta uzyskuje się dostęp do odległej sieci komputerowej dla weryfikacji rachunku.
4. 4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że podczas sprawdzania ważności rachunku klienta uzyskuje się dostęp do lokalnego pliku w celu weryfikacji rachunku.
5. 5. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że sprawdzanie ważności rachunku klienta przeprowadza się po aktywacji dystrybutora.
6. 6. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że sprawdzanie ważności rachunku klienta przeprowadza się przed aktywacją dystrybutora.
7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako dystrybutor stosuje się dystrybutor paliwa.
8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się transponder montowany w pojazdach.
9. 9. Sposób dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, w którym obciąża się klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji na jednym z wielu dystrybutorów rozmieszczonych w obszarze dystrybucyjnym, przy czym każdy z dystrybutorów wymaga aktywacji przez klienta dla inicjacji transakcji, której wynikiem jest sprzedaż, tworzy się zbiór niezależnych pól elektromagnetycznych o określonym obszarze działania sąsiadującym z dystrybutorem przyporządkowanym każdemu z tych pól elektromagnetycznych, przy czym pole elektromagnetyczne przyporządkowane określonemu dystrybutorowi i operacyjny zasięg tego pola elektromagnetycznego nie nakłada się na operacyjny zasięg każdego z pozo

   183 486 stałych pól operacyjnych, przyporządkowanych pozostałym dystrybutorom, znamienny tym, że sprawdza się czy transponder zawierający dane identyfikacyjne klienta odpowiadające konkretnemu rachunkowi klienta dla obciążenia kosztami realizowanej przez klienta transakcji, znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, po czym przeprowadza się przypisanie odebranych przez czytnik, a przechowywanych przez transponder danych identyfikacyjnych klienta do dystrybutora odpowiadającego polu elektromagnetycznemu w którym znajduje się transponder, przy czym po stwierdzeniu że transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu pola elektromagnetycznego, wprowadza się sygnalizację obecności w zasięgu sygnalizującą klientowi obecność transpondera w polu elektromagnetycznym, następnie sprawdza się czy dystrybutor został aktywowany przez klienta po stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, natomiast po stwierdzeniu że aktywacja dystrybutora nastąpiła po wcześniejszym stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, przypisuje się dane identyfikacyjne odebrane przez czytnik do transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor, przy czym wydaje się zgodę na przeprowadzenie transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor oraz obciąża się kosztami transakcji rachunek klienta odpowiadający danym identyfikacyjnym.
10. 10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że przy przeprowadzaniu transakcji realizowanej za pomocą dystrybutora nie obciąża się klienta zgodnie z danymi identyfikującymi klienta odebranymi z transpondera po przekroczeniu wcześniej określonego limitu czasowego przed aktywowaniem dystrybutora, po stwierdzeniu obecności transpondera w zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych.
11. 11. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że po stwierdzeniu obecności transpondera w zasięgu operacyjnym jednego z pól elektromagnetycznych, a przed aktywacją dystrybutora, umożliwia się klientowi wybór alternatywnego sposobu wniesienia opłaty w procesie transakcji, który nie wymaga wykorzystania danych identyfikacyjnych klienta otrzymanych z transpondera, realizuje się transakcję za pomocą dystrybutora tak aby nie obciążać rachunku klienta zgodnie z danymi identyfikacyjnymi klienta odebranymi z transpondera po wybraniu przez klienta alternatywnego sposobu wnoszenia opłaty przed aktywacją dystrybutora oraz uniemożliwia się klientowi wybór jednego z alternatywnych sposobów wniesienia opłaty po aktywacji dystrybutora.
12. 12. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że przy przeprowadzaniu transakcji realizowanej za pomocą dystrybutora nie obciąża się klienta zgodnie z danymi identyfikującymi klienta otrzymanymi z transpondera, jeśli transponder nie znajduje się w operacyjnym zasięgu pola elektromagnetycznego przez określony okres czasu przed aktywacją dystrybutora przez klienta.
13. 13. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że przy przeprowadzaniu transakcji realizowanej za pomocą dystrybutora nie obciąża się klienta zgodnie z danymi identyfikującymi klienta otrzymanymi z transpondera, jeśli transponder nie znajduje się już w operacyjnym zasięgu pola elektromagnetycznego odpowiadającego dystrybutorowi po wcześniejszej aktywacji dystrybutora, a przed zakończeniem transakcji.
14. 14. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że rezygnuje się z przekazania klientowi sygnalizacji obecności w zasięgu, jeśli dane identyfikacyjne klienta z transpondera były uprzednio wykorzystywane do realizacji transakcji na dystrybutorze w określonym okresie czasu następującym bezpośrednio po stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych.
15. 15. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że po stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, wykonuje się za pomocą dystrybutora żądane przez klienta funkcje, w odpowiedzi na dane identyfikacyjne klienta odebrane przez czytnik.
16. 16. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że stosuje się transponder montowany w pojazdach, a jako dystrybutor stosuje się dystrybutor paliwa.
17. 17. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że stosuje się transponder ręczny obsługiwany przez klienta.

    183 486
18. 18. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że dezaktywuje się sygnalizację obecności klienta w zasięgu po zakończeniu transakcji.
19. 19. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że po stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, wyświetla się klientowi na dystrybutorze sygnalizację o rozpoczęciu transakcji.
20. 20. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że stosuje się dystrybutor paliwa mający dyszę, a aktywację dystrybutora przeprowadza się przez podniesienie dyszy.
21. 21. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że stosuje się dystrybutor paliwa mający dźwignię dyszy, a aktywację dystrybutora przeprowadza się przez podniesienie dźwigni dyszy.
22. 22. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że stosuje się dystrybutor mający przełącznik wyboru, a aktywację dystrybutora przeprowadza się przez przełączenie tego przełącznika.
23. 23. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że przed zezwoleniem na dokonanie transakcji za pomocą aktywowanego dystrybutora, sprawdza się czy rachunek klienta odpowiadający danym identyfikacyjnym klienta jest ważny i posiada autoryzację umożliwiającą obciążenie kosztami transakcji tylko ważnego rachunku klienta.
24. 24. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że stosuje się transponder do odczytu i zapisu, tak że dane transpondera identyfikujące klienta zawierają informacje o poprzednich transakcjach uaktualnianych na bieżąco.
25. 25. Sposób dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, w którym obciąża się klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji na jednym ze zbioru dystrybutorów paliwa znajdujących się w obszarze dystrybucji paliwa do którego wjeżdżają pojazdy i zatrzymują się dla zatankowania paliwa z jednego z dystrybutorów paliwa, przy czym każdy z dystrybutorów paliwa wymaga aktywacji przez klienta dla zainicjowania transakcji polegającej na sprzedaży, w którym to sposobie emituje się sygnały radiowe za pomocą zespołu pierwszych anten tak, że zbiór pierwszych niezależnych pól elektromagnetycznych o uprzednio określonym operacyjnym zasięgu tworzy się w sąsiedztwie dystrybutorów paliwa, przy czym każde z pierwszych pól elektromagnetycznych jest przyporządkowane jednemu dystrybutorowi, a operacyjny zasięg tego pierwszego pola elektromagnetycznego nie nakłada się na operacyjny zasięg każdego z pozostałych pierwszych pól elektromagnetycznych, odpowiadającego innemu dystrybutorowi, znamienny tym, że sprawdza się czy transponder zamontowany w pojeździe zawierający dane identyfikacyjne klienta odpowiadające konkretnemu rachunkowi klienta obciążanemu kosztami realizowanej przez klienta transakcji, znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pierwszych pól elektromagnetycznych, po czym przeprowadza się przypisanie odebranych przez czytnik, a przechowywanych przez transponder zamontowany w pojeździe danych identyfikacyjnych klienta, do dystrybutora odpowiadającego polu elektromagnetycznemu w którym znajduje się transponder zamontowany w pojeździe, a po stwierdzeniu że transponder zamontowany w pojeździe znajduje się w operacyjnym zasięgu pierwszego pola elektromagnetycznego, wprowadza się sygnalizację obecności w zasięgu sygnalizującej klientowi że zamontowany w pojeździe transponder znajduje się w polu elektromagnetycznym, następnie sprawdza się czy dystrybutor został aktywowany przez klienta po stwierdzeniu faktu, iż zamontowany w pojeździe transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pierwszych pól elektromagnetycznych, a po przeprowadzonym sprawdzeniu stwierdzającym iż aktywacja dystrybutora nastąpiła po wcześniejszym stwierdzeniu iż transponder zamontowany w pojeździe znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, przeprowadza się przypisanie danych identyfikacyjnych odebranych przez czytnik z zamontowanego w pojeździe transpondera, z transakcją realizowaną przez aktywowany dystrybutor i wydaje się zgodę na przeprowadzenie transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor zgodnie z danymi identyfikacyjnymi klienta.
26. 26. Sposób według zastrz. 25, znamienny tym, że dodatkowo emituje się sygnały radiowe za pomocą zespołu drugich anten, przy czym tworzy się zbiór drugich niezależnych pól elektromagnetycznych o uprzednio określonym operacyjnym zasięgu, w sąsiedztwie dystrybutorów paliwa, przy czym każde z drugich pól elektromagnetycznych jest przyporządkowane jednemu dystrybutorowi, a operacyjny zasięg każdego drugiego pola elektromagnetycznego

    183 486 nie nakłada się na operacyjny zasięg każdego z pozostałych drugich pól elektromagnetycznych, odpowiadającego innemu dystrybutorowi, przy czym drugie pola elektromagnetyczne posiadają niewielki zasięg operacyjny w stosunku do zasięgu operacyjnego pierwszych pól elektromagnetycznych, następnie sprawdza się czy transponder ręczny zawierający dane identyfikacyjne klienta odpowiadające konkretnemu rachunkowi klienta obciążanemu kosztami realizowanej przez klienta transakcji, znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z drugich pól elektromagnetycznych, po czym przeprowadza się przypisanie odebranych przez czytnik, a przechowywanych przez transponder ręczny danych identyfikacyjnych klienta, do dystrybutora odpowiadającego polu elektromagnetycznemu w którym znajduje się transponder ręczny, a po stwierdzeniu że transponder ręczny znajduje się w operacyjnym zasięgu drugiego pola elektromagnetycznego, sprawdza się czy dystrybutor został aktywowany przez klienta po stwierdzeniu że transponder ręczny znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z drugich pól elektromagnetycznych aktywnego dystrybutora, ponadto po stwierdzeniu że transponder ręczny znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z drugich pól elektromagnetycznych, sprawdza się czy dystrybutor paliwa odpowiadający polu elektromagnetycznemu w którym znalazł się transponder ręczny, został przez klienta aktywowany, przy czym po stwierdzeniu że transponder ręczny znajduje się w zasięgu operacyjnym jednego z drugich pól elektromagnetycznych, stwierdza się że nastąpiła aktywacja odpowiadającego polu elektromagnetycznemu dystrybutora paliwa, przypisanie danych identyfikacyjnych klienta odebranych przez czytnik z transpondera ręcznego z transakcją realizowaną na aktywnym dystrybutorze, przy czym wydaje się zgodę na przeprowadzenie transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor zgodnie z danymi identyfikacyjnymi klienta pochodzącymi z transpondera ręcznego, a po stwierdzeniu iż transponder zamontowany w pojeździe znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pierwszych pól elektromagnetycznych, oraz jeśli przed aktywacją odpowiadającego temu polu elektromagnetycznemu dystrybutora paliwa stwierdzono iż transponder ręczny znajduje się w operacyjnym zasięgu drugiego pola elektromagnetycznego odpowiadającego temu samemu dystrybutorowi paliwa, wtedy rezygnuje się z wykorzystania danych identyfikacyjnych klienta pochodzących z transpondera zamontowanego w pojeździe tak, że w procesie realizacji transakcji sprzedaży na tym dystrybutorze paliwa wykorzystuje się dane identyfikacyjne klienta pochodzące z transpondera ręcznego.
27. 27. Sposób według zastrz. 25, znamienny tym, że stosuje się dystrybutor paliwa z dyszą, a aktywację dystrybutora paliwa przeprowadza się przez podniesienie dyszy.
28. 28. Sposób według zastrz. 25, znamienny tym, że stosuje się dystrybutor paliwa z dźwignią dyszy, a aktywację dystrybutora paliwa przeprowadza się przez podniesienie dźwigni dyszy.
29. 29. Sposób według zastrz. 25, znamienny tym, że przynajmniej jako jedną antenę stosuje się antenę ręczną umieszczoną przed zamontowanym w pojeździe transponderem znajdującym się w zasięgu dystrybutora.
30. 30. Sposób według zastrz. 25, znamienny tym, że stosuje się pojazd z przymocowanym montowanym w pojazdach transponderem, zawierający komputer pokładowy, a transponder jest połączony z komputerem pokładowym dla odczytania informacji diagnostycznych pojazdu i przesłania ich z transpondera do jednej z pierwszych anten.
31. 31. Sposób według zastrz. 26, znamienny tym, że obszar dystrybucji paliwa obejmuje budynek stacji obsługi, a przynajmniej jedna z trzecich anten jest przyporządkowana do czytnika umieszczonego wewnątrz budynku stacji obsługi, przy czym dodatkowo emituje się sygnały radiowe z trzeciej anteny i wytwarza się pole elektromagnetyczne o określonym zasięgu operacyjnym wewnątrz budynku stacji obsługi dla współpracy z transponderem ręcznym i realizacji transakcji wewnątrz budynku stacji obsługi.
32. 32. Sposób według zastrz. 25, znamienny tym, że obszar dystrybucji obejmuje myjnię samochodową, czytnik przypisany do tej myjni samochodowej oraz przynajmniej jedną, drugą antenę przypisaną do czytnika myjni samochodowej, przy czym emituje się sygnały radiowe z drugiej anteny i wytwarza się pole elektromagnetyczne o określonym zasięgu operacyjnym i do wykorzystania transpondera w realizacji transakcji w myjni samochodowej.

    183 486
33. 33. System dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, dla obciążenia klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji na jednym z wielu dystrybutorów rozmieszczonych w obszarze dystrybucyjnym, przy czym każdy z dystrybutorów jest aktywowany przez klienta dla inicjacji transakcji której wynikiem jest sprzedaż, zaopatrzony w środki wytwarzające zbiór niezależnych pól elektromagnetycznych o określonym obszarze działania sąsiadującym z określonym dystrybutorem, przy czym pole elektromagnetyczne przyporządkowane dystrybutorowi i operacyjny zasięg tego pola elektromagnetycznego nie nakłada się na operacyjny zasięg innego pola operacyjnego odpowiadającego innemu dystrybutorowi, znamienny tym, że jest zaopatrzony w środki sprawdzania czy transponder zawierający dane identyfikacyjne klienta odpowiadające konkretnemu rachunkowi klienta obciążanemu kosztami realizowanej przez klienta transakcji, znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych oraz dostosowane do odbierania danych identyfikacyjnych klienta zawartych w transponderze, w środki dostarczające sygnał sygnalizacji obecności w zasięgu, wskazujący klientowi obecność transpondera w operacyjnym zasięgu pola elektromagnetycznego, w środki sprawdzające czy dystrybutor został aktywowany przez klienta po stwierdzeniu obecności transpondera w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych, oraz w środki przypisujące dane identyfikacyjne klienta odebrane w transakcji realizowanej przez aktywowany dystrybutor, wtedy i tylko wtedy, kiedy przeprowadzono sprawdzenie stwierdzające iż aktywacja dystrybutora nastąpiła po wcześniejszym stwierdzeniu że transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednego z pól elektromagnetycznych.
34. 34. System według zastrz. 33, znamienny tym, że dystrybutor jest dystrybutorem paliwa mającym dyszę, a aktywację dystrybutora oznacza podniesienie dyszy.
35. 35. System według zastrz. 33, znamienny tym, że dystrybutor jest dystrybutorem paliwa mającym dźwignię dyszy, a aktywację dystrybutora oznacza podniesienie dźwigni dyszy.
36. 36. System według zastrz. 33, znamienny tym, że dodatkowo jest zaopatrzony w środki pozwalające, przed zezwoleniem na dokonanie transakcji na aktywowanym dystrybutorze, na stwierdzenie czy rachunek klienta odpowiadający danym identyfikacyjnym klienta jest ważny i posiada autoryzację umożliwiającą obciążenie kosztami transakcji tylko ważnego rachunku klienta.
37. 37. System dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, dla obciążenia klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji, przy wykorzystaniu danych identyfikacyjnych klienta zawartych w transponderze, zawierający zespół dystrybutorów, z których każdy dystrybutor ma przyporządkowaną przynajmniej jedną strefę dystrybucyjną w której klient przeprowadza transakcję tankowania, zespół anten, z których każda antena jest przypisana do przyporządkowanej strefy dystrybucyjnej i posiada określony zasięg operacyjny w przyporządkowanej do niej strefie dystrybucyjnej, przynajmniej jeden czytnik połączony z antenami, dostosowany do emitowania sygnałów radiowych poprzez anteny w ich obszarach operacyjnych, oraz dostosowany do odbierania poprzez anteny danych identyfikacyjnych klienta pochodzących z transpondera, gdy transponder znajduje się w operacyjnym zasięgu jednej z anten, znamienny tym, że jest zaopatrzony w środki sterowania anten emitujących sygnały radiowe, unikając odbioru danych identyfikacyjnych klienta z transpondera znajdującego się w zasięgu operacyjnym przypisanym do jednej ze stref dystrybucyjnych i odbioru przez anteny przypisane do innego z obszarów dystrybucyjnych oraz w środki przetwarzania sygnałów w połączone z przynajmniej jednym czytnikiem oraz dystrybutorami, przyporządkowujące dane identyfikacyjne klienta odebrane w obszarze dystrybucyjnym z transakcją przeprowadzaną na przyporządkowanym dystrybutorze.
38. 38. System według zastrz. 37, znamienny tym, że zespół anten zawiera pierwszą grupę anten skierowaną w kierunku pierwszym, oraz drugą grupę anten skierowaną w kierunku drugim, a środki sterujące sygnałami radiowymi obejmują środki synchronizujące emisję sygnałów radiowych poprzez pierwszy zespół, tak że ich emisja następuje w innym czasie w stosunku do emisji sygnałów radiowych poprzez drugi zespół anten.
39. 39. System według zastrz. 37, znamienny tym, że środki sterowania sygnałów radiowych są zaopatrzone w środki zabezpieczania przed nałożeniem się obszaru operacyjnego jednej anteny, na obszar operacyjny każdej z pozostałych anten.

    183 486
40. 40. System według zastrz. 37, znamienny tym, że przynajmniej jedna z anten jest skierowana w pierwszym kierunku i przynajmniej jedna z anten jest skierowana w drugim kierunku, a ponadto środki sterujące sygnałami radiowymi są zaopatrzone w środki synchronizacji sygnałów radiowych, tak że emitowane sygnały radiowe poprzez pierwsze anteny są oddzielone pomiędzy emisjami czasem synchronizacji, a anteny skierowane w pierwszym kierunku emitują sygnały radiowe podczas trwania czasu synchronizacji emisji sygnałów radiowych emitowanych przez anteny skierowane w drugim kierunku.
41. 41. System według zastrz. 37, znamienny tym, że przynajmniej jeden czytnik jest czytnikiem nadrzędnym mającym procesor oraz przynajmniej jeden kanał poprzez który połączony jest z jedną z anten, oraz przynajmniej jeden czytnik podrzędny mający procesor oraz przynajmniej jeden kanał poprzez który połączony jest z jedną z pozostałych anten, a środki sterowania sygnałem radiowym są zaopatrzone w linię sygnału synchronizacji łączącą procesory czytnika podrzędnego i nadrzędnego, sygnał synchronizacji zmieniający się pomiędzy pierwszym a drugim stanem, wygenerowany przez procesor czytnika nadrzędnego na linii sygnału synchronizacji, tak że gdy sygnał sygnalizacji znajduje się w pierwszym stanie, czytnik nadrzędny nakazuje emisję sygnałów radiowych poprzez antenę połączoną ze swoim co najmniej jednym kanałem, a procesorowi czytnika podrzędnego nakazuje emisję sygnału radiowego poprzez antenę połączoną z jego przynajmniej jednym kanałem, przez co realizuje synchronizację emisji sygnałów radiowych przez anteny połączone z kanałami odpowiednich czytników.
42. 42. System według zastrz. 41, znamienny tym, że każdy z czytników zawiera przynajmniej pierwszy i drugi kanał, a każdy z nich ma dołączoną antenę, przy czym sygnał synchronizacji zawiera impuls o zmiennej długości, długość tego impulsu wskazuje na konkretny kanał z przynajmniej pierwszego i drugiego kanału, w taki więc sposób impuls o zmiennej długości sygnału synchronizacji wskazuje procesorom czytników nadrzędnego i podrzędnego emisję sygnału radiowego poprzez anteny połączone z tym samym jednym z przynajmniej pierwszego lub drugiego kanału, w tym samym czasie, przez co synchronizując emisje radiowe realizowane przez anteny połączone z tymi samymi kanałami z przynajmniej pierwszego i drugiego kanału.
43. 43. System dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta za pomocą fal radiowych, dla obciążenia klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji,· zaopatrzony w transponder zawierający dane identyfikacyjne klienta, dystrybutor dostępny z przynajmniej dwóch stron oraz strefę dystrybucyjną przypisaną do każdej z tych stron, w której przy pomocy dystrybutora klient przeprowadza transakcję tankowania, zespół anten, z których każda antena jest przyporządkowana strefie dystrybucyjnej dystrybutora, oraz ma określony obszar operacyjny w odpowiednim obszarze dystrybucyjnym, przy czym obszary operacyjne nie nakładają się na siebie, znamienny tym, że jest zaopatrzony w sygnalizator informujący klienta o obecności w zasięgu, przypisany do dystrybutora i reagujący w sytuacji gdy transponder znajduje się w zasięgu operacyjnym jednej ze stref dystrybucyjnych dystrybutora, oraz przynajmniej w jeden czytnik połączony z antenami, emitujący sygnały radiowe poprzez anteny w każdym z obszarów operacyjnych i odbierających poprzez anteny, dane identyfikacyjne klienta z transpondera, gdy transponder znajduje się w obszarze operacyjnym jednej z anten, jak również w środki przetwarzania sygnałów połączone z przynajmniej jednym czytnikiem oraz dystrybutorem, dla przyporządkowania danych identyfikacyjnych klienta odebranych w obszarze dystrybucyjnym z transakcją przeprowadzaną na przypisanym dystrybutorze, podczas trwania transakcji realizowanej za pomocą dystrybutora, z obciążeniem kosztami klienta, zgodnie z danymi identyfikacyjnymi klienta.
44. 44. System według zastrz. 43, znamienny tym, że anteny wystająna zewnątrz po przeciwnych stronach dystrybutora oraz są ułożone w stosunku do dystrybutora w taki sposób iż każda z anten generuje pole elektromagnetyczne skierowane w dół i na zewnątrz w stosunku do dystrybutora skierowanego w stronę przypisanego mu obszaru dystrybucyjnego, a druga strona anteny generuje pole elektromagnetyczne w górę i na zewnątrz w stosunku do drugiej strony dystrybutora.

    183 486
45. 45. System według zastrz. 43, znamienny tym, że anteny wystają na zewnątrz po przeciwnych stronach dystrybutora tak, że płaszczyzna anteny jest prostopadła do ścian dystrybutora.
46. 46. System według zastrz. 43, znamienny tym, że zasięg operacyjny anteny wynosi około 15-203 cm (6-84 cali) głębokości, mierząc od odpowiedniej ściany dystrybutora.
47. 47. System według zastrz. 43, znamienny tym, że anteny są antenami bliskiego zasięgu zamontowanymi do dystrybutora współpracującego z transponderem ręcznym.
48. 48. System według zastrz. 47, znamienny tym, że zasięg transpondera anteny bliskiego zasięgu wynosi 7 do 15 cm (3 do 6 cali).
49. 49. System według zastrz. 43, znamienny tym, że zespół anten obejmuje antenę dalekiego zasięgu zamontowaną na dystrybutorze, przeznaczoną do wykorzystania wraz z transponderem zamontowanym w pojeździe oraz antenę bliskiego zasięgu zamontowaną na dystrybutorze, przeznaczoną do wykorzystania wraz z transponderem ręcznym.
50. 50. System dystrybucji paliwa z identyfikacją klienta, za pomocą fal radiowych, dla obciążenia klienta kosztami realizowanej przez niego transakcji, znamienny tym, że jest zaopatrzony w zespół transponderów zawierających dane identyfikacyjne klienta, przy czym zespół transponderów zawiera przynajmniej jeden transponder zamontowany w pojeździe i przynajmniej jeden transponder ręczny, dystrybutor posiadający przynajmniej jeden przypisany obszar dystrybucyjny, w którym klient za pomocą dystrybutora przeprowadza transakcję tankowania, zespół anten obejmujący przynajmniej jedną antenę dalekiego zasięgu posiadającą określoną strefę operacyjną dalekiego zasięgu w obszarze dystrybucyjnym, oraz przynajmniej jedną antenę bliskiego zasięgu posiadającą określoną strefę operacyjną w obrębie strefy dystrybucyjnej dystrybutora, przy czym antena dalekiego zasięgu zamontowana na dystrybutorze, przeznaczona jest do wykorzystania wraz z transponderem zamontowanym w pojeździe, a antena bliskiego zasięgu zamontowana na dystrybutorze, przeznaczona jest do wykorzystania wraz z transponderem ręcznym, przynajmniej jeden czytnik połączony operacyjnie z antenami, emitujący sygnały radiowe poprzez antenę dalekiego zasięgu w określonym dalekim obszarze operacyjnym w obszarze dystrybucyjnym, oraz poprzez anteny bliskiego zasięgu w określonym obszarze operacyjnym w obszarze dystrybucyjnym, oraz odbierających dane identyfikacyjne klienta odpowiednio poprzez anteny dalekiego zasięgu lub anteny bliskiego zasięgu z transpondera zamontowanego w pojeździe lub transpondera ręcznego, gdy transponder zamontowany w pojeździe lub transponder ręczny znajdują się w określonym obszarze operacyjnym anteny dalekiego zasięgu lub anteny bliskiego zasięgu, w obszarze dystrybucyjnym, a ponadto jest zaopatrzony w urządzenie przetwarzania danych połączone z przynajmniej jednym czytnikiem oraz dystrybutorem, łączące dane identyfikacyjne klienta odebrane w obszarze dystrybucyjnym z transakcją przeprowadzaną na przypisanym dystrybutorze, podczas trwania transakcji realizowanej przy wykorzystaniu dystrybutora jej kosztami obciążany jest klient zgodnie z danymi identyfikacyjnymi klienta, przy czym urządzenia przetwarzania danych pracują tak, że rezygnują z wykorzystania transpondera zamontowanego w pojeździe przy obciążaniu klienta kosztami transakcji, natomiast umożliwiają wykorzystanie transpondera ręcznego przy obciążeniu klienta kosztami transakcji, gdy oba transpondery zamontowany w pojeździe oraz ręczny, znajdą się w określonych, odpowiednio dalekim obszarze operacyjnym i bliskim obszarze operacyjnym, w strefie dystrybucyjnej.
51. 51. System według zastrz. 50, znamienny tym, że dodatkowo zawiera sygnalizator obecności w zasięgu przypisany do dystrybutora oraz wskazujący obecność transpondera zamontowanego w pojeździe lub transpondera ręcznego w określonym obszarze operacyjnym anteny dalekiego zasięgu lub anteny bliskiego zasięgu, w obszarze dystrybucyjnym.
52. 52. System według zastrz. 50, znamienny tym, że w przypadku gdy zarówno transponder zamontowany w pojeździe jak i transponder ręczny znajdują się w wewnątrz strefy dystrybucyjnej, urządzenia przetwarzania danych są wysterowane do rezygnacji z wykorzystania transpondera zamontowanego w pojeździe przy obciążaniu klienta kosztami transakcji i do wykorzystania transpondera ręcznego przy obciążeniu klienta kosztami transakcji.
53. 53. System według zastrz. 50, znamienny tym, że określony daleki zasięg operacyjny obejmuje odległość umożliwiającą zatankowanie pojazdu, mierząc od dystrybutora.

    183 486
54. 54. System według zastrz. 50, znamienny tym, że określony bliski zasięg operacyjny obejmuje miejsce w obrębie kilkunastu centymetrów (kilku cali) od anteny bliskiego zasięgu w którym może zostać umieszczony przez klienta transponder ręczny.

    * * *