PL180119B1 - Uklad powlokowy dla gruntów zwiazanych cementem PL - Google Patents

Abstract

1 . Uklad powlokowy dla gruntów zwiazanych cementem, skladajacy sie z kilku warstw, znamienny tym, ze: a) ma lezaca na gruncie elastyczna warstwe lekka, która sklada sie z 5-50% jedne- go lub kilku nieorganicznych srodków wiazacych i 5-60% tolerowanego przez cement polimeru organicznego oraz 0-80% wypelniaczy organicznych lub nieorganicznych i wykazuje grubosc 1-10 mm, b) ma na warstwie lekkiej umieszczona warstwe wierzchnia, która sklada sie w 5-70%: z jednego lub kilku nieorganicznych srodków wiazacych i w 3-50% z tolero- wanego przez cement polimeru oraz z 10-70% dodatków nieorganicznych i wykazuje grubosc 3-20 mm. P L 1 8 0 1 1 9 B1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest układ powłokowy dla gruntów związanych cementem, składający się z kilku warstw, którym pokrywa się uszkodzenia powierzchni i pęknięcia i po którym w szczególności można także jeździć pojazdami.

Z praktyki są znane systemy powlekające, które służą do przykrywania pęknięć i uszkodzeń w murze betonowym lub w gruntach związanych cementem, co z jednej strony zapobiega rozszerzaniu się takich uszkodzeń a z drugiej strony zapewnia gładką, wolną od pęknięć powierzchnię, która zapobiega wnikaniu brudu, soli używanych do posypywania, rozpuszczalników i czynników atmosferycznych. Powierzchnie takich układów powłokowych powinny być przede wszystkim wysoko obciążalne mechanicznie i zwłaszcza powinny pozwalać najeżdżenie po nich.

W przypadku znanych układów powłokowych zwykle nanosi się na podłoże betonowe warstwę podkładową z organicznych środków wiążących lub tolerowanego przez cement tworzywa sztucznego z wypełniaczem; ewentualnie wykonuje się dodatkowe szpachlowanie wygładzające w celu zniwelowania nierówności. Na tę warstwę podkładową nanosi się po tym warstwę tworzywa sztucznego, w które dodatkowo, w celu zwiększenia wytrzymałości na rozciąganie, wprowadza się tkaniny lub włókniny wykonane z włókien szklanych lub z włókien z tworzyw sztucznych. Na te warstwę tworzywa sztucznego nanosi się następnie jeszcze warstwę górną z materiału odpornego mechanicznie i chemicznie o wysokim module sprężystości wzdlrwnej, mieszczącym się zwykle w przedziale miedm 3000 i 10000 N/mm² Ta eatctea składa cię zwykle a organicznego środka kiążąsęgo a eęZęjniasnami nięorganicanymi, którą zowodują twardość.

Jako organiczną środki wiążąsę stosuję cię zraidę wszystkim dwuskładnikową reaktywną tworaywa satusanę (żywicę ęzoksędowę, żywicę ępokcydowo-poliuretanoką, poliuretany, PMH, samo wulkaniaująsą się gumę, zolięcttc itz.). Jako kczą'łniasaą dla warstwę zowiętashniowąe stosuję się piasęk kwarcowy i korund o odzowiędnim uaiamięniu, które powodują twardość i odporność na śliaganię (porównaj opisy EP 0475 000-A1, GB 2 045 109A, CH 659 813 A5, DE 38 38 320 Al).

Ponięważ warstwy tworayw satusanęsh odanasaają się stosunkowo ałą ptnęcaąznością do powiętashni nwiąnanęsh cęmęntęm, więc w opisach tych aaptozonowano dodatkowę nadanię im saotctkości praęa sacnotkokanią, piaskowanię lub wywi^dnię otworów i naniącięnię spęcjalnych ptaęcaąpnęch powłok gruntowych (ptimętów), co podraża tę mętodę. Ponadto tęż samę sęstęmę powlękąjącą są stosunkowo drogię i w cęlu ptaęktęwania pęknięć musaą być nanosaonę w postaci stosunkowo gtubęe warstwy aę waględu na ich małą wytraymajość męchanicaną. Wrabianię tkanin albo włókięn w cęlu nwioksnęnia poptaęsanęe obciążalności tonciągąjącęj ję^ równięż koraystnę.

Powstało więc nadanią opracowania takięgo układu powłokowęgo, który byłby niędrogi, łatwy do nanos^nia i zraąeą wsaystkim kękaaęwałbę wytraymałość zotraąbną do eężeżęnia po nim.

Cęl tęn osiąga się aa pomocą układu zokłokokągo dla gruntów akiąnanęch tęm, składającęgo się a kilku warstw, który wędług wyna^aku wyróżnia się tym, żę a) ma lężącą na gruncię warstwę lękką, która składa się a 5-50% jędnęgo lub kilku niąorganisanęch środków wiążących i 5-60% toląrokanęgo ptaęa polimęru organicnnągo oraa 0-80% wępąłniacay organicanęch lub niąotganicanych i wękaaują grubość 1-10 mm, b) ma na warstwię lękkięj umiącacaoną warstwę więrachnią, która składa się w 5-70% a jęd^go lub kilku nięorganicanęch środków wiążących i w 3-50% a toląrokanągo praąa dunt polimęru oraa a 10-70% dodatków niąorganicnnych i wykaauję grubość 3-20 mm.

Kotnęctnią w warstwię lęk^j umiąsacaoną są wkładki tkaninowę lub włókninowę albo w nięj aarobionę są organicmn lub nięorganisaną matęriały włóknistę.

W koraystnym układaią powłokowym międay gruntęm a warstwą lękką jęst umięsacaona dodatkowa warstwa podkładowa.

Warstwę więrachnią ^^^πϊι posypuję się twardym matąriałęm niąorganicanęm, takim piasęk kwarcowy, korund lub mącaka żużlowa.

W układaią powłokowym kąeług wynalaaku koraystnym niąorganicnnęm środkim wiążącym jęst κιιπι lub kypęłniaca Efa.

W układaię powłokowym zolimąrem jest wodna aawięciπa akrylanów.

Sacaęgólnię koraystny jest układ powłokowy, który węd^g wynalaaku wyróżnia się tym, żę:

a) warstwa lękka ma grubość 1-10 mm, awłacacaa 2-6 mm, a

b) warstwa wiąrachnia ma grubość 3-20 mm, nkłasacaa 5-10 mm.

Wydaję się nięspodaiękanę to, żę stosunkowo twarda warstwa abudowana w praąważającym stopniu a niąorganicanęch środków wiążących takich jak ^πιιπι. wępąłniaca Efa itp., która aawiąra stosunkowo mało toląrokanęsh praęa cęmęnt polimęrów orgaπicaπęch jako dodatkowych środków wiążących i ąkąπtualπią kyząłniacaę nięorganicaną lub orgaπί^πί', ma wyctarcaającą kęttaęmajość takżę pray dużym obciążmiu i nię pęka lub nię łamię się, totęż takię warstwy mogą tęż pokrywać pęknięcia i nię krusaą się wskutęk jężeżąnia po nich.

Warstwa awana warstwą podstawową lub lękką składa się akęklą a 5-50% niąotganicanęgo środka wiążącęgo, 5-60% zolimątów organicanych i 0-80% ’kyząłmacaę.

Jako nieorganiczne środki wiążące stosuje się cement, wypełniacz Efa itp. Jako polimery organiczne używa się zwłaszcza zawiesiny wodne akrylanów. Jako wypełniacze mogą być stosowane: piasek, miał kamienny, mąka żużlowa, popiół lotny i ewentualnie także drobnosproszkowane materiały organiczne.

Warstwa wierzchnia jest zbudowana zasadniczo z takich samych materiałów jak warstwa podstawowa, lecz w celu zwiększenia wytrzymałości zawartość w tej warstwie nieorganicznych środków wiążących jest podwyższona do wielkości 5-70%, a zawartość polimerów organicznych jest odpowiednio zmniejszona do wielkości 3-50%. Ponadto jako wypełniacze zawiera warstwa wierzchnia 10-70% twardych proszków nieorganicznych takich jak piasek kwarcowy, korund, mąka żużlowa itp. W celu nadania powierzchni szczególnie dużej twardości i wytrzymałości dodatkowo posypuje się ją odpowiednio gruboziarnistymi wypełniaczami, dzięki czemu oprócz szczególnie dużej twardości powoduje się także wytworzenie zwiększonej odporności takiej nawierzchni na ślizganie.

W celu naniesienia układu powłokowego według wynalazku najpierw oczyszcza się podłoże z zanieczyszczeń takich, jak piasek, pył, resztki olejów lub tłuszczów i usuwa luźne warstwy szlamu lub kruche odcinki jak również powłoki malarskie za pomocą wirujących szczotek stalowych, frezów itp. Następnie matuje się podłoże na mokro, przy czym unika się wytwarzania błota. W przypadku bardzo suchych lub bardzo silnie ssących podłoży ewentualnie należy jeszcze zastosować warstwę podkładową, która zapobiega wysysaniu wilgoci z warstwy pływającej.

Cement, zawiesinę polimeru i dodatki miesza się w potrzebnych ilościach i zadaje wodą, aż powstanie obrabialna masa, która następnie nanosi się na podłoże przez natryskiwanie, szpachlowanie lub malowanie pędzlem. Cement wiąże się powoli w niskiej temperaturze a poniżej temperatury 4°C praktycznie nie utwardza się, tak że obrabianie należy wykonywać co najmniej w temperaturze 8 - 10°C a zwłaszcza w temperaturze pokojowej. W przypadku występowania ekstremalnych warunków pogodowych (silnych przewiewów, bezpośredniego promieniowania słonecznego) może być korzystne okrywanie gotowych warstw folią aż do czasu utwardzenia się, aby zapobiec przedwczesnemu wysychaniu lub uniknąć wymywania przez deszcz.

Po utwardzeniu się warstwy pływającej nanosi się w taki sam sposób warstwę wierzchnią i jeszcze w stanie wilgotnym posypuje ją odpowiednim piaskiem lub granulatem korundowym.

Układy powłokowe według wynalazku są twarde i wystarczająco elastyczne aby mogły wytrzymywać zwykłe obciążenia i nadawać się do jeżdżenia po nich. Gdy jest to pożądane, można jednak dodatkowo w celu wzmocnienia umieścić zarówno w warstwie podstawowej jak i w warstwie wierzchniej tkaninę lub włókninę, przy czym wtedy nanosi się w zwykły sposób najpierw tylko około połowy grubości warstwy, po czym układa się tkaninę i nanosi resztę powłoki. Mieszaniny według wynalazku mają zwykle postać past o takiej konsystencji, że przenikają one przez tkaninę i powodują silną przyczepność wewnątrz całego zespołu połączonych warstw.

Podane niżej przykłady objaśniają bliżej układ powłokowy według wynalazku, nie ograniczając jego zakresu.

Przykład I. Silnie zwietrzałe i pęknięcia o szerokości do 5 mm wykazujące podłoże betonowe uwalnia się od zanieczyszczeń silnym strumieniem wody.

Z 20% wagowych cementu portlandzkiego, 45% wagowych wodnej zawiesiny poliakrylanowej o zawartości 40% wagowych akrylanu i z 35% wagowych piasku sporządza się w betoniarce masę zdatną do powlekania, którą w grubości 5-6 mm rozszpachlowuje się na betonie.

Ta warstwa lekka jest po upływie 2 dni wystarczająco utwardzona, by warstwę wierzchnią z 35% wagowych cementu portlandzkiego, 20% wagowych wyżej omówionej

180 119 zawiesiny akrylanowej, 30% wagowych piasku i z 15% wagowych wody, którą wymieszano w takiej samej mieszarce, nałożyć w warstwie 8-10 mm.

Po otrzymanej powłoce podłoża można po upływie 2 dni już chodzić, a po upływie 7 dni można jeździć. Pęknięcia i nierówności są wyrównane i nawet po dłuższym użytkowaniu nie pojawiają się w warstwie wierzchniej.

Przykład II.W celu wytworzenia powłoki specjalnie wytrzymałej aplikuje się na podłoże betonowe, przygotowane tak jak podano w przykładzie I, warstwę lekką o grubości 3-4 mm, wytworzoną z 25% wagowych cementu, 50% zawiesiny akrylanowej i 25% piasku. Po upływie 2 dni nanosi się warstwę wierzchnią według przykładu I o grubości 3-4 mm, układa się siatkę z włókna szklanego o wielkości otworów 10 mm i o grubości 0,75 mm i lekko wciska, zanim naniesie się dalszą warstwę o grubości 4-5 mm z masy warstwy wierzchniej. Jeszcze wilgotną warstwę posypuje się piaskiem korundowym o uziamieniu 0,5-2 mm i lekko naciska.

Tak otrzymana powłoka jest po upływie 7 dni związana i mogą po niej jeździć nawet ciężkie urządzenia.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Układ powłokowy dla gruntów związanych cementem, składający się z kilku warstw, znamienny tym, że:

   a) ma leżącą na gruncie elastyczną warstwę lekką, która składa się z 5-50% jednego lub kilku nieorganicznych środków wiążących i 5-60% tolerowanego przez cement polimeru organicznego oraz 0-80% wypełniaczy organicznych lub nieorganicznych i wykazuje grubość 1-10 mm,

   b) ma na warstwie lekkiej umieszczoną warstwę wierzchnią, która składa się w 5-70%: z jednego lub kilku nieorganicznych środków wiążących i w 3-50% z tolerowanego przez cement polimeru oraz z 10-70% dodatków nieorganicznych i wykazuje grubość 3-20 mm.
2. 2. Układ powłokowy według zastrz. 1, znamienny tym, że w warstwie lekkiej umieszczone są wkładki tkaninowe lub włókninowe albo w niej zarobione są organiczne lub nieorganiczne materiały włókniste.
3. 3. Układ powłokowy według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że miedzy gruntem a warstwą lekką jest umieszczona dodatkowa warstwa podkładowa.
4. 4. Układ powłokowy według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwę wierzchnią ma posypaną twardym materiałem nieorganicznym, takim jak: piasek kwarcowy, korund lub mączka żużlowa.
5. 5. Układ powłokowy według zastrz. 1, znamienny tym, że nieorganicznym środkiem wiążącym jest cement lub wypełniacz Efa.
6. 6. Układ powłokowy według zastrz. 1, znamienny tym, że polimerem jest wodna zawiesina akrylanów.
7. 7. Układ powłokowy według zastrz. 1, znamienny tym, że:

   a) warstwa lekka ma grubość 1-10 mm, zwłaszcza 2-6 mm, a

   b) warstwa wierzchnia ma grubość 3-20 mm, zwłaszcza 5-10 mm.