PL176982B1

PL176982B1 - Opatrunek i sposób wytwarzania opatrunku

Info

Publication number: PL176982B1
Application number: PL95316619A
Authority: PL
Inventors: Adela Nyqvist-Mayer; Peter Walter
Original assignee: Astra Ab
Priority date: 1994-04-05
Filing date: 1995-04-05
Publication date: 1999-08-31
Also published as: HRP950154A2; EP0755284B1; AU677907B2; ES2204948T3; HUT76015A; EE03278B1; CN1096870C; NO312880B1; SK283267B6; TW366289B; US5773022A; HU9602734D0; KR100348948B1; SK125996A3; BR9507279A; FI116966B; FI963983A0; ATE248001T1; FI963983L; CN1145036A

Description

Przedmiotem wynalazku jest opatrunek i sposób wytwarzania opatrunku. Tego typu opatrunek, po umieszczeniu w nim pojemnika z substancją aktywną, stosowany jest zwłaszcza do podawania poprzez skórę leków lub innych substancji.

Znane są opatrunki, które utrzymuje się w kontakcie ze skórą pacjenta poprzez nalepienie ich na skórę użytkownika, zaś składniki aktywne powoli przechodzą poprzez skórę i są pochłanianie przez dłuższy czas przez ciało pacjenta, w zależności od potrzeb organizmu.

Z opisu patentowego EP-A-0013606 znany jest opatrunek samoprzylepny zawierający laminowaną taśmę spodnią z zagłębieniem, w którym jest umieszczona wkładka polimerowa, zawierająca lekarstwo. Zagłębienie jest otoczone przylepcem i zaślepione laminowaną taśmą wierzchnią. Taśma wierzchnia jest wyposażona w warstwę powierzchniową materiału zapobiegającego przywieraniu, dlatego może być łatwo oddzielona od taśmy spodniej, w celu odsłonięcia dyfuzyjnej wkładki polimerowej i przylepca.

Opis patentowy EP-A-0013606 ujawnia opatrunek samoprzylepny stosowany do podawania leku, zawierający laminowaną taśmę spodnią, posiadającą pierścień z materiału mikroporowatego, przymocowany do arkusza podtrzymuj ącego,bedącego laminatem o składzie polietylen/ /folia metalowa/ poliester. Pierścień materiału mikroporowatego posiada warstwę powierzchniową w postaci przylepca i ma zagłębienie centralne, zawierające lek. Taśma wierzchnia jest wykonana z tego samego materiału laminowanego co arkusz podtrzymujący. Taśma wierzchnia okrywa zagłębienie i jest połączona z warstwą zapobiegającą przywieraniu na wierzchniej powierzchni taśmy po stronie przylepca skórnego oraz za pomocą zgrzewanego pierścienia uszczelniającego, znajdującego się pomiędzy materiałami laminowanymi taśmy spodniej i wierzchniej, poza zewnętrznym obwodem pierścienia materiału mikroporowatego.

Z opisu patentowego EP-B-0181333 znane jest połączenie warstwy zapobiegającej przyleganiu z taśmą spodnią opatrunku za pomocą zewnętrznego, zgrzewanego pierścienia uszczelniającego. W tym przypadku istnieje problem polegający na tym, że lek znajdujący się w zagłębieniu może co najmniej częściowo wydostać się, na przykład poprzez dyfuzję, do otaczającego przylepca i/lub innych warstw, zwłaszcza jeśli lek jest w postaci ciekłej lub lotnej, a w szczególności gdy lek znajduje się w zagłębieniu sam albo jest wchłonięty przez wkładkę. Ponieważ opatrunki korzystnie są przeznaczone do podawania dokładnej dawki leku, wydostanie się pewnej ilości leku z zagłębienia może stanowić poważny problem dla pacjenta.

Z australijskiego opisu patentowego nr 75975/91 znany jest opatrunek zawierający arkusz spodni na którym jest umieszczona warstwa sprężysta, częściowo go okrywająca. Arkusz spodni ma postać pojedynczej warstwy w kształcie dysku, przy czym podczas produkcji pojedyncze warstwy poszczególnych opatrunków są ułożone jeden za drugim, na ciągłej taśmie materiału sprężystego, we wcześniej ustalonych miejscach. Jest to procedura, która stwarza jednak nowy problem. Ponieważ arkusz spodni jest wykonany z materiału bardzo cienkiego (około 10-50 gm), krawędzie dysku często odginają się do góry, co często sprawia, że zgrzew jest niejednolity. Nawet jeśli warstwa w kształcie dysku jest umieszczona na sprężystej warstwie w sposób

176 982 właściwy, istnieje niebezpieczeństwo uszkodzenia zgrzewu pomiędzy warstwą w kształcie dysku i sprężystą strukturą, a w wyniku tego, podczas używania opatrunku wyciekania lekarstwa.

Opatrunek, według wynalazku, zawierający arkusz wierzchni i spodni, przy czym arkusz spodni posiada warstwę sprężystą, a na części powierzchni warstwy sprężystej jest usytuowana warstwa w kształcie krążka, natomiast po przeciwległej stronie warstwy sprężystej jest umieszczona warstwa przylepna, przy czym warstwa sprężysta i warstwa przylepna mają wycięcie otaczające zagłębienie, zaś w zagłębieniu znajduje się wkładka z substancją aktywną, natomiast arkusz wierzchni posiada wkładkę zapobiegającą przyleganiu i misę, o kształcie dopasowanym do kształtu wkładki z substancją aktywną, przy czym arkusz wierzchni styka się z warstwą sprężystą arkusza spodniego po stronie zawierającej warstwę przylepną, charakteryzuje się tym, że arkusz spodni zawiera co najmniej jeden pasek, wystający na zewnątrz, poza krawędź obwodową warstwy w kształcie krążka, w kierunku krawędzi obwodowych warstwy sprężystej, przy czym arkusz spodni i arkusz wierzchni sąpołączone ze sobą szwem zgrzewanym, który jest usytuowany wewnątrz zagłębienia arkusza spodniego.

Korzystnie jest gdy arkusz spodni zawiera cztery paski usytuowane wzdłuż obwodu warstwy w kształcie krążka, które są ułożone względem siebie pod kątem w przybliżeniu równym 90°, a w szczególności gdy paski i warstwa w kształcie krążka są ukształtowane, z wydłużonej, ciągłej wstęgi tego samego materiału.

Korzystne jest gdy arkusz wierzchni zawiera warstwę wierzchnią, w której jest ukształtowana wypukłość otaczająca misę, przy czym wypukłość jest dopasowana do pokrywania zagłębienia z wkładką i otaczającą je warstwą sprężystą arkusza spodniego i stanowi obszar dla szwu zgrzewanego, usytuowanego wokół wkładki z substancją aktywną.

Sposób wytwarzania opatrunku, według wynalazku, w którym dostarcza się pierwszą wydłużoną, ciągłą, wstęgę z nieprzepuszczalnego materiału i wytłacza się na niej misę otoczoną wypukłościami, po czym na pierwszą wstęgę z nieprzepuszczalnego materiału nakłada się wydłużoną, ciągłą, drugą wstęgę materiału sprężystego z wycięciami, na której jest usytuowana warstwa przylepna z umieszczoną na niej wkładką zapobiegającą przyleganiu, przy czym druga wstęga materiału sprężystego styka się z pierwszą wstęgą materiału nieprzepuszczalnego po stronie warstwy przylepnej i wkładki zapobiegającej przyleganiu, a następnie nakłada się na siebie wycięcia warstwy sprężystej oraz odpowiednio, wkładki zapobiegającej przyleganiu oraz wypukłość pierwszej wstęgi materiału i kształtuje się zagłębienie, a następnie dostarcza się wydłużoną, ciągłą, trzecią wstęgę z nieprzepuszczalnego, materiału i nakłada się na nią wkładki dla substancji aktywnej z materiału porowatego, charakteryzuje się tym, że z trzeciej wstęgi materiału odcina się części z których kształtuje się warstwę w kształcie krążka z co najmniej jednym paskiem wystającym na zewnątrz z jej krawędzi obwodowej i formuje się z nich ciągły arkusz spodni, a następnie po nałożeniu na niego wkładek z substancją aktywną, umieszcza się go na warstwie sprężystej, przy czym wkładki i zagłębienia pokrywa się warstwą sprężystą w obrębie wypukłości, a następnie uformowany arkusz opatrunków tnie się na pojedyncze sztuki.

Korzystne jest gdy kształtuje się paski kołowe lub owalne wystające na zewnątrz krawędzi obwodowych warstwy w kształcie krążka.

Korzystne jest gdy ciągły arkusz spodni kształtuje się poprzez odcięcie zbędnych fragmentów trzeciej wstęgi nieprzepuszczalnego, sprężystego materiału z którego formuje się warstwę w kształcie krążka z paskami, przy czym sąsiednie warstwy w kształcie krążka łączy się ze sobą za pomocą pasków.

Korzystne jest gdy dla każdej warstwy w kształcie krążka kształtuje się cztery paski, które rozmieszcza się względem siebie pod kątem 90°, wzdłuż obwodu warstwy w kształcie krążka.

Korzystne jest gdy przed umieszczeniem wkładki na arkuszu spodnim wprowadza się do niej substancję aktywną.

Korzystne jest gdy po umieszczeniu wkładki na arkuszu spodnim zgrzewa się ją z warstwą w kształcie krążka, po czym wprowadza się do wkładki substancję aktywną.

Korzystne jest gdy wprowadza się substancję aktywną do wkładki w postaci lekarstwa.

Opatrunek według wynalazku jest łatwo napełniany substancją aktywną i bezpiecznie zamykany, bez możliwości wycieku lekarstwa, aproponowany sposób jego wytwarzania zapew176 982 niaprodukcję masową, jednocześnie zapewniając odpowiedni stopień higieny i bezpieczeństwa. Ponadto, opatrunek jest wygodny w użyciu i zapewnia efektywne leczenie, jednocześnie zapobiegając wydostawaniu się substancji, które mogłyby zanieczyścić ubranie i powodować u pacjenta uczucie dyskomfortu.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia opatrunek w przekroju wykonanym wzdłuż linii I-I z fig. 3, fig. 2 - opatrunek w widoku z góry, od strony arkusza wierzchniego, fig. 3 - opatrunek w widoku od dołu od strony arkusza spodniego, fig. 4 - schemat wytwarzania opatrunku sposobem według wynalazku.

Jak to przedstawiono na fig. 1 opatrunek posiada budowę wielowarstwową, i zawiera arkusz spodni 1 oraz arkusz wierzchni 2.

Przedstawiony na fig. 2 arkusz wierzchni 2 jest wykonany z materiału nieprzepuszczalnego, na przykład z laminatu, takiego jak folia metalowa, na której jednej stronie jest umieszczona warstwa polimeru. Korzystnie arkusz wierzchni 2 jest wykonany z folii metalowej, która jest grubsza i sztywniejsza niż materiał arkusza spodniego 1. Arkusz wierzchni 2 zapewnia podtrzymywanie opatrunku, w celu zapobieżenia jego odkształceniu i wyciekaniu substancji aktywnej podczas przechowywania i przenoszenia.

Arkusz spodni 1, przedstawiony na fig. 3 zawiera warstwę w kształcie krążka 3 z materiału nieprzepuszczalnego, na przykład z laminatu, w postaci folii metalowej, pokrytej na przeciwległych ścianach warstwami polimerów. Jedna ściana laminatu albo jedna z warstw polimerowych jest centralnie przymocowana do warstwy 4 materiału sprężystego, w postaci pianki syntetycznej. Sprężysta pianka jest pokryta warstwą przylepną 5, która przylega do skóry użytkownika.

Jak to uwidoczniono na fig. 3, dla zabezpieczenia przed wyginaniem do góry, krawędzie warstwy w kształcie krążka 3, umieszczonej na warstwie sprężystej 4 wyposażone w paski wzmacniające 20. Korzystnie cztery paski 2θ wystają na zewnątrz, z krawędzi obwodowej warstwy w kształcie krążka 3, w kierunku krawędzi obwodowych warstwy sprężystej 4 oraz są rozmieszczone wzdłuż obwodu warstwy w kształcie krążka 3 i ułożone względem siebie pod kątem 90°. Paski 20 są wykonane z tego samego materiału co warstwa w kształcie krążka 3 i są przymocowane do warstwy sprężystej 4. Wymiar pasków 20 jest uzależniony od odległości pomiędzy krawędzią obwodową warstwy w kształcie krążka 3 i krawędziami obwodowymi warstwy sprężystej 4. Testy wykazały, że unika się zginania gdy paski 20 są umieszczone centralnie, wzdłuż boków warstwy sprężystej 4, jak to widać na fig. 2. Paski 20 posiadają określpny wymiar boczny, na przykład określoną szerokość, przy czym ten wymiar boczny musi być na tyle mały, aby nie pogarszał w sposób znaczący właściwości sprężystych warstwy sprężystej 4. W korzystnym przykładzie wykonania szerokość pasków 20 wynosi około 5 do 20%, korzystnie około 10%o całkowitej długości boków warstwy sprężystej 4.

Warstwa w kształcie krążka 3 jest przymocowana centralnie do warstwy sprężystej 4. Warstwa sprężysta 4 posiada umieszczone centralnie kołowe wycięcie 7. Cała powierzchnia warstwy sprężystej 4 jest pokryta warstwą przylepną 5, a umieszczone centralnie wycięcie 7 jest poza zasięgiem warstwy przylepnej 5.

Wewnątrz wycięcia 7 znajduje się zagłębienie 8, a wewnątrz zagłębienia 8 jest umieszczona wkładka 9 w kształcie dysku, wykonana z materiału porowatego. Grubość wkładki 9 jest nieco większa, niż grubość warstwy sprężystej 4. Wkładka 9 jest umieszczona centralnie w zagłębieniu 8 i posiada średnicę mniejszą od średnicy wycięcia 7 tak, że pomiędzy nimi jest utworzona przestrzeń pierścieniowa 10. Wkładka 9 jest przymocowana do warstwy w kształcie krążka 3 w dowolny sposób, na przykład za pomocą zgrzewania.

W arstwa wierzchnia 2 zawiera dysk 12 z materiału nieprzepuszczalnego, takiego jak folia metalowa, pokryta po obu stronach warstwami polimerowymi. Jedna strona dysku 12 jest przymocowana do arkusza wkładki zapobiegającej przywieraniu 13, przy czym dysk 12 korzystnie jest przymocowany do wkładki zapobiegającej przywieraniu 13 poprzez zgrzew w kształcie koła. Wkładka zapobiegająca przywieraniu 13 posiada centralne wycięcie 15 o tym samym wymiarze co wycięcie 7 warstwy sprężystej 4.

Gdy arkusz wierzchni 2 jest nałożony na arkusz spodni 1, wkładka 13 nakłada się na, pokrytą warstwą przylepną 5, warstwę sprężystą 4, a dwa arkusze spodni 1 i wierzchni 2 są

176 982 połączone ze sobą warstwą przylepną 5 i zgrzewem pomiędzy warstwą w kształcie krążka 3 i dyskiem 12.

Centralny fragment kołowy 16 dysku 12 ma kołową wypukłość 17, otaczającą misę 18 dla wkładki 9 z substancją aktywną. Kształt wypukłości 17 jest tak dobrany, aby mieściła się ona wewnątrz granic wycięcia 15 we wkładce zapobiegającej przyleganiu 13 i warstwie sprężystej 4, podczas połączenia ze sobą arkusza spodniego 1 i wierzchniego 2. W tym położeniu wypukłość 17 wystaje przez dwa wycięcia 15, 7 i łączy się z warstwą w kształcie krążka 3. Wypukłość 17 jest zgrzewana z warstwą w kształcie krążka 3.

Substancj a aktywna, przeznaczona do podania poprzez skórę za pomocą opatrunku według wynalazku jest pochłaniana przez wkładkę 9. Wkładka 9 jest wykonana z materiału porowatego, korzystnie z celulozy.

Przykładami substancji aktywnych, które mogą być podawane skórnie za pomocą wykorzystania opatrunku miejscowego według wynalazku, są środki znieczulające, leki przeciwbólowe, steroidy, nikotyna, antybiotyki.

Substancja aktywna jest całkowicie uszczelniona pomiędzy warstwą w kształcie krążka 3 arkusza spodniego 1 i dyskiem 12 arkusza wierzchniego 2 dzięki czemu nie może przedostać się ona do warstw sąsiednich.

Podczas użycia odrywa się arkusz wierzchni 2 oddzielając go od warstwy przylepnej 5 na obszarze wkładki zapobiegającej przyleganiu 13, a wypukłość 17 odciąga się od warstwy w kształcie krążka 3, rozdzieraj ąc istniej ący pomiędzy nimi zgrzew. Opatrunek następnie przykłada się do skóry użytkownika, zaś warstwa przylepna 5 utrzymuje opatrunek na miejscu, a wkładka 9 styka się ze skórą.

Jak to przedstawiono na fig. 4 nieprzepuszczalny laminat arkusza wierzchniego 2 dostarcza w postaci pierwszej wstęgi wydłużonej 21 nawiniętej na pierwszą rolkę 22. Na stanowisku wybijającym 23 kształtuje się na pierwszej wstędze 21 wypukłość 17 i jednocześnie formuje się misę 18.

Warstwę sprężystą 4 z warstwą przylepną 5 i wkładką zapobiegającą przyleganiu 13 dostarcza się na drugiej ciągłej wstędze wydłużonej 41 nawiniętej na drugą rolkę 42, a wycięcia 7 wykonuje się na stanowisku wycinającym 43. Wycięcia 7 określają zagłębienia 8 w warstwie sprężystej 4. Po wykonaniu wycięć 7, drugą wstęgę wydłużoną 41 umieszcza się na laminacie arkusza wierzchniego 2 w 'postaci pierwszej wstęgi 21 i mocuje się korzystnie poprzez zgrzewanie.

Arkusz spodni 1 wytwarza się na równoległej linii produkcyjnej. Nieprzepuszczalny laminat arkusza spodniego dostarcza się w postaci ciągłej wstęgi 51, umieszczonej na trzeciej rolce 52.

Następnie wkładki 9, dostarcza się z magazynków 91 i umieszcza się je na trzeciej ciągłej wstędze 51, po czym zgrzewa się z nią na stanowisku zgrzewającym 92. Substancję aktywną następnie wprowadza się do wkładek 9 na stanowisku napełniającym 93. Korzystnie wprowadza się substancję aktywną do wkładek 9 po tym, jak zostały one umieszczone i zgrzane z arkuszem spodnim, ale możliwe jest także wprowadzenie substancji aktywnej przed etapem umieszczania i zgrzewania.

Po napełnieniu wkładek 9, trzecią wstęgę 51 materiału kieruje się na stanowisko tnące 53. Na stanowisku tnącym 53 fragmenty laminatu, które nie stanowią części warstwy w kształcie krążka 3 i pasków 20 odcina się, przy czym trzecia wstęga 51 nadal jest wydłużona, a paski 20, które są połączone z przyległymi krążkami 3 są połączone ze sobą. Unika się przez to wygięcia krawędzi krążków 3 i ułatwia znacznie przenoszenie i wytwarzanie.

W następnym etapie ciągły arkusz wydłużony zawierający warstwę w kształcie krążka 3 z paskami 20 i zamocowanymi wkładkami 9, odwraca się do dołu oraz umieszcza się na warstwie sprężystej 4, jak to przedstawiono na fig. 4. Wkładki 9 umieszcza się wewnątrz misy 18, otoczonej wypukłością 17. Następnie warstwę sprężystą 4, arkusz spodni 2, warstwę w kształcie krążka 3 łączy się w obszarze wypukłości 17, korzystnie za pomocą zgrzewania na stanowisku zgrzewającym 55. Zgrzewy 6 w kształcie koła wykonuje się dookoła zagłębienia 8, wypukłości 17, misy 18 z wkładką 9 i wycięcia 7.

17(6982

Następnie ciągły arkusz gotowych opatrunków, tnie się na poszczególne opatrunki na stanowisku przycinającym.

Korzystnie mogą być zastosowane inne materiały z których wykonane będą poszczególne elementy opatrunku. Również ich kształt i rozmiary mogą być inne, zwłaszcza wycięcia 7 i warstwa w kształcie krążka 3 arkusza spodniego 1 mogą mieć inny kształt, niż okrągły na przykład owalny, kwadratowy albo prostokątny. Paski 20 mogą być wykonane w różny sposób dookoła obwodu warstwy w kształcie krążka 3 arkusza spodniego 1 i mogą posiadać różne kształty. Arkusz spodni 1 jednak musi mieć zapewnione właściwości elastyczne oraz musi zapewniać nieprzepuszczalne podłoże dla substancji aktywnej.

Arkusz wierzchni 2 i spodni 1 mogą być wykonane z tego samego albo różnych materiałów, korzystnie z folii metalowej/laminatu polimerowego, ale może być użyty jakikolwiek inny materiał, posiadający podobne charakterystyki. Polimerem zawartym w laminacie może być polietylen, polipropylen, poliester, jonomer.

	53		f T 1 1 n L	Γ 52 .! ¹ f 3 / '
Γ	n		51^J

56 \ /

ΓΦ'· \_λ ^_ł·' (i_r¹ m

176 982

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Opatrunek, zawierający arkusz wierzchni i spodni, przy czym arkusz spodni posiada warstwę sprężystą, a na części powierzchni warstwy sprężystej jest usytuowana warstwa w kształcie krążka, natomiast po przeciwległej stronie warstwy sprężystej jest umieszczona warstwa przylepna, przy czym warstwa sprężysta i warstwa przylepna mają wycięcie otaczające zagłębienie, zaś w zagłębieniu znajduje się wkładka z substancją aktywną, natomiast arkusz wierzchni posiada wkładkę zapobiegającą przyleganiu i misę, o kształcie dopasowanym do kształtu wkładki z substancją aktywną, przy czym arkusz wierzchni styka się z warstwą sprężystą arkusza spodniego po stronie zawierającej warstwę przylepną, znamienny tym, że arkusz spodni (1) zawiera co najmniej jeden pasek (20), wystający na zewnątrz, poza krawędź obwodową warstwy w kształcie krążka (3), w kierunku krawędzi obwodowych warstwy sprężystej (4), przy czym arkusz spodni (1) i arkusz wierzchni (2) są połączone ze sobą szwem zgrzewnym, który jest usytuowany wewnątrz zagłębienia (8) arkusza spodniego (1).
2. Opatrunek według zastrz. 1, znamienny tym, że arkusz spodni (1) zawiera cztery paski (20) usytuowane wzdłuż obwodu warstwy w kształcie krążka (3), które są ułożone względem siebie pod kątem w przybliżeniu równym 90°.
3. Opatrunek według zastrz. 1, znamienny tym, że paski (20) i warstwa w kształcie krążka (3) są ukształtowane, z wydłużonej, ciągłej wstęgi (51) tego samego materiału.
4. Opatrunek według zastrz. 1, znamienny tym, że arkusz wierzchni (2) zawiera warstwę wierzchnią (12), w której jest ukształtowana wypukłość (17) otaczającą misę (18), przy czym wypukłość (17) jest dopasowana do pokrywania zagłębienia (8) z wkładką (9) i otaczającą je warstwą sprężystą (4) arkusza spodniego (1) i stanowi obszar dla szwu zgrzewanego, usytuowanego wokół wkładki (9) z substancją aktywną.
5. Sposób wytwarzania opatrunku, w którym dostarcza się pierwszą wydłużoną, ciągłą, wstęgę z nieprzepuszczalnego materiału i wytłacza się na niej misę otoczoną wypukłościami, po czym na pierwszą wstęgę z nieprzepuszczalnego materiału nakłada się wydłużoną, ciągłą, drugą wstęgę materiału sprężystego z wycięciami, na której jest usytuowana warstwa przylepna z umieszczoną na niej wkładką zapobiegającą przyleganiu, przy czym druga wstęga materiału sprężystego styka się z pierwszą wstęgą materiału nieprzepuszczalnego po stronie warstwy przylepnej i wkładki zapobiegającej przyleganiu, a następnie nakłada się na siebie wycięcia warstwy sprężystej oraz odpowiednio, wkładki zapobiegającej przyleganiu oraz wypukłość pierwszej wstęgi materiału i kształtuje się zagłębienie, a następnie dostarcza się wydłużoną, ciągłą, trzecią wstęgę z nieprzepuszczalnego, korzystnie prefabrykowanego materiału i nakłada się na nią wkładki dla substancji aktywnej z materiału porowatego, znamienny tym, że z trzeciej wstęgi (51) materiału odcina się części z których kształtuje się warstwę w kształcie krążka (3) z co najmniej jednym paskiem (20) wystającym na zewnątrz z jej krawędzi obwodowej i formuje się z nich ciągły arkusz spodni (1), a następnie po nałożeniu na niego wkładek (9) z substancją aktywną, umieszcza się go na warstwie sprężystej (4), przy czym wkładki (9) i zagłębienia (8) pokrywa się warstwą sprężystą (4) w obrębie wypukłości (17), a następnie uformowany arkusz opatrunków tnie się na pojedyncze sztuki.
6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że kształtuje się paski (20) kołowe lub owalne wystające na zewnątrz krawędzi obwodowych warstwy w kształcie krążka (3).
7. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że ciągły arkusz spodni (1) kształtuje się poprzez odcięcie zbędnych fragmentów trzeciej wstęgi (51) nieprzepuszczalnego, sprężystego materiału z którego formuje się warstwę w kształcie krążka (3) z paskami (20), przy czym sąsiednie warstwy w kształcie krążka (3) łączy się ze sobą za pomocą pasków (20).

176 982
8. Sposób według zastrz. 6, znamienny tym, że dla każdej warstwy w kształcie krążka (3) kształtuje się cztery paski (20), które rozmieszcza się względem siebie pod kątem 90°, wzdłuż obwodu warstwy w kształcie krążka (3).
9. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że przed umieszczeniem wkładki (9) na arkuszu spodnim (1) wprowadza się do niej substancję aktywną.
10. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że po umieszczeniu wkładki (9) na arkuszu spodnim (1) zgrzewa się ją z warstwą w kształcie krążka (3), po czym wprowadza się do wkładki (9) substancję aktywną.
11. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że wprowadza się substancję aktywną do wkładki (9) w postaci środka leczniczego.