PL169403B1 - Sposób wytwarzania nowych pochodnych cyklopentylopuryny i cyklopentylopirymidyny PL PL - Google Patents

Sposób wytwarzania nowych pochodnych cyklopentylopuryny i cyklopentylopirymidyny PL PL

Info

Publication number
PL169403B1
PL169403B1 PL91292101A PL29210191A PL169403B1 PL 169403 B1 PL169403 B1 PL 169403B1 PL 91292101 A PL91292101 A PL 91292101A PL 29210191 A PL29210191 A PL 29210191A PL 169403 B1 PL169403 B1 PL 169403B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
dichloromethane
phenylmethoxy
residue
mmol
Prior art date
Application number
PL91292101A
Other languages
English (en)
Other versions
PL292101A1 (en
Inventor
Robert Zahler
William A Slusarchyk
Original Assignee
Squibb & Sons Inc
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Family has litigation
First worldwide family litigation filed litigation Critical https://patents.darts-ip.com/?family=24400159&utm_source=google_patent&utm_medium=platform_link&utm_campaign=public_patent_search&patent=PL169403(B1) "Global patent litigation dataset” by Darts-ip is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Application filed by Squibb & Sons Inc filed Critical Squibb & Sons Inc
Publication of PL292101A1 publication Critical patent/PL292101A1/xx
Publication of PL169403B1 publication Critical patent/PL169403B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D487/00Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, not provided for by groups C07D451/00 - C07D477/00
    • C07D487/02Heterocyclic compounds containing nitrogen atoms as the only ring hetero atoms in the condensed system, not provided for by groups C07D451/00 - C07D477/00 in which the condensed system contains two hetero rings
    • C07D487/04Ortho-condensed systems
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D239/00Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings
    • C07D239/02Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings
    • C07D239/24Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings having three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D239/28Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings having three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D239/46Two or more oxygen, sulphur or nitrogen atoms
    • C07D239/47One nitrogen atom and one oxygen or sulfur atom, e.g. cytosine
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/12Antivirals
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D239/00Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings
    • C07D239/02Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings
    • C07D239/24Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings having three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D239/28Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings having three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D239/46Two or more oxygen, sulphur or nitrogen atoms
    • C07D239/52Two oxygen atoms
    • C07D239/54Two oxygen atoms as doubly bound oxygen atoms or as unsubstituted hydroxy radicals
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D239/00Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings
    • C07D239/02Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings
    • C07D239/24Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings having three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members
    • C07D239/28Heterocyclic compounds containing 1,3-diazine or hydrogenated 1,3-diazine rings not condensed with other rings having three or more double bonds between ring members or between ring members and non-ring members with hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D239/46Two or more oxygen, sulphur or nitrogen atoms
    • C07D239/52Two oxygen atoms
    • C07D239/54Two oxygen atoms as doubly bound oxygen atoms or as unsubstituted hydroxy radicals
    • C07D239/545Two oxygen atoms as doubly bound oxygen atoms or as unsubstituted hydroxy radicals with other hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, directly attached to ring carbon atoms
    • C07D239/553Two oxygen atoms as doubly bound oxygen atoms or as unsubstituted hydroxy radicals with other hetero atoms or with carbon atoms having three bonds to hetero atoms with at the most one bond to halogen, directly attached to ring carbon atoms with halogen atoms or nitro radicals directly attached to ring carbon atoms, e.g. fluorouracil
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07DHETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D473/00Heterocyclic compounds containing purine ring systems

Landscapes

  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Virology (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Saccharide Compounds (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Transition And Organic Metals Composition Catalysts For Addition Polymerization (AREA)
  • Tires In General (AREA)
  • Other Investigation Or Analysis Of Materials By Electrical Means (AREA)
  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Oxygen Or Sulfur (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Steroid Compounds (AREA)

Abstract

S posób w ytw arzania nowych p ochodnych cyklopentylopuryny i cyklopentylopirym idyny o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupo- wanie o wzorze 2, 3,4 i 5, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 6, w którym P oznacza grupe zabezpiecza- jaca, korzystnie grupe benzylowa, ewentualnie podstaw iona grupe tritylowa lub sililow a, a Bn oznacza grupe o wzorze 7 poddaje sie reakcji ze zwiazkiem o wzorze R1H, który jest ewentualnie zabezpieczony, a R1 ma wyzej podane znaczenie, z wytw orzeniem zw iazku posredniego o wzorze 9, w którym R1, P i Bn m aja wyzej podane znaczenie, po czym zwiazek posredni o wzorze 9 utlenia sie z wytworzeniem zwiazku posredniego o wzorze 10, w którym R1, P i Bn maja wyzej podane znaczenie i nastepnie zwiazek posredni o wzorze 10 poddaje sie reakcji z reagentem m etylenujacym z w ytw orze- niem zwiazku posredniego o wzorze 11 i usuwa sie benzylow a grupe zabezpieczajaca, grupe zabezpie- czajaca P i jakiekolw iek grupy zabezpieczajace wystepujace w ugrupowaniu R1 i otrzymuje sie pozadany zwiazek o wzorze 1, w którym R1 ma wyzej podane znaczenie. Wzór 1 Wzór 2 Wzór 3 Wzór 4 Wzór 5 Wzór 6 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych cyklopentylopuryny i cyklopentylopirymidyny o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 2,3,4 i 5. Związki te wykazują działanie przeciwwirusowe.
Najkorzystniejsze są związki o wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 2 lub 5.
Związki o wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 2 i 3 mogą tworzyć sole addycyjne z kwasami nieorganicznymi i organicznymi. Przykładami takich soli są halidki (np. chlorki i bromki), alkilosulfoniany, siarczany, fosforany i karboksylany.
Związki o wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 2, mogą tworzyć zasadowe sole z zasadami nieorganicznymi lub organicznymi. Przykładami takich soli są sole metali alkalicznych (np. sole sodowe i potasowe), sole metali ziem alkalicznych (np. sole wapniowe i magnezowe) oraz ewentualnie podstawione sole amoniowe.
Nowe związki o wzorze 1 można wytwarzać ze związku o wzorze 6, w którym Bn oznacza grupę o wzorze 7, a P oznacza grupę zabezpieczającą, taką jak grupa benzylowa, ewentualnie podstawiona grupa tritylowa (np. 4-metoksytrityl lub 4,4'-dwumetoksytrityl) albo grupę sililową. Określenie grupa „sililową odnosi się do dobrze znanych sililowych grup zabezpieczających (np. III-rz.-butylodwumetylosililowa, III-rz.-butylodwufenylosiliiowa,/trójfenylometylo/dwumetylosililowa). Zabezpieczenie grupy hydroksylowej w znanym związku o wzorze 8 stosując bromek benzylu i wodorek sodowy prowadzi do otrzymania znanego związku o wzorze 6, w którym P oznacza grupę benzylową [K. Biggadike i inni, J. Chem. Soc. Perkin Trans., 1, 549, (1988)]. Zabezpieczanie ewentualnie podstawioną grupą tritylową lub sililową można realizować znanymi sposobami.
Sposób wytwarzania związku o wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 2,3,4 i 5, polega według wynalazku na tym, że związek o ogólnym wzorze 6, w którym P oznacza grupę zabezpieczającą, korzystnie grupę benzylową, ewentualnie podstawioną grupę tritylową lub sililową, a Bn oznacza grupę o wzorze 7 poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze R1H, który jest ewentualnie zabezpieczony, a R1 ma wyżej podane znaczenie, z wytworzeniem związku pośredniego o wzorze 9, w którym R1, P i Bn mają wyżej podane znaczenie, po czym związek pośredni o wzorze 9 utlenia się z wytworzeniem związku pośredniego o wzorze 10, w którym R1, Bn i P mają wyżej podane znaczenie i następnie związek pośredni o wzorze 10 poddaje się reakcji z reagentem metylenującym z wytworzeniem związku pośredniego o wzorze 11 i usuwa się benzylową grupę zabezpieczającą, grupę zabezpieczającą P i jakiekolwiek grupy zabezpieczające występujące w ugrupowaniu R1 i otrzymuje się związek o wzorze 1, w którym R1 ma wyżej podane znaczenie.
169 403 3
Związek o wzorze 1, w którym Ri oznacza ugrupowanie o wzorze 2 można wytwarzać niżej podanym sposobem
W wyniku reakcji związku o wzorze 6 ze związkiem o wzorze 12 otrzymuje się związek o wzorze 13. Reakcję prowadzi się w obecności zasady, takiej jak wodorek litowy, wodorek sodowy lub wodorek potasowy, w aprotonowym rozpuszczalniku polarnym, takim jak dwumetyloformamid, dwumetylosulfotlenek lub sulfolan (czterometylenosulfon).
Zabezpieczenie grupy aminowej (-NH2) w związku o wzorze 13, prowadzi do otrzymania związku o wzorze 14, w którym grupa zabezpieczająca Pi może oznaczać ewentualnie podstawioną grupę tritylową (np. 4-metoksytritylową lub 4,4'-dwumetoksytritylową). Zabezpieczanie można prowadzić traktując związek o wzorze 13 chlorkiem tritylu w dwuchlorometanie w obecności trójetyloaminy (oraz ewentualnie w obecności 4-N,N-dwumetyloaminopirydyny). Utlenianie grupy hydroksylowej w związku o wzorze 14 prowadzi do otrzymania związku o wzorze 15.
Reakcję utleniania można prowadzić znanymi sposobami (np. użyciem 1,3-dwucykloheksylokarbodwuimidu) dwumetylosulfotlenku/kwasu metylofosfonowego w dwuchlorometanie lub dwuchromian pirymidyniowy/sita molekularne w dwuchlorometanie/. Działając na związek o wzorze 15 odczynnikiem metylenującym, takim jak cynk/czterochlorek tytanu/dwubromometan w dwuchlorometanic/tetrahydrofurame lub metylenotrójfenylofosforze otrzymuje się związek o wzorze 16.
Po usunięciu grup zabezpieczających ze związku o wzorze 16 otrzymuje się związek o wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 2.
Jeżeli grupy zabezpieczające P i Pi oznaczają ewentualnie podstawiony tntyl, usuwanie tritylowych grup P i Pi można prowadzić działając wodno-alkoholowym roztworem kwasu mineralnego (np. wodnometanolowym roztworem kwasu solnego) lub wodnym roztworem kwasu octowego. Następnie grupę benzylową zabezpieczającą główną grupę hydroksylową można usunąć działając roztworem trójchlorku boru w dwuchlorometanie. Jeżeli grupą zabezpieczającą P jest grupa benzylowa, a grupa zabezpieczająca Pi oznacza ewentualnie podstawioną grupę tritylową, to wówczas grupę zabezpieczającą Prmozna usunąć wodno-alkoholowym roztworem kwasu mineralnego lub wodnym roztworem kwasu octowego, a zabezpieczającą grupę benzylową można usuwać trójchlorkiem boru. Jeżeli zabezpieczającą grupą P jest grupa sililowa, a Pi oznacza ewentualnie podstawioną grupę tritylową, to grupę sililową można usuwać jako pierwszą, działając związkiem dostarczającym jonów fluorkowych (np. fluorkiem czterobutyloamoniowym w tetrahydrofuranie). Następną grupę zabezpieczającą Pi można usuwać działając wodno-alkoholowym roztworem kwasu mineralnego lub wodnym roztworem kwasu mineralnego lub wodnym roztworem kwasu octowego, a następnie grupę benzylową, zabezpieczającą główną grupę alkoholową, można usuwać działając trójchlorkiem boru. Grupę zabezpieczającą Pi można też usuwać jako pierwszą, zabezpieczającą grupę sililową P jako drugą, a grupę benzylową zabezpieczającą główną grupę alkoholową można usuwać jako ostatnią.
Jeżeli grupami zabezpieczającymi P i Pi są ewentualnie podstawione grupy tritylowe, usunięcie grup tritylowych i 0-benzylowej grupy zabezpieczającej ugrupowanie puryny można prowadzić działając wodno-alkoholowym roztworem kwasu mineralnego (np. wodno-metanolowym roztworem kwasu solnego). Następnie, grupę benzylową zabezpieczającą główną grupę hydroksylową można usunąć działając trójchlorkiem boru w dwuchlorometanie. Jeżeli grupą zabezpieczającą P jest grupa benzylowa, a grupą zabezpieczającą Pi jest ewentualnie podstawiona grupa tritylową, to grupę zabezpieczającą Pi i 0-benzylową grupę zabezpieczającą ugrupowanie puryny można usunąć pierwszą działając wodno-alkoholowym roztworem kwasu mineralnego. Następnie benzylowe grupy zabezpieczające grupy alkoholowe można usuwać działając trójchlorkiem boru. Jeżeli zabezpieczającą grupą P jest grupa sililowa, a Pi jest ewentualnie podstawioną grupą trietylową, grupę sililową można usuwać pierwszą działając związkiem dostarczającym jonów fluorkowych (np. fluorkiem czterobutyloamoniowym w tetrahydrofuranie). Następnie, grupę zabezpieczającą Pi i 0-benzylową grupę zabezpieczającą ugrupowanie puryny można usunąć działając wodnoalkoholowym roztworem kwasu mineralnego. Na koniec, benzylową grupę zabezpieczającą główną grupę alkoholową można usuwać działając trójchlorkiem boru. Grupę Pi i 0-benzylową grupę zabezpieczającą ugrupowanie puryny można też usuwać jako pierwszą, zabezpieczającą grupę sililową P jako drugą, a benzylową grupę zabezpieczającą główną grupę alkoholową można usuwać jako ostatnią.
169 403
Związek o wzorze 1, w którym Ri oznacza ugrupowanie o wzorze 3, można wytwarzać następująco: związek o wzorze 17 poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze 6 stosownie do analogicznych sposobów stosowanych w przypadku wytwarzania związku o wzorze 13 i otrzymuje się związek o wzorze 18.
Po selektywnym zabezpieczeniu grupy aminowej (-NH 2) w związku o wzorze 18, acylową grupą P 2 (np. acetylem) otrzymuje się związek o wzorze 19, [np. G. S. Ti i inni, J. Am. Chem. Soc., 104,1316 (1982)]. Po utlenieniu związku o wzorze 19 i następnie kolejnym działaniu cynkiem/czterochlorkiem tytanu/dwubromometanem zgodnie z analogicznymi sposobami stosowanymi w przypadku wytwarzania związków o wzorze 15 i 16 otrzymuje się związek o wzorze 20.
Po usunięciu grup zabezpieczających z tego związku otrzymuje się związek o wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 3.
Alternatywnie, po utlenieniu związku o wzorze 19 i następnie działaniu metylenotrójfenylofosforu zgodnie z analogicznymi sposobami stosowanymi przy wytwarzaniu związków o wzorze 15 i 16 otrzymuje się związek o wzorze 20, w którym grupa aminowa (-NH2) posiada zabezpieczającą grupę acylową P2. Po usunięciu grup zabezpieczających z tego związku otrzymuje się związek o wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 3. Usuwanie zabezpieczającej grupy acylowej P2 można prowadzić z zastosowaniem metanolanu sodowego w w metanolu lub w metanolowym roztworze amoniaku.
Jeżeli nie stwierdzono inaczej, konfiguracja przestrzenna wskazana dla nowych związków o wzorze 1 oraz stosowanych do ich wytwarzania związków wyjściowych i pośrednich jest konfiguracją absolutną. Zaznaczono ją by wskazać, że w związkach o wzorze 1 ugrupowanie R1 ma konfigurację cis w stosunku do grupy -CH 2OH, a konfigurację trans w stosunku do grupy -OH przyłączonej bezpośrednio do pierścienia cyklopentylowego. Zaznaczono ją również żeby wskazać, ze absolutna konfiguracja przestrzenna atomu węgla pierścienia cyklopentylowego przyłączonego do ugrupowania R1 ma konfigurację „S“.
Na przykład 1 S-enancjomer związku o wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 2, czyli [1S-(1a, 3α, 4e)]-2-amino-1,9-dihydro-9-[4-hydroksy-3-(hydroksymetylo)-2-metylenocyklopentylo]-6H-puryn-6-on można wytwarzać z 2S-enancjomeru związku o wzorze 6. 1Senancjomer związku o wzorze 6 można wytwarzać z 1S-enancjomeru związku o wzorze 8. Zgodnie ze sposobem postępowania opisanym przez K. Baggadike i innych, J. Chem. Soc. Perkin Trans 1, 549 (1988), 1S-enancjomer związku o wzorze 8 można wytwarzać z 1S-enancjomeru związku o wzorze 21, a 1S-enancjomer związku o wzorze 21 można wytwarzać na drodze reakcji związku o wzorze 22 z chiralnym środkiem hydroboranowym (—)-dwuizopinokamfeiloboran (np. (—)-dwuizopinan-3-ylo-boran).
Związki o wzorze 1 oraz ich farmakologicznie dopuszczalne sole są czynnikami przeciwwirusowymi, które można stosować w leczeniu zakażeń wirusowych u ssaków, takich jak zwierzęta domowe (np. psy, koty, konie, itp.), ludzi i ptaków (np. kurczęta, indyki). Związki o wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 2,3,4 i 5, są skuteczne przeciwko jednemu lub większej liczbie następujących wirusów: wirus Herpes simplex 1 i 2, wirusy Varicella zoster, wirus cytomegalii i wirus niedoboru immunologicznego (HIV). Uważa się je również za aktywne przeciwko wielu innym wirusom i retrowirusom DNA. Przykładami DNA wirusów, oprócz tych wymienionych powyżej są inne wirusy Herpes (np. wirus Epsteina-Barra, wirus pseudowścieklizny, wirus opryszczki ludzkiej, itp,), wirusy ospy (np. krowianki, ospy małp i mięśniaka), papawawirusy (np. wirusy brodawek), wirus Hepatitis B i odenowirusy. Przykładami retrowirusów, oprócz tych wymienionych wyżej, są wirusy atakujące ludzi, takie jak ludzkie wirusy T-limfocytotropowe-I i II oraz wirusy atakujące zwierzęta, takie jak wirus białaczki kociej, wirus białaczki szczurzej lub wirus zakaźnej anemii koni. Wszystkie inne związki o wzorze 1 są uważane za aktywne przeciwko jednemu lub większej liczbie następujących wirusów cytomegalii oraz retrowirusy i inne wirusy DNA opisane powyżej.
Działanie farmakologiczne nowych związków o wzorze 1 wykazano w poniższej próbie.
Zwalczanie zakażeń wirusowych w hodowlach komórkowych in vitro.
W próbach określono stężenie badanych związków, które jest skuteczne dla zapobieżenia zakażeniom wirusowym różnego typu. Próby opisano poniżej a wyniki przedstawiono w poniższej tabeli. W próbach stosowano następujące wirusy: HSV-1 (wirus Herpes simplex typu 1, szczep
169 403
Schoolera), HSV-2 (wirus Herpes simplex typu 2, szczep 186), VZV (wirus Vancella-zoster, szczep ELLEN), HCMV (wirus cytomegalii człowieka, szczep AD 169), HIV (ludzki wirus niedoboru immunologicznego, szczep HTLV-IIIB).
Wirusy HSV-1, HSV-2, HCMV i VZV przeciwwirus naniesiono na monowarstwy hodowli komórkowych WI-38 w płytkach do hodowli z 6 wgłębieniami (Costar, Camtrige, MA) na 1 godzinę przed dodaniem pożywki zawierającej dwukrotnie rozcieńczony roztwór badanego związku. Po inkubacji utwardzonych i zabarwionych monowarstw przez 4 dni w temperaturze 37°C, w przypadku wirusów HSV-1 i HSV-2, a przez 5-7 dni w temperaturze 37°C w przypadku wirusów HCMV i VZV oceniano stopień zahamowania rozwoju łysinek. Określono wartość ID 50, czyli wartość stężenia badanego związku powodującego zmniejszenie łysinek o co najmniej 50% w porównaniu z próbkami kontrolnymi.
Próba działania przeciwwirusowi HIV: zawiesiny komórek MT-2 /S. Harada i inni, Science, 229, 563, (1985)// zainfekowano przy różnorodnych infekcjach z 0,03TLID5o (komórkę z HIV/ / szczep HTLV-IIIB). Po adsorpcji przez 1-2 godzin w temperaturze 37°C, zainfekowane komórki były rozcieńczane w pożywce (RPMI 1640 zawierająca antybiotyki penicylinowe i streptomycynę oraz 10% cielęcą surowicę płodową) otrzymano końcowe stężenie komórek 1 X 104 żywych komórek na zagłębienie w obecności szeregu rozcieńczeń badanego związku, wychodząc ze stężenia 100 jUg/ml. Stosowano potrójne próbki każdego stężenia związku. Hodowle niezakazonych komórek MT-2 były podobnie przygotowywane i inkubowane z serią rozcieńczeń badanego związku.
Wszystkie próbki były umieszczone na 96 wgłębieniach płytek hodowlanych. Komórki, które nie poddano działaniu (zakażone i niezakażone) były wyłączone jako kontrolne. Wszystkie hodowle inkubowano przez 7 dni w temperaturze 37°C w nawilżonym otoczeniu, zawierającym 5% CO 2. Po inkubacji liczba żyjących komórek była zliczona w każdym zagłębieniu stosując kolorymetryczną analizę następującą po inkubacji komórek z roztworem XTT-PMS (XTT - odczynnik tetrazolowy i metasiarczan fenacyny PMS). Procent zmniejszenia wirusowego efektu cytopatycznego (CPE) w komórkach traktowanych badanym związkiem w porównaniu do zakażonych komórek i nietraktowanych oraz procent zmniejszenia żywotności komórek traktowanych badanym związkiem niezakażonych komórkach, które porównano do nietraktowanych komórek kontrolnych. Wyniki obliczono i wykreślono. Z wykresów tych wynika wartość ID50 (minimalne stężenie badanego związku, które powoduje zahamowanie CPE o 50%) dla każdego badanego związku.
Tabela Związek o wzorze 1
Ri ID 50 (μΜ)
HSV-1 HSV-2 VZV HCMV HIV
wzór 2 3,6 7,2-18 18-36 90 *
wzór 3 191-383 191-383 >96 >38 **
wzór 4 8-20 40-100 40-400 >396 NA
wzór 5 4,2-8,4 2,1-4,2 4,2-42 2,1-4,2 NA
* 41% zmniejszenie wirusowego CPE przy 12μΜ i 4% zmiejszeme żywotności komórek niezakazonych ** 50% i^n^ne^jsz^ne; wirusowego CPE przy 27μΜ i
23% zmniejszenie żywotności komórek niezakazonych
NA meczynne
Nowe .związki o wzorze 1 i ich sole można podawać pozajelitowo (np. przez iniekcję dożylną, dootrzewnową lub domięśniową), doustnie lub miejscowo.
Związki te mogą być podawane doustnie lub pozajelitowo w ilości skutecznej do zwalczania zakażenia. Odpowiednia dawka zależy oczywiście od natężenia zakażenia lecz na ogół wynosi około 1,0-50 mg/kg ciała pacjenta. Żądaną dawkę można podawać kilka razy dziennie w odpowiednich odstępach czasu.
W przypadku zakażenia oka lub innych tkanek zewnętrznych, (np. usta lub skóra), na zakażoną część ciała pacjenta można nanosić miejscowo środki farmaceutyczne w postaci maści,
169 403 kremu, aerozolu, żelu, proszku, płynu leczniczego, zawiesiny lub roztworu (np. w postaci kropli do oczu). Stężenie substancji czynnej w nośniku zależy oczywiście od przeznaczenia środka, lecz na ogół wynosi 0,1-7% wagowych.
Wynalazek ilustrują poniższe przykłady.
Przykład I. [1S-(1 α,3α,4β-[(-2-Άιηιηο-1,39-dihydro-9-[4-hydroksy-(hydroksymetylo)-2metylenocyklopentylo]-6H-purynon-6
Ά. (—)-Dwuizopinokamfeiloboran (—)-Dwuizopinokamfeiloboran wytworzono zgodnie ze sposobem podanym przez H. C. Browna i innych w J. Org. Chem., 49, 945 (1984), z wyjściowego związku, którym był (1R)-( + )-a-pinen o [α]2% +4-8° (czysty).
Do 10 M roztworu kompleksu boran-siarczek metylu w siarczku metylu i 1000 ml suchego tetrahydrofuranu w temperaturze 0°C w atmosferze argonu dodano w trakcie mieszania 158,8 ml (1 mol) (1 R)-( + )-a-pinenu. Po dodaniu, kolbę szczelnie zamknięto i pozostawiono w temperaturze 5°C. Po 16 godzinach dodano dodatkowo (15,8 ml, 1 mol) (1R)-( + )-a-pinonu i zawiesinę mieszano przez 8 godzin w temperaturze 5°C. Rozpuszczalniki usunięto przez odciąganie, a pozostałą substancję_stałą przemyto 3 porcjami po 130 ml suchego eteru (przez kaniulację) i wysuszono pod próżnią. Uzyskano 205 g (—)-dwuizopinokamfeiloboranu.
B. (1 S-trans)-2-[(feny lometoksylo)-metylo]-3-cyklopentenol-1
Znany związek tytułowy i tytułowe związki z podpunktów C i D wytworzono zgodnie ze zmodyfikowaną metodą K. Biggadike i innych, J. Chem. Soc. Perkin Trans 1, 549 (1988). Do mieszaniny 22,5 g 40% piasku sodowego w oleju mineralnym (0,391 g, atm) w 156 ml suchego tetrahydrofuranu w temperaturze -10°C, w atmosferze azotu dodano w ciągu 1 godziny podczas mieszania 28,68 g (0,434 mola) cyklopentadienu utrzymywanego w temperaturze -30°C. Po dodaniu, z mieszaniny odessano rurką rozpuszczalniki i dodano przez 1,3 godziny do mieszanego roztworu zawierającego 65,2 ml (0,469 mola) eteru benzylowochlorometylowego w 130 ml tetrahydrofuranie w temperaturze -50°C w atmosferze azotu. Po dodaniu, mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze -45°C przez 1,3 godziny, a następnie ochłodzono do temperatury -60°C. Dodano 390 ml tetrahydrofuranu, po czym nastąpiło wytworzenie 136 g (0,477 mola) (—)dwuizopinokamfeiloboranu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę w temperaturze -60°C, ogrzano do temperatury -10°C przez 1,5 godziny i następnie mieszano przez 16 godzin w temperaturze 5°C. Po zatężeniu mieszaniny reakcyjnej pod próżnią do połowy jego początkowej objętości dodano 390 ml eteru. Mieszaną mieszaninę schłodzono do 0°C, a następnie dodano_ 156 ml (0,469 mola) 3N wodorotlenku sodowego przez 45 minut, utrzymując temperaturę 0°C. Następnie utrzymując temperaturę poniżej 12°C dodano w ciągu 1 godziny 156 ml 30% nadtlenku wodoru. Po dodaniu, mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1 godzinę w temperaturze 10°, a następnie warstwy rozdzielono. Warstwę wodną przemyto 300 ml eteru i wszystkie warstwy eterowe połączono, przemyto wodnym roztworem chlorku sodowego, wysuszono (nad siarczanem sodowym) i zatężono pod próżnią do otrzymania pozostałości. Pozostałość chromatografowano w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym (5000 ml), stosując eter naftowy-eter (2:1) i otrzymano frakcję 10g pożądanego produktu zanieczyszczonego, frakcję 15,72g czystego produktu i frakcję 2,7 g zanieczyszczonego żądanego produktu. Frakcje 10,0 g i 2,7 g połączono z 4,7 g zanieczyszczonego żądanego produktu pochodzącego z innych podobnych reakcji. Mieszaninę poddano chromatografii na 1500 ml żelu krzemionkowego Merck, stosując eter naftowy - eter (2:1 i następnie 1:1) i otrzymano dodatkowo 8,00 g czystego, żądanego produktu.
C. [1S-(1<g,3g, 5a)]-2-[(fenylometoksy)metylo]-6-oksabicyklo [3.1.0]heksanol-3
Do roztworu zawierającego 29,63 g (0,ł45 mola) (1S-trans)-2-[(fenylometoksy)metylo]-3cyklopentenolu-1 i 400 mg acetyloacetonu wanadylu w 60 ml suchego dwuchlorometanu dodano w atmosferze azotu w ciągu 75 minut, utrzymując temperaturę 25°C, 87 ml (0,261 ml) 3 roztworu wodoronadtlenku IlIrz.butylu w 2,2,4-trójmetylopentanie. Mieszaninę reakcyjną mieszano w pokojowej temperaturze przez 16 godzin, a następnie ochłodzono do temperatury 0°C. W ciągu 1 godziny, utrzymując temperaturę poniżej 20°C dodano 150 ml nasyconego wodnego roztworu siarczynu sodowego i mieszaninę reakcyjną mieszano w pokojowej temperaturze 1,5 godzin. Warstwy rozdzielono i warstwę wodną poddano ekstrakcji 50 ml dwuchlorometanu. Warstwy organiczne połączono, przemyto 50 ml wody i wysuszono nad siarczanem sodowym, a następnie
169 403 zatężono pod próżnią i uzyskano pozostałość. Chromatografia pozostałości w kolumnie wypełnionej 2000 ml żelu krzemionkowego Merck, eluując z gradientem 33-50% eteru w eterze naftowym dała 24,19g czystego pożądanego produktu. Podobnie poddając chromatografii zanieczyszczone frakcje, na 400 ml żelu krzemionkowego Merck stosując eter naftowy - eter (1:1) otrzymuje się dodatkowo 2,71 g pożądanego produktu. Całkowita wydajność wynosi 26,90 g. Produkt ten wykazuje [α]22ο + 44,6°C (c, 1,0, CHCI3), 1 czystość optyczną około 87% (K. Biggadike i inni, J. Chem. Soc. Perkin Trans. 1, 549, (1988)).
D. [1S-(1a,2a,3e,5or)]-3-(Fenylometoksy)-2-[(fenylometoksy)metylo]-6-oksabicyklo[3.1.0]heksan
Do mieszaniny zawierającej 60% wodorek sodowy w oleju mineralnym (5,11 g, 0,128 mmola) w suchym tetrahydrofuranie (247 ml) w pokojowej temperaturze w atmosferze azotu wkroplono w ciągu 20 minut roztwór [1S-(1a,2a,3e,5a)]-2-[(fenylometoksy)metylo]-6-oksabicyklo[3.1.0]heksanol-3 (25,58 g, 0,116 mola) w tetrahydrofuranie (123 ml). Mieszaninę reakcyjną mieszano w pokojowej temperaturze przez 2 godziny i w temperaturze 40°C przez 1 godzinę, a następnie ochłodzono do temperatury pokojowej. Dodano 15,2 g (0,128 mola) bromku benzylu i 412 g jodku czterobutyloamoniowego i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny w temperaturze pokojowej. Dodano 20 ml etanolu i po 10 minutach usunięto rozpuszczalniki pod próżnią. Pozostałość rozpuszczano w wodzie (200 ml) i eterze (200 ml), a następnie warstwy rozdzielono. Warstwę wodną wyekstrahowano eterem (200 ml) 1 warstwy organiczne połączono, wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią uzyskując pozostałość. Poddając tę pozostałość chromatografii w kolumnie z żelem krzemionkowym Merc (2000 ml) i stosując gradient 33-50% eter w eterze naftowym uzyskuje się 27,21 g żądanego produktu.
E. [ 1 S-( 1 α,2β,3α,5β)]-5-[2-Amino-6-(fenylometoksy)-9H-pup/nylo-9]-3-(fenylometoksy)-2[(fenylometoksy)metylo]cyklopentanol
Do roztworu zawierającego 6,2 g (20 mmola) [1 S-( 1 a,2a,3e,5a)]-3-{fenylometoksy)-2-[(fenylometoksy)metylo]-6-oksabicyklo[3.1.0]heksanu i 9,64 g (40 mmoii) 2-amino-6-(fenylometoksy)-9H-puryny w 80 ml suchego dwumetyloformamidu dodano w trakcie mieszania, w temperaturze 60°C w atmosferze azotu 80 mg (10 mmoli) wodorku litowego. Temperaturę podniesiono do 125°C i mieszaninę reakcyjną mieszano w tej temperaturze przez 10 godzin i następnie w temperaturze pokojowej przez 6 godzin. Dodano 572^l (10 mmoli) kwasu octowego i po 10 minutach mieszaninę reakcyjną zatężono pod próżnią, i otrzymano pozostałość. Pozostałość tę poddano chromatografii w kolumnie wypełnionej 200 ml żelu krzemionkowego Merck, stosując eluent o gradiencie: dwuchlorometan do 5% metanolu w dwuchlorometanie. Otrzymano 9,03 g częściowo oczyszczonego żądanego produktu. Chromatografia tej substancji w kolumnie wypełnionej 1000 ml krzemionki Silic AR CC-7, stosując eluent o gradiencie: chloroform - 12% etanolu w chloroformie doprowadziła do uzyskania 6,63 g czystego produktu.
F. [1S-(1a,2e,3a,5e)]-5-[2-[[(4-Metoksyfenylo)-dwufenylometylo]amino]-6-(fenylometoksy)-9H-purynylo-9]-3-(fenylometoksy)-2-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentanol
Do roztworu 5,45 g (9,89 mmola) [1S-(1a,2e,3a,5e)]-5-[2-amino-6-(fenylometoksy)-9H-purynylo-9]-3-fenylometoksy/-2-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentanolu w 75 ml suchym dwuchlorometanie, w atmosferze azotu, dodano 3,37g (10,9mmola) p-anizylochlorodwufenylometan, 2,35 ml (16,8 mmola) trójetyloaminy 140 mg 4-dwumetyloaminopirymidyny i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny. Mieszaninę reakcyjną przemyto 5% wodnym roztworem wodorowęglanu sodowego (30 ml), a następnie 10 ml wody, suszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią otrzymując pozostałość. Pozostałość tę poddano chromatografii w kolumnie wypełnionej 600 ml krzemionki Silic AR OC-7 w chloroformie i eluowano mieszaniną chloroform-etanol (99:1). Uzyskano 1,5 g czystego żądanego produktu. Chromatografia zanieczyszczonych frakcji w- kolumnie wypełnionej 700 ml krzemionki Silic AR OC-7 w chloroformie stosując jako eluent mieszaniną chloroform-etanol (99,5:0,5) prowadzi do otrzymania 4,54g żądanego produktu.
169 403
G. [2R-(2a,3e,3e,5a)]-5-[2-[[(4-Metoksyfenylo)dwufenylometylo]amino]-6-(fenylometoksylo)9H-pui7nyk)-9]-3-(fenylomcnoksy)-24©enyl()nueoksylo)metylo]cyklopentanon
Do roztworu [1S-( 1<a,2e,3a,5e)]-5-[2-^[[((4r^(^tt^l<s;^l^<^r^;^lo)<^’^uf(^ny]^omeitylo]amino]-6-[(fenylometoksy)-9H-purynylo-9]-3-(fenylometoksy)metylo]cyklopentanol (4,10g, 4,88 mmola, wysuszonego na drodze zatężenia pod próżnią z suchego toluenu) w suchym dwumetylosulfotlenku (12 ml) w temperaturze pokojowej, i w atmosferze azotu dodano 3,08 g (14,9 mmola) 1,3-dwucykloheksylokarbodwuimidu i 0,239 g (2,49 mmola) kwasu metylofosfonowego. Mieszaninę reakcyjną mieszano w pokojowej temperaturze przez 4 godziny i następnie przechowywano w temperaturze -20°C przez 16 godzin. Po ogrzaniu do temperatury pokojowej, dodano 60 mg dwuwodzianu kwasu szczawiowego w 8 ml metanolu i powstałą mieszaninę mieszano przez 2,5 godziny. Mieszaninę reakcyjną przesączono i przesącz rozcieńczono dwuchlorometanem i wodą. Warstwę organiczną przemyto 3 razy 70 ml wody, wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią otrzymujące pozostałość. Pozostałość została rozpuszczona w 10 ml dwuchlorometanu, przesączona i zatężona pod próżnią aż do otrzymania pozostałości. (Widmo ^H NMR wykazało obecność nieprzereagowanego 1,3-dwucykloheksylokarbodwuimidu). Pozostałość rozpuszczono w 9 ml dwumetylosulfotlenku i następnie potraktowano 150 mg kwasu metylofosfonowego w 6 ml metanolu i 60 mg dwuwodzianu kwasu szczawiowego. Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny i poddano obróbce jak to poprzednio opisano otrzymując surowy, żądany produkt w ilości 3,73 g.
H. Kompleks cynk - czterochlorek tytanu - dwubromometan
Kompleks ten wytworzono zgodnie ze sposobem L. Lombardo, Tetr. Let., 23, 4293 (1982). 11,5ml (0,105mola) czterochlorku tytanu wkroplono powoli do mieszanej mieszaniny 28,76g (0,44 mola) pyłu cynkowego i il 0 ml (0,14 3 mola) dwubromometan u w 300 ml sucheg o tetrahydrofuranu w temperaturze -40°C w atmosferze azotu. Mieszaninę ogrzano do temperatury 5°C przez 30 minut, a następnie mieszano w temperaturze 5°C przez 4 dni w atmosferze argonu. Zawiesinę przechowywano w temperaturze -20°C w atmosferze azotu i ogrzano do temperatury pokojowej przed użyciem.
I. [ 1 S-( 1 a, 3 <α,4β) j-N-K+M e eoksy fe n y lo)dwuf'e ny lom e tylo]-6-(fe ny lome toksy)-9-[ 2- metyle no4-(fenykrmetoksy)]-3-[(fenylometoksy/metylo]-cyklopentylo]-9H-pnrhngamina-2
Do roztworu 1,80 g (2,19 mmola) [2R-(2α,4β,5α)]-5-[2-[[(4-metoksyfenylo)dwufhnylomhtylo]aming]-6-[(fenylometoksy)-9H-pubynylo-9]-3-(fenylomhtoksy)metylo-2-[(fhnylgmetgksy)mhtylo]chklgpentanonn w 40 ml suchego dwnualgbgmetanu, w atmosferze azotu dodano zawiesinę kompleksu cynk-czterochlorek tytann-dwuUbomomhtan w tetbaaydbofnbanle (otrzymanego w przykładzie IH) (40 ml, ca. 12,3 mmoli). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 3 godziny i powoli wlano do mieszaniny nasycony wodny roztwór wodorowęglanu sodowego (200 ml) w yduchlorometanle (200 ml). Po 20 minutowym mieszaniu mieszaninę przesączono przez celit. Celit przemyto dwuchlorometanem i warstwy przesączu rozdzielono. Warstwę wodną wyekstrahowano dwuchlorometanem i połączone warstwy organiczne wysuszono nad siarczanem magnezowym, a następnie odparowano uzyskując pozostałość. Pozostałość rozpuszczono w dwuuhlgrometanle i przesączono przez celit. Przez zatężenie przesączu uzyskuje się surowy żądany produkt w postaci 1,43 g pozostałości.
J. [lS-(iα,3α,4β)]-2-Amino-1,9-diaydbo-9-[2-metyleno-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylomhtoksy/metylo)-cyklopentylo]-6H-puryngn-6
Mieszaninę zawierającą 2,5 g surowej [iS-(1<α,3α,4β)]-N-[(4-metgksyfenylg)dwufenylgmhtykr|-6-(lenykgΏetoksy)-9-[2-metyleno-4--ffnylometoksyl-3-[[ffnylometoksy/methio)-cyklopentykr]9H-pubyngaminy-2, 25 ml tetraaydrofubann, 25 ml metanolu i 12,5 ml 3N kwasu solnego ogrzewano przez 2,5 godziny w temperaturze 50°C i następnie ochłodzono do temperatury pokojowej. Odczyn pH doprowadzono do wartości 7,3 za pomocą 1N wodorotlenku potasowego i mieszaninę poddano ekstrakcji 3 porcjami po 120 ml octanu etylowego i zatężono pod próżnią do otrzymania pozostałości, którą wprowadzono do kolumny wypełnionej 340 ml żelu krzemionkowego Merck w 3% etanolu w chloroformie. Chowano przy gradiencie 3-20% etanolu w chloroformie i otrzymano 316 mg żądanego produktu.
169 403 9
K. [ 1 S-( 1 G^aA^^-Amino-1,9-dihydro-9-[4-hydroksy-3-(hydroksymetylo)-2-metylenocyklopentylo]6H-purynon-6
W trakcie mieszania do roztworu 304 mg (0,673 mmola) [1S-(1a,3a,4e)]-2-amino-1,9-dihydro9-[2-metyleno-4(f'enylometoksy)-3-[[feny!ometoksyymetylo]cyklopentylo]-6H-purynonu-6 w 12 ml suchego dwuchlorometanu w temperaturze -78°C w atmosferze azotu dodano 6,7 ml (6,7 mmola) 1M roztworu trójchlorku boru w dwuchlorometanie. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze -78°C przez 2 godziny i następnie w temperaturze -40°C przez 30 minut. Po ochłodzeniu do temperatury -78°C powoli, przez 10 minut dodano 60 ml metanolu. Podczas ogrzewania do temperatury pokojowej, mieszaninę zatężono pod próżnią, a następnie zatężono cztery razy z 40 ml porcji metanolu. Pozostałość rozpuszczono w 5 ml metanolu i 5 ml wody, a odczyn pH doprowadzono do wartości 6,8 przy pomocy 1N wodorotlenku potasowego. Po zatężeniu pod próżnią otrzymaną zawiesinę wprowadzono do kolumny wypełnionej 16 ml żywicy CHP-2OP (prod. firmy Mitsubishi Chemical Industries Ltd., 75-150 micronów) w wodzie. Eluowano mieszaniną acetonitrylu i wody przy gradiencie wody - 3% acetonitrylu w wodzie i zatężaniu frakcji pod próżnią. Otrzymano żądany produkt w postaci ciała stałego w ilości 115 mg o tt. >220°C oraz [g]22d + 34° (c, 0,3, woda).
Analiza elementarna dla C12H15N 5O 3 · 0,9H2O
Obliczono: C 49,12 Η 5,ΊΊ N 23,87
Stwierdzono: C 49,17 H 5,87 N 23,81
Przykład II. [ 1 S-( 1 er, 3cr ,4/3)]-1 -[4-Hydroksy-3-(hydroksymetylo)-2-metylenocyklopentylo]5-metylo-(1H,3H)-plrymidynodion[2,4
A. [ 1 S-( 1 α,2β,3α,4β)]-1-[2[Hydroksy-4[(eenylometoksy)-3-[(eenylometoksy/metylo]cyklopentylo^-metylo-UH^Hj-pirymidynodion^A
Mieszaninę 3,10g (10 mmola) [1S-(1<G,2α2,3β,5α)]-3-(eenylometoksy)-2-[(fenylometoksy/metylo][6-oksablcyklo-[3.1.0]heksanu (wysuszonego przez zatężanie pod próżnią w trzech 10 ml porcjach suchego toluenu) i 2,52 g (20 mmoli) tyminy w 40 ml suchego dwumetyloformamidu w atmosferze argonu umieszczono w łaźni olejowej w temperaturze 55°C i mieszano przez 5 minut. Dodano wodorek sodowy w ilości 240 mg (60% roztworu wodorku sodowego w oleju mineralnym, 6 mmola) i temperaturę podniesiono do 140°C. Po 62 godzinach mieszaninę reakcyjną ochłodzono do temperatury pokojowej i szybko schłodzono (zahartowano) przez dodanie 0,45 ml kwasu octowego lodowatego. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią (55°/l mm), a pozostałość rozcierano z dwuchlorometanem i przesączono. Odparowanie przesączu dało 4,93 g pozostałości, którą wprowadzono do kolumny wypełnionej 140 g żelu krzemionkowego Merck w dwuchlorometanie. Elucja dwuchlorometanem i następnie 3% metanolem w dwuchlorometanie doprowadziła do uzyskania 1,89 g czystego, żądanego produktu i 2,03 g zanieczyszczonego produktu. Chromatografia frakcji 2,03 g żelu krzemionkowego Merck z użyciem dwuchlorometanu i następnie 3% roztwór metanolu w dwuchlorometanie doprowadziła do uzyskania dodatkowych 0,90 g żądanego czystego produktu. Całkowita ilość wynosiła 2,79 g żądanego produktu.
B. [lS[(1α,3α,4β)]-5-Metylo-1[[2[Okso-4-(eenylometoksy-3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo-( 1 H,3H)-pirymidynodion-2,4
Do roztworu zawierającego 2,74g (6,28ml) [1S-(1a,2e,3a,4e)]-1-E2-hydroksy-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy/metylo]cyklopentylo]-5-metylo-(1H,3H)-pirymidynodionu-2,4 (wysuszonego przez zatężanie pod próżnią z dwóch 25 ml porcji suchego toluenu) i 12,5 ml suchego dwumetylosulfotlenku w pokojowej temperaturze w atmosferze argonu dodano 3,88 g (18,5mmole) 1,3-dwucykloheksylokarbodwuimidu i 0,301 g (3,14 mmola) kwasu metylofosfonowego.
Mieszaninę reakcyjną mieszano w pokojowej temperaturze przez 3 godziny, pozostawiono przez całą noc w temperaturze -20°C i mieszano w temperaturze pokojowej przez-2 godziny. Dodano 2,5 ml metanolu i 2 mg dwuwodzianu kwasu szczawiowego a następnie mieszaninę reakcyjną mieszano przez 4 godziny. Mieszaninę reakcyjną przesączono i substancję stałą przemyto dwuchlorometanem. Przesącz rozcieńczono do objętości 250 ml przy pomocy dwuchlorometanu, po czym przemyto wodą (3X 100 ml), wysuszono nad siarczanem sodowym i odparowano do
169 403 otrzymania pozostałości 3,64 g. (Widmo ’HNMR wykazało obecność nieprzereagowanego 1,3dwucykloheksylokarbodwuimidu). Pozostałość wysuszono na drodze zatężenia pod próżnią z 25 ml bezwodnego toluenu. Do wysuszonej pozostałości dodano 12 ml bezwodnego dwumetylosulfotlenku, 83 mg (0,86 mmola) kwasu metylofosfonowego, 6 ml bezwodnego metanolu i 25 mg dwuwodzianu kwasu szczawiowego. Mieszaninę poddawano mieszaniu przez 4 godziny w temperaturze pokojowej w atmosferze argonu, przesączono i przemyto dwuchlorometanem. Przesącz rozcieńczono dwuchlorometanem do objętości 250 ml, przemyto wodą (5 X 100 ml), wysuszono nad siarczanem sodowym, odparowano do otrzymania 2,83 g surowego produktu żądanego jako pozostałości.
C. [1 S-( 1 α,3α,4β)]-5-Metylo-1-[2-metyleno-4-(eenylometoksy)-3-[(eenylometoksy/metylo]cyklopentylo]-(1H,3H)-pirymidynodion-2,4
Do powyższego, surowego [ 1S-( 1 a,3a,4e)]-5-Metylo-1 -[2-okso-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy/metylo]cyklopentylo]-(1H,3H)-pirymidynodionu-2,4 (2,81 g) (wysuszonego przez zatężanie pod próżnią z trzech porcji 25 ml suchego toluenu) w 100 ml suchego dwuchlorometanu w atmosferze argonu dodano 41 ml (12,6 mmola) zawiesiny kompleksu cynk-czterochlorek tytanudwubromometan w tetrahydrofuranie (Przykład I. H)._Mieszaninę reakcyjną mieszano w pokojowej temperaturze przez 4 godziny i następnie 0,7 ml wielokrotności usunięto. 1 ml nasyconego roztworu wodorowęglanu sodowego dodano do tej wielokrotności i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 5 minut. Mieszaninę poddano ekstrakcji dwuchlorometanem (3 razy) i ekstrakt dwuchlorometanowy wysuszono nad siarczanem magnezu i odparowano do otrzymania pozostałości. Pozostałość rozpuszczono w dwuchlorometanie, przesączono przez Celit i odparowano do uzyskania pozostałości, której widmo IR (w dwuchlorometanie) wykazało słabe pasmo przy 1755-1745 cm’’, wskazujące na obecność wyjściowego ketonu. Dodatkową ilość 10 ml (3 mmola) kompleksu cynk-czterochlorek tytanu-dwubromometan dodano do mieszaniny reakcyjnej i mieszanie kontynuowano przez 1,5 godziny. Badanie mieszaniny reakcyjnej przez analizę IR wykazało bardzo słabe pasmo przy 1755-1745 cm’1.
Mieszaninę reakcyjną wlano do 250 ml nasyconego wodnego roztworu wodorowęglanu sodowego w dwuchlorometanie (250 ml), mieszano gwałtownie przez 15 minut i przesączono przez Celit. Warstwy w przesączu rozdzielono i warstwę wodną poddano ekstrakcji dwuchlorometanem. Połączone ekstrakty dwuchlorometanowe wysuszono nad siarczanem magnezu i odparowano do uzyskania pozostałości, którą rozpuszczono w dwuchlorometanie. Po przesączeniu, dwuchlorometan zatężono do uzyskania pozostałości (2,44 g), którą wprowadzono do kolumny wypełnionej 200 g żelu krzemionkowego w chloroformie. Elucja w kolumnie chloroformem (1000 ml) i następnie mieszaniną octan etylu-chloroform (15:85) doprowadziła do uzyskania 690 mg pożądanego produktu.
D. [1S-(1a,3a,4e)]-1-[4-Hydroksy-3-(hydroksymetylo)-2-metylocyklopentylo]-5-metylo-(1H,3H}-pirymidynodion-2,4
Do poddawanego mieszaniu roztworu zawierającego 463 mg (1,07 mmola) [1S-(1a,3a,4e)]-5metylo-1 -[2-metyleno-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy/metylo]cyklopentylo]-( 1H,3H)-pirymidynodionu-2,4 i 19 ml suchego dwuchlorometanu w temperaturze -70°C w atmosferze argonu dodano w przeciągu 5 minut, 10,7 ml 1M roztwór trójchlorku boru w dwuchlorometanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano do temperatury -40°C przez 2,5 godziny i następnie ochłodzono do temperatury -70°C. Suchy metanol (20 ml) dodano kroplami przez 5 minut i następnie łaźnię chłodzącą usunięto. Po 30 minutowym mieszaniu, mieszaninę zatężono pod próżnią do uzyskania pozostałości. Pozostałość zatężano cztery razy z 20 ml porcji suchego metanolu i następnie rozpuszczono w metanolu (10ml)-i wodzie (6 ml). Odczyn pH doprowadzono do wartości 7,0 stosując 0,5 N roztwór wodorotlenku potasowego i metanol usunięto pod próżnią. Zawiesinę wodną umieszczono w kolumnie (pojemność 32 ml) wypełnionej żywicą CHP 2OP w wodzie. Elucja wodą i następnie 5% i 10%o metanolem w wodzie prowadzi do otrzymania 194 mg produktu w postaci substancji bezpostaciowej. Połączono ją z 70 mg pozostałości z innej szarży i poddano liofilizacji z wody. Otrzymano 215 mg pożądanego produktu o temperaturze topnienia 52-60°C i [ot]22d + 59° (c, 0,3, woda).
Analiza elementarna: C12H16H 2O4 · 0,5H 2O
Obliczono: C 55,53 H 6,53 Ν IO58O
Stwierdzono: C 55,49 H 6,29 N 10,84.
169 403 11
Przykład III. |'1S-(h7,3a,4e)]-^-^/\mino-1-[(4-hydroksy-3-hydroksymetyIo)-2-metylenocyklopentylo]-( 1 H)-pirymidynon-2,4
A. [1S-(1a,2e, 3e,4e)]-1-|2-Hydroksy-4-(fenylometoksy)-3-[(fenyllomjttoksy,/metylGjcyklopentylo]-( 1 HO-pirymidynon-Z
Do roztworu 3,28 g (10,6 mmola) [1S-(1α,2α,3β,5α)]-3-(fenylometoksy)-2-[(fenylGmetoksy)metylo]-6-oksabicyklo-[3.1.0]heksanu w suchym dwumetyloformamidzie (40 ml) dodano 2,37 g (21,2 mmola) uracylu i 60% roztwór wodorotlenku sodowego w oleju mineralnym (254 mg, 6,34 mmola). Zawiesinę ogrzewano w temperaturze 140°C przez 5 dni w atmosferze azotu i następnie ochłodzono do temperatury pokojowej. Dodano 1,2 ml kwasu octowego i rozpuszczalniki usunięto pod próżnią. Pozostałość poddano chromatografii w kolumnie wypełnionej 400 ml żelu krzemionkowego Merck w dwuchlorometanie i eluowano przy gradiencie stężeń dwuchlorometanu do 5% metanolu w dwuchlorometanie. Otrzymano 2,68 g pożądanego produktu w postaci pozostałości.
B. [1S-(1α,3α,4β)]-1-[2-Okso-4-(fenylolometoksy)-3-[(fenylometoksy)metylG]cyklopentylo](1 H,3H)-pirymidynodion-2,4
Roztwór 2,58 g (6,11 mmola) [1S-( 1a,2e,3a,4e)]-1-[2-hydroksy-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy)metylG]cyklopentylG]-(1H,3H)-pirymidynodiGnu-2,4 (wysuszonego przez zatężanie pod próżnią z suchego toluenu), 3,77 g (18,3 mmola) 1,3-dwucykloheksylokarbodwuimidu i 293 mg (3,05 mmola) kwasu metylofosfonowego w 15 ml suchego dwumetylosulfotlenku mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez 5 godzin. Dodano 75 mg dwuwodzianu kwasu szczawiowego w 10 ml metanolu i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 4 godziny a następnie przesączono. Osad przemyto 80 ml dwuchlorometanu i połączono przesącz z cieczą myjącą. Połączone ciecze poddano ekstrakcji wodą (3 X 50 ml), wysuszono siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią do uzyskania pozostałości. Pozostałość rozpuszczono w 20 ml chloroformu, przesączono przez celit, zatężono pod próżnią. Otrzymano 2,61 g surowego pożądanego produktu.
C. [1S-(1α,3α,4β)]-1-[2-Metyleno-4-(fenylometGksy)-3-[(fenylGmetGksy)metylG]cyklGpentylo]-(1H,3H)-pirymidynodion-2,4 ml (13,5 mmola) zawiesiny kompleksu cynk-czterochlorek tytanu-dwubromometan w tetrahydrofuranie (Przykład 1. H) dodano do roztworu 2,61 g surowego [1S-( 1 ar,3cr,4/3)]-1 -[2-okso4-(fenylornetoksy)-3-[(ffnylometoksy)metylo]cylkopentylo]-(1H,3H)-pirymidynGdiGnu-2,4(wysuszonego za pomocą zatężania pod próżnią z suchego toluenu) w 40 ml suchego dwuchlorometanu i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny w atmosferze azotu w temperaturze pokojowej. Dodano dodatkowo 10 ml 0,3 M kompleksu cynk-czterochlorek tytanu-dwubromometan i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny w temperaturze pokojowej, a następnie przechowywano przez 16 godzin w temperaturze -80°C. Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej i wlano do 250 ml nasyconego wodnego roztworu wodorowęglanu sodowego i 250 ml dwuchlorometanu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę i następnie przesączono przez celit. Warstwy przesączu rozdzielono i warstwę organiczną poddano ekstrakcji wodą (2X100 ml). Wszystkie warstwy organicze połączono, wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią do uzyskania pozostałości 2,5 g. Pozostałość tę poddano chromatografii na żelu krzemionkowym Merck (400 ml, w chloroformie) eluując gradientem: chloroform - 30% octanu etylowego w chloroformie. Otrzymano 700 mg pożądanego produktu.
D. [ 1 S-( 1 α,3α,4β)]-1 -2-MetylenG-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy)metylG]cyklopentylo]-4-( 1H- 1,2,4-triazoliIo-1 )-(1 H)-pirymidynon-2
Do poddawanego mieszaniu roztworu 494 mg (1,18 mmola) [ 1S-( 1 ατ,3α,4β)]-1 -[2-metyleno-4(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy)metylG]cyklGpentylG]-( 1H,3H)-pirymidynodiGn-2,4-u w suchej pirydynie (4 ml) w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu dodano 4-chlorofenylodwuchlorofosforanu (518pl, 3,19 mmola). Po upływie 5 minut dodano 448 mg (6,49 mmola) 1,2,4triazolu i mieszaninę reakcyjną mieszano przez-5 dni. Rozpuszczalniki usunięto pod próżnią, a pozostałość rozpuszczono w dwuchlorometanie (100 ml) i poddano ekstrakcji wodą (2X20 ml) i 5% roztworem wodorowęglanu sodowego (2X20 ml). Warstwę organiczną wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią. Otrzymano 586 mg surowego pożądanego produktu.
169 403
E [1S-(1a,3a,4e)]-4-Amino-1-[2-metyleno-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo]-( 1 H)-pirymidynon-2 ml stężonego wodorotlenku amonowego dodano do roztworu 586 mg surowego [1S(1 α,3α,4β)]-1 -[2-metyleno-4-(fenylometoksy-3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo]-4-( 1H-1,2,4triazolilo-1)-(1H)-pirymidynonu-2 w 12 ml dioksanu (oczyszczonego przez przepuszczenie przez zasadowy tlenek glinu). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez 16 godzin. Dodano dodatkowo 1 ml wodorotlenku amonowego i mieszaninę reakcyjną mieszano jeszcze 3 godziny. Po usunięciu rozpuszczalników pod próżnią, pozostałość rozpuszczono w dwuchlorometanie (75 ml). Roztwór dwuchlorometanowy poddano ekstrakcji 5% roztworem wodorotlenku sodowego (2 X 20 ml), wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią do uzyskania pozostałości. Pozostałość tę poddano chromatografii w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym Merck (100 ml, w chloroformie), eluując gradientem 2% do 8% metanolu w chloroformie. Otrzymano 177 mg pożądanego produktu.
F. [ 1 S-( 1 a,3a ,4/ł)]-4-Amino-1 -[4-hydrohsy-3-hydroksymetylo)-2-metylenocykropektolo]-( 1H]pirymidynon-2
Do roztworu 164 g (0,393 mmola) [ 1 S-( 1 a,34,4e)]-4-amino-1-[2-metyleno-4-(fenylometoksy)3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo]-(1H)-pirymidynonu-2 w 8 ml suchego dwuchlorometanu w temperaturze -78°C w atmosferze azotu dodano w ciągu 3 minut 3,93 ml (3,93 mmola) 1M roztworu trójchlorku boru w dwuchlorometanie. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 1,5 godziny w temperaturze -78°C i następnie dodano 9 ml metanolu w ciągu 5 minut. Po ogrzaniu mieszaniny reakcyjnej przez 20 minut do temperatury pokojowej, rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, a pozostałość zatężono z metanolu (3X15 ml). Pozostałość rozpuszczono w wodzie i metanolu, a odczyn pH doprowadzono do wartości 7 przy pomocy 1N roztworu wodorotlenku potasowego. Metanol usunięto pod próżnią, a wodną zawiesinę wprowadzono do kolumny wypełnionej żywicą CHP 2OP (70 ml, w wodzie). Elucja kolumny przebiegała gradientem: woda do 20% metanolu w wodzie. Otrzymano 48 mg pożądanego produktu w postaci substancji stałej o temperaturze topnienia 75-78°C i [4]22d +51 (c, 0,29, woda).
Analiza elementarna dla: C11H15N3O3 · 1,34H2O
Obliczono: C 50,56 H 6,82 N 16,08
Stwierdzono: C 50,98 H 6,31 N 16,06
Przykład IV. [1S-(1 α,3α,4β)]-1 -[4-Hydroksy-)-(hydroksymetylo)-2-metylenocyklopentyloj-5-jodo-(1H,3H)-pirymidynodonodion-2,4
A. [1S-(1ć4,34,4β)]-1-[4-Hydroksy-4-(fenylometoksy)j3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo]-5^-j^ido-(1H,3H)-pirymidonodion-2,4
Do roztworu 1,32mg (3,12mmola) [1S-(1ί4,2β,)4,4β)]-1-[2-hydroksy-4-(fenylometoksy)-3[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo]-(1H,3H)-pirymidonodionu-2,4 w 50 ml suchego dioksanu dodano 1,59 g (6,25 mmola) jodu i 4,1 ml (3,34 mmola) 0,8 N kwasu azotowego. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze 90°C przez 3 godziny i po ochłodzeniu do temperatury pokojowej dodawano nasycony roztwór tiosiarczanu sodowego aż do uzyskania trwałego jasnopomarańczowego koloru. Dodano 50 ml wody i mieszaninę poddano ekstrakcji dwuchlorometanem (3 X 70 ml). Ekstrakt organiczny wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią do uzyskania pozostałości. Chromatografię tej pozostałości prowadzono w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym Merck (100 ml; w dwuchlorometanie) stosując gradient: dwuchlorometan do 3% etanolu w dwuchlorometanie. Uzyskano 895 mg pożądanego produktu.
B. [ 1S-( 1α,3α,4β)]-5-Jodo-1 -[2-okso-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy)cyklopentylo](1 H,3H)-pirymidynodion-2,4
Roztwór 687 mg (1,25 mmola, wysuszonego na drodze zatężania pod próżnią z suchego toluenu) [ 1S-( 1 α,2β;3σ,4β)]-1 -[2-hydroksy-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo]j5-Jodo-(1H,3H)jpirymidynodion-2,4 w suchym dwuchlorometanie (4ml) dodano do zawiesiny 801 mg (2,13 mmola, wysuszonego pod próżnią nad pięciotlenkiem fosforu) dwuchromianu pirydyniowego 801 mg, wysuszony w temperaturze 325°C rozkruszony na sicie molekularnym 3A. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez
169 403 godziny i przesączono przez bibułę filtracyjną nr 1 Whatman'a. Osad przemyto dwuchlorometanem, a przesącz zatężono pod próżnią do uzyskania pozostałości w 30 ml octanu etylowego. Przesączenie tej mieszaniny przez filtr nylonowy (Rainin 66) o średnicy oczek 0,2gm warstwą celitu oraz watą szklaną i zatężenie pod próżnią dało 544 mg surowego produktu.
C. Kompleks cynk-czterochlorek tytanu-dwubromometan
Kompleks ten wytworzono zmodyfikowanym sposobem L. Lombardo, Tetr. Let., 23, 4293 (1982). Do poddawanego mieszaniu pyłu cynkowego (10,59 g, 0,162 mola) i dwubromometanu (4,96 ml, 0,071 mola) w suchym tetrahydrofuranie (150 ml) w temperaturze -40°C w atmosferze azotu powoli dodano kroplami czterochlorek tytanu (5,75 ml, 0,0523 mola). Po dodaniu mieszaninę mieszano w temperaturze 5°C w atmosferze argonu przez 4 dni. Mieszaninę przechowywano w temperaturze -20°C w atmosferze argonu i ogrzewano do temperatury pokojowej przed zastosowaniem.
D. [1S-(1a,3a,4e)]-5-Jodo-1-[2-metyleno-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometok.sy)metylo]cyklopentylo]-( 1H,3H)-pirymidynodion-2,4
Do roztworu 428 mg (0,783 mmola, wysuszonego na drodze zatężania pod próżnią w suchym toluenie i tetrahydrofuranie) w 9,5 ml suchego dwuchlorometanu dodano zawiesinę kompleksu cynk-czterochlorek tytanu-dwubromometan (7,83 ml, 2,35 mmol) wytworzoną w przykładzie IV.C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez 3 godziny i następnie wlano ją powoli do mieszaniny 100 ml nasyconego roztworu wodorowęglanu sodowego w 75 ml dwuchlorometanu. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę i przesączono przez celit stosując dwuchlorometan. Warstwy przesączu rozdzielono i warstwę wodną poddano ekstrakcji octanem etylowym. Warstwy organiczne połączono, wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią do uzyskania pozostałości. Chromatografia tej pozostałości w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym Merck (100 ml, w dwuchlorometanie) stosując gradient: 1% do 5% etanolu w dwuchlorometanie doprowadziła do otrzymania 243 mg pożądanego produktu.
E. [1S-(1a,3a,4e)]-1-[4-Hydroksy-3-(hydroksymetylo)-2-metylenocyklopentylo]-5-jodo(1 H,3H)-pirymidynodion-2,4
Do roztworu 200 mg (0,368 mmola, wysuszonego na drodze zatężania z toluenu) [1S(1a,3a,4e)]-5-jodo-1-[2-metyleno-4-(fenyloksymetoksy)-3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo](lH,3H)-pirymidynodionu-2,4 w 7,5 ml dwuchlorometanu w temperaturze -78°C w atmosferze azotu dodano, w ciągu 3 minut, 3,68 ml (3,68 mmola) 1 M roztworu trójchlorku boru w dwuchlorometanie. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 2 godziny w temperaturze -78°C i następnie dodano 10 ml metanolu w ciągu 5 minut. Mieszaninę reakcyjną ogrzano do temperatury pokojowej w ciągu 20 minut i odparowano pod próżnią do uzyskania pozostałości. Pozostałość zatężano z metanolu (3X10 ml) i rozpuszczono w metanolu i wodzie. Odczyn pH nastawiono do wartości 7,1, stosując 0,1 M roztwór wodorotlenku potasowego, mieszaninę zatężono do usunięcia metanolu i wprowadzono do kolumny chromatograficznej wypełnionej 50 ml żywicy CHP 20P w wodzie. Elucja przy gradiencie: woda do 50% metanolu w wodzie doprowadziła do uzyskania 69 mg pożądanego produktu w postaci substancji stałej, który połączono z 9 mg dodatkowego produktu uzyskanego z podobnej reakcji w małej skali“otrzymując 78 mg pożądanego produktu w postaci substancji stałej o temperaturze topnienia 180°C (z rozkładem) i [α]22ο +63° (c, 0,29, metanol).
Analiza elementarna dla C11H13JN2O4 · 0,32H2O
Obliczono: C 35,172 H 3,72 N 7,58
Stwierdzono: C 35,97 H 3,55 N 7,32.
Przykład V. [1S-( 1 a,(E),3a,4/f)]-5-[2-Bromoe'tynylo)-1 -[<Lhydroksy-3-(hydroksymetylo-22t metylenocyklopentylo]-(1H,3H)-pirymidynodion-2,4
A. Ester metylowy kwasu [lS-( 1 a (E1-2β,3α,4$1]-3-)],2j3,42Tetrahydro-l-[2-hydrhksy-4s (fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo]-2,4-dwuokso-5-pirymidylo]-2-proplOj nowego
Mieszaninę 0,195 g (0,871 mmola) octanu palladu (II), 0,456 g (1,74 mmola) trójfenylofosfiny i 2,56 ml (0,0183 mmola) trójetyloaminy w 200 ml dioksanu (oczyszczonego na zasadowym tlenku glinu i odgazowanego pod próżnią) ogrzewano przez 10 minut w temperaturze 90°C w atmosferze azotu. Do mieszaniny dodano roztwór 6,70 g (0,0122 mola, wysuszonego ma drodze zatężania pod
169 403 próżnią z suchego toluenu) [1S-(1a,2e,3a,4e)]-1-[2-hydroksy-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo]-5-jodo-(1H,3H)-pirymidynodionu-2,4 i 3,23 ml (0,0366 mola) akrylanu metylu w 20 ml odgazowanego dioksanu i mieszaninę reakcyjną ogrzewano w temperaturze 90°C przez 4,5 godziny. Następnie dodano 5 g celitu i po okresie 15 minutowego mieszania w temperaturze 90°C, gorącą zawiesinę przesączono przez celit i przemyto 80 ml chloroformu. Przesącz i ciecz z przemywania połączono i zatężono pod próżnią do uzyskania pozostałości, którą rozpuszczono w 400 ml chloroformu. Chloroform przemyto 100 ml wody, wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią do otrzymania pozostałości. Chromatografia tej pozostałości w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym Merck (800 ml, w dwuchlorometanie), przy gradiencie: chloroform do 5% etanolu w chloroformie dała 2,21 g żądanego produktu.
B. Kwas f1S-(1ćr(f:)2-^/33^o:4^/3)j-3-t 1 .!3i4kTetiahyvdro-l-(_2^-^h^ydlr('kss_v4:-_(fcryvk?nrttoksy)^;[[(f^n_vo)metoksy)metylo]cyklopentylo]-2,4-dwuokso-5-pirymidynylo]-2-propionowy
Roztwór 2,98g (5,88mmola) estru metylowego kwasu [^-(1α(Ε),2β,3α,4β)]-3-[1,2,3,4tetrahydro-1-[2-hydrokky-4-(fenylomftokss)-3-[(fenylometoksy)mftylo)cyklopfntylo]-2,4dwuokso-5-pirymidynylo]-2-propionowego, 45 ml tetrahydrofuranu i 29,4 ml (58,8 mmola) 2N wodorotlenku potasowego mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez 2,5 godziny, po czym mieszaninę ochłodzono do temperatury 0°C i odczyn pH nastawono na wartość 2 stosując 6N kwas solny. Tetrahydrofuran usunięto pod próżnią a mieszaninę rozcieńczono wodą i poddano ekstrakcji octanem etylu (3 X 200 ml). Ekstrakt octanu etylu wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią. Otrzymano 3,14g żądanego produktu.
C. [1S-(1α(E),2β,3α,4β))-5-[2-Bromoetenylo)---[2-hydroksy-4-(fenylomftoksy)-3-[(ffnylomftokky)metylo]cyklopentylo]-( 1 H,3Hy-pirymidynodion-2,4
Do roztworu 2,89 g (5,88 mmola wysuszonego przez odparowanie pod próżnią suchego dwumetyloformamidu) kwasu [ 1S-( 1 α(Ε),2β,3α,4β)]-3-[ 1,2,3,4-tetrahydro-1 -[2-hydroksy-4-(fenylomftoksy)-3-[(fenylometokky)metylo]cyklopentslo]-2,4-dwuokso-5-pirymidynylo]-2-propionowego w 35 ml suchego dwumetyloformamidu dodano 1,76 g (17,64 mmola) wodorowęglanu potasowego i 1,05 g (5,88 mmola) N-bromosukcynimidu i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną przesączono i zatężono pod próżnią do otrzymania pozostałości. Pozostałość tę poddano chromatografii w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym Merck (400 ml, w dwuchlorometanie) i eluowano przy gradiencie: dwuchlorometan do 5% etanolu w dwuchlorometanie. Otrzymano 1,59 g frakcji zawierającej żądany produkt i sukcynimid oraz 620 mg frakcję składającą się z surowego żądanego produktu. Chromatografia tej 620 mg frakcji prowadzona na żelu krzemionkowym Merck (100 ml, w dwuchlorometanie), stosując wyżej wymieniony gradient doprowadziła do uzyskania frakcji zawierającej 120 mg żądanego produktu i sukcynimid. Frakcję 1,59 g i frakcję 120 mg rozpuszczono w 100 ml dwuchlorometanu i roztwór przemyto 50 ml rozcieńczonego tiosiarczanu sodowego, 1 M wodorowęglanem potasowym (3 X 50 ml) i wodą (50 ml), wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią. Otrzymano 1,56 g czystego żądanego produktu.
D. [-S-(1ff(E),3σ,4β))-5-[2-Bromoetsnylo)---[2-okso-4-((enylometoksy)-3-[((enylometoksy)mftsΊo]cyklopentslo]-(-H,3H)-pirymιdynodion-2,4
Do roztworu-1,32 g (2,5 mmola, wysuszonego przez odparowanie pod próżnią z suchego toluenu) [ 1S-( 1 a(E),2e,3a,4e)]-5-(2-bromoetynylo)-1 -[2-hydroksy-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylomftoksy)metylo]cyklopentylo]-(1H,3Hy-pirymidynodionu-2,4 w 10 ml suchego dwumetylosulfotlenku dodano 1,55 g (7,5 mmola) 1,3^<dwi^<^^l^lc^ł^^l^£^y^ll^l^^i-bodwuimidu i 120 mg (1,25 mmola) kwasu metylofosfonowego, mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez 5 godzin. Roztwór 30 mg dwuwodzianu kwasu szczawiowego w 4 ml metanolu dodano do mieszaniny reakcyjnej, po czym mieszanie kontynuowano przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną przesączono i osad przemyto dwuchlorometanem. Połączony przesącz macierzysty i ciecz z przemywania (około 80 ml) przemyto wodą (4 X 40 ml), wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią. Otrzymano 1,45 g surowego produktu.
E. [1S-(-α(E),3α,4β)]-5-[2-Bromoetynslo)---[2-mftyleno-4-(ffnyloksymetoksy)-3-[(fenylometokss)metslo]-csklopentylo]-( 1H,3H)-pirymidsnodion-2,4
Do roztworu 1,45 g surowego (wysuszonego przez odparowanie pod próżnią z suchego toluenu) [-S-(-α(E),3ff,4β)]-5-(2-bromoftynylo)---[2-okso-4-(fenylometokky)-3-[((enylometoksy) mftslo]csklopentslo]-(-H,3H)-pirymldsnodionu-2,4 w 30 ml suchego dwuchlorometanu dodano
169 403 ml (7,5 mmola) zawiesiny kompleksu cynk-czterochlorek tytanu-dwubromometan w tetrahydrofuranie (otrzymanego w przykładzie IV C). Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu przez 5 godzin, po czym wlano ją do 200 ml nasyconego roztworu wodorowęglanu sodowego i 200 ml dwuchlorometanu. Po mieszaniu przez 45 minut, mieszaninę przesączono przez celit. Warstwy przesączu rozdzielono i warstwę organiczną przemyto wodą (200 ml), wysuszono nad siarczanem sodowym i zatężono pod próżnią uzyskując pozostałość. Pozostałość tę poddano chromatografii w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym Merck (600 ml, w chlorometanie) stosując gradient: chloroform do 15% octanu etylu w chloroformie. Otrzymano 400 mg substancji stałej zawierającej 362 mg żądanego produktu i 38 mg 1,3-dwucykloheksylomocznika.
F. [ 1 S-( 1 α(Ε ),3(E4y3)]-4-(2-Bromoeoynylo)-l-[o)-hydroksy-3-(yydroksymetylo)-2lonetylenocyklopentylo]-( 1H,3H)-pirymidynGdiGn-2,4
Do roztworu zawierającego 362 mg (0,769 mmola) [1S-(1α(E),dα,4β)]-5-(2-bromoetynylG)-1[2-metyl)no-4-(fenylometoksy)-3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo]-(1H,dH)-pirymidynGdionu-2,3 (wysuszonego przez odparowanie pod próżnią z suchego toleunu) w 10 ml suchego dwuchlorometanu w atmosferze azotu w temperaturze -78°C dodano 7,69 ml (7,69 mmola) 1M trójchlorku boru w dwuchloeometanin. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze -78°C przez 1 godzinę i następnie powoli dodano 12 ml metanolu. Po ogrzewaniu mieszaniny w temperaturze pokojowej przez 30 minut rozpuszczalniki usunięto pod próżnią, a pozostałość zatężono pod próżnią z metanolu (2X20 ml). Pozostałość rozpuszczono w metanolu i wodzie, odczyn pH nastawiono na wartość 7, stosując 0,1 N wodorotlenek potasowy. Po zatężeniu pod próżnią, do usunięcia metanolu, wodną zawiesinę wprowadzono do kolumny wypełnionej żywicą CHP 2OP (40 ml, w wodzie). Elucja tej kolumny przy gradiencie: woda - 50% metanol w wodzie doprowadziła do uzyskania 78 mg czystego żądanego produktu i 92 mg m^czyszczonej substancji. Chromtogeafia tej 92 mg frakcji na żywicy CHP 2OP (40 ml, w wodzie) przy zastosowaniu gradientu:
30-60% metanol w wodzie dała dodatkowe 21 mg czystego żądanego produktu. Całkowita wydajność wynosiła 99 mg żądanego produktu o temperaturze topnienia >220°C i [α]22ο + 62° (c, 0,3, metanol).
Analiza elementarna dla: C13H15N 2O4Br · 1,5H2O
Obliczono: C 44,8- H 4,51 N 8,04
Stwierdzono: C 44,94 H 4,31 N 7,91
Przykład VI. [1R-(]α,3α,5β]]33=(6-Amino-9H-pu)yyylo-9r-5-hydook)y22-me)ylenocyklopentanometanol
A. [lS-(lα,2/1,3α,5,d]]-5-(6-Amino-9H-purypylo-9)-3-()ydylometoy)yO-2-))r2yylometoy)y)metylojcyklopentanol
Do 1,82 g (5,85 mmola, wysuszonego przez odparowanie pod próżnią z suchego toluenu) [ 1 S-(1σ,2σ,3β,5σ)]-3-(fenylometoksy)-2-[(feny)ometoksy)metylo]-6-oksabicyklo[3.1.0]-heksanu w 41 ml suchego dwumetyloformamidu, w atmosferze argonu, dodano 1,58 g (11,7 mmola) adeniny, po czym dodano 31 mg (3,9 mmola) wodorku litu. Mieszaninę poddawaną mieszaniu, umieszczono w łaźni w temperaturze 60°C i temperaturę podwyższono do 130°C. Po 19 godzinach utrzymywania w temp. 130°C, mieszaninę ochłodzono do temperatury 40°C i dodano 0,29 ml (5 mmola) kwasu octowego. Dwume^ro^am^ odparowano pod próżnią, a pozostałość roztarto z dwuchlorometanem, po czym przesączono. Otrzymano 1,60 g części nierozpuszczalnych i 3,01 g pozostałości po odparowaniu przesączu. Chromatografia tej 3,01 g frakcji w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym Merck (160 g, w dwuchlGrome-anie) stosując elucję dwuchlGrome-anem i następnie 3% m)tanGlem w dwuchlGeGmetanie doprowadziła do uzyskania 1,26 g żądanego produktu. W wyniku rozcierania tej 1,60 g frakcji w dwuchromianie, przesączenia i odparowania przesączu otrzymano dodatkowo 77 mg żądanego produktu.
169 403
B. [1S-(1<G,2β,3α,5β)]-5-[6-(Acetyloammo)-9H[purynylo-9]-3-(eenyloksymetoksy)-2[[(eenylometoksy)metylo]cyklopentanol
Do poddawanego mieszaniu roztworu 1,33 g (3 mmoli, wysuszonego przez odparowanie z suchej pirydyny) [ 1S-( 1 α,2β,3α,5β)]-5-(6-ammO[9H[purynylo-9)[3[(eenylometoksy)-2-[(eenylometoksy)metylo]cyklopentanolu w 15 ml suchej pirydyny w temperaturze pokojowej, w atmosferze argonu dodano kroplami 1,91 ml (15 mmoli) chlorotrójmetylosilanu. Po 30 minutach dodano 1,41 ml (15 mmoli) bezwodnika octowego i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny w temperaturze pokojowej, po czym mieszaninę ochłodzono do 0-5°C i dodano kroplami 3 ml wody. Mieszanie kontynuowano przez 5 minut, a następnie dodano 3 ml 29% wodorotlenku amonowego. Po 25 minutowym mieszaniu, mieszaninę odparowano pod próżnią do uzyskania pozostałości, którą rozpuszczono w dwuchlorometanie i 5% wodnym roztworze wodorowęglanu potasowego. Warstwy rozdzielono i wodną warstwę (pH 7,5) poddano ekstrakcji i dwuchlorometanem (3 X). Warstwy dwuchlorometanowe połączono, przemyto 5% wodorowęglanem potasowym, wysuszono nad siarczanem sodowym i odparowano pod próżnią do uzyskania pozostałości. Chromatografia tej pozostałości w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym (130 g, w dwuchlorometanie) stosując elucję przy gradiencie: dwuchlorometan -5% metanol w dwuchlorometanie doprowadziła do uzyskania 1,23 g żądanego produktu.
C. [2R[(2α,3β,5α)]-5-[6-(Acetyloammo)-9H-purynylo-9]-3-(eenylometoksy)-2-[(fenylometoksyjmetylo^yklopentanon
Do roztworu 610 mg (1,25 mmola, wysuszonego przez odparowanie z suchej mieszaniny dwuchlorometan-toluen /1:1 /) [ 1S-( 1 a,2e,3a,5e)]-5-[6-(acetyloamino)-9H-purynylo-9]-3-(fenylometoksy)-2[[(eenylometoksy)metylo]cyklopentanolu w 2 ml suchego dwumetylosulfotlenku dodano 773 mg (3,75 mmola) 1,3-dwucykloheksylokarbodwuimidu i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze pokojowej w atmosferze argonu. Po 4 godzinach dodano 1,5 ml suchego metanolu i 15 ml dwuwodzianu kwasu szczawiowego i mieszaninę przechowywano w temperaturze -20°C w atmosferze azotu przez 16 godzin. Mieszaninę następnie mieszano w temperaturze pokojowej, w atmosferze argonu przez 4 godziny i przesączono stosując dwuchlorometan. Przesącz odparowano do uzyskania pozostałości, którą rozpuszczono w dwuchlorometanie. Dwuchlorometanowy roztwór przemyto wodą, wysuszono nad siarczanem sodowym i odparowano pod próżnią do uzyskania pozostałości. Dodano dwuchlorometanu, po czym przesączono i zatężono pod próżnią. Uzyskano 629 mg surowego żądanego produktu.
D. [1S-(1a,3a,4e)]-9-[2-Metyleno-4-(feenylometoksy)-3-[(fenylometoksy)metylo]cyklopentylo]-9H-purynoamina-6
Do roztworu 629 mg (wysuszonego przez odparowanie z suchej mieszaniny tetrahydrofurantoluen /1:1 /) [2R-(2α,3β,5G:)][5-[6-(acetyloamino)-9H[purynylO[9][3-(eenylometoksy)[2[[(eenylometoksy)metylo]cyklopentanonu w 20 ml suchego dwuchlorometanu, w pokojowej temperaturze w atmosferze argonu dodano 12,5 ml (3,75 mmola) zawiesiny kompleksu cynk-czterochlorek tytanu-dwubromometan w tetrahydrofuranie (otrzymanego według przykładu I. H.). Mieszaninę reakcyjną mieszano 4 godziny, po czym wlano do 80 ml nasyconego roztworu wodorowęglanu sodowego. Dodano 80 ml dwuchlorometanu i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 50 minut, po czym przesączono przez celit, stosując dwuchlorometan. Warstwy przesączu rozdzielono. Warstwę wodną poddano ekstrakcji dwuchlorometanem i wszystkie warstwy dwuchlorometanowe połączono, wysuszono nad siarczanem magnezowym i zatężono pod próżnią do uzyskania pozostałości. Pozostałość tę poddano chromatografii w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym Merck (38 g, w dwuchlorometanie) stosując elucję przy gradiencie: dwuchlorometan -3% metanolu w dwuchlorometanie. Otrzymano 48 mg czystego, żądanego produktu i 173 mg zanieczyszczonego żądanego produktu. Chromatografia tej 173 mg frakcji w kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym Merck (13 g), stosując wyżej wymieniony gradient doprowadziła do uzyskania dodatkowych 28 mg żądanego produktu w postaci pozostałości. Całkowita wydajność żądanego produktu wyniosła 76 mg.
E. [1R-(1a,3a,5e)]-3-(6-Amino-9H-purynylo-9)-5-hydroksy-2-metylenocyklopentanometanol
Do poddawanego mieszaniu roztworu 142 mg (0,32 mmola) [1S-(1a,3a,4e)]-9-[2-metyleno-4(eenylometoksy)-3-[(eenylometoksy)metylo]cyklopentylo]-9H-purynynoaminy-6 w 6,5 ml suchego dwuchlorometanu, w temperaturze -70°C, w atmosferze argonu dodano kroplami, w ciągu 4 minut
169 403
3,2 ml (3,2 mmola) 1M trójchlorku boru w dwuchlorometanie i mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze -70°C przez 1,5 godziny. Dodano 6 ml suchego metanolu w ciągu 3 minut, po czym mieszaninę ogrzano do pokojowej temperatury i odparowano pod próżnią do uzyskania pozostałości. Pozostałość zatężono pod próżnią z (3X6 ml) porcji metanolu i rozpuszczono w 4 ml metanolu i 2 ml wody. Odczyn pH nastawiono na wartość 8,8 stosując 1N roztwór wodorotlenku potasowego i mieszaninę zatężono do uzyskania pozostałości, którą wprowadzono w postaci wodnej zawiesiny do kolumny wypełnionej żywicą CHP 2OP (17 ml, w wodzie). Elucję prowadzono przy gradiencie; woda - 20% metanolu w wodzie. Po liofilizacji uzyskano 35 mg żądanego produktu w postaci substancji stałej o temperaturze topnienia 52-58°C.
P-0''
Wziór 6
169 403 fYcHrWzór 7 o
BXO'·
Wzór 8
Ri
O HO ró'
Bn-0 H
P-0
Wzór 9
Ri
Bn-0 ? P-Ó
Wzór 10
OBn
N-^NA
H
Wzór 12
K Ή
Wzór 11
Nnh2
OBn <z ll Ϊ
H.0 Ν-ΛΝ^ΝΗ2
Wzór 14
Wzór 17
169 403
P“O' Wzór 18 νη-ρ2
Wzór 21
Departament Wydawnictw UP RP Nakład 90 egz
Cena 4,00 zł

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    Sposób wytwarzania nowych pochodnych cyklopentylopuryny i cyklopentylopirymidyny o ogólnym wzorze 1, w którym R1 oznacza ugrupowanie o wzorze 2, 3, 4 i 5, znamienny tym, że związek o wzorze 6, w którym P oznacza grupę zabezpieczającą, korzystnie grupę benzylową, ewentualnie podstawioną grupę tritylową lub sililową, a Bn oznacza grupę o wzorze 7 poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze R1H, który jest ewentualnie zabezpieczony, a R1 ma wyżej podane znaczenie, z wytworzeniem związku pośredniego o wzorze 9, w którym R1, P i Bn mają wyżej podane znaczenie, po czym związek pośredni o wzorze 9 utlenia się z wytworzeniem związku pośredniego o wzorze 10, w którym R1, P i Bn mają wyżej podane znaczenie i następnie związek pośredni o wzorze 10 poddaje się reakcji z reagentem metylenującym z wytworzeniem związku pośredniego o wzorze 11 i usuwa się benzylową grupę zabezpieczającą, grupę zabezpieczającą P i jakiekolwiek grupy zabezpieczające występujące w ugrupowaniu R1 i otrzymuje się pożądany związek o wzorze 1, w którym R1 ma wyżej podane znaczenie.
PL91292101A 1990-10-18 1991-10-18 Sposób wytwarzania nowych pochodnych cyklopentylopuryny i cyklopentylopirymidyny PL PL PL169403B1 (pl)

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US59956890A 1990-10-18 1990-10-18

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL292101A1 PL292101A1 (en) 1992-08-10
PL169403B1 true PL169403B1 (pl) 1996-07-31

Family

ID=24400159

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL91292101A PL169403B1 (pl) 1990-10-18 1991-10-18 Sposób wytwarzania nowych pochodnych cyklopentylopuryny i cyklopentylopirymidyny PL PL

Country Status (28)

Country Link
US (1) US5206244A (pl)
EP (1) EP0481754B1 (pl)
JP (1) JP2994117B2 (pl)
KR (1) KR0160523B1 (pl)
CN (1) CN1030916C (pl)
AT (1) ATE157095T1 (pl)
AU (1) AU634423B2 (pl)
BR (1) BR1100846A (pl)
CA (1) CA2053339C (pl)
CY (2) CY2063B1 (pl)
DE (3) DE69127336T2 (pl)
DK (1) DK0481754T3 (pl)
ES (1) ES2104673T3 (pl)
FI (1) FI109905B (pl)
GR (1) GR3025395T3 (pl)
HK (1) HK1001343A1 (pl)
HU (1) HU213207B (pl)
IE (1) IE913451A1 (pl)
IL (1) IL99755A (pl)
LU (1) LU91275I2 (pl)
NL (1) NL300241I1 (pl)
NO (2) NO179906C (pl)
NZ (1) NZ240053A (pl)
PL (1) PL169403B1 (pl)
PT (1) PT99281B (pl)
RU (1) RU2037496C1 (pl)
SG (1) SG70958A1 (pl)
ZA (1) ZA917894B (pl)

Families Citing this family (63)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
SK280882B6 (sk) * 1991-10-11 2000-08-14 The Du Pont Merck Pharmaceutical Company Cyklické močoviny, ich analógy a farmaceutické prípravky na ich báze
EP0630897A3 (en) 1993-06-25 1995-03-01 Bristol Myers Squibb Co 3-hydroxy-4-hydroxymethyl-2-methylene-cyclopentyl purines and pyrimidines.
WO1996001834A1 (en) * 1994-07-12 1996-01-25 Yamasa Corporation 2'-deoxy-2'-(substituted or unsubstituted methylidene)-4'-thionucleoside
WO1996019478A1 (en) * 1994-12-19 1996-06-27 Novartis Ag 6'-substituted carbocyclic nucleosides
GB9520363D0 (en) * 1995-10-05 1995-12-06 Chiroscience Ltd Compounds
WO1998009964A1 (en) * 1996-09-03 1998-03-12 Bristol-Myers Squibb Company IMPROVED PROCESS FOR PREPARING THE ANTIVIRAL AGENT [1S-(1α, 3α, 4β)]-2-AMINO-1,9-DIHYDRO-9-[4-HYDROXY-3-(HYDROXYMETHYL)-2-METHYLENECYCLOPENTYL]-6H-PURIN-6-ONE
US6444652B1 (en) * 1998-08-10 2002-09-03 Novirio Pharmaceuticals Limited β-L-2'-deoxy-nucleosides for the treatment of hepatitis B
WO2000009531A2 (en) * 1998-08-10 2000-02-24 Novirio Pharmaceuticals Limited β-L-2'-DEOXY-NUCLEOSIDES FOR THE TREATMENT OF HEPATITIS B
US6432966B2 (en) 1999-10-29 2002-08-13 Smithkline Beecham Corporation Antiviral combinations
CZ303395B6 (cs) 2000-02-29 2012-08-29 Bristol-Myers Squibb Co. Farmaceutický prostredek s nízkou dávkou entekaviru
CN101385732A (zh) * 2000-02-29 2009-03-18 布里斯托尔-迈尔斯斯奎布公司 低剂量艾替开韦制剂及其应用
US20020056123A1 (en) * 2000-03-09 2002-05-09 Gad Liwerant Sharing a streaming video
TWI275392B (en) * 2002-04-08 2007-03-11 Bristol Myers Squibb Co Low dose liquid entecavir formulations and use
US7153691B2 (en) * 2002-11-13 2006-12-26 G6 Science Corp. Method of identifying and assessing DNA euchromatin in biological cells for detecting disease, monitoring wellness, assessing bio-activity, and screening pharmacological agents
CN104788485B (zh) * 2002-12-11 2017-10-03 百时美-施贵宝爱尔兰控股公司 制备抗病毒药的方法
US7511139B2 (en) * 2004-06-04 2009-03-31 Bristol-Myers Squibb Company Process for the preparation of entecavir and novel intermediates thereof via carbon-silicon oxidation
TW200540175A (en) * 2004-06-04 2005-12-16 Bristol Myers Squibb Co Process for the preparation of entecavir and novel intermediates thereof via carbon-silicon oxidation
CN100379736C (zh) * 2005-05-13 2008-04-09 上海仲夏化学有限公司 恩替卡韦的制备方法
CN1699366A (zh) * 2005-06-03 2005-11-23 北京市典范科技有限责任公司 嘌呤衍生物
CN1907987B (zh) * 2005-08-03 2010-05-05 江苏正大天晴药业股份有限公司 恩地卡韦酸加成盐及其制备方法和用途
US20070060599A1 (en) * 2005-09-09 2007-03-15 Dimarco John D Crystalline forms of [1S-(1alpha, 3alpha, 4beta)]-2-amino-1,9-dihydro-9-[4-hydroxy-3-(hydroxymethyl)-2-methylenecyclopentyl]-6H-purin-6-one
CN101016299B (zh) * 2006-02-09 2010-05-12 北京典范科技有限责任公司 制备嘌呤衍生物的新方法
CN101130542B (zh) * 2006-08-24 2010-08-04 江苏正大天晴药业股份有限公司 抗病毒核苷类似物的合成方法
CN101210015B (zh) * 2006-12-26 2010-09-22 上海国创医药有限公司 一种乙肝治疗药物恩替卡韦的制备方法
CN101245068A (zh) * 2007-02-14 2008-08-20 浙江医药股份有限公司新昌制药厂 结晶型态的恩替卡韦及其制备方法和其药物组合物及用途
CN101074217B (zh) * 2007-04-04 2010-11-24 北京精华耀邦医药科技有限公司 通过制备色谱分离得到高纯度恩替卡韦关键中间体的方法
EP2514750B1 (en) 2007-06-18 2013-11-20 Sunshine Lake Pharma Co., Ltd Bromo-phenyl substituted thiazolyl dihydropyrimidines
US20090076038A1 (en) * 2007-09-14 2009-03-19 Protia, Llc Deuterium-enriched entecavir
US8173621B2 (en) 2008-06-11 2012-05-08 Gilead Pharmasset Llc Nucleoside cyclicphosphates
TW201010692A (en) 2008-06-19 2010-03-16 Public Univ Corp Nagoya City Univ Pharmaceutical composition for treatment or prevention of hbv infection
NZ593648A (en) * 2008-12-23 2013-09-27 Gilead Pharmasset Llc Nucleoside phosphoramidates
AU2009329872B2 (en) 2008-12-23 2016-07-07 Gilead Pharmasset Llc Synthesis of purine nucleosides
NZ617066A (en) * 2008-12-23 2015-02-27 Gilead Pharmasset Llc Nucleoside analogs
KR101150254B1 (ko) 2008-12-26 2012-06-12 한미사이언스 주식회사 신규 중간체 및 이를 활용한 엔테카비르 제조방법
CN101531660B (zh) * 2009-04-14 2012-07-04 安徽贝克联合制药有限公司 一种恩替卡韦一水合物的工业化生产工艺
WO2011046303A2 (en) * 2009-10-12 2011-04-21 Hanmi Holdings Co., Ltd. Novel method for preparing entecavir and intermediate used therein
US9700560B2 (en) * 2009-11-16 2017-07-11 University Of Georgia Research Foundation, Inc. 2′-fluoro-6′-methylene carbocyclic nucleosides and methods of treating viral infections
CN101759698B (zh) * 2009-12-15 2012-01-18 上海医药集团股份有限公司 一种恩替卡韦的制备方法
US8481728B2 (en) * 2010-02-16 2013-07-09 Scinopharm Taiwan, Ltd. Process for preparing entecavir and its intermediates
ES2644990T3 (es) 2010-03-31 2017-12-01 Gilead Pharmasset Llc Síntesis estereoselectiva de principios activos que contienen fósforo
CA2705953C (en) * 2010-05-31 2018-05-01 Alphora Research Inc. Carbanucleoside synthesis and intermediate compounds useful therein
EP2474548A1 (en) * 2010-12-23 2012-07-11 Esteve Química, S.A. Preparation process of an antiviral drug and intermediates thereof
EP2508172A1 (en) 2011-04-06 2012-10-10 Zentiva, a.s. Stable and uniform formulations of entecavir and preparation method thereof
CN102491960A (zh) * 2011-11-16 2012-06-13 福建广生堂药业股份有限公司 一种合成恩替卡韦的中间体及其制备方法和应用
EP2597096A1 (en) 2011-11-24 2013-05-29 Esteve Química, S.A. Process for preparing entecavir and intermediates thereof
CN103304375B (zh) * 2012-03-12 2017-04-12 浙江奥翔药业股份有限公司 恩替卡韦的合成中间体及其制备方法
JP2015520144A (ja) 2012-05-11 2015-07-16 アクロン・モレキュールズ・アクチェンゲゼルシャフトAkron Molecules Ag 疼痛の治療のための化合物の使用
KR102186030B1 (ko) 2012-10-29 2020-12-03 시플라 리미티드 항 바이러스성 포스포네이트 유사체 및 이의 제조를 위한 방법
EP2832351A1 (en) 2013-07-29 2015-02-04 Sanovel Ilac Sanayi ve Ticaret A.S. Multilayer Tablet Formulations Comprising Tenofovir and Entecavir
WO2015051900A1 (en) 2013-10-08 2015-04-16 Pharmathen S.A. Process for the preparation of entecavir through novel intermediates
KR101640504B1 (ko) * 2015-04-15 2016-07-18 동방에프티엘(주) 엔테카비르 일수화물의 제조방법
KR101640503B1 (ko) * 2015-04-15 2016-07-18 동방에프티엘(주) 엔테카비르 일수화물의 개선된 제조방법
JP6912100B2 (ja) * 2016-11-16 2021-07-28 国立研究開発法人国立国際医療研究センター 抗ウイルス活性等の生理活性を有するヌクレオシド誘導体
CN108203435B (zh) * 2016-12-16 2020-09-04 正大天晴药业集团股份有限公司 一种利用Boc保护基的恩替卡韦的制备方法
CN106749251A (zh) * 2017-01-17 2017-05-31 博瑞生物医药泰兴市有限公司 一种恩替卡韦中间体的合成与提纯方法
KR102197257B1 (ko) * 2017-10-19 2020-12-31 단국대학교 천안캠퍼스 산학협력단 엔테카비어 지방산 에스테르 유도체 수성현탁액의 안정화 조성물
CN109956975B (zh) * 2017-12-22 2020-11-06 浙江柏拉阿图医药科技有限公司 肝递送恩替卡韦前体药物核苷环磷酸酯化合物及应用
KR20210102364A (ko) * 2018-12-12 2021-08-19 얀센 바이오파마, 인코퍼레이트. 항바이러스제로서의 사이클로펜틸 뉴클레오시드 유사체
CN113024574B (zh) * 2019-12-25 2024-03-29 南通诺泰生物医药技术有限公司 一种氧杂二环己烷类化合物的制备方法
CN111732589B (zh) * 2020-06-08 2021-07-30 王乔 一种改进的恩替卡韦中间体合成工艺以及改进的恩替卡韦合成工艺
CN112625041A (zh) * 2020-12-25 2021-04-09 常州博海威医药科技股份有限公司 恩替卡韦的新制备方法以及中间体
CN115433188B (zh) * 2022-09-29 2024-07-12 苏州东瑞制药有限公司 一种恩替卡韦的制备方法
CN115819422A (zh) * 2022-12-13 2023-03-21 淄博矿业集团有限责任公司 恩替卡韦中间体制备新工艺方法及分析方法

Family Cites Families (11)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
IN164556B (pl) * 1986-03-06 1989-04-08 Takeda Chemical Industries Ltd
US5063233A (en) * 1986-11-14 1991-11-05 Ciba-Geigy Corporation N9 -cyclopentyl-substituted adenine derivatives useful as adenosine receptor agonists
EP0310673B1 (en) * 1987-03-19 1995-07-05 Yamasa Shoyu Kabushiki Kaisha 2'-alkylidenepyrimidine nucleoside derivatives, process for their preparation, and their use
NZ225906A (en) * 1987-08-26 1990-10-26 Merrell Dow Pharma Aristeromycin/adenosine derivatives and pharmaceutical compositions
US4997925A (en) * 1987-08-26 1991-03-05 Merrell Dow Pharmaceuticals Inc. 5'-deoxy-5',5'-dihalo adenosines and purine analogues
GB8815265D0 (en) * 1988-06-27 1988-08-03 Wellcome Found Therapeutic nucleosides
ES2057031T3 (es) * 1988-08-25 1994-10-16 Yoshitomi Pharmaceutical Compuestos de nucleosido de 2'-metilidenpirimidina, su uso y metodo para su produccion.
HU204843B (en) * 1988-09-27 1992-02-28 Merrell Dow Pharma Process for producing 2'-halogen-methylidene adenosine derivatives and pharmaceutical compositions comprising same
GB8916478D0 (en) * 1989-07-19 1989-09-06 Glaxo Group Ltd Chemical process
US5064961A (en) * 1989-12-18 1991-11-12 E. R. Squibb & Sons, Inc. Process for preparing an optically active cyclobutane nucleoside
US5057630A (en) * 1990-04-06 1991-10-15 Glaxo Inc. Synthesis of cyclopentene derivatives

Also Published As

Publication number Publication date
AU8559891A (en) 1992-04-30
NO914089L (no) 1992-04-21
RU2037496C1 (ru) 1995-06-19
ATE157095T1 (de) 1997-09-15
EP0481754A3 (en) 1992-09-16
HUT59109A (en) 1992-04-28
HU913283D0 (en) 1992-01-28
KR920008043A (ko) 1992-05-27
AU634423B2 (en) 1993-02-18
NO179906B (no) 1996-09-30
ZA917894B (en) 1993-03-31
FI914928L (fi) 1992-04-19
DE122006000069I1 (de) 2007-05-24
FI914928A0 (fi) 1991-10-18
PT99281A (pt) 1992-08-31
PT99281B (pt) 1999-04-30
CN1030916C (zh) 1996-02-07
HU213207B (en) 1997-03-28
NO914089D0 (no) 1991-10-17
JP2994117B2 (ja) 1999-12-27
DE69127336D1 (de) 1997-09-25
NL300241I1 (nl) 2006-12-01
JPH04282373A (ja) 1992-10-07
HK1001343A1 (en) 1998-06-12
CA2053339C (en) 2001-05-29
DE69127336T2 (de) 1998-01-02
ES2104673T3 (es) 1997-10-16
CY2063B1 (en) 1998-06-12
EP0481754A2 (en) 1992-04-22
EP0481754B1 (en) 1997-08-20
BR1100846A (pt) 2000-04-18
DK0481754T3 (da) 1997-09-15
US5206244A (en) 1993-04-27
DE122006000069I2 (de) 2012-04-19
NZ240053A (en) 1993-05-26
NO2006018I2 (no) 2008-10-20
IL99755A (en) 1996-08-04
SG70958A1 (en) 2000-03-21
PL292101A1 (en) 1992-08-10
CN1061972A (zh) 1992-06-17
FI109905B (fi) 2002-10-31
IE913451A1 (en) 1992-04-22
CA2053339A1 (en) 1992-04-19
KR0160523B1 (ko) 1998-12-01
GR3025395T3 (en) 1998-02-27
LU91275I2 (fr) 2007-06-16
IL99755A0 (en) 1992-08-18
NO2006018I1 (no) 2006-12-27
CY2006008I2 (el) 2016-10-05
NO179906C (no) 1997-01-08
CY2006008I1 (el) 2009-11-04

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL169403B1 (pl) Sposób wytwarzania nowych pochodnych cyklopentylopuryny i cyklopentylopirymidyny PL PL
DK170749B1 (da) 1-Pyrimidin-, 9-purin- eller 9-(8-azapurin)-forbindelser, fremgangsmåde til deres fremstilling samt ved fremgangsmåden anvendelige cyclobytanolderivater
HK1001343B (en) Hydroxymethyl ( methylenecyclopentyl ) purines and pyrimidines
CA1266862A (en) Antiviral compounds
PL159302B1 (pl) Sposób wytwarzania purynylowych i pirymidynylowych pochodnych cyklobutanów PL PL PL
HU195657B (en) Process for production of carbocyclic pirin nucleorids and medical compounds containing them
EP0608809B1 (en) Antiviral tetrahydropyrans
CA2062299C (en) Cyclopropane derivatives
CA2012851C (en) Purinyl and pyrimidinyl tetrahydrofurans
JP3146423B2 (ja) 置換プリン
US5340816A (en) Hydroxymethyl(methylenecyclopentyl) purines and pyrimidines
CA2073111A1 (en) Cycloalkyltriols containing cyclic substituents, processes and intermediate products for their preparation and their use as antiviral and antiparasitic agents
CA1339647C (en) Bis-(hydroxymethyl) cyclobutyl purines and pyrimidines
US5164520A (en) Intermediates for purinyl and pyrimidinyl tetrahydrofurans
US5145960A (en) Pyrimidinyl tetrahydrofurans
Nieto et al. Synthesis and antiviral activity of carbocyclic nucleosides incorporating a modified cyclopentane ring. Part 3: Adenosine and uridine analogues
EP0481320A1 (en) Novel cyclobutane derivatives