PL169295B1

PL169295B1 - Sposób usuwania dwutlenku siarki z gazów spalinowych PL PL

Info

Publication number: PL169295B1
Application number: PL91292275A
Authority: PL
Inventors: Lewis B Benson; Yungli J Lee
Original assignee: Dravo Lime Co
Priority date: 1990-11-06
Filing date: 1991-11-04
Publication date: 1996-06-28
Also published as: CA2050944C; EP0484637A1; ES2081400T3; PL292275A1; DE69114102D1; US5310498A; ATE129425T1; US5082639A; EP0484637B1; DE69114102T2; CA2050944A1

Abstract

1. Sposób usuwania dwutlenku siarki z gazów spalinowych przez kontaktowanie tych gazów w urzadzeniu przemywajacym z zawiesina wodna zawierajaca skladniki wapniowe do usuwania dwutlenku siarki, przy czym te skladniki wapniowe sa wprowadzane do zawiesiny przez dodawanie do niej wapna gaszonego otrzymanego przez zmieszanie wapna i wody, a czesc odcieku z urzadzenia przemywajacego, który zawiera stale czastki siarczynu wapnio- wego, jest klarowana, aby usunac z odcieku stale czastki siarczynu wapniowego jako uwodnionego szlamu, znamienny tym, ze do wapna dodaje sie wode zawierajaca sól wapniowa tlenku siarki w ilosci wystarczajacej do dostarczenia miedzy okolo 0,3 do 5,0 procent wagowych soli wapniowej tlenku siarki w stosunku do wapna. PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób usuwania dwutlenku siarki z gazów spalinowych z użyciem zmodyfikowanego wapna jako reagenta w urządzeniu przemywającym, w którym wapno modyfikuje się podczas gaszenia aby poprawić właściwości odwadniania uwodnionego szlamu siarczynu wapniowego usuwanego z układu przemywającego.

Znany sposób usuwania dwutlenku siarki z gazów spalinowych polega na użyciu wodnej zawiesiny wapna lub innego składnika wapniowego, korzystnie wzbogaconego w magnez, do przemywania płynących w przeciwprądzie gazów spalinowych w urządzeniu przemywającym. Wapno, podczas usuwania dwutlenku siarki z gazów spalinowych, tworzy siarczyn wapniowy, który jest usuwany z układu przemywającego jako strumień odsączony z odcieku układu przemywającego. Strumień odsączony przechodzi do odstojnika lub zagęstnika a zagęszczoną zawiesinę lub szlam oddziela się od środowiska wodnego. Czynnik wodny zawraca się do układu przemywającego jako strumień cyrkulujący, natomiast szlam jest wyładowywany z układu

169 295 przemywającego i odrzucany ewentualnie po dalszym zagęszczeniu. Problemem pojawiającym się w tym procesie są właściwości słabego odwadniania szlamu siarczanu wapniowego usuwanego z układu przemywającego.

Właściwości słabego odwadniania szlamów siarczynu wapniowego z wapiennego układu przemywającego zwiększają koszty operacyjne takich systemów. Obecnie, możliwe jest dokonywanie jedynie bardzo ograniczonych ulepszeń, takich jak dodanie siarki lub tiosiarczanu albo polimerycznych flokulantów do układu, żeby poprawić charakterystyki odwadniania szlamu. Innym zbliżeniem się jest obniżenie zawartości ciał stałych w zawiesinie w celu zminimalizowania wtórnego zarodkowania krystalizacji, jednak nie jest to możliwe z powodu ograniczeń wynikających z konstrukcji układu przemywającego.

W procesach przemywania wapnem wzbogaconym w magnez, ze względu na dużą rozpuszczalność siarczynu magnezu i jego skłonność do tworzenia w roztworze par jonów, zawartość siarczynów a nie wodorosiarczynów jest podwyższona, podczas gdy poziom wapnia jest obniżony w odpowiednim stopniu do stężenia magnezu. Dlatego też układ przemywający jest bogaty w alkaliczność i kamień gipsowy nie tworzy się.

Jednak proces ten jest znany z tego, że daje szlam, który jest trudny do odwodnienia bez zastosowania wymuszonego utleniania, a więc szlam składa się w pierwszym rzędzie z siarczynu wapniowego i pewnej ilości wspólnie strąconego siarczanu wapniowego. Rozważane było przez J. Changa i T. Brna, Evaluoation of Solids Dewatering for a Pilot-Scale Thiosorbic Lime SO2 Scrubber, AIChE, 1987 National Meeting, Houston, Texas /kwiecień 1987/, że magnez powoduje pogorszenie właściwości odwadniania stałych produktów z odsiarczania gazu spalinowego /FgD/. P. Tseng i G. Rochell wykazali w Calcium Sulfite Hemihydrate: Crystal Growth Rate and Crystal Habit, Environmental Progress, 5/1/, str. 5 - 11 /1986/, że defekt kryształu półwodzianu siarczynu wapniowego, wywołany współstrącaniem siarczanu wapniowego, wpływa szkodliwie na fizyczną budowę kryształu a na skutek tego na sedymentację i właściwości odwadniania szlamu. Niską zawartość ciał stałych sugerowali również F.Bazek i wsp. w Effect of Wet Lime FGD Operating Conditions on Improving Particle Size and Dewatering of Sludge, Tenth Symposium on Flue Gas Desulfurization, listopad 17 - 21 /1986/ i L. Benson i wsp., Improving Sludge Dewatering in Magnesium-Enhanced Lime FGD System, Proceedings of the EPA/EPRI First Combined FGD and Dry SO2 Control Symposium. St. Louis, Missouri, październik /1988/ w celu ograniczenia do minimum wtórnego zarodkowania krystalizacji i w ten sposób podwyższania przeciętnego rozmiaru ziarn. W dodatku konfiguracja krystalizatora z podwójnym odprowadzaniem oddzielającym duże cząstki od drobnych zarodków i kierowanie do zagęstnika tylko dużych cząstek wydawało się obiecujące dla poprawienia właściwości odwadniania, jak sugerowali J. Chang i T. Brna, Gypsum Crystallization for Limestone FGD, Chemical Engineering Progress, 82: 51 /1986/.

Chociaż w celu poprawienia właściwości odwadniania szlamu prowadzono intensywne działania, to wciąż są pewne niezbadane obszary w tej dziedzinie, na przykład regulacja zarodniwania na powierzchni rozpuszczania wapna przez modyfikację właściwości chemicznych powierzchni wapna lub przez modyfikację drogi, którą wapno jest wprowadzane do systemu FGD.

Celem wynalazku jest poprawienie właściwości odwadniania szlamów odpływających dołem z zagęstnika wapiennego układu przemywającego i tą drogą obniżenie kosztów operacyjnych takiego układu.

Ponadto celem wynalazku jest obniżenie wstępnego zarodkowania siarczynu wapniowego w urządzeniu przemywającym i zwiększenie średniej wielkości cząstek siarczynu wapnia i ułatwienie odwodnienia szlamów wodnych z takiego układu.

Sposób usuwania dwutlenku siarki z gazów spalinowych przez przemywanie na mokro, w którym gazy kontaktuje się z wodną zawiesiną zawierającą składniki wapniowe z wapnem gaszonym dostarczającym tych składników wapniowych, w którym część odcieku z przemywania klaruje się w celu usunięcia stałych cząstek siarczynu wapniowego jako uwodnionego szlamu, polega według wynalazku na dodawaniu soli wapniowej tlenku siarki do wody używanej do wytwarzania wapna gaszonego. Wapno do używania w zawiesinie przemywającej jest gaszone wodą zawierającą między około 0,3 do 5,0 procent wagowych soli wapniowej tlenku

169 295 siarki w stosunku do wapna, co powoduje zwiększenie przeciętnego rozmiaru cząstek stałego siarczynu wapniowego wytwarzanych w tym procesie i ułatwia oddzielanie szlamu usuwanego z układu.

W korzystnym procesie prowadzonym sposobem według wynalazku jako wapniową sól tlenku siarki stosuje siarczyn wapniowy w części stałych cząstek siarczynu wapniowego pochodzących z klarowania odcieku z urządzenia przemywającego, albo po przesączeniu sklarowanego odcieku, albo oddzielonego inaczej, którą to część odcieku oddzielono ze stałych cząstek siarczynu wapniowego z urządzenia przemywającego.

Sposób według wynalazku będzie łatwiejszy do zrozumienia na podstawie dalszego opisu jego korzystnych procesów wykonania, które jedynie jako przykłady są zilustrowane na załączonych rysunkach. Fig. 1 jest schematem przepływowym korzystnego procesu prowadzonego zgodnie ze sposobem według wynalazku a fig. 2 jest ilustracją graficzną właściwości sedymentowania szlamów pochodzących z procesu prowadzonego według wynalazku w porównaniu ze szlamem ze znanego procesu przemywania.

Sposób według wynalazku jest udoskonalonym sposobem usuwania dwutlenku siarki z gazów spalinowych w urządzeniu przemywającym, w którym stosuje się składniki wapniowe do wymywania dwutlenku siarki z gazów, przy czym składniki wapniowe pochodzą z gaszonego wapna dostarczanego do układu przemywającego.

Sposób według wynalazku jest szczególnie użyteczny wtedy, gdy zawiesinę przemywającą wytwarza się z wodorotlenku wapnia i wodorotlenku magnezu, z tym, że ten ostatni jest dodawany w ilości zapewniającej dostarczenie skutecznej zawartości w ilości zapewniającej dostarczenie skutecznej zawartości jonu magnezu do wieży przemywającej, która wynosi między około 2500 do 9000 części na milion. Jak wiadomo ze stanu techniki, skuteczna ilość jonu magnezu w takim środowisku przemywającym jest taką ilością, która jest ponad i powyżej zawartości jonu chlorkowego środowiska wodnego obecnego w urządzeniu przemywającym. Ponieważ jony chlorkowe mają skłonność do zakłócania wpływu jonów magnezu obecnych w roztworze przemywającym, tylko te jony magnezu ponad i powyżej tych, które są konieczne do utworzenia chlorku magnezu w urządzeniu przemywającym, uważane są za skuteczne w usuwaniu dwutlenku siarki z gazu spalinowego.

W nawiązaniu do rysunku fig. 1, która przedstawia schematycznie proces prowadzony sposobem według wynalazku polegający na przemywaniu. Wilgotne urządzenie przemywające 1 ma dostarczane przez przewód 3 gazy spalinowe zawierające dwutlenek siarki, które to gazy przepływają przez urządzenie ku górze i zostają oczyszczone, a czyste gazy, po usunięciu z nich dwutlenku siarki, są odprowadzane z urządzenia przemywającego 1 przez wylot 5. Podobnie jak w znanych procesach, zawiesina wodna zawierająca składniki wapniowe, takiejak wodorotlenek wapniowy, kontaktuje się w przeciwprądzie z gazami spalinowymi w urządzeniu przemywającym 1 i przepływa przewodem 7 do zbiornika recyrkulacyjnego 9. Składnik wapniowy, taki jak wapno, ze zbiornika do gaszenia wapna 11, jest przepuszczany przewodem 13 do zbiornika magazynowego wapna gaszonego 15, a stamtąd jest doprowadzany przez przewód 17, w miarę potrzeby, do zbiornika recyrkulacyjnego 9. Recyrkulujący odciek z przemywania ze zbiornika recyrkulacyjnego płynie przez przewody 19,21 i 23 z powrotem do urządzenia przemywającego 1. Również, tak jak w znanym sposobie, strumień odsączany lub część odcieku z urządzenia przemywającego 1, ze zbiornika recyrkulacyjnego 9 i przewodu 19, zawierające stałe cząstki siarczynu wapniowego są pobierane przewodem 25 do zagęstnika 27, w którym odciek wodny ulega klarowaniu w celu usunięcia z niego stałych cząstek siarczynu wapnia jako szlamu, przy czym siarczyn wapnia jest usuwany jako odpływ przez przewód 29, natomiast sklarowana ciecz jest usuwana przez przewód 31 do recyrkulacji przez przewód 33 do przewodu 23 i zawracany do urządzenia przemywającego 1. Dodatkowa woda, jeżeli jest potrzebna w urządzeniu przemywającym 1, może być dostarczana w razie potrzeby przez przewód 35 do przewodu 33. Odciek z przewodu 29 jest przesyłany do separatora 37, takiego jak filtr lub wirówka, ze stałymi cząstkami siarczynu wapnia usuwanymi przez przewód 39, a przesącz lub oddzielona ciecz przez przewód 41. Przesącz lub ciecz są zawracane do układu w taki sposób, że zawraca się je przez przewód 41 do przewodu 25 i do zagęstnika, natomiast usunięta para może być w razie potrzeby,

169 295 usunięta z przewodu 41 przez przewód 42. Układ ten jest znany ze stanu techniki i był użyteczny w usuwaniu dwutlenku siarki z gazów spalinowych.

Zgodnie ze sposobem według wynalazku wodne wapno gaszone dodawane do wodnej zawiesiny przemywającej wytwarza się przez zmieszanie wapna, korzystnie zawierającego wodorotlenek magnezu w ilości dostarczającej skuteczną zawartość jonu magnezu między około 2500 do 9000 części na milion w urządzeniu przemywającym, i wody z wodą zawierającą sól wapniową tlenku siarki. Jak przedstawiono na rysunku, wapno ze źródła /nie pokazanego/ jest doprowadzane przez przewód 43 do lasownika wapna 11. W zbiorniku przygotowawczym 45 doprowadzana sól wapniowa tlenku siarki, taka jak siarczyn wapnia lub siarczan wapnia, znajduje się po doprowadzeniu przewodem 47 i jest mieszana z wodą dostarczaną do zbiornika przygotowawczego 45 przez przewód 49. Woda zawierająca sól wapniową tlenku siarki doprowadzana jest następnie przez przewód 51 do lasownika wapna 11, w którym jest używana do gaszenia wapna, które ma być użyte w zawiesinie wodnej do przemywania w urządzeniu przemywającym 1.

Sól wapniowa tlenku siarki, która jest dodawana do wody przeznaczonej do użytku przy gaszeniu wapna, może pochodzić z różnych źródeł, ale korzystnie jest pobierana z samego układu przemywającego. Na przykład jednym źródłem siarczynu wapnia jest odpływ z przewodu 29 pochodzący z zagęstnika 27. Z przewodu 29 potrzebna ilość odcieku zawierająca siarczyn wapniowy może być kierowana przez przewód odprowadzający 53 i przesyłana przewodem 47 w celu doprowadzenia do zbiornika przygotowawczego 45. Jeżeli jako źródło siarczynu wapniowegojest stosowany odciek z zagęstnika, to będzie konieczne odpowiednie rozcieńczenie świeżą wodą, żeby przeciwdziałać wyraźnemu pierwotnemu zarodkowaniu w wapnie gaszonym. Ilość świeżej wody rozcieńczającej w zbiorniku przygotowawczym 45 będzie zależała od parametrów konkretnego procesu przemywania, ale rozcieńczenie do około 50 do 200-krotnego w stosunku do objętości początkowej powinno wystarczyć. Ewentualnym innym źródłem soli wapniowej tlenku siarki są stałe osady z separatora 37, których część z przewodu 39 może być kierowana przez przewód 55 do przewodu 47 w celu doprowadzenia do zbiornika przygotowawczego 45.

Przykład.

Jako przykład sposobu według wynalazku zmodyfikowano postępowanie z zastosowaniem wapna gaszonego przez zmianę chemizmu procesów przebiegających na powierzchni cząstek wapnia. Do gaszenia wapna użyto wody nasyconej siarczynem wapnia lub siarczanem wapnia [ do 2,0 procent wagowych CaSCO 1/2 H2O lub CaSO4.2 H2O w stosunku do obecnego Ca/OH/2] zamiast do gaszenia wapna palonego złożonego z 89% CaO, 6 % MgO i 5% składników obojętnych. Składniki obojętne usuwano przez przepuszczanie zawiesiny wapna przez sito 0,149 mm. Następnie użyto zwykłej wody i rozcieńczenia zawiesiny wapna do wymaganego stężenia, którym było 5% wagowych. W urządzeniu do odsiarczania zastosowanym w badaniu, dla zapewnienia stałej szybkości produkcji CaSO3.1/2 H 2O i zgodnej z tym zawartości ciał stałych w zawiesinie przemywającej, do badań sedymentacji ustalono stałą szybkość zasilania wapnem, a szybkość przepływu SO2 była tak regulowana, żeby utrzymać stałą wartość pH 7,0. Strumień cieczy przemywającej zasilał w sposób ciągły, w tempie 100 ml/minutę, 5,5 litrowy reaktor przez co najmniej 4 godziny do zbliżenia się do stałego stanu operacji. Skład cieczy był zmieniany w celu regulowania stężeń Mg⁺⁺, SO3·' i SO4. Wapń i magnez analizowano przez miareczkowanie EDTA. Sodu i chlorku nie analizowano, ale wiadomo, że występowały one w cieczy. Siarczyny analizowano przez miareczkowanie jodometryczne, natomiast stężenia siarczanów otrzymano z obliczenia bilansowego. Mierzono rozkład wielkości cząstek. Szybkości sedymentacji mierzono w 1 litrowym, wyskalowanym cylindrze, w temperaturze pokojowej.

Przeprowadzono serie doświadczeń w celu ustalenia kontrolnego stanu odniesienia do zilustrowania wpływu modyfikowania wapna na właściwości odwadniania szlamu. Doświadczenia kontrolne /tabela 1 C-1 do C-4/ prowadzono przez zasilanie zwykłym wapnem, 5% wagowych, ze stałą szybkością, w celu absorbowania gazu spalinowego SCFM zawierającego 2000 ppm SO2, 8,5% O2 i resztę N 2. Te doświadczenia kontrolne zaplanowano również w celu zrozumienia indywidualnych wpływów magnezu i całkowitego siarczynu na wielkości cząstek stałych produktów, czyli półwodzianu siarczynu wapnia.

169 295

Tabela 1

Doświadczenia Składniki chemiczne	C-1	C-2	C-3	C-4
Na+	/mM/	153,8	280,6	0	0
Ca++	/mM/	2,1	1,2	10,0	1,7
Mg++	/mM/	26,2	8,6	290,0	312,0
Cl'	/mM/	28,5	40,5	400,0	340,5
SO3=	/mM/	11,5	42,9	10,8	76,0
SO4=	/mM/	80,5	92,0	90,0	70,0
Wielkość cząstek /μ/		46,9	29,8	42,9	23,6

Przy niskiej zawartości magnezu i całkowitych siarczynów /C-1/ przeciętna wielkość cząstek produktu była wyjątkowo duża, 46,9 mikronów. Należy tu podkreślić, że cząstki otrzymane w okresowym urządzeniu doświadczalnym są zwykle większe niż ich odpowiedniki w pełnej skali, w pierwszym rzędzie z powodu braku ścinania mechanicznego, a w związku z tym braku wtórnego zarodkowania. Tym niemniej tabela 1 wykazuje jasno, że zamiast wysokiej zawartości magnezu /C-3/, wysoka, całkowita zawartość siarczynów /C-2/ powoduje spadek wielkości cząstek, chociaż wysoka zawartość magnezu i wysoka całkowita zawartość siarczynów /C-4/ może synergicznie obniżać wielkość cząstek CaSCO. 1/2 H2O i działać szkodliwie na właściwości odwadniania szlamu. Przewidywano już, że to skuteczny magnez, stężenie molowe Mg++ dwa razy mniejsze od molowego stężenia Cl', pogarsza właściwości odwadniania szlamu /Chang i Brna, 1987, cytowane wyżej/. Jednak stężenie skutecznego magnezu jest proporcjonalne do sumy całkowitych siarczynów i siarczanów, ponieważ Mg⁺⁺ jest głównym kationem a SO3”, HSO3' i SO4 ” są głównymi anionami w cieczy przemywającej Mg-wapno. Skuteczny magnez może znacząco modyfikować budowę fizyczną kryształów CaSO 2.1/2 H2O. Jednak wyniki podane w tabeli 1 wskazują, że skuteczny magnez ma mały wpływ na wielkość cząstek CaSO3. 1/2 H2O. W dodatku, ze względu na porównywalne stężenia siarczanów w tych doświadczeniach kontrolnych, wyniki implikują, że wysokie całkowite stężenia siarczynów w znacznym stopniu zmniejszają rozmiary cząstek CaSO3.1/2 H2O, być może z powodu silnego zarodkowania wstępnego na powierzchni międzyfazowej rozpuszczających się cząstek wapna.

Zauważono, że szybkość rozpuszczania kamienia wapiennego była zmniejszana przez wysokie stężenie siarczanu lub całkowitego siarczynu /Rochelle i wsp., Limestone Dissolution in Flue Gas DesulfurizationEPA Cooperative Agreement R806251, 1983, str, 38, 39,42 - 44/, chociaż można było przewidywać inaczej zgodnie z następującymi reakcjami:

CaCO3 + HSOi -> CaSO3 + HCO.3 H1

CaCO3 + SO4 —> CaSO4 + CO3 1/21

Możliwym wyjaśnieniem jest skutek oślepiający. Innymi słowy, szybkie reakcje /1/ lub /2/ ułatwiają osadzanie na kamieniu wapiennym CaSO3 lub CaSO4. Przenoszenie masy CaCO 3 ze strony stałej powierzchni międzyfazowej na stronę ciekłą tej powierzchni zostaje wskutek tego stłumione z powodu powleczenia warstwą pyłową osadów CaSO3 i CaSO4.

Ta sama zasada może być zastosowana do kontrolnej szybkości rozpuszczania wapna a zatem do kontrolnego stężenia na powierzchni cząstek rozpuszczającego się wapna. Linia denna służy do kontrolowania względnego nasycenia CaSO3 a zatem jego wstępnego zarodkowania. Osadzenie CaSO3 lub CaSO4 na powierzchni wapna może być opisane następującymi reakcjami:

CaO + SO3“ + H2O -> CaSO3 + 2OH 1/31

CaO + SO4 + H2O -> CaSC>4 + 2OH /4/

Tabela 2 zestawia wyniki wpływów modyfikowanego wapna na właściwości odwadniania szlamu zgodnie z procesem według wynalazku. Wszystkie trzy doświadczenia, były prowadzone w obecności wysokiego stężenia magnezu i wysokiego całkowitego stężenia siarczynów /C-4/ w tabeli 1.

169 295

Tabela 2

Doświadczenie Wapno	C-4 zwykłe	A modyfikowane w/CaSO3 · Ul H2O	B modyfikowane w/CaSO4 · 2H2O
Składniki chemiczne Ca++	/mM/	1,7	3,3	2,5
Mg++	/mM/	312,0	305,0	295,9
Cl	/mM/	340,5	340,0	340,0
SO3”	/mM/	76,0	56,6	63,5
SO4”	/mM/	70,0	84,5	68,0
Wielkość cząstek /μ/		23,6	36,0	37,8

Wyniki wykazują, że zarówno CaSO^A/ jak i CaSO-ł/B/ modyfikują wapno / 2% w stosunku do wapna/ korzystnie zwiększając odpowiednio średnią wielkość cząstek krystalicznych CaSOa.1/2 H2O od 23,6 do 36,0 i 37,8 mikronów. Fig. 2 przedstawia wyniki badania sedymentacji końcowych zawiesin z tych trzech doświadczeń. Przedstawia ona wyraźnie, że szlamy otrzymane z zastosowaniem wapna modyfikowanego CaSO3A/ lub CaSO4/B/ osiadają znacznie szybciej niż szlam kontrolny /C-4/. Poza tym, końcowe objętości szlamu w wyniku łatwiejszego odwadniania szlamów otrzymanych z wapna modyfikowanego CaSO3 lub CaSO4 znacznie mniejsze niż objętość kontrolnego szlamu.

Sposób według wynalazku zgodnie z ilustracją przedstawioną w tabeli 2 powoduje wzrost wielkości cząstek od niewiele ponad 20 mikronów do prawie około 40 mikronów. W dodatku, początkowa szybkość sedymentacji zostaje zwiększona, co ilustruje fig. 2, około pięć razy a objętość szlamu, po osiadaniu przez noc, spada o 50%. Badanie pod mikroskopem optycznym wykazuje, że morfologia kryształu jest zmieniona.

Dodanie soli wapniowej tlenku siarki musi być przeprowadzone podczas gaszenia wapna w lasowniku wapna 11. Stwierdzono, że dodanie tego modyfikatora do zbiornika magazynowego wapna gaszonego 15 nie zapewnia korzyści możliwych do uzyskania w sposobie według wynalazku.

169 295

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób usuwania dwutlenku siarki z gazów spalinowych przez kontaktowanie tych gazów w urządzeniu przemywającym z zawiesiną wodną zawierającą składniki wapniowe do usuwania dwutlenku siarki, przy czym te składniki wapniowe są wprowadzane do zawiesiny przez dodawanie do niej wapna gaszonego otrzymanego przez zmieszanie wapna i wody, a część odcieku z urządzenia przemywającego, który zawiera stałe cząstki siarczynu wapniowego, jest klarowana, aby usunąć z odcieku stałe cząstki siarczynu wapniowego jako uwodnionego szlamu, znamienny tym, że do wapna dodaje się wodę zawierającą sól wapniową tlenku siarki w ilości wystarczającej do dostarczenia między około 0,3 do 5,0 procent wagowych soli wapniowej tlenku siarki w stosunku do wapna.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako sól wapniową tlenku siarki stosuje się siarczan wapnia lub siarczyn wapnia.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako sól wapniową tlenku siarki stosuje się siarczyn wapnia i sól tę do mieszania wapna i wody dostarcza się przez zawrócenie części stałego siarczynu wapnia z klarowania odcieku.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stałe cząstki siarczynu wapnia, usunięte ze sklarowanej części odcieku z urządzenia przemywającego, oddziela się dalej od środowiska wodnego i oddzielone ciała stałe zawierające siarczyn wapniowy zawraca się do użycia w mieszaniu wapna i wody jako wapniową sól tlenku siarki.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się zawiesinę wodną zawierającą składniki wapniowe do usuwania dwutlenku siarki, która zawiera stężenie jonu magnezu pomiędzy 2500 i 9000 części na milion w urządzeniu przemywającym.
6. Sposób usuwania dwutlenku siarki z gazów spalinowych przez kontaktowanie tych gazów w urządzeniu przemywającym z zawiesiną wodną zawierającą składniki wapniowe, znamienny tym, że stosuje się zawiesinę wodną zawierającą stężenie jonu magnezu pomiędzy 2500 i 9000 części na milion w urządzeniu przemywającym do usuwania dwutlenku siarki, składniki wapniowe wprowadza się do zawiesiny przez dodawanie do niej wapna gaszonego, a część odcieku z urządzenia przemywającego zawierającą stałe cząstki siarczynu wapniowego klaruje się, aby usunąć z niego stałe cząstki siarczynu wapniowego jako uwodniony szlam, do zawiesiny dodaje się uwodnione wapno gaszone otrzymane przez zmieszanie wapna i wody, przy czym woda ta zawiera sól wapniową tlenku siarki wybraną z siarczynu wapniowego i siarczanu wapniowego w ilości wystarczającej do dostarczenia między około 0,3 do 5,0 procent wagowych soli wapniowej tlenku siarki w stosunku do wapna.