PL169153B1

PL169153B1 - Segment trzonu rusztowego PL PL PL

Info

Publication number: PL169153B1
Application number: PL92295854A
Authority: PL
Inventors: Jean-Claude Claes
Original assignee: Abrasion Eng Co Ltd
Priority date: 1991-09-09
Filing date: 1992-09-07
Publication date: 1996-06-28
Also published as: US5299555A; HU213426B; RU2079789C1; KR930006371A; TR26157A; JPH06281354A; CA2077724A1; EP0549816B1; KR100209922B1; MX9205144A; HUT62409A; AU655060B2; PL295854A1; CN1060858C; CZ280893B6; DE59108512D1; ES2097172T3; ATE148218T1; HU9202871D0; DK0549816T4

Abstract

1. Segment trzonu rusztowego, zawiera- jacy dwa, umieszczone w pewnym odstepie wzgledem siebie zebra boczne oraz kilka umie- szczonych pomiedzy tymi zebrami, jeden za drugim wzdluz zeber, korpusów plytkowych, pomiedzy którymi pozostawiona jest za kaz- dym razem szczelina przedmuchowa dla czyn- nika gazowego, znamienny tym, ze zebra boczne (12, 14) sa utworzone przez dwa ramiona ramy (2), usytuowane na przeciwko siebie, a korpusy plytkowe (6) sa uksztalto- wane kazdy, jako pojedynczy element kons- trukcyjny, do laczenia rozlacznie z zebrami bocznymi (1 2 , 14). Fig. 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest segment trzonu rusztowego, zamierający Zma, umieszczone w pewnym odstępie względem siebie żebra boczne oraz kilka umieszczonych pomiędzy tymi żebrami, jeden za drugim wzdłuż żeber, korpusów płytkowych, pomiędzy którymi pozostawiona jest za każdym razem szczelina przedmuchowa.

Segment taki służy na przykład do umieszczania na nim materiałów o postaci stałej do ich wypalania, chłodzenia, albo przeprowadzania innych rodzajów obróbki cieplnej. Pozostające pomiędzy korpusami płytkowymi szczeliny służą do przedmuchiwania przez nie czynnika gazowego, na przykład powietrza, które przepływa od dołu do góry poprzez układany na trzonie rusztowym materiał. Czynnik gazowy może w znany sposób spełniać rozmaite zadania, a mianowicie może na przykład ochładzać trzon rusztowy, służyć do obróbki termicznej przez schładzanie lub nagrzewanie ułożonego na trzonie rusztowym materiału, do przemieszczania tego materiału i tym podobnie.

Tego rodzaju trzony rusztowe ulegają na ogół szybkiemu zużyciu. Odnosi się to, zwłaszcza do ich stosowania przy ochładzaniu klinkierów cementowych, które oprócz dużego ciężaru posiadają równocześnie znaczną szorstkość powierzchni.

Z europejskiego opisu patentowego nr EP 0 167 658 B1 znany jest już segment trzonu rusztowego powyższego rodzaju. Taki segment trzonu rusztowego składa się z dwóch zasadniczych części, z których każda posiada żebro boczne oraz kilka połączonych z nim monolitycznie korpusów płytkowych, rozmieszczonych z zachowaniem podwójnych odstępów w odniesieniu do odstępów pomiędzy korpusami płytkowymi w zmontowanym już segmencie. Segment trzonu rusztowego zostaje zmontowany, kiedy dwa żebra boczne zostaną m taki sposób połączone wzajemnie ze sobą, że korpusy płytkowe jednego żebra bocznego wejdą pomiędzy korpusy płytkowe drugiego żebra bocznego i zostaną wetknięte m odpowiednie otwory mocujące, ukształtowane w tych żebrach bocznch. W celu zespolenia w jedną całość takiego segmentu trzonu rusztowego, utworzonego z dwóch zasadniczych części konstrukcyjnych, części te zostają dodatkowo połączone ze sobą nawzajem, na przykład przez skręcenie śrubami na dolnej stronie segmentu.

Wadę tej znanej konstrukcji stanowi to, że m przypadku zużycia się poszczególnych korpusów płytkowych i/lub ścianek bocznych, przekraczającego dopuszczalną wielkość, trzeba wymieniać cały segment trzonu rusztowego lub co najmniej całą zasadniczą część konstrukcyjną. W takim przypadku trzeba przy tym w żmudny sposób rozłączać połączenia utrzymujące razem te części konstrukcyjne, a po przeprowadzeniu wymiany zasadniczej części konstrukcyjnej ponownie wytworzyć te połączenia. Ponadto wymieniane są wtedy na ogół również te części segmentu trzonu rusztowego, które nie są zużyte, a więc są jeszcze zdatne do użytku, co powoduje wysokie koszty materiałowe; z drugiej zaś strony operacja demontażu oraz następnie montażu trwa długo, co z zasady powoduje dłuższe przestoje całego danego urządzenia. Zagadnienie to komplikuje się jeszcze bardziej na skutek tego, że zamsze większa ilość segmentów trzonu rusztowego jest wzajemnie połączona w jeden trzon rusztowy, a ten trzon rusztowy z kolei jest zamocowany na belkach podrusztowych. Tak więc konieczność wymiany poszczególnych korpusów płytkowych powoduje zamsze konieczność wymiany połączonych z nimi ścianek bocznych segmentów, co z kolei zmusza Zo demontowania ich połączeń z żebrami bocznymi sąsiednich segmentów oraz z belkami podrusztowymi, a po dokonaniu wymiany trzeba ponownie wytworzyć wszystkie te połączenia.

Celem wynalazku jest skonstruowanie segmentu trzonu rusztowego, m przypadku którego będzie możliwa wymiana poszczególnych, zużytych elementów konstrukcyjnych przy niewielkim nakładzie pracy montażowej i m sposób materiałowo oszczędny.

Segment trzonu rusztowego według wynalazku ma żebra boczne utworzone przez dwa ramiona ramy usytuowane naprzeciwko siebie, a każdy z korpusów płytkowych jest ukształtowany jako pojedynczy element konstrukcyjny, Zo rozłącznego łączenia z zebrami bocznymi.

169 153

Korzystnie każde z żeber bocznych ma wzdłużne wyprofilowanie prowadzące, biegnące w jego kierunku podłużnym, a każdy z korpusów płytkowych na swoich bocznych końcach ma wyprofilowanie współpracujące z przyporządkowanym wzdłużnym wyprofilowaniem prowadzącym.

Korzystnie wzdłużne wyprofilowania prowadzące są ukształtowane jako rowki wzdłużne, a współpracujące z nimi wyprofilowania są ukształtowane jako zgrubienia wypustowe, wchodzące uzupełniająco w rowki wzdłużne albo wzdłużne wyprofilowania prowadzące są ukształtowane jako zgrubienia wypustowe, a współpracujące z nimi wyprofilowania jako rowki, w które wchodzą uzupełniająco te zgrubienia wypustowe.

Korzystnie żebra boczne stanowią usytuowane względem siebie, ustawione prostopadle do płaszczyzny ramy ścianki boczne, które na co najmniej pierwszym boku czołowym ramy są połączone ścianką czołową, mającą mniejszą wysokość w stosunku do wysokości żeber bocznych, a wzdłużne wyprofilowania prowadzące są ukształtowane na zwróconych wzajemnie ku sobie wewnętrznych powierzchniach żeber bocznych i usytuowane powyżej ścianki czołowej, a ich wyloty znajdują się na pierwszym boku czołowym ramy, kończąc się na krawędziach końcowych żeber bocznych.

Korzystnie korpusy płytkowe mają przednie i/lub tylne występy dystansowe zwrócone ku sąsiedniemu korpusowi płytkowemu i tym samym wyznaczające wielkość szczeliny przedmuchowej dla czynnika gazowego, pozostającej pomiędzy korpusami płytkowymi.

Korzystnie korpusy płytkowe na każdym ze swoich końców bocznych mają wyłożony kołnierz podłużny przykrywający górną krawędź przyporządkowanego żebra bocznego.

Korzystnie każdy z korpusów płytkowych posiada płytkę główną, tworzącą powierzchnię trzonu rusztowego oraz płytkę dodatkową zachodzącą pod sąsiedni korpus płytkowy, przy czym na każdym z bocznych końców płytki głównej jest ukształtowane odpowiednie wyprofilowanie współpracujące.

Korzystnie na każdym z bocznych końców płytki głównej jest ukształtowany kołnierz podłużny.

Korzystnie segment ma korpus płytkowy zamykający, wyposażony w elementy do mocowania ustalającego na ramie.

Korzystnie rama w swojej części końcowej przyporządkowanej pierwszemu bokowi czołowemu ramy, ma ściankę denną.

Korzystnie rama w swojej części końcowej, bardziej oddalonej od pierwszego boku czołowego, ma ściankę przykrywającą, przy czym ta ścianka przykrywająca na swoim końcu, zwróconym ku pierwszemu bokowi czołowemu ramy, ma korzystnie wyprofilowanie o przekroju wzdłużnym, odpowiadającym wyprofilowaniu w płytce głównej korpusu płytkowego.

Korzystnie rama segmentu jest wyposażona w elementy do jej zamontowania na belce podrusztowej oraz w elementy do połączenia jej z kolejną ramą, z którą tworzy rząd rusztowy.

W rozwiązaniu według wynalazku segment trzonu rusztowego podzielono inaczej niż dotychczas, to znaczy na ramę, łączącą oba jej żebra boczne oraz na poszczególne korpusy płytkowe, które można łączyć z tą ramą.

Wzięto tu pod uwagę taką okoliczność, że w ruszcie przede wszystkim ulegają znacznemu zużyciu i muszą być wymieniane korpusy płytkowe. Rozwiązanie według wynalazku umożliwia wymienianie poszczególnych korpusów płytkowych przy niewielkim nakładzie pracy montażowej, bez konieczności równoczesnej wymiany jeszcze nie zużytych żeber bocznych segmentu. Połączenie korpusów płytkowych z żebrami bocznymi segmentu daje się rozwiązać konstrukcyjnie w nadzwyczaj prosty sposób, co zostało szczegółowo opisane w oparciu o przykłady wykonania.

Inną zaletę stanowi to, że oba żebra boczne segmentu trzonu rusztowego nie są już połączone wzajemnie ze sobą w opisany uprzednio sposób jako skręcone ze sobą śrubami ale łączy się je ze sobą nawzajem w inny sposób.

W następstwie dokonanego zgodnie z wynalazkiem podziału segmentu trzonu rusztowego uzyskuje się z jednej strony zróżnicowanie funkcji spełnianych przez zebra boczne segmentu, które służą jako elementy montażowe dla korpusów płytkowych oraz z drugiej strony funkcji spełnianej przez korpusy płytkowe, które tworzą powierzchnię rusztu, a zatem ulegają szczególnie znacznemu zużyciu. Taki podział umożliwia na przykład również wykonywanie ram i korpusów płytkowych z różnych materiałów, optymalnie dobranych do ich funkcji.

169 153

Wzdłużne wyprofilowanie prowadzące oraz współpracujące z nimi wyprofilowania w korpusach płytkowych umożliwiają szczególnie łatwy montaż korpusów płytkowych, ponieważ wtedy korpusy płytkowe po prostu wsuwa się kolejno jeden za drugim w wyprofilowania prowadzenia wzdłużnego w żebrach bocznych segmentu trzonu rusztowego.

Ukształtowanie według wynalazku, w którym żebra boczne segmentu są utworzone przez umieszczone równolegle względem siebie, usytuowane prostopadle do płaszczyzny ramy ścianki boczne, przy czym te ścianki boczne są połączone ze sobą nawzajem co najmniej na pierwszym boku czołowym ramy ścianką czołową, która ma mniejszą wysokość w stosunku do wysokości wspomnianych ścianek bocznych, pozwalają na wsuwanie po kolei korpusów płytkowych od strony pierwszego boku czołowego ramy, prostoliniowo pomiędzy żebra boczne segmentu. To powoduje, że cały segment trzonu rusztowego stanowi zwartą, gładką od strony zewnętrznej część konstrukcyjną, którą w prosty sposób, jak też gazoszczelnie, można łączyć razem z innymi segmentami trzonu rusztowego w jeden trzon rusztowy.

Przy tym pierwszy bok czołowy ramy jest tu korzystnie przednią stroną czołową - patrząc w kierunku przemieszczania - która stanowi obszar segmentu najbardziej narażony na zużycie. Tak więc te korpusy płytkowe, które muszą być najczęściej wymieniane, są dostępne jako pierwsze.

Dla ustalania położenia korpusów płytkowych w kierunku wzdłużnym elementów bocznych względnie wobec sąsiednich korpusów płytkowych, w rozwiązaniu według wynalazku, korpusy płytkowe mają występy dystansowe, które mają przylegać do sąsiedniego korpusu płytkowego. Umożliwia to wsuwanie kolejno do oporu korpusów płytkowych we wzdłużne wyprofilowania prowadzące, przy czym te występy dystansowe wyznaczają również wielkość szczeliny wylotowej dla czynnika gazowego, pozostającej pomiędzy korpusami płytkowymi.

Dalsze istotne udoskonalenie w zakresie opisanego uprzednio podziału funkcji z jednej strony dla ramy, a z drugiej dla korpusów płytkowych stanowi to, że każdy z tych korpusów płytkowych na każdym ze swoich końców bocznych posiada odpowiednio wyłożony kołnierz podłużny, służący do przykrywania górnej krawędzi przyporządkowanego odcinka żebra bocznego. Przy wsuwaniu kolejno jeden za drugim korpusów płytkowych we wzdłużne wyprofilowania prowadzące kołnierze podłużne tych korpusów płytkowych nakładają się na górną krawędź przyporządkowanych żeber bocznych i przykrywają je od góry. Na skutek tego żebra boczne segmentów są skutecznie chronione przed zużywaniem się, powodowanym działaniem na nie leżącego na trzonie rusztowym materiału, tak że teraz wymiana ram nie jest już w ogóle potrzebna.

Przy ukształtowaniu korpusów płytkowych w taki sposób, że każdy z nich składa się z płytki głównej, które to płytki główne tworzą razem-powierzchnię trzonu rusztowego oraz z płytki dodatkowej, zachodzącej od spodu pod sąsiedni korpus płytkowy, przewiduje się, że wyprofilowania współpracujące, przeznaczone do wchodzenia ustalającego w wyprofilowania prowadzenia wzdłużnego oraz kołnierze podłużne, służące do przykrywania żeber bocznych segmentów, są ukształtowane tylko na bocznych końcach każdej z płytek głównych korpusu płytkowego.

Dla zamocowania korpusów płytkowych względem ramy, został przewidziany jako szczególnie prosty konstrukcyjnie korpus płytkowy zamykający, który jest wyposażony w środki techniczne do jego mocowania ustalającego na ramie. Taki korpus płytkowy zamykający wprowadza się jako ostatni korpus płytkowy we wzdłużne wyprofilowanie prowadzące i łączy się go z ramą w odpowiedni sposób, w wyniku czego ustala on położenie pozostałych korpusów płytkowych. Mocowanie korpusu płytkowego zamykającego może odbywać się na przykład przez przyspawanie, przykręcenie śrubami, zaryglowanie zatrzaskowe lub w inny znany sposób.

Szczególnie korzystny zakres stosowania segmentów trzonu rusztowego według wynalazku stanowią tak zwane ruszty schodkowe. W tym przypadku rama w swojej części końcowej, przyporządkowanej pierwszemu bokowi czołowemu ramy, posiada ściankę denną, a w swojej, bardziej oddalonej od pierwszego boku czołowego ramy części końcowej posiada ściankę przykrywającą. Przy tym każdy z segmentów trzonu rusztowego swoją ścianką denną przylega do ścianki przykrywającej kolejnego, w kierunku przemieszczania wsadu, segmentu trzonu rusztowego. Dzięki temu przedni bok czołowy ramy wszystkich segmentów pozostaje zawsze dostępny również w stanie zamontowanym, tak że możliwe jest tu wymienianie poszczególnych korpusów płytkowych, bez jakiejkolwiek konieczności demontowania przyporządkowanych im ram.

169 153

Rozwiązanie według wynalazku zostanie bliżej przedstawione w przykładzie wykonania uwidocznionym na rysunku, którego poszczególne figury ukazują: fig. 1 - segment trzonu rusztowego nasadzony na belkę podrusztową oraz współpracujący z nim w układzie rusztu schodkowego drugi segment trzonu rusztowego, pokazane w widoku z boku; fig. 2 - segment trzonu rusztowego z fig. 1 pokazany w przekroju wzdłuż linii cięcia A-A; fig. 3 - ramę segmentu trzonu rusztowego pokazanego na fig. 1, ukazaną w widoku perspektywicznym; fig. 4 - korpus płytkowy ukazany w widoku perspektywicznym; fig. 5 - korpus płytkowy zamykający, ukazany w widoku perspektywicznym; fig. 6 - szczegół dwóch sąsiednich segmentów trzonu rusztowego, pokazany w przekroju.

Odnośnie podanego poniżej opisu przykładu wykonania powołuje się również na europejski opis patentowy nrEPO 167658B1, który został wspomniany w początkowej części niniejszego opisu. We wspomnianym opisie patentowym pokazano na fig. 8 szczegóły konstrukcyjne dla utworzenia konstrukcji trzonu rusztowego za pomocą segmentów trzonu rusztowego. Większa ilość umieszczonych jeden obok drugiego w kierunku przemieszczania nakładanego materiału i połączonych ze sobą nawzajem segmentów trzonu rusztowego tworzy rząd rusztowy; kilka umieszczonych jeden za drugim w kierunku przemieszczania rzędów rusztu tworzy trzon rusztowy. Przy tym ułożone jeden za drugim w kierunku przemieszczania segmenty trzonu rusztowego mogą być umieszczone schodkowo, jak to zostało pokazane na fig. 1.

Segment 8 trzonu rusztowego w rozwiązaniu według wynalazku, utworzony z jednoczęściowej ramy 2 oraz kilku korpusów płytkowych 6, umieszczonych jeden za drugim w kierunku przemieszczania, zaznaczonego strzałką 4 jest nasadzony na belkę podrusztową 10. Belka podrusztową 10 jest w niepokazany tu sposób przyłączona do przewodu doprowadzającego czynnik gazowy. Jak to pokazano zwłaszcza na fig. 3, rama 2 zawiera dwa żebra boczne 12, 14, ukształtowane jako ustawione prostopadle względem zasadniczej płaszczyzyny ramy ścianki bocznej. Żebra boczne 12, 14 są połączone ze sobą na przednim - w kierunku przemieszczania - boku czołowym 15 ramy ścianką czołową 16, która w porównaniu z żebrami bocznymi 12, 14 posiada mniejszą wysokość, tak że ścianki-żebra boczne 12, 14 wystają ponad górną krawędź ścianki czołowej 16.

Jak to pokazano na fig. 2 i 3, na zwróconych ku sobie wzajemnie wewnętrznych powierzchniach ścianek bocznych 12, 14 są ukształtowane rowki wzdłużne 18, 20, które pełnią funkcję wzdłużnych wyprofilować prowadzących korpusów płytkowych 6. Te rowki wzdłużne są usytuowane ponad ścianką czołową 16 a ich wyloty znajdują się w obszarze przedniego boku czołowego ramy, w krawędziach końcowych ścianek bocznych segmentu, tak że są one dostępne od tej strony.

Na figurze 4 pokazano korpus płytkowy 6. Korpus ten składa się zasadniczo z płytki głównej 22, tworzącej powierzchnię trzonu rusztowego i z umieszczonej przy niej płytki dodatkowej 24, która w sposób pokazany na fig. 1 zachodzi pod sąsiedni korpus płytkowy. Na bocznych końcach płytki głównej 22 ukształtowane są zgrubienia wypustowe 26 względnie 28, które posiadają profil uzupełniający w odniesieniu do profilu rowków wzdłużnych 18, 20. Korpusy płytkowe 6 wprowadza się kolejno jeden za drugim od strony przedniego boku człowego 15 ramy w rowki wzdłużne 18, 20.

Na przednich - w kierunku wsuwania korpusów płytkowych - krawędziach płytki głównej 22 są ukształtowane dwa występy dystansowe 30, 32, które stykają się z tylnymi krawędziami poprzednio wsuniętego korpusu płytkowego 6. Występy dystansowe wyznaczają wielkość szczeliny przedmuchowej 34 dla czynnika gazowego, pozostającej pomiędzy korpusami płytkowymi 6 (patrz fig. 1). Występy dystansowe można w prosty sposób zmniejszać przez ich zeszlifowanie lub zwiększać przez spawanie napawające, co pozwala na odpowiednie zmienianie szerokości szczeliny.

Dla zabezpieczenia korpusów płytkowych 6 w ramie, wsuwa się ‘w nią jako ostatni korpus płytkowy zamykający 36, który różni się tym od zwykłego korpusu płytkowego 6, że płytka główna 38 na tylnym, patrząc w kierunku wsuwania, końcu posiada sterczący do dołu kołnierz zamykający 40, który sięga do górnej krawędzi ścianki czołowej 16. Na kołnierzu zamykającym 40 z jednej strony i na ściance czołowej 16 z drugiej strony, ukształtowane są elementy dla mocowania ustalającego korpusu płytkowego zamykającego 36 na ramie 2. W przedstawionym przykładzie wykonania co najmniej jeden z obu umieszczonych jeden przy drugim elementów tj. krawędź kołnierza zamykającego 40 względnie krawędź ścianki czołowej 16 posiada korzystnie sfazowanie, które umożliwia w prosty sposób wykonanie łączącej spoiny 42.

169 153

Ί

Na figurze 6 pokazano szczegół z innego przykładu wykonania, dotyczący prowadzenia wzdłużnego korpusów płytkowych w ramie. Na fig. 6 przedstawiono dwie, usytuowane jedna przy drugiej ścianki boczne 44 względnie 46 dwóch segmentów trzonu rusztowego, umieszczonych jeden obok drugiego i tworzących rząd rusztowy. Ścianki boczne 44, 46 posiadają na swoich górnych końcach zgrubienie wypustowe 48, 50 stanowiące wzdłużne wyprofilowanie prowadzące, natomiast usytuowane na korpusach płytkowych 52 względnie 54 współpracujące z tymi zgrubieniami wyprofilowania, są ukształtowane w postaci rowków 56 względnie 58 o profilu dopełniającym względem zgrubień wypustowych.

Ponadto jak można zobaczyć na fig. 6 korpusy płytkowe 52 względnie 54 mają na każdym ze swoich bocznych końców odpowiednio wyłożony kołnierz podłużny 56 względnie 58, służący do przykrycia górnej krawędzi przyporządkowanego odcinka ścianki bocznej 44 względnie 46. Kołnierze takie zapobiegają możliwości stykania się nałożonego na ruszt materiału ze ściankami bocznymi 44, 46, tak że zjawisko zużywania się elementów jest ograniczone do samych tylko korpusów płytkowych, które dają się wymieniać w prosty sposób.

Jak można zobaczyć na fig. 1 i 3, rama 2 w swojej części końcowej, przyporządkowanej pierwszemu bokowi czołowemu 15 ramy, posiada ściankę denną 60, która zakrywa od dołu obszar ramy, wychodzący poza belkę podrusztową 10. Ta część ramy, która jest nasadzona na belkę podrusztową 10, jest otwarta od dołu, tak że czynnik gazowy może przedostawać się z belki podrusztowej do segmentu trzonu rusztowego 8 i przepływać poprzez szczeliny przedmuchowe 34. Ścianka denna 60 zamyka gazoszczelnie ramę 2 od dołu w tym jej obszarze, który wystaje poza belkę podrusztową 10.

Część końcowa ramy 2, znajdująca się dalej od pierwszego boku czołowego 15 ramy, jest przykryta ścianką przykrywającą 62.

Do zwróconej ku przedniemu bokowi czołowemu ramy krawędzi końcowej ścianki przykrywającej przylega pierwszy korpus płytkowy. W swojej części zwróconej ku pierwszemu bokowi czołowemu ramy ścianka przykrywająca korzystnie jest wyprofilowana w sposób podobny jak płytka główna 22 korpusu płytkowego, tak że pomiędzy ścianką przykrywającą a płytką dodatkową 24 pierwszego korpusu płytkowego jest również utworzona szczelina przedmuchowa dla czynnika gazowego.

Na figurach 1 i 2 pokazano zakreskowany ukośnie obszar 64, który wyznacza następującą zazwyczaj wielkość zużycia segmentu trzonu rusztowego. Z tego wynika, że zużycie występuje korzystnie w odniesieniu do przednich części segmentu, patrząc w kierunku przemieszczania nałożonego materiału. Kiedy stopień zużycia osiągnie dopuszczalną granicę, to w przypadku przykładu wykonania opisanego na podstawie fig. 1 do 5 należy zlikwidować spoinę 42, ustalającą korpus płytkowy zamykający 36, aby można było wyjąć początkowe korpusy płytkowe i zastąpić je nowymi. Zużycie górnych krawędzi ścianek bocznych 12, 14 można skompensować na przykład przez spawanie napawające. Przy tym rozwiązuje się tu problem najłatwiejszego sposobu wymieniania korpusów płytkowych tak, że korpusy płytkowe ulegające największemu zużyciu są umieszczone w obszarze przedniego boku czołowego 15 ramy, a zatem można je wymieniać bez dokonywania demontażu nie zużytych jeszcze korpusów płytkowych.

W opisanym na podstawie fig. 6 przykładzie wykonania wystarcza wymiania korpusów płytkowych 52, 54, ponieważ ścianki boczne 44, 46 nie ulegają tu żadnemu zużyciu.

Na figurze 1 przedstawiono schematycznie układ kolejnego segmentu 70 trzonu rusztowego, umieszczonego w kierunku przemieszczania 4 przed segmentem 2 trzonu rusztowego i stanowiącego segment kolejnego rzędu rusztowego, przy czym segment 70 jest usytuowany jako przedstawiony schodkowo do dołu. Górny segment 8 trzonu rusztowego zachodzi na dolny segment 70 trzonu rusztowego co najwyżej w obszarze ścianki przykrywającej 62, tak aby czynna powierzchnia rusztu nie uległa zmniejszeniu. Ponadto pokazano, że przedni bok czołowy wszystkich segmentów trzonu rusztowego pozostaje zawsze dostępny na skutek ich układu schodkowego, tak że możliwa jest wymiana zużywających się w korzystny sposób korpusów płytkowych 6 bez konieczności demontowania całych segmentów trzonu rusztowego. Również i inne, związane ze zużywaniem się elementów prace remontowe, takie jak na przykład spawanie napawające żeber bocznych 12, 14 segmentów, możliwe jest do przeprowadzania od góry bez konieczności demontowania segmentów trzonu rusztowego.

——5- .'2, L

OOO /

/ /

/ _3Z40 , ^42 ”

Cr>^z ooo

Fig. 1

Fig. 6

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz

Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Segment trzonu rusztowego, zawierający dwa, umieszczone w pewnym odstępie względem siebie żebra boczne oraz kilka umieszczonych pomiędzy tymi żebrami, jeden za drugim wzdłuż żeber, korpusów płytkowych, pomiędzy którymi pozostawiona jest za każdym razem szczelina przedmuchowa dla czynnika gazowego, znamienny tym, że żebra boczne (12, 14) są utworzone przez dwa ramiona ramy (2), usytuowane na przeciwko siebie, a korpusy płytkowe (6) są ukształtowane każdy, jako pojedynczy element konstrukcyjny, do łączenia rozłącznie z żebrami bocznymi (U, 14).
2. Segment według zastrz. 1, znamienny tym, że każde z żeber bocznych (12,14) ma wzdłużne wyprofilowanie prowadzące (18, 20), biegnące w jego kierunku podłużnym, każdy z korpusów płytkowych (6) na swoich bocznych końcach ma wyprofilowanie (26, 28), współpracujące z przyporządkowanym wzdłużnym wyprofilowaniem prowadzącym (18, 20).
3. Segment według zastrz. 2, znamienny tym, że wzdłużne wyprofilowania prowadzące (18, 20) są ukształtowane jako rowki wzdłużne, a współpracujące z nimi wyprofilowania (26, 28) są ukształtowane jako zgrubienia wypustowe, wchodzące uzupełniająco w rowki wzdłużne.
4. Segment według zastrz. 2, znamienny tym, że wzdłużne wyprofilowania prowadzące (48, 50) są ukształtowane jako zgrubienia wypustowe, a współpracujące z nimi wyprofilowania (56,58) są ukształtowane jako rowki, w które wchodzą uzupełniająco zgrubienia wypustowe.
5. Segment według zastrz. 2, znamienny tym, że żebra boczne (12,14) stanowią usytuowane równolegle względem siebie, ustawione prostopadle do płaszczyzny ramy ścianki boczne, przy czym te ścianki boczne na co najmniej pierwszym boku czołowym (15) ramy są połączone ścianką czołową (16), posiadającą mniejszą wysokość w stosunku do wysokości żeber bocznych (12,14), a wzdłużne wyprofilowania prowadzące (18,20) są ukształtowane na zwróconych nawzajem ku sobie wewnętrznych powierzchniach żeber bocznych i usytuowane powyżej ścianki czołowej (16), a ich wyloty znajdują się na pierwszym boku czołowym (15) ramy, kończąc się na krawędziach końcowych żeber bocznych (12,14).
6. Segment według zastrz. 1, znamienny tym, że korpusy płytkowe (6) mają przednie i/lub tylne występy dystansowe (30,32) zwrócone ku sąsiedniemu korpusowi płytkowemu, przylegające do sąsiedniego korpusu płytkowego (6) i tym samym wyznaczające wielkość szczeliny przedmuchowej (34) dla czynnika gazowego, pozostającej pomiędzy korpusami płytkowymi (6).
7. Segment według zastrz. 1, znamienny tym, że korpusy płytkowe (52, 54) na każdym ze swoich końców bocznych posiadają wyłożony kołnierz podłużny (56, 58), przykrywający górną krawędź przyporządkowanego żebra bocznego (44, 46).
8. Segment według zastrz. 2, znamienny tym, że każdy z korpusów płytkowych (6) posiada płytkę główną (22), tworzącą powierzchnię trzonu rusztowego oraz płytkę dodatkową (24), zachodzącą pod sąsiedni korpus płytkowy, przy czym na każdym z bocznych końców płytki głównej (22) jest ukształtowane odpowiednie współpracujące wyprofilowanie (26, 28).
9. Segment według zastrz. 8, znamienny tym, że na każdym z bocznych końców płytki głównej (22) jest ukształtowany kołnierz podłużny (56, 58).
10. Segment według zastrz. 2, znamienny tym, że ma korpus płytkowy zamykający (36), wyposażony w elementy do mocowania ustalającego na ramie.
11. Segment według zastrz. 1, znamienny tym, że rama (2) w swojej części końcowej, przyporządkowanej pierwszemu bokowi czołowemu (15) ramy, posiada ściankę denną (60).
12. Segment według zastrz. 1, znamienny tym, że rama (2) w swojej części końcowej, bardziej oddalonej od pierwszego boku czołowego (15) ramy, posiada ściankę przykrywającą (62), przy czym ta ścianka przykrywająca (62) na swoim końcu, zwróconym ku pierwszemu bokowi czołowemu (15) ramy, korzystnie posiada wyprofilowanie o przekroju wzdłużnym, odpowiadającym wyprofilowaniu w płytce głównej (22) korpusu płytkowego (6).

169 153
13. Segment według zastrz. 1, zn amienny tym, że rama (2)jest wyposażona w elem enty dojej zamontowania oa belce podrusztomej (10) oraz m elemeoty Zo jej połączenia z kolejoą ramą, z którą tmorzy rząd rusztowy.