PL166622B1 - Opakowanie do produktów cieklych lub sproszkowanych PL - Google Patents

Abstract

1. Opakowanie do produktów cieklych lub sproszkowanych, znamienne tym, ze stanowi zespól, zawierajacy kartonowe pudelko (2,25) oraz flakon (3,26) z tworzywa sztucznego, mieszczacy sie w tym pudelku (2, 25), bez polaczenia z nim, przy czym pudelko (2, 25) posiada boczne scianki (5, 32) i pokrywe (6, 28), w której wykonany jest otwór (7, 27), zas flakon (3, 26) posiada dno (8, 38), korpus (9, 29) przechodzacy w czesc posrednia (10,40), która z kolei przechodzi w zwezenie (12,33) i szyjke (13,29), na której jest osadzony korek (14), a ponadto korpus (9,29) flakonu (3,26) jest podatny i przyjmujacy w przyblizeniu ksztalt bocznych scia- nek (5,32) pudelka (2,25), a czesc posrednia (10,40) jest podatna i odksztalcalna pod wplywem nacisku wywieranego na szyjke (13,39), zas szyjka (13,39) jest wysuwalna, przyjmujac przy napelnianiu i nalewaniu pozycje wysunieta z pudelka, a przy skladowaniu pozycje schowana wewnatrz pudelka. F ig .5 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest opakowanie do produktów ciekłych lub sproszkowanych, nadające się w szczególności do artykułów spożywczych i wyrobów chemicznych.

Umieszczanie w opakowaniach i transport produktów ciekłych, mogących wyciekać (zwłaszcza produktów w stanie płynnym) stanowiły zawsze· istotny problem do rozwiązania.

Chociaż transport produktów sproszkowanych możnaby · przeprowadzać innymi sposobami, to jednak wynalazek daje i tu korzystne rozwiązanie alternatywne. Pojemniki metalowe i szklane są rzadziej stosowane niż dawniej: są one na ogół ciężkie, dopuszczają małą liczbę wariantów kaształtu i są stosunkowo drogie. Pojemniki szklane są ponadto kruche, co stanowi wielką niedogodność; jeśli chodzi o pojemniki metalowe, to odkształcają się one z łatwością w sposób nieodwracalny w przypadku upadku.

Od kilkudziesięciu lat rozpowszechniło się również szeroko zastosowanie rozmaitych pojemników z tworzywa sztucznego do pakowania m.in. ciekłych artykułów spożywczych lub produktów, używanych w przemyśle albo życiu codziennym.

Zastępowano zatem stopniowo wszelkie rodzaje pojemników, wytwarzanych dawniej ze szkła lub metalu, pojemnikami z tworzywa sztucznego, przeznaczonymi do tych samych rodzajów zastosowania, przy czym te nowe pojemniki umożliwiają łatwiejszy transport i dogodniejszą manipulację, zwłaszcza ze względu na zmniejszenie ryzyka stłuczenia lub szkodliwych odkształceń.

W związku z tym pojawiła się pewna liczba problemów, specyficznych dla stosownia tworzyw sztucznych do opakowywania produktów ciekłych, przy czym niektóre z nich istnieją do dziś, a przedmiot wynalazku dąży m.in. do ich wyeliminowania.

Ze względów oszczędnościowych pożądane jest, aby pojemniki z tworzywa sztucznego były jak najbardziej lekkie. Z tego punktu widzenia przyjęto początkowo kształty, kopiowanie z opakowań szklanych lub metalowych, a następnie opakowania z tworzywa sztucznego ewoluowały stopniowo ku kształtom, przystosowanym lepiej do cech charakterystycznych materiału, przy czym kształty te pozwalają na optymalizację wytrzymałości na ściskanie pionowe, przy wartości granicznej, determinowanej przez niewidoczne i nietrwałe odkształcenie się opakowania.

Większość znanych kształtów, które wykazują jednocześnie dużą wytrzymałość na ściskanie pionowe i mały ciężar, ma jednak wielką niedogodność: stosunek objętości, zajmowanej przez wymiary gabarytowe opakowania, do objętości opakowanego produktu ciekłego jest wysoki i w każdym przypadku - nie osiąga nigdy wartości optymalnej, równej 1. We flakonach np. w kształcie kropli wody stosunek ten jest na ogół rzędu 1,5 do 2,2. Utrata objętości jest zatem wielka i powiększa znacznie koszty opakowania, transportu, przechowywania i dystrybucji.

Wskutek ich sztywności, większość pojemników z tworzywa sztucznego zajmuje dużo miejsca w woluminie odpadów domowych lub przemysłowych. Pożądane jest, aby wolumen ten był jak najbardziej ograniczany.

Na rynku znane są do dawna opakowania z tworzywa sztucznego o ekstremalnie małym ciężarze, które po użyciu zajmują szczególnie małą objętość: chodzi tu o torebki itp. z podatnego tworzywa sztucznego, które są przeznaczone do pakowania szamponów, środków zmiękczających lub artykułów spożywczych, takich jak mleko. Ten rodzaj opakowania jest jednak mało używany, ponieważ jest on ekstremalnie niepraktyczny. Istotnie, po otwarciu torebek nie można ani ponownie zamknąć, ani też trzymać pionowo. Należy zatem użyć całą ich zawartość od razu. Ponadto, ponieważ chodzi tu o cienką folię bez zabezpieczenia zewnętrznego, znaczne jest niebezpieczeństwo wycieków.

Pudełka z kartonu plastyfikowanego typu cegiełek na mleko pozwalają zaoszczędzić miejsce podczas transportu i przechowywania. Zawierają one małą ilość tworzywa sztucznego i zajmują niewielką objętość w śmieciach po użyciu, jeśli tylko nie zapomniano o ich spłaszczeniu.

Pudełka te wytwarza się z arkusza kartonu. Z arkuszem tym łączy się trwale co najmniej jedną warstwę polietylenu i ewentualnie warstwę innego materiału, np. folii aluminiowej, przez kaszerowanie lub za pomocą innych środków. Wynika stąd szczególnie niekorzystna niedogodność w aspekcie ekologicznym: materiały, które tworzą jednolitą warstwę kompozytową opakowania, są nierozszczepialne, a zatem nie mogą być rozdzielone za pomocą prostych środków. Nie będą więc one mogły być ani zniszczone selektywnie przez spopielanie, ani też odzyskane dla ponownego użycia. Sam karton jako plastyfikowany nie podlega gniciu.

166 622

Sposób otwierania pudełek typu cegiełki na mleko jest następujący: użytkownik powinien podnieść część złożoną na wierzchu pudełka i zagiętą na boki oraz odciąć jej jedno naroże. Jeśli odcięcie nie jest wykonane prawidłowo, co zdarza się często, to następuje przelanie mleka, skoro użytkownik weźmie cegiełkę do ręki, aby wylać zawartość. Po otwarciu nie jest przewidziana możliwość ponownego zamknięcia tego rodzaju opakowania.

Do opakowania ługów ciekłych opracowano ostatnio opakowania, utworzone z połączenia kartonu i folii tworzywa sztucznego, które mogą być w niektórych przypadkach ponownie zamykane po każdym pobraniu produktu.

Rozpowszechniono w handlu w szczególności opakowania typu cegiełki na mleko, opisanego powyżej, których sposób otwierania jest odmienny: w środku górnej ścianki pudełka przyklejona jest szyjka do wylewania, mająca postać elementu polietylenowego, otrzymanego przez formowanie wtryskowe. Użytkownik powinien podczas pierwszego użycia przebić samemu otwór w ściance opakowania poprzez szyjkę, wytwarzając w ten sposób kra. wędzie, skierowane do wnętrza pudełka, które przeciwdziałają całkowitemu opróżnieniu tego ostatniego. Ponieważ szyjka jest nałożona na zewnętrzną część folii kompozytowej, stanowiącej ściankę opakowania, jest ona w stanie odłączyć się od niej w przypadku uderzenia lub nieostrożnej manipulacji. Jak w przypadku cegiełek na mleko również i tu niemożliwe jest jakiekolwiek odzyskanie tworzywa sztucznego lub kartonu. Prócz tego utrudnione jest układanie w stos i paletyzacja ze względu na wystawanie szyjki.

Inny rodzaj opakowania, znany na rynku i przeznaczony do ługów ciekłych, umożliwia łatwiejsze wylewanie produktu. Chodzi o opakowanie, wykonane z arkusza kartonu, któremu nadaje się postać pudełka, do którego przyklejona jest w licznych punktach folia tworzywa sztucznego, spojona w postaci torebki. Górna ścianka tego opakowania jest zaopatrzona w otwór podczas wytwarzania w sposób mimośrodowy. Szyjka, połączona trwale z kartonem i z folią tworzywa sztucznego, jest osadzona w miejscu otworu, przewidzianego na wierzchu pudełka. Otwieranie, zamykanie i wylewanie produktu są stosunkowo łatwe. W praktyce stwierdza się jednak, że ze względu w szczególności na kształt równoległościenny pudełka nie jest również praktycznie możliwe jego opróżnienie.

Także i w tym przypadku materiały składowe (karton i tworzywo sztuczne) są bardzo trudno rozszczepialne, co nie jest pożądane z ekologicznego punktu widzenia. Ponadto ten rodzaj opakowania wymaga dużej ilości kleju. Nie są też rozwiązane problemy układania w stos i paletyzacji.

Znany jest typ opakowania, w którego pokrywie przewidziany jest szeroki otwór. Szyjka, która jest wówczas połączona trwale jedynie z folią tworzywa sztucznego, może zagłębiać się w pudełku przez ten otwór. Od tej chwili zdarza się często, że przyjmuje ona skośny kierunek. Ukierunkowanie strumienia produktu nie jest już zapewnione podczas wylewania.

Znane jest także jeszcze inne szczególne opakowanie tego typu, w którym szyjka jest usytuowana w „ściętym narożu“, pudełka kartonowego. W tym przypadku zmniejszeniu ulega z tego powodu wytrzymałość opakowania na ściskanie pionowe. W czterech ostatnich postaciach wykonania, wymienionych powyżej, opakowania nie są przeznaczone do napełniania poprzez szyjkę. Muszą być one wytwarzane i napełniane za pomocą skomplikowanych i kosztownych maszyn, które formują karton, nakładają na niego tworzywo sztuczne i przystępują natychmiast do napełniania. Oznacza to w każdym przypadku, że producent opakowywanego produktu musi przetransportować swój towar luzem do zakładu, w którym wytwarza się opakowania, lub zainwestować w maszyny do wytwarzania opakowań, co pociąga za sobą dodatkowe koszty.

Celem wynalazku jest opracowanie opakowania dla produktów ciekłych lub sproszkowanych, złożonego z kartonu i pewnej ilości tworzywa sztucznego, małej w stosuku do pojemności opakowania, które pozwalałoby na całkowite rozdzielanie jego części składowych, które mogą być rozsortowane przed wyrzuceniem, co umożliwia selektywne zbierania i powtórne wykorzystanie użytych składników.

Jednym z celów wynalazku jest dostarczenie opakowania dla produktów ciekłych lub sproszkowanych, które zajmuje jak najmniejszą objętość po użyciu produktu.

Innym ważnym celem wynalazku jest dostarczenie opakowania, które - aczkolwiek złożone z dwóch elementów - miałoby ciężar całkowity, nie przekraczający ciężaru tradycyjnego flakonu.

Wynalazek ma również na celu uzyskanie opakowań dla produktów ciekłych lub sproszkowanych, układanych z łatwością w stos i podlegających paletyzacji oraz mających taką konfigurację, że stosunek objętości, zajmowanej przez gabaryt opakowania, do objętości opakowanego

166 622 5 produktu jest bardzo bliski wartości 1, z jednoczesnym zachowaniem właściwości dużej wytrzymałości, na ściskanie ·pionowe, wykazywanej przez flakony tradycyjne z tworzywa sztucznego.

Dalszym celem wynalazku jest dostarczenie opakowania dla produktu ciekłego, złożonego z kartonu i tworzywa sztucznego, które mogłoby być wytwarzane na tradycyjnych maszynach i napełniane w liniach napełnienia, stosowanych tradycyjnie do napełniania flakonów.

Prócz tego wynalazek ma na celu otrzymanie opakowania dla produktu ciekłego lub sproszkowanego, pozwalającego na łatwe wylewanie zawartego produktu, z zapobieżeniem jego przelewaniu, które można łatwo otwierać i ponownie zamykać po użyciu i które umożliwiałoby zwłaszcza wykorzystanie całości produktu. Celem wynalazku jest także dostarczenie opakowania dla produktów ciekłych lub sproszkowanych, dzięki któremu zmniejszone jest niebezpieczeństwo wycieków.

Opakowanie do produktów ciekłych lub sproszkowanych, ma postać zespołu, złożonego z pudełka kartonowego oraz z flakonu z tworzywa sztucznego, mieszczącego się w tym pudełku bez połączenia z nim, tj. bez przyklejania lub zgrzania. Pudełko zawiera ścianki boczne i pokrywę, w której wykonany jest otwór, a flakon zawiera dno, korpus, pierś, zwężenie oraz szyjkę, na której jest osadzony nagwintowany korek. Korpus flakonu ma dostateczną podatność, aby mógł przyjmować w przybliżeniu kształt ścianek bocznych pudełka, a pierś ma dostateczną podatność, aby nacisk, wywierany w dół na szyjkę, odkształcał ją tak, by uzyskiwać schowanie wymienionej szyjki do wewnątrz pudełka, oraz aby siła ciągnąca, działająca na szyjkę, doprowadzała ją do wysunięcia się z pudełka. Flakon zajmuje wówczas położenie, w którym może on być napełniony poprzez szyjkę, korek może być osadzany i usuwany na żądanie, a zawartość flakonu można wylewać poprzez szyjkę. Opakowanie może zatem przyjmować postać pudełkową, w której szyjka jest schowana oraz postać flakonową, w której szyjka jest wystająca.

Pudełko zawiera ponadto dno, na którym może opierać się dno flakonu. Dno to może być ewentulanie niekompletne i złożone na przykład z obrzeży ścianek bocznych odgiętych do wewnątrz w dolnej części pudełka, przy czym szerokość tych obrzeży jest taka, aby pośrodku tego dna pudełka pozostawał otwór.

Pudełko kartonowe można ewentualnie pozbawić dna od strony przeciwległej względem pokrywy, w której wykonany jest otwór. Według szczególnej postaci wykonania szyjka flakonu jest nagwintowana oraz nagwintowany jest w odpowiedni sposób korek. Tym niemniej ten rodzaj zamknięcia szyjki nie jest bynajmniej jedyny i można stosować wiele innych układów zatykania np. układy zamknięć bagnetowych.

Z kolei zwężenie jest zaopatrzone na co najmniej części swej wysokości w elementy, które mogą współpracować z pokrywą, zapewniając utrzymywanie szyjki poza pudełkiem wówczas, gdy zwężenie wchodzi w otwór. Korzystnie jest gdy elementy te, które mogą współpracować z pokrywą, mają postać kołnierza, który znajduje się nad dolną, częścią zwężenia.

Zwężenie może być również zaopatrzone w swej dolnej części w elementy które współpracują z pokrywą, zapewniając jego blokowanie w ruchu obrotowym wówczas, gdy wchodzi ono w otwór. Dolna część zwężenia i krawędzie otworu mogą być ząbkowane. Mogą one także mieć kształt inny niż okrągły np. owalny, eliptyczny, wielokątny. Stosuje się z powodzeniem kształty sześciokątne, ośmiokątne, trójkątne. Z kolei korek jest zaopatrzony w element ustalający, który, gdy szyjka jest schowana wewnątrz pudełka opiera się na górnej powierzchni pokrywy i przeciwdziała w ten sposób całkowitemu opuszczeniu się korka do pudełka.

Korzystne jest gdy element ustalający ma postać odsadzania, położonego w pobliżu wierzchołka korka.

Korek korzystnie zaopatrzony jest w co najmniej jedno ucho, przeznaczone do ułatwienia uchwycenia korka i wyciągnięcia szyjki z pudełka.

Otwór wykonany w pokrywie pudełka ma takie wymiary, aby gdy szyjka jest schowana wenątrz pudełka krawędź tego otworu obejmowała z boku korek i przeciwdziałała w ten sposób niezamierzonemu wysunięciu się szyjki, zaopatrzonej w jej korek, z pudełka.

Korek jest zaopatrzony w element przytrzymujący, który gdy szyjka jest schowana wewnątrz pudełka współpracuje z powierzchnią spodnią pokrywy i przeciwdziała w ten sposób niezamierzonemu wysunięciu się szyjki zaopatrzonej w korek z pudełka.

Korpus flakonu jest zaopatrzony na co najmniej części swego obwodu i na co najmniej części swej wysokości w środki usztywniające.

166 622

Korpus flakonu jest zaopatrzony w rowki i żebra biegnące w kierunku osiowym, lub też w rowki i żebra, biegnące w kierunku promieniowym. Przekrój poprzeczny korpusu flakonu ma w zasadzie kształt okrągły. Przekrój poprzeczny korpusu flakonu ma w zasadzie kształt prostokątny o zaokrąglonych narożach, natomiast pudełko ma kształt walcowy, iub kształt graniastosłupowy.

Flakon opakowań według wynalazku nie jest na ogół samonośny.

Opakowanie według wynalazku nie jest cięższe, niż flakon tradycyjny o tej samej pojemności i pozwala na zużywanie trzykronie mniejszej ilości tworzywa sztucznego.

Podczas wylewania produktu jego przepływ zachodzi w sposób ciągły bez wywoływania wznoszenia się pęcherzyków powietrza we flakonie, co umożliwia uzyskiwanie dużej dokładności ukierunkowania strumienia.

Dzięki temu, że zewnętrzną prezentację opakowania według wynalazku zapewnia pudełko kartonowe, do wyrobu lekkiego flakonu można stosować odpady tworzywa sztucznego, pochodzące z procesu wytwarzania opakowań konwencjonalnych. W ten sposób można wytwarzać flakon jednowarstwowy całkowicie z odzyskiwanego tworzywa sztucznego. Jego lekkość, konsystencja i fukcjonalność są identyczne z odpowiednimi cechami flakonu wytworzonego z tworzywa pierwotnego. Jedynie jego wygląd jest zmieniony, np. w przypadku, gdy odzyskane tworzywo sztuczne pochodzi z odpadów sitodrukowych, co powoduje zmianę barwy flakonu.

Z drugiej strony technika wytłaczania umożliwia dziś wytwarzanie flakonów wielowarstowych, w celu wielokrotnego użycia tworzywa sztucznego, skażonego przez produkty i pochodzącego z pojemnika na śmiecie konsumenta. Aby można było uzyskać to wielokrotne użycie, nieodzowne jest doprowadzenie do tego, by tworzywo skażone, nie gwarantujące już czystości, jakiej wymaga się zazwyczaj od wszelkich opakowań, było oddzielone od zawartości warstwą pierwotnego tworzywa sztucznego, przeznaczoną do zapobiegania stykaniu się odzyskanego i skażonego tworzywa z zawartością opakowania.

Barwa tworzywa odzyskanego, zbliżona do rozmaitych odcieni barwy szarej, narzuca flakonom tradycyjnym również zewnętrzną warstwę tworzywa sztucznego, zwaną warstwą prezentacyjną, gdy barwa, jakiej wymaga flakon, nie jest kompatybilna z barwą szarą.

Trzecia warstwa tworzywa, wstawiona pomiędzy dwie pierwsze warstwy, pozwala na wprowadzenie odpadów, pochodzących z produkcji samych opakowań (odpadów, mogących stanowić 50% ciężaru netto np. flakonu z uchwytem), oraz na stosowanie tworzywa rzeczywiście zwracanego do obiegu, tj. skażonego i pochodzącego z wysypisk odpadowych (utylizacja postkonsumpcyjna).

Wynalazek pozwala zwiększyć udział tworzywa odzyskanego przez wyeliminowanie warstwy prezentacyjnej, która staje się niepotrzeba, gdyż to właśnie pudełko kartonowe nadaje piękny wygląd opakowaniu.

W opakowaniach według wynalazku flakon jest zabezpieczony przed światłem przez pudełko kartonowe aż do zużycia produktu. Pozwala on zatem na stosowanie tworzyw sztucznych, podlegających bardzo szybkiemu rozpadowi pod działaniem światła, tj. promieniowania nadfioletowego. Rozpad tworzywa sztucznego rozpoczyna się od momentu wystawienia flakonu na działanie światła, tj. wówczas, gdy zostaje on oddzielony od pudełka bądź z działalności człowieka, bądź też wskutek naturalnego rozkładu kartonu.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia opakowanie, którego szyjka znajduje się w położeniu wysuniętym (postać flakonowa, fig. 2 - to samo opakowanie, którego szyjka znajduje się w położeniu wsuniętym) postać pudełkowa, fig. 3 - opakowanie o przekroju poprzecznym (wzdłuż linii III-III z fig. 1), fig. 4 - flakon wyjęty po użyciu z opakowania (i sprowadzony do małej objętości) - w widoku perspektywicznym, fig. 5 - inny przykład wykonania opakowania w widoku, fig. 6 - przykład wykonania uwidoczniony na fig. 5, w widoku analogicznym, do widoku na fig. 2, a fig. 7 - to samo opakowanie w przekroju wzdłuż linii VII-VII z fig. 5.

Opakowanie 1 składa się z kartonowego pudełka 2 o przekroju kwadratowym oraz z flakonu 3. Dla ułatwienia na fig. 1 i 2 przedstawiono flakon 3 w rzucie pionowym, a pudełko 2 w przekroju.

Pudełko 2 zawiera dno 4, cztery boczne ścianki 5 i pokrywę 6. W pokrywie tej wykonany jest okrągły otwór 7.

Ί

Flakon 3 jest wykonany z polietylenu; zawiera on dno 8, korpus 9 o przekroju w zasadzie okrągłym, podatna pierś 10, ciągnąca się od górnego końca korpusu 9 aż do powierzchni 11, stanowiącej granicę pomiędzy piersią 10 a zwężeniem 12. Zwężenie sięga na wysokość do początku gwintu (uwidocznionego na fig. 1) nagwintowanej szyjki 13, na którą nakręcony jest nagwintowany korek 14.

Korpus 9 i pierś 10 flakonu 3 mają grubość ok. 0,2 mm. Jak to jest uwidocznione na fig. 4, gdy flakon 3 jest próżny, wówczas może on być z łatwością oddzielony od pudełka 2, którym nie jest połączony ani przez przeklejanie, ani przez zgrzanie, ani też. w jakikolwiek inny sposób. Można go zatem zwinąć ręcznie na podobieństwo tubki od pasty do zębów, co sprawia, iż zajmuje on w odpadach bardzo małą objętość.

Pozwala to także na zużycie produktu aż do ostatniej kropli. Jeśli chodzi o pudełko 2, to może być ono spłaszczone jak każde pudełko kartonowe.

Zwężenie 12 jest podzielone na trzy odrębne elementy wzdłuż swej wysokości: dolną część 15, kołnierz 16 i górną część 17. Na fig. 1 i 2 jest wyraźnie uwidocznione, że flakon 3 może zajmować dwa różne położenia względem pudełka 2.

Figura 1 przedstawia opakowanie 1 w położeniu, przeznaczonym do napełnienia lub wylania produktu. Istotnie, może być ono traktowane wówczas jako zwykły flakon i napełniane w szczególności na tradycyjnych liniach napełniania flakonów.

Kołnierz 16 opiera się na pokrywie 6 i utrzymuje dzięki temu podatną pierś 10 w położeniu rozciągnięcia; dolna część 15 zwężenia 12 wchodzi w otwór 7 pokrywy 6. Może być ona wtedy zabezpieczona przed obracaniem np. po zaopatrzeniu w ząbki (nie uwidocznione) krawędzi otworu 7 i dolnej części zwężenia 12. Można także nadać otworowi 7 i zwężeniu 12 kształt owalny.

Położenie opakowania 1, przeznaczone do transportu i przechowywania, jest przedstawione na fig. 2. Dzięki podatności piersi 10 nacisk, wywierany pionowo w dół na szyjkę 13 i korek 14, umożliwia schowanie flakonu 3 w pudełku 2. Opakowanie 1 można wówczas układać w stos bez trudności, ładować na palety i traktować podczas manipulacji i transportu jako zwykłe pudełko.

Korek 14, uwidoczniony na fig. 1i 2, jest szczególnie dobrze przystosowany do opakowania 1. W swej górnej części jest on zaopatrzony w odsądzenie 18, które opiera się na pokrywie 6, gdy szyjka 13 wchodzi do pudełka 2, i służy odtąd jako element oporowy. Dwa ucha 19 można podnosić w jego górnej części tak, aby ułatwić ręczne wyciągnięcie szyjki 13 poza pudełko 2, np. wówczas, gdy po przetransportowaniu zamierza się wylać produkt.

Korek 14 jest zaopatrzony w występy 20, które służą do przeciwdziałania niezamierzonemu wysunięciu się szyjki 13 poza pudełko 2 podczas transportu, współpracując ze spodnią powierzchnią pokrywy 6. Podczas zagłębiania szyjki 13 występy 20 wchodzą pod pokrywę 6 dzięki przejściowemu odkształceniu tej ostatniej. Otwór 7 pokrywy 6 ma taką średnicę, że służy on jako prowadnik dolnej części 15 i górnej części 17 zwężenia 12 nawet wtedy, gdy nacisk, wywierany na korek 14, nie jest ściśle pionowy. Cecha ta, skojarzona z istnieniem odsadzenia 18 i uszu 19, które można odchylać w dół, zapewnia praktycznie płaską powierzchnię pokrywie 6 pudełka 2, gdy opakowanie 1 przybiera kształt pudełka (fig. 2).

Figura 3 ukazuje, że flakon 3 przyjmuje w przybliżeniu kształt bocznych ścianek 5 pudełka 2. Jego korpus 9 ma na części swego obwodu kształt falisty, tworząc w ten sposób ciąg rowków 21 i żeber 22, biegnących w kierunku osiowym (pionowym). Przewidziane są także dwa gładkie obszary

23. Ponieważ ścianki flakonu 3 są bardzo cienkie, w szczególności zaś wówczas, gdy opakowanie jest napełnione produktem ciekłym, może powstać z upływem czasu rozdęcie bocznych ścianek 5 pudełka 2, głównie w dolnej jednej trzeciej opakowania 1, gdzie działa najwyższe ciśnienie. W celu wyeliminowania tej niedogodności, korpus 9 flakonu ma w odpowiednim obszarze przekrój nieco mniejszy, niż w innych częściach tak, aby przeciwdziałać pojawieniu takiego rozdęcia. Cecha ta nie jest z pewnością widoczna, gdy flakon 3 jest napełniony.

Figury 5-7 przedstawiają inny przykład wykonania opakowania 24 według wynalazku. Pudełko 25 o przekroju prostokątnym mieści flakon 26. Opakowanie 24 może przyjmować postać flakonową (fig. 5) lub postać pudełkową (fig. 6). W pokrywie 28 wykonany jest otwór 27 o kształcie sześciokątnym.

Korpus 29 flakonu 26 ma przekrój w zasadzie prostokątny o zaokrąglonych narożach i jest zaopatrzony na całej swej wysokości i na całym swym obwodzie w rowki 30 i żebra 31. Przyjmuje on

166 622 w przybliżeniu kształt bocznych ścianek 32 pudełka 25. Zwężenie 33 flakonu 26 znajduje się nad prostokątną w zasadzie powierzchnią 34 o zaokrąglonych narożach. Ma ono dolną część 35 o kształcie sześciokątnym, która współpracuje z krawędziami otworu 27, gdy opakowanie przybiera postać flakonową, tak, iż flakon 26 jest blokowany przed obracaniem się w pudełku 25. Blokowanie obrotowe ma w szczególności na celu zapobieganie - podczas zakręcania korka 14 - skręcaniu korpusu flakonu w przypadku flakonów, mających przekrój inny, niż okrągły.

Przy postaci flakonowej flakon 26 jest również blokowany wzdłuż wysokości dzięki kołnierzowi 36, który opiera się na pokrywie 28. Na fig. 5 pokazuje, że wysokość pudełka 25 (od dna 37 do pokrywy 28) jest nieco większa od wysokości, zawartej pomiędzy dnem 38 flakonu 26 a kołnierzem 36 tego ostatniego. Wynika stąd, że gdy szyjka 39 zagłębia się w pudełku 25 pod działaniem nacisku, wywieranego pionowo w dół na korek 14, flakon 26 opuszcza się nieco aż do zetknięcia się jego dna 38 z dnem 37 pudełka 25, z niewielkim odkształceniem wskutek tego piersi 40 flakonu 26.

W porównaniu z przykładem wykonania opisanym z powołaniem się na fig. 1-3, zaleta tego wariantu wykonania polega na tym, że pozwala on, przy tej zawartości produktu, na wytwarzanie flakonu 26 o mniejszej objętości, a zatem na zmniejszenie ilości zużywanego tworzywa sztucznego. Jest zrozumiałe, że wytrzymałość kartonu, stanowiącego pokrywę 28, jest dostateczna do niesienia ciężaru flakonu 26, napełnionego produktem, bez odkształcania się, przy czym kołnierz 36 nie podlega ryzyku opuszczenia się do pudełka 25, jeśli nie występuje inny nacisk, wywierany w dół na szyjkę 39.

Opisanym powyżej opakowaniom można nadawać liczne postacie wykonania bez wykraczania poza ramy wynalazku. I tak flakony o kształcie w zasadzie walcowym mogą pasować zarówno do pudełek o przekroju np. kwadratowym, sześciokątnym lub ośmiokątnym, jak i do samych pudełek walcowych.

Można wytwarzać flakony, których korpus jest zaopatrzony w rowki poziome lub w kombinację rowków poziomych i pionowych, bądź też flakony, usztywnione dzięki motywom reliefowym w kształcie rombu, lub nawet flakony gładkie.

Kształty zwężenia flakonu i otworu, wykonanego w pokrywie pudełka można dobierać stosownie do potrzeb i niezależnie od kształtu, wybranego dla pudełka i flakonu opakowania.

W korzystnej postaci wykonania, nie uwidocznionej na rysunku, otwór pokrywy pudełka może mieć kształt wielokątny, np. sześciokątny. Dolna część zwężenia flakonu ma odpowiadający temu kształt. Nie istnieje kołnierz, lecz nad dolną częścią znajduje się obszar gładki, odpowiadający grubości pokrywy, przy czym nad samym tym obszarem gładkim znajduje się górna część zwężenia, mająca ten sam kształt wielokątny i te same wymiary jak część dolna, jednak z przesunięciem kątowym względem tej ostatniej, tak, że gdy dolna część wchodzi w otwór pokrywy, wówczas dół części górnej opiera się na pokrywie, zapewniając w ten sposób blokowanie w kierunku pionowym. Ta postać wykonania ma tę zaletę, że zachowuje w stanie całkowicie nieuszkodzone krawędzie otworu.

Μ 32 s&

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,00 zł.

Claims (17)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Opakowanie do produktów ciekłych lub sproszkowanych, znamienne tym, że stanowi zespół, zawierający kartonowe pudełko (2, 25) oraz flakon (3,26) z tworzywa sztucznego, mieszczący się w tym pudełku (2,25), bez połączenia z nim, przy czym pudełko (2,25) posiada boczne ścianki (5,32) i pokrywę (6,28), w której wykonany jest otwór (7,27), zaś flakon (3,26) posiada dno (8,38), korpus (9,29) przechodzący w część pośrednią (10,40), która z kolei przechodzi w zwężenie (12,33) i szyjkę (13,29), na której jest osadzony korek (14), a ponadto korpus (9,29) flakonu (3,26) jest podatny i przyjmujący w przybliżeniu kształt bocznych ścianek (5, 32) pudełka (2, 25), a część pośrednia (10,40) jest podatna i odkształcalna pod wpływem nacisku wywieranego na szyjkę (13,39), zaś szyjka (13,39) jest wysuwalna, przyjmując przy napełnianiu i nalewaniu pozycję wysuniętą z pudełka, a przy składowaniu pozycję schowaną wewnątrz pudełka.
2. 2. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że pudełko (2, 25) zawiera ponadto dno (4, 37), na którym jest oparte dno (8, 38) flakonu (3, 26).
3. 3. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że szyjka (13, 39) flakonu (3, 26) jest nagwintowana oraz, w odpowiedni sposób nagwintowany jest korek (14).
4. 4. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że zwężenie (12,30) jest zaopatrzone na części swej wysokości w elementy współpracujące z pokrywą (6, 28), utrzymujące szyjkę (13,39) poza pudełkiem (2, 25), gdy zwężenie (12, 33) znajduje się w otworze (7, 27).
5. 5. Opakowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że elementy współpracujące z pokrywą (6, 28), mają postać kołnierza (16,36), który znajduje się nad dolną częścią (15,35) zwężenia (12,33).
6. 6. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że zwężenie (12,33) jest zaopatrzone w swej dolnej części (15,35) w elementy współpracujące z pokrywą (6, 28), blokujące ruch obrotowy zwężenia (12,33) gdy znajduje się ono w otworze (7, 27).
7. 7. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że korek (14) jest zaopatrzony w element ustalający, który przy położeniu szyjki (13,39) wewnątrz pudełka (2, 25) oparty jest na górnej powierzchni pokrywy (6, 28).
8. 8. Opakowanie według zastrz. 7, znamienne tym, że element ustalający ma postać odsadzenia (18), położonego w pobliżu wierzchołka korka (14).
9. 9. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że korek (14) jest zaopatrzony w co najmniej jedno ucho (19), umożliwiające wyciąganie szyjki (13,39).
10. 10. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że przy położeniu szyjki (13,39) wewnątrz pudełka (2, 25) korek (14) umieszczony jest w otworze (7,27) pudełka (2,25) i jest zaciśnięty bocznie w tym otworze (7, 27).
11. 11. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że korek (14) jest zaopatrzony w element przytrzymujący (20), który przy położeniu szyjki (13,39) wewnątrz pudełka (2,25) współpracuje z powierzchnią spodnią pokrywy (6, 28).
12. 12. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że korpus (9, 29) flakonu (3, 26) jest zaopatrzony na co najmniej części swego obwodu i na co najmniej części swej wysokości w rowki (21.30) i żebra (22,31), biegnące w kierunku osiowym.
13. 13. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że korpus (9, 29) flakonu (3, 26) jest zaopatrzony na co najmniej części swego obwodu i na co najmniej części swej wysokości w rowki (21.30) i żebra (22,31) biegnące w kierunku promieniowym.
14. 14. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że przekrój poprzeczny korpusu (9) flakonu (3) ma w zasadzie kształt okrągły.
15. 15. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że przekrój poprzeczny korpusu (29) ma w zasadzie kształt prostokątny o zaokrąglonych narożach.
16. 16. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że pudełko (2, 25) ma kształt walcowy.
17. 17. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że pudełko (2, 25) ma kształt graniastosłupowy.

    £ sfc 3:

    166 622