PL166170B1 - Wózek trzyosiowy - Google Patents

Abstract

Wózektrzyosiowy,w którymostojiure e wsparte na maźnicach poprzez podpory o rolkami stożkowymi, mającymi wierzchołki ułożyaóokane w połowie długości zestawów kołowych, proy czym prowadnice rolek podpór aą kołami o środkiem położonym w połowie długości zestawu kołowego, natomiast na pokrywach maźnic, po obu stronach wózka, aą zamontowane układy dźwigniowe, składające się z dźwigni pionowej zamocowanej na pokrywie maźnicy środkowego zestawu kołowego, wraz z przyłączonymi do niej, w równych odległościach od jej osi obrotu, łącznikiem pierwszym i łącznikiem drugim, przy czym końce łączników pierwszych, przymocowanych do pokryw maźnic skrajnego zestawu kołowego wagonu, leżą poniżej osi obrotu dźwigni pionowej, natomiast końce łączników drugich, przymocowanych do pokryw maźnic wewnętrznych zestawów kołowych wagonu, leżą powyżej osi obrotu dźwigni pionowej, znamienny tym, że do górnego końca dźwigni pionowej (3) jest przymocowany łącznik nożycowy, wiążący podwozie wagonu z mechanizmem dźwigniowym, przy czym łącznik nożycowy składa się od wewnątrz z łącznika (8) zakończonego przegubami (9), a od zewnątrz z dwóch łączników płaskich (10), przy czym stosunek długości dźwigni pionowej (3), odjej podparcia na pokrywie maźnicy (1) środkowego zestawu kołowego (2) do punktu, w którym jest przymocowany łącznik nożycowy,

Description

Przedmiotem wynalazku jest wózek trzyosiowy, przeznaczony do kolejowych wagonów towarowych.

Znany jest wózek trzyosiowy, w którym ostojnice są wsparte na maźnicach poprzez podpory z rolkami stożkowymi, mającymi wierzchołki ułożyskowane w połowie długości zestawów kołowych, przy czym prowadnice rolek podpór są kołami z środkiem położonym w połowie długości zestawu kołowego. Obrót osi zestawów kołowych jest wywołany momentem przenoszonym z podwozia wagonu za pomocą mechanizmu dźwigniowego. Ruch obrotowy zestawu kołowego odbywa się w ramach odkształceń sprężystych podparcia, wtedy to zestaw kołowy obraca się razem z łącznikiem maźnic wokół rzeczywistego lub teoretycznego środka obrotu, umieszczonego między skrajnym zestawem kołowym i środkowym zestawem kołowym wózka.

Wadą zasadniczą znanego wózka jest konieczność zrezygnowania z dotychczasowych rozwiązań podstawowych elementów konstrukcyjnych ramy wózka.

Celem wynalazku jest umożliwienie radialnego ustawienia się zestawów kołowych bez konieczności zmian podstawowych elementów konstrukcyjnych ramy w'ózka.

Istota wynalazku polega na tym, że na pokrywach maźnic, po obu stronach wózka są zamontowane układy dźwigniowe, w których do górnego końca dźwigni pionowej jest przymocowany łącznik nożycowy wiążący podwozie wagonu z mechanizmem dźwigniowym. Łącznik nożycowy składa się od wewnątrz z łącznika zakończonego przegubami, natomiast od zewnątrz z dwóch łączników płaskich. Stosunek długości dźwigni pionowej, od jej podparcia na pokrywie maźnicy środkowego zestawu kołowego do punktu, w którym jest przymocowany łącznik nożycowy, do długości odcinka łączącego punkty mocowania końców łącznika pierwszego i końców łącznika drugiego na dźwigni pionowej jest równy stosunkowi rozstawu czopów skrętu wagonu do podwojonego rozstawu osi skrajnego zestawu kołowego i osi wewnętrznego zestawu kołowego wagonu.

Zaletą wózka według wynalazku jest radialne ustawienie zestawów kołowych w krzywiznach toru przy równoczesnym utrzymaniu równoległości zestawów kołowych, podczas jazdy

166 170 po torze prostym, prowadzące do poprawy własności biegowych wózka oraz zmniejszenia zużycia obrzeży kół zestawów kołowych.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok wózka z boku, a fig. 2 - widok wózka z góry.

Na pokrywach maźnic 1 po obu stronach wózka są zamontowane układy dźwigniowe. Układy dźwigniowe składają się z przymocowanej do pokrywy maźnicy 1 środkowego zestawu kołowego 2, dźwigni pionowej 3 wraz z przyłączonymi do niej, w równych odległościach od jej osi obrotu, łącznikiem pierwszym 4 i łącznikiem drugim 5. Końce łączników pierwszych 4, przymocowanych do pokryw maźnic 1 skrajnego zestawu kołowego wagonu 6, leżą poniżej osi obrotu dźwigni pionowej 3. Końce łączników drugich 5, przymocowanych do pokryw maźnic 1 wewnętrznych zestawów kołowych wagonu 7, leżą powyżej osi obrotu dźwigni pionowej 3. Do górnego końca dźwigni pionowej 3 jest przymocowany łącznik nożycowy, wiążący podwozie wagonu z mechanizmem dźwigniowym. Łącznik nożycowy składa się od wewnątrz z łącznika 8, zakończonego przegubami 9, natomiast od zewnątrz z dwóch łączników płaskich 10. Stosunek długości dźwigni pionowej 3 do jej podparcia na pokrywie maźnicy 1 środkowego zestawu kołowego 2 do punktu, w którym jest przymocowany do dźwigni pionowej 3 łącznik nożycowy, do długości odcinka łączącego punkty mocowania końców łącznika pierwszego 4 i końców łącznika drugiego 5 na dźwigni pionowej 3 jest równy stosunkowi rozstawu czopów skrętu wagonu 11 do podwójnego rozstawu osi skrajnego zestawu kołowego wagonu 6 i osi wewnętrznego zestawu kołowego wagonu 7. W czasie jazdy po łuku toru maźnice skrajnego zestawu kołowego 6 i wewnętrznego zestawu kołowego wagonu 7 wykonują obrót dookoła osi pionowych, przechodzących przez środek ich osi symetrii wzdłużnej. Łącznik 8 umożliwia ruchy obrotowe, pochodzące od kołysania wagonu oraz od obrotu wózka pod wagonem. Układ dźwigniowy równoważy na osi środkowego zestawu kołowego 2 siły od klocków hamulcowych, rozpychających skrajny zestaw kołowy wagonu 6 oraz wewnętrzny zestaw kołowy 7.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Wózek trzyosiowy, w którym ostojnice są wsparte na maźnicach poprzez podpory z rolkami stożkowymi, mającymi wierzchołki ułożyskowane w połowie długości zestawów kołowych, przy czym prowadnice rolek podpór są kołami z środkiem położonym w połowie długości zestawu kołowego, natomiast na pokrywach maźnic, po obu stronach wózka, są zamontowane układy dźwigniowe, składające się z dźwigni pionowej zamocowanej na pokrywie maźnicy środkowego zestawu kołowego, wraz z przyłączonymi do niej, w równych odległościach od jej osi obrotu, łącznikiem pierwszym i łącznikiem drugim, przy czym końce łączników pierwszych, przymocowanych do pokryw maźnic skrajnego zestawu kołowego wagonu, leżą poniżej osi obrotu dźwigni pionowej, natomiast końce łączników drugich, przymocowanych do pokryw maźnic wewnętrznych zestawów kołowych wagonu, leżą powyżej osi obrotu dźwigni pionowej, znamienny tym, że do górnego końca dźwigni pionowej (3) jest przymocowany łącznik nożycowy, wiążący podwozie wagonu z mechanizmem dźwigniowym, przy czym łącznik nożycowy składa się od wewnątrz z łącznika (8) zakończonego przegubami (9), a od zewnątrz z dwóch łączników płaskich (10), przy czym stosunek długości dźwigni pionowej (3), od jej podparcia na pokrywie maźnicy (1) środkowego zestawu kołowego (2) do punktu, w którym jest przymocowany łącznik nożycowy, do długości odcinka łączącego punkty mocowania końców łącznika pierwszego (4) i końców łącznika drugiego (5) na dźwigni pionowej (3) jest równy stosunkowi rozstawu czopów skrętu wagonu (11) do podwojonego rozstawu osi skrajnego zestawu kołowego wagonu (6) i osi wewnętrznego zestawu kołowego wagonu (7).