PL166087B1 - Zlacze PL PL PL PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1 . Zlacze z trzpieniem gwintowanym i z wchodzacym w tylne podciecie otworu o malej glebokosci nawiercenia stozkiem roz­ pierajacym, na który nasuniety jest element rozpierajacy, przy czym poprzez element rozpierajacy przechodzi trzpien gwintowany, który w szczególnosci sluzy jako element do mocowania plyt elewacyjnych, znamienne tym, ze elementem rozpierajacym jest zgiety daszkowo, co najmniej w przyblizeniu owal­ ny pierscien metalowy (7), którego zagiete konce (10, 11) przylegaja do stozkowej po­ wierzchni plaszcza stozka rozpierajacego (6). F IG . 7 PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest złącze z trzpieniem gwintowanym i z uchodzącym w tylne podcięcie otworu o małej głębokości nawiercenia stożkiem rozpierającym, na który nasunięty jest element rozpierający, przy czym poprzez element rozpierający przechodzi trzpień gwintowany, który w szczególności służy jako element do mocowania płyt elewacyjnych.

Znane są złącza, które dają się zakotwiczyć za pomocą kształtowego zakończenia w wywierconych otworach z tylnym podcięciem. Tuleja rozpierająca, dająca się nasadzić na element rozpierający, może się zakotwiczyć kształtowo w tylnym podcięciu w obszarze blisko dna wywierconego otworu. Dla otworów o bardzo małej głębokości wiercenia takie elementy mocujące są jednak mało przydatne.

166 087

Do mocowania płyt elewacyjnych, odznaczających się małą grubością, można wykonać na tylnej stronie płyty otwory z podcięciem, które jednak nogą mieć tylko bardzo niewielką głębokość wiercenia. Tradycyjne elementy mocujące z tuleją rozpierającą są mało przydatne w tym zastosowaniu. Ponieważ w płytach elewacyjnych, z reguły trzeba przewidzieć większą liczbę elementów mocujących, muszą te elementy mocujące być możliwie bardzo proste w budowie i w montażu.

Zadaniem wynalazku jest opracowanie złącza z tylnym podcięciem, o niewielkiej głębokości wiercenia, które można będzie osadzić kształtowo w otworze wierconym z tylnym podcięciem i które będzie miało prostą budowę. Złącze powinno przy tym być szczególnie przydatne do mocowania płyt elewacyjnych.

Zgodnie z wynalazkiem, zadanie to zostało rozwiązane dzięki temu, że elemeetem rozpierającym jest zagiętt daazkoww cc η^π^ήβ! w ppaybleżeetu owalny prerście rt itelalowy, krerego zagięte końce przylegają do stożkowej powierzchni stożka rozpierającego.

W celu zamocowania elementu mocującego w otworze z tylnym podcięciem jest jedynim niezbędne, aby element mocujący czołową powierzchnią stożka rozprężającego osadzić na dnie wywierconego otworu i nnattępie ρ^ιι^ι! zkaięty w fforie dsazzu wcisnąć na niego za pomocą narzędzia o kształcie rurowym. Zewnętrzne powierzchnie pierścienia wciskają się przy tym w ścianki otworu w obszarze tylnego podcięcia i w ten sposób element mocujący zostaje zakotwiczony kształtowo w wywierconym otworze. Złącze składa się w zasadzie z gwintowanego sworznia stalowego, który ma na koicu ukształtowany stożek rozprężający. Element rozprężający zagięto w formie daszku, ma w stanie nie zgiętym postać w przybliżeniu owalnego pierścienia stalowego. W obrębie zagięcia może tmn pierścień być ukształtowany zwężająco się, to znaczy, żm pierścień może w środkowej części posiadać dwa przeciwległe zwężenia. Zwężenia tm nim tylko ułatwiają zagięcia pierścienia w formie daszku, ale przy napinaniu w wywierconym otworze działają jako strefa spęczania. W ten sposób można pierścień napiąć optymalnie w obszarze tylnego podcięcia bez występowania zbyt wysokich sił rozprężających. W obrębie gięcia można w pierścieniu wytłoczyć dwa naprzeciwległe żłobki, które oddziało^ją korzystnie na zginanie i optymalne napięcie w otworze.

Aby otrzymać płytę eliwacyjną ze złączami, które są pewni w działaniu, a równocześnie mają prostą budowę, proponuje się, żeby pierścień był wciskano na stożek rozpierający i żeby swoją zewnętrzną krawędzią przylegał w podcięciu do ściany wywierconego otworu.

Płyta elllgcyπta, zaopatrzona na odwrotnej teaatie a złącza, zgodne z nęnęejszye wynalazkiem, daji się zamocować w sposób bardzo pewny. Jeżeli dodatkowo na trzpień gwintowany nasadzić tuleję dystansową, która opimra się na stożku rozpierającym, lub w pierścieniu i nieznacznie wystaje ponad powierzchnię odwrotnej strony płyty elewa^jnej, to można uniknąć wyrwania elementu mocującego z otworu nawet wówczas, gdy nakrętka nakręcona na trzpień gwintowany zostanie dociągnięta zbyt dużym momentem obrotowym. Siły napinając! zostaną bowiem w tym wypadku przeniesione przez tuleję dystansową.

Zewnętrzna średnica tulei dystansowej jest dopasowana do średnicy wywierconego otworu, tak że tuleja dystansowa równocześnie centruje element nocujący w wywierconym otworze, oraz przenosi siły zginające, działające na element mocująco. Zamiast tulei dystansowej można również na trzpień gwintowany nasadzić tarczę z tworzywa sztucznego. Tarcza z tworzywa sztucznego jest za pomocą nakrętki nakręconej na trzpień gwintowany dociskana zarówno do elementu rozpierającego, jak i do zewnętrznej powierzchni płyty elekcyjnej. Odsądzenie centrujące tarczy z tworzywa sztucznego, które wchodzi w wywiercony otwór naciska przy tym wierzchołek elementu pierścieniowego zgiętego w postaci dachowej, tak że plastyczne i elastyczne odkształcenie odsądzenia centrującego zapewnia osiągnięcie równomiernego nacisku na element rozpierający, a także daje stałe naprężenie, odporne na drgania. Równocześnie tarcza z tworzywa jest swoją częścią uszczelko^ dociskana do zewnętrznej powierzchni płyty elekcyjnej, co zapewnia optymalne uszczelnienie wywierconego otworu. Przez zastosowanie tarczy z tworzywa sztucznego uzyskuje się ponadto boczne wsparcie dla trzpienia gwintowanego, które jest jednak elastyczne dzięki właściwościom tworzywa sztucznego. Dla zwiększenia elastyczności i zdolności spęczania tarczy z tworzywa sztucznego, w celu wyrównania tolerancji głębokości wywierconego otworu, względnie wysokości elementu rozpierającego celowe jest wykonanie zagłębienia na teaonęe

166 087 czołowej tarczy z tworzywa sztucznego, przeciwległej względem odsądzenia centrującego. Dzięki takiemu zagłębieniu, tarcza z tworzywa sztucznego może się przegiąć aż do zetknięcia się z nakrętką służącą do dociągania.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia złącze z pierścieniem zagiętym w formie daszku, mające być osadzone w płycie elewacyjnej, w widoku z boku , fig . 2 - pierścień wddług fig . 1 w stanie nie zgiętym w widoku z ggry, fig. - - fierCdieg edł^g igg . , , g idoku- z ku,-, gig . 4 - p-ytę ecywacyjną z osadzonym złączem, na które jest nasadzona tuleja dystansowa, w przekroju poprzecznym, fig. 5 - dalszy przykład wykonania pierścienia dystansowego, w przekroju poprzecznym, fig. 6a - element rozpierający w widoku z góry, fig. 6b - element rozpierający w widoku z boku, fig. 7 element mocujący osadzony w płycie elewacyjnej dociśnięty tarczą z tworzywa sztucznego.

Na fig. 1 jest widoczna płyta elewacyjna z wywierconym otworem 2, który w obrębie dna otworu 3 ma tylne podcięcie 4. Takki tylnn ppodcącce maona wykona zz pomocą urządzeń eozifieśających i nie jest ono przedmiotem niniejszego zgłoszenia.

W wywiercony otwór 2 można wsunąć element mocujący 5 z jego stożkiem rozpierającym 6. Nad stożkiem rozpierającym 6 znajduje się pierścień 7 zagięty w formie daszku, poprzez otwór pierścienia 8 /fig. 2/ wystaje do góry trzpień gwintowany 9. Pierścień 7 jest tak mocno zagięty, że wraz z elementem mocującym daje się osadzić w otworze 2, przedstawionej u przekroju płyty ^owacyjnej 1.

W stanie nie zagiętym pierścień 7 ma kształt mniej więcej owalny, jak to pokazuje widok na fig. 2. Dwa przeciwległe boki kołowe 10 i 11 są wykonane wyraźnie szersze, niż zwężone proste odcinki 12 i 13. Zwężone odcinki 12 i 13 ułatwiają zgięcie pierścienia 7 i równocześnie służą jako strefa spęczania przy wciskaniu i rozpieraniu w wywierconym otworze /fig. 4/.

Na fig. 3 jest pokazane w widoku bocznym, że w obrębie zwężeń pierścienia 7 są na dolnej stronie wykonane żłobki 14. Żłobki 14 znajdujące się na obu zwężonych odcinkach 12 i 13, ułatwiają, podobnie jak i same zwężenia, zagięcie pierścienia 7 w formie daszku, oraz spęczenie materiału pierścienia w tym obszarze.

Na fig. 4 jest pokazany element mocujący osadzony kształtowo w p^yce eneikcyjnej 1, prrz czym wciśnięty pierścień 7 przylega swymi bocznymi krawędziami 10, 11 do ścian otworu 2 w obrębie tylnego podcięcia 4. Przy wciskaniu pierścienia 7 może nastąpić nie tylko rozszerzenie pierścienia w kierunku zaokrąglonych krawędzi 10, 11, ale również rozszerzenie w obrębie odcinków 12, 13. Odcinki 12,13 przy wciskaniu wchodzą w zetknięcie się ze stożkiem rozpierającym 6, na który są wciskane w dół za pomocą przyrządu montażowego 15 i w ten sposób rozszerzają się na zewnątrz. Przyrząd montażowy 15 jest elementem o kształcie rurowym, który przed nnkdbei niem pierścienia dystansowego 16 na element mocujący - -ostaje - sposób na fig. 4 nasunięty w celu dociśnięcia pierścienia 7. Na koniec pierścień dystansowy 16 zostaje nasunięty na trzpień gwintowany 9 i wsunięty w wywiercony otwór 2, dzięki czemu uzyskuje się centrowanie i boczne wsparcie trzpienia gwintowanego 9.

Na fig. 5 jest pokazane inne wykonanie elementu dystansowego 17. Otwór tego elementu dystansowego 17 jest dopasowany do kształtu stożka rozpierającego 6 i w ten sposób może wniknąć głębiej u wywiercony otwór 2 i zetknąć się z wierzchnią stroną pierścienia 7. Obydwa pierścienie dystansowe 16 i 17, mają tak dobrane wymiary, że na krawędzi 19 otworu 2 nieznacznie wystają.

Przykład wykonania elementu rozpierającego według fig. 6 posiada trzy odcinki pierścienia 7 odgięte w kształt daszku. Odgięte końce 20 tych odcinków leżą w tej samej płaszczyźnie i na tej samej średnicy koła. W ten sposób uzyskuje się trzypunktowe zetknięcie końców 20 ze stożkową powierzchnią płaszcza stożka rozpierającego 6. Przy wciskaniu elementu rozpierającego w celu osadzenia elementu mocującego 5 w wywierconym otworze 2, jego trzy końce 20 zostają równomiernie odgięte w tylnym podcięciu 4. Uzyskuje się w ten sposób nieco korzystniejszy rozkład sił i centrowanie elementu mocującego 5 w wywierconym otworze. W celu umocowania sworznia gwintowanego 9 w otworze 2 z tylnym podcięciem 4 w płycie elewkśyąnej 1, na stożek rozpierający 6 sworznia gwintowanego zostaje za pomocą odpowiedniego narzędzia udarowego

166 087 nabity element rozpierający 7. Następnie na trzonek sworznia gwintowanego 9 nasadza się tarczę z tworzywa sztucznego 21 tak, aby jej odsadzenie centrujące 22 weszło w wywiercony otwór 2 w płycie elewacyjnej 1. Za pomocą nakrętki 23 tarcza z tworzywa sztucznego zostaje w ten sposób ściśnięta, aby z jednej strony powierzchnia czołowa 24 odsadzenia centrującego naciskała na pierścień 7, a także powierzchnia uszczelniająca 25 naciskała na zewnętrzną powierzchnię płyty elewacyjnej 1. Wskutek plastycznego odkształcenia powierzchni czołowej 24 odsadzenia centrującego 22 powstaje naprężenie, które zapewnia stałe dociskanie pierścienia 7 do stożka rozpierającego 6 i tym samym daje pewność zamocowania. Dla wyrównania tolerancji, zarówno głębokości wiercenia otworu, jak również wysokości pierścienia 7, tarcza z tworzywa sztucznego ma dodatkowe zagłębienie 26, które umożliwia przegięcie tarczy z tworzywa sztucznego 21, ewentualnie aż do jej zetknięcia się z nakrętką 23.

Zamocowanie płyty elewacyjnej 1 na dźwigarze 27, na przykład w dolnej konstrukcji zamocowanej w murze, odbywa się za pomocą dalszej nakrętki 28, między którą, oraz między nakrętką dźwigar 27 jest zaciśnięty.

Jest również możliwe wciśnięcie pierścienia 7, bezpośrednio za pomocą tarczy z tworzywa sztucznego 21 i nakrętki 23 na stożek rozpierający 6 sworznia gwintowanego, tak że do umocowania nie jest potrzebne żadne narzędzie udarowe.

17·

FIG. 5

FIG. 6α

FIG. 6b

7 6

FIG. 7

166 087

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,00 zł.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Złącze z trzpieniem gwintowanym i z wchodzącym w tylne podcięcie otworu o małej głębokości nawiercenia stożkiem rozpierającym, na który nasunięty jest element rozpierający, przy czym poprzez element rozpierający przechodzi trzpień gwintowany, który w szczególności służy jako element do mocowania płyt elewacyjnych, znamienne tym, że elementem rozpierającym jest zgięty daszkowo, co najmniej w przybliżeniu owalny pierścień metalowy /7/, którego zagięte końce /10, 11/ przylegają do stożkowej powierzchni płaszcza stożka rozpierającego /6/.
2. 2. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że ścianki pierścienia /7/ w obrębie zagięcia /12, 13/ są ukształtowane zwężająco się.
3. 3. Złącze według zastrz. 1 lub 2, znamienne tym, że ścianki pierścienia /7/ w obszarze zagięcia posiadają żłobki /14/.
4. 4. Złącze weełuu zzattz. 1, znamienne tyin, że pierścień Hż w stanie nie zgiętym ma maksymalną średnicę zewnętrzną większą niż podcięcie /4/ w otworze / 2/, w który ma być wsunięty element mocujący /5/.
5. 5. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że pierścień /7/ jest wciśnięty na stożek rozpierający /6/ i swoją zewnętrzną krawędzią przylega w podcięciu /4/ do ściany wywierconego otworu.
6. 6. ZZuccz wwdług zzstrz. 55, znamienne ty,, że na wierzchu pierścienia /
7. 7/ jest na trzpień gwintowany /9/ nasadzona tuleja dystansowa /16, 1//, której zewnętrzna średnica jest równa najmniejszej średnicy otworu /2/.

   /. ZZłące według zastrz. , , znamienne tym, ee tueeaż dsstnsswwe /16 , 17/ wsparta jest z jedjej strony aa stozue tezeirαeąccyż / 6/ lub na rozpartym pierścieniu /,/, a z drugiej strony nieznacznie wystaje ponad krawędź /197 otworu /2/.
8. 8. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że element rozpierający, którym jest pierścień /7/, posiada co najmniej trzy odcinki pierścieniowe zagięte w kształcie daszku, którego zagięte końce /20/ leżą w jednej płaszczyźnie i na jednej średnicy koła.
9. 9. Złącze według zastrz. 6, znamienne tym, że na trzpień gwintowany /9/ jest nasadzona tarcza z tworzywa sztucznego 7277, której krawędź przylegająca do płyty eUeeαzyjnee /H jest ukształtowana jako uszczelka /25/ i która ma odsadzenie centrujące /22/, wchodzące w otwór /2/ i dociskające nasunięty na stożek rozpierający /6/ element rozpierający, którym jest pierścień /7/.
10. 10. Złącze według zastrz. 9, znamienne ty,, że odsadzenie centrujące / 22/ ma na przeciwległej stronie czołowej tarczy z tworzywa sztucznego /21/ zagłębienie /26/.
11. 11. Złącze według zastrz. 9 albo 10, znamienne tym, że wysokość zagłębienia /26/ i uszczelki / 25/ odpowiada mniej więcej grubości tarczy / 21/ z tworzywa sztucznego w obszarze zagłębienia.