Stwierdzono, ze otrzymuje sie karba¬ miniany i podobne sole, trudno rozpu¬ szczalne w cieklym amonjaku z soli rozpu¬ szczalnych w cieklym amon jaku, traktujac je w obecnosci cieklego amonjaku bezwod¬ nikiem weglowym lub igazami zawierajace- mi bezwodnik weglowy. Do przeprowadze¬ nia reakcji moga byc uzyte sole zawieraja¬ ce wode, jak równiez sole bezwodne/Wska¬ zane jest uzycie bezwodnika weglowego lub mieszaniny gazowej zawierajacej bez¬ wodnik weglowy w nadmiarze, mozna rów¬ niez do cieklego amonjaku dodawac nie¬ znaczne ilosci wody, np. 5%. W wielu przypadkach wystarczy, gdy prace prze¬ prowadza sie przy zwyklej temperaturze.Korzystnem jest odprowadzac powstajace cieplo reakcji przez mozliwie stale studze¬ nie. Zamiaist lub oprócz wody dodawac mozna do cieklego amon jaku równiez in¬ ne substancje, zwiekszajace rozpuszczal¬ nosc soli wyjsciowych. Tak np., mozna z korzyscia uzyc roztworu azotanu amono¬ wego w cieklym amon jaku, np. plynu we¬ dlug sposobu Divers'a. Zawarte karbami¬ niany i podobne sole mozna latwo prze¬ prowadzic w inne polaczenia przez ogrza¬ nie lub zapomoca innych odpowiednich sposobów traktowania. Tak np., mozna o- trzymac sole kwasu weglowego przez zwy¬ kle ogrzewanie lub przez traktowanie wo¬ da lub para wodna, najlepiej .w cieple.Przez dobór odpowiednich ilosci wody mozna wytwarzac weglany lub dwuwegla- ny.^S^lS'-^aStt'1l^^^£o moga byc prze¬ prowadzane w odpowiednie tlenki zaponio- ca dalszego ogrzewania, Przez ostrozne o- grzewanie karbaminianów ziem alkalicz¬ nych do czerwonego zaru mozna otrzymy¬ wac poza tern cyjanamidy ziem alkalicz¬ nych. Przez ogrzewanie karbaminianów a-l • kalicznych mozna otrzymac w znany spo¬ sób cyjaniany, które przez dodatkowe traktowanie substancjami redukuj acemi, zwlaszcza tlenkiem wegla, weglem lub metalami moga byc przemienione na cy¬ janki. Zamiast wody mozna w pewnych przypadkach uzyc równiez amonjaku, przyczem przez traktowanie w cieple wy¬ twarza sie mocznik.Dalej okazalo sie, ze otrzymuje sie war¬ tosciowe mieszaniny soli, przeprowadzajac proces wedlug niniejszego sposobu tak, ze po dzialaniu bezwodnika weglowego u- suwa sie amonjak bez poprzedniego odla¬ czania otrzymanych karbaminianów, ewen¬ tualnie przy równoczesnej lub pózniejszej przemianie karbaminianów. W ten sposób otrzymuje sie mieszaniny soli, nadajace sie do wielostronnego uzytku, np. jako srodki nawozowe. Mozna wiec ta droga przeprowadzac amonjak i dwutlenek we¬ gla w najrózniejszych warunkach z inne- mi rodnikami w cenne mieszaniny soli. Tak otrzymane mieszaniny moga byc poddane w rózny sposób pózniejszej obróbce, np. bezposrednio ogrzewaniu lub z dodaniem wody albo amonjaku pod cisnieniem i t. d.Mozna równiez przed lub po usunieciu a- monjaku, zwlaszcza gdy mieszanina soli ma byc uzyta jako nawóz pelny lub mie¬ szany, dodawac inne sole, np. brakujace jeszcze pozywki roslinne, Jako materjal s dodatkowy korzystnie mozna stosowac ta¬ kie pozywki roslinne, które moga przyjmo¬ wac wolny amonjak, np. azotan amonowy; odnosi sie to glównie do tych mieszanin so¬ li, jakie otrzymuje sie zapomoca wysokie¬ go czastkowego cisnienia amonjaku. Srod¬ ki dodatkowe dzialaja w tym przypadku jako stabilizatory.Przyklad L Do 200 czesci objetoscio¬ wych cieklego amonjaku, znajdujacego sie w cylindrycznem naczyniu wytrzymalem na cisnienie, zraszanem od zewnatrz wo¬ da, wprowadza sie 58 czesci wagowych so¬ li kuchennej, a nastepnie powoli 50 czesci wagowych dwutlenku wegla. Po niecalej godzinie oddziela sie nadmiar amonjaku, z rozpuszczonym w nim chlorkiem amono¬ wym i karbaminianem amonowym, od wy¬ tworzonego karbaininianu sodowego zapo¬ moca filtra szklanego, umieszczonego szczelnie nad dnem naczynia. Karbaminian sodowy moze byc celem oczyszczenia je¬ szcze plókany czystym cieklym amonja¬ kiem. Wydajnosc karbaminianu sodowego jest prawie ilosciowa.Zamiast chlorku sodowego mozna uzyc równiez, nip., soli potasowych i wapnio¬ wych. Uzywajac, np« 101 czesci wagowych azotanu potasowego, otrzymuje sie kar¬ baminian potasowy w wydajnosci teore¬ tycznej 95%. Przy uzyciu 164 czesci bez¬ wodnego azotanu wapniowego i 100 cze¬ sci wagowych dwutlenku wegla otrzymuje sie karbaminian wapniowy w wydajnosci prawie teoretycznej.Przyklad II. 208 czesci wagowych chlorku baru rozpuszcza sie w 2000 cze¬ sciach objetosciowych cieczy, skladajacej sie z równych prawie czesci wagowych azotanu amonowego i cieklego amonjaku.Do roztworu tego wprowadza sie. powoli 100 czesci wagowych dwutlenku wegla lub 300 czesci wagowych gazów odlotowych z pieca wapiennego, zawierajacych 33% dwu¬ tlenku wegla, poczem calosc pozostawia sie na przeciag godziny. Osad, oddzielo¬ ny od cieczy, plócze sie-.czystym, cieklym amonjakiem; przedstawia on wysokopro¬ centowy karbaminian barowy. — 2 —- Przyklad .III. 101 czesci wagowych a- zfctanu potasowego przetwarzi; sie w na¬ czyniu wytrzymalem na cisnienie, w kta- rem znajduje sie 2000 czesci objetoscio¬ wych cieklego amonjaku, na karbaminian potasowy, przez wtloczenie 50 czesci wa¬ gowych dwutlenku wegla przy zwyklej temperaturze. Powstaly karbaminian wy- plókuje sie cieklym amonjakiem i prze¬ prowadza zapomoca 18 czesci wagowych wody przy ogrzaniu do okolo 50°C na dwuweglan potasowy. Uzywajac do prze¬ miany karbaminianu tylko 9 czesci wago¬ wych wody i ogrzewajac do 250°C, otrzy¬ muje sie zamiast dwuweglanu weglan po¬ tasowy.Przyklad IV. 331 czesci wagowych a- zotanu olowiu traktuje sie w sposób, opi¬ sany w przykladzie I, 100 czesciami wago¬ wemi dwutlenku wegla. Powstaly karba¬ minian rozpuszcza sie w wodzie po wypló- kaniu cieklym amonijakiem. Przez ogrzanie roztworu otrzymuje sie w znakomitej wy¬ dajnosci weglan olowiu, który moze byc, ewentualnie, przeprowadzony w znany f sposób w tlenek.Przyklad V. 111 czesci wagowych chlor¬ ku wapnia, rozpuszczonego w malej ilosci wody, rozpuszcza sie w 2000 czesci obje¬ tosciowych cieczy (plyn Divers'a], stano¬ wiacej roztwór azotanu amonowego w a- monjaku, i otrzymany roztwór traktuje sie 100 czesciami wagowemi dwutlenku wegla lub 300 czesciami wagowemi gazów odlo¬ towych z pieca wapiennego, zawieraja¬ cych 33% dwutlenku wegla. Powstaly osad oddziela sie i plócze cieklym amonjakiem.Tak otrzymany karbaminian wapniowy o- grzewa sie nastepnie do czerwonego zaru, przyczem odbywa sie przemiana na cyja¬ namid wapniowy. Zamiast azotanu amono¬ wego moze byc równiez uzyty, np., octan amonowy.Przyklad VI. 100 kg azotanu potasowe¬ go zadaje sie 2000 1 cieklego amon jaku i wtlacza 44 kg dwutlenku wegla, poczem odparowuje sie nadmiar amonjak1l Pozo¬ stalosc zawiera karbaminian potisowy i azotan amonowy. < * Przyklad VII. Postepuje sie jak poda-, no w przykladzie VI, otrzymana mieszani¬ ne soli ogrzewa sie z dodatkiem amonjaku pod cisnieniem. Po usunieciu amonjaku pozostalosc zawiera azotan amonowy, mocznik i weglan potasowy.Przyklad VIII. Postepuje sie jak w przykladzie VII, dodajac jednak przed wtloczeniem dwutlenku wegla 130 czesci wagowych drobno sproszkowanego fosfo¬ ranu amonowego i mieszajac podczas 'reak¬ cji. Po wyparowaniu amon jaku pozosta¬ losc zawiera oprócz skladników wymienio¬ nych w przykladzie VII, jeszcze dobrze zmieszany fosforan amonowy. PL