PL14420B1 - Katoda zarowa do lamp katodowych i sposób jej wyrobu. - Google Patents

Description

Wiadomo z badan Wehnclta, ze tlenki, chlorki i fluorki wapniowców oraz ich mie¬ szaniny juz przy bardzo niskich tempera¬ turach wysylaja elektrony. Nowsze bada¬ nia wykazaly, ze wlasciwosc te posiadaja w równej mierze wszystkie proste zwiazki tych pierwiastków. Ze wszystkich tych zwiazków praktyczne znaczenie ma jedy¬ nie tlenek. Jezeli nawet dawniej stosowa¬ no w technice inne materjaly wyjsciowe, np. azotan (wedlug dawnego sposobu Weh- nelta), to jednak substancja wysylajaca elektrony byl zawsze tlenek, tworzacy sie droga jakichkolwiek przemian. Jednakze zwiazki, wykazujace duza zdolnosc emi¬ syjna juz w niskiej temperaturze, a mia¬ nowicie zwiazki najbardziej dodatniego elektrycznie baru, podobnego pod tym wzgledem do alkaljów, maja te wade, ze nie sa odporne na dzialanie luku elek¬ trycznego i latwo sie ulatniaja. Nalezy tu jeszcze zaznaczyc, ze zgodnie z nowszemi badaniami ulatnianie sie tlenków w wyso¬ kim stopniu zalezy od obranego podkladu.Jeszcze i teraz napotyka sie znaczne trudnosci przy otrzymywaniu katod Weh- nelta. Tlenki ulegaja przemianie podczas fabrykacji np. przez latwe laczenie sie z kwasem weglowym. Skutkiem tego przy u- zyciu tlenków trudno jest osiagnac fabry¬ kacje równomierna, przyczem niepodobna uniknac odpadków, co znacznie powieksza koszty procesu.Próba zastosowania zamiast wrazli¬ wych tlenków znacznie mniej wrazliwych i trwalszych soli kwasów tlenowych wap-niowców do wytwarzania katod zarowych, zawiocJlfL «alkowi<4er Lfoyte w powyzszym celu &$^flrcz8injy} tóleiniany, fosforany i weglany wapniowców nie wykazuja zdol¬ nosci emisyjnej, poniewaz silnie ujemna elektrycznie reszta kwasowa calkowicie przeciwdziala wysylaniu elektronów.Znaozma emisja elektronów rozpoczyna sie dopiero z chwila zdysocjowania soli, t. j. gdy czesc lotnej w wielu wypadkach w podwyzszonej temlperaturze resizty kwa¬ sowej odlaczy sie, pozostawiajac wolny tlenek wapniowea. Z pomiedzy wymienio¬ nych zwiazków najlatwiej dysocjuje we¬ glan i przy ostroznej i calkowitej jego dy- socjacji mozna otrzymac katode zdatna do uzytku, jednakze proces otrzymywania jest dlugi i uciazliwy* Dokladne zbadanie omawianych sto¬ sunków wykazalo, ze szereg soli tleno¬ wych, a mianowicie sole kwasów nielotnych zdolne sa w wysokim stopniu do wysyla¬ nia elektronów juz w stosunkowo niskiej temperaturze. Sa to sole metali silnie do¬ datnich elektrycznie, np. metali alkalicz¬ nych albo wapniowców, ze zwiazkami tle- nowemi pierwiastków, dajacych tlenki am- foteryczne, a wiec np. gliniany, cynkany, chromiany, cyrkoniany i t. d. Ze wzrostem kwasowosci reszty kwasowej zmniejsza sie zdolnosc danej substancji do wysyla¬ nia elektronów. Tak wiec np. sól wapniow- cowa kwasu cyrkonowego nalezy uwazac za substancje o wybitnem wy dzielami elek¬ tronów, podczas gdy tytanian wykazuje stosunkowo slaba zdolnosc emisyjna.Temperatura emisji elektronów z tych zwiazków jest nieco wyzsza, lecz zato zwiazki te odznaczaja sie wieksza trwalo¬ scia, niz zwiazki proste np. tlenki na dzia¬ lanie wyzszej temperatury. Podczas gdy bar na podkladzie platynowym, uzyty w postaci tlenku pod wplywem pradu wyla- dowawczego wkrótce sie ulatnia, to zwiaz¬ ki wyzej wymienione wytrzymuja bez zmiany o wfele silniejsze wyladowania.W celu wytwarzania katod mozna te zwiazki przygotowywac uprzednio (patrz Gmelin-Handbuch) i wprowadzac je na podklady przewodzace prad. Korzystniej jednakze jest otrzymywac te zwiazki do¬ piero na katodzie. Wtedy bowiem jako ma- ter jal wyjsciowy mozna stosowac substan¬ cje calkowicie odporne na dzialanie po¬ wietrza. Np. przy wytwarzaniu glinianów albo cyrkonianów wapniowców mozna na podklad wprowadzic weglany wapniowców z tlenkiem lub wodorotlenkiem glinu wzglednie cynku z odrobina spoiwa i na¬ stepnie ogrzewac. Dwutlenek wegla latwo oddziela sie w prózni i moze byc usuniety, a jednoczesnie tworzy sie odpowiednia sól.Jako materjal wyjsciowy mozna wprost stosowac tlenki albo wodorotlenki metali alkalicznych lub wapniowców, po¬ niewaz kwas weglowy zwiazany przez nie podczas fabrykacji latwo zostaje wydzie¬ lony przez dzialanie kwasnego tlenku.Zwiazki te mozna równiez otrzymywac przez utlenianie stopów metali albo mie¬ szanin metali sproszkowanych.Opisane powyzej sole mozna stosowac razem z innemi substancjami wysyla jace- mi elektrony, mozna nawet dodawac do nich w celu podniesienia ich wytrzymalo¬ sci mechanicznej albo wytrzymalosci na dzialanie temperatury, substancyj spaja¬ jacych np. fluorków wapniowców lub tlen¬ ku glinowego w nadmiarze.Zaobserwowany korzystny wplyw pew¬ nych podkladów na trwalosc katod tlen¬ kowych nalezy z duzem prawdopodobien¬ stwem przypisac tworzeniu sie niewielkiej ilosci wyzej opisanego zwiazku na po¬ wierzchni podkladu. PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Katoda zarowa do lamp katodo¬ wych, znamienna tern, ze jej warstwa ze¬ wnetrzna, wysylajaca elektrony, zawiera — 2 -^jedna lub kilka soli metalów silnie elek¬ tro-dodatnich, a zwlaszcza potasowców lub wapniowców z jednym lub kilkoma tlenkami amifoterycznemi, slabiej kwasne- mi niz kwas tytanowy.
2. 2. Katoda zarowa wedlug zastrz, 1, znamienna tern, ze jej warstwa izewnetrz- na, wysylajaca elektrony, zawiera dodatek dowolnego srodka wiazacego.
3. 3. Sposób wyrobu katod zarowych wedlug zastrz, lf lub 2, znamienny tern, ze sole wytwarza sie wprost na katodzie za- pomoca reakcji chemicznej. N. V. Philips' Gloeilampenfabrieken. Zastepca: M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego I Skl. Warszawa. PL