Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania no¬ wych pochodnych aminokwasów o wzorze ogólnym 1, w którym R1 oznacza atom wodoru, grupe alkoksykarbony- lowa o 1—4 atomach wegla lub aralkoksykarbonylowa -o 7—9 atomach wegla albo fenoksykarbonylowa, R2 ozna¬ cza atom wodoru, B1 oznacza grupe o wzorze -S02OH, n oznacza liczbe 2, m oznacza 1, t oznacza liczbe 1 lub 2 lub ich soli albo optycznie czynnych antypod. Czesc tych zwiazków ma wartosciowe wlasnosci farmakologiczne. Inne ze zwiazków o wzorze ogólnym 1 stanowia sub¬ stancje posrednie do wytwarzania srodków o wartosciowych •dzialaniach biologicznych lub farmakologicznych." Wszyst¬ kie te zwiazki sa nowe. Miedzy zwiazkami wytwarzanymi sposobem wedlug wynalazku szczególnie korzystnym zwiazkiem ze wzgledu na jego dzialanie biologiczne jest y-L-Gutamylotauryna, o wzorze 24, majaca szerokie spektrum dzialania lecznicze¬ go i profilaktycznego w zmianach chorobowych spowodo¬ wanych bezposrednio lub posrednio uszkodzeniami „AGAS" (aerobiosferyczny genetyczny uklad adaptacyjny). W celu wyjasnienia hasla „AGAS" ponizej wyliczono wazniejsze tkanki i narzady tworzace uklad „AGAS", takie jak: wszystkie biologiczne powierzchnie graniczne stykajace sie z powietrzem atmosferycznym jako biosfera (skórne i tworzywa skóry, cornea i conjunctiva, wnetrze jamy ustnej i gardzieli, drogi oddechowe i pluca), szkielet i konczyny (kosci rurowe i gabczaste, przeguby kuliste, membranyrynowialne, miesnie szkieletowe), narzady bio¬ race udzial w gospodarce jonami (transepiteliczny uklad transportu: kosmki jelitowe i kanaliki nerkowe), uzebienie do rozdrabniania pokarmów (mocowane w zebodolach korzeniami), narzady sluchu, wechu i glosu. Zwiazki wytworzone sposobem wedlug wynalazku wy¬ wieraja wiec na wyliczone narzady ewentualnie tkanki ukladu „AGAS" korzystne dzialanie biologiczne, ewentual¬ nie terapeutyczne. Zwiazki wytworzone sposobem wedlug wynalazku od- dzialywuja dalej na nastepujace funkcje zwiazane z ukladem „AGAS" ochrona przeciwpromienna, dzialanie aktywizu¬ jace ogólnie mezenchyme, ochrona przed stale narastaja¬ cym niebezpieczenstwem infekcji i zabrudzenia skóry i sluzówki (wytwarzanie lizozymerów wilgotnej sluzówki, aktywizacja nablonka blyszczacego w drogach oddechowych itd.), wzmocnienie ochrony przeciw infekcjom wirusowym i grzybicom. Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku dzia¬ laja przeciwko stale i w wysokim stopniu narastajacym stresom zycia na ladzie (np. wplywy meteorologiczne, duze róznice temperatur miedzy noca i dniem, zwiekszone niebezpieczenstwo skaleczen), poniewaz stabilizuje zespól adaptacyjny i równoczesnie ochrania przed uszkodzeniami tkanki glucocorticoidae (np. uszkodzeniami tkanki lacznej, uszkodzeniami podstawowej substancji kostnej itcf.). Roz¬ wój homoestazy immunologicznej (wzmozone mozliwosci okreslenia w ciele które komórki sa wlasciwe, a które nie). Zwiazki wytworzone sposobem wedlug wynalazku wy¬ wieraja czesciowo bezposrednio, czesciowo przez odchyle¬ nie witaminy A wplyw na metabolizm przez wytwarzanie z witaminy A metabolitów o silnie polarnym charakterze. Dzialanie to jest porównywalne z dzialaniem parathotmonu 106 523106 523 na enzym 25-hydroksy-cholekalcy-ferolc-l-a-hydiokiylazy kanalików nerkowych. To wyjasnienie czyni zrozumialym szerokie farmakologiczne, biochemiczne i terapeutyczne dzialanie zwiazków wytwarzanych sposobem wedlug wy¬ nalazku. Kierunki tego dzialania sa nastepujace: A) Dzialanie charakteru witaminy A: a) Dzialanie farmakologiczne i biochemiczne: znaczone siarczany wbudowywuja sie w zwiekszonym rozmiarze do chrzastek szczurów, ewentualnie soczewki ocznej i tkanki watroby i jezyka embrionów kurzych, znaczony radio¬ aktywnie fosfor wbudowywuje sie w zwiekszonej skali w chrzastki szczurów, wystepuje wzmozone dzialanie syntezy siarczanów chondroityny, korzystne dzialanie na leczenie ran ewentualnie na pogorszone leczenie ran przez doswiadczalne podawanie kortyzonu u psów i szczurów, wzmozenie dzialania witaminy A w hipo- i hiperwitamino- zach wywolanych doswiadczalnie u szczurów i psów, dzialanie hamujace stres wywolany choroba wrzodowa, dzialanie ulatwiajace degranulacje nastocytów, dzialanie wzmagajace wytwarzanie lizozymu, dzialanie na gospodarke pierwiastkami sladowymi (krzem, cynk, miedz, mangan, fluor), dzialanie wzmagajace tworzenie nablonka, wzmaga¬ jace aktywnosc fosfatazy zasadowej, na wywolane lokalnie dzialaniem witaminy A granulowanie, powodowanie bardzo plaskiego przebiegu krzywej dawka-dzialanie, ewentualnie zmiana przepisu przy duzych dawkach, dzialanie aktywi¬ zujace ma aparat Colgie'go, korzystne dzialanie na budowe komórek kielichowatych, dzialanie wzmacniajace stezenie witaminy A. b) dzialanie kliniczno-terapeutyczne: keratocunjuncti- vis sioca, synchrom Sjórgen'a, rhino-laryngo-pharyngitis, sioca, ozaena, chroniczne bronchitis, sinobronchitis, muco- viscidose, konstytucjonalne choroby jezyka u malych dzieci, paradontoza, sklonnosc do zakazen skóry i sluzówki wiru¬ sami i grzybami, antagonistyczne dzialanie do kortyzonu, korzystne dzialanie na przebieg leczenia ran pooperacyjnych i sluzówki, erosio colli, schorzenia rodzaju pruritius, obnizenie wrazliwosci ruchowej i smakowej. B) Dzialanie bez charakteru witaminy A a) Dzialanie farmakologiczne i biochemiczne: dzialanie na poziom cukru we krwi w sensie przejsciowego obnize¬ nia, dzialanie wzmagajace fosfaturie, dzialanie obnizajace poziom fosforu w osoczu krwi, dzialanie ochronne przed promieniowaniem, dzialanie skracajace czas osiagniecia celu w badaniach labiryntowych ze zwierzetami, dzialanie zmniejszajace w wywolanych doswiadczalnie zatruciach fluorem i kadmem, dzialanie wzmagajace cykliczne opróz¬ nianie nerek z fosforanu adenozyny, dzialanie wzmagajace aktywnosc y-glutamylotranspeptydazy (CGPT), dzialanie wzmacniajace aktywnosc tyrozynoaminotransferazy enzy¬ mów watroby. b) Dzialanie lecznicze: slabe uszkodzenia popromieniowe, Vitilgo, hipotonia miesni, dzialanie psychoenergjetyzujace, korzystne dzialanie w stanach ozdrowieniowych i geronto- logicznych oraz na funkcje mnestyczne, sklonnosci chelo- idalne, Spondylosis ankylopoetica, choroby narzadów ruchu polegajace na oslabieniu zasilania, Fundus sklerotyczny, Amyloidoza, Morphea, mastopathia fibrocystologiczna. Przy podawaniu zwiazku wytworzonego sposobem wedlug wynalazku czas traktowania jest niezwykle zrózni¬ cowany. Liczne choroby (np. Phino-laryngc-pharyngitis sioca) staja sie bezobjawowe juz po dwóch tygodniach doustnego podawania 3 razy dziennie po 5 ug, do sympto¬ matycznej poprawy w innych chorobach (np. paradontoza, 4 synchrom Shórgen'a) potrzeba jest do dwóch miesiecy,. a przy jeszcze innych chorobach (np. Spondylosis ankylo¬ poetica) leczenie musi trwac od trzech do szesciu miesiecy).. Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych aminokwasów o wzorze ogólnym 1, ich soli i izomerów optycznych, przy czym znaczenie podstawników* podano poprzednio, polegajacy na tym, ze zwiazek o ogól¬ nym wzorze 2, w którym R1 i n maja wyzej podane znacze¬ nie poddaje sie reakcji ze zwiazkiem o ogólnym wzorze 3^ w którym R2, t i m maja wyzej podane znaczenie, a B2 oznacza grupe o wzorze -S02OH, lub z sola tego zwiazku i ewentualnie otrzymany zwiazek przeksztalca sie w sól lub z soli wydziela wolny zwiazek i/lub powyzszy zwiazek: wytwarza sie w postaci optycznie czynnej przez zastosowa- nie optycznie czynnych reagentów lub poddawanie race- micznego produktu rozdzialowi. Korzystnie, zwiazek o wzorze ogólnym 1 wytwarza sie na drodze reakcji, kwasu piroglutaminowego to znaczy kwa6u pirolidonO'l-karboksyIowego-5 z tauryna, homo- tauryna, lub z innymi aminami zawierajacymi silnie kwasne dzialajace grupy lub ich solami alkalicznymi lub z solami utworzonymi z trzeciorzedowymi zasadami przez otwarcie- pierscienia laktamowego, które tworza ©-amidy. W sposobie wedlug wynalazku sól wytwarza sie na dro- dze reakcji zwiazku o wzorze ogólnym 1 z wodorotlenkiem lub weglanem metalu alkalicznego lub metalu ziem alka¬ licznych albo z organiczna zasada. Ze zwiazków wytworzonych sposobem wedlug wynalazku mozna wytwarzac w prosty sposób dowolne preparaty farmaceutyczne, ochronne, kosmetyczne ewentualnie wete¬ rynaryjne. Preparaty te moga zawierac jeden skladnik czynny lub kombinacje skladników czynnych. Dawka czystego skladnika czynnego wynosi 50—500 nanogramów na dzien i kilogram wagi ciala i podaje sie w trzech dawkach jednorazowych. Tabletka zawiera 2—20 ug, korzystnie, 10 ug skladnika czynnego i oprócz tego obojetne biologicznie nosniki, np. cukier mlekowy, skrobia oraz zwykle substancje pomocnicze przy tabletkowaniu takie jak srodki granulujace i poslizgo- 40 we, np. poliwinylopirolidon, zelatyna, talk, stearynian magnezu, aerosil itp. Przy bardzo malych dawkach korzystne jest dodawanie substancji czynnej w postaci roztworu do masy tabletek . jeszcze przed granulowaniem i mieszanie gniotownikiem^ 45. W ten sposób substanqe czynna rozdziela sie równomier¬ nie. Substancja czynna jest stabilne, tabletki wiec moga, byc rozprowadzane w handlu bez podawania terminu. Zawartosc substancji czynnej w tabletkach o przedluzonym dzialaniu, ewentualnie kapsulek spansularnych moze wy- 50 nosic 10—20 ug. W preparatach do wstrzykiwan korzystna dawka wynosi 5—10 ug na ampulke. Mozna przy tym sto¬ sowac wstrzykiwanie domiesniowo, podskórnie i dozylnie. W podanym stezeniu srodek czynny nie uszkadza ani tkanki ani scian naczyn, 65 Srodek czynny moze byc oprócz tego stosowany infuzyj- nie. Czopki zawieraja 2—20, korzystnie okolo 10 mikro- gramów substancji czynnej i wytwarza sie je z masla ka¬ kaowego lub z odpowiedniego do tego celu syntetycznego- wosku lub tluszczu np. z wytwarzanej w Republice Fe- 60 deralnej Niemiec masy Imhausen. Zawartosc substancji czynnej w masciach kosmetycznych lub sluzacych do le¬ czenia skóry wynosi okolo 0,1—1 mikrograma na gram. Podstawa masci moze byc hydrofilowa lub hydrofobowa i zawierac zwykle skladniki, np. cholesteryne, parafine* 65 gliceryne, lanoline, maslo kakaowe, olej lniany itd. Sub-106 523 stancje czynne moga byc prócz tego przetwarzane na preparaty aerozolowe, przy czym zawartosc substancji czynnej wynosi równiez 0,1—1 mikrograma na gram. Przy preparowaniu tabletek podjezykowych jedna ta¬ bletka zawiera 12 mikrogramów substancji czynnej a czas rozpadku tabletki wynosi okolo 1/2—1 godziny. Polimery do przedluzonego wydzielania substanqi czynnej moga byc przykladowo przygotowane jako zawiesina i zawierac 1—5 mikrogramów substanqi czynnej na gram polimeru. Preparaty do wstrzykiwan z przedluzonym dzialaniem mozna wytwarzac badz stosujac wysokoczasteczkowe poli¬ mery, badz z soli utworzonych z wysokoczasteczkowych zasad organicznych np. histazy, protaminy i zwiazków wytworzonych sposobem wedlug wynalazku, przy czym jedna ampulka zawiera 10—20 mikrogramów substancji czynnej. Puder do celów kosmetycznych lub leczenia skóry wy¬ konuje sie ze zwyklymi nosnikiami np. talkiem i zawiera on substancje czynna w stezeniu 0,1—1 ug substancji czynnej na gram pudru. Dla leczenia oczu zwiazki przeksztalca sie w krople ewentualnie masci mieszajace sie lub nie mieszajace sie z plynem lez. Zawieraja one 0,1—1 mikrograma substancji czynnej na gram preparatu. Dzieciom nalezy podawac zwiazki wytworzone sposobem wedlug wynalazku w dawkach okolo 0,3 mikrograma na kilogram wagi ciala. Preparaty sterylne wytwarza sie ko¬ rzystnie przez saczenie sterylne. Pozadane dzialanie zapo¬ biegawcze, farmakologiczne lub kosmetyczne wymienionych wyzej preparatów mozna wzmocnic i uzupelnic w licznych kombinacjach. Jako mozliwe dodatki czynne biologicznie stosuje sie witaminy A, C, E i K, pierwiastki sladowe, kortyzon i jego pochodne, progesteron, hormony gruczolu tarczycy, substancje dzialajace radiomimetrycznie i immu- nosupresywnie, psychofarmaceutyki, przede wszystkim srodki uspokajajace, tymoleptyki, organiczne zwiazki krzemu, preparaty gerontologiczne, srodki obnizajace poziom cholesterolu we krwi, antyhistaminowe itd. Dozo¬ wanie tych czynnych dodatków jest takie jak przy samo¬ dzielnym, zwyklym, leczniczym ich dawkowaniu. ) Zwiazki wytworzone sposobem wedlug wynalazku mozna stosowac równiez jako dodatek do mieszanek zywieniowych i leczniczych. Oddzialywujac czesciowo na przyrost wagi, czesciowo zmniejszaja zapotrzebowanie na witamine A, ewentualnie poprawiaja jej przemiane. Dale; zwiazki te poprawiaja przyswajanie pierwiastków sladowych — ich poziom we krwi podnosi sie. Przy stosowaniu tych zwiazków jako dodatku do paszy dla zwierzat dozowanie doustne wynosi korzystnie 200 nanogramów na kilogram i dzien. Stezenie w mieszankach paszowych odpowiada w przybli¬ zeniu zawartosci —2 mikrogramów/kilogram, ewentualnie 1—2 mg/tone paszy, czyli stezeniu 0,001—0,002 ppm. Z uwagi na tak bardzo male stezenia stosowanie tych zwiaz¬ ków jako dodatków paszowych jest szczególnie oplacalne ekonomicznie. Zwiazki wytworzone sposobem wedlug wynalazku ko¬ rzystnie dodaje sie do mieszanek witaminowych lub sto¬ suje w mikrokapsulkach, które zawieraja prócz tego inne potrzebne dodatki paszowe. Zwiazki moga prócz tego byc stosowane w wodzie pitnej, soli lizawkowej lub niekiedy równiez jako aerozol. W leczeniu weterynaryjnym zwiazki wytworzone sposo- .bem wedlug wynalazku maja takie same zakresy zastosowan jak w medycynie np. przy uszkodzeniu skóry (ciecia), leczeniu ran, zlamaniach kosci itp. 6 Wspólna wlasnoscia strukturalna wszystkich zwiazków o ogólnym wzorze 1 jest to, ze zawieraja kwas dwukarbo- ksylowy podstawiony w pozycji a, lub równiez ten pod¬ stawnik podstawiony w innych miejscach, poprzez który zawieraja grupy co -karboksylowa z wiazaniem za pomoca amidu kwasowego do pierwszorzedowej lub drugorzedowej alkiloaminy, która zawiera w swoim bocznym lancuchu alkilowym w pozycji © grupe o silnie kwasnym charakterze. Dzialanie zwiazków wytwarzanych sposobem wedlug 0 wynalazku badano w nastepujacy sposób. Dane zawarte w tablicach 1—6 sa wartosciami srednimi, wynikajacymi z liczby pomiarów, których ilosc podano w nawiasach, ± blad standardowy. Istotnosc róznicy (P) miedzy próbami kontrolnymi i próbami ze zwierzetami traktowanymi ba- danym zwiazkiem okreslono za pomoca testu Studenta „t" Tablica 1 1 Wplyw y-L-glutamylotauryny tzw. litoralonu na 1 stezenie witaminy A we krwi 1 Grupa I kontiolna II III 1 IV Litoralon ug/dzien — 0,1 0,3 1,0 Stezenie witaminy A we 1 krwi ug % 28,3 ±0,7 (20) 41,9 ±1,0* (20) 32,9±1,1** (20) 27,4±0,6 (20) 1 *: P<0,001 **: P<0,01 Dwudziestu szczurom Sprague Dawley (10 samców i 10 samic) o wadze 180—200 g podawano doustnie lito¬ ralon, w dawkach dziennych okreslonych w tablicy 1, w postaci wodnych roztworów, w ciagu 8 dni. Dziewiatego dnia zwierzeta usmiercano przez dekapitacje i skrwawiono. Stezenie witaminy A we krwi okreslono metoda Neelda i Pearsona6. Tablica 2 1 Wplyw litoralonu i witaminy A na tworzenie ziar- niniaka wywolanego wszczepieniem tamponu z waty Grupa I kontrolna II kontrolna ± 1 rozpuszczalnik III IV V 1 VI Dawka Wita¬ mina A* miej¬ scowo mg — — 2 2 — 2 Litoralon miejsc. Ug — — — 0,1 — — doustnie ug/dzien — — . — — 0,1 0,1 Sucha masa ziarniniaka mg 52±1,0 (24)1 54±3,1 (8) 64±2,5 (8) 65 ±2,7 (8) 73±2,9 (8) 90±4,1 (8)| *: Hoffinan La Roche Róznice byly istotne miedzy grupami II i III dla P<0,05 miedzy II i V dla P<0,001 oraz miedzy V i VI dla P<0,01. 60 Tworzenie ziarniniaka okreslano metoda Lee i innych na szczurach o wadze 110—120 g. Tampony usuwano z boczno-grzbietowych wszczepien po 10 dniach i wazono po wysuszeniu do stalej wagi w temperaturze 65°C. Róznice miedzy grupami II i III sa istotne dla P<0,01. •5 Badania przeprowadzono na szczurach -Sprague-Dawley '35 40 45 50106 523 Tablica 3 1 Wplyw litoralonu na rozwój doswiadczalnego zatrucia 1 | grupa 1 Kontrolna II BAPN 10 mg III BAPN 10 mg + LIT 1 0,3 ug kosc Ca 14,4 ±0,24 12,6 ±0,26 14,2 ±0,30 P 6,7 ±0,21 ,5 ±0,32 6,5 ±0,14 CSA 0,92 ±0,01 0,7 ±0,06 0,90 ±0,037 CP | 0,37 ±0,023 0,26 ±0,062 0,35 ±0,022 chrzastka Ca | 1,52 ±0,047 1,33 ±0,051 1,50 ±0,036 P 0,84 ±0,026 0,62 ±0,051 0,81 ±0,049 CSA 2,18 ±0,088m 1,47 ±0,20 2,17 0,19 CP 1,06 (12) ±0,032 0,84 ±0,047(12) 0,99 ±0,48 (12) BAPN oznacza p-aminopropionitrylofumaran LIT oznacza litoralon czyli y-L-glutamylotauryne o wadze 140—150 g. Zwierzeta otrzymywaly doustnie dawke dzienna odpowiednio 10 mg BAPN fumaron p- -aminoproprionitrylu, firmy Sigma Chem. Co., (USA) oraz 10 mg BAPN ± 0,3 ug syntetycznego litoralonu (LIT) o czystosci 98% w ciagu 60 dni. Ilosc Ca, P, siar¬ czan, chondroityny (CSA) oraz chondroproteiny (CP) 160—180 g. Zwierzeta trzymano na standardowej diecie. Próbki krwi pobierano 5 dnia doswiadczenia po 18 godzi¬ nach glodzenia. Oznaczenie cukru we krwi przeprowadzono metoda E. Hulmana16. Litoralon podawano doustnie w dawkach dziennych 1 ug/kg wagi ciala. Przyklad ilustruje wynalazek. | grupa I kontrolna II litoralon 5 ug III litoralon 10 ug Ta b li ca 4 Wplyw litoralonu na poziom krzemu 0 godzin 0,103 ±0,003 0,095 ±0,006 0,103 ±0,007 dni 0,096 ±0,009 0,154 ±0,012 0,170 ±0,006* 7 dni 0,114 ±0,015 0,151 ±0,004 0,171 ±0,006 we krwi 13 dni 0,117 ±0,011 0,182 ±0,006* 0,201 ±0,015* dni 0,126 ±0,009 0,303 ±0,012** 0,365 ±0,013** 40 dni 0,149 (6) ±0,011 0,331 ±0,013** (6) 1 0,355 ±0,014** (6) *: istotnosc P< 0,01 **: istotnosc P< 0,001 podano w postaci procentowej zawartosci odpowiednio w nie suszonej kosci piszczelowej i chrzastce mieczykowatej. Zawartosci Ca okreslono metoda' R. P. Pribila wedlug Baginskiego i innych, CSA i CP okreslono wedlug opisu G. Dittmanna i innych. Wyniki z 13 dnia sa istotne dla wartosci P<0,01, z dnia dla P<0,001. Badania przeprowadzono na samicach królika z chowu wsobnego o wadze 2,5—3 kg. Litoralon podawany w dawkach dziennych okreslonych w tablicy 4. Poziom krzemu oznaczano metoda „Gaubatza" w 5 ml próbkach krwi pobranych zwierzetom z zyly usznej. Tablica 5 Tablica 6 Wplyw litoralonu na przemiane Rana dalmatina 1 grupa Kontrolna Traktowana dlugosc tulowia mm 45,9±2 40,2±0,2* dlugosc ogona mm 31,4 ±0,2 (60) 26,7±0,2* (60) | *: istotnosc P< 0,001 Do badania uzyto 30 dniowe kijanki zaby Rana dalma¬ tina, o dlugosci tulowia 20—25 mm, z uwidocznionymi uz uwypukleniami konczyn tylnych. Grupe eksperymental¬ na w okresie 30 dni umieszczano codziennie na 2 godziny W wodzie z kranu zawierajacej 0,5 ug/ml litoralonu. Grupe kontrolna trzymano w wodzie z kranu bez dodatku litora¬ lonu. Kijanki mierzono 30 dnia. Istotnosc w próbie I: P<0,05, w próbie II P<0,01. Do badania uzyto samca bialego szczura CGY o wadze 40 45 50 55 Wplyw litoralonu na poziom cukru we krwi 1 grupa Kontrolna Traktowana I Próba mg% 94±3,6 (10) 82,4 ±3,8 (10) II Próba 1 mg % 94 ±4,09 (10) 81 ±1,32 (10) 1 65 Przyklad I. 4,43 g (10mmoli)solidwucykloheksylo- aminowej kwasu karbobenzyloksy-piroglutaminowego (Lie- bigs Annalen) 640, 145, 1961, 1,25 g (10 m moli) tauryny i 0,84 g (10 m moli) wodoroweglanu sodowego rozpuszcza sie w 50 ml wody. Roztwór ogrzewa sie przez 4 godziny lub odstawia na 24 godziny w temperaturze pokojowej i nastepnie odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszcza sie w wodzie, wprowadza do ko¬ lumny Dowex 50 i eluuje woda. Eluat odparowuje sie otrzymujac 3,3 g co stanowi 83% wydajnosci teoretycznej karbobenzyloksy y-L-glutamylotauryny. Ruchliwosc wzgled¬ na wobec kwasu cysteinowego wynosi 1,05 Rf/n-butanol- -pirydyna lodowaty kwas octowy-woda 15:10,3:12/ = 0,57 PL PL PL PL PL