PL104897B1 - Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych - Google Patents

Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych Download PDF

Info

Publication number
PL104897B1
PL104897B1 PL20307770A PL20307770A PL104897B1 PL 104897 B1 PL104897 B1 PL 104897B1 PL 20307770 A PL20307770 A PL 20307770A PL 20307770 A PL20307770 A PL 20307770A PL 104897 B1 PL104897 B1 PL 104897B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
group
acid
formula
free
phenyl
Prior art date
Application number
PL20307770A
Other languages
English (en)
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Priority claimed from CH1383169A external-priority patent/CH577480A5/de
Application filed filed Critical
Publication of PL104897B1 publication Critical patent/PL104897B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Indole Compounds (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)

Description

Opis patentowy opublikowano: 31.12.1979 104897 Int. Cl.2 C07D 209/02 C07D 221/02 C07C 101/447 C07C 101/453 Twórcawynalazku Uprawniony z patentu: Ciba — Geigy AG., Bazylea (Szwajcaria) Sposób wytwarzania nowych pochodnych a-(aminofenylo)-alifatycznych kwasów karboksylowych Przedmioiteim wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia nowych pochodnych a-/aimiinofenylo/-alifatyicz- nych kwasów karboksylowych o ogólnym wzorze 1, w którym AN oznacza dwucyklilczna grupe alke- 5 nylenoaminoiwa o li—3 wiazaniach podwójnych i —6 czlonach w kazdym pierscieniu, ewenftuialniiie podstawiona przez (nizsze grupy alkilowe, wolne;, zestryfikowane lub zefteryfikowane grupy hydro¬ ksylowe lub merkai^tainowe albo grupy kietono|we, Ph oznacza reszte fenylenowa ewentualnie pod¬ stawiona przez ii—2 podstawniki sposród takich" jak nizsza grupa alkilowa, wolna, zestryfikowana lub zeiteiryfikowafna grupa hydroksylowa lub -mer- kaptanowa, grupa trójfluorometylowa, nitrowa, a- minowa, riizszia grupa dwualkiloaminowa,' nizsza grupa alkandiloaminolwa, ewentualnie funkcyjnie przeksztalcona grupa kanbokisylowaj, grupa cyjamo- wa, karbamoilowa; nizsza grupla dwualkilokarbiamp- ilowa, nizsizaocgrupa alfciilosulfonylowa; ,grupa sulfo¬ nowa, sulfamylowa, nizsza grupa dwualkillosuilfamy- lowa lub .atom chlolrowoa, Ri oznacza atom wodoru, nizsza grupe laUkiiowa, nizsiza grupe alkenyloiwa, cykloalkilowa, cykloalkenylowa, cykloalkllo-nfisko- alkilowa lub c^loaikenylo-niskoalkilowa, a R ozna¬ cza atom wodoru lub .nizsza grupe alkilowa lub iloh nietoksycznych, fairmakologiiaznóje dopuszczalnych so¬ li. Zwiazki .wywarzane sposobem wedlug wyna¬ lazku wykazuja szczególnie wybitne dzialanie prize- diiwzapakie, a .daliej znieczulajace i przecdwgrzybi¬ cze i mozna je w (prosty sposób przeprowadzac w odpowiednie farmakologicznie czynne zwiazki.
Okreslenie „nisko" lub „nizszy" stosowane przed lub po rodnikach arganiiciznych, grupach lub zwiaz¬ kach oznacza, ze tak okreslone rodnika organiczne, grupy lub zwiazki zawieraja korzystnie do 7, zwla¬ szcza nie wiecej jak 4 atomy wegla.' Nizsza grupa alkilowa jest na przyklad grupa metylowa, etylowa^ n^propylowa, izopropylowe n- ^butylowa, iizioibultylowa, Il-frzed. butylowa^ Illnrzed. -butylowa, n-penltylowai, iiizopentylowa, neopentylo- wa, n-heksylowa, iizoheksylowa, n-ihejptylowa albo izohelptylowa. ' . ' ~" Nizsza grupa alkenylowa jest na przyklad grupa winylowa, allilowa, metyloalliloiwa, 3-butenylowa albo il^penltenyloiwaL Grupa cyklo-alkilowa albo grupa cykloalkenylo¬ wa zawiera korzystnie 3—7 atomów wegla w piers¬ cieniu i ewentualnie moze jbyc podstawiona nie wiecej jak 4 nizszymi grupami alkilowymi. Gru¬ pami takimi sa na przyklad grupy: -cyiklopropylo- wa,, cyklobutylowa, cyklopentylowa, cykloheksylowa lub icykloheptyliowa, 2- 3-cyklopentenylowa albo 1,2- lub 3^cyklohekseny- lowia, które moga zawierac do 4, korzystnie 1 albo 2 nizsze grupy alkilowe, a zwlaszcza gnipy metylo¬ we.
Reszta cykloailkiilo-niiskoalkajlofwa albo cykloalke- nylo-niiskoalkiiowa jeslt jedna z poprzednio wy- 104 897104 897 mieniorrycih grup, zawierajaca korzystnie do 4 a- tomów wegla, nizsza grupa alkilowa zwiazana w dowolnym polozeniu, korzystnie przy koncowym atomie wegla" z jedna z wymienionych grup cyklo- alkilciwych lub 'Cyklcalkenylowych, takimi resztami sa na przyklad grupy cyklopropylonietylowa, 2-cy- ¦ klcpentylcetylowa lub 3-cyklopentenylometylowa.
Reszta fenylowa Ph awiazana z grupa AN w po- lozeniu 2, korzystnie w polozeniu 3, a zwlaszcza w -polozeniu 4, moze ewentualnie zawierac w po¬ zostalyeh polozeniach jeden lub kilka, kiorzysitoie 1 lub 2, jednakowe lub rózne podstawniki, na przy¬ klad jak nizsze • grupy alkilowe, takie jak uprzed¬ nio wymienione, walne, zeteryfikowane lub ze- .stryfikowane grupy hydroksylowe lub merkaptano- we, jak grupy n!iskoalkoksyloiwe, na przyklad me- toksylcwia, etoksylowa, n-pricpoksylowa, izopropo- ksylowa; n-butckisyloiwa lub izobutaksylowa, grupy niskoialkilornerkiaptanofwe, na przyklad grupy, mety- Icimerkaptanawe albo etylomerkaptanawe albo alto- my chlorowca, na przyklad fluoru, bromu lub jodu, grupy trójflucrometylowe, grupy nitrowe, grupy a- ri|inioiwe, korzystnie dwuniiskoalkiloaminowe, na przyklad dwumetyloaminowa, N-etylo-N-meityloa- minowa, dwuetyloiamihowa, dwu-n-propylóaimiinowa, dwu'iizopropyloaminowa, dwu^n-butyloamiinowa lub dwuizcibutyloaminowa, grupy niskoalkenyioamino- we, na przyklad piroHdynowa, piperydynowa, piro- linowa ii piperydeinowa, oraz monoazowe, imono- oksazciwe lub inoinioltiaialkilehoamliinorwie, na przy¬ klad grupy piperazynowe, 4-niskoalkiilopiperazyno- we, marfGlinowe lub tiomorfolinowe albo nisko- alkanoiioaiminowe, na przyklad grupy acettyloami- nciwe lub piwaloolloaminowe, jak I ewentualnie fun- kcyjnliie zmodyfikowane grupy karboksylowe, jak grupy karbometoiksyloiwa lub karfooetoklsylowa, e- wentualnie na przyklad grupy karbamolilawe pod¬ stawione przy azocie reisztami niskoalkilowymi, jak dwunisjkoalkilokarbamoilawa, na przyklad grupy dwumetylokarbaimioiilowe albo grupy cyjanowe, ni- skoalkilosulfonowe, na prayklad grupy meitylo-siul- foinylowe lub " etylosulfonylowe, albo ewentualnie funkcyjnie zmodyfikowane grupy sulfonowe, jak e- wentuailnlie N-podstawione .grupy sulfamylowe, na przyklad dwuniskoalkilosulfamylowe, jak dwumety- loisulfamylowa.
Reszta Ph oznacza w szczególnosci grupy 1,3- lub l,4-fenyleinowe) /miiskoalkilo/-l,3 lub -li,4-feny- lenowe, /nJiskoalkokisy/-l,3- lub -1.1,4-fenylenoiwe, /je¬ dno lub dwuchlorowco/-il,3 lub 1,4-fenylenowe, Airój- fluorometylo/-l,3- lub ^1,4-fenylenowe, /nitroM^- lub -1,4-fenylenówe, /amino/-il,3- albo -1,4-fenyle¬ nowe, /dwuniskcaMiloam'iino/-l,3- lub 1,4-fenylenowe albo /iniskoalkilenoamino/-l,3 lub -)l,4^fenylenowe, Dwucykliczna grupa alMilenoaminowa jest zwla¬ szcza odpowiednia 5—6 czlonowa reszta pierscienio¬ wa zawierajaca w czesci cyklicznej 1—h3 wiazania poidwójne, eiwentualnie podstawiona nJizej wymie¬ nionymi podstawnikami.' Reszta ta jest przede wszy¬ stkim reszta tenzoalkenylenoaminowa albo pdpo- wiednia ireszta dwuwodoro- lub czterowodoro-ben- zeno-alkenyloaimlLnowa, w której czesc alkenyloami- nowa zawiera 5—6 czlonów w pierscieniu li która <20 40 45 BO 55 ewentualnie w czesci aromatycznej, jak na przy¬ klad w reszcie fenylenowej Ph, moze byc pod¬ stawiona zwlaszcza przez nlizsze grupy alkilowe, wolne,, (zeteryfikowane lub zestryfikowane grupy hydroksylowe lub imerkaiptanowe, na przyklad gru¬ py niskoalkoksylowe lub nislkoalkainolilowe, jak rów- nliez przez atomy chlorowca, a w czesci alifatycz¬ nej równiez przez grupy ketonowe i tionowe. Ta¬ kimi grupami sa na pirzyklad grupy: iHindolinylo- wa, 2-izoiodolinylowa, 1,,2,3,4-iczteroiwiodoiro-il-chino- linylcwa luib lli,2,31,4-czterowodioro-2HizoQhi!nol;inylawa, jak równliez ^S^^ozterowodoro-l-indolinylawa, 4, ,6,7-iozterowodioiro-2HizOinojolinyIowa, 4,7^dwiuwado- ro-1-djndolinylowa, 4,7-dwowodiOiro-2-izoiinidoilinylowa, 1,2,3,4,5,6,,7,8-osmiowodoro-l^cihinolJiinylowa,, 1,2,3,4,5^ 6,7,8-osmiiowodoro-2-izochilniolinylawa, 1,2,3,4,5,8- ^szesoiowodioro-1 -ichindlliinylowa lub 1?2,3,4,5,8-szes- idiowOidoro-2-izochinolinylowa, które ewentualnie, na przyklad jak podanoi,i moga zosltac podstawione.
Funkcyjnymi pochodnymi sa na przyklad pochod¬ nie Ikwasów o wzorce 1, zwlaszcza majace zastoso¬ wanie w farmacji, nietoksyczne, pochodne tych kwasów, korzystnie ich estry, na /przyklad nizsze estry alkilowe.
Dalszymi funkcyjnymi pochodnymi sa takze po¬ chodne aminowe, jak N-tlenki albo nliskoalkilawe lub aryloniskoalikilowe czwartorzedowe sole amo¬ niowe, w których aryl przedstawia korzystnie e- wenltualnie podstawiona reszte £enylowa jak na przyklad reszta Ph. Solami sa na przyklad sole a- monoiwe lub sole metali, jak równiez sole addycyj¬ ne z kwasami.
Z belgijskiego opisu patentowego nr 705869 znane sa pochodne! kwasów a-fenyloalkanokarboksylaWych, w których, rodnik fenyIowy podstawiany jest mo- nocykliiczna grupa pliirolowa. Zwiazki te wykazuja dzialanie przeciwzapalne,, przeciwbólowe i przeciw¬ goraczkowe.
Nowe zwiazki wyitwarzane ispoisobem wedlug wy¬ nalazku maja lepsze wlasnosci przeiciiwzapalne, a ponadto wykazuja dzialanie przeciwgrzybicze.
Wlasnosci fairmakologiczne, zwlaszcza przeciwza¬ palne, mozna wykazac W badaniach przeprowadzo¬ nych na zwierzetach doswiadczalnych, korzystnie asakadh, jak myszy, szczury ii swinki morskie, da¬ lej w badaniach ain, vitro. Na przyklad w opisanej przez Wintera et al. Proc. Sac. Expl. a. Med., Bd 111, £• 544 (li962) metadzlie doswiadczalnej badania wlasnosci przelciwzapalnydh,, .stosowano zwiazki wy¬ twarzane sposobem wedlug wynalazku w postaci roztworów wodnych lub zawiesin;, zawierajacych na przyklad karbokisymeityloceluloze albo glikol po¬ lietylenowy -jako srodki lulatwiajajce'. rozpuszczenie.
W badaniach przeprowadzonych na doroslych szczurach obu plci zwiazki te wprowadzano son¬ da zoladkoiwa w dawkach dziennych wynioszacych okolo 0,00,1 do okolo 0,075 g/kg, korzysltnie od oko¬ lo 0,0005 do okolo 0,05 g/kg, a zwlaszcza w daw¬ kach od okolo 0,00,1 do olkolo 0,025 g/kg. Po uplywie okolo godziny w lewa Itylna lapke zwierzecia dos¬ wiadczalnego wsltrzykiwainio 0,06 ml |l[°/o zawiesiny karraigeniny w wodnym roizitworze soli fizjologicz¬ nej. Po 3—4 gadzinach porównywano objetosc i/lub ciezar obrzeklej lewej tylnej lapy z prawa tylna lapa. Rózmiice miedzy obydwoma konczynami po-s róiwnywano z róznica u-zwierzat kontrolnych przy czym porównanie to stanowilo miare dzialania przeciwzapalnego (badanych zwiazków.
^Zbadano i porównano .nastepujace zwiazki I—III otrzymane wedlug wynalazku i izwiazek IV znany z belgijskiego opisu patentowego nr ,705869.
I kwas «-[3-c.hlor0-4-/1-feeto-2-dzoiindolinylo/-feny- lo]-propionowy II kiwas a-[4-/l-kelto-2-iizoifnd3linylo/-fenylo]-propio- nowy III kwas a-[3-lchlaro^-/2-izoindolinylo/-fenylo]-p,ro- pionowy " ¦ IV kwas a-[p-/lipirylo/-fenylp;hpropionowy Tablica Zwiazek I II i m IV ) ED40 mg/kg A6 1,3 4,2. 65,0 mg/kg 708,9 57,64 448,13 431* Wskaznik terapeu¬ tyczny 127 ' 44,3 107 6,2 Wskaznik terapeutyczny dla zwiazków I—III jest znacznie wyzszy niz dla zwiazku IV, co dowodzi, ze zwiazki I—III wytwarzane sposobem wedlug wynalazku wykazuja o wiele skuteczniejsze dziala¬ nie przeciwzapalne niz znany zwiazek porównaw¬ czyIV. , Wedlug ^opracowanego przez Nefwboiulda, Brit. J.
Pharmacol. >Chemother., Bd. 21, s. (126 (1963), testu wywolawczego przy zapaleniu stawów, szczury u- czulanio pod narkoza eterowa, za pomoca 0,05 ml 1 */o wodnej zawiesiny karrageniny wstrzykiwanej do wsizysitkich 4 lap zwierzecia. Po uplywie 24 go¬ dzin wstrzykiwano podskórnie w ogon zwierze¬ cia 0,1 ml l*/o zawiesiny Mj^obacteriiu/m butyricum w oleju 'mineralnym. Ziwiajzki doswiadczalne poda- . wano po upfywie 7 idnii sonda zoladkowa w poprzed¬ nio opisany sposób w iciagu 14 dni. Szczury wazo¬ no raz w tygodniu i ustalono trzy razy w tygodniu wtórne artretyczne uszkodzenia, jiak ich liczbe i nar siilenie i porównywano z danymi dla zwierzat kon¬ trolnych.
Dzialanie przeciwgrzybicze mozna ustalic na przyklad w doswiadczeniach in vitro za pomoca plytkowej metody rozcienczeniowej przy szczepach grzyba na przyklad Trichopaiyton Miorosporum lun Epiidenmophytonl, j"ak Triclhophyton menitagro- phytes,, T,rlicj'Ophyton rubrum, _ Trichcphyton sinii, Microsporum canis, Miarospoirum gypseum lub Epi- denimophyton flclccusuim. Dzialanie przeciwigrzybicze mozna równiez wykazac w badaniach in yivo, na przyklad metoda opiisaria przeiz Moliinaisa, J. Inveist.
Derm., Bd. 25, s. 33 (1965). W metodzie tej .wstrzy¬ kuje sie swinkom morskim dó wygolonego grzbie¬ tu homogeniczna zawiesine agarowa grzyba Tricho- phyton mentagrophytes z ¦ 10-dniowej hodtowli na agarze Sabouraud.
"' Dzialanie 0,5—2*/o roztworami lub imaJsciaimli za¬ wierajacymi substancje badana rozpoczyna sie po um 6 24 godzinach i powlbarza codziennie w ciagu 10 dm.
W tym okresie czasu pobiera sie siersc i .czesci skóry z 5 róznych imiejsc powierzchni zakazonej i inkubuje siubhodowle na plytkach z agarem odpo- wiednim do hodowli drobnoustrojów wywolujacych grzybice i przeprowadza badania rozwoju hodowli.
Efekty analgetyczne (mozna ustalic na przyklad metoda opracowana na myszach przez Writhinga, podobnie jak Siegmunda i innych wedlug Proc Soc.
Expl. Biol. Med., Bd 95, s. 729 (1957), przy podawa¬ niu per cis dawek wynoszacych cd lokolo 0,05—0,2 g/kg/dzien.
Zwiazki wytwarzalne sposobem wedlug wynalazku mozna stosowac jako.srodki o dzialaniu przeciiw- grzybiczym i usmierzajacym iból, a zwlaszcza jako skuteczne srodki przeciwzapalne /w leczeniu obja¬ wów artretyciznych i dermatopatoilogicznych. Zwia¬ zki te (mozna równiez stosowac jako produkty po¬ srednie do wytwarzania -innych, farmiakologiioznie czynnych i cennych polaczen.
Szczególnie korzystnymi zwiazkami wytwarzany¬ mi sposobem wedlug wynalazku sa zwiazki o wzo- rze (l9 w którym grupa AN przedstawia dwucyklicz- ¦ . ¦ \j na reszte alkenyleinoarnlinowa o 5—6 czlonowych pierscieniach i o wystepujacych zwlaszcza w pier¬ scieniu izocykliiciznym 1—3 podwójnych wiaza¬ niach korzystnie gpupe benzoalkilenoaminowa o 5 —6 czlonowym pierscieniu w czesci alkenylenoa- miinioweji, przy czym reszta taka moze byc podsta¬ wiona, zwlaszcza w pozycji sasiadujacej z atomem azotu, przez 1—2 grupy kdtonowe, Ph przedstawia reszte fenylenowa ewentualnie podstawiona przez _. 1—2 grupy niskoalkilawe, hydroksylowe, merkap- tamowe,, niskoalkoksyloiwe^ (niskcalkiloimerkaptano- we, trójfluorcimetylowe, nitrowe, aminowe, dwiu- nliskoalkiloaminowe, niskoalkanoiloaminowe, karbo¬ ksylowe, cyjanowia, karbiamoilowe, dwunisfcoalkilo- 40 kanbamoilowe, Jnliskoallkilosulfonylowe, sulfonylowe, sonfaimylowe^ dwuniskoalkilosoilfamylowe 'albo przez atomy chlórowcai, Rj oznacza atom wodoru, grupe mliskoalkilowa lub niskoailkenylowa albo grupe cyk- loalkilowa, cykloaJkenylowa, cykloalkiilo-iniskoaillei- 45 Iowa lub cykloaltenylo-nliskoalklillowa, gdzie reszta cyklo-ialifatyiczna zawiera 3—7 czlonów w pierscie¬ niu, jak i ester nisfc^alkilowy lub niiskoalkenylowy, ester cykloalkilowy, cykloailkenylowy, cykloalkilo- -niskoalkilowy albo cykloalkenylo-ffiliskoalkilowy, w 50 kt6rym resjzta cyfcloaliiiatyczna zawiera 3—7 czlo- / nów w pierscieniu, ester fenylowy lub fenylo-ni^ko- aikilowy, w którym reszta fenylowa /moze na przy¬ klad zostac podstawiona, jak wyzej opisana reszta Ph, ester h^droksyniskoailkiilowy, niskoalkoksyni- 55 skoalkilowy, dwiuniisikoalkiloaminoniskoalilowy, ni- skoalkenyloamino-miskoalfciillowy albo eislter monoa- za-, monooksa, albo monotia-niskoalkileino-aimlino- niiskoalkilowy, przy czym iw estrach^ tych dwa helte- • roaltomy oddzielone sa iod sliebie-przynajmniej dwo- 60 mia atomami wegla, amid. lub tioamid jedno- lub dwiuniakoalkiilowy, amid, jedno-lub dwuniiskoalkilo- wy tiioamideim, amiid niiskoalkilenowy albo nisko- alkilenowy, tioamidi, fenyloamid, fenylotioamid, amid fenylondskoalkilowy, lub tioamid fenyloami- w ncalkiilowy, przy czym reszta fenylowa moze byc .mm s podstawiona'w sposób wyzej (podany dla grupy Pin, 'oraz ich morfolid lub Itiornorfolid lub iioh pochodnie z kwasem /hydroksamowym, olraz N-tledki albo ni- «skoalkilowe albo fenylo-iniiskoalkilowe (czwartorze¬ dowe zwiazki" amoriiowe, przy jczyim reszta fenyIo¬ wa moze byc podstawiona na przyklad w spiosób wyzej podany dla grupy Ph, lulb ich sole, zwlasz¬ cza istosowane w farmacji nietoksyczne sole tych zwiajzkólw.
Szczególnie cennymi zwiazkami o wlasnosciach przeciwzapalnych sa zwiazki o wzorze 1, w któ- rs rym grupa AN przedstawia dwucykliczna reszte alkenylenoaminowa o 1—3 wiazaniach podwójnych w reszcie izocykllilciznej li o 5—6 czlonach w kaz¬ dym pierscieniu zwlaszcza reszte benzoalkeinyleno- aminowa o 5—6 /czlonowym pierscienliu w czesci cykloaMfatyciznej, przy ozym w resztach takich je¬ den z dwu atomów wegla, sasiadujacych z atomem azotu, moze oznajazac grupe ketonowa, a Ph ozna¬ cza reszte 1,3- lub l>4-fenylenowa, /miskoalki- lo/-l,3- lub Hli,4-fenylenowa, /iniskoalkoksy/-l,3T lub -4,4-fenylenoiwa, /jedno- lub dwuchlorowico/nl,3- lub -1,4-fenylenowa, (trójfluoromeltylo/-l,3- albo -1,4 -fenyieniowa, /niltroM,3- lub -1,4-fenylemowa, /a- imino/-ll,3- lub -1,4-feinylenowa albo /dwunliskoalkd- loaimino/-l,3- lub -1,,4-fenylenowa, Ri oznacza wo¬ dór 9 grupe oisfcoaJkilowa, cykloalkilowa o 3-7 czlo- •tiach. w' pierscieniu jalbo cykloalsiloTniskoalkilowa grupe o 3—7 czlonach w pierscieniu, a R oznacza atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa lub sole, zwlaszcza odpowiednie do stosowania w farmacji, nietoksycznie sole amonowe, siole metali alkalicz¬ nych, metali ziem alkalicznych i sole addycyjne z kwasami.
Szczególnie wyrózniajace sie wlasnosci przeciw¬ zapalne wykazuj^ zwiazki o wzorze 2, gdzie Am oznacza reszte 1-indolinylowa, 2-izoindolinylowa, l,2,3,4-!czterowiodóro-l^ch4nolliinylowa Lub 1,2,3,4-cizte- rowodoro-izochinollinylowa;/ przy czym w resztach tych jeden albo oba sasiadujace z atomem azotu w pierscienliu atomy wegla moga zawierac grupe ketonowa, Ra oznacza wodór albo grupe alkilowa lub alkoksylowa zawierajaca do 4 atomów wegla, grupe trójlluoro-metylowa, griupe nitrowa lub ami¬ nowa albo atom halogenu, Rj oznacza atom wo¬ doru, grupe alkilowa zawierajaca do 4 atomów we¬ gla albo oznacza griupe cykloalkilowa lub cyklo- alkilometylowa, w której cykloalkil zawiera 3—4 atomów wegla w pierscieniu, a R oznacza atom wodoru lub grupe alkilowa, izawierajaca do 4 lajto- mów wegla, jak grupe metylowa, etylowa, n^pro- pylowa, izopropylowa, n- butylowa '.albo izobutylo- wa, albo sole, w szczególnosci stosowane w farma¬ cji, nietoksyczne sole "amonowej, isole metali alkalicz-' nyclh, na przyklad sole slodowe lub potasowe, albo sole addycyjne z kwiasami.
Sposród tych izwiazków nalezy .zwlaszcza wymie¬ rne izwiazki o wzorze 2, w którym Am oznacza grupe 2-izoindolinylowa, zwlaszcza lTketo-2-izoin- dolinylowa, jak równiez l,3-dwuketo-2-izOiiridoliny- lowa f 1-keto-1,2,3,4-czterowodoro-2-izochinolinylo- wa lub l,3-dwuketo^l,2,3,4-cz^erowodoro-2-izochino- linylowa, Ra oznacza atom wodoru albo grupe nli-r trowa lub 'aminowa jak równiez trójfluorometyIo¬ wa; a R'i "oznalcza .atom wodoru albo grupe mety¬ lowa, etylowa' nnpropylowa lub cyklopropylomety- lowa jiak równiez ester metylowy lub etylowy albo sole, zwlaszcza stosowane w farmacji nietoksyczne sole amonowej sodowe lub potasowe albo sole ad¬ dycyjne z kwasami; zwiazki te, a zwlaszcza kwas a-(3Htfhlbro-4-/l-'keto-2-izoindiolilo-/feinylo]-propio- nowy, wykazuja w wymienionych ukladach testo¬ wych, przy dawkach dziennych wynoszacych od o- kolo 0,001 ido okolo 0,025 g/kg, wybitne wlasnosci przeciwzapalne.
.Sposób wytwarzania zwiazków ó wzorze 1, w którym AN, Ph, R i Ri maja wyzej podane znacze- nie, polega wedlug wynalazku na itym> ze w zwiaz- r\ rs ku o wzorze AN-Ph*Xi, w którym AN i Ph maja wyzej podane znaczenie, a Xi oznacza ugrupowa¬ nie o wzorze ^CH(Ri)—Y^ w którym Ri ma wyzej podane znaczenie, a Yi oznacza grupe metylowa, hydroksymetylowa, formylowa albo wolna lub zes- tryfilkowana grupe karboksylowa,, grupe Yi utlenlia sie do wolnej lub funkcyjnie przeksztalconej grupy karboksylowej i ewentualnie otrzymany wolny kwas przeprowadza sie w-nizszy ester alkilowy i/iuto . otrzymany zwiazek przeksiztalcla sie w sól lub otrzy¬ mana sól przeksztalca sie w wolny zwiazek i/lub otrzymana mieszanine izomerów rozdziela sie ma poszczególneizomery. \- Dajaca slie .przeksztalcic na drodze utleniania gru¬ pa Yi, to znaczy grupa metylowa, hydroksymetylo- wa lub formylowa, dalej wolna lub izestryfikowa- na grupa karboksykarbonylowa przedstawia w od- powiednim izwiazku wyjsciowym o wzorze AN—Ph 40 45 —Xi potencjalna grupe karboksylowa. Grupe Yi mozna przeprowadzic w wolna lub funkcyjnie przeksztalcona griupe karboksylowa za pomoca zwy¬ kle stosowanych metod utleniania na przyklad dzialaniem tlenu (w stanie czystym lub tlenem po¬ wietrza), korzystnie w obecnosci odpowiedniego ka¬ talizatora, jak srebra, manganui, zelaza lub kobaltu lub srodkami utleniajacym^ jak nadtlenek wodo¬ ru lub tlenkiem azotu, kwasami utleniajacymi albo lich solami, jak^kwasy podchlorowcowe, kwas nad- jodowy .kwas azotowy lub nadweglowy albo odpo¬ wiednimi solami, jak pocfhlciryn sodowy lub nadjo- 50 .dan sodowy, kwas iruadoidtowy, nadbenzoesiowy, kwas jedno^aidnaftalowy, sole metali ciezkich lub tlenki metali ciezkich, jak chromiany metali al- kalioznyclh, na przyklad chromian sadowy lub po¬ tasowy, sole chromu III lub miedzi II, na przyklad halogenkami lub siarczanami albo ttlenkami srebra rteci, wanadu V, chromu VI lub manganu IV, w srodowisku kwasnym waglednlie zasadowym.
Stosujac wymienione metody utleniania do zwia- zk6w wyjsciowyich, w których reszta AN jest bar- dziej stabilna wobec srodków utleniajacytch niz grupa Yi, otrzymuje sie jako produkty- wolne kwa- . sy o wzorze 1 lub iich sole.
W przypadku gdy Yi oznacza wolna lub zestryfi- kowana grupe, karboksykarbonylowa, droga utle- 559 104 897 ¦- niania dekarbonylujaoego otrzymuje sie wolne kwa- > sy lub estry.
Otrzymane zwiazki mozna w znany spotsób prze¬ prowadzac jedne w drugie. Na przyklad otrzyma¬ ne wolne kwasy mozna estryfikowac przy uzyciu alkoholi w obecnosci srodków estryfikujacyo]\ jak mocnych kwasów, na przyklad kwasu chlorowodo¬ rowego, siarkowego, benzenosulfonowego, lub p- toluenosulfonowego^ jak równiez dwucykloheksylo- karbodwulmidru albo zwiazków dwuazowych.
Otrzymane estry mozna hydriolizowac do wolnych kwasów dzialaniem odpowiednich srodków zasado¬ wych, j-ak wodnego roztworu wodorotlenku metalu alkalicznego, lub przeprowadzac w inne estry dzia¬ lajac alkoholami w obecnosci srodków kwasnych lub zasadowych, jak kwasów nieorganicznych lub kompleksowych zwiazków kwasowych z metalatmi ciezkimi, jak równiez weglanami metali alkalicz- nyich liib alkoholami metali alkalicznych.
Zwiazki zawierajace grupy ketonowe mozna na przyklad przeprowadzac dzialaniem piecloisiarczku fosforu w odpowiednie zwiazki tionowe. W dwu- cyklicznej reszcie AN nlie zawierajacej grupy keto- nowej mozna takie grupy przez utlenianie, na przy¬ klad ftlenelm (na. przyklad tleniem powietrza )lub Ln- nymi lagodnymi srodkami utleniajacymi, jak po¬ przednio wymienionymi, wprowadzic do czesci za¬ wierajacej altom azotu jako czlon pierscienia, zwla¬ szcza w jedno lub obydwa polozenia sasiadujace z atomem z odjpowiednich zwiazków aminowych odpowiednie zwiazki laktamowe albo zwiazki imidowe.
Otrzymane esitry lub sole mozna w polozeniu a wzgledem funkcyjnie zmodyfikowanej grupy kar¬ boksylowej poddac metalizacji, na przyklad dzia¬ lajac metalami alkalicznymi lub ich pochodnymi, jak organicznymi polaczelnliaimi meitali alkalicznycih, na przyklad feinylkiem litowym albo trójfenyloime- tylkiem sodowym albo wodorkiem metalu alkalicz¬ nego, jak wodorkiem sodu, amidami metali alka¬ licznych lub alkoholanami metali alkalicznych, a nastepnie poddac reakcji z reaktywnym esjtrem al¬ koholu o wzorze Ri—OH, jak i z odpowiednimi ha^ logeinkiem, i w 'ten sposób wprowadzic w polozenie a grupe organicznaRj. ^ Otrzymane zwiazki moznia podac chlorowcowaniu w czesci aromatycznej Ph, na przyklad przy zasto¬ sowaniu chlorowca), korzystnie w obecnosci kwasu Lewisa, na przyklad halogenków zelaza III^ glinu, antymonu III lub cyny IV albo srodka chlorow¬ cujacego, na przyklad kwasu chlorowodorowego w obecnosci nadtlenku wodoru albo halogenku meta¬ lu alkalicznego, na przyklad chloranu sodowego, halogenku nitrózylu, na przyklad chlorku nitrozy- lu lub bromku nitrozylu, chlorowcoimidu, na przy¬ klad bromoiimidu kwasu Ibursztynowego albo bro- moimidu kwasu ftalowego. >* Dalej mozna wprowadzac grupe nitrowa do reszty aromatycznej Bh, na przyklad dzialaniem kwasu azotoiw^go lub azotanów w 'Warunkach kwasnych w obecnosci kwasu siarkowego lub trójfluorooctowe- go. W otrzymanym zwiazku nitrowym mozna gru¬ pe nitrowa zredukowac do grupy aminowej dziala¬ niem katalitycznie aktywowanego wodoru lub che^ micznych srodków redukujacych (wodorem In statu nascendi). -'-.'.- Redukcje jak i irme przeksztalcenie nalezy pro¬ wadzic Itak, aby wytworzony zwiazek zawieral riie- i5 nasycona grupe alkenylenioamlinowa.
Otrzymane Izwiazki z pierwiszoraedowa grupa a- minowa mozna poddac reakcji z reaktywnymi estrami alkoholi lub .glikoli oraz reaktywnymi po¬ chodnymi funkcyjnymi kwasów], takimi jak halo- genki, na przyklad chlorki lub Ibezwodniki k w ten sposób przeksztalcic w zwiazki zawierajace drugo- rzedowa lub trzeciorzedowa albo czwartorzedowa grupe lamcniiowa jak i grupy aeyloaminowe. Otrzy- i mane zwiazki z wolna grupa aminowa traktowane kwasem azotowym daja zwiazki dwuazoniowe, któ¬ re po reakcji iSanJdmeyera, na przyklad przez hy¬ drolize w wyzszych temperaturach, dzialaniieim ha- • logenków miedzi II lub cyjanku miedzi II, wzgled¬ nie nizszego alikanolu albo nizszego arylomerkap- tanu, korzystnie w warunkach obojetnych albo sla¬ bo zasadowych albo tez slabo, kwasnych mozna przeprowadzic w odpowiednie hydroksy-, ichlorow- co-, eyjano-, niskoaltooksy wzglednie nJiskoalkilo- merkapto^pochodne.
' ' - ' ¦ W otrzymanych produktach fenolowych moznia podac eteryfikacji fenolowe grupy hydroksylowe i merkapitanowe, przy zastosiowantiiu odpowiedniiich fenclanów metali) jak fenolanów metali alkalicz¬ nych lub tiofenolanów metali alkalicznych i trak- tojwariiu zdolnymi do reakcji estrami niisikilch alka- noli lub cykloalkanoli, jak halogenkami iniskoalki- lowymi lub icykloalkilowymii, siarczanami lub sul¬ fonianami nfiskoalkilowymi lub cykloalkilowymi oraz zwiazkami dwuazowymi, jak dwuazo-niiskimi alkanami. Otrzymane etery fenoli mozna rozszcze¬ pic na przyklad dzialaniem mocnych -kwasów lub kwasnych soli, jak kwasu bromowódorowego i kwasu loctowego oraz chlorowodorku pirydyny. Ali¬ fatyczne zwiazki hydroksylowe mozna odwadniac, 40 jak 'na .przyklad poprzeldnio 'opisano.
Otrzymane zwiazki nienasycone mozna, jak po¬ przednio opisano, przeprowadzic w zwiazki nasyco¬ ne, ma przyklad- dzialaniem katalitycznie aktywo- 45 wanegio wodoru lub redukujacymi srodkami che- mlicznyimi (wodór in statu nascendi) eliminujac wiazania podwójne, na przyklad w grupie Ri i/lub w grupie ejstrowej.
W .otrzymanych zwiazkach o dajacych sie od- g0 szczepiac eiwentualmae zestryfikolwanyich grupach hydroksylowych w reszcie AN mpizna takie grupy ewentualnie razem z wodorem odszczepiac, to zna¬ czy wprowadzajac podwójne wiazania, w sposób 55 wyzej podany.
Otrzymany wolny kwas mozna w znany sposób przeprowadzic w sól, (na przyklad przez wymiane z okolo stechiometryczna iloscia odpowiedniego tworzacego sole srodka, jak amoniaku, aminy lub €0 wodorotlenku metalu alkalicznego lub metalu ziem alkalicznych, weglanów lub kwasnych weglanów metali alkalicznych lub ziem laikalicznyloh. W ten sposób otrzymanie sole amonowe lob sole metali daja .sie przeprowadzac w woine iftwasy dzialaniem 65 kwasu, na przyklad kwasu solnego, kwasu siarko-104 897 ll 12 wego lub kwasu octowego do otrzymania odpo¬ wiedniego pH.
Otrzymany zwiazek'zasadowy mozna przeprowa¬ dzic w sól addycyjna z kwasem na przyklad przez reakcje z kwasem nieorganicznym lub' organicz¬ nym lub przy uzyciu odpowiedniego wymieniacza jonowego i wyodrebnienie iutworzonej soli i na¬ stepne przeprowadzenie w sól addycyjna. Otrzyma¬ na kwasowa sol addycyjna mozna dzialaniem za¬ sady, na1 przyklad wodorotlenku jmetalu alkaliczne¬ go, amoniaku lub wymieniacza jonowego, prze¬ ksztalcic w wolny zwiazek.
Kwasowymi siolami addycyjnymi sa stosowane w farmacji nietoksyczne" addycyjne sole kwasowe,^ na przyklad sole addycyjne kwasów nieorganicznych, jak kwasu solnego, bromowodorowegoy siarkowego, fosforowego, azotowego lub nadchlorowego, zwlasz¬ cza karboksylowydh albo sulfonowych kwasów or¬ ganicznych, jak (mrówkowego, octowego, propion©- wego, bursztynowego, glikolowego, mlekowego, jablkowego, winowego, cytrynowego, benzoesowego, 4-aminobenzoesowego, amtralnillowego, 4-hydroksy- berizoesowego, salicylowego^ aminosalicylowego, embonowego lub nikotynowego, jak równiez meta- nosulfonowego, etanosulfonowego, hydroksyetano- sulfonowego, etylenosiulfonowego, ' benzenosulfono- wegp, chlorowcobenzenosulfonowego, toluenosulfo- nowego, naftalenosulfonowego, sulfanilowegó lub cykloheksylosulfaminowego.
Wyzej wymienione, jak i inne sole, na przyklad pil^rynlany, moga byc równiez stosowane do oczyszczania jak i identyfikacji wolnych zwiaz¬ ków;s w ten sposób mozna wolne zwiazki prze¬ ksztalcac w ich sole, a te wydzielac z surowej mieszaniny i z wyodrebnionych soli otrzymywac nastepnie wolne zwiazki. Ze wzgledu na scisla za¬ leznosc miedzy nowymi zwiazkami w postaci wol¬ nej i w postaci ich soli,, okreslenie ,?woine zwiazki'' lub „sole" obejmuja zarówno sole jak i wolne zwiazki.
Otrzymane mieszaniny izomeryczne rmozna w znany sposób rozdzielic na poszczególne izomery, na przyklad przez frakcjonowana destylacje lub krystalizacje i/lufo chromatografie.
Zwiazki racemiczne mozna rozdzielic na optycz¬ nie czynne izomery? na przyklad droga frakcjono- , warnej krystalizacji, przez iwydzielenie z mieszanin soli bedacych dlastereoizomerami, na przyklad kwasem d- albo l-winowym, albo d~a-femyloetylo- amina, d-d-/l-naftyloZ-etylo-amina', albo 1-c'incho- nidyna i ewentualnie wydzielic z soli wolne izome¬ ry opltyczne.
Wymienione poprzednio reakcje przeprowadza sie znanymi metodami, na przyklad ewentualnie w srodowisku rozcienczalników, korzystnie (takich, które wobec skladników reakcji zachowuja sie o- bojetnie, a umozliwiaja ich rozpuszczanie i jezeli zachodzi "poltirzeiba w obecnosci katalizatorów, srod¬ ków koindensujacych lub zobojetniajacych, w atmo¬ sferze gazu obojetnego, na przyklad azotu, przy oziebianiu lub ogrzewaniu i/lub pod zwiekszonym cisnieniem.
Wynalazek obejmuje równiez takie odmiany spo¬ sobu, w których jako zwiazek wyjsciowy stosuje sie produkt posredni utworzony. jakimkolwiek sta¬ dium reakcji a nastepnie ewentualnie przeprowa¬ dza sie pozostale stadia reakcji, lub tez zwiazek wyjsciowy stosuje sie w positaci soli lub reaktyw¬ nych* pochodnych. I tak na przyklad w wiekszosci poprzednio wymienionych reakcji utleniania, w których Yi przeprowadza sie w wolna lub funkcyj¬ nie zmodyfikowana grupe karboksylowa, otrzymu- , je sie. jako zwiazki posrednie odpowiednie aldehy¬ dy, w których Yi jest grupa formylowa. * W isposobie wedlug wynalazku korzystnie stosuje sie takie zwiazki wyjsciowe, które prowadza do zwiazków o wzorze 1, a które zostaly poprzednio opisane jako szczególnie wartosciowe.
Zwiazki wyjsciowe sa znane, a jesli sa zwiazka- 13 mi nowymi to zwiazki (te mozna wyltwarzac zna¬ nymi metodami. Zwiazki wyjsciowe ó wzorze - r\ AN-»-Plh—Xj otrzymuje sie (przez wprowadzenie lub utworzenie grupy AN— na przyklad poddajac re- akcji odpowiedni zwiazek, który w miejsce grupy AN— zawiera wolna grupe aminowa, ze zwiazkiem o wzorze HO—A—OH lub jego reaktywna pochod¬ na.
Produkty posrednie o wzorze AN—Ph—Xi zawie- rajace grupe hydroksylowa otrzymuje sie' przy u- zyciu metalu alkalicznego lub metalu ziem alka¬ licznych albo dwiuniskoallkiilocynku lub dwunisko- alMlokadmu, na przyklad zwiazki o wzonze AN— ^Pih—C/=0/—/Ri wytwarzane w zwykly sposób metoda Friedel-Craftsa^ zredukuje sie wodorkiem iitow^glinowym "lub zwiazkami Ri-magnezohalo- genkowymi, w kltórych Ri oznacza jedna z wymie¬ nionych reszt organicznych, albo zwiazki Grignarda zawierajace reszte o wzorze AN—Ph poddaje sie 40 reakcji ze zwiazkiem ketonowym o wzorze Ri— —CH/=0/ i otrzymuje sie w ten sposób odpowie¬ dnie zwiazki benzyloalkoholowe. W zwiazkach tych mozna grupe hydroksylowa przeprowadzic w zna¬ ny sposób w reaktywna zestryfikowana grupe hy- *5 droksylowa, na przyklad dzialaniem halogenku fo¬ sforu, halogenku tionyiu lub halogenku sulfonowe¬ go, a nastepnie otrzymany reaktywny ester pod¬ dac reakcji z mettalem albo dwuniiskcalkilo-cyn- kiem lub -(kadmem. 50 Takie produkty posrednie zawierajace grupe me¬ taliczna poddaje sie reakcji z halogenkiem metylo¬ wym, formaldehydem, halogenkiem formylu,. halo¬ genkiem allkanolu lub niskiego alkanolu lub niskim hydroksyalkanalem wzglednie * halogenkiem nisko - 55 alkanoilowym, niiskoaikenoilowyim lub oksalilowym, przy czym w razie potrzeby otrzymane alkohole _dehydiraltyzuje sie na przyklad dzialaniem czynni¬ ków kwasnych, jak kwasu siarkowego lub piecio¬ tlenkiem fosforu, i w ten sposób przeksztalca sie 60 w odpowiednie nienasycone zwiazki. Zwiazki te, na przyklad pochodne metylenowe, mozna poiddac wy¬ mianie z boranami do wytworzenia zwiazków bo- rylometylowych, podczas gdy aldehydy przy dzia¬ laniu hydroksylanina daja odpowiednie zwiazki hy- 65 droksyimino^metylowe to znaczy oksymy. Jezeli104 897 13 14 jako zwiazki wyjsciowe sltosuje sie _ aldehydy, w ' których Yj oznacza grupe formylowa, wówczas zwiazki te mozna otrzymywac równiez iz ketonów o wzorze AN—Ph—G(=0)—Rj w reakcji z metyli- dem dwumetylosulfondowym lub metylidem dwu- metylooksy isulfoniowym (otrzymanym z odpowied- riich soli trójimetyloisulfomowych) i przez przegru¬ powanie otrzymanych pochodnych tlenku etylenu do odpowiedniich aldehydów w reakcji z kwasem Lewisa, takiiim jak [kwas p-tolueno:sulfonowy lub trójfluorek boru. Zwiazki Ite mozna, równiez otrzy¬ mywac metoda kondensacji Darzensa, dzialajac Ina ketony o wzorze AN—Phr-C(=0)—Ri estrami kwasu archlorowco-aikano lub a-ichlorowoo-iailkeno- karboksylowego w obecnosci odpowiednich alkoho¬ lanów metali alkalicznych, nia przyklad trzeciiorze- dowego butanolanu popisowego, zmydlentie otrzy¬ manych estrów kwasu glicydowego, przeksztalee- ndie wydzielonych kwasów ii dekarboksylacje pro¬ duktów posrednich, korzystnie w srodowisku kwa¬ snym, na przyklad kwasu siarkowego.
Zwiazki posrednie d zwiazki wyjsciowe otrzymy¬ wane wedlug wyzej wymienionych metod • mozna równiez przeprowadzac jedne w drugie za pomo¬ ca metod opisanych dla zwiazków koncowyeh.
Zwiazki stosowanie w farmakologii, otrzymywane sposobem wedlug wynalazku, mozna stosowac na przyklad do wytwarzania preparatów farmaceu¬ tycznych, zawierajacych skuteczna Ilosc substancji czynniej ewentualnie w mieszaninie z nieorganicz¬ nymi lub organicznymi, stalymi lub plynnymi sto¬ sowanymi w farmacji nosnikami odpowiednimi do stosowania wewnetrznego, pozajelitowego i miej¬ scowego. Korzystnie stosuje isie tabletki lub kap¬ sulki zelatynowe, zawiergijace sutostancje czynna lacznie z rozcienczalnikiem, na przyklad laktoza, dekisitiroza, oukroza, mannatolem, sorbitolem, icelulo- za i/lub gliceryna ilub srodkami smarowymi, jiak nia przyklad krzemionka, talk, kwas stearynowy lub jego isole, jiak stearynian magnezu lub wapnia i/lub glikol polietylenowy; tabletki zawieraja równiez srodki /wiazace, jna przyklad krzemian magnezowo- -glinowy, rózne rodzaje skrobi, jak z kukurydizy, pszenicy, ryzu lub z Amyfliom Marantae, zelatyne, tragant, metylocelulloze, sól sodowa karboksymety- locelulozy li/lub poMwihylopirolidon d ewentualnie srodkii kruszace, na przyklad skrobie, agar, kwas alginowy lub alginlian sodowy tailbo mieszaniny mu¬ sujace i/lulb srodki adsorpcyjne; barwniki, srodkii zapachowe i slodzace. Preparaty do injekcji sa ko¬ rzystnie wodnymi roztworami ziotonicznymi lub za¬ wiesinami, a iczopki d miascie przede wszystkim emulsj'ami lub zawiesinami (tluszczów.
Preparaty farmaceutyczne moga byc s^terylico¬ wane d/lub zawierac srodkii pomocnicze, na. przy¬ klad srodki konserwujace, stabilizujace, zwilzaja¬ ce i/Jiub emulgujace, srodki ulatwiajace rozpuszcza¬ nie, sole do regulowania cisnienia osmotycznego i/lub bufory. Przytoczone preparaty farmaceutycz¬ ne wytwarza sde znanym sposobem*, na przyklad konwencjonalnym sposobem iriieszaniia-igranulowa- nia wzglednie drazetkowania. Preparaty Ite zawie- •raja lokolo 0,l*/o do okolo 75%, zwlaszcza od okolo 1% do okolo 50%> substancji aktywnej oraz - ewen¬ tualnie (inne farmakologicznie cenne substancje.
Wynalazek ilustruja nizej podane przyklady, w których temperatura podana jest w stopniach Cel¬ sjusza.
Przyklad I. MieszanJiine 5 g.2-[4-/2-izoindoli- nylo/-fenyl6]npropanoliu, 4 g wodorotlenku sodu i 50 ml wody, mieszajac, wprowadza sde do zawiesi- ny 6,5 g azotanu srebra, 1,8 g wodorotlenku sodu i 60 ml wody. Po uplywie 3 godzin mieszanine przesacza sie, odczyn przesaczu doprowadza do •wartosci pH 5,5'(i ekstrahuje eterem dwuetylowym.
Organiczny ekstrakt myje sie woda, przesacza i od- parowuje. Otrzymana pozostalosc przekrysitializo- wuje sie z eteru etylowego kwasu octowego i uzy¬ skuje kwas «-[4-/2-izoindioiinylo/-fenylo]jpropiono- wy o telmperaturze topnienia 247—250°C.
Produkt wyjsciowy mozna wytworzyc nastepu- jaco: roztwór 89 g 4-acetyloaminoiacetofenonu w 200 ml tetradydirafuranu wkrapla sie w atmosfe¬ rze azotu do roztworu jodku metylomagnezowefeo, wytworzonego z 13,4 g magnezu ii 78,1 g joidku me¬ tylu w 300 ml tetrahydrofuranu. Mieszanine reak- 2K cyjna utrzymuje sie w stanie wrzenia, pod chlod¬ nica zwrotna w ciagu 18 godzin a po ochlodzeniu ztaidaje 200 ml [10% roztworu wodnego kwasu solne¬ go i logrzewa sie w (ciagu nastepnych 2 godzin, po czym odparowuje a osad rozpuszcza w wadzie.
Mieszanine ekstrahuje sie eterem dwuetylowym !i organiczny ekstrakt suszy i odparowuje.
Otrzymana pozostalosc zadaje sie 100 ml bezwod¬ nika kwasu octowego i ogrzewa na kapieli parowej w ciagu (1 godziny. Nastepnie odparowuje sie azo- 315 atropowo rozpuszczalnik razem z toluenem i uzy¬ skuje 2-/4Hacetyloamiinofenylo/Hpropen.
Roztwór 67 g 2-/4-acetyloaminofenylo/^priopenu w 100 ml 'dfwumetyloweigo eteru glikolu dwuetyloiwe- go, w temperaturze 0°C, w atmosferze azotu, za- ** daje isie mieszanina 15 g borowodorku sodu, 61 g komplekisu eteru dwuetylowego z trójfluorkiem bo¬ ru i '100 ml eteru mietyflowego glikolu4 dwuetylowe¬ go. Mieszanine ogrzewa sie do temperatury 25°C i miesza w ciagu 2 godzin po czym dodaje kawalek 45 lodu. Nastepnie dodaje sie 100 ml 3 N wodnego roztworu wodorotlenku isodu> izadaje w ciagu 1 go¬ dziny 50 rnd 30% roztworu wodnego nadtlenku wo¬ doru ii miesza w ciagu 2 godzin w temperaturze pokojowej. ^ ¦ W Nastepnie rozdziela sie warstwy i faze wodna ekstrahuje eterem dwuetylewym, a polaczone roz¬ twory organiczne odparowuje sie pod zmniejszo¬ nym cisnieniem. Otrzymana pozostalosc rozpuszcza sie w 100 ml etanolu i zadaje 100 ml 3 N roztworu wodnego wodorotlenku soidu i mieszanine utrzymu¬ je w stanie wrzenia pod chlodinica zwrotna w cia¬ gu 2 godzin, |po czym oziebia i ekstrahuje eterem dwuetylowym. Organiczny ekstrakt suszy /slie i od¬ parowuje uzyskujac , 2-/4-aminofenylo/-propanol.
«• Mieszanine il5,l g 2-/4Haminofienylo/-pfropanolu, 26,4 g a,aHdwubromo-o4dsylenu, 30 g weglanu sodu i 200 ml diwumetyloformamiidu, mieszajac, utrzy¬ muje sie w ciagu 4 godzin w temperaturze 100°C.
Po oziebieniu mieszanine poreakcyjna przesacza W sie, a przesacz zageszcza pod izmniejiszonym cisnie-^104 897 16 nieoi i rozciencza wioda, po czyni ekstrahuje ete¬ rem dwuetylowym. Organiczny ekstrakt myje sie woda, suszy i odparowuje uzyskujac 2-[4-/24lzoin- diolinylo/-fenylo]-propanol.
Przyklad II. 10,0 g kwasu a-[4-/2-izoindoli- nylo/-feinylo]-pirogronowego rozpuszcza sie w rów¬ nowaznej 'ilosci In lugu sodowego ii doprowadza od¬ czyn roztworu do wartosidi (pH 8—9. Do roztworu wyfcrapla sie 6'°/o, roztwór nadtlenku wodoru, przy iczym zachodzi reakcja egzotermiczna. Mieszanine reakcyjna utrzymuje sie w temperaturze 30—40°C.
Produkt wyodrebnia sie otrzymujac kwas «-[4-/2- Hizoindolinylo/-fenylo]-ocftowy o temperaturze top¬ nienia 237—239°C.
Produkt wyjsciowy mozna wytworzyc nastepuja¬ co: W kolbie zaopatrzonej w miesizadlo, wkraplacz i ohlodriice izwrotna, roizpusizcza sie 39 g. potasu w 115 g absolutnego alkoholu z dodatkiem eteru.
Chlodzac koilbe lodiem wkrapla, (sie [146 g estru dwu- etylowego kwasu szczawiowego i -pozastawia roz¬ twór na pól godziny, po czyni, dobrze chlodzac i mieszajac, wkrapla sie eterowy roztwór .68,5 g p- -nitrotoluenu.
Mieszanina /zabarwia sie na oiemnoczerwono i po pewnym czasie zaczyna sie wytracac cialo sta¬ le — otrzymuje sie isól poitasowa eistru etylowego kwasu p-nitrofenylopirogronowego. Po reakcji z % kwasem siarkowym, .ekstrakcji eterem i prze- krystalizowaniu z eteru otrzymuje sie ester etylo¬ wy kwasu p-nitrofenylopirogronowego o tempera¬ turze 106°C. Przez ogrzewanie z_ 50% kwasem siar¬ kowym. 'Otrzymuje s(ie wolny kwas o temperaturze topnienia 194°C.
Mieszanine 10 g kwasu a-/4-nitrofenylo/-pirogro- nowego i 50 ml kwasu octowego utlenia sie w o- becnosci katalizatora ;stainowiaciego 10% pallad na weglu, pod cisnieniem 3 atrni. Roztwór saczy sie a przesacz odparowuje .otrzymujac kwas a-/4-amino- feinylo/-piirog!roinowy.
Mieszanine 5,8 g mieoczysziczoinego kwasu rc-/4- Hamliinofenylo/-pirogronowego, 8 g a,a'Hdwubroimo-o- -ksylenu, 15, g weglanu isodowego i 1150 ml dwu- metyloformamidu mieszajac, utrzymuje sie w cia¬ gu 5 godzin w temperaturze 100°C. Mieszanine roz¬ ciencza sie woda, przemywa eterem dwuetylowym, doiprowadza odczyn do wartosci pH 4, pirzy uzyciu .kwasu solnego i ekstrahuje eterem dwuetylowyim.
Organiczny ekstraklt' przemywa sie woda, suszy i odparowuje otrzymujac jako surowy produkt kwas «-[4-/2-izoindolinylo/-fenylo]-pirogronowy.
W podobny sposób jak opisano w przykladach I—II wytwarza sie, przy uzyciu odpowiednich sub¬ stancji wyjsciowych i ewentualnie po przeprowa¬ dzeniu dodatkowej reakcji, jak na przyklad pada¬ no w ponizszych przykladach, nastepujace zwiaz¬ ki: ester etylowy kwasu a-[4-/2-izoindo3linylo/-fenylo]- -octowego o temperaturze topnienia |K18^120°C po przekrystalizowaniu z elteru; ester etylowy kwasu a-[3^clhloro-4-/il,3^dwuketo-2- -izoindoilinylo/-fenylo]-propiomowego o temperatu¬ rze topnienia 107—110°C po przekrystylizowaniu z eteru; ester etylowy kwasu o£-[4-/2^izoiindoil1inylo/-fenylo]- -propionowego o temperaturze topnienia 11J.—113°C po przekrystalizowainiu z etanolu; ester etylowy kwasu «-[4-/l,3-dwuke(to-il,2,3,4-te- trahydiro-2-izoindoili!nylo/-feinylo]-oatowego o tempe- (5 raturzie topnienia 89—91°C po przekrystalizowaniu z etanolu; eslter etylowy kwasu a-[3Hchlor0-4-/1-keto-2-izoin- dicilliinylo/-fenylo]-propiionowego o temperaturze top¬ nienia 111—113°C; - kwas a-[3^chloro-4-/ili-keto-2-izoindoilinylo/-felnylo] - " -propiomowy o temperaturze topnienia 178—180°C; kwas «-[4-/l-keto-2-izoindol'inylo/-fenylo]-octowy o temperaturze topnienia 206—208°C; ester etylowy kwasu a-[4-/lnketo-24zoiindoilinylo/- -fenylo]-octowego o (temperaturze topnienia 111— 114°C; . ' ester metylowy kwasu a-[4-/l-keto-24zoiindolinylo/- -fenylo]-propionowego o temperaturze topnienia 129—132°C; ester etylowy kwasu tf44-/l-keto-2-izoindOilinylo/-fe- nylo]-propionoiwego o temperaiturze topnienia 104— L06°C; ester n-propylowy kwasu a-[4-/l-keto-2-izoindoliny- lo/-fenylo]-propionowego o 'temperaturze topnienia 87_89°C; ester izopropylowy kwasu a-[4-/lHketo-2-.izoindol!iny- lo/-fenylo]-propionowego o temperaturze topnienia 118^iei°C; este/r izobutylowy kwasu «H;4-/l-keto-2-izoindoliny- ilo/-fenylo]-propionowego o temperaturze topnienia 110^113°C; ester etylowy kwasu >a-[3^cihloro-4-/2-iiizoindollinylo/- fenylo]-propionowego o temperaturze topnienia 67— 70°C i temperaturze wrzenia 190—200°C/0,4 mm 35Hg; \ kwas «-[3-cihloro-4-/l-keto-2-izoiindolinylo/-fenylo]- -maslowy o temperaturze topnienia 19,1—103°C; ester etylowy kwasu a-[3^dhlor0-4-/1-keto-2-izoindo- linylo/-fenylo]-maslowego o temperaturze wrzenia 40 230—240°C/0,35 mm Hg; kwas a^3-chiloro-4-/l-keto-2-iizoindolinyilo/-£enylo]- -cyklopropylooictawy o (temperaturze topnienia 242— 245°C; ester etylowy kwasu «-[3-iohloro-4-/l-keto-2-izoindo- 43 Mnylo/-fanyio]^cHcyklopropylooctowego o temperatu¬ rze wrzenia 225—235°C/0,33 mm Hg; eslter etylowy kwasu a-[4-/l,3-dwuketo-4,5,6,7-czte- rochloro-2-izoindolinylo/-fenylo]-octowego o tempe- raturze topnienia 197—199°C; 50 kwas c£-cyklopropylo-«-(4-/l-keto-2jizoindolinylo/- -fenylo]-octoiwy o temperaturze topnienia 186— 188°C; ester metylowy kwasu «-cyklopropylo-«-[4-/l-keto- -2-iizoindiolinylo/-fenylo]-octowego o temperaturze 55 topnienia 93—MJ1°C; ester etylowy kwasu »a-cyklopropylo-a-[4-/kefto-2-i- zoindolinylo/-fenylo]-oictowego o temperaturze top¬ nienia 111^113°C.
Przyklad III. Mieszanine 1 g estru etylowego 60 kwasu a-f3-ichloro-4-/2-izoindo:linylo/-fenylo]-pro- pionowego, 50 ml etanolu i 15 iml 20°/ nego roztworu weglanu potasu ogrzewa siie do wrze¬ nia pod chlodnica zwrotna w ciagu 1 godziny i odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem. Pozo- 65 stalosc rozpuszcza sie w wodzie i 'mieszanine za-104 897 17 1* kwasza 6n kwasem solnymi do pH = 3 i ekstrahuje octanem etylu. Ekstrakt organlicizny suszy sie, fil¬ truje i odparowuje. Pozostalosc przekrystializowuje sie iz octanu etylu otrzymujac kwas a-[3-chloro-4- -/2-izoindolinylo/-fenylo]-propion3wy o 'temperaturze topnienia 148—150°C.
Przyklad IV. Mieszanine 4,5 g estru etylowe¬ go kwasu a-[4-/l-keto-2^i;zoindolinylo/-fenylo]-pro- pionowe^o i 1,6 g wodorotlenku potasowego w 2 ml wody i 250 ml etanolu w atmosferze azotu, utrzy¬ muje sie przez 2 godziny w stanie wrzenia pod chlodnica zwrotna, pod zmniejszonym cisnie- naem.
Pozostalosc laczy sie z woda, przemywa ohloro- formem, zakwasza kwasem solnym i ekstrahuje octanem etylu. Ekstrakt organiczny isuszy sie i od¬ parowuje a pozostalosc krystalizuje sie z octanem etylu. Otrzymuje sie kwas a-{4-/l-keito-2-!iizoindoli-) nylo/-fenylo]-propionowy o temperaturze topnienia 208—210°C.
Przyklad V. Mieszanine 4,6 g estru etylowego kwasu a-[4-/2-izdindolmylo/-fenylo]nOctowego i 80 ml 25%-oiwego jwodinego roztworu wodorotlenku so¬ dowego ogrzewa sie w stanie wrzenia pod chlod¬ nica zwrotna przez 3 godziny, la nastepnie' chlodzi sie i rozciencza woda. Mieszanine izakwasza sie kwasem solnym, osad odfiltrowuje i przekrysta- lizowuje z octanu etylu. Otrzymuje sie ikwas «-[4- -/2-izoindolinylo/-fenylo]HOtcitanowy o wzorze 3, któ¬ ry topi sie w temperaturze 237—239°C.
Przyklad VI. Mieszanine 1,8 g estru etylowe¬ go kwasu a-[4-/2nizo,midoli:nylo/-fenylo]-prJoplionowe- go, 5 ml 50*Vo-owego wodnego roztworu wodo¬ rotlenku sodowego, 25 ml wody i 100 ml etanolu ogrzewa sie w stanie -wrzenia pod chlodnica zwrot¬ na przez ii 1/2 godziny i zateza pod zmniejszonym cisnieniem. Koncentrat rozciencza sie woda, otrzy¬ mana zawiesine zakwasza sie 6n kwasem solnym do pH = 3 i ekstrahuje octanem etylu. Ekstrakt organiczny suszy sie, filtruje i odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc krystalizuje sie z octanu etylu i otrzymuje kwas a-i[4-/2-izoindo- linylo/-fenylo]-prop(ionowy o iwzorze 4, który topi sie w temperaturze 247—250°C.
Przyklad VII. Roztwór 0,5 g estru etylowego kwasu «-[4-/2-izoindolinylo/-fenylo]-propionowego w 50 ml lodowatego kwasu octowego, wkr&plajac mie¬ sza sie z 6 ml wysyconego chlorem lodowatego kwasu octowego i mieszamine odparowuje sie pod zmniejszonym cisoieniteim.
Pozostalosc rozpuszcza sie w wodnym roztworze wodoroweglanu sodowego L ekstrahuje eterem. Or¬ ganiczny ekstrakt suszy isie, filtruje i odparowuje.
Pozostalosc chromatografuje sie na zelu krzemion¬ kowym przy czym jako eluent stosuje sie (miesza¬ nine benzenu i heksanu (1:1). Jako produkt glówny otrzymuje sie ester etylowy kwasu «-[3-ichloro-4-/2- -izodndolinylo/-feinylo]-propionowego o wzorze 5; wartosc Rf = 0,30 (surowiec: Rf = 0,26) oraz jako drugi produkt otrzymuje sie ester etylowy kwasu a-[3,5-dwuchloro-4-/2-izoindolinylo/-fenylo]-propio- nowego o wzorze 6; Hf = 0,395.
Przyklad VIII. Przez stezony roztwór estru dylowego kwasu a-[3-cihloro-4-/2-izokLdolmylo/-fe- nylo]-propionowego w dwumietyloformamidzie prze- A5 .3° 40 45 50 55 6P puszcza isie mieszajac w ciagu 2 godzin, pecherzyki powietrza, utrzymujac temperature 60°C.
Otrzymuje slie ester etylowy kwasu a-[3-chloro- -4-/l^keto-2-izoindolinylo/-fenylo]^propioncwego o wzorze 7, który izoluje sie przez odparowanie mie¬ szaniny reakcyjnej pod zmniejszonym cisnieniem i destylacje pozostalosci; produkt otrzymuje sie ja¬ ko frakcje wrzaca w temperaturze 200—210°C/0,4 mm Hg.
Kwas ich[3nchloro-4-/5-ichloir Oni-keto-2-izoiindoli- nylo/-fenylo]-propionoiwy, oraz, jego ester metylo¬ wy, etylowy lub ^ole sodowe czy potalsowe mozna otrzymywac wyzej opisanymi metodami stosujac odpowiednie surowce wyjsciowe.

Claims (14)

1. Z astr zelzenia patentowe (1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych a-/ia- miinofenylo/ialifatycznyich kwasów karboksylowych o wzorze ,1, w którym AN oznacza dwucykliczna grupe lalkenylenoaminowa o 1—3 wiazainiacih po¬ dwójnych ii 5—6 czlonach w kazdym pierscieniu, ewentualnie podstawiona przez nizsze grupy alkilo¬ we, wolne^ zesltryfiikowane lub zeteryfikowane gru¬ py hydroksylowe lub maerkaptaniowe albo grupy ketonowe, Ph oznacza reszte fenylemowa ewentu¬ alnie podstawiona przez 1—2 podstawniki sposród takich jak nizsza grupa alkilowa, wolna, zestryfi- kowana lub zeteryfikowania grupa hydroksylowa lub merfeaptanowa, grupa trójfluorometylowa, ni- trowa, aminowa, nizsza grupa dwualkiloaminowa, nizsza grupa alkanoiloamlinowa, ewentualnie funk¬ cyjnie przeksztalcona grupa karboksylowa, grupa cyjanowat, karbaimoilowa, nizsza ©rupa dwualkiilo- karfbamoilowa, nizsza grupa allkilosulfonylowa, gru¬ pa sulfonowa, sulfamylowa, nizsza grupa dwualki- losulfamylowa lub atom chlorowca, Ri oiznacza a- tom 'wodoru, inizsza grupe alkilowa, nizsza grupe alkenylowa, grupe cyklcjalkilowa, cylkloalkanylowa, cykloalkilo-nisk oalkilowa lub cykloalkenylo-nisko- alkilowa, a ;R oznacza atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa, lub ich farmakologicznie dopusz¬ czalnych soli, znamienny tym, ze iw zwiazku o WZO- rze AN—Ph—Xi, w którym AN ii Ph maja wyzej \j ' \~> podane znaczenie, a Xi oznacza ugrupowanie o wzorze —CH(Ri)—Yj, w którym Hi ma wyzej po¬ dane znaczenie, a Yi oznacza gTiupe metylowa, hy- droksymatylowa, formylowa ,ailbo wolna lub zestry^ fikowana grupe kariboksykarbonylcwa, grupe Yi utlenia s!ie do ewentualnie funkcyjnie przeksztalco¬ nej grupy karboksylowej fi/lub otrzymany wolny zwiazek przeprowadza sie w sól lub dtrzymana sól przeprowadza sie w wolny zwiazek i/lub otrzy¬ mana mieszanine izomerów rozdziela sie na po¬ szczególne 'izomery.
2. jSposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze utlenia sie kwas a-[4-/2-izoinidi0liinylo/-fenylo]^piro- gronowy otrzymujac kwas a-[4-/2-izoLnidoilinylo/fe- hylo]-ootowy, 'który ewentualnie przeprowadza sie w sól.
3. Sposób wedlug zasitrz. 1, znamienny- tym, ze13 utlenia sie ^-[4-/2-izoin.dolinyla/-f€inylo]-p!ropairLol o- trzymujac . kwas a-[4-/2-izoindolinylo]-propioniO|Wy; który ewentualnie przeprowadza sie w sól..
4 Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze utlenia siie a-[3- -prcpanól otrzymujac kwas «-[3^Cihloro-4-/2-izoi;ndo- • linylo/-fenylo]-propionowy, który ewentualnie prze¬ prowadza siie w sói|.
5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze utlenia sie a-[3-chloro-4-/14telto-2-izoindolinylo/-fe- nyk>]^prapanol otrzymujac kwas a*{3-chlor0-4-/1- -keto^24zoindolinylo/-fenylo]-^propionofwy, który e- wenJtualnie przeprowadza sie iw sól.
6. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze utlenia sie a-[4-/l-keto-24zOindolinylo/fe!nylo]-pro- panoi otrzymujac ,kwas «-[-/il^keto-2-izoindolinylo7- -fenylo]Hprop(ionowy, który ewentuailnie przeprowa¬ dza sie w sól.
7. iSposób ^ wytwarzania nowych pochodnych «-/a- minofenylo/-alifatyicznych kwasów karboksylowych o wzorze 1, w którym AN oznacza dwucykliczna grupe alkenylenióiaimijnowa o 1—3 wiazaniiach po¬ dwójnych 5 5-^6 czlonach w kazdym pierscieniu, ewentualnie podstawiona przez nizsze grupy alki¬ lowe, wolne, zestryfikowane lub zeteryfikowane grupy hydroksylowe lub merkaptanowe albo grupy ketonowe, P nie podstawiona przez 1—2 podstawniki sposród takich jak nizsza grupa alkilowa, wolna zesitryfi- kowana lub zeteryfikowana grupa hydroksylowa lub merkaptaniowa, grupa trójfluoromeityIowa, ni¬ trowa, amiinowa nizsza gnupa dwiialkiloaminówa, nizsza. grupa alkanoiiloaminowa, ewentualnie funk¬ cyjnie przeksztalcona grupL karboksylowa, grupa cyjamowa, karbamdilowa, nizsza grupa dwualkilo- karbamoilowa, nizsza grupa alkilosulfonylowa, gru¬ pa sulfonowa, isulfamylowa, nizsza grupa dwualki- iLasulfamylowa lub atom chlorowca, Ri oznacza, a- tom wodoru, nizsza grupe alkilowa, nizsza grupe alkenylowa, grupe cykloalkilowa, cykloalkenylowa, cytoloaUrilo-niskoalkilowa lub cykloalkenyloiniskoal- kilowa, a, R oznacza nizsza grupe alkilowa, lub olch farmakologicznie dopuszczalnycih soli, znamien¬ ny tym, ze w zwiazku o wzorze AN—Ph—Xi, w którym AN i Ph "maja wyzej podane znaczenie, / a Xi oznacza ugrupowanie o wzorze ^CH(Ri)—Yi, w którym Ri ma wyzej podane znaczenie, a Yi oznacza grupe metylowa, hydroksymettylowa, for- myilowa albo grupe karboksykaribonylowa, gru¬ pe Yi utlenia sie do grupy kairbclksylowej a otrzy- imariy kwas przeksztalca* isie w nizszy ester alkilo¬ wy i ewentualnie otrzymany zwiazek przeprowa¬ dza sie w isól i/lub otrzymana mieszanine izomerów rozdziela sie na poszczególne izomery.
8* Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze kwas «-[4-72-,izpindolinylo/->fenylo]rootowy prze¬ ksztalca sie w ester etylowy.
9. Sposób' wedlug zaisitrz. 7, znamienny tym, ze kwas a-[3^chloro-4-/l,3^dwuketo-2-izoindolinylo/-fe- nylo]ipropionowy przekszitalca sie w ester etylowy, 10.
Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze >4Sd7 kwas a-[4-/2Hizoindolanylo/-fenylo]-propionoiwy prze¬ ksztalca sie w ester etylowy. )lil.
Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze kwas «-[4-/l,3Hdwukeft;o-(l,2,3,4-czterowodoiro-2-izo- 5 dhmoilinylo/-fenylo]-octowy przekszitalca sie w ester etylowy.
12. Sposób wytwarzania nowych pochodnych a- -/iaminofenyloi/-alifatycznyclh kwasów Ikprboksylo- io wyclh o wzorze 1, w którym AN oznacza dwucy- kliozna grupe alkenylenoiaiminowa o 1—3 wiaza¬ niach podwójnych i 5—6 czlonach w kazdym pier¬ scieniu, ewentualnie podstawiona przez nizsze gru- 15 . py alkilowe, woUnei, zestryfikowane lub zeteryfiko- wane grupy hydroksylowe lub merkaptanowe albo grupy ketonowe, Ph oznalcza reszte fenylenowa e- wentuialnie podstawiona przez >¦ 1—2 podstiaiwniki spcsród takich jak nizsza grupa alkilowa, wolna 20 zestryfikowana lob zeteryfikowana .gnupa hydroksy¬ lowa .lub merkaptanowa, grupa trójfluorometyIo¬ wa, nitrowa, aminowa, nizsza ©rupa dwualMloami- nowa, nizsza grupa alkanoiloiaimlinowa, ewenltualnie, funkcyjnie przeksztalcona grupa karboksylowa, gru- 25 pa cyjianowa., karbamoilowa, nizsza; grupa dwualki- lckarbamoiiawa, nizsza grupa alkilosulfonylowa, grupa sulfonowa, sulfamylowa, nizsza grupa dwu- ailkilosulfamylowa lub atom chlorowca, Ri oznacza atom wodoru, nizsza grupe alkilowa, nizsza grupe alkenylowa, grupe cyklcialkilowa, -cykloalkenylowa, cykloalkiloHniskoalkilowa lub cykloalkenyianiskoal- kilowa a R oznacza atom wodoru, lub ich farma- kolcigirazniie dopuszczalnych soli, znamienny tym, ze w zwiazku o wzorze AN—Ph—Xi, w którym AN 35 ,. w w i Ph maja wyzej podane znialpzenie a- Xi oznacza ugrupowanie o wzorze —CH ma wyzej podane znaczenie a Yi oznacza zestryfi- kowana grupe kaTboksykarbonylowa, grupe Yi u- 40 tlenia sie do zestryfikowanej grupy karboksylowej i otrzymany ester przeksztalca sie w wolny kwas i ewentualnie otrzymany zwiazek przeprowadza sie • w sól i/lub otrzymana mieszanine izomerów roz¬ dziela isie na poszczególnie izomery. 45 i
l3. Sposób wytwarzania nowych pochodnych a- -/aminafenylo/^alifatycznych kwasów karboksylo- wych o wzorze 1, w którym AN oznacza dwuicy- kliczna grupe alkenylenoaminowa o iii—3 wiaza- 50 nliach podwójnych i. 5—6 czlonach w kazdym pier¬ scieniu,, ewentualnie podstawiona przez nizsze gru¬ py alkilowe, wolne, zeistryfikowane lub zeteryfiko¬ wane grupy hydroksylowe lub merkaptanowe albo grupy ketonowe, Plh oznacza reszte fenylenowa e- ss wentualrilie podstawiona przez 1—2 podstawniki sposród takich jak nizsza grupa alkilowa, wolna, zestryfikowana lub zeteryfiikowana grupa hydro¬ ksylowa lub merkaptanowa, grupa trójfluoromety^ Iowa, nitrowa, amiiniowa, nizsza grupa dwualkilo- 60 aminowatf nizsza gruipa lalkanoiloaminowa, ewentu¬ alnie funkcyjnie przeksztalcona grupa karboksylo¬ wa, grupa cyjianowa, karbamoilowa, nizsza grupa dwualkiilokarbamoilowa, nizsza grupa alkilosulfony¬ lowa, grupa sulfonowa, sulfamylowa, nizsza grupa 65 dwualkilosulfamylowa lub atom chlorowca, Ri oz-104 897 21 22 nacza nizsza grupe alkilowa, nizsza grupe alkeny- lowa, grupe icykloalkilowa, icykloalkenylowa, cyklo- alkilonliiskoalkilowa lub cykioalkeinylo-n iskoalkilo¬ wa, a R oznacza atom wodoru lub- nizsza grupe alkilowa, lub ich fairmiaikologiicznie dopuszczalnych soli, znamienny tym, ze w zwiazku o wzorze AN—P,h—Xi, w którym AN i Ph maja wyzej po- dane znaczenie a Xj oznacza ugrupowanie o wzo¬ rze —CH2—Yi, w 'którym Yj oznacza grupe mety¬ lowa, hydroksymetylowa, fonmylowa albo wolna lub zestryfikowana grupe karboksykarbonyloiwa, Yj utlenia isie do ewentualniie zestryfikowanej gru¬ py ikanbok/syloweij i otrzymany izwiazek, w posltaci soli lub nizszego -estru alkilowego, poddaje sie me¬ talizacji w polozeniu a a nastepnie reakcji z re¬ aktywnym eistrem alkoholu o wzorze Ri—OH, w którym Rj ma wyzej podane. znaicizemie i ewentu¬ alniie otrzymany zwiazek przeprowadza sie w wol¬ ny ikwas i/lub otrzymana mieszanine izomerów roz¬ dziela sie na poszczelgólne izomery.
14. Sposób wytwarzania nowych pochodnych a- -/aminofenyloAalifatycznych kwasów* karboksylo- r\ wych o wzorze 1, w którym AN oznacza dwucykli- czna grupe alkenylenoaminowa o 1—3 wiazaniach podwójnych ii 5—6 czlonach w kazdym pierscieniu, ewentualnie podstawiona przez nizsze grupy alki¬ lowe, wolne, zesitryfikowane lub zeteryfikowane grupy hydroksylowe lub imerkaptanowe albo grupy iketonoiwe, Ph oznacza reiszte fenylenowa podislta-. wiona przez 2 atomy chlorowca lub reszlte fenyle- ncwa podstawiona przez 1 atom icihlorciwca i ewen¬ tualnie dodatkowo podstawiona przez nizsza grupe alkilowa, wolna, zesltryfikowana lub zeteryfikowa- na igrupe hydroksylowa lub merkaptanowa, grupe trójfluorometyIowa, nitrowa, aminowa, nizsza gru¬ pe alkiloaininowa, nizsza grupe alkanoiloamiinowa, grupe icyjanowa, karbamoilowa, nizsza grupe dwu- alkilokairbaimoilowa, nizsiza grupe alkilosulfonylowa, grupe sulfonowa,, sulfamylowa lub nizsza grupe 5 dwiualkilosulfamylewa, Rj oznacza atom wodoru, nizsza grupe alkilowa, nizsza grupe alkenylowa, grupe cykloalkilciwa, icykloailkeinylowa, cykloalkilo- Hniiskioalkilowa lub icykloalkeinyloniskoailkilowa a R oznacza atom wodoru lub nizsza grupe alkilowa, albo ich fairmaikologiiczinie dopuszczalnych soli, zna- mienny tym, ze izwiazek o wzorze AN—Ph—Xi, w 15 25 którym AN ma wyzeij podane iznaczenie, Ph ozna¬ cza reszte fenylenowa ewentualnie podstawiona przez nizsza grupe alkilowa, wolna, zestryfikowana lub zeteryfikowana grupe hydroksylowa lub mer- kaptanowa, grupe tirójfluoromeitylowa, nitrowa, a- 20 minowa, nizsiza grupe dwualkiloaminowa, nizsza grupe alkanoiloaminowa,, ewentualnie funkcyjnie przeksztalcona grupe karboksylowa, grupe cyjano¬ wa, karbamoilowa, nizsza grupe dwualkilokarba- moilowa, nizsza grupe alkilosulfonylowa, grupe sul¬ fonowa, sulfamylowa lub nizsza grupe dwualkilcM sulfamylowa, Xj oznacza ugrupowanie o wzorze —CBCRj)—Y2, w któirym Rj ,ra'a wyzej podane zna¬ czenie a Yi oanacza grupe metylowa, hydrok!syme,ty- 30 Iowa, formylowa albo wolna lub zestryfikowana gru¬ pe karbokisykairbonylowa, grupe Yj utlenia sie Ido aweinitualnie jzestfyfikowanen grupy karboksylowej i otrzymamy jzwiazek, ewentualnie w postaci soli lub nizsizegp estru alkilowego, chlorowcuje sie w 35 reszcie aromatycznej Ph i ewentualnie otrzymany zwiazek przeprowadza sie w wolny kwas i/lub o- trzymana mieszanine izomerów rozdziela isie na po¬ szczególne izomery.104 897 R* 0 A-N- .0 Ph-CH-C-OR Wzór 1 CHr "N- m Wzór 3 u ^ Wzór 4 XH, ArrfOCH-C Ra Ri 0 Wzór 2 -CH2-C-0H CH30 -CH-C-OH ~ CH3O ;n-< j^ch-c-o-c,h5 Wzór 5 "T a CH30 /Ch- 11 o :n-<^-oh-c-o-c2h5 a Wzór 6 >J- 0 -CH-C-0-C2K5 Cl CH3 Wzór 7 bW-3, zam. 551/79 Cena '45 zl
PL20307770A 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych PL104897B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US84324469A 1969-07-18 1969-07-18
CH1383169A CH577480A5 (en) 1969-07-18 1969-09-12 Alpha-aminophenyl aliphatic carboxylic acids - useful as anti-inflammatory agents, analgesics and anti-mycotics

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL104897B1 true PL104897B1 (pl) 1979-09-29

Family

ID=25713104

Family Applications (9)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL20307570A PL103092B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-(aminofenylo)-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307670A PL104401B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL18795570A PL102674B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307470A PL103089B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307370A PL103088B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-(aminofenylo)-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307770A PL104897B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307970A PL106429B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych 2-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307870A PL106915B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307270A PL103087B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-(aminofenylo)alifatycznych kwasow karboksylowych

Family Applications Before (5)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL20307570A PL103092B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-(aminofenylo)-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307670A PL104401B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL18795570A PL102674B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307470A PL103089B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307370A PL103088B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-(aminofenylo)-alifatycznych kwasow karboksylowych

Family Applications After (3)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL20307970A PL106429B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych 2-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307870A PL106915B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
PL20307270A PL103087B1 (pl) 1969-07-18 1970-07-16 Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-(aminofenylo)alifatycznych kwasow karboksylowych

Country Status (2)

Country Link
PL (9) PL103092B1 (pl)
SU (7) SU479283A3 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL106429B1 (pl) 1979-12-31
SU473357A3 (ru) 1975-06-05
SU460618A3 (ru) 1975-02-15
PL104401B1 (pl) 1979-08-31
SU471715A3 (ru) 1975-05-25
PL103088B1 (pl) 1979-05-31
SU472499A3 (ru) 1975-05-30
PL103089B1 (pl) 1979-05-31
PL103087B1 (pl) 1979-05-31
PL102674B1 (pl) 1979-04-30
PL106915B1 (pl) 1980-01-31
PL103092B1 (pl) 1979-05-31
SU471714A4 (ru) 1975-05-25
SU455529A3 (ru) 1974-12-30
SU479283A3 (ru) 1975-07-30

Similar Documents

Publication Publication Date Title
CS205085B2 (en) Method of producing hydroxy-and oxoderivatives of arylthio-perhydro-aza-heterocycles
SU976850A3 (ru) Способ получени производных 5-замещенных @ -пиронов
CA1120036A (en) 4-(naphthylmethyl)piperidine derivatives
NO162556B (no) Analogifremgangsmaate for fremstilling av terapeutisk aktive pyridylfenyl- og difenylforbindelser.
US3707549A (en) Alpha-substituted hydrocinnamic acids and derivatives thereof
NO762505L (pl)
JPH04210944A (ja) アミノアルコキシ芳香族化合物
US4216326A (en) Intermediates for preparing anti-inflammatory phenyl-lower-alkylamines
PL104897B1 (pl) Sposob wytwarzania nowych pochodnych alfa-/aminofenylo/-alifatycznych kwasow karboksylowych
US3903164A (en) Pharmacodynamically active amino alkyloxim ethers
CA2309473C (en) New 4-arylpiperidine derivatives for the treatment of pruritus
US4088764A (en) Pharmaceutically active derivatives of 1-phenoxy-3-amino-propan-2-ol
US4308382A (en) 4-[[3-[α-Aminobenzyl]phenyl]methyl]morpholine and 4-[-[3-benzoylphenyl]ethyl]morpholine
DE2318273C3 (de) Basisch substituierte 13-Benzodioxolderivate und deren pharmakologisch verträgliche Salze sowie diese Verbindungen enthaltende Arzneimittel
US4417052A (en) Phenyl-lower-alkyl piperidines and pyrrolidines
US3928449A (en) Aminoalkoxy-terphenyls and the salts thereof
NO130155B (pl)
US3741974A (en) Substituted terphenyls
Coan et al. PARASYMPATHETIC BLOCKING AGENTS. II1, 2
US3855296A (en) CYCLO-SUBSTITUTED-1-p({107 -AMINOALKOXY) PHENYL CYCLOHEXANES
Zaugg et al. Reactions of α, α-Diphenyl-β-propiolactone with Amines and Thiols
US3622588A (en) Certain substituted terphenyl-axyalkyl amines and derivatives thereof
JPH0959254A (ja) 2−ヒドロキシピリジン類および/または2(1h)−ピリドン類の製造法
NO881899L (no) Nye 2-aminoalkyl-4-benzyl-1-(2h)-ftalazino-derivater.
IE43907B1 (en) 3-(alpha-iminobenzyl)-4-hydroxy-2(1h)-pyridone derivatives